منصور علیمرادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

محمد ایذجی در ‏۲۷ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۰۲

2021-11-18T21:02:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۲
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>

	در سال ۱۳۵۶ در روستای کغارکی در جنوب استان کرمان به دنیا آمد. زاده‌ٔ کویر و ~~رشد‌یافته~~ در خطه‌‌ای که در آن‌ هم بیابان‌ها حضوری چشمگیر دارد و هم کوهستان‌های برفگیر. با این‌که سال‌هاست ساکن تهران شده، اما همچنان عاشق کویر است؛ آن‌قدر که می‌گوید:'''«پایم که به بیابان می‌رسد، جانم روشن می‌شود»'''.		در سال ۱۳۵۶ در روستای کغارکی در جنوب استان کرمان به دنیا آمد. زاده‌ٔ کویر و رشد یافته در خطه‌‌ای که در آن‌ هم بیابان‌ها حضوری چشمگیر دارد و هم کوهستان‌های برفگیر. با این‌که سال‌هاست ساکن تهران شده، اما همچنان عاشق کویر است؛ آن‌قدر که می‌گوید:'''«پایم که به بیابان می‌رسد، جانم روشن می‌شود»'''.
	او تأکید دارد اگر ~~عمده‌ٔ~~ آثار داستانی‌اش و حتی فرهنگنامه‌هایی که نوشته، برآمده از خطه‌ٔ کرمان و مناطق جنوبی کشورمان هستند به این دلیل نیست که علاقه‌ٔ کمتری به دیگر نقاط ایران دارد؛ بلکه از آن سبب است که او کویر و آداب‌ و رسومش را زیسته و عمده‌ٔ زندگی‌اش آنجا شکل‌ گرفته است.<ref name="شفاهی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fardayekerman.ir/news/30748\|عنوان=فرهنگ شفاهی زادگاهم تاثیر زیادی بر کار ادبی‌ام گذاشت }}</ref>		او تأکید دارد اگر عمده‌ی آثار داستانی‌اش و حتی فرهنگنامه‌هایی که نوشته، برآمده از خطه‌ٔ کرمان و مناطق جنوبی کشورمان هستند به این دلیل نیست که علاقه‌ٔ کمتری به دیگر نقاط ایران دارد؛ بلکه از آن سبب است که او کویر و آداب‌ و رسومش را زیسته و عمده‌ٔ زندگی‌اش آنجا شکل‌ گرفته است.<ref name="شفاهی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fardayekerman.ir/news/30748\|عنوان=فرهنگ شفاهی زادگاهم تاثیر زیادی بر کار ادبی‌ام گذاشت }}</ref>

	وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از ~~۲۲سالگی~~ به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه ~~فرهنگ‌ عامه~~ است.<ref name="معصومه"/>		وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است.<ref name="معصومه"/>
	او برای رمان [[تاریک ماه]] '''~~برگزیدهٔ~~ هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان ''' اثر شایستهٔ تقدیر [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>		او برای رمان [[تاریک ماه]] '''برگزیده هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان ''' اثر شایستهٔ تقدیر [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>

	داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند ~~نمی‌تواند~~ از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی ~~دایرةالمعارف~~ مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه ~~هلیل‌رود~~ و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» ~~می‌گذارد~~.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>		داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دایره‌المعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل رود و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» می گذارد.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>


خط ۶۴:		خط ۶۴:
	[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]		[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]		[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت ~~کرانه‌ٔ~~ هلیل ~~تجربه‌ٔ~~ زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این ~~گنجینه‌ٔ~~ ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>		{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>
	</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}		</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}

محمد ایذجی در ‏۲۷ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۰۲

2021-11-18T21:02:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۲
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>

