محمدرضا عبدالملکیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

پرواز: /* کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری */

2022-03-06T06:58:50Z

کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همان‌جا آرام‌آرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج\|نیما]] و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث\|اخوان]]، [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد\|فروغ]] رسید.		انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همان‌جا آرام‌آرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج\|نیما]] و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث\|اخوان]]، [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد\|فروغ]] رسید.
	بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس‌ شد، به گونه‌ای که عمده کارهای بعدی‌اش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.		بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس‌ شد، به گونه‌ای که عمده کارهای بعدی‌اش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.

	~~از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن‌ مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گله‌ای دارید؟~~
	من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمن‌ها و محافل نبوده‌ام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بوده‌ام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم.
	~~شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟~~
	شعر به یک معنا مسئول لحظه‌های بی‌تابی شاعر است و این بی‌تابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی می‌کند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهن‌ها و جامعه را به خود مشغول می‌کند. مثلا این روزها می‌بینیم که در فضای مجازی و رسانه‌ای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد. به هر جهت شعر کمی هدف‌گذاری‌هایش فراتر از ماجرای‌های روزمره است، این‌ها به تدریج شکل عوض می‌کند و جایگزین می‌شود.
	شعر آن دغدغه‌های جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آن‌ها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغه‌های معمول انسان‌ها است. جفایی که بر انسان‌ها می‌رود می‌تواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام می‌دهند. می‌توانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.
	نیما به سبب این دغدغه‌ها کار هنری‌اش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام می‌دهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم این‌ها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آن‌ها را با دغدغه‌های انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیق‌تر، عمیق‌تر و جامع‌تر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغه‌های انسانی توجه کند.

	===شخصیت و اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===

پرواز: /* کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری */

2022-03-05T14:03:27Z

کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۹۸:		خط ۹۸:
	شعر به یک معنا مسئول لحظه‌های بی‌تابی شاعر است و این بی‌تابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی می‌کند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهن‌ها و جامعه را به خود مشغول می‌کند. مثلا این روزها می‌بینیم که در فضای مجازی و رسانه‌ای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد. به هر جهت شعر کمی هدف‌گذاری‌هایش فراتر از ماجرای‌های روزمره است، این‌ها به تدریج شکل عوض می‌کند و جایگزین می‌شود.		شعر به یک معنا مسئول لحظه‌های بی‌تابی شاعر است و این بی‌تابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی می‌کند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهن‌ها و جامعه را به خود مشغول می‌کند. مثلا این روزها می‌بینیم که در فضای مجازی و رسانه‌ای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد. به هر جهت شعر کمی هدف‌گذاری‌هایش فراتر از ماجرای‌های روزمره است، این‌ها به تدریج شکل عوض می‌کند و جایگزین می‌شود.
	شعر آن دغدغه‌های جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آن‌ها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغه‌های معمول انسان‌ها است. جفایی که بر انسان‌ها می‌رود می‌تواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام می‌دهند. می‌توانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.		شعر آن دغدغه‌های جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آن‌ها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغه‌های معمول انسان‌ها است. جفایی که بر انسان‌ها می‌رود می‌تواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام می‌دهند. می‌توانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.
	نیما به سبب این دغدغه‌ها کار هنری‌اش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام می‌دهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم این‌ها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آن‌ها را با دغدغه‌های انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیق‌تر، عمیق‌تر و جامع‌تر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغه‌های انسانی توجه کند.<ref name= تجربه>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF\|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref>		نیما به سبب این دغدغه‌ها کار هنری‌اش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام می‌دهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم این‌ها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آن‌ها را با دغدغه‌های انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیق‌تر، عمیق‌تر و جامع‌تر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغه‌های انسانی توجه کند.

