نخستین کنگره نویسندگان ایران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

پرواز در ‏۱۶ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۰

2021-07-07T12:00:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۲۱۵:		خط ۲۱۵:
	کمیسیونی با نام '''«کمیسیون تهیه مقدمات کنگره»''' تشکیل شد و اعضای آن ترکیبی از اعضای		کمیسیونی با نام '''«کمیسیون تهیه مقدمات کنگره»''' تشکیل شد و اعضای آن ترکیبی از اعضای
	هیأت رئیسه کمیسیون ادبی و نمایندگان هیأت مدیره بودند. هدف از تشکیل این کمیسیون تعیین محل کنگره، عده نمایندگان شهرستان‌هاو نمایندگان تهران، برنامه کنگره و تاریخ تشکیل آن بود.		هیأت رئیسه کمیسیون ادبی و نمایندگان هیأت مدیره بودند. هدف از تشکیل این کمیسیون تعیین محل کنگره، عده نمایندگان شهرستان‌هاو نمایندگان تهران، برنامه کنگره و تاریخ تشکیل آن بود.

			==نوا، نما و نگاه==
			===خواندنی و شنیداری و تصویری===

			==پانویس==
			{{پانویس\|۲}}
			==منابع==
			==پیوند به بیرون==

پرواز در ‏۲۳ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۱

2020-12-13T20:31:53Z

پرواز در ‏۲۲ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۰

2020-12-12T18:20:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\|هدف = بهبود وضعیت ادبیات در آن زمان		\|هدف = بهبود وضعیت ادبیات در آن زمان
	\|آخرین شعار =		\|آخرین شعار =
	\|مقر =		\|مقر = باغ فزهنگ تهران
	\|مکان دبیرخانه =		\|مکان دبیرخانه =
	\|مکان برگزاری = باغ فرهنگ تهران		\|مکان برگزاری = باغ فرهنگ تهران
	\|رویداد قبلی =		\|رویداد قبلی =
	\|رویداد بعدی =		\|رویداد بعدی =
	\|نقش‌آفرینان داخلی=		\|نقش‌آفرینان داخلی= رئیس هیأت مدیره انجمن فرهنگی ایران (مستشارالدوله)، وزیر فرهنگ وقت ([[محمدتقی بهار]])
	\|نقش‌آفرینان خارجی= دولت شوروی		\|نقش‌آفرینان خارجی= دولت شوروی
	\|گستره = ملی		\|گستره = ملی
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	پس از اتمام نطق‌ها، نقد‌هایی که ادبا بر سخنان یکدیگر داشتند، اعتراض برخی بر انتقادات، و قبول یا رد آن‌ها، کنگره رو به اتمام رفت. و ملک‌الشعرا با بیان نکاتی و خواندن قطعنامه نخستین کنگره نویسندگان ایران را پایان داد.		پس از اتمام نطق‌ها، نقد‌هایی که ادبا بر سخنان یکدیگر داشتند، اعتراض برخی بر انتقادات، و قبول یا رد آن‌ها، کنگره رو به اتمام رفت. و ملک‌الشعرا با بیان نکاتی و خواندن قطعنامه نخستین کنگره نویسندگان ایران را پایان داد.
	[[پرونده:Adiban.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''ادبای حاضر در کنگره'''</center>]]		[[پرونده:Adiban.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''ادبای حاضر در کنگره'''</center>]]

