محمدجواد جزینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

غزلِ بهار در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۸

2021-11-15T12:08:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۸
خط ۱۴۱:		خط ۱۴۱:
	===تأثیرپذیری‌ها===		===تأثیرپذیری‌ها===
	او در بخشی از خاطرات از [[شمس لنگرودی]] یاد می‌کند که در برهه‌ای از زمان تحت‌تأثیر وی قرار گرفته بود.<ref name=''خاطرات''/>		او در بخشی از خاطرات از [[شمس لنگرودی]] یاد می‌کند که در برهه‌ای از زمان تحت‌تأثیر وی قرار گرفته بود.<ref name=''خاطرات''/>



خط ۱۴۹:		خط ۱۴۸:
	==آثار و کتاب‌شناسی==		==آثار و کتاب‌شناسی==
	===سبک و لحن و ویژگی آثار===		===سبک و لحن و ویژگی آثار===
			نگاه جزینی به دفاع مقدس نگاهی سالم است که قضاوت نمی‌کند. او سختی‌ها و خشونت‌های محیط جنگ را در کنار آدم‌هایی که به تاسی از آن محیط تن به خشونت می‌دهند، نشان می‌دهد. نثر جزینی به تمامی معنا ابزاری برای شخصیت‌پردازی توسط اوست. نوعی ادبیات انسان‌مدارانه را نیز می‌توان در نثر او دید که او را به سمت نوعی جانبداری از برخی شخصیت‌ها سوق داده است. البته جزینی به طور کل ناظر بی‌طرفی است، اما به هر دو سوی شخصیت‌هایش کشش دارد. شخصیت زن در داستان‌های جزینی عمدتا تحت‌تظلم است. البته نوع نگاه جزینی به زن در این مجموعه نگاهی حقیقی است، اما این نگاه حقیقی را به‌طور معمول نمی‌توان دوست داشت.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/1439008/%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%81-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D9%88%D9%81%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA\|عنوان= سبک و لحن و ویژگی آثار}}</ref>{{سخ}}

	===کتاب‌ها<ref name=''بیوگرافی''/>===		===کتاب‌ها<ref name=''بیوگرافی''/>===
	نجیب‌{{سخ}}		نجیب‌{{سخ}}
خط ۱۶۸:		خط ۱۶۹:


	===مقاله‌ها===		===مقاله‌ها<ref name=''بیوگرافی''/>===
	داستان از حاشیه تا متن{{سخ}}		داستان از حاشیه تا متن{{سخ}}
	الفبای داستان‌نویسی{{سخ}}		الفبای داستان‌نویسی{{سخ}}

غزلِ بهار در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۷

2021-11-15T11:57:01Z

نمایش تغییرات

غزلِ بهار در ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۳۲

2021-11-15T09:32:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.		'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	محمدجواد جزینی در روستای درچه اصفهان به دنيا آمد. مدرک فوق‌ديپلم روان‌شناسی با گرايش تربيتی را از دانشگاه شهيدبهشتی گرفت و در رشتهٔ ادبيات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصيل كرد. او نويسندگی داستان كوتاه را به شكل غيرحضوری در دانشگاه ics آمريكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان‌نويسی و مدير نخستين هنرستان داستان‌نويسی است.<ref name =''بیوگرافی''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://mj-jazini.ir/%d8%a8%db%8c%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c/\|عنوان= بیوگرافی}}</ref>او طراح استاندارد مهارتی داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران بوده است. نقد و تدریس داستان‌نویسی، پانزده سال مسئولیت آموزش داستان‌نویسی حوزهٔ هنری، سردبیری مجلهٔ ادبیات داستانی، دبیری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، داوری چندین دوره انتخاب کتاب سال و… از فعالیت‌های اوست. آنچه او از دانشگاه ics آمريكا آموخت دستمایهٔ تأسیس نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران شد. سال ١٣٦٧ تشکیلاتی راه انداخت ~~به عنوان~~ پیک داستان‌نویسی که در بخشی از مطبوعات، تاریخچهٔ آن قابل‌جست‌وجوست. این مجموعه، ~~فعالیت~~ آموزش غیرحضوری می‌داد. الگوی این نوع تدریس را از کشورهای غربی گرفته شده بود و برای بچه‌های شهرستان و استعدادهای دور از دسترس تهران بود که نمی‌توانستند در کلاس شرکت کنند. پیک داستان‌نویسی در یازده سال با هفتصد هنرجو از سراسر کشور در شهرها و روستاهای مختلف مرتبط شد. برای هنرجویان جزوه فرستاده می‌شد، آن‌ها جزوه‌ها را می‌خواندند و تمرین‌ها را پاسخ می‌دادند. پاسخ‌ها توسط کارشناسان ارزیابی می‌شد. چندین چهرهٔ فعال داستان کوتاه امروز، در همین مؤسسه داستان‌نویسی را یاد گرفتند. سال‌ها بعد پیک قصه‌نویسی پیشینهٔ هنرستان شد و هنرستان که بخش آکادمیک و آموزشی داشت، مجوز گرفت و شروع به فعالیت کرد. «تابستان پر ماجرا»، «ایل بی سوار»، «آب باد آتش»، «از حاشیه تا متن»، «کتاب خرمشهر»، «کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند» و کتاب پنج جلدی «آشنایی با گونه‌های داستان کوتاه» (مینی‌مالیستی، پلیسی رئالیسم جادویی، کودک و نوجوان، داستانک) از جمله آثار اوست. وی نخستین ~~مدرسه~~ مجازی داستان‌نویسی ایران را ~~روز ۲۸ بهمن ۱۳۹۰~~ راه‌اندازی کرد.<ref name=''خاطرات''/>		محمدجواد جزینی در روستای درچه اصفهان به دنيا آمد. مدرک فوق‌ديپلم روان‌شناسی با گرايش تربيتی را از دانشگاه شهيدبهشتی گرفت و در رشتهٔ ادبيات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصيل كرد. او نويسندگی داستان كوتاه را به شكل غيرحضوری در دانشگاه ics آمريكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان‌نويسی و مدير نخستين هنرستان داستان‌نويسی است.<ref name =''بیوگرافی''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://mj-jazini.ir/%d8%a8%db%8c%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c/\|عنوان= بیوگرافی}}</ref>جزینی طراح استاندارد مهارتی داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران بوده است. نقد و تدریس داستان‌نویسی، پانزده سال مسئولیت آموزش داستان‌نویسی حوزهٔ هنری، سردبیری مجلهٔ ادبیات داستانی، دبیری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، داوری چندین دوره انتخاب کتاب سال و… ازجمله فعالیت‌های اوست. آنچه او از دانشگاه ics آمريكا آموخت دستمایهٔ تأسیس نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران شد. سال ١٣٦٧ تشکیلاتی راه انداخت به‌عنوان پیک داستان‌نویسی که در بخشی از مطبوعات، تاریخچهٔ آن قابل‌جست‌وجوست. این مجموعه، آموزش غیرحضوری می‌داد. الگوی این نوع تدریس از کشورهای غربی گرفته شده بود و برای بچه‌های شهرستان و استعدادهای دور از دسترس تهران بود که نمی‌توانستند در کلاس شرکت کنند. پیک داستان‌نویسی در یازده سال با هفتصد هنرجو از سراسر کشور در شهرها و روستاهای مختلف مرتبط شد. برای هنرجویان جزوه فرستاده می‌شد، آن‌ها جزوه‌ها را می‌خواندند و تمرین‌ها را پاسخ می‌دادند. پاسخ‌ها توسط کارشناسان ارزیابی می‌شد. چندین چهرهٔ فعال داستان کوتاه امروز، در همین مؤسسه داستان‌نویسی یاد گرفتند. سال‌ها بعد پیک قصه‌نویسی پیشینهٔ هنرستان شد و هنرستان که بخش آکادمیک و آموزشی داشت، مجوز گرفت و شروع به فعالیت کرد. وی نخستین مدرسهٔ مجازی داستان‌نویسی ایران را ۲۸بهمن۱۳۹۰ راه‌اندازی کرد.<ref name=''خاطرات''/>


خط ۷۸:		خط ۷۸:
	==زندگی و تراث==		==زندگی و تراث==
	===سال‌شمار زندگی===		===سال‌شمار زندگی===
	~~===شخصیت و اندیشه===~~
	===محمدجواد جزینی از نگاه دیگران===		===محمدجواد جزینی از نگاه دیگران===
	====جعفر توزنده‌جانی====		====جعفر توزنده‌جانی====
خط ۹۰:		خط ۹۰:
	{{گفتاورد تزیینی\| وقتی نقد وجود نداشته باشد، تولیدات ادبی هم کم‌کیفیت می‌شود. قسمتی از دانش عمومی از طریق نقد ادبی و نقد فرهنگی منتشر می‌شود و نبود آن جامعه را به سقوط می‌کشاند. جامعه‌ای که نقد سازنده در آن وجود نداشته باشد، جامعهٔ خوشبختی نخواهد بود.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/213618/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A2%DA%A9%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%9B%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نقد باید وارد حوزه آکادمیک شود}}</ref>}}		{{گفتاورد تزیینی\| وقتی نقد وجود نداشته باشد، تولیدات ادبی هم کم‌کیفیت می‌شود. قسمتی از دانش عمومی از طریق نقد ادبی و نقد فرهنگی منتشر می‌شود و نبود آن جامعه را به سقوط می‌کشاند. جامعه‌ای که نقد سازنده در آن وجود نداشته باشد، جامعهٔ خوشبختی نخواهد بود.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/213618/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A2%DA%A9%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%9B%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نقد باید وارد حوزه آکادمیک شود}}</ref>}}