	در سال ۱۳۵۶ در روستای کغارکی در جنوب استان کرمان به دنیا آمد. زاده‌ٔ کویر و ~~رشد یافته~~ در خطه‌‌ای که در آن‌ هم بیابان‌ها حضوری چشمگیر دارد و هم کوهستان‌های برفگیر. با این‌که سال‌هاست ساکن تهران شده، اما همچنان عاشق کویر است؛ آن‌قدر که می‌گوید:'''«پایم که به بیابان می‌رسد، جانم روشن می‌شود»'''.		در سال ۱۳۵۶ در روستای کغارکی در جنوب استان کرمان به دنیا آمد. زاده‌ٔ کویر و رشد‌یافته در خطه‌‌ای که در آن‌ هم بیابان‌ها حضوری چشمگیر دارد و هم کوهستان‌های برفگیر. با این‌که سال‌هاست ساکن تهران شده، اما همچنان عاشق کویر است؛ آن‌قدر که می‌گوید:'''«پایم که به بیابان می‌رسد، جانم روشن می‌شود»'''.
	او تأکید دارد اگر ~~عمده‌ی~~ آثار داستانی‌اش و حتی فرهنگنامه‌هایی که نوشته، برآمده از خطه‌ٔ کرمان و مناطق جنوبی کشورمان هستند به این دلیل نیست که علاقه‌ٔ کمتری به دیگر نقاط ایران دارد؛ بلکه از آن سبب است که او کویر و آداب‌ و رسومش را زیسته و عمده‌ٔ زندگی‌اش آنجا شکل‌ گرفته است.<ref name="شفاهی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fardayekerman.ir/news/30748\|عنوان=فرهنگ شفاهی زادگاهم تاثیر زیادی بر کار ادبی‌ام گذاشت }}</ref>		او تأکید دارد اگر عمده‌ٔ آثار داستانی‌اش و حتی فرهنگنامه‌هایی که نوشته، برآمده از خطه‌ٔ کرمان و مناطق جنوبی کشورمان هستند به این دلیل نیست که علاقه‌ٔ کمتری به دیگر نقاط ایران دارد؛ بلکه از آن سبب است که او کویر و آداب‌ و رسومش را زیسته و عمده‌ٔ زندگی‌اش آنجا شکل‌ گرفته است.<ref name="شفاهی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fardayekerman.ir/news/30748\|عنوان=فرهنگ شفاهی زادگاهم تاثیر زیادی بر کار ادبی‌ام گذاشت }}</ref>

	وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از ~~22 سالگی~~ به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه ~~فرهنگ‌عامه~~ است.<ref name="معصومه"/>		وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از ۲۲سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌ عامه است.<ref name="معصومه"/>
	او برای رمان [[تاریک ماه]] '''~~برگزیده~~ هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان ''' اثر شایستهٔ تقدیر [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>		او برای رمان [[تاریک ماه]] '''برگزیدهٔ هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان ''' اثر شایستهٔ تقدیر [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>

	داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند ~~نمی تواند~~ از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی ~~دایره‌المعارف~~ مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه ~~هلیل رود~~ و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» ~~می گذارد~~.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>		داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی‌تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دایرةالمعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل‌رود و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» می‌گذارد.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>


خط ۶۴:		خط ۶۴:
	[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]		[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]		[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت ~~کرانه‌ی~~ هلیل ~~تجربه‌ی~~ زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این ~~گنجینه‌ی~~ ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>		{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ٔ هلیل تجربه‌ٔ زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ٔ ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>
	</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}		</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۰۴