	===مهمانان و سخنرانان===		===مهمانان و سخنرانان===
	علاوه بر مهمانانی که دعوت شده بودند، شماری از روزنامه‌نویسان و ~~روشنفکران~~ نیز در جلسات کنگره شرکت می‌کردند.		علاوه بر مهمانانی که دعوت شده بودند، شماری از روزنامه‌نویسان و روشن‌فکران نیز در جلسات کنگره شرکت می‌کردند.
	کسانی که به عنوان سخنران و مهمان به کنگره آمدند:		کسانی که به عنوان سخنران و مهمان به کنگره آمدند:
	آذراغلی، [[محمود اعتمادزاده]]، افراشته، [[عباس اقبال آشتیانی]]، [[جلال آل‌احمد]]، امینی، دانش بزرگ‌نیا، علی بزرگ‌نیا، [[ملک‌الشعرا بهار]]، ذبیح‌الله بهروز، [[احمد بهمن‌یار]]، پژمان بختیاری، ابراهیم پورداوود، تقوی، [[فریدون تولَّلی]]، دکتر جرجانی، جلی، جواهری، [[صادق چوبک]]، ابوالقاسم حالت، حبیب‌اللهی، مطیع‌الدوله حجازی، حشمت‌زاده، [[علی‌اصغر حکمت]]، فروغ حکمت، حمیدی شیرازی، [[پرویز ناتل خانلری\|دکتر پرویز ناتل خانلری]]، زهرا خانلری، دکتر خطیبی، [[علی‌اکبر دهخدا]]، رعدی آذرخشی، ژاله، حسین سمیعی ،ادیب السلطنه، [[فاطمه سیاح]]، [[داریوش شایگان\|دکتر شایگان]]، شکوهی، شمس، شهاب فردوسی، [[شهریار]]، منوچهر شیبانی، صبحی، صدارت، دکتر صورت‌گر، طاعتی، طباطبایی، [[احسان طبری]]، [[بزرگ علوی]]، پرتو علوی، دکتر علی‌آبادی، فرات، [[بدیع‌الزمان فروزانفر\|فروزانفر]]، فلسفی، فیاض، میرزا عبدالعظیم خان قریب، قهرمان، میرزا محمدخان قزوینی، کریم کشاورز، کمالی، کیا، گرگانی، گنابادی، مهکامه محصص، مدرس رضوی، مژده، [[محمد معین\|دکتر محمد معین]]، معینیان، [[رهی معیری]]، موید ثابتی، میلانی، علی ناصحی، [[سعید نفیسی]]، نواب صفا، [[عبدالحسین نوشین]]، [[نیما یوشیج]]، [[صادق هدایت]]، [[جلال‌الدین همایی]] و [[حبیب یغمایی]].<ref name=نویسندگان/>		آذراغلی، [[محمود اعتمادزاده]]، افراشته، [[عباس اقبال آشتیانی]]، [[جلال آل‌احمد]]، امینی، دانش بزرگ‌نیا، علی بزرگ‌نیا، [[ملک‌الشعرا بهار]]، ذبیح‌الله بهروز، [[احمد بهمن‌یار]]، پژمان بختیاری، ابراهیم پورداوود، تقوی، [[فریدون تولَّلی]]، دکتر جرجانی، جلی، جواهری، [[صادق چوبک]]، ابوالقاسم حالت، حبیب‌اللهی، مطیع‌الدوله حجازی، حشمت‌زاده، [[علی‌اصغر حکمت]]، فروغ حکمت، حمیدی شیرازی، [[پرویز ناتل خانلری\|دکتر پرویز ناتل خانلری]]، زهرا خانلری، دکتر خطیبی، [[علی‌اکبر دهخدا]]، رعدی آذرخشی، ژاله، حسین سمیعی ،ادیب السلطنه، [[فاطمه سیاح]]، [[داریوش شایگان\|دکتر شایگان]]، شکوهی، شمس، شهاب فردوسی، [[شهریار]]، منوچهر شیبانی، صبحی، صدارت، دکتر صورت‌گر، طاعتی، طباطبایی، [[احسان طبری]]، [[بزرگ علوی]]، پرتو علوی، دکتر علی‌آبادی، فرات، [[بدیع‌الزمان فروزانفر\|فروزانفر]]، فلسفی، فیاض، میرزا عبدالعظیم خان قریب، قهرمان، میرزا محمدخان قزوینی، کریم کشاورز، کمالی، کیا، گرگانی، گنابادی، مهکامه محصص، مدرس رضوی، مژده، [[محمد معین\|دکتر محمد معین]]، معینیان، [[رهی معیری]]، موید ثابتی، میلانی، علی ناصحی، [[سعید نفیسی]]، نواب صفا، [[عبدالحسین نوشین]]، [[نیما یوشیج]]، [[صادق هدایت]]، [[جلال‌الدین همایی]] و [[حبیب یغمایی]].<ref name=نویسندگان/>
خط ۵۴:		خط ۵۵:
	روز ''سه ‌شنبه ۴ تیرماه ۱۳۲۵'' رأس ساعت ''شش و نیم عصر'' با سخنان رئیس هیأت مدیره انجمن، مستشارالدوله، جلسه آغاز شد.		روز ''سه ‌شنبه ۴ تیرماه ۱۳۲۵'' رأس ساعت ''شش و نیم عصر'' با سخنان رئیس هیأت مدیره انجمن، مستشارالدوله، جلسه آغاز شد.
	او سخنش را با خوشامدگویی آغاز کرد و از حاضران برای قبول دعوت تشکر کرد. و ادامه داد:		او سخنش را با خوشامدگویی آغاز کرد و از حاضران برای قبول دعوت تشکر کرد. و ادامه داد:
	:مدت‌هاست که در دو ملت دوست و هم‌جوار شرط ادامه صفا و صمیمیت در قدم اول تقویت روابط است. در سر لوحه انواع روابط که می‌تواند رشته‌های حسن تفاهم و مودت را بین دو ملت هر چه بیشتر محکم سازد، بدون تردید باید روابط فرهنگی را قرار داد، زیرا از فیوضات فرهنگ است که این همه نصایح مشفقانه و تبلیغات و تشویقات برای هم‌دردی و هماهنگی ملل جهان با همدیگر از ساحت فصاحت دانشمندان نوع‌پرور و رهبران بشردوست برخاسته و مخازن علم و ادب را آراسته است.		:مدت‌هاست که در دو ملت دوست و هم‌جوار شرط ادامه صفا و صمیمیت در قدم اول تقویت روابط است. در سر لوحه انواع روابط که می‌تواند رشته‌های حسن تفاهم و مودت را بین دو ملت هر چه بیشتر محکم سازد، بدون تردید باید روابط فرهنگی را قرار داد، زیرا از فیوضات فرهنگ است که این همه نصایح مشفقانه و تبلیغات و تشویقات برای هم‌دردی و هماهنگی ملل جهان با همدیگر از ساحت فصاحت دانشمندان نوع‌پرور و رهبران بشردوست برخاسته و مخازن علم و ادب را آراسته است. حال که معلوم شد بهترین راه وصول به مقصود راه فرهنگ است، باید در توسیع و تصفیه این راه و تشویق و ترغیب سالکان آن از تمهید هیچ وسیله و از اغتنام هیچ فرصت غفلت نورزید. به این منظور است که انجمن مرکزی تصمیم گرفت با تشکیل کنگره‌ای از آثار قلمی، محصول فکری و بیانات سودمند دانشمندان، ‌ادبا، نویسندگان، شعرا و سخنوران دو کشور وسیله استفاده فراهم سازد.{{سخ}}
			رئیس انجمن '''۹نفر''' را به عنوان هیأت رئیسه کنگره پیشنهاد کرد که شامل؛ '''محمدتقی بهار'''، '''حکمت'''، '''دهخدا'''، '''شایگان'''، '''فروزانفر'''، '''صادق هدایت'''، '''کریم کشاورز'''، '''‌میلانی''' و '''بانو محصص'''
			بودند.{{سخ}}
	~~وی ادامه داد:~~
	:حال که معلوم شد بهترین راه وصول به مقصود راه فرهنگ است، باید در توسیع و تصفیه این راه و تشویق و ترغیب سالکان آن از تمهید هیچ وسیله و از اغتنام هیچ فرصت غفلت نورزید. به این منظور است که انجمن مرکزی تصمیم گرفت با تشکیل کنگره‌ای از آثار قلمی، محصول فکری و بیانات سودمند دانشمندان، ‌ادبا، نویسندگان، شعرا و ~~سخن‌وران~~ دو کشور وسیله استفاده فراهم سازد.
	رئیس انجمن ۹نفر را به عنوان هیأت رئیسه کنگره پیشنهاد کرد که شامل؛ '''محمدتقی بهار'''، '''حکمت'''، '''دهخدا'''، '''شایگان'''، '''فروزانفر'''، '''صادق هدایت'''، '''کریم کشاورز'''، '''‌میلانی''' و '''بانو محصص'''
	بودند.
	سپس اداره جلسه به ملک‌الشعرا سپرده شد. او در آغاز ضمن تجلیل از انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی، آن را انجمنی پرکاربرد و پرشور دانست که در مسائل ادبی، فنی و اجتماعی کار کرده است و بر این مجلس درود فرستاد.		سپس اداره جلسه به ملک‌الشعرا سپرده شد. او در آغاز ضمن تجلیل از انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی، آن را انجمنی پرکاربرد و پرشور دانست که در مسائل ادبی، فنی و اجتماعی کار کرده است و بر این مجلس درود فرستاد.
	در ادامه بهار از آقای قوام برای افتتاح کنگره تشکر کرد و از سخنرانی علی‌اصغر حکمت خبر داد و گفت که قرار است نخستین سخنرانی پرمغز خود را در رابطه با چگونگی شعر فارسی در پنجاه سال اخیر به گوش حضار برساند. او از حضور سادچیکوف، سفیر شوروی، ابراز خوشحالی کرد و گفت نتایج همکاری این دو ملت در عرصه فرهنگی روز به روز شکوفاتر خواهد شد. و این چنین ادامه داد:		در ادامه بهار از آقای قوام برای افتتاح کنگره تشکر کرد و از سخنرانی علی‌اصغر حکمت خبر داد و گفت که قرار است ''نخستین سخنرانی پرمغز'' خود را در رابطه با ''چگونگی شعر فارسی'' در پنجاه سال اخیر به گوش حضار برساند. او از حضور سادچیکوف، سفیر شوروی، ابراز خوشحالی کرد و گفت نتایج همکاری این دو ملت در عرصه فرهنگی روز به روز شکوفاتر خواهد شد. و این چنین ادامه داد:
	:«حیات عبارت از جنبش و فعالیت است و حیات ادبی نیز همواره در گروه فعالیت‌ها و جنبش‌ها بوده. از این رو حرکت انقلابی خواه اجتماعی و خواه فکری و عقلی موجب ترقی ادبیات و باعث بروز و ظهور ادبا و نویسندگان بزرگ شده و می‌شود. همان‌طور که جنبش مشروطه موجد و پدیدآورنده یک دسته از ادبا و چند مکتب ادبی مهم و چندین استاد و هنرمند نامی گردید، شک ندارم که جنبش امروز، جنبشی در نتیجه جنگ خونینن و حرکت آزادی‌خواهانه روشن‌فکران و تحول بزرگ سیاسی و اجتماعی و ادبی پیدا شده است، بار دیگر دسته تازه و مکتبی بزرگ و استادانی نامدار برای ما تدارک خواهد کرد. ایامی فرا رسیده است که بایستی این فن از طرف خود ملت حمایت شود و مردم دریابند که حیات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی آن‌ها رهین زبان و ادبیات آن‌هاست و برای بقای شخصیت ملی و استقلال سیاسی خود باید از نویسندگان و گویندگان حمایت نمایند. اگر مردم خود از ادبا و نویسندگان خویش حمایت نکنند و باز دیوانگانی پیدا شوند که بخواهند این حقیقت بارز و مسلم جهانی را انکار کنند و بگویند ملت شعر و ادب نمی‌خواهد، باید اعتراف کرد که ریشه ادبیات ما از اینکه هست باز هم خشک‌تر خواهد شد و آن ضربت کشنده که در دوره دیکتاتوری با کمال نفرت و خشم به پیکر ادب و صنعت و زبان ما وارد آمد باردیگر تکرارخواهد شد.»		:«حیات عبارت از جنبش و فعالیت است و حیات ادبی نیز همواره در گروه فعالیت‌ها و جنبش‌ها بوده. از این رو حرکت انقلابی خواه اجتماعی و خواه فکری و عقلی موجب ترقی ادبیات و باعث بروز و ظهور ادبا و نویسندگان بزرگ شده و می‌شود. همان‌طور که جنبش مشروطه موجد و پدیدآورنده یک دسته از ادبا و چند مکتب ادبی مهم و چندین استاد و هنرمند نامی گردید، شک ندارم که جنبش امروز، جنبشی در نتیجه جنگ خونینن و حرکت آزادی‌خواهانه روشن‌فکران و تحول بزرگ سیاسی و اجتماعی و ادبی پیدا شده است، بار دیگر دسته تازه و مکتبی بزرگ و استادانی نامدار برای ما تدارک خواهد کرد. ایامی فرا رسیده است که بایستی این فن از طرف خود ملت حمایت شود و مردم دریابند که حیات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی آن‌ها رهین زبان و ادبیات آن‌هاست و برای بقای شخصیت ملی و استقلال سیاسی خود باید از نویسندگان و گویندگان حمایت نمایند. اگر مردم خود از ادبا و نویسندگان خویش حمایت نکنند و باز دیوانگانی پیدا شوند که بخواهند این حقیقت بارز و مسلم جهانی را انکار کنند و بگویند ملت شعر و ادب نمی‌خواهد، باید اعتراف کرد که ریشه ادبیات ما از اینکه هست باز هم خشک‌تر خواهد شد و آن ضربت کشنده که در دوره دیکتاتوری با کمال نفرت و خشم به پیکر ادب و صنعت و زبان ما وارد آمد باردیگر تکرارخواهد شد.»{{سخ}}
	پس از سخنان بهار، نماینده انجمن روابط فرهنگی شوروی با کشورهای خارجه، آقای کالیشیان، پس از سلام و درود بر حاضران، نسبت به همکاری با ایران ابراز امیدواری کرد. او گفت: ''«این کنگره در ادبیات معاصر ایران مرحله مهمی به شمار می‌رود.»''		پس از سخنان بهار، نماینده انجمن روابط فرهنگی شوروی با کشورهای خارجه، آقای کالیشیان، پس از سلام و درود بر حاضران، نسبت به همکاری با ایران ابراز امیدواری کرد. او گفت: ''''«این کنگره در ادبیات معاصر ایران مرحله مهمی به شمار می‌رود.»'''''