	===شخصیت و اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===
	کتابخانه‌ای بزرگ که کتاب‌های شعر بسیاری با جلد‌های متنوع در آن جای گرفته‌اند و با نظم خاصی روی هم چیده شده‌اند. کتاب‌های قدیمی با ورق‌های کاهی و کتاب‌های جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه می‌گذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا می‌نوشد. کتاب می‌خواند و در حاشیه برخی از آن‌ها شعری می‌نویسد.<ref name= محله/>		کتابخانه‌ای بزرگ که کتاب‌های شعر بسیاری با جلد‌های متنوع در آن جای گرفته‌اند و با نظم خاصی روی هم چیده شده‌اند. کتاب‌های قدیمی با ورق‌های کاهی و کتاب‌های جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه می‌گذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا می‌نوشد. کتاب می‌خواند و در حاشیه برخی از آن‌ها شعری می‌نویسد.<ref name= محله/>

پرواز در ‏۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۲۱

2022-02-12T21:21:24Z

نمایش تغییرات

پرواز در ‏۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۷

2022-02-11T11:57:11Z

نمایش تغییرات

پرواز در ‏۱۸ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۹

2022-02-07T21:49:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۹
خط ۸۸:		خط ۸۸:

	انجمن‌ها منزلگاه‌های مناسبی برای شاعران نیستند		انجمن‌ها منزلگاه‌های مناسبی برای شاعران نیستند
	از فضای محفل‌ها، انجمن‌ها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار می‌شد، ~~ارتباط‌تان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوت‌هایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برای‌مان می‌گویید؟~~		از فضای محفل‌ها، انجمن‌ها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار می‌شد،
	من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمن‌های نام‌آشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر می‌کردیم به برخی از انجمن‌ها هم سر می‌زدم و در مجموع می‌توانم بگویم که جریان شعر در انجمن‌ها شکل جدی‌تری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمن‌های شعر کلاسیک و انجمن‌های شعر نو.		من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمن‌های نام‌آشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر می‌کردیم به برخی از انجمن‌ها هم سر می‌زدم و در مجموع می‌توانم بگویم که جریان شعر در انجمن‌ها شکل جدی‌تری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمن‌های شعر کلاسیک و انجمن‌های شعر نو.
	انجمن‌های شعر کلاسیک را بیشتر غزل‌سرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری‌ فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل می‌دادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آن‌ها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمن‌ها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آن‌ها حضور داشتند، سر می‌زدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشنایی‌مان به تدریج بیشتر شد و با برخی‌شان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آن‌ها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.		انجمن‌های شعر کلاسیک را بیشتر غزل‌سرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری‌ فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل می‌دادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آن‌ها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمن‌ها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آن‌ها حضور داشتند، سر می‌زدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشنایی‌مان به تدریج بیشتر شد و با برخی‌شان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آن‌ها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.

پرواز در ‏۱۶ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۸

2022-02-05T23:08:57Z

پرواز در ‏۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۱

2022-01-21T21:31:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۱
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	در ابتدای سرایش چهارپاره می‌نوشت و بعد سراغ سبک نو ‌رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک می‌توانست با آن مرتبط باشد.		در ابتدای سرایش چهارپاره می‌نوشت و بعد سراغ سبک نو ‌رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک می‌توانست با آن مرتبط باشد.
	به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.		به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.
	انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود.		انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلا تمنتشر ککردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شده است و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرده که آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همان‌جا آرام‌آرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تمایل پیدا کرده و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج\|نیما]] و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث\|اخوان]]، [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد\|فروغ]] رسیده است.
			بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوس‌تر شد، به گونه‌ای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.
	~~بعد~~ از آن مجلات دیگری ~~مثل~~ «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» ~~کارهایم را منتشر کردند~~ و ~~این ماجرا~~ تا ~~سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم~~ و ~~وارد محیط~~ دانشگاه ~~شدم~~ ادامه داشت~~. در آن‌جا~~ با فضای ~~متفاوت~~ شعر نو و ~~شعر~~ نیمایی و ~~بعد~~ از آن هم شعر سپید ~~آشنا شدم و احساس کردم~~ آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که ~~بتوانم~~ شعر ~~بنویسم~~ و از همان‌جا ~~یواش یواش~~ به سمت ~~و سوی~~ شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل فریدون ~~مشیری،~~ نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا ~~کردم~~ و ~~مدت زمانی گذشت تا~~ به خود نیما و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل ~~اخوان،~~ شاملو و فروغ ~~رسیدم~~.
	بخش ~~عمده~~ کتاب ~~اول من،~~ «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوس‌تر شد، به گونه‌ای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.
	انجمن‌ها منزلگاه‌های مناسبی برای شاعران نیستند		انجمن‌ها منزلگاه‌های مناسبی برای شاعران نیستند
	از فضای محفل‌ها، انجمن‌ها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار می‌شد، ارتباط‌تان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوت‌هایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برای‌مان می‌گویید؟		از فضای محفل‌ها، انجمن‌ها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار می‌شد، ارتباط‌تان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوت‌هایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برای‌مان می‌گویید؟

