مرتضی کیوان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

طراوت بارانی در ‏۲۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۴۹

2019-10-20T00:49:28Z

صدرا در ‏۲۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۱

2019-10-16T15:41:25Z

صدرا در ‏۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۱

2019-10-02T07:51:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	مرتضی کیوان در فروردین سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. از تاریخ دقیق تولد او اطلاعاتی در دست نیست اما از نام یکی از امضاهای او مشخص است که در فروردین ماه متولد شده و بهاری است. پدر او یک مغازه سقط فروشی داشت و با دریافت اجاره آن زندگی می‌کرد. پدربزرگش ملا عباس‌علی کیوان از شیوخ معروف صوفیه دراویش گنابادی اصفهان بود. مجالس وعظ او به کثرت جمعیت مشهور بود و کتاب‌هایی در مباحث تصوف نگاشته بود. اما بعدها حاشیه‌هایی نوشت و از دراویش جدا شد. چراغ اندیشه را پدربزرگ در ذهن و ضمیر کیوان روشن کرد. تاثیر اندیشه‌های پدربزرگ و روحیه انتقادی که داشت بعدها در شعر و افکارش نمودار شد، به گونه‌ای که همسر و دوستان از تاثیر روحی و فکری پدربزرگ و خاطراتی که در نزد آنها بازگو کرده است، روایت کردند.~~{{سخ}}~~<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۵۸}}</ref>		مرتضی کیوان در فروردین سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. از تاریخ دقیق تولد او اطلاعاتی در دست نیست اما از نام یکی از امضاهای او مشخص است که در فروردین ماه متولد شده و بهاری است. پدر او یک مغازه سقط فروشی داشت و با دریافت اجاره آن زندگی می‌کرد. پدربزرگش ملا عباس‌علی کیوان از شیوخ معروف صوفیه دراویش گنابادی اصفهان بود. مجالس وعظ او به کثرت جمعیت مشهور بود و کتاب‌هایی در مباحث تصوف نگاشته بود. اما بعدها حاشیه‌هایی نوشت و از دراویش جدا شد. چراغ اندیشه را پدربزرگ در ذهن و ضمیر کیوان روشن کرد. تاثیر اندیشه‌های پدربزرگ و روحیه انتقادی که داشت بعدها در شعر و افکارش نمودار شد، به گونه‌ای که همسر و دوستان از تاثیر روحی و فکری پدربزرگ و خاطراتی که در نزد آنها بازگو کرده است، روایت کردند.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۵۸}}</ref>
	{{سخ}}		{{سخ}}
	او از خانواده فقیری بود. در ابتدای جوانی و در زمانی که کلاس نهم بود، پدرش مرد و فقر، بیشتر بر خانواده‌اش سایه افکند. با مرگ پدر مسئولیت‌های زندگی زودتر گریبان او را گرفت و سرپرست خانواده شد.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۵۸}}</ref> همزمان کار می‌کرد و درس می خواند. او در دبیرستان مروی درس خواند و دیپلم گرفت؛ سپس به خدمت دولت درآمد و در وزارت راه مشغول به کار شد. در وزارت راه، زیر نظر آموزشگاه فنی یک دوره تخصصی آموزش دید و برای انجام وظیفه در سال ۱۳۲۳ به شهر همدان اعزام شد. {{سخ}}		او از خانواده فقیری بود. در ابتدای جوانی و در زمانی که کلاس نهم بود، پدرش مرد و فقر، بیشتر بر خانواده‌اش سایه افکند. با مرگ پدر مسئولیت‌های زندگی زودتر گریبان او را گرفت و سرپرست خانواده شد.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۵۸}}</ref> همزمان کار می‌کرد و درس می خواند. او در دبیرستان مروی درس خواند و دیپلم گرفت؛ سپس به خدمت دولت درآمد و در وزارت راه مشغول به کار شد. در وزارت راه، زیر نظر آموزشگاه فنی یک دوره تخصصی آموزش دید و برای انجام وظیفه در سال ۱۳۲۳ به شهر همدان اعزام شد. {{سخ}}
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	{{سخ}}		{{سخ}}
	او در مرداد ماه ۱۳۲۵ درخواست انتقال به وزارت راه داد و به تهران آمد. در کنار طی کردن پله‌های روزنامه‌نگاری و دغدغه‌های سیاسی و اجتماعی که داشت، در اداره رییس دفترخانه اداره کل دفتر وزارتی و معاون اداره دفتر وزارت راه شد. {{سخ}}		او در مرداد ماه ۱۳۲۵ درخواست انتقال به وزارت راه داد و به تهران آمد. در کنار طی کردن پله‌های روزنامه‌نگاری و دغدغه‌های سیاسی و اجتماعی که داشت، در اداره رییس دفترخانه اداره کل دفتر وزارتی و معاون اداره دفتر وزارت راه شد. {{سخ}}
	در شهریور ۱۳۲۵ یعنی دو ماه بعد از انتقال به تهران، در خارج از ساعات اداری، اولین تجربه فعالیت مطبوعاتی را در مجله بانو به مدیرمسئولی و صاحب امتیازی نیره سعیدی به عنوان مدیر داخلی آغاز کرد. او فراتر از یک مدیر و به سرعت در نقش سردبیری ظاهر شد.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۲۹}}</ref> سپس به مجله جهان نو رفت . تجربه‌ای که در سال ۱۳۳۰ در هنگام تاسیس مجله کبوتر صلح به اوج رسید. کیوان دیگر نویسنده قوی دست بود و با مقالاتی که نوشت در میان نویسندگان شهره شد.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۱۲۰}}</ref>{{سخ}}		در شهریور ۱۳۲۵ یعنی دو ماه بعد از انتقال به تهران، در خارج از ساعات اداری، اولین تجربه فعالیت مطبوعاتی را در مجله بانو به مدیرمسئولی و صاحب امتیازی نیره سعیدی به عنوان مدیر داخلی آغاز کرد. او فراتر از یک مدیر و به سرعت در نقش سردبیری ظاهر شد.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۲۹}}</ref> سپس به مجله جهان نو رفت . تجربه‌ای که در سال ۱۳۳۰ در هنگام تاسیس مجله کبوتر صلح به اوج رسید. کیوان دیگر نویسنده قوی دست بود و با مقالاتی که نوشت در میان نویسندگان شهره شد.ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۱۲۰}}</ref>{{سخ}}
	{{سخ}}		{{سخ}}

خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:

	کیوان دوستان همدل و همزبانی یافته بود که به عواطف و احساسات او رنگ می‌دادند. مهر و صداقت و احساس مسئولیت در دوستی و ارتباط با دیگران از صفات بارز مرتضی بود و همین رابطه را در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود حفظ کرده بود. در قطعه بلندی به نام «برای کتاب‌هایم» که به محمد علی اسلامی تقدیم کرده است، می‌نویسد: «هیچ‌ یک از رفیقان و دوستان و آشنایان من، حتی مادرم نمی دانست که من همیشه در یک رنج دائمی بسر برده‌ام... اما من همیشه خندیده‌ام. زندگی را اگر یاوه و یا درهوا یافته‌ام نجیبانه و صادقانه متاثر شده‌ام و زهر ملال و اندوه در جانم دویده است... عدالت و حقیقت را اگر از دسترس خود و بشر دور دیده‌ام به دامن هنر آویخته‌ام و آن را بهترین سرگرمی و جاویدان ترین لذات انسانی شناخته‌ام... در همه حال و در همه کار، در هر احساس و در هر عاطفه نسبت به آرمانم "صمیمیت " داشته‌ام و همیشه در پی بهروزی خود و دیگران بوده‌ام.»<ref>{{پک\|فرزانه\|۱۳۷۰\|ک= بن بست، برمبنای چند نامه از مرتضی کیوان\|ص=۱۰۰}}</ref>		کیوان دوستان همدل و همزبانی یافته بود که به عواطف و احساسات او رنگ می‌دادند. مهر و صداقت و احساس مسئولیت در دوستی و ارتباط با دیگران از صفات بارز مرتضی بود و همین رابطه را در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود حفظ کرده بود. در قطعه بلندی به نام «برای کتاب‌هایم» که به محمد علی اسلامی تقدیم کرده است، می‌نویسد: «هیچ‌ یک از رفیقان و دوستان و آشنایان من، حتی مادرم نمی دانست که من همیشه در یک رنج دائمی بسر برده‌ام... اما من همیشه خندیده‌ام. زندگی را اگر یاوه و یا درهوا یافته‌ام نجیبانه و صادقانه متاثر شده‌ام و زهر ملال و اندوه در جانم دویده است... عدالت و حقیقت را اگر از دسترس خود و بشر دور دیده‌ام به دامن هنر آویخته‌ام و آن را بهترین سرگرمی و جاویدان ترین لذات انسانی شناخته‌ام... در همه حال و در همه کار، در هر احساس و در هر عاطفه نسبت به آرمانم "صمیمیت " داشته‌ام و همیشه در پی بهروزی خود و دیگران بوده‌ام.»<ref>{{پک\|فرزانه\|۱۳۷۰\|ک= بن بست، برمبنای چند نامه از مرتضی کیوان\|ص=۱۰۰}}</ref>