	====روز اول====		====روز اول====

پرواز در ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۰

2020-12-11T18:20:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۰
خط ۳:		خط ۳:
	\| عنوان = کنگره نویسندگان		\| عنوان = کنگره نویسندگان
	\|تصویر =		\|تصویر =
			[[پرونده:Nevisandeghan.jpg\|200px]]
	\|عنوان تصویر =		\|عنوان تصویر =
	~~\|تصویر۲ =~~
	~~\|عنوان تصویر۲ =~~
	\|وضعیت = در همان سال ۱۳۲۵ برای همیشه پرونده‌اش بسته شد		\|وضعیت = در همان سال ۱۳۲۵ برای همیشه پرونده‌اش بسته شد
	\|نوع = ادب، فرهنگ و هنر		\|نوع = ادب، فرهنگ و هنر

پرواز در ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۴۰

2020-12-11T16:40:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	[[پرونده:Kongere.jpg\|170px\|راست]]		[[پرونده:Kongere.jpg\|170px\|راست]]
	پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.		پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.
	پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.{{سخ}}<font color=green>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>		پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.<ref name=نویسندگان>{{یادکرد وب\|نشانی: http://tarikhirani.ir/fa/news/2379/%D8%A2%D8%B1%D8%B2%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%DB%B6%DB%B6-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA\|عنوان =آرزوهای بزرگ}}</ref>{{سخ}}<font color=green>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>
	</span><noinclude>		</span><noinclude>
	\|-		\|-
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	علاوه بر مهمانانی که دعوت شده بودند، شماری از روزنامه‌نویسان و روشنفکران نیز در جلسات کنگره شرکت می‌کردند.		علاوه بر مهمانانی که دعوت شده بودند، شماری از روزنامه‌نویسان و روشنفکران نیز در جلسات کنگره شرکت می‌کردند.
	کسانی که به عنوان سخنران و مهمان به کنگره آمدند:		کسانی که به عنوان سخنران و مهمان به کنگره آمدند:
	آذراغلی، [[محمود اعتمادزاده]]، افراشته، [[عباس اقبال آشتیانی]]، [[جلال آل‌احمد]]، امینی، دانش بزرگ‌نیا، علی بزرگ‌نیا، [[ملک‌الشعرا بهار]]، ذبیح‌الله بهروز، [[احمد بهمن‌یار]]، پژمان بختیاری، ابراهیم پورداوود، تقوی، [[فریدون تولَّلی]]، دکتر جرجانی، جلی، جواهری، [[صادق چوبک]]، ابوالقاسم حالت، حبیب‌اللهی، مطیع‌الدوله حجازی، حشمت‌زاده، [[علی‌اصغر حکمت]]، فروغ حکمت، حمیدی شیرازی، [[پرویز ناتل خانلری\|دکتر پرویز ناتل خانلری]]، زهرا خانلری، دکتر خطیبی، [[علی‌اکبر دهخدا]]، رعدی آذرخشی، ژاله، حسین سمیعی ،ادیب السلطنه، [[فاطمه سیاح]]، [[داریوش شایگان\|دکتر شایگان]]، شکوهی، شمس، شهاب فردوسی، [[شهریار]]، منوچهر شیبانی، صبحی، صدارت، دکتر صورت‌گر، طاعتی، طباطبایی، [[احسان طبری]]، [[بزرگ علوی]]، پرتو علوی، دکتر علی‌آبادی، فرات، [[بدیع‌الزمان فروزانفر\|فروزانفر]]، فلسفی، فیاض، میرزا عبدالعظیم خان قریب، قهرمان، میرزا محمدخان قزوینی، کریم کشاورز، کمالی، کیا، گرگانی، گنابادی، مهکامه محصص، مدرس رضوی، مژده، [[محمد معین\|دکتر محمد معین]]، معینیان، [[رهی معیری]]، موید ثابتی، میلانی، علی ناصحی، [[سعید نفیسی]]، نواب صفا، [[عبدالحسین نوشین]]، [[نیما یوشیج]]، [[صادق هدایت]]، [[جلال‌الدین همایی]] و [[حبیب یغمایی]].		آذراغلی، [[محمود اعتمادزاده]]، افراشته، [[عباس اقبال آشتیانی]]، [[جلال آل‌احمد]]، امینی، دانش بزرگ‌نیا، علی بزرگ‌نیا، [[ملک‌الشعرا بهار]]، ذبیح‌الله بهروز، [[احمد بهمن‌یار]]، پژمان بختیاری، ابراهیم پورداوود، تقوی، [[فریدون تولَّلی]]، دکتر جرجانی، جلی، جواهری، [[صادق چوبک]]، ابوالقاسم حالت، حبیب‌اللهی، مطیع‌الدوله حجازی، حشمت‌زاده، [[علی‌اصغر حکمت]]، فروغ حکمت، حمیدی شیرازی، [[پرویز ناتل خانلری\|دکتر پرویز ناتل خانلری]]، زهرا خانلری، دکتر خطیبی، [[علی‌اکبر دهخدا]]، رعدی آذرخشی، ژاله، حسین سمیعی ،ادیب السلطنه، [[فاطمه سیاح]]، [[داریوش شایگان\|دکتر شایگان]]، شکوهی، شمس، شهاب فردوسی، [[شهریار]]، منوچهر شیبانی، صبحی، صدارت، دکتر صورت‌گر، طاعتی، طباطبایی، [[احسان طبری]]، [[بزرگ علوی]]، پرتو علوی، دکتر علی‌آبادی، فرات، [[بدیع‌الزمان فروزانفر\|فروزانفر]]، فلسفی، فیاض، میرزا عبدالعظیم خان قریب، قهرمان، میرزا محمدخان قزوینی، کریم کشاورز، کمالی، کیا، گرگانی، گنابادی، مهکامه محصص، مدرس رضوی، مژده، [[محمد معین\|دکتر محمد معین]]، معینیان، [[رهی معیری]]، موید ثابتی، میلانی، علی ناصحی، [[سعید نفیسی]]، نواب صفا، [[عبدالحسین نوشین]]، [[نیما یوشیج]]، [[صادق هدایت]]، [[جلال‌الدین همایی]] و [[حبیب یغمایی]].<ref name=نویسندگان/>