	===~~موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران~~===		===از نظرگاه محمدجواد جزینی===

	===[[محمدرضا بایرامی]]===		===[[محمدرضا بایرامی]]===
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	{{بلی}}انتقال تجربیات داستانی در بنیاد شعر و ادبیات داستانی.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.aparat.com/v/tn60p/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نشست در بنیاد شعر و ادبیات داستانی}}</ref>{{سخ}}		{{بلی}}انتقال تجربیات داستانی در بنیاد شعر و ادبیات داستانی.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.aparat.com/v/tn60p/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نشست در بنیاد شعر و ادبیات داستانی}}</ref>{{سخ}}

	===~~ناشرانی که با او کار کرده‌اند~~===		===بنیان‌گذاری===
	~~ققنوس، سوره مهر، ثالث~~		وی نخستین مدرسهٔ مجازی داستان‌نویسی ایران را ۲۸بهمن۱۳۹۰ راه‌اندازی کرد.<ref name=''خاطرات''/>

	~~===بنیان‌گذاری===~~
	===تأثیرپذیری‌ها===		===تأثیرپذیری‌ها===
	=~~==استادان و شاگردان===~~		او در بخشی از خاطرات از [[شمس لنگرودی]] یاد می‌کند که در برهه‌ای از زمان تحت‌تأثیر وی قرار گرفته بود.<ref name=''خاطرات''/>



	===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===		===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===

خط ۱۸۴:		خط ۱۸۶:

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
	~~===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===~~		سوره مهر، انتشارات علمی‌فرهنگی، امیرکبیر، ثالث، شاهد، ققنوس

	~~==منبع‌شناسی==~~
	~~===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===~~

	==نوا، نما، نگاه==		==نوا، نما، نگاه==

غزلِ بهار در ‏۲۳ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۱۵

2021-11-14T17:15:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۵
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	[[پرونده:Jazizni. jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''نهمین دورهُ جایزهُ ادبی جلال آل‌احمد<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://adabiatirani.com/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D9%85%D8%AC/\|عنوان= نهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد}}</ref>'''</center>]]		[[پرونده:Jazizni. jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''نهمین دورهُ جایزهُ ادبی جلال آل‌احمد<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://adabiatirani.com/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D9%85%D8%AC/\|عنوان= نهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد}}</ref>'''</center>]]
	[[پرونده:Jazini. paper.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''مجلهٔ داستان‌نامهُ شمارهٔ صفر'''</center>]]		[[پرونده:Jazini. paper.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''مجلهٔ داستان‌نامهُ شمارهٔ صفر'''</center>]]
			[[پرونده:Dastannamehh.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''مجلهٔ داستان‌نامه'''</center>]]
			[[پرونده:Ghater.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]
	'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.		'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
خط ۷۶:		خط ۷۸:
	==زندگی و تراث==		==زندگی و تراث==
	===سال‌شمار زندگی===		===سال‌شمار زندگی===
	~~===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===~~
	===شخصیت و اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===
	~~===زمینهٔ فعالیت===~~
	===محمدجواد جزینی از نگاه دیگران===		===محمدجواد جزینی از نگاه دیگران===
	====جعفر توزنده‌جانی====		====جعفر توزنده‌جانی====
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۱:
	{{گفتاورد تزیینی\| بخشی از کار من، تدریس داستان‌نویسی است و کلاس‌هایی در برخی فرهنگ‌سراهای تهران مانند اندیشه، رسانه، ابن‌سینا و دانشگاه تهران داشته‌ام و در این کلاس ها دوره‌هایی شامل نویسندگی خلاق، کارگاه‌های داستان‌نویسی و آشنایی با ادبیات معاصر برگزار شد. در طی این سال‌ها ده‌ها نفر از شاگردان من آثار خود را به چاپ رسانده‌اند ولی چاپ‌شدن و یا نشدن آثار هنرجویان ربطی به توانمندی یک استاد ندارد و این مسئله به توانایی، همت و خلاقیت خود هنرجویان باز می‌گردد؛ زیرا تعدادی از هنرجویان بوده و هستند که در کلاس‌های داستان‌نویسی شرکت می‌کنند ولی تاکنون نتوانسته‌اند کتابی را به چاپ برسانند.<ref name=''هنرجو''/>}}		{{گفتاورد تزیینی\| بخشی از کار من، تدریس داستان‌نویسی است و کلاس‌هایی در برخی فرهنگ‌سراهای تهران مانند اندیشه، رسانه، ابن‌سینا و دانشگاه تهران داشته‌ام و در این کلاس ها دوره‌هایی شامل نویسندگی خلاق، کارگاه‌های داستان‌نویسی و آشنایی با ادبیات معاصر برگزار شد. در طی این سال‌ها ده‌ها نفر از شاگردان من آثار خود را به چاپ رسانده‌اند ولی چاپ‌شدن و یا نشدن آثار هنرجویان ربطی به توانمندی یک استاد ندارد و این مسئله به توانایی، همت و خلاقیت خود هنرجویان باز می‌گردد؛ زیرا تعدادی از هنرجویان بوده و هستند که در کلاس‌های داستان‌نویسی شرکت می‌کنند ولی تاکنون نتوانسته‌اند کتابی را به چاپ برسانند.<ref name=''هنرجو''/>}}

	====ادبیات داستانی در ~~دهه~~ هشتاد====		====ادبیات داستانی در دههٔ هشتاد====
	{{گفتاورد تزیینی\| در اين دهه، بسياری از نهاد‌های حوزهٔ ادبيات به تعطيلی كشيده شدند و من به عنوان كسی كه در اين حوزه كار مي‌كنم، شاهد تعطيلی چندين تشكل و نهاد حوزه‌هٔ ادبيات بودم؛ نهادهایی چون دفتر مطالعات ادبيات داستانی، كتابخانهٔ تخصصی ادبيات داستانی، هنرستان ادبيات داستانی و بسياری از نهادهای ديگر در همين دهه تعطيل شدند. در دههٔ هشتاد، ادبيات بازاری و پاورقی نسبت به ادبيات اصيل رشد بيشتری پيدا كرد و بيشتر آثار نويسندگان مطرح دچار مميزی شد كه اين از كيفيت آثار داستانی كاسته است. وقتی در كشوری نظام مميزی يعنی نظارت پيش از توليد برقرار است، بخشی از مخاطب از دست می‌رود؛ در نتيجه، رشد توليد كتاب‌ هم كم می‌شود. در كشوری كه رسانهٔ ملی آن برای آيندهٔ بهتر، مردم را به پس‌انداز و مصرف كالا تشويق می‌كند، مردم آن هيچ‌گاه در آينده هم كتاب‌خوان نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/9001-13881/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%D9%8A%D9%86%D9%8A-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%87-%D9%8A-80-%D9%8A%D9%83%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%AF%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D9%8A-%D9%83%D8%B1%D8%AF\|عنوان= داستان دههٔ هشتاد يكی از بدترين دوران را طی كرد}}</ref>}}		{{گفتاورد تزیینی\| در اين دهه، بسياری از نهاد‌های حوزهٔ ادبيات به تعطيلی كشيده شدند و من به عنوان كسی كه در اين حوزه كار مي‌كنم، شاهد تعطيلی چندين تشكل و نهاد حوزه‌هٔ ادبيات بودم؛ نهادهایی چون دفتر مطالعات ادبيات داستانی، كتابخانهٔ تخصصی ادبيات داستانی، هنرستان ادبيات داستانی و بسياری از نهادهای ديگر در همين دهه تعطيل شدند. در دههٔ هشتاد، ادبيات بازاری و پاورقی نسبت به ادبيات اصيل رشد بيشتری پيدا كرد و بيشتر آثار نويسندگان مطرح دچار مميزی شد كه اين از كيفيت آثار داستانی كاسته است. وقتی در كشوری نظام مميزی يعنی نظارت پيش از توليد برقرار است، بخشی از مخاطب از دست می‌رود؛ در نتيجه، رشد توليد كتاب‌ هم كم می‌شود. در كشوری كه رسانهٔ ملی آن برای آيندهٔ بهتر، مردم را به پس‌انداز و مصرف كالا تشويق می‌كند، مردم آن هيچ‌گاه در آينده هم كتاب‌خوان نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/9001-13881/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%D9%8A%D9%86%D9%8A-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%87-%D9%8A-80-%D9%8A%D9%83%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%AF%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D9%8A-%D9%83%D8%B1%D8%AF\|عنوان= داستان دههٔ هشتاد يكی از بدترين دوران را طی كرد}}</ref>}}

			===داستان‌های مینی مالیستی===
			برهنگی واژگانی و کم‌حرفی از محرزترین ویژگی‌های آثار مینی‌مالیست به شمار می‌رود و اولین بار مینیمال‌ها آثارشان را روی جعبه مواد غذایی چاپ می‌کردند و می‌خواستند به ساده‌ترین شکل و زبان ممکن با مردم در ارتباط باشند. این نوع نوشتار جنبشی در هنر به شمار می‌رود و بر پایهٔ سادگی و ایجاز بنا شده است. در تکوین ساختار داستان‌‏های مینی‌‏مالیستی آثار دو نویسنده بیشترین تأثیر را داشته است که یکی از این نویسندگان '''آنتوان چخوف''' است. او با ابداع صورتی از داستان کوتاه که در آن برشی از زندگی روایت می‏‌شد، به این آثار پرداخت. نویسنده دیگر '''ارنست همینگو'''ی است که داستان‏‌های کوتاهش را در این زمینه ارائه داد.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://farhangemrooz.com/news/61470/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%88%DB%8C%DA%98%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%85-%D8%AD%D8%B1%D9%81%DB%8C\|عنوان= داستان مینی‌مالیستی}}</ref>}}