پرواز در ‏۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۱۸

2022-01-21T17:18:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.		'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته ~~است؛~~ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86\|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref>		وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جمله‌اند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86\|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref>
	عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکل‌گیری دفتر شعر جوان، از انجمن‌های قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امین‌پور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.		عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکل‌گیری دفتر شعر جوان، از انجمن‌های قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امین‌پور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.
	==از میان یادها ==		==از میان یادها ==
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===		===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===
	===ماجراهای دارایی===		===ماجراهای دارایی===
	===~~ماجراهای زندگی شخصی~~===		===اهمیت فرهنگ و ادب در خانواده‌اش===
	او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین می‌گوید کیفیت محیط پیرامون ~~را می‌توان~~ به خانه و خانواده ~~نیز تعمیم داد~~.		عبدالملکیان معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین می‌گوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.
	:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرت‌ها و تعامل‌هایی که بر همین مبنا شکل می‌گرفت و دوستی‌هایی که به همین سبب آغاز می‌شد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتاب‌ها سپری می‌کردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت می‌دهند و در کنار همه روزمرگی‌های خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمی‌مانند.<ref name=محله/>		:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرت‌ها و تعامل‌هایی که بر همین مبنا شکل می‌گرفت و دوستی‌هایی که به همین سبب آغاز می‌شد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتاب‌ها سپری می‌کردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت می‌دهند و در کنار همه روزمرگی‌های خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمی‌مانند.<ref name=محله/>
	===ماجرای برخی خاله‌زنکی‌های شیرین===		===ماجرای برخی خاله‌زنکی‌های شیرین===
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	==زندگی و یادگار==		==زندگی و یادگار==
	===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===		===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===
	طبع ~~شعر~~ را از ~~پدرش~~ به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را می‌خواند و زمزمه می‌کرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق می‌آورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانی‌اش را در آن‌جا ~~گذرانده است~~ طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سال‌های اول شاعری ~~همین مکان~~ بوده است.		طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را می‌خواند و زمزمه می‌کرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق می‌آورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانی‌اش را در آن‌جا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سال‌های اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.
	نخستین ~~شعرش~~ یک دوبیتی ~~بوده~~ است که آن را با الهام از طبیعت ~~نهاوند سروده است~~. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف ~~کرده است~~. در همه قالب‌ها قلم ~~زده~~ اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ~~مانده است~~.		نخستین سورده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سورده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالب‌ها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند.
	او فازغ‌التحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچ‌گاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آن‌چنان که می‌‌گوید:		او فازغ‌التحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچ‌گاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آن‌چنان که می‌‌گوید:
	:شعر هر روز در من، ریشه‌های نویی می‌دواند.{{سخ}}		:شعر هر روز در من، ریشه‌های نویی می‌دواند.{{سخ}}
	سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.		سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.
	پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایه‌های عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیت‌های فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها ~~داشته است~~ که به گفته خودش در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به ~~جایی بهتر~~ برای ~~زیست~~ تبدیل کند.<ref name= محله/>		پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایه‌های عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیت‌های فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدا‌دار بوده که به گفته خودش در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/>
	در ~~ابتدا~~ چهارپاره ~~کار می‌کرد~~ و بعد سراغ سبک نو ‌رفت. زمانی که متوجه ذوق ~~شعری در خودم~~ شد، شرایط ~~آن روزگار و فضای فرهنگی‌ای~~ که می‌توانست با آن مرتبط ~~باشد، بیشتر عرصه شعر کلاسیک بود~~.		در ابتدای سرایش چهارپاره می‌نوشت و بعد سراغ سبک نو ‌رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک می‌توانست با آن مرتبط باشد.
	~~:من هم~~ در ~~همان شرایط و~~ با شعر کلاسیک ~~شروع کردم این مربوط به ۱۳، ۱۴ سالگی من است~~. در آن زمان ~~مجلاتی~~ به ~~دستم می‌رسید، از جمله~~ مجله ~~«جوانان» که~~ علیرضا ~~طبایی عهده‌دار~~ صفحه شعرش بود ~~و غالبا~~ غزل ~~در آن‌جا~~ منتشر ~~می‌شد، ایشان هم دقت نظر خاصی داشت~~ و ~~غزل‌ها هم نسبت~~ به ~~آن ایام~~ و ~~روزگار،~~ غزل‌های خوبی ~~بودند~~. به ~~تدریج من هم شعرهایم را برای آن~~ صفحه ~~فرستادم~~ و از ~~همان‌جا شروع کردم~~.		به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.
			انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود.