	===افتتاحیه===		===افتتاحیه===

پرواز در ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۶

2020-12-11T16:26:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۵۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	[[پرونده:Kongere.jpg\|170px\|راست]]		[[پرونده:Kongere.jpg\|170px\|راست]]
	پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.		پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.
	پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.{{سخ}}<font color=~~yellow~~>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>		پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.{{سخ}}<font color=green>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>
	</span><noinclude>		</span><noinclude>
	\|-		\|-

پرواز در ‏۱۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۲۱

2020-12-09T18:21:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|وبگاه =		\|وبگاه =
	}}		}}
	~~[[پرونده:Kongere.jpg~~\|~~210px~~\|~~thumb\|بندانگشتی\|چپ~~\|<center> ~~هیأت رئیسه کنگره از راست به چپ~~: کریم کشاورز، [[صادق هدایت]]، میلانی، بانو محصصی، [[علی‌اکبر دهخدا\|دهخدا]]، [[بدیع‌الزمان فروزانفر\|فروزانفر]]، [[علی‌اصغر حکمت]]، [[داریوش شایگان\|دکتر شایگان]]</center>]]		{\| class="wikitable"
			\|-
	[[پرونده:~~Adiban~~.jpg\|~~210px~~\|~~thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center> ''جمع ادبای حاضر در کنگره''</center>~~]]		\|<center><span style="color:darkblue">
			[[پرونده:Kongere.jpg\|170px\|راست]]
	پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.		پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.
	پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.		پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.{{سخ}}<font color=yellow>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>
			</span><noinclude>
	<~~center~~>~~* * * * *~~<~~/center~~>		\|-
			\|}
	در سال‌های استبداد رضاخان مشکلاتی بر سر راه نویسندگان و شاعران بود که آنان را از انجام برخی فعالیت‌هایشان بازداشت و در برخی کارها ناتمام ماندند. همچنین هیچ‌گونه هماهنگی و یک دستی در میان ادیبان دیده نمی‌شد همین عدم انسجام موجب تصمیم‌گیری‌هایی در عرصه فرهنگی شد؛ آنان برای جبران ناکامی‌هایشان تلاش‌های فراوانی برای ایجاد تشکل‌های مختلف کردند که از آن جمله می‌توان به ''«انجمن هواداران هنر و ادبیات امروز»''، ''«انجمن نویسندگان دموکرات»'' و چند نهاد دیگر اشاره کرد اما هیچ‌یک نتوانستند نشان‌گر سلایق نویسندگان در حوزه فرهنگ باشند.		در سال‌های استبداد رضاخان مشکلاتی بر سر راه نویسندگان و شاعران بود که آنان را از انجام برخی فعالیت‌هایشان بازداشت و در برخی کارها ناتمام ماندند. همچنین هیچ‌گونه هماهنگی و یک دستی در میان ادیبان دیده نمی‌شد همین عدم انسجام موجب تصمیم‌گیری‌هایی در عرصه فرهنگی شد؛ آنان برای جبران ناکامی‌هایشان تلاش‌های فراوانی برای ایجاد تشکل‌های مختلف کردند که از آن جمله می‌توان به ''«انجمن هواداران هنر و ادبیات امروز»''، ''«انجمن نویسندگان دموکرات»'' و چند نهاد دیگر اشاره کرد اما هیچ‌یک نتوانستند نشان‌گر سلایق نویسندگان در حوزه فرهنگ باشند.
	نخستین کنگره نویسندگان ایران از '''۴ تا ۱۲ تیر سال ۱۳۲۵''' با حضور جمعی از نویسندگان، شعرا، ادبا و منتقدان ادبی ایران و چند تن از ادبای روسی در خانه فرهنگ تهران برگزار شد. برای نخستین بار بود که نویسندگان و شاعران ایرانی با دیدگاه‌های گوناگون چه موافق و چه مخالف در یک جمع نشستند، به بحث و گفت‌و‌گو پرداختند و تبادل نطر کردند. رئیس کنگره [[محمدتقی بهار]] شاعر و وزیر فرهنگ آن زمان بود.		نخستین کنگره نویسندگان ایران از '''۴ تا ۱۲ تیر سال ۱۳۲۵''' با حضور جمعی از نویسندگان، شعرا، ادبا و منتقدان ادبی ایران و چند تن از ادبای روسی در خانه فرهنگ تهران برگزار شد. برای نخستین بار بود که نویسندگان و شاعران ایرانی با دیدگاه‌های گوناگون چه موافق و چه مخالف در یک جمع نشستند، به بحث و گفت‌و‌گو پرداختند و تبادل نطر کردند. رئیس کنگره [[محمدتقی بهار]] شاعر و وزیر فرهنگ آن زمان بود.
خط ۴۴:		خط ۴۵:
	پس از خوشامدگویی‌ها و درودها و نطق‌های افتتاحیه، سخنرانان یکی پس از دیگری پشت تریبون رفتند و به موضوعاتی چون؛ '''''«شعر فارسی در عصر معاصر»'''''، '''''«شعر فارسی»'''''، '''''«نثر فارسی»''''' و '''''«انتقاد در ادبیات»''''' پرداختند. در کنار این سخنرانی‌ها بعضی روزها شاعران اشعاری از سروده‌های خود خواندند و محفل را گرم کردند. [[نیما یوشیج\|نیما]]، [[رهی معیری]]، [[فریدون تولَّلی]] و... از شعرخوانان بودند.		پس از خوشامدگویی‌ها و درودها و نطق‌های افتتاحیه، سخنرانان یکی پس از دیگری پشت تریبون رفتند و به موضوعاتی چون؛ '''''«شعر فارسی در عصر معاصر»'''''، '''''«شعر فارسی»'''''، '''''«نثر فارسی»''''' و '''''«انتقاد در ادبیات»''''' پرداختند. در کنار این سخنرانی‌ها بعضی روزها شاعران اشعاری از سروده‌های خود خواندند و محفل را گرم کردند. [[نیما یوشیج\|نیما]]، [[رهی معیری]]، [[فریدون تولَّلی]] و... از شعرخوانان بودند.
	پس از اتمام نطق‌ها، نقد‌هایی که ادبا بر سخنان یکدیگر داشتند، اعتراض برخی بر انتقادات، و قبول یا رد آن‌ها، کنگره رو به اتمام رفت. و ملک‌الشعرا با بیان نکاتی و خواندن قطعنامه نخستین کنگره نویسندگان ایران را پایان داد.		پس از اتمام نطق‌ها، نقد‌هایی که ادبا بر سخنان یکدیگر داشتند، اعتراض برخی بر انتقادات، و قبول یا رد آن‌ها، کنگره رو به اتمام رفت. و ملک‌الشعرا با بیان نکاتی و خواندن قطعنامه نخستین کنگره نویسندگان ایران را پایان داد.
			[[پرونده:Adiban.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''ادبای حاضر در کنگره'''</center>]]
	===مهمانان و سخنرانان===		===مهمانان و سخنرانان===
	علاوه بر مهمانانی که دعوت شده بودند، شماری از روزنامه‌نویسان و روشنفکران نیز در جلسات کنگره شرکت می‌کردند.		علاوه بر مهمانانی که دعوت شده بودند، شماری از روزنامه‌نویسان و روشنفکران نیز در جلسات کنگره شرکت می‌کردند.