	===امضاها و نام های مستعار===		===امضاها و نام های مستعار===

صدرا در ‏۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۴۹

2019-10-02T07:49:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	'''مرتضی کیوان''' شاعر، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی بود. پس از کودتای ۲۸ مرداد و در حالی که مسئولیت نگهداری سه تن از افسران حزب توده را برعهده داشت، در خانه خود بازداشت و به اعدام محکوم شد. او نخ تسبیح بسیاری از حلقه‌های روشن‌فکری و جلسات ادبی از جمله انجمن شعر شمع سوخته بود.		'''مرتضی کیوان''' شاعر، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی بود. پس از کودتای ۲۸ مرداد و در حالی که مسئولیت نگهداری سه تن از افسران حزب توده را برعهده داشت، در خانه خود بازداشت و به اعدام محکوم شد. او نخ تسبیح بسیاری از حلقه‌های روشن‌فکری و جلسات ادبی از جمله انجمن شعر شمع سوخته بود.

	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	مرتضی کیوان در فروردین سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. از تاریخ دقیق تولد او اطلاعاتی در دست نیست اما از نام یکی از امضاهای او مشخص است که در فروردین ماه متولد شده و بهاری است. پدر او یک مغازه سقط فروشی داشت و با دریافت اجاره آن زندگی می‌کرد. پدربزرگش ملا عباس‌علی کیوان از شیوخ معروف صوفیه دراویش گنابادی اصفهان بود. مجالس وعظ او به کثرت جمعیت مشهور بود و کتاب‌هایی در مباحث تصوف نگاشته بود. اما بعدها حاشیه‌هایی نوشت و از دراویش جدا شد. چراغ اندیشه را پدربزرگ در ذهن و ضمیر کیوان روشن کرد. تاثیر اندیشه‌های پدربزرگ و روحیه انتقادی که داشت بعدها در شعر و افکارش نمودار شد، به گونه‌ای که همسر و دوستان از تاثیر روحی و فکری پدربزرگ و خاطراتی که در نزد آنها بازگو کرده است، روایت کردند.{{سخ}}<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۵۸}}</ref>		مرتضی کیوان در فروردین سال ۱۳۰۰ در اصفهان متولد شد. از تاریخ دقیق تولد او اطلاعاتی در دست نیست اما از نام یکی از امضاهای او مشخص است که در فروردین ماه متولد شده و بهاری است. پدر او یک مغازه سقط فروشی داشت و با دریافت اجاره آن زندگی می‌کرد. پدربزرگش ملا عباس‌علی کیوان از شیوخ معروف صوفیه دراویش گنابادی اصفهان بود. مجالس وعظ او به کثرت جمعیت مشهور بود و کتاب‌هایی در مباحث تصوف نگاشته بود. اما بعدها حاشیه‌هایی نوشت و از دراویش جدا شد. چراغ اندیشه را پدربزرگ در ذهن و ضمیر کیوان روشن کرد. تاثیر اندیشه‌های پدربزرگ و روحیه انتقادی که داشت بعدها در شعر و افکارش نمودار شد، به گونه‌ای که همسر و دوستان از تاثیر روحی و فکری پدربزرگ و خاطراتی که در نزد آنها بازگو کرده است، روایت کردند.{{سخ}}<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۵۸}}</ref>
خط ۱۲۵:		خط ۱۲۶:
	۱۳۳۳ ازدواج، بازداشت و اعدام در سحرگاه ۱۳۳۳/۷/۲۶		۱۳۳۳ ازدواج، بازداشت و اعدام در سحرگاه ۱۳۳۳/۷/۲۶