	===نشست‌های ادبی===		===نشست‌های ادبی===
	{{بلی}} نشست ریخت‌شناسی داستان‌های مینی‌مال از سوی حوزه هنری گیلان<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://honarguilan.ir/6767-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D8%B4%D8%AA-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86.html\|عنوان= حوزه هنری گیلان}}</ref>{{سخ}}		{{بلی}} نشست ریخت‌شناسی داستان‌های مینی‌مال از سوی حوزه هنری گیلان<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://honarguilan.ir/6767-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D8%B4%D8%AA-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86.html\|عنوان= حوزه هنری گیلان}}</ref>{{سخ}}
	{{بلی}} گردهمایی معلمان داستان‌نویسی<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://adabiatirani.com/%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/\|عنوان= گردهمایی معلمان داستان‌نویسی}}</ref>{{سخ}}		{{بلی}} گردهمایی معلمان داستان‌نویسی<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://adabiatirani.com/%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/\|عنوان= گردهمایی معلمان داستان‌نویسی}}</ref>{{سخ}}
			{{بلی}}مدرس کارگاه داستان‌نویسی جشنوارهٔ خاتم در شهریور ماه ١٣٩٦ در مرکز آفرینش‌های فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با حضور برگزیدگان دورهٔ اول و دوم جشنواره و دوازده نفر از اساتید به مدت سه روز برگزار گردید.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.aparat.com/v/xWqDb/%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C_%D8%AE%D8%A7%D8%AA%D9%85_-_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= کارگاه داستان‌نویسی جشنواره خاتم}}</ref>{{سخ}}
			{{بلی}} مدرس کارگاه داستان‌نویسی مربیان و اعضای نخستین مهروارهٔ آفرینش در تبریز.<ref name =''تبریز''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.pana.ir/news/945661\|عنوان= نشست تبریز}}</ref>{{سخ}}

			{{بلی}}انتقال تجربیات داستانی در بنیاد شعر و ادبیات داستانی.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.aparat.com/v/tn60p/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF_%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نشست در بنیاد شعر و ادبیات داستانی}}</ref>{{سخ}}

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
	ققنوس، سوره مهر، ثالث		ققنوس، سوره مهر، ثالث

	===بنیان‌گذاری===		===بنیان‌گذاری===
	===تأثیرپذیری‌ها===		===تأثیرپذیری‌ها===
خط ۱۸۱:		خط ۱۹۰:

	==نوا، نما، نگاه==		==نوا، نما، نگاه==
	===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==

غزلِ بهار در ‏۲۲ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۱

2021-11-13T21:31:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۱
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	\|امضا =		\|امضا =
	}}		}}
			[[پرونده:Jazini book.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''کتاب‌های محمدجواد جزینی'''</center>]]
			[[پرونده:Jazizni. jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''نهمین دورهُ جایزهُ ادبی جلال آل‌احمد<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://adabiatirani.com/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D9%85%D8%AC/\|عنوان= نهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد}}</ref>'''</center>]]
			[[پرونده:Jazini. paper.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''مجلهٔ داستان‌نامهُ شمارهٔ صفر'''</center>]]
	'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.		'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۶:
	===نشست‌های ادبی===		===نشست‌های ادبی===
	{{بلی}} نشست ریخت‌شناسی داستان‌های مینی‌مال از سوی حوزه هنری گیلان<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://honarguilan.ir/6767-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D8%B4%D8%AA-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86.html\|عنوان= حوزه هنری گیلان}}</ref>{{سخ}}		{{بلی}} نشست ریخت‌شناسی داستان‌های مینی‌مال از سوی حوزه هنری گیلان<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://honarguilan.ir/6767-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D8%B4%D8%AA-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86.html\|عنوان= حوزه هنری گیلان}}</ref>{{سخ}}
			{{بلی}} گردهمایی معلمان داستان‌نویسی<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://adabiatirani.com/%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/\|عنوان= گردهمایی معلمان داستان‌نویسی}}</ref>{{سخ}}

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
خط ۱۱۰:		خط ۱۱۳:
	===تأثیرپذیری‌ها===		===تأثیرپذیری‌ها===
	===استادان و شاگردان===		===استادان و شاگردان===

	~~===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===~~
	===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===		===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===

غزلِ بهار در ‏۲۲ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۴

2021-11-13T20:14:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۴
خط ۹۱:		خط ۹۱:

	===[[محمدرضا بایرامی]]===		===[[محمدرضا بایرامی]]===
	{{گفتاورد تزیینی\|آنچه مسلم است این است که بایرامی نویسنده‌ای واقع‌گرا و کلاسیک است. اگرچه او به آن شکلی که باید در آثار خود سنت‌شکنی نمی‌کند ولی آثارش همواره دارای جذابیت‌های زیادی برای مخاطبان بوده است. عنصر تعلیق است در آثار داستان‌های بایرامی به چشم می خورد.		{{گفتاورد تزیینی\|آنچه مسلم است این است که بایرامی نویسنده‌ای واقع‌گرا و کلاسیک است. اگرچه او به آن شکلی که باید در آثار خود سنت‌شکنی نمی‌کند ولی آثارش همواره دارای جذابیت‌های زیادی برای مخاطبان بوده است. عنصر تعلیق است در آثار داستان‌های بایرامی به چشم می خورد.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.borna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-61/153860-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9\|عنوان= محمدرضا بایرامی}}</ref>}}
	<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.borna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-61/153860-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9\|عنوان= محمدرضا بایرامی}}</ref>}}

	====نگاه روزنامه‌نگارانه و نویسندگی====		====نگاه روزنامه‌نگارانه و نویسندگی====
	{{گفتاورد تزیینی\| '''مارکز''' معتقد است داستان نویسان باید روزنامه‌نگار باشند و نباشند. او در تأویل این صحبت از خود می‌گوید روزنامه‌نگاری برای نوشتن پیشهٔ خوبی به شمار می‌رود خود رسانه و نگاه روزنامه‌نگاری داشتن برای نویسندگی آفت است. نویسنده‌ای که سال‌ها کار رسانه‌ای و ژورنالیستی کرده باشد، بدون شک زبانی خوب و صیقلی و نرم و ~~در عین حال~~ سالم و آرام و روان و پخته‌ای برای نوشتن دارد اما آفت مهم لغزش‌های زبانی نیز او را تهدید می‌کند. وقتی نویسنده‌ای ژونالیست نیز باشد به طبع به واسطه کارش در حوزه‌ای متمرکز می‌شود و نمی‌تواند از آن خارج شود. این تمرکز همان آفتی است که مارکز از آن یاد می‌کند و معتقد است روزنامه‌نگار به‌محض نویسنده‌شدن باید از فضای کاری روزنامه‌نگاری خود دست بکشد. روزنامه‌نگارها گزارشگر هستند و همین باعث می‌شود در سطح بمانند و به لایه‌های عمیق نفوذ نکنند. برخی گزارشگران را راویان دردهای اجتماعی می‌دانند در حالی که نویسنده می‌تواند از سطح عبور کرده و سوژه یک گزارش ژورنالیستی را تبدیل به یک وضعیت انسانی کند. به همین خاطر هم از نویسنده انتظاری بیش از گزارشگری می‌رود و پسندیده نیست او در قامت یک ژورنالیست خود را باقی نگاه دارد. ژورنالیسم راه خوبی برای نویسندگی است اما با تکیه بر آن نمی‌توان نویسنده ماند.<ref name =''هنرجو''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/154681/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C--%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA\|عنوان= نگاه روزنامه‌نگارانه برای نویسندگی آفت است}}</ref>}}		{{گفتاورد تزیینی\| '''مارکز''' معتقد است داستان نویسان باید روزنامه‌نگار باشند و نباشند. او در تأویل این صحبت از خود می‌گوید روزنامه‌نگاری برای نوشتن پیشهٔ خوبی به شمار می‌رود خود رسانه و نگاه روزنامه‌نگاری داشتن برای نویسندگی آفت است. نویسنده‌ای که سال‌ها کار رسانه‌ای و ژورنالیستی کرده باشد، بدون شک زبانی خوب و صیقلی و نرم و درعین‌حال سالم و آرام و روان و پخته‌ای برای نوشتن دارد اما آفت مهم لغزش‌های زبانی نیز او را تهدید می‌کند. وقتی نویسنده‌ای ژونالیست نیز باشد به طبع به واسطه کارش در حوزه‌ای متمرکز می‌شود و نمی‌تواند از آن خارج شود. این تمرکز همان آفتی است که مارکز از آن یاد می‌کند و معتقد است روزنامه‌نگار به‌محض نویسنده‌شدن باید از فضای کاری روزنامه‌نگاری خود دست بکشد. روزنامه‌نگارها گزارشگر هستند و همین باعث می‌شود در سطح بمانند و به لایه‌های عمیق نفوذ نکنند. برخی گزارشگران را راویان دردهای اجتماعی می‌دانند در حالی که نویسنده می‌تواند از سطح عبور کرده و سوژه یک گزارش ژورنالیستی را تبدیل به یک وضعیت انسانی کند. به همین خاطر هم از نویسنده انتظاری بیش از گزارشگری می‌رود و پسندیده نیست او در قامت یک ژورنالیست خود را باقی نگاه دارد. ژورنالیسم راه خوبی برای نویسندگی است اما با تکیه بر آن نمی‌توان نویسنده ماند.<ref name =''هنرجو''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/154681/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C--%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA\|عنوان= نگاه روزنامه‌نگارانه برای نویسندگی آفت است}}</ref>}}