2021-11-15T15:04:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۳۴
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	\|imdb_id =		\|imdb_id =
	\|soure_id =		\|soure_id =
	\|جوایز = برگزیده چهارمین دوره هفت اقلیم، نامزد رقابت ادبی بوشهر، نامزد دومین دوره هفت اقلیم، نامزد نخستین دوره جایزه ادبی چهل، برگزیده چهارمین دوره جشنواره ادبی ماه و مهر، برگزیده دومین جشنواره رقابت طنز خارستان، برگزیده بخش فرهنگ شفاهی جایزه باستانی پاریزی، ~~برنده~~ [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]] در سال 1399 برای رمان [[اوراد نیمروز]].<ref name="منصور علیمرادی"/>		\|جوایز = برگزیده چهارمین دوره هفت اقلیم، نامزد رقابت ادبی بوشهر، نامزد دومین دوره هفت اقلیم، نامزد نخستین دوره جایزه ادبی چهل، برگزیده چهارمین دوره جشنواره ادبی ماه و مهر، برگزیده دومین جشنواره رقابت طنز خارستان، برگزیده بخش فرهنگ شفاهی جایزه باستانی پاریزی، شایستهٔ تقدیر [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]] در سال 1399 برای رمان [[اوراد نیمروز]].<ref name="منصور علیمرادی"/>
	\|گفتاورد =		\|گفتاورد =
	\|امضا =		\|امضا =
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است.<ref name="معصومه"/>		وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است.<ref name="معصومه"/>
	او برای رمان [[تاریک ماه]] '''برگزیده هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان '''~~برندهٔ~~ [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>		او برای رمان [[تاریک ماه]] '''برگزیده هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان ''' اثر شایستهٔ تقدیر [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>

	داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دایره‌المعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل رود و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» می گذارد.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>		داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دایره‌المعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل رود و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» می گذارد.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۶

2021-11-15T11:06:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۶
خط ۲:		خط ۲:
	\|نام = منصور علیمرادی		\|نام = منصور علیمرادی
	\|تصویر = منصور علیمردای ۵.jpg		\|تصویر = منصور علیمردای ۵.jpg
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر = '''نویسندگی رؤیای من بود. من از نوجوانی سودای نویسنده‌شدن داشتم و هنوز هم دارم. هنوز هم گاهی که این‌طرف و آن‌طرف از من به‌عنوان نویسنده یاد می‌شود، سرخ می‌شوم. هنوز فکر می‌کنم تا نویسنده‌شدن به‌معنای واقعی، راه درازی در پیش است.'''<ref name="نخ‌نما"/>
	\|نام اصلی =		\|نام اصلی =
	\|زمینه فعالیت =		\|زمینه فعالیت =
	\|ملیت =		\|ملیت = ایرانی
	\|تاریخ تولد =		\|تاریخ تولد =
	\|محل تولد =		\|محل تولد = روستای کغارکی کرمان
	\|والدین =		\|والدین =
	\|تاریخ مرگ =		\|تاریخ مرگ =
	\|محل مرگ =		\|محل مرگ =
	\|علت مرگ =		\|علت مرگ =
	\|آخرین محل زندگی =		\|آخرین محل زندگی = تهران
	\|مختصات محل زندگی =		\|مختصات محل زندگی =
	\|مدفن =		\|مدفن =
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\|لقب =		\|لقب =
	\|بنیانگذار =		\|بنیانگذار =
	\|پیشه = ~~نویسنده~~		\|پیشه = نویسنده، شاعر، پژوهشگر فرهنگ عامه، روزنامه‌نگار
	\|سال‌های نویسندگی =		\|سال‌های نویسندگی =
	\|سبک نوشتاری =		\|سبک نوشتاری =
	\|کتاب‌ها =		\|کتاب‌ها = [[زیبای هلیل]]، [[تاریک ماه]]، [[نام دیگرش باد است، سینیور]]، [[جن‌های برج کبوترخانه]]، [[ساندویچ برای حیدر نعمت‌زاده]]، [[شب جاهلان]]، [[قلعهٔ سموران]]، [[اوراد نیمروز]]
	\|مقاله‌ها =		\|مقاله‌ها =
	\|نمایشنامه‌ها =		\|نمایشنامه‌ها =
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	\|imdb_id =		\|imdb_id =
	\|soure_id =		\|soure_id =
	\|جوایز =		\|جوایز = برگزیده چهارمین دوره هفت اقلیم، نامزد رقابت ادبی بوشهر، نامزد دومین دوره هفت اقلیم، نامزد نخستین دوره جایزه ادبی چهل، برگزیده چهارمین دوره جشنواره ادبی ماه و مهر، برگزیده دومین جشنواره رقابت طنز خارستان، برگزیده بخش فرهنگ شفاهی جایزه باستانی پاریزی، برنده [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]] در سال 1399 برای رمان [[اوراد نیمروز]].<ref name="منصور علیمرادی"/>
	\|گفتاورد =		\|گفتاورد =
	\|امضا =		\|امضا =
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است.<ref name="معصومه"/>		وی از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد. از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است.<ref name="معصومه"/>
	او برای رمان [[تاریک ماه]] '''برگزیده هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان '''~~اثر شایسته تقدیر در~~ [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>		او برای رمان [[تاریک ماه]] '''برگزیده هفت اقلیم''' و همچنین نامزد '''جایزه چهل''' و '''جایزه ادبی بوشهر''' شده ‌است. همچنین برای کتاب [[اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود]] برگزیده '''جایزه باستانی پاریزی''' شد. او با رمان [[اوراد نیمروز]] به عنوان '''برندهٔ [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد]]''' معرفی شده‌است.<ref name="منصور علیمرادی"/>

	داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دایره‌المعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل رود و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» می گذارد.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>		داستان‌های این نویسنده فضای بومی دارند و اعتقاد دارد که تا کسی در فضای بومی نفس نکشد و زندگی نکند نمی تواند از آن حال و هوا بنویسد. در حوزه پژوهش فرهنگ مردم نیز صاحب تالیف‌های زیادی است. وی بیش از ده سال است که به کار و پژوهش بر روی دایره‌المعارف مربوط به فرهنگ و زبان مردم حوزه هلیل رود و رودبار جنوب مشغول است و می‌گوید بیشتر وقتش را بر روی مجموعه ده جلدی «[[فرهنگ حوزهٔ هلیل رود]]» می گذارد.<ref name="بداعمال">{{یادکرد وب\|نشانی=https://payamema.ir/payam/articlerelation/13158\|عنوان=منصور علیمرادی: نویسندگی به مُرده بداعمال می‌ماند }}</ref> که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	[[پرونده:منصور علیمردای.jpg\|320px\|thumb\|چپ]]		[[پرونده:منصور علیمردای.jpg\|320px\|thumb\|چپ]]
	[[پرونده:نام دیگرش باد است.jpg\|320px\|thumb\|چپ]]		[[پرونده:نام دیگرش باد است.jpg\|320px\|thumb\|چپ]]
	~~[[پرونده:\|320px\|thumb\|چپ]]~~
	==آیینه‌ای از منصور علیمرادی==		==آیینه‌ای از منصور علیمرادی==
	===کغارکی===		===کغارکی===

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۶

2021-11-15T10:56:18Z

نمایش تغییرات

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۹

2021-11-15T10:09:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۹
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	علیمرادی از 18 یا 19 سالگی وارد کار ادبیات شد و از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است که از این مجموعه تاکنون هفت مجلد چاپ و منتشرشده است.<ref name="معصومه"/>		علیمرادی از 18 یا 19 سالگی وارد کار ادبیات شد و از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است که از این مجموعه تاکنون هفت مجلد چاپ و منتشرشده است.<ref name="معصومه"/>

	[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|~~210px~~\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]		[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|~~210px~~\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]		[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>		{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>
	</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}		</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۸

2021-11-15T10:08:44Z

@@ خط ۶۹: / خط ۶۹: @@
 </span><noinclude></center>|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}
 ==آیینه‌ای از منصور علیمرادی==
 ===کغارکی===