پرواز: /* قطعنامه */

2020-12-08T20:46:08Z

قطعنامه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۶
خط ۱۸۴:		خط ۱۸۴:
	====قطعنامه====		====قطعنامه====
	پس از بیانات طبری، رئیس کنگره اداره جلسه را در دست گرفت؛ ابتدا زا صبر و مشارک حضار در تمامی مباحث کنگره تشکر کرد. و متنی را با عنوان قطعنامه نخستین کنگره نویسندگان ایران برای تصویب اعضا قرائت کرد. این قطعنامه توسط اعضای کنگره تصویب شد.		پس از بیانات طبری، رئیس کنگره اداره جلسه را در دست گرفت؛ ابتدا زا صبر و مشارک حضار در تمامی مباحث کنگره تشکر کرد. و متنی را با عنوان قطعنامه نخستین کنگره نویسندگان ایران برای تصویب اعضا قرائت کرد. این قطعنامه توسط اعضای کنگره تصویب شد.
	متن آن بدین شرح است:		متن آن بدین شرح است:{{سخ}}
	:ادبیات ایران در طی قرون متمادیه هماره از جنگ خیر وشر و پیکار یزدان و اهریمن سخن گفته، احساسات عالیه انسان‌دوستی و برابری ابنای بشر را در دل‌ها برانگیخته و از این رهگذر نه تنها در اخلاق و فرهنگ مردم لیران بلکه در ادبیات و مدنیت جهانی تاثیری به سزا و عمیق داشته است. ادبیات معاصر نیز کم و بیش این وظیفه بزرگ،‌ یعنی هدایت و تربیت مردم را انجام داده، در جنبش آزادی ایران سهم بزرگی به عهده گرفته، به خصوص عده‌ای از نویسندگان و شاعران در طی جنگ اخیر با اصولی که حریت و فضیلت و فرهنگ جهانی را مورد تهدید قرار داده بود به مبارزه برخاسته و خلق را آگاه ساختند.		ادبیات ایران در طی قرون متمادیه هماره از جنگ خیر وشر و پیکار یزدان و اهریمن سخن گفته، احساسات عالیه انسان‌دوستی و برابری ابنای بشر را در دل‌ها برانگیخته و از این رهگذر نه تنها در اخلاق و فرهنگ مردم لیران بلکه در ادبیات و مدنیت جهانی تاثیری به سزا و عمیق داشته است. ادبیات معاصر نیز کم و بیش این وظیفه بزرگ،‌ یعنی هدایت و تربیت مردم را انجام داده، در جنبش آزادی ایران سهم بزرگی به عهده گرفته، به خصوص عده‌ای از نویسندگان و شاعران در طی جنگ اخیر با اصولی که حریت و فضیلت و فرهنگ جهانی را مورد تهدید قرار داده بود به مبارزه برخاسته و خلق را آگاه ساختند.
	مع هذا می‌توان گفت که نثر و نظم کنونی ایران چنان که از سخنرانی‌ها و مباحث کنگره برمی‌آید، وظایف دیگری در تقابل مردم ایران و جهانیان به عهده دارد که باید در آینده انجام دهد.» با در نظر گرفتن این مراتب:		مع هذا می‌توان گفت که نثر و نظم کنونی ایران چنان که از سخنرانی‌ها و مباحث کنگره برمی‌آید، وظایف دیگری در تقابل مردم ایران و جهانیان به عهده دارد که باید در آینده انجام دهد.» با در نظر گرفتن این مراتب:

	* کنگره آرزومند است که نویسندگان ایران در نظم و نثر، سنت دیرین ادبیات فارسی، یعنی طرفداری از حق و عدالت و مخالفت با ستم‌گری و زشتی را پیروی نمایند و در آثار خود از آزادی و عدل و دانش و دفع خرافات هواخواهی نموده۷ پیکار بر ضد اصول و بقایای فاشیزم را موضوع بحث و تراوش فکر خود قرار دهند و به حمایت صلح جهانی و افکار بشردوستی و دموکراسی حقیقی برای ترقی و تعالی ایران کوشش کنند.		{{بلی}} کنگره آرزومند است که نویسندگان ایران در نظم و نثر، سنت دیرین ادبیات فارسی، یعنی طرفداری از حق و عدالت و مخالفت با ستم‌گری و زشتی را پیروی نمایند و در آثار خود از آزادی و عدل و دانش و دفع خرافات هواخواهی نموده۷ پیکار بر ضد اصول و بقایای فاشیزم را موضوع بحث و تراوش فکر خود قرار دهند و به حمایت صلح جهانی و افکار بشردوستی و دموکراسی حقیقی برای ترقی و تعالی ایران کوشش کنند.

	* کنگره آرزومند است است که نویسندگان و شاعران به خلق روی آورند و بدون اینکه افراط روا دارند در جست‌وجوی اسلوب‌ها و سبک‌های جدیدی که ملایم و منطبق با زندگی کنونی باشد برآیند و انتقاد ادبی سالم و علمی را که شرط لازم پیدایش ادبیات بزرگ است، ترویج کنند.		{{بلی}} کنگره آرزومند است است که نویسندگان و شاعران به خلق روی آورند و بدون اینکه افراط روا دارند در جست‌وجوی اسلوب‌ها و سبک‌های جدیدی که ملایم و منطبق با زندگی کنونی باشد برآیند و انتقاد ادبی سالم و علمی را که شرط لازم پیدایش ادبیات بزرگ است، ترویج کنند.

	* کنگره آرزومند است که مناسبات فرهنگی و ادبی موجود بین ملت ایران و تمام دموکراسی‌های ترقی‌خواه جهان، بالاخص اتحاد شوروی بیش از پیش استوار گشته، به نفع صلح و بشریت توسعه یابد.		{{بلی}}کنگره آرزومند است که مناسبات فرهنگی و ادبی موجود بین ملت ایران و تمام دموکراسی‌های ترقی‌خواه جهان، بالاخص اتحاد شوروی بیش از پیش استوار گشته، به نفع صلح و بشریت توسعه یابد.

	* کنگره از هیأت مدیره انجمن روابط فرهنگی ایران با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی که انعقاد این کنگره از ابتکارات حسنه آن به شمار می رود، سپاسگزار است.		{{بلی}} کنگره از هیأت مدیره انجمن روابط فرهنگی ایران با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی که انعقاد این کنگره از ابتکارات حسنه آن به شمار می رود، سپاسگزار است.