	====هنرجویان داستان‌نویسی====		====هنرجویان داستان‌نویسی====
	{{گفتاورد تزیینی\|بخشی از کار من، تدریس داستان‌نویسی است و کلاس‌هایی در برخی فرهنگ‌سراهای تهران مانند اندیشه، رسانه، ابن‌سینا و دانشگاه تهران داشته‌ام و در این کلاس ها دوره‌هایی شامل نویسندگی خلاق، کارگاه‌های داستان‌نویسی و آشنایی با ادبیات معاصر برگزار شد. در طی این سال‌ها ده‌ها نفر از شاگردان من آثار خود را به چاپ رسانده‌اند ولی چاپ‌شدن و یا نشدن آثار هنرجویان ربطی به توانمندی یک استاد ندارد و این مسئله به توانایی، همت و خلاقیت خود هنرجویان باز می‌گردد؛ زیرا تعدادی از هنرجویان بوده و هستند که در کلاس‌های داستان‌نویسی شرکت می‌کنند ولی تاکنون نتوانسته‌اند کتابی را به چاپ برسانند.<ref name=''هنرجو''/>}}		{{گفتاورد تزیینی\| بخشی از کار من، تدریس داستان‌نویسی است و کلاس‌هایی در برخی فرهنگ‌سراهای تهران مانند اندیشه، رسانه، ابن‌سینا و دانشگاه تهران داشته‌ام و در این کلاس ها دوره‌هایی شامل نویسندگی خلاق، کارگاه‌های داستان‌نویسی و آشنایی با ادبیات معاصر برگزار شد. در طی این سال‌ها ده‌ها نفر از شاگردان من آثار خود را به چاپ رسانده‌اند ولی چاپ‌شدن و یا نشدن آثار هنرجویان ربطی به توانمندی یک استاد ندارد و این مسئله به توانایی، همت و خلاقیت خود هنرجویان باز می‌گردد؛ زیرا تعدادی از هنرجویان بوده و هستند که در کلاس‌های داستان‌نویسی شرکت می‌کنند ولی تاکنون نتوانسته‌اند کتابی را به چاپ برسانند.<ref name=''هنرجو''/>}}

			====ادبیات داستانی در دهه هشتاد====
			{{گفتاورد تزیینی\| در اين دهه، بسياری از نهاد‌های حوزهٔ ادبيات به تعطيلی كشيده شدند و من به عنوان كسی كه در اين حوزه كار مي‌كنم، شاهد تعطيلی چندين تشكل و نهاد حوزه‌هٔ ادبيات بودم؛ نهادهایی چون دفتر مطالعات ادبيات داستانی، كتابخانهٔ تخصصی ادبيات داستانی، هنرستان ادبيات داستانی و بسياری از نهادهای ديگر در همين دهه تعطيل شدند. در دههٔ هشتاد، ادبيات بازاری و پاورقی نسبت به ادبيات اصيل رشد بيشتری پيدا كرد و بيشتر آثار نويسندگان مطرح دچار مميزی شد كه اين از كيفيت آثار داستانی كاسته است. وقتی در كشوری نظام مميزی يعنی نظارت پيش از توليد برقرار است، بخشی از مخاطب از دست می‌رود؛ در نتيجه، رشد توليد كتاب‌ هم كم می‌شود. در كشوری كه رسانهٔ ملی آن برای آيندهٔ بهتر، مردم را به پس‌انداز و مصرف كالا تشويق می‌كند، مردم آن هيچ‌گاه در آينده هم كتاب‌خوان نمی‌شوند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/9001-13881/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%D9%8A%D9%86%D9%8A-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%87-%D9%8A-80-%D9%8A%D9%83%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%AF%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B7%D9%8A-%D9%83%D8%B1%D8%AF\|عنوان= داستان دههٔ هشتاد يكی از بدترين دوران را طی كرد}}</ref>}}

	===نشست‌های ادبی===		===نشست‌های ادبی===
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۵:
	دبیر نخستین جشنوارهٔ کتاب اولی‌ها(یک دوره){{سخ}}		دبیر نخستین جشنوارهٔ کتاب اولی‌ها(یک دوره){{سخ}}
	دبیر سمینار چرایی آموزش داستان{{سخ}}		دبیر سمینار چرایی آموزش داستان{{سخ}}
	و داور جشنوارهٔ بیست‌ساله انقلاب، جشنوارهٔ بیست‌ساله کودک و نوجوان، جشنواره بانه، جشنوارهٔ اخلاق، جشنوارهٔ رضوی، جشنوارهٔ اصفهان، جشنوارهٔ داستان نیم‌روز، جشنواهٔ هفت اقلیم، جشنوارهٔ یوسف، دوسالانهٔ روایت فتح، جشنواره داستانک دوسالانهٔ ایثار، جشنوارهٔ مطبوعات کودک و نوجوان، کنگرهٔ شعر و قصهٔ طلاب، جشنوارهٔ پایتخت پنجره‌ها، جشنوارهٔ اراک، جشنوارهٔ قصهٔ جنوب (کیش)		داور جشنوارهٔ بیست‌ساله انقلاب، جشنوارهٔ بیست‌ساله کودک و نوجوان، جشنواره بانه، جشنوارهٔ اخلاق، جشنوارهٔ رضوی، جشنوارهٔ اصفهان، جشنوارهٔ داستان نیم‌روز، جشنواهٔ هفت اقلیم، جشنوارهٔ یوسف، دوسالانهٔ روایت فتح، جشنواره داستانک دوسالانهٔ ایثار، جشنوارهٔ مطبوعات کودک و نوجوان، کنگرهٔ شعر و قصهٔ طلاب، جشنوارهٔ پایتخت پنجره‌ها، جشنوارهٔ اراک، جشنوارهٔ قصهٔ جنوب (کیش)


	==بررسی چند اثر==		==بررسی چند اثر==
	===کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند===		===کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند===
	این کتاب دربرگیرندهٔ داستان‌هایی کوتاه است که موقعیت‌هایی از زندگی‌های روزمرهٔ آدم‌های امروزی و نیز دقایقی از موضوعات انسانی حاشیهٔ جنگ تحمیلی ایران و عراق را توصیف کرده‌اند. کوتاهی و اختصار در انشای جمله‌ها، همراه با بیانی ساده در فرم و توصیف موقعیت‌های متفاوت داستانی، از خصیصه‌های اغلب داستان‌های این کتاب است که از نگاه راویان مختلف روایت شده‌اند. داستان‌های این مجموعه را به‌لحاظ مضمون می‌توان به چند دسته تقسیم کرد و توضيح داد. دستهٔ اول از داستان‌های اين كتاب به جنگ و عوارض جنگ پرداخته‌اند و دستهٔ دوم داستان‌هایی هستند که شرايط اجتماعی را در معرض نگاه قرار داده‌اند. چند داستان هم برخلاف روح حاكم بر مجموعه، فرم رئاليستي ندارند، مانند «مرد وپروانه» و«چشم آبی». گروه آخر داستان‌هاي مجموعه، داستانک‌هایی با حجم بسیار کم هستند كه با ديگر داستان‌هاي اين كتاب چندان سنخيتي ندارند. اغلب داستان‌ها قصه، ساختمان و طرح دارندو رابطهٔ علت و معلولی، کاملاً در آن‌ها رعایت شده است. در برخی از داستان‌ها، سختی و خشونت محیط دیده می‌شود که این موقعیت سخت به دیگران هم برگشت داده می‌شود و دیگران هم متأثر از این فضا به آدم‌هایی خشن تبدیل می‌شوند.<ref name =''نقد''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.ibna.ir/fa/report/145542/%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D9%82%D8%A7%D8%B7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%87-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%82%D8%AF\|عنوان= کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند}}</ref>}}		این کتاب دربرگیرندهٔ داستان‌هایی کوتاه است که موقعیت‌هایی از زندگی‌های روزمرهٔ آدم‌های امروزی و نیز دقایقی از موضوعات انسانی حاشیهٔ جنگ تحمیلی ایران و عراق را توصیف کرده‌اند. کوتاهی و اختصار در انشای جمله‌ها، همراه با بیانی ساده در فرم و توصیف موقعیت‌های متفاوت داستانی، از خصیصه‌های اغلب داستان‌های این کتاب است که از نگاه راویان مختلف روایت شده‌اند. داستان‌های این مجموعه را به‌لحاظ مضمون می‌توان به چند دسته تقسیم کرد و توضيح داد. دستهٔ اول از داستان‌های اين كتاب به جنگ و عوارض جنگ پرداخته‌اند و دستهٔ دوم داستان‌هایی هستند که شرايط اجتماعی را در معرض نگاه قرار داده‌اند. چند داستان هم برخلاف روح حاكم بر مجموعه، فرم رئاليستي ندارند، مانند «مرد وپروانه» و«چشم آبی». گروه آخر داستان‌هاي مجموعه، داستانک‌هایی با حجم بسیار کم هستند كه با ديگر داستان‌هاي اين كتاب چندان سنخيتي ندارند. اغلب داستان‌ها قصه، ساختمان و طرح دارندو رابطهٔ علت و معلولی، کاملاً در آن‌ها رعایت شده است. در برخی از داستان‌ها، سختی و خشونت محیط دیده می‌شود که این موقعیت سخت به دیگران هم برگشت داده می‌شود و دیگران هم متأثر از این فضا به آدم‌هایی خشن تبدیل می‌شوند.<ref name =''نقد''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.ibna.ir/fa/report/145542/%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D9%82%D8%A7%D8%B7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%87-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%82%D8%AF\|عنوان= کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند}}</ref>


خط ۱۸۱:		خط ۱۸۳:

	==جستارهای وابسته==		==جستارهای وابسته==
			[http://www.aghalliat.com/%d8%ac%d8%b4%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b1%db%80-%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d9%be%d8%a7%d9%86%d8%b2%d8%af%d9%87%e2%80%8c%da%a9%d9%84%d9%85%d9%87%e2%80%8c%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%82/ جشنوارۀ داستان پانزده‌کلمه‌ای اقتراح و دعوتی به ذوق‌آزمایی در مورد یک مسئلۀ اجتماعی است.]