	===اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===
			با بررسی آخرین نامه‌های مرتضی، که پس از یک دوره مبارزه شدید و مداوم برای رهایی بشر، هنگام شهادت نوشته شده،از روح لطیفی حکایت می کند که شرف و شهادت عارفانه، او را به آنچنان اوج و عظمتی می‌رساند که هر انسانی را به زانو درمی آورد. کیوان فعالیت سیاسی را از سال ۱۳۲۱ شروع کرد. یادداشت‌ها و قطعاتی از او در دست است از سال‌های ۲۲ و ۲۳ با نام‌های «خیام و سنگلج»، «خاموشی ایران» و «تبعید» که همه رنگ سیاسی دارد. گرایش‌های فکری کیوان در همه این یادداشت‌ها یکی است یعنی رهائی و اعتلای بشر. بدین ترتیب زندگی کیوان رنگ دیگری داشت. او خویش را باز یافته بود. بشر دوستی، دفاع از حقوق زحمتکشان، انسانیت، احترام به دیگران، تفکر، خواندن، درست اندیشیدن، صلح، دوست داشتن و وفا، عشق به خانواده و خلق را تبلیغ می کرد، و کیوان خود تجلی همه اینها بود. گویی این عناصر با او زاده شده بودند.

			کیوان دوستان همدل و همزبانی یافته بود که به عواطف و احساسات او رنگ می‌دادند. مهر و صداقت و احساس مسئولیت در دوستی و ارتباط با دیگران از صفات بارز مرتضی بود و همین رابطه را در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود حفظ کرده بود. در قطعه بلندی به نام «برای کتاب‌هایم» که به محمد علی اسلامی تقدیم کرده است، می‌نویسد: «هیچ‌ یک از رفیقان و دوستان و آشنایان من، حتی مادرم نمی دانست که من همیشه در یک رنج دائمی بسر برده‌ام... اما من همیشه خندیده‌ام. زندگی را اگر یاوه و یا درهوا یافته‌ام نجیبانه و صادقانه متاثر شده‌ام و زهر ملال و اندوه در جانم دویده است... عدالت و حقیقت را اگر از دسترس خود و بشر دور دیده‌ام به دامن هنر آویخته‌ام و آن را بهترین سرگرمی و جاویدان ترین لذات انسانی شناخته‌ام... در همه حال و در همه کار، در هر احساس و در هر عاطفه نسبت به آرمانم "صمیمیت " داشته‌ام و همیشه در پی بهروزی خود و دیگران بوده‌ام.»<ref>{{پک\|فرزانه\|۱۳۷۰\|ک= بن بست، برمبنای چند نامه از مرتضی کیوان\|ص=۱۰۰}}</ref>

صدرا در ‏۹ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۷

2019-10-01T07:57:38Z

نمایش تغییرات

صدرا در ‏۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۳۳

2019-09-30T07:33:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۱۷۳:		خط ۱۷۳:

	====[[امیر هوشنگ‌ابتهاج]] (ه. ا. سایه)، درس وفا:====		====[[امیر هوشنگ‌ابتهاج]] (ه. ا. سایه)، درس وفا:====
	سایه روایت می‌کند که این شعر را در سال ۱۳۵۲ ساختم. مسگر آباد. گورستان بود. گور مرتضی کیوان هم آنجا بود. آنجا را کوبیدن. برای اینکه قبرها را از بین ببرند درخت کاشتن. بعد درخت‌ها را زدن ساختمان درست کردن. درخت‌های سرو و کاج بلند داشت. ساختمان درست کردن که هیچ اثری از قبرها از جمله قبر کیوان باقی نماند. برای این قضیه این شعر را در خانه پوری ساختم و روی بشقاب نوشتم.<ref>{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =عظیمی \| نام = میلاد\| نام خانوادگی۲ = طیه \| نام۲ = عاطفه\| پیوند نویسنده = \| عنوان =[[پیر پرنیان اندیش، گفتگو با سایه]] \| ترجمه = \| جلد = \|مکان = تهران \| سال = ۱۳۹۱\| ناشر = نشر سخن = \| شابک = \| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}</ref> سایه قطعات دیگری نیز در سوگ دوست خود سروده است که می توان به «درس وفا»، «صدای پای دوست»، «خون بها» و «کیوان ستاره بود» اشاره کرد.		سایه روایت می‌کند که این شعر را در سال ۱۳۵۲ ساختم. مسگر آباد. گورستان بود. گور مرتضی کیوان هم آنجا بود. آنجا را کوبیدن. برای اینکه قبرها را از بین ببرند درخت کاشتن. بعد درخت‌ها را زدن ساختمان درست کردن. درخت‌های سرو و کاج بلند داشت. ساختمان درست کردن که هیچ اثری از قبرها از جمله قبر کیوان باقی نماند. برای این قضیه این شعر را در خانه پوری ساختم و روی بشقاب نوشتم.<ref>{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =عظیمی \| نام = میلاد\| نام خانوادگی۲ = طیه \| نام۲ = عاطفه\| پیوند نویسنده = \| عنوان =[[پیر پرنیان اندیش، گفتگو با سایه]] \| ترجمه = \| جلد = \|مکان = تهران \| سال = ۱۳۹۱\| ناشر = نشر سخن = \| شابک = \| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}</ref> سایه قطعات دیگری نیز در سوگ دوست خود سروده است که می توان به «درس وفا»، «صدای پای دوست»، «خون بها» و «کیوان ستاره بود» اشاره کرد.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۱۲۷}}</ref>

	===مرثیه سروده‌ها===		===مرثیه سروده‌ها===

	====~~می گریَم====~~		====[[نیما یوشیج]]، می گریَم====
	[[نیما یوشیج]]، می گریَم:
	[[سیاوش کسرایی]] نقل می‌کند، پس از اعدام افسران دسته اول در سال ۱۳۳۳ که در میان آن اعدامی‌ها کیوان نیز بود، من در خانه نیما بودم.وقتی خبر به ما رسید به شدت گریستیم و همان شب بود که نیما رباعی «بیچاره ندانست که چون می‌گریَم، گریید و نه آگاه که خون می‌گریَم، چون شب بگذشت و مستی آرام گرفت، دانست که من با چه جنون می‌گریَم» را سرود.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۱۵۹}}</ref>		[[سیاوش کسرایی]] نقل می‌کند، پس از اعدام افسران دسته اول در سال ۱۳۳۳ که در میان آن اعدامی‌ها کیوان نیز بود، من در خانه نیما بودم.وقتی خبر به ما رسید به شدت گریستیم و همان شب بود که نیما رباعی «بیچاره ندانست که چون می‌گریَم، گریید و نه آگاه که خون می‌گریَم، چون شب بگذشت و مستی آرام گرفت، دانست که من با چه جنون می‌گریَم» را سرود.<ref>{{پک\|مسکوب\|۱۳۷۹\|ک= کتاب مرتضی کیوان\|ص=۱۵۹}}</ref>