	بعد از آن مجلات دیگری مثل «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» کارهایم را منتشر کردند و این ماجرا تا سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم و وارد محیط دانشگاه شدم ادامه داشت. در آن‌جا با فضای متفاوت شعر نو و شعر نیمایی و بعد از آن هم شعر سپید آشنا شدم و احساس کردم آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتوانم شعر بنویسم و از همان‌جا یواش یواش به سمت و سوی شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل فریدون مشیری، نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا کردم و مدت زمانی گذشت تا به خود نیما و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل اخوان، شاملو و فروغ رسیدم.		بعد از آن مجلات دیگری مثل «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» کارهایم را منتشر کردند و این ماجرا تا سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم و وارد محیط دانشگاه شدم ادامه داشت. در آن‌جا با فضای متفاوت شعر نو و شعر نیمایی و بعد از آن هم شعر سپید آشنا شدم و احساس کردم آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتوانم شعر بنویسم و از همان‌جا یواش یواش به سمت و سوی شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل فریدون مشیری، نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا کردم و مدت زمانی گذشت تا به خود نیما و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل اخوان، شاملو و فروغ رسیدم.
	بخش عمده کتاب اول من، «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوس‌تر شد، به گونه‌ای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.		بخش عمده کتاب اول من، «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوس‌تر شد، به گونه‌ای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.

پرواز در ‏۲۹ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۴

2022-01-19T00:14:05Z

نمایش تغییرات

پرواز در ‏۲۸ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۰

2022-01-18T22:50:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	\|نام = محمدرضا عبدالملکیان		\|نام = محمدرضا عبدالملکیان
	\|تصویر = Mohammadreza.jpg		\|تصویر = Mohammadreza.jpg
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر = آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روان را به هیجان وا می‌دارد.
	\|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان		\|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان
	\|زمینه فعالیت = سرایش شعر		\|زمینه فعالیت = سرایش شعر
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	\|امضا =		\|امضا =
	}}		}}
	'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از ~~دوران دبیرستان~~ آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.		'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	او در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو ~~هیات موسس~~ خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86\|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref>		وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86\|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref>
			عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکل‌گیری دفتر شعر جوان، از انجمن‌های قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امین‌پور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.