	== پانویس ==		== پانویس ==

غزلِ بهار در ‏۲۲ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۰۵

2021-11-13T20:05:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۵
خط ۷۷:		خط ۷۷:
	===شخصیت و اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===
	===زمینهٔ فعالیت===		===زمینهٔ فعالیت===
	===~~یادمان و بزرگداشت‌ها~~===		===محمدجواد جزینی از نگاه دیگران===
	===از ~~نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت~~ و ~~منفی)==~~=		====جعفر توزنده‌جانی====
			در داستان‌های جزینی مرگ حضور دایمی و سنگین دارد و بسیای از داستان‌ها بر رخداد مرگ استوارند. این رویارویی با مرگ در داستان‌هایی با مضمون جنگ شاید محتمل به نظر برسد، اما حتی در داستان‌های اجتماعی نویسنده این مرگ همچنان به شیوه‌ای قهری حضور دارد. با آنکه سبک و سیاق داستان‌نویسی جزینی در این داستان‌ها یک‌دست است، مخاطب را وامی‌دارد که قید خواندن هیچ کدامشان را نزند.<ref name=''نقد''/>

	===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===		===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===
	{{گفتاورد تزیینی\| صحبت از جهان ذهنی برای یک نویسنده بسیار سخت است. داستان مکاشفهٔ فردی نویسنده است نسبت به دنیا. ممکن است این مکاشفه برای کسی شیرین باشد و برای یکی اندوه و درد. برای همین نویسنده‌ها کشف و درک خودشان را از هستی با تخیلات و جهان بر ساخته ذهنی‌شان درمی‌آمیزند. به ذائقهٔ بعضی، این جهان تماشایی و پر از ارزش‌های اخلاقی و انسانی است و شاید برای بعضی همراه با تجارب تلخ باشد. نویسنده این مکاشفه را انجام می‌دهد و مخاطب حق دارد بین این دو دنیا یکی را انتخاب کند.<ref name=''خاطرات''/>}}		{{گفتاورد تزیینی\| صحبت از جهان ذهنی برای یک نویسنده بسیار سخت است. داستان مکاشفهٔ فردی نویسنده است نسبت به دنیا. ممکن است این مکاشفه برای کسی شیرین باشد و برای یکی اندوه و درد. برای همین نویسنده‌ها کشف و درک خودشان را از هستی با تخیلات و جهان بر ساخته ذهنی‌شان درمی‌آمیزند. به ذائقهٔ بعضی، این جهان تماشایی و پر از ارزش‌های اخلاقی و انسانی است و شاید برای بعضی همراه با تجارب تلخ باشد. نویسنده این مکاشفه را انجام می‌دهد و مخاطب حق دارد بین این دو دنیا یکی را انتخاب کند.<ref name=''خاطرات''/>}}

	{{گفتاورد تزیینی\| من سال‌های نوجوانی‌ام را در جنگ گذرانده‌ام و تجاربی دارم که کمتر برای نویسنده‌ها پیش می‌آید، برای همین بخشی از داستان‌نویسی من بر این موضوع متمرکز می‌شود. جنگ هم ویژگی‌های خودش را دارد. تعصب، خشونت و رویدادهای عجیبی که هر کدامشان می‌توانند ~~دستمایه~~ داستان باشند.<ref name=''خاطرات''/>}}		{{گفتاورد تزیینی\| من سال‌های نوجوانی‌ام را در جنگ گذرانده‌ام و تجاربی دارم که کمتر برای نویسنده‌ها پیش می‌آید، برای همین بخشی از داستان‌نویسی من بر این موضوع متمرکز می‌شود. جنگ هم ویژگی‌های خودش را دارد. تعصب، خشونت و رویدادهای عجیبی که هر کدامشان می‌توانند دستمایهٔ داستان باشند.<ref name=''خاطرات''/>}}

	{{گفتاورد تزیینی\| وقتی نقد وجود نداشته باشد، تولیدات ادبی هم کم‌کیفیت می‌شود. قسمتی از دانش عمومی از طریق نقد ادبی و نقد فرهنگی منتشر می‌شود و نبود آن جامعه را به سقوط می‌کشاند. جامعه‌ای که نقد سازنده در آن وجود نداشته باشد، جامعهٔ خوشبختی نخواهد بود.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/213618/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A2%DA%A9%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%9B%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نقد باید وارد حوزه آکادمیک شود}}</ref>}}		{{گفتاورد تزیینی\| وقتی نقد وجود نداشته باشد، تولیدات ادبی هم کم‌کیفیت می‌شود. قسمتی از دانش عمومی از طریق نقد ادبی و نقد فرهنگی منتشر می‌شود و نبود آن جامعه را به سقوط می‌کشاند. جامعه‌ای که نقد سازنده در آن وجود نداشته باشد، جامعهٔ خوشبختی نخواهد بود.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/213618/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A2%DA%A9%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%9B%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نقد باید وارد حوزه آکادمیک شود}}</ref>}}

	~~===تفسیر خود از آثارش===~~
	===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===		===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===
	===~~همراهی‌های سیاسی~~===
	==~~=مخالفت‌های سیاسی===~~		===[[محمدرضا بایرامی]]===
	~~===نامه‌های سرگشاده===~~		{{گفتاورد تزیینی\|آنچه مسلم است این است که بایرامی نویسنده‌ای واقع‌گرا و کلاسیک است. اگرچه او به آن شکلی که باید در آثار خود سنت‌شکنی نمی‌کند ولی آثارش همواره دارای جذابیت‌های زیادی برای مخاطبان بوده است. عنصر تعلیق است در آثار داستان‌های بایرامی به چشم می خورد.
	===~~نام‌های دسته‌جمعی~~===		<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.borna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-61/153860-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9\|عنوان= محمدرضا بایرامی}}</ref>}}
	=~~==بیانیه‌ها~~===
	~~===جملهٔ موردعلاقه~~ در ~~کتاب‌هایش===~~		====نگاه روزنامه‌نگارانه و نویسندگی====
	~~===جمله‌ای~~ از ~~ایشان~~===		{{گفتاورد تزیینی\| '''مارکز''' معتقد است داستان نویسان باید روزنامه‌نگار باشند و نباشند. او در تأویل این صحبت از خود می‌گوید روزنامه‌نگاری برای نوشتن پیشهٔ خوبی به شمار می‌رود خود رسانه و نگاه روزنامه‌نگاری داشتن برای نویسندگی آفت است. نویسنده‌ای که سال‌ها کار رسانه‌ای و ژورنالیستی کرده باشد، بدون شک زبانی خوب و صیقلی و نرم و در عین حال سالم و آرام و روان و پخته‌ای برای نوشتن دارد اما آفت مهم لغزش‌های زبانی نیز او را تهدید می‌کند. وقتی نویسنده‌ای ژونالیست نیز باشد به طبع به واسطه کارش در حوزه‌ای متمرکز می‌شود و نمی‌تواند از آن خارج شود. این تمرکز همان آفتی است که مارکز از آن یاد می‌کند و معتقد است روزنامه‌نگار به‌محض نویسنده‌شدن باید از فضای کاری روزنامه‌نگاری خود دست بکشد. روزنامه‌نگارها گزارشگر هستند و همین باعث می‌شود در سطح بمانند و به لایه‌های عمیق نفوذ نکنند. برخی گزارشگران را راویان دردهای اجتماعی می‌دانند در حالی که نویسنده می‌تواند از سطح عبور کرده و سوژه یک گزارش ژورنالیستی را تبدیل به یک وضعیت انسانی کند. به همین خاطر هم از نویسنده انتظاری بیش از گزارشگری می‌رود و پسندیده نیست او در قامت یک ژورنالیست خود را باقی نگاه دارد. ژورنالیسم راه خوبی برای نویسندگی است اما با تکیه بر آن نمی‌توان نویسنده ماند.<ref name =''هنرجو''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/154681/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C--%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA\|عنوان= نگاه روزنامه‌نگارانه برای نویسندگی آفت است}}</ref>}}
	~~===نحوهٔ پوشش===~~
	==~~=تکیه‌کلام‌ها===~~		====هنرجویان داستان‌نویسی====
	===~~خلقیات~~===		{{گفتاورد تزیینی\|بخشی از کار من، تدریس داستان‌نویسی است و کلاس‌هایی در برخی فرهنگ‌سراهای تهران مانند اندیشه، رسانه، ابن‌سینا و دانشگاه تهران داشته‌ام و در این کلاس ها دوره‌هایی شامل نویسندگی خلاق، کارگاه‌های داستان‌نویسی و آشنایی با ادبیات معاصر برگزار شد. در طی این سال‌ها ده‌ها نفر از شاگردان من آثار خود را به چاپ رسانده‌اند ولی چاپ‌شدن و یا نشدن آثار هنرجویان ربطی به توانمندی یک استاد ندارد و این مسئله به توانایی، همت و خلاقیت خود هنرجویان باز می‌گردد؛ زیرا تعدادی از هنرجویان بوده و هستند که در کلاس‌های داستان‌نویسی شرکت می‌کنند ولی تاکنون نتوانسته‌اند کتابی را به چاپ برسانند.<ref name=''هنرجو''/>}}
	~~===منزلی که~~ در ~~آن زندگی می‌کرد (باغ~~ و ~~ویلا)===~~
	~~===گزارش جامعی~~ از ~~سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی~~ که به ~~آن مسافرت کرده است)~~===		===نشست‌های ادبی===
	===~~برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است~~===		{{بلی}} نشست ریخت‌شناسی داستان‌های مینی‌مال از سوی حوزه هنری گیلان<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://honarguilan.ir/6767-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%B3%D8%B4%D8%AA-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86.html\|عنوان= حوزه هنری گیلان}}</ref>{{سخ}}