	[[پرونده:هفتم.jpg\|200px\|jpg\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''کسرایی و کیوان''']]		[[پرونده:هفتم.jpg\|200px\|jpg\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''کسرایی و کیوان''']]
			====سیاوش کسرایی، یادگار====
	====یادگار====
	[[سیاوش کسرایی]] در مهر ۱۳۳۴ شعر یادگار را به یاد کیوان سرود. «ای عطر ریخته، ای عطر گریخته، دل عطردان خالی و پر انتظار توست، غم یادگار توست». او اشعار «گهواره شب» و «پاییز درو»<ref>[https://parand.se/?p=5933 پاییز درو]، این شعر را با صدای کسرایی بشنوید.</ref> را نیز برای کیوان سروده است.<ref>{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =کسرایی\| نام = سیاوش\| پیوند نویسنده = \| عنوان =[[در هوای مرغ آمین: نقدها، گفت‌وگوها و داستان‌ها]] \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۸۲\| ناشر = نشر نادر \|مکان = تهران\| شابک = \| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}</ref>		[[سیاوش کسرایی]] در مهر ۱۳۳۴ شعر یادگار را به یاد کیوان سرود. «ای عطر ریخته، ای عطر گریخته، دل عطردان خالی و پر انتظار توست، غم یادگار توست». او اشعار «گهواره شب» و «پاییز درو»<ref>[https://parand.se/?p=5933 پاییز درو]، این شعر را با صدای کسرایی بشنوید.</ref> را نیز برای کیوان سروده است.<ref>{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =کسرایی\| نام = سیاوش\| پیوند نویسنده = \| عنوان =[[در هوای مرغ آمین: نقدها، گفت‌وگوها و داستان‌ها]] \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۸۲\| ناشر = نشر نادر \|مکان = تهران\| شابک = \| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}</ref>
			====احسان طبری، وان شعر آخرین که سرودی شهادت است====
	====وان شعر آخرین که سرودی شهادت است====
	[[احسان طبری]] درمجموعه [[از میان ریگ‌ها و الماس‌ها‌]] اثری به یاد مرتضی کیوان دارد. این شعر در کنار اشعاری دیگر با موسیقی [[محمدرضا لطفی]] خوانده شد. <ref>[https://khosousi.com/miyane-righa-almasha-tabari-lotfi/ به شاعرشهید مرتضی کیوان]، این سروده را با صدای طبری و موسیقی لطفی بشنوید.</ref>		[[احسان طبری]] درمجموعه [[از میان ریگ‌ها و الماس‌ها‌]] اثری به یاد مرتضی کیوان دارد. این شعر در کنار اشعاری دیگر با موسیقی [[محمدرضا لطفی]] خوانده شد. <ref>[https://khosousi.com/miyane-righa-almasha-tabari-lotfi/ به شاعرشهید مرتضی کیوان]، این سروده را با صدای طبری و موسیقی لطفی بشنوید.</ref>

	====هستن<ref>{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =اخوان ثالث\| نام = اخوان\| پیوند نویسنده = \| عنوان =[[از این اوستا، مجموعه شعر]] \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۶۷\| ناشر = نشر مروارید \|مکان = تهران\| شابک = \| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}</ref>====		====هستن<ref>{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =اخوان ثالث\| نام = اخوان\| پیوند نویسنده = \| عنوان =[[از این اوستا، مجموعه شعر]] \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۶۷\| ناشر = نشر مروارید \|مکان = تهران\| شابک = \| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}</ref>، مهدی اخوان‌ثالث====
	[[مهدی اخوان‌ثالث\|اخوان]] در رثای آنان که جان به پاکی دادند، غمگین نیست، و شعر هستن او به یاد و نام مرتضی کیوان در غم کسانی است که ماندند و یاد جوانمردان را از خاطر زدودند.<ref>[https://parand.se/?p=19516 هستن شعری از مهدی اخوان‌ثالث]، این شعر را با صدای مهدی اخوان‌ثالث بشنوید.</ref>		[[مهدی اخوان‌ثالث\|اخوان]] در رثای آنان که جان به پاکی دادند، غمگین نیست، و شعر هستن او به یاد و نام مرتضی کیوان در غم کسانی است که ماندند و یاد جوانمردان را از خاطر زدودند.<ref>[https://parand.se/?p=19516 هستن شعری از مهدی اخوان‌ثالث]، این شعر را با صدای مهدی اخوان‌ثالث بشنوید.</ref>
			====عشق عمومی، احمد شاملو====
	====عشق ~~عمومی~~====
	[[احمد شاملو]] این شعر را با مطلع «اشک رازی ست، لبخند رازی ست، عشق رازی ست، اشک آن شب لبخند عشق‌ام بود، قصه نیستم که بگوئی، نغمه نیستم که بخوانی، صدا نیستم که بشنوی، یا چیزی چنان که ببینی، یا چیزی چنان که بدانی، من درد ِ مشترک ام، مرا فریاد کن» بطور اختصاصی برای مرتضی کیوان و بطور عمومی تر به یاد اعدام گروه اول سازمان نظامی حزب توده در سال ۱۳۳۴ سرود. <ref>[https://parand.se/?p=9814#more-9814 عشق عمومی]، این شعر را با صدای شاملو بشنوید.</ref>		[[احمد شاملو]] این شعر را با مطلع «اشک رازی ست، لبخند رازی ست، عشق رازی ست، اشک آن شب لبخند عشق‌ام بود، قصه نیستم که بگوئی، نغمه نیستم که بخوانی، صدا نیستم که بشنوی، یا چیزی چنان که ببینی، یا چیزی چنان که بدانی، من درد ِ مشترک ام، مرا فریاد کن» بطور اختصاصی برای مرتضی کیوان و بطور عمومی تر به یاد اعدام گروه اول سازمان نظامی حزب توده در سال ۱۳۳۴ سرود. <ref>[https://parand.se/?p=9814#more-9814 عشق عمومی]، این شعر را با صدای شاملو بشنوید.</ref>
			====کیوان ستاره بود، هوشنگ ابتهاج(سایه)====
	====کیوان ستاره ~~بود~~====
	[[هوشنگ ابتهاج\|سایه]] عصر روزی که کیوان اعدام شد، «کیوان ستاره بود» را نوشت.<ref>[https://parand.se/?p=3791 کیوان ستاره بود]، سروده هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه) را با صدای خودش بشنوید.</ref>		[[هوشنگ ابتهاج\|سایه]] عصر روزی که کیوان اعدام شد، «کیوان ستاره بود» را نوشت.<ref>[https://parand.se/?p=3791 کیوان ستاره بود]، سروده هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه) را با صدای خودش بشنوید.</ref>