	* کنگره تأسیس یک کمیسیون و تشکیلات موقتی که بنیاد اتحادیه گویندگان و نویسندگان ایران را پی‌ریزی کند، ضروری می‌داند و اجرای این منظور را هیأت رئیسه محول می‌نماید.		{{بلی}} کنگره تأسیس یک کمیسیون و تشکیلات موقتی که بنیاد اتحادیه گویندگان و نویسندگان ایران را پی‌ریزی کند، ضروری می‌داند و اجرای این منظور را هیأت رئیسه محول می‌نماید.

	==چیستی و چرایی==		==چیستی و چرایی==

پرواز در ‏۱۸ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۵

2020-12-08T20:35:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|وبگاه =		\|وبگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:Kongere.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center> هیأت رئیسه کنگره از راست به چپ: کریم کشاورز، [[صادق هدایت]]، میلانی، بانو محصصی، [[علی‌اکبر دهخدا\|دهخدا]]، [[بدیع‌الزمان فروزانفر\|فروزانفر]]، [[علی‌اصغر حکمت]]، [[داریوش شایگان\|دکتر شایگان]]</center>]]

			[[پرونده:Adiban.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center> ''جمع ادبای حاضر در کنگره''</center>]]
	پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.		پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.
	پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.		پنج سال پس از سقوط رضاخان، '''''در تیر ماه ۱۳۲۵'''''، به همت انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی نخستین کنگره نویسندگان ایرانی تشکیل شد. از این رو نویسندگان، شاعران و ادبای کشور در باغ فرهنگ گرد هم آمدند.

پرواز در ‏۱۸ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۴

2020-12-08T09:34:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|افراد کلیدی =		\|افراد کلیدی =
	\|ساختار =		\|ساختار =
	\|وبگاه=		\|وبگاه =
	}}		}}
	پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.		پس از برگزاری بزرگداشت فردوسی در سال ۱۳۱۳ که بسیاری از پژوهشگران از سراسر جهان در آن شرکت کرده بودند، '''نخستین کنگره نویسندگان ایران'''، مهم‌ترین رویداد فرهنگی در سه دهه نخست قرن ۱۴هجری شمسی بود.
خط ۳۵:		خط ۳۵:

	در سال‌های استبداد رضاخان مشکلاتی بر سر راه نویسندگان و شاعران بود که آنان را از انجام برخی فعالیت‌هایشان بازداشت و در برخی کارها ناتمام ماندند. همچنین هیچ‌گونه هماهنگی و یک دستی در میان ادیبان دیده نمی‌شد همین عدم انسجام موجب تصمیم‌گیری‌هایی در عرصه فرهنگی شد؛ آنان برای جبران ناکامی‌هایشان تلاش‌های فراوانی برای ایجاد تشکل‌های مختلف کردند که از آن جمله می‌توان به ''«انجمن هواداران هنر و ادبیات امروز»''، ''«انجمن نویسندگان دموکرات»'' و چند نهاد دیگر اشاره کرد اما هیچ‌یک نتوانستند نشان‌گر سلایق نویسندگان در حوزه فرهنگ باشند.		در سال‌های استبداد رضاخان مشکلاتی بر سر راه نویسندگان و شاعران بود که آنان را از انجام برخی فعالیت‌هایشان بازداشت و در برخی کارها ناتمام ماندند. همچنین هیچ‌گونه هماهنگی و یک دستی در میان ادیبان دیده نمی‌شد همین عدم انسجام موجب تصمیم‌گیری‌هایی در عرصه فرهنگی شد؛ آنان برای جبران ناکامی‌هایشان تلاش‌های فراوانی برای ایجاد تشکل‌های مختلف کردند که از آن جمله می‌توان به ''«انجمن هواداران هنر و ادبیات امروز»''، ''«انجمن نویسندگان دموکرات»'' و چند نهاد دیگر اشاره کرد اما هیچ‌یک نتوانستند نشان‌گر سلایق نویسندگان در حوزه فرهنگ باشند.
	نخستین کنگره نویسندگان ایران از '''۴ تا ۱۲ تیر سال ۱۳۲۵''' با حضور جمعی از نویسندگان، شعرا، ادبا و منتقدان ادبی ایران و چند تن از ادبای روسی در خانه فرهنگ تهران برگزار شد. برای نخستین بار بود که نویسندگان و شاعران ایرانی با دیدگاه‌های گوناگون چه موافق و چه مخالف در یک جمع نشستند، به بحث و گفت‌و‌گو پرداختند و تبادل نطر کردند. رئیس کنگره [[~~محمد تقی~~ بهار]] شاعر و وزیر فرهنگ آن زمان بود.		نخستین کنگره نویسندگان ایران از '''۴ تا ۱۲ تیر سال ۱۳۲۵''' با حضور جمعی از نویسندگان، شعرا، ادبا و منتقدان ادبی ایران و چند تن از ادبای روسی در خانه فرهنگ تهران برگزار شد. برای نخستین بار بود که نویسندگان و شاعران ایرانی با دیدگاه‌های گوناگون چه موافق و چه مخالف در یک جمع نشستند، به بحث و گفت‌و‌گو پرداختند و تبادل نطر کردند. رئیس کنگره [[محمدتقی بهار]] شاعر و وزیر فرهنگ آن زمان بود.