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
			ققنوس، سوره مهر، ثالث
	===بنیان‌گذاری===		===بنیان‌گذاری===
	===تأثیرپذیری‌ها===		===تأثیرپذیری‌ها===
	===استادان و شاگردان===		===استادان و شاگردان===
	~~===علت شهرت===~~
	~~===فیلم ساخته شده براساس===~~
	~~===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===~~
	~~===اتفاقات بعد از انتشار آثار===~~

	~~===نام جاهایی که به اسم این فرد است===~~
	~~===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===~~
	~~===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===~~
	===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===		===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===
	===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===		===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===
خط ۱۶۷:		خط ۱۶۳:
	دبیر نخستین جشنوارهٔ کتاب اولی‌ها(یک دوره){{سخ}}		دبیر نخستین جشنوارهٔ کتاب اولی‌ها(یک دوره){{سخ}}
	دبیر سمینار چرایی آموزش داستان{{سخ}}		دبیر سمینار چرایی آموزش داستان{{سخ}}
	و داور جشنوارهٔ بیست‌ساله انقلاب، جشنوارهٔ بیست‌ساله کودک و نوجوان، جشنواره بانه، جشنوارهٔ اخلاق، جشنوارهٔ رضوی، جشنوارهٔ اصفهان، جشنوارهٔ داستان نیم‌روز، جشنواهٔ هفت اقلیم، جشنوارهٔ یوسف، دوسالانهٔ روایت فتح، جشنواره داستانک دوسالانهٔ ایثار، جشنوارهٔ مطبوعات کودک و نوجوان، کنگرهٔ شعر و قصهٔ طلاب، جشنوارهٔ پایتخت پنجره‌ها، جشنوارهٔ اراک، جشنوارهٔ ~~قصه~~ جنوب(کیش)		و داور جشنوارهٔ بیست‌ساله انقلاب، جشنوارهٔ بیست‌ساله کودک و نوجوان، جشنواره بانه، جشنوارهٔ اخلاق، جشنوارهٔ رضوی، جشنوارهٔ اصفهان، جشنوارهٔ داستان نیم‌روز، جشنواهٔ هفت اقلیم، جشنوارهٔ یوسف، دوسالانهٔ روایت فتح، جشنواره داستانک دوسالانهٔ ایثار، جشنوارهٔ مطبوعات کودک و نوجوان، کنگرهٔ شعر و قصهٔ طلاب، جشنوارهٔ پایتخت پنجره‌ها، جشنوارهٔ اراک، جشنوارهٔ قصهٔ جنوب (کیش)


			==بررسی چند اثر==
			===کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند===
			این کتاب دربرگیرندهٔ داستان‌هایی کوتاه است که موقعیت‌هایی از زندگی‌های روزمرهٔ آدم‌های امروزی و نیز دقایقی از موضوعات انسانی حاشیهٔ جنگ تحمیلی ایران و عراق را توصیف کرده‌اند. کوتاهی و اختصار در انشای جمله‌ها، همراه با بیانی ساده در فرم و توصیف موقعیت‌های متفاوت داستانی، از خصیصه‌های اغلب داستان‌های این کتاب است که از نگاه راویان مختلف روایت شده‌اند. داستان‌های این مجموعه را به‌لحاظ مضمون می‌توان به چند دسته تقسیم کرد و توضيح داد. دستهٔ اول از داستان‌های اين كتاب به جنگ و عوارض جنگ پرداخته‌اند و دستهٔ دوم داستان‌هایی هستند که شرايط اجتماعی را در معرض نگاه قرار داده‌اند. چند داستان هم برخلاف روح حاكم بر مجموعه، فرم رئاليستي ندارند، مانند «مرد وپروانه» و«چشم آبی». گروه آخر داستان‌هاي مجموعه، داستانک‌هایی با حجم بسیار کم هستند كه با ديگر داستان‌هاي اين كتاب چندان سنخيتي ندارند. اغلب داستان‌ها قصه، ساختمان و طرح دارندو رابطهٔ علت و معلولی، کاملاً در آن‌ها رعایت شده است. در برخی از داستان‌ها، سختی و خشونت محیط دیده می‌شود که این موقعیت سخت به دیگران هم برگشت داده می‌شود و دیگران هم متأثر از این فضا به آدم‌هایی خشن تبدیل می‌شوند.<ref name =''نقد''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.ibna.ir/fa/report/145542/%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D9%82%D8%A7%D8%B7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%87-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%82%D8%AF\|عنوان= کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند}}</ref>}}


	~~===جوایز و افتخارات===~~
	~~===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===~~
	~~===بررسی چند اثر===~~
	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
	===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===		===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===

غزلِ بهار در ‏۱۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۵

2021-11-06T18:55:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۲۵
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	}}		}}