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۴

2021-11-15T10:04:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده		{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
	\|نام = منصور علیمرادی		\|نام = منصور علیمرادی
	\|تصویر =		\|تصویر = منصور علیمردای ۵.jpg
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر =
	\|نام اصلی =		\|نام اصلی =
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	علیمرادی از 18 یا 19 سالگی وارد کار ادبیات شد و از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است که از این مجموعه تاکنون هفت مجلد چاپ و منتشرشده است.<ref name="معصومه"/>		علیمرادی از 18 یا 19 سالگی وارد کار ادبیات شد و از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است که از این مجموعه تاکنون هفت مجلد چاپ و منتشرشده است.<ref name="معصومه"/>

			[[پرونده:منصور علیمردای ۴.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>کرمان برای من همیشه شهری بوده سرشار از رمز و راز و اسطوره. درودیوار کرمان روایتگر است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
			[[پرونده:منصور علیمردای۳.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center><font color=darkmagenta>آثار یک مؤلف، یک نویسنده و هنرمند به بچه‌های آدم می‌مانند. آدمیزاد اگر بچه‌اش زشت هم باشد به چشم خود او زیباترین است.<ref name="معصومه"/></font></center>]]
	{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>		{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>
	</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}		</span><noinclude></center>\|تراز=چپ\|عرض=۲۲%\|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۰

2021-11-15T09:50:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۶۱:		خط ۶۱:

	منصور علیمرادی، نویسنده ی این کتاب از نویسندگان، پژوهشگران و شاعران نام آشنا است که اصالتا کرمانی است، پیش از این در حوزه ی داستان آثار موفقی همچون “تاریک ماه” در نشر روزنه، “زیبای هلیل” و “نام دیگرش باد است سینیور” در نشر نون، از او منتشر شده است. علاوه بر کتاب هایی در حوزه ی شعر و داستان، آثار پژوهشی معتبری همچون: افسانه های مردمان حوزه هلیل رود، فرهنگ بزرگ ضرب المثل ها، لیکوهای رودبار جنوب، اشعار و ترانه های شفاهی مردم جنوب از او منتشر شده است که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>		منصور علیمرادی، نویسنده ی این کتاب از نویسندگان، پژوهشگران و شاعران نام آشنا است که اصالتا کرمانی است، پیش از این در حوزه ی داستان آثار موفقی همچون “تاریک ماه” در نشر روزنه، “زیبای هلیل” و “نام دیگرش باد است سینیور” در نشر نون، از او منتشر شده است. علاوه بر کتاب هایی در حوزه ی شعر و داستان، آثار پژوهشی معتبری همچون: افسانه های مردمان حوزه هلیل رود، فرهنگ بزرگ ضرب المثل ها، لیکوهای رودبار جنوب، اشعار و ترانه های شفاهی مردم جنوب از او منتشر شده است که تا کنون جوایز بسیاری را از جشنواره های معتبر کشوری در سه حوزه ی داستان، شعر و پژوهش در فرهنگ عامه از آن خود کرده است.<ref name="نوجوان"/>

			علیمرادی از 18 یا 19 سالگی وارد کار ادبیات شد و از 22 سالگی به‌طور حرفه‌ای شروع به نوشتن شعر و بعدها داستان کرد و درنهایت به سراغ پژوهش در حوزه فرهنگ و ادب شفاهی بخشی از جنوب ایران رفت که محصول این فعالیت‌ها، تألیف و تدوین مجموعه‌ای هفده‌جلدی در حوزه فرهنگ‌عامه است که از این مجموعه تاکنون هفت مجلد چاپ و منتشرشده است.<ref name="معصومه"/>