خط ۲۱۶:		خط ۲۱۰:

	====[[شصت سال عاشقی، زندگی و زمانه پوری سلطانی و مرتضی کیوان]] اثر [[فرشاد قوشچی]]====		====[[شصت سال عاشقی، زندگی و زمانه پوری سلطانی و مرتضی کیوان]] اثر [[فرشاد قوشچی]]====
	[[پوری سلطانی]] همسر مرتضی کیوان بود. این کتاب داستان مرتضی کیوان به روایت همسر است. داستانی که مملو است از شکست و خیزش و عشق. در این کتاب کیوان از نگاه دیگری خوانده شده و مسائل حول حوادث و روابط یک زن و شوهر است. در اینجا کیوان بیشتر یک همسر عاشق و وفادار است که عشق به همسر و میهن در او یگانه است.		[[پوری سلطانی]] همسر مرتضی کیوان بود. این کتاب داستان مرتضی کیوان به روایت همسر است. داستانی که مملو است از شکست و خیزش و عشق. در این کتاب کیوان از نگاه دیگری خوانده شده و مسائل حول حوادث و روابط یک زن و شوهر است. در اینجا کیوان بیشتر یک همسر عاشق و وفادار است که عشق به همسر و میهن در او یگانه است.<ref>[https://rooydadfarhangi.ir/farhang-archive/item/587-معرفی-کتاب-«شصت-سال-عاشقی،-زندگی-و-زمانه‌-پوری-سلطانی-و-مرتضی-کیوان»-فایل-صوتی معرفی کتاب «شصت سال عاشقی، زندگی و زمانه‌ پوری سلطانی و مرتضی کیوان»]، پایگاه خبری رویداد فرهنگی
			.</ref>
	====[[بن بست، بر مبنای چند نامه از مرتضی کیوان]] به کوشش [[مصطفی فرزانه]]====		====[[بن بست، بر مبنای چند نامه از مرتضی کیوان]] به کوشش [[مصطفی فرزانه]]====
	تنها منبع خصوصی و دست اول ماندگار در این کتاب است. کیوان در نامه‌هایی که به فرزانه می‌نوشت و به فرانسه می‌فرستاد آشکارا از احساسات و اندیشه‌های خود می‌گوید.		تنها منبع خصوصی و دست اول ماندگار در این کتاب است. کیوان در نامه‌هایی که به فرزانه می‌نوشت و به فرانسه می‌فرستاد آشکارا از احساسات و اندیشه‌های خود می‌گوید.<ref>[https://ketabnak.com/book/62660/بن-بست-نامه-های-مرتضی-کیوان بن‌بست، نامه‌های مرتضی کیوان
			]، کتابناک.</ref>