	دفتر شعر ~~جوان یکی~~ از انجمن‌های قدیمی شعر در ~~ایران است که~~ در ~~سال‌های پایانی دهه۶۰~~ به همت قیصر ~~امین‌پور،~~ سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، بیوک ~~ملکی،~~ سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت ~~و تا امروز به فعالیت خود ادامه داده است~~.
	==از میان یادها ==		==از میان یادها ==
	===ماجراهای انتشار===		===ماجراهای انتشار===
خط ۶۸:		خط ۶۶:
	===ماجراهای دارایی===		===ماجراهای دارایی===
	===ماجراهای زندگی شخصی===		===ماجراهای زندگی شخصی===
	~~عبدالملکیان کیفیت~~ محیط پیرامون را در پرورش و شکوفایی افراد مؤثر می‌داند: اگر محیط محله‌ها از کیفیت خوبی همراه با دربرگیری همه مؤلفه‌های رفاه و آموزش برخوردار باشند، می‌توان به شرایط پرورش و شکوفایی شهروندان امیدوار بود. در چنین شرایطی است ~~که پیشرفت حاصل می‌شود~~. ~~این~~ کیفیت محیط پیرامون را می‌توان به خانه و خانواده نیز تعمیم داد. ~~برای مثال،~~ در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرت‌ها و تعامل‌هایی که بر همین مبنا شکل می‌گرفت و دوستی‌هایی که به همین سبب آغاز می‌شد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتاب‌ها سپری می‌کردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری ~~(فرزندان محمدرضا عبدالملکیان)~~ شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت می‌دهند و در کنار همه روزمرگی‌های خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمی‌مانند.<ref name=محله/>		او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین می‌گوید کیفیت محیط پیرامون را می‌توان به خانه و خانواده نیز تعمیم داد. مثلا
			:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرت‌ها و تعامل‌هایی که بر همین مبنا شکل می‌گرفت و دوستی‌هایی که به همین سبب آغاز می‌شد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتاب‌ها سپری می‌کردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت می‌دهند و در کنار همه روزمرگی‌های خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمی‌مانند.<ref name=محله/>
	===ماجرای برخی خاله‌زنکی‌های شیرین===		===ماجرای برخی خاله‌زنکی‌های شیرین===
	===ماجرای شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===		===ماجرای شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===
خط ۷۷:		خط ۷۶:
	==زندگی و یادگار==		==زندگی و یادگار==
	===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===		===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===
	طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. ~~میگوید~~ با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را می‌خواند و زمزمه می‌کرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق می‌آورد چنان که ~~رفت~~ به سمت شعر و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و ~~جایی~~ که کودکی و نوجوانی‌اش را در آن‌جا گذرانده است طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سال‌های اول شاعری همین مکان بوده است.		طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را می‌خواند و زمزمه می‌کرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق می‌آورد چنان که به سمت شعر می‌رود و شاعر می‌شود. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانی‌اش را در آن‌جا گذرانده است طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سال‌های اول شاعری همین مکان بوده است.
	او نخستین شعرش یک دوبیتی بوده است که با الهام از طبیعت نهاوند ~~آن را~~ سروده است. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر ~~خرج~~ کرده است. در همه قالب‌ها قلم زده ~~و سروده است~~ اما نهایتا در قالب نو و سپید ثابت مانده است.		نخستین شعرش یک دوبیتی بوده است که آن با الهام از طبیعت نهاوند سروده است. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرده است. در همه قالب‌ها قلم زده اما نهایتا در قالب نو و سپید ثابت مانده است.
	~~آشفتگی و پریشانی قالب نو و سپید نظمی دارد که روح و روان را به هیجان وا می‌دارد.~~
	او در رشته کشاورزی تحصیل کرده است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچ‌گاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آن‌چنان که می‌‌گوید:		او در رشته کشاورزی تحصیل کرده است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچ‌گاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آن‌چنان که می‌‌گوید:
	شعر هر روز در من، ریشه‌های نویی می‌دواند.		شعر هر روز در من، ریشه‌های نویی می‌دواند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۳۸
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.		'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که ~~مدیرعامل~~ دفتر شعر جوان، ~~عضو~~ هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و ~~عضو~~ هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جمله‌اند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86\|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref>		وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جمله‌اند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86\|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref>
	عبدالملکیان یکی از افرادی ~~بود~~ که در شکل‌گیری دفتر شعر جوان، از انجمن‌های قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امین‌پور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.		عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکل‌گیری دفتر شعر جوان، از انجمن‌های قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امین‌پور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.
	==از میان یادها ==		==از میان یادها ==
	===ماجراهای انتشار===		===ماجراهای انتشار===
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	===ماجراهای دارایی===		===ماجراهای دارایی===
	===اهمیت فرهنگ و ادب در خانواده‌اش===		===اهمیت فرهنگ و ادب در خانواده‌اش===
	~~عبدالملکیان~~ معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین می‌گوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.		او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین می‌گوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.
	:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرت‌ها و تعامل‌هایی که بر همین مبنا شکل می‌گرفت و دوستی‌هایی که به همین سبب آغاز می‌شد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتاب‌ها سپری می‌کردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت می‌دهند و در کنار همه روزمرگی‌های خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمی‌مانند.<ref name=محله/>		:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرت‌ها و تعامل‌هایی که بر همین مبنا شکل می‌گرفت و دوستی‌هایی که به همین سبب آغاز می‌شد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتاب‌ها سپری می‌کردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت می‌دهند و در کنار همه روزمرگی‌های خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمی‌مانند.<ref name=محله/>
	===ماجرای برخی خاله‌زنکی‌های شیرین===		===ماجرای برخی خاله‌زنکی‌های شیرین===
	===ماجرای شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===		===ماجرای شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	==زندگی و یادگار==		==زندگی و یادگار==
	===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===		===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===
	طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را می‌خواند و زمزمه می‌کرد. ~~کلماتی که در همین~~ ابیات ~~بود~~ او را سر ذوق و شوق می‌آورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانی‌اش را در آن‌جا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده ~~خود شاعر~~ منبع الهامش در سال‌های اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.		طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را می‌خواند و زمزمه می‌کرد. کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق می‌آورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانی‌اش را در آن‌جا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خودش منبع الهامش در سال‌های اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.
	نخستین ~~سورده~~ او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت ~~سورده~~.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالب‌ها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند.		نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالب‌ها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند.
	او فازغ‌التحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچ‌گاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آن‌چنان که می‌‌گوید:		او فازغ‌التحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچ‌گاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آن‌چنان که می‌‌گوید:
	:شعر هر روز در من، ریشه‌های نویی می‌دواند.{{سخ}}		:شعر هر روز در من، ریشه‌های نویی می‌دواند.{{سخ}}
	سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.		سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.
	پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایه‌های عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیت‌های فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها ~~عهدا‌دار~~ بوده که ~~به گفته خودش~~ در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/>		پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایه‌های عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیت‌های فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهده‌دار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/>
	در ابتدای سرایش چهارپاره می‌نوشت و بعد سراغ سبک نو ‌رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک می‌توانست با آن مرتبط باشد.		در ابتدای سرایش چهارپاره می‌نوشت و بعد سراغ سبک نو ‌رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک می‌توانست با آن مرتبط باشد.
	به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.		به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.
	انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در ~~مجلا تمنتشر ککردن~~ ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا ~~شده است~~ و پس از آن هم شعر سپید. او حس ~~کرده~~ که آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همان‌جا آرام‌آرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست ~~تمایل پیدا کرده~~ و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج\|نیما]] و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث\|اخوان]]، [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد\|فروغ]] ~~رسیده است~~.		انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش می‌رسید و می‌خواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزل‌های خوبی منتشر می‌شد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه می‌افتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز می‌شود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسب‌تری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همان‌جا آرام‌آرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهره‌های کلاسیک‌تر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج\|نیما]] و چهره‌های واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث\|اخوان]]، [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد\|فروغ]] رسید.
	بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر ~~شد،~~ شعر کلاسیک است. ~~هر چه~~ زمان ~~گذشت~~ فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با ~~روحیات من مأنوس‌تر~~ شد، به گونه‌ای که ~~وجه~~ عمده کارهای ~~بعدی من~~ شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.		بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس‌ شد، به گونه‌ای که عمده کارهای بعدی‌اش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.

	انجمن‌ها منزلگاه‌های مناسبی برای شاعران نیستند		انجمن‌ها منزلگاه‌های مناسبی برای شاعران نیستند
	از فضای محفل‌ها، انجمن‌ها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار می‌شد، ارتباط‌تان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوت‌هایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برای‌مان می‌گویید؟		از فضای محفل‌ها، انجمن‌ها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار می‌شد، ارتباط‌تان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوت‌هایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برای‌مان می‌گویید؟