	{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>		{{جعبه گفتاورد \|نقل‌قول=<center><span style="color:darkcyan">''«من از یک فرآیند فرهنگی، تاریخی و اقلیمی می‌آیم ''{{سخ}}'' و در سرزمین‌های شگفت کرانه‌ی هلیل تجربه‌ی زیست داشته‌ام. ''{{سخ}}''این سفرهای خود را به صورت توریستی آغاز نکردم که فقط بروم مواد خامی پیدا کنم برای نوشتن، نه. ''{{سخ}}''می‌رفتم تا بافت زندگیِ آن سرزمین‌ها را ثبت کنم.''{{سخ}}'' کارِ من ثبت فرهنگ شفاهی مردم بود، ''{{سخ}}'' بعد از آن دیگر نتوانستم از این گنجینه‌ی ادبی در داستان‌هایم تاثیر نگیرم».<ref name="تقدیر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://fardayekerman.ir/news/30512\|عنوان=تقدیر جایزۀ ادبی جلال از منصور علیمرادی }}</ref>
خط ۶۸:		خط ۷۱:
	===کغارکی===		===کغارکی===
	اهل آبادی کوچکی در جنوب کرمان، بین شهرستان‌های رودبار جنوب و عنبراباد، روستای کوچکی است محصور در میان کوه‌هایی نه بلند و نه کوتاه، و به لحاظ رنگ تا حدی متنوع، یعنی سرخ و سیاه و خاکستری، به نام کغارکی، تلفظش قدری سخت است اما روستای عجیبی است. نوشتن را از همان روستا شروع کردم.<ref name="بداعمال"/>		اهل آبادی کوچکی در جنوب کرمان، بین شهرستان‌های رودبار جنوب و عنبراباد، روستای کوچکی است محصور در میان کوه‌هایی نه بلند و نه کوتاه، و به لحاظ رنگ تا حدی متنوع، یعنی سرخ و سیاه و خاکستری، به نام کغارکی، تلفظش قدری سخت است اما روستای عجیبی است. نوشتن را از همان روستا شروع کردم.<ref name="بداعمال"/>

			===خوش‌شانسی بزرگ===
			پرورش یافتن در سرزمین های کرانه‌های هلیل رود را یکی از خوش‌شانسی‌های بزرگ زندگی‌ام می‌داندم، چرا که نوع زندگی و نظام اجتماعی متفاوتی را در آن حوزه اقلیمی – فرهنگی، اجتماعی تجربه کرده‌ام. تجربه‌ای که برای هنر داستان‌نویسی‌اش نیز بسیار مفید بوده است.<ref name="معصومه">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/kerman-48414/برای-نویسنده-ایده-و-سوژه-خوب-یک-امر-حیاتی-است\|عنوان= گفت و گو از «معصومه قطب الدینی» خبرنگار ایسنا منطقه کویر}}</ref>

	===آغاز راه===		===آغاز راه===

محمد ایذجی در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۱

2021-11-15T09:41:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۲۳۵:		خط ۲۳۵:
	====[[نام دیگرش باد است، سینیور]]====		====[[نام دیگرش باد است، سینیور]]====
	این کتاب، مجموعه داستانی است شامل هفت داستان، که دغدغهٔ من در نوشتن هر کدام، فرم، زبان، روایت، فضا، و وارد کردن شخصیت ها و آدم های جدید در ادبیات بوده. آدم ها و فضاها در این مجموعه به نوعی به هم ربط پیدا می کنند، بدون آن که کتاب داعیهٔ مجموعه داستان به هم پیوسته را داشته باشد.از طرفی بر خلاف [[تاریک ماه]] که روایتی از مردمان گرمسیرنشین و رودبار جنوب و بلوچستان داشت، فضای این مجموعه بیشتر عشایری است و رویدادها در نواحی عشایرنشین اتفاق می افتند. البته با سبک و سیاقی خاص، به نظر من بیشتر اقوام، قبایل، طبقات، اقشار و اقلیم ها در ادبیات ما جایگاهی نداشته اند، ما هنوز یک رمان یا مجموعه داستان که شخصیت هایش از عشایرمردم باشند در ادبیات مان نداشته ایم. یا حداقل من ندیده ام.<ref name="بداعمال"/>		این کتاب، مجموعه داستانی است شامل هفت داستان، که دغدغهٔ من در نوشتن هر کدام، فرم، زبان، روایت، فضا، و وارد کردن شخصیت ها و آدم های جدید در ادبیات بوده. آدم ها و فضاها در این مجموعه به نوعی به هم ربط پیدا می کنند، بدون آن که کتاب داعیهٔ مجموعه داستان به هم پیوسته را داشته باشد.از طرفی بر خلاف [[تاریک ماه]] که روایتی از مردمان گرمسیرنشین و رودبار جنوب و بلوچستان داشت، فضای این مجموعه بیشتر عشایری است و رویدادها در نواحی عشایرنشین اتفاق می افتند. البته با سبک و سیاقی خاص، به نظر من بیشتر اقوام، قبایل، طبقات، اقشار و اقلیم ها در ادبیات ما جایگاهی نداشته اند، ما هنوز یک رمان یا مجموعه داستان که شخصیت هایش از عشایرمردم باشند در ادبیات مان نداشته ایم. یا حداقل من ندیده ام.<ref name="بداعمال"/>