	====[[کتاب مرتضی کیوان]] اثر [[شاهرخ مسکوب]]====		====[[کتاب مرتضی کیوان]] اثر [[شاهرخ مسکوب]]====
	۱۵ سال پیش [[نشر نادر]] این کتاب را منتشر کرد که پس از گذشت مدت کوتاهی نایاب شد. سال ۱۳۹۷ مجوز چاپ جدید کتاب صادر و به وسیله [[انتشارات جاوید]] تجدید چاپ شد. کتاب با مقدمه [[مسکوب]] و [[پوری سلطانی]] آغاز و با یادنامه منثور و منظوم دوستان ادیب کیوان ادامه می‌یابد و به نامه‌ها و مقالات او ختم می‌شود. شاید بتوان این اثر را در مقایسه با آثار دیگر، یادنامه‌ای ادبی و متناسب با سوژه درنظر گرفت. بررسی اندیشه‌های کیوان، بیشتر از دو اثر دیگر مورد نظر نویسنده بوده است.		۱۵ سال پیش [[نشر نادر]] این کتاب را منتشر کرد که پس از گذشت مدت کوتاهی نایاب شد. سال ۱۳۹۷ مجوز چاپ جدید کتاب صادر و به وسیله [[انتشارات جاوید]] تجدید چاپ شد. کتاب با مقدمه [[مسکوب]] و [[پوری سلطانی]] آغاز و با یادنامه منثور و منظوم دوستان ادیب کیوان ادامه می‌یابد و به نامه‌ها و مقالات او ختم می‌شود. شاید بتوان این اثر را در مقایسه با آثار دیگر، یادنامه‌ای ادبی و متناسب با سوژه درنظر گرفت. بررسی اندیشه‌های کیوان، بیشتر از دو اثر دیگر مورد نظر نویسنده بوده است.<ref>[https://ketabnak.com/book/50219/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%85%d8%b1%d8%aa%d8%b6%db%8c-%da%a9%db%8c%d9%88%d8%a7%d9%86 کتاب مرتضی کیوان]، کتابناک.</ref>


خط ۲۴۳:		خط ۲۳۸:
	* {{یادکرد وب\|نشانی = https://parand.se/?p=5933‏\|عنوان =پاییز درو، شعر و صدای کسرایی\|ناشر = پرند،‌ راوی حکایت باقی\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ =}}		* {{یادکرد وب\|نشانی = https://parand.se/?p=5933‏\|عنوان =پاییز درو، شعر و صدای کسرایی\|ناشر = پرند،‌ راوی حکایت باقی\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ =}}
	* {{یادکرد وب\|نشانی =https://parand.se/?p=9722\|عنوان =سال اشک پوری، سال خون مرتضی\|ناشر =پرند،‌ راوی حکایت باقی\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ = }}		* {{یادکرد وب\|نشانی =https://parand.se/?p=9722\|عنوان =سال اشک پوری، سال خون مرتضی\|ناشر =پرند،‌ راوی حکایت باقی\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ = }}
			* {{یادکرد وب\|نشانی = https://rooydadfarhangi.ir/farhang-archive/item/587-معرفی-کتاب-«شصت-سال-عاشقی،-زندگی-و-زمانه‌-پوری-سلطانی-و-مرتضی-کیوان»-فایل-صوتی\|عنوان =معرفی کتاب «شصت سال عاشقی، زندگی و زمانه‌ پوری سلطانی و مرتضی کیوان»\|ناشر = پایگاه خبری رویداد فرهنگی\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ = ۳ مرداد ۱۳۹۶}}
	* {{یادکرد وب\|نشانی = ~~nemone~~\|عنوان =~~نمونه~~\|ناشر = ~~نمونه~~\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ = ~~۱۱ آذر ۱۳۸۳~~}}		* {{یادکرد وب\|نشانی = https://ketabnak.com/book/62660/بن-بست-نامه-های-مرتضی-کیوان\|عنوان =بن‌بست، نامه‌های مرتضی کیوان نوشته مصطفی فرزانه\|ناشر = کتابناک\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ = }}
			* {{یادکرد وب\|نشانی = https://ketabnak.com/book/50219/کتاب-مرتضی-کیوان\|عنوان =کتاب مرتضی کیوان نوشته شاهرخ مسکوب\|ناشر = کتابناک\|تاریخ بازدید = ۷ مهر ۱۳۹۸\|تاریخ =}}

صدرا در ‏۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۵۶

2019-09-30T06:56:36Z

نمایش تغییرات

صدرا در ‏۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۵۷

2019-09-30T05:57:57Z

نمایش تغییرات

صدرا در ‏۸ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۵۸

2019-09-30T04:58:56Z

نمایش تغییرات

صدرا در ‏۱۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۲۱

2019-09-06T16:21:48Z

نمایش تغییرات