	محمدجواد جزینی نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.		'''محمدجواد جزینی''' نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	محمدجواد جزینی در روستای درچه اصفهان به دنيا آمد. مدرک فوق‌ديپلم روان‌شناسی با گرايش تربيتی را از دانشگاه شهيدبهشتی گرفت و در رشتهٔ ادبيات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصيل كرد. او نويسندگی داستان كوتاه را به شكل غيرحضوری در دانشگاه ics آمريكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان‌نويسی و مدير نخستين هنرستان داستان‌نويسی است.<ref name =''بیوگرافی''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://mj-jazini.ir/%d8%a8%db%8c%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c/\|عنوان= بیوگرافی}}</ref>او طراح استاندارد مهارتی داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران بوده است. نقد و تدریس داستان‌نویسی، پانزده سال مسئولیت آموزش داستان‌نویسی حوزهٔ هنری، سردبیری مجلهٔ ادبیات داستانی، دبیری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، داوری چندین دوره انتخاب کتاب سال و… از فعالیت‌های اوست. آنچه او از دانشگاه ics آمريكا آموخت دستمایهٔ تأسیس نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران شد. سال ١٣٦٧ تشکیلاتی راه انداخت به عنوان پیک داستان‌نویسی که در بخشی از مطبوعات، تاریخچهٔ آن قابل‌جست‌وجوست. این مجموعه، فعالیت آموزش غیرحضوری می‌داد. الگوی این نوع تدریس را از کشورهای غربی گرفته شده بود و برای بچه‌های شهرستان و استعدادهای دور از دسترس تهران بود که نمی‌توانستند در کلاس شرکت کنند. پیک داستان‌نویسی در یازده سال با هفتصد هنرجو از سراسر کشور در شهرها و روستاهای مختلف مرتبط شد. برای هنرجویان جزوه فرستاده می‌شد، آن‌ها جزوه‌ها را می‌خواندند و تمرین‌ها را پاسخ می‌دادند. پاسخ‌ها توسط کارشناسان ارزیابی می‌شد. چندین چهرهٔ فعال داستان کوتاه امروز، در همین مؤسسه داستان‌نویسی را یاد گرفتند. سال‌ها بعد پیک قصه‌نویسی پیشینهٔ هنرستان شد و هنرستان که بخش آکادمیک و آموزشی داشت، مجوز گرفت و شروع به فعالیت کرد. «تابستان پر ماجرا»، «ایل بی سوار»، «آب باد آتش»، «از حاشیه تا متن»، «کتاب خرمشهر»، «کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند» و کتاب پنج جلدی «آشنایی با گونه‌های داستان کوتاه» (مینی‌مالیستی، پلیسی رئالیسم جادویی، کودک و نوجوان، داستانک) از جمله آثار اوست. وی نخستین مدرسه مجازی داستان‌نویسی ایران را روز ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ راه‌اندازی کرد.<ref name=''خاطرات''/>		محمدجواد جزینی در روستای درچه اصفهان به دنيا آمد. مدرک فوق‌ديپلم روان‌شناسی با گرايش تربيتی را از دانشگاه شهيدبهشتی گرفت و در رشتهٔ ادبيات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصيل كرد. او نويسندگی داستان كوتاه را به شكل غيرحضوری در دانشگاه ics آمريكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان‌نويسی و مدير نخستين هنرستان داستان‌نويسی است.<ref name =''بیوگرافی''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://mj-jazini.ir/%d8%a8%db%8c%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c/\|عنوان= بیوگرافی}}</ref>او طراح استاندارد مهارتی داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران بوده است. نقد و تدریس داستان‌نویسی، پانزده سال مسئولیت آموزش داستان‌نویسی حوزهٔ هنری، سردبیری مجلهٔ ادبیات داستانی، دبیری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، داوری چندین دوره انتخاب کتاب سال و… از فعالیت‌های اوست. آنچه او از دانشگاه ics آمريكا آموخت دستمایهٔ تأسیس نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران شد. سال ١٣٦٧ تشکیلاتی راه انداخت به عنوان پیک داستان‌نویسی که در بخشی از مطبوعات، تاریخچهٔ آن قابل‌جست‌وجوست. این مجموعه، فعالیت آموزش غیرحضوری می‌داد. الگوی این نوع تدریس را از کشورهای غربی گرفته شده بود و برای بچه‌های شهرستان و استعدادهای دور از دسترس تهران بود که نمی‌توانستند در کلاس شرکت کنند. پیک داستان‌نویسی در یازده سال با هفتصد هنرجو از سراسر کشور در شهرها و روستاهای مختلف مرتبط شد. برای هنرجویان جزوه فرستاده می‌شد، آن‌ها جزوه‌ها را می‌خواندند و تمرین‌ها را پاسخ می‌دادند. پاسخ‌ها توسط کارشناسان ارزیابی می‌شد. چندین چهرهٔ فعال داستان کوتاه امروز، در همین مؤسسه داستان‌نویسی را یاد گرفتند. سال‌ها بعد پیک قصه‌نویسی پیشینهٔ هنرستان شد و هنرستان که بخش آکادمیک و آموزشی داشت، مجوز گرفت و شروع به فعالیت کرد. «تابستان پر ماجرا»، «ایل بی سوار»، «آب باد آتش»، «از حاشیه تا متن»، «کتاب خرمشهر»، «کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند» و کتاب پنج جلدی «آشنایی با گونه‌های داستان کوتاه» (مینی‌مالیستی، پلیسی رئالیسم جادویی، کودک و نوجوان، داستانک) از جمله آثار اوست. وی نخستین مدرسه مجازی داستان‌نویسی ایران را روز ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ راه‌اندازی کرد.<ref name=''خاطرات''/>
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===		===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===
	===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===		===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===
	{{گفتاورد تزیینی\| صحبت از جهان ذهنی برای یک نویسنده بسیار سخت است. داستان مکاشفهٔ فردی نویسنده است نسبت به دنیا. ممکن است این مکاشفه برای کسی شیرین باشد و برای یکی اندوه و درد. برای همین نویسنده‌ها کشف و درک خودشان را از هستی با تخیلات و جهان بر ساخته ذهنی‌شان درمی‌آمیزند. به ذائقهٔ بعضی، این جهان تماشایی و پر از ارزش‌های اخلاقی و انسانی است و شاید برای بعضی همراه با تجارب تلخ باشد.نویسنده این مکاشفه را انجام می‌دهد و مخاطب حق دارد بین این دو دنیا یکی را انتخاب کند.<ref name=''خاطرات''/>}}		{{گفتاورد تزیینی\| صحبت از جهان ذهنی برای یک نویسنده بسیار سخت است. داستان مکاشفهٔ فردی نویسنده است نسبت به دنیا. ممکن است این مکاشفه برای کسی شیرین باشد و برای یکی اندوه و درد. برای همین نویسنده‌ها کشف و درک خودشان را از هستی با تخیلات و جهان بر ساخته ذهنی‌شان درمی‌آمیزند. به ذائقهٔ بعضی، این جهان تماشایی و پر از ارزش‌های اخلاقی و انسانی است و شاید برای بعضی همراه با تجارب تلخ باشد. نویسنده این مکاشفه را انجام می‌دهد و مخاطب حق دارد بین این دو دنیا یکی را انتخاب کند.<ref name=''خاطرات''/>}}

	{{گفتاورد تزیینی\| من سال‌های نوجوانی‌ام را در جنگ گذرانده‌ام و تجاربی دارم که کمتر برای نویسنده‌ها پیش می‌آید، برای همین بخشی از داستان‌نویسی من بر این موضوع متمرکز می‌شود. جنگ هم ویژگی‌های خودش را دارد. تعصب، خشونت و رویدادهای عجیبی که هر کدامشان می‌توانند دستمایه داستان باشند.}}		{{گفتاورد تزیینی\| من سال‌های نوجوانی‌ام را در جنگ گذرانده‌ام و تجاربی دارم که کمتر برای نویسنده‌ها پیش می‌آید، برای همین بخشی از داستان‌نویسی من بر این موضوع متمرکز می‌شود. جنگ هم ویژگی‌های خودش را دارد. تعصب، خشونت و رویدادهای عجیبی که هر کدامشان می‌توانند دستمایه داستان باشند.<ref name=''خاطرات''/>}}

			{{گفتاورد تزیینی\| وقتی نقد وجود نداشته باشد، تولیدات ادبی هم کم‌کیفیت می‌شود. قسمتی از دانش عمومی از طریق نقد ادبی و نقد فرهنگی منتشر می‌شود و نبود آن جامعه را به سقوط می‌کشاند. جامعه‌ای که نقد سازنده در آن وجود نداشته باشد، جامعهٔ خوشبختی نخواهد بود.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/213618/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A2%DA%A9%D8%A7%D8%AF%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%9B%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%8C\|عنوان= نقد باید وارد حوزه آکادمیک شود}}</ref>}}

	===تفسیر خود از آثارش===		===تفسیر خود از آثارش===

غزلِ بهار در ‏۱۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۶

2021-11-06T18:46:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۱۶
خط ۲:		خط ۲:
	\|نام = محمدجواد جزینی		\|نام = محمدجواد جزینی
	\|تصویر = Javad.jazini.jpg		\|تصویر = Javad.jazini.jpg
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر = داستان مکاشفهٔ فردی نویسنده نسبت به دنیاست.<ref name=''خاطرات''/>
	\|نام اصلی =		\|نام اصلی =
	\|زمینه فعالیت = ~~مدرس داستان‌نویسی،~~ نویسندگی، نقد		\|زمینه فعالیت = تدریس، نویسندگی، نقد
	\|ملیت = ایرانی		\|ملیت = ایرانی
	\|تاریخ تولد = ~~١٣٤٤~~		\|تاریخ تولد = ١٠ مرداد١٣۴۴
	\|محل تولد = درچه اصفهان		\|محل تولد = درچه اصفهان
	\|والدین =		\|والدین =
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	محمدجواد جزینی نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.		محمدجواد جزینی نویسنده، منتقد، مدرس داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی در ایران است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	محمدجواد جزینی در روستای درچه اصفهان به دنيا آمد. مدرک فوق‌ديپلم روان‌شناسی با گرايش تربيتی را از دانشگاه شهيدبهشتی گرفت و در رشتهٔ ادبيات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصيل كرد. او ~~«نويسندگی~~ داستان ~~كوتاه»~~ را به شكل غيرحضوری در دانشگاه ics آمريكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان‌نويسی و مدير نخستين هنرستان داستان‌نويسی است.<ref name =''بیوگرافی''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://mj-jazini.ir/%d8%a8%db%8c%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c/\|عنوان= بیوگرافی}}</ref>		محمدجواد جزینی در روستای درچه اصفهان به دنيا آمد. مدرک فوق‌ديپلم روان‌شناسی با گرايش تربيتی را از دانشگاه شهيدبهشتی گرفت و در رشتهٔ ادبيات فارسی تا مقطع كارشناسی تحصيل كرد. او نويسندگی داستان كوتاه را به شكل غيرحضوری در دانشگاه ics آمريكا گذرانده است و طراح استاندارد مهارتی داستان‌نويسی و مدير نخستين هنرستان داستان‌نويسی است.<ref name =''بیوگرافی''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://mj-jazini.ir/%d8%a8%db%8c%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c/\|عنوان= بیوگرافی}}</ref>او طراح استاندارد مهارتی داستان‌نویسی و مدیر نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران بوده است. نقد و تدریس داستان‌نویسی، پانزده سال مسئولیت آموزش داستان‌نویسی حوزهٔ هنری، سردبیری مجلهٔ ادبیات داستانی، دبیری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، داوری چندین دوره انتخاب کتاب سال و… از فعالیت‌های اوست. آنچه او از دانشگاه ics آمريكا آموخت دستمایهٔ تأسیس نخستین هنرستان داستان‌نویسی ایران شد. سال ١٣٦٧ تشکیلاتی راه انداخت به عنوان پیک داستان‌نویسی که در بخشی از مطبوعات، تاریخچهٔ آن قابل‌جست‌وجوست. این مجموعه، فعالیت آموزش غیرحضوری می‌داد. الگوی این نوع تدریس را از کشورهای غربی گرفته شده بود و برای بچه‌های شهرستان و استعدادهای دور از دسترس تهران بود که نمی‌توانستند در کلاس شرکت کنند. پیک داستان‌نویسی در یازده سال با هفتصد هنرجو از سراسر کشور در شهرها و روستاهای مختلف مرتبط شد. برای هنرجویان جزوه فرستاده می‌شد، آن‌ها جزوه‌ها را می‌خواندند و تمرین‌ها را پاسخ می‌دادند. پاسخ‌ها توسط کارشناسان ارزیابی می‌شد. چندین چهرهٔ فعال داستان کوتاه امروز، در همین مؤسسه داستان‌نویسی را یاد گرفتند. سال‌ها بعد پیک قصه‌نویسی پیشینهٔ هنرستان شد و هنرستان که بخش آکادمیک و آموزشی داشت، مجوز گرفت و شروع به فعالیت کرد. «تابستان پر ماجرا»، «ایل بی سوار»، «آب باد آتش»، «از حاشیه تا متن»، «کتاب خرمشهر»، «کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند» و کتاب پنج جلدی «آشنایی با گونه‌های داستان کوتاه» (مینی‌مالیستی، پلیسی رئالیسم جادویی، کودک و نوجوان، داستانک) از جمله آثار اوست. وی نخستین مدرسه مجازی داستان‌نویسی ایران را روز ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ راه‌اندازی کرد.<ref name=''خاطرات''/>