			{{بلی}}'''در یکی از داستان‌های کوتاه این کتاب به نام «کُشتگان قلعه‌ی زنگیان» می‌خوانیم:'''{{سخ}}
			:<span style="color:darkcyan"> '''''«گفت: می‌گویند آدم نفهم به قاعده‌ی صدگاوِ کار زور داره حضرت اجل. گفتم خان! با اردوی گرسنه درنیفت، تو هنوز خیلی جوانی، جنگ، روزگار مردم آبادی را تباه می‌کند. گفتم منِ شکرالله پیرقدیمم و قدیمی نان مفت نخورده که حرف مفت بزند، حرف منِ پیرمرد را گوش بگیر. گفتم حضرت اجل! گفتم. گفتم خر که خاموش باشد، روغن هم بارِش می‌کنند خان، لگدپراندن به این لشکر غدار حماقت است، به پاگونتان قسم گفتم! قبولدار نشد که نشد. جواب داد خالو! به شب که افتادی از تاریکی نترس، جنگ بیخ حلقوم همه را گرفته، داروندار همه را تاراج می‌کنند. گفتم به‌جهندم، بهتر از این است که کشتار بشود، جوی خون به راه بیفتد مرد. تو پسر میرزاخانی، پدرت آدم با درایتی بود جوان، به زن تازه به حجله آمده‌ات رحم کن، نکرد. سرتیپ پرسید: «از من چه می‌خواهی پیرمرد؟» شکرالله گفت: «آمده‌ام به دستبوس، هم گزارش قلعه‌ی «زنگیان» را بدهم تصدقتان گردم، هم تکلیف دارایی به‌جا مانده معین شود. دیگر که کسی به آبادی نمانده قربانتان گردم. سه روز است که من دم در این هنگ منتظر رخصتم که اجازه بدهند بیایم به دستبوسی. نمی‌دادند. می‌گفتند مگر دیدن سرتیپ کشک است که هر بیابانی بی‌سروپایی سرش را بیاندازد پایین و عین گراز از در پادگان بیاید تو؟ تا این که خودتان مرحمت کردید و من خدمت شمایم در این سراپرده.» سرتیپ همینطور که تکیه داده‌بود به رختخواب پشت سرش، دولا شد روی منقل و گفت: «تریاک می‌کشی پیرمرد؟» گفت: «گاهی که قلم پایم درد بگیرد جناب سرتیپ دودی می‌گیرم، ولی در حضور شما جسارت است.» سرتیپ گفت: «پنجعلی، برای این پیرمرد چای بریز، وافور دیگری هم بیاور. آتش منقل را هم عوض کن خاکستر شده.» بعد پرسید: «نگفتی غارت کار که بود؟»''' </span><noinclude><ref name="سینیور">{{یادکرد وب\|نشانی=https://taaghche.com/book/12682/نام-دیگرش-باد-است؛-سینیور\|عنوان=معرفی کتاب نام دیگرش باد است؛ سینیور!}}</ref>


	====[[جن‌های برج کبوترخانه]]====		====[[جن‌های برج کبوترخانه]]====