	==در حاشیه برگزاری==		==در حاشیه برگزاری==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۱
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	در ادامه بهار از آقای قوام برای افتتاح کنگره تشکر کرد و از سخنرانی علی‌اصغر حکمت خبر داد و گفت که قرار است ''نخستین سخنرانی پرمغز'' خود را در رابطه با ''چگونگی شعر فارسی'' در پنجاه سال اخیر به گوش حضار برساند. او از حضور سادچیکوف، سفیر شوروی، ابراز خوشحالی کرد و گفت نتایج همکاری این دو ملت در عرصه فرهنگی روز به روز شکوفاتر خواهد شد. و این چنین ادامه داد:		در ادامه بهار از آقای قوام برای افتتاح کنگره تشکر کرد و از سخنرانی علی‌اصغر حکمت خبر داد و گفت که قرار است ''نخستین سخنرانی پرمغز'' خود را در رابطه با ''چگونگی شعر فارسی'' در پنجاه سال اخیر به گوش حضار برساند. او از حضور سادچیکوف، سفیر شوروی، ابراز خوشحالی کرد و گفت نتایج همکاری این دو ملت در عرصه فرهنگی روز به روز شکوفاتر خواهد شد. و این چنین ادامه داد:
	:«حیات عبارت از جنبش و فعالیت است و حیات ادبی نیز همواره در گروه فعالیت‌ها و جنبش‌ها بوده. از این رو حرکت انقلابی خواه اجتماعی و خواه فکری و عقلی موجب ترقی ادبیات و باعث بروز و ظهور ادبا و نویسندگان بزرگ شده و می‌شود. همان‌طور که جنبش مشروطه موجد و پدیدآورنده یک دسته از ادبا و چند مکتب ادبی مهم و چندین استاد و هنرمند نامی گردید، شک ندارم که جنبش امروز، جنبشی در نتیجه جنگ خونینن و حرکت آزادی‌خواهانه روشن‌فکران و تحول بزرگ سیاسی و اجتماعی و ادبی پیدا شده است، بار دیگر دسته تازه و مکتبی بزرگ و استادانی نامدار برای ما تدارک خواهد کرد. ایامی فرا رسیده است که بایستی این فن از طرف خود ملت حمایت شود و مردم دریابند که حیات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی آن‌ها رهین زبان و ادبیات آن‌هاست و برای بقای شخصیت ملی و استقلال سیاسی خود باید از نویسندگان و گویندگان حمایت نمایند. اگر مردم خود از ادبا و نویسندگان خویش حمایت نکنند و باز دیوانگانی پیدا شوند که بخواهند این حقیقت بارز و مسلم جهانی را انکار کنند و بگویند ملت شعر و ادب نمی‌خواهد، باید اعتراف کرد که ریشه ادبیات ما از اینکه هست باز هم خشک‌تر خواهد شد و آن ضربت کشنده که در دوره دیکتاتوری با کمال نفرت و خشم به پیکر ادب و صنعت و زبان ما وارد آمد باردیگر تکرارخواهد شد.»{{سخ}}		:«حیات عبارت از جنبش و فعالیت است و حیات ادبی نیز همواره در گروه فعالیت‌ها و جنبش‌ها بوده. از این رو حرکت انقلابی خواه اجتماعی و خواه فکری و عقلی موجب ترقی ادبیات و باعث بروز و ظهور ادبا و نویسندگان بزرگ شده و می‌شود. همان‌طور که جنبش مشروطه موجد و پدیدآورنده یک دسته از ادبا و چند مکتب ادبی مهم و چندین استاد و هنرمند نامی گردید، شک ندارم که جنبش امروز، جنبشی در نتیجه جنگ خونینن و حرکت آزادی‌خواهانه روشن‌فکران و تحول بزرگ سیاسی و اجتماعی و ادبی پیدا شده است، بار دیگر دسته تازه و مکتبی بزرگ و استادانی نامدار برای ما تدارک خواهد کرد. ایامی فرا رسیده است که بایستی این فن از طرف خود ملت حمایت شود و مردم دریابند که حیات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی آن‌ها رهین زبان و ادبیات آن‌هاست و برای بقای شخصیت ملی و استقلال سیاسی خود باید از نویسندگان و گویندگان حمایت نمایند. اگر مردم خود از ادبا و نویسندگان خویش حمایت نکنند و باز دیوانگانی پیدا شوند که بخواهند این حقیقت بارز و مسلم جهانی را انکار کنند و بگویند ملت شعر و ادب نمی‌خواهد، باید اعتراف کرد که ریشه ادبیات ما از اینکه هست باز هم خشک‌تر خواهد شد و آن ضربت کشنده که در دوره دیکتاتوری با کمال نفرت و خشم به پیکر ادب و صنعت و زبان ما وارد آمد باردیگر تکرارخواهد شد.»{{سخ}}
	پس از سخنان بهار، نماینده انجمن روابط فرهنگی شوروی با کشورهای خارجه، آقای کالیشیان، پس از سلام و درود بر حاضران، نسبت به همکاری با ایران ابراز امیدواری کرد. او گفت: ''''«این کنگره در ادبیات معاصر ایران مرحله مهمی به شمار می‌رود.»'''''		پس از سخنان بهار، نماینده انجمن روابط فرهنگی شوروی با کشورهای خارجه، آقای کالیشیان، پس از سلام و درود بر حاضران، نسبت به همکاری با ایران ابراز امیدواری کرد. او گفت: '''''«این کنگره در ادبیات معاصر ایران مرحله مهمی به شمار می‌رود.»'''''

	====روز اول====		====روز اول====
	در ادامه روز افتتاح، برنامه به این صورت بود که ابتدا علی‌اصغر حکمت پشت تریبون برود و از تاریخچه شعر فارسی بگوید.		در ادامه روز افتتاح، برنامه به این صورت بود که ابتدا [[علی‌اصغر حکمت]] پشت تریبون برود و از تاریخچه شعر فارسی بگوید.
	{{گفتاورد تزیینی\|هر کلام موزون که دارای معنایی لطیف باشد شعر نامیده می‌شود. این چنین سخنی محدود به یک عصر و زمان و یا یک جا و مکان نیست. مادام که دماغ بشر دارای احساسات و عواطف رقیق باشد و مادام که چشم او مظاهر جمال را بپسندد و گوش او نغمات و الحان دلاویز را طلب کند، زبان او نیز به سخن نغز و کلام زیبا مترنم است. هنرمندی و ظرافت بشر در ~~سخن‌وری~~ و شاعری بر دیگر اقسام فنون ظریفه برتری دارد، زیرا سخن از دل تراوش می‌نماید و دل منبع الهام الهی است. از اینجاست که حکما سخن را بار درخت آفرینش گفته‌اند و شاعر را با علم نهانی و جهان غیب رابطه ناپیدا برقرار و پایدار است که مانند خم به دریا راه دارد و از آن دریا سیراب می‌شود.}}		{{گفتاورد تزیینی\|هر کلام موزون که دارای معنایی لطیف باشد شعر نامیده می‌شود. این چنین سخنی محدود به یک عصر و زمان و یا یک جا و مکان نیست. مادام که دماغ بشر دارای احساسات و عواطف رقیق باشد و مادام که چشم او مظاهر جمال را بپسندد و گوش او نغمات و الحان دلاویز را طلب کند، زبان او نیز به سخن نغز و کلام زیبا مترنم است. هنرمندی و ظرافت بشر در سخنوری و شاعری بر دیگر اقسام فنون ظریفه برتری دارد، زیرا سخن از دل تراوش می‌نماید و دل منبع الهام الهی است. از اینجاست که حکما سخن را بار درخت آفرینش گفته‌اند و شاعر را با علم نهانی و جهان غیب رابطه ناپیدا برقرار و پایدار است که مانند خم به دریا راه دارد و از آن دریا سیراب می‌شود.}}
	وی در بخش دیگری از نطق خود تحولات سیاسی و اجتماعی را بر زبان شعری بی‌اثر ندانست و به بررسی این ~~تاثیر~~ در دوران پس از مشروطه و سال‌های استبداد رضاخان پرداخت		وی در بخش دیگری از نطق خود تحولات سیاسی و اجتماعی را بر زبان شعری بی‌اثر ندانست و به بررسی این تأثیر در دوران پس از مشروطه و سال‌های استبداد رضاخان پرداخت
	او اشعاری که در این پنجاه سال سروده شده را از حیث موضوع بررسی کرد و آن‌ها را در ۱۱دسته بیان کرد؛ اشعار ~~وصفی،~~ اشعار ~~وطنی،~~ اشعار ~~تاریخی،~~ اشعار ~~مترجم،~~ اشعار سوسیالیستی یا ادبیات ~~کارگری،‌~~ اشعار ~~انتقادی،~~ اشعار ~~اخلاقی، نسائیات،~~ اشعار صنایع عصری و اشعار موسیقی. درباره هر یک توضیح مختصری داد و مثال‌هایی آورد.		او اشعاری که در این پنجاه سال سروده شده را از حیث موضوع بررسی کرد و آن‌ها را در''۱۱دسته'' بیان کرد؛ ''اشعار وصفی''، ''اشعار وطنی''، ''اشعار تاریخی''، ''اشعار مترجم''، ''اشعار سوسیالیستی یا ادبیات کارگری''،‌ ''اشعار انتقادی''، ''اشعار اخلاقی''، ''نسائیات''، ''اشعار صنایع عصری'' و ''اشعار موسیقی''. درباره هر یک توضیح مختصری داد و مثال‌هایی آورد.
	پس به اتمام رسیدن نطق حکمت، نشان‌های کنگره بین اعضا تقسیم شد. کریم کشاورز اسامی را می‌خواند و رئیس کنگره نشان‌ها را به سینه آقایان و خانم‌ها نصب می کرد.		پس از به اتمام رسیدن نطق حکمت، نشان‌های کنگره بین اعضا تقسیم شد. کریم کشاورز اسامی را می‌خواند و رئیس کنگره نشان‌ها را به سینه آقایان و خانم‌ها نصب می کرد.

	===روز دوم===		===روز دوم===
	جلسه بعدی کنگره روز چهارشنبه ۵ تیر ماه برگزار شد. قرار شد روز دوم با سخنان ''احسان طبری''، ''پرویز ناتل خانلری'' و ''عبدالحسین نوشین'' تحت عنوان '''«نظم معاصر ایران»''' سپری شود.		جلسه بعدی کنگره روز چهارشنبه ۵ تیر ماه برگزار شد. قرار شد روز دوم با سخنان ''احسان طبری''، ''پرویز ناتل خانلری'' و ''عبدالحسین نوشین'' تحت عنوان '''«نظم معاصر ایران»''' سپری شود.
	هر یک از ~~نام بردگان~~ سخن خود را با نقد از سخنان حکمت آغاز کردند و برای نقدهای خود دلایل واضحی آوردند.		هر یک از نام‌بردگان سخن خود را با نقد از سخنان حکمت آغاز کردند و برای نقدهای خود دلایل واضحی آوردند.

	====از چند جهت نقد می کنم====		====از چند جهت نقد می کنم====
	احسان طبری به جایگاه رفت و از تناقض آغاز کرد ~~و به آخرین کلمات رسید~~:		[[احسان طبری]] به جایگاه رفت و از تناقض آغاز کرد:
	:از جهت تعریف شعر و ادراک مفهوم واقعی آن من در گفتار سخنران محترم تناقضی دیدم. ایشان در ابتدای سخن خود شعر را رابطه نهانی شاعر با عالم غیب دانستند و قلم شاعر را نماینده جهان نامتناهی خواندند. فرمودند شعر از حضیض خاکدان به اوج آسمان مرتبط است. این تعریف‌ها از نظر ~~ایده‌آلیسیتی~~ است. مطابق این تعریف‌ها شعر چیزی نیست که به جامعه ما مربوط باشد بلکه شاعر با جهانی ماوراء طبیعی سر و کار دارد و از سرچشمه غیبی فیض می‌گیرد و زبان او کلید در گنج‌های نهانی است. با اینکه سخنران محترم شعر را تا این اندازه از روی افکار ایده‌آل و خیال‌بافی صرف تعریف می‌کنند با این وجود، در سراسر سخنرانی خود کوشیدند تا برای تحولات شعری، تحولات اقتصادی و اجتماعی را به عنوان موجب و محرک ذکر نمایند. یا در دو مورد پیدایش سبک‌ها فرمودند این مسئله نتیجه عوامل جدید سیاسی و اقتصادی بوده است. در قسمتی هم سخنران محترم هنگام ذکر تحول شعر در دوره دیکتاتوری از بی‌ذوقی مراکز اولیه و اراده فردی به عنوان عوامل تنزل در ادبیات صحبت کرده‌اند. پارادوکس در همین جاست، اگر درست است که شعر نتیجه محسوسات شاعر و محسوسات شاعر نتیجه زندگی او در جامعه است پس نمی‌توان شعر را به علم نهانی و غیبی متصل دانست و آن را از حضیض خاکدان به اوج آسمان مرتبط کرد. اگر درست است که تغییر سبک‌ها نتیجه عوامل جدید سیاسی و بی‌ذوقی مراکز اولیه در حرکت شعر ~~تاثیر~~ دارد پس زبان شاعر مبین اوضاع محیط است نه کلید در گنجینه غیب. شعر ~~همان طور~~ که ایشان نشان دادند تابع تکامل اجتماعی است زیرا محصول کار بشری است. سخنرانی ایشان فقط منظره عامی از تحولات پنجاه ساله اخیر بوده است، ما منتظر بودیم که تتبع ایشان حاوی دقت‌ها و کشف‌های تازه‌ای باشد.		:از جهت تعریف شعر و ادراک مفهوم واقعی آن من در گفتار سخنران محترم تناقضی دیدم. ایشان در ابتدای سخن خود شعر را رابطه نهانی شاعر با عالم غیب دانستند و قلم شاعر را نماینده جهان نامتناهی خواندند. فرمودند شعر از حضیض خاکدان به اوج آسمان مرتبط است. این تعریف‌ها از نظر ایده‌آلیستی است. مطابق این تعریف‌ها شعر چیزی نیست که به جامعه ما مربوط باشد بلکه شاعر با جهانی ماوراء طبیعی سر و کار دارد و از سرچشمه غیبی فیض می‌گیرد و زبان او کلید در گنج‌های نهانی است. با اینکه سخنران محترم شعر را تا این اندازه از روی افکار ایده‌آل و خیال‌بافی صرف تعریف می‌کنند با این وجود، در سراسر سخنرانی خود کوشیدند تا برای تحولات شعری، تحولات اقتصادی و اجتماعی را به عنوان موجب و محرک ذکر نمایند. یا در دو مورد پیدایش سبک‌ها فرمودند این مسئله نتیجه عوامل جدید سیاسی و اقتصادی بوده است. در قسمتی هم سخنران محترم هنگام ذکر تحول شعر در دوره دیکتاتوری از بی‌ذوقی مراکز اولیه و اراده فردی به عنوان عوامل تنزل در ادبیات صحبت کرده‌اند. پارادوکس در همین جاست، اگر درست است که شعر نتیجه محسوسات شاعر و محسوسات شاعر نتیجه زندگی او در جامعه است پس نمی‌توان شعر را به علم نهانی و غیبی متصل دانست و آن را از حضیض خاکدان به اوج آسمان مرتبط کرد. اگر درست است که تغییر سبک‌ها نتیجه عوامل جدید سیاسی و بی‌ذوقی مراکز اولیه در حرکت شعر تأثیر دارد پس زبان شاعر مبین اوضاع محیط است نه کلید در گنجینه غیب. شعر همان‌طور که ایشان نشان دادند تابع تکامل اجتماعی است زیرا محصول کار بشری است. سخنرانی ایشان فقط منظره عامی از تحولات پنجاه ساله اخیر بوده است، ما منتظر بودیم که تتبع ایشان حاوی دقت‌ها و کشف‌های تازه‌ای باشد.
	طبری در بخش دیگری از تعریض خود بیان کرد:		طبری در بخش دیگری از تعریض خود بیان کرد:
	:نکته مهم دیگر این است که ایشان از سخنرانی خود استنتاج لازم را نکردند. ما در اینجا گرد نیامدیم تا فقط یک مجلس ادبی ترتیب دهیم. منظور ما از این اجتماع مباحثه و مشاوره و استنتاج بود. ما می‌خواهیم وقتی این کنگره به پایان رسید هر کس که در آن شرکت کرد مفهوم روشنی از هنر داشته باشد و راه آینده خود را بداند. در شعر فارسی تحولی هست. این تحول چیست؟ از کجا شروع شده؟ به کجا می‌رود؟ چگونه باید باشد؟		:نکته مهم دیگر این است که ایشان از سخنرانی خود استنتاج لازم را نکردند. ما در اینجا گرد نیامدیم تا فقط یک مجلس ادبی ترتیب دهیم. منظور ما از این اجتماع مباحثه و مشاوره و استنتاج بود. ما می‌خواهیم وقتی این کنگره به پایان رسید هر کس که در آن شرکت کرد مفهوم روشنی از هنر داشته باشد و راه آینده خود را بداند. در شعر فارسی تحولی هست. این تحول چیست؟ از کجا شروع شده؟ به کجا می‌رود؟ چگونه باید باشد؟