	~~==داستانک==~~
	==~~=داستانک‌های انتشار=~~==		==از میان یادها==
	===~~داستانک عشق~~===		===مادرم مرا با کتاب آشنا کرد===
	===~~داستانک استاد===~~		یادم هست یکی از شعبات کانون پرورش فکری، نزدیک محلهٔ ما تأسیس شد. آن زمان کلاس سوم ابتدایی بودم و مادرم مرا در کتابخانهٔ کانون ثبت‌نام کرد. شاید مادرم در آن زمان به معنای رایج امروز متوجه ارزش کاری که می‌کرد، نبود و نمی‌دانست رفتن به کتابخانه و کتاب‌خواندن من در آن سن چه ارزشی دارد، اما هر روز این زحمت را می‌کشید و مرا به کتابخانهٔ کانون می‌برد و برمی‌گرداند. مدتی که من در کتابخانه بودم خودش روی سکو می‌نشست و منتظرم می‌ماند. این رفت‌وآمد را در همهٔ روزهای سال چه زمستان و چه تابستان انجام می‌داد و مرا همراهی می‌کرد. با آنکه مادرم سواد آکادمیک نداشت، اما می‌دانست اگر من در چنین شرایطی رشد کنم حتماً آیندهٔ متفاوتی خواهم داشت. خودش اهل داستان نبود، اما مرا به خواندن و کتاب علاقمند کرد.<ref name =''خاطرات''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.qudsonline.ir/news/665537/%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D9%87%D9%85-%D8%A2%D8%B1%D8%B2%D9%88-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%88%D9%85\|عنوان= هنوز هم آرزو دارم جنگلبان شوم}}</ref>
	~~===داستانک شاگرد===~~
	===~~داستانک مردم~~===		===[[شمس لنگرودی]] معلم من بود===
	~~===ده~~ تا ~~بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===~~		در دوران مدرسه شمس لنگرودی معلم من بود. ایشان آن زمان به شهرت امروز نبود، اما معلم من و علاقمند به ادبیات بود. هنوز اسم ادبی «شمس لنگرودی» را نداشت و با اسم و فامیل خودش به ما درس می‌داد. شخصیت او مرا به خواندن و داستان علاقمند کرد. شخصیت کاریزماتیک شمس لنگرودی برای من جذاب بود نه شخصیت حقوقی او به عنوان معلم، چون او حتی معلم ادبیات من نبود و من جذب خودش شده بودم که از قضا نویسنده هم بود. حتی از ظاهر او هم کپی‌برداری می‌کردم. یادم هست دستمال پارچه‌ای همیشه توی دستش بود. دوست داشتم مثل او دستمال پارچه‌ای داشته باشم. به مادرم گفتم از این دستمال‌ها می‌خواهم. مادرم برایم دستمالی درست کرد. از آن روز به بعد من هم مثل لنگرودی، دستمال را تا می‌کردم و توی جیبم می‌گذاشتم. شاید اگر چنین شخصیتی در زندگی من پیدا نمی‌شد، چه بسا مسیر دیگری را انتخاب می‌کردم.<ref name=''خاطرات''/>
	~~===داستانک‌های دشمنی==~~=
	~~===داستانک‌های دوستی===~~		===سینما به من کمک کرد ذهن قصه‌سازی داشته باشم===
	===~~داستانک‌های قهر~~===		پیش از انقلاب پدرم اجازه نمی‌داد ما به سینما برویم. با اینکه به سینما علاقه داشتم، اما اجازهٔ ورود به آنجا را نداشتم. فامیلی داشتیم که در سینما کار می‌کرد و ساندویچ و نوشابه به مردم می‌فروخت. مادرم که علاقهٔ مرا به سینما دیده بود، یک روز مرا به سینما برد و از او خواست مرا به سالن ببرد تا فیلم ببینم. او هم مرا روی یک صندلی نشاند و گفت: «همین جا بنشین و فیلم ببین!» آن زمان هم سانس به معنای امروز، وجود نداشت. دو فیلم از صبح تا شب به نوبت و پشت سر هم نشان داده می‌شد. من هم از صبح تا شب دو فیلم را با تکرار و پشت‌سرهم دیدم. از روز بعد آن اتفاق و داستان دو فیلم را با هیجان برای دوستانم تعریف می‌کردم. سینما رفتن من فقط یک روز بود، اما در تخیل خودم به سینما می‌رفتم و برای بچه‌ها قصه‌ای می‌گفتم که اصلاً فیلمش را ندیده بودم. این فرایند به من کمک کرد ذهن قصه‌سازی داشته باشم. حالا متوجه می‌شوم این واقعه در رشد ذهن قصه‌پرداز من، بی‌تأثیر نبوده است. پس از آن روز من با تخیلم فیلمی ‌برای بچه‌ها تعریف می‌کردم که اصلاً ندیده بودم و وجود نداشت، اما بچه‌ها با هیجان به قصهٔ من گوش می‌کردند.<ref name=''خاطرات''/>
	~~===داستانک‌های آشتی‌ها===~~
	~~===داستانک نگرفتن جوایز===~~		===دانشجوی دانشگاه ics آمریکا شدم===
	~~===داستانک حرفی~~ که در ~~حین گرفتن جایزه زده است===~~		هنرستانی تأسیس کردیم و فراز و نشیب‌هایی برای تشریفات قانونی‌اش داشتیم. پس از آنکه مجوز برگزاری کلاس‌ها را از نهادهای آموزشی گرفتیم، باید کتاب‌ها را هم تدوین می‌کردیم. برای این کار با نهادهای آموزشی جهان که کار داستان‌نویسی می‌کردند، اعم از دانشگاه، مؤسسات حضوری، غیرحضوری، رسمی ‌و دولتی مکاتبه کردیم. همان زمان یعنی بیست‌وپنج سال پیش، حدود پانزده مرکز فعال پیدا کردیم که کار آموزشی و دانشگاهی در مورد نویسندگی انجام می‌دادند. با همهٔ این مراکز مکاتبه کردیم و برایشان شرح دادیم قرار است چه کاری انجام دهیم. بعضی از این مراکز با ما مشارکت کردند و منابعی را برای کمک به ما فرستادند، اما یکی از مراکز آموزش که جزو معتبرترین مجموعه‌ها بود، حاضر نبود منبعی به ما بدهد. یکی از دوستان پیشنهاد داد بهترین راه این است که یک نفر دانشجوی این مرکز شود، این موجب می‌شود هم در این مرکز درس بخواند و تخصص بگیرد و هم کتاب‌هایی که به عنوان متون درسی می‌گیرد، ترجمه و به عنوان متون درسی خودمان استفاده کنیم. این پیشنهاد کم‌هزینه‌ترین راه بود که می‌شد به کتاب‌ها هم دسترسی پیدا کرد. برای انتخاب فرد موردنظر رایزنی‌های زیادی کردیم و نهایتاً همان دوست من گفت خودت برو و این فرصت طلایی برای من ایجاد شد. با کمک‌هزینه‌ای که نهادهای آموزشی دادند من در آنجا درس خواندم و به منابعی که اصلی‌ترین هدف ما بود، دسترسی پیدا کردم. این متون ابتدا ترجمه و بعد با فرهنگ خودمان مطابقت‌سازی و نمونه‌های ایرانی به آن اضافه شد و به عنوان متون درسی هنرستان داستان‌نویسی استفاده کردیم.<ref name=''خاطرات''/>
	~~===داستانک‌های مذهب~~ و ~~ارتباط~~ با ~~خدا===~~
	~~===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا~~ و ~~مشابه~~ آن~~===~~
	~~===داستانک نحوهٔ مرگ، بازتاب خبر مرگ~~ در ~~روزنامه‌ها~~ و ~~مجلات و نمونه‌هایی~~ از آن===
	~~===داستانک‌های دارایی===~~
	===~~داستانک‌های زندگی شخصی~~===
	~~===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها~~ و ~~لبخندها)===~~
	~~===داستانک شکایت‌هایی~~ از ~~دیگران کرده~~ به ~~محاکم~~ و ~~شکایت‌هایی~~ که ~~از او شده===~~
	~~===داستانک‌های مشهور ممیزی===~~
	~~===داستانک‌های مربوط~~ به ~~مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها~~ و ~~حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن~~ برای ~~بخش شنیداری~~ و ~~تصویری===~~
	~~===عکس سنگ‌قبر~~ و ~~داستانکی از تشییع جنازه~~ و ~~جزيیات~~ آن===
	~~===داستان‌های دیگر===~~

	==زندگی و تراث==		==زندگی و تراث==
خط ۹۱:		خط ۸۰:
	===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===		===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===
	===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===		===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===
			{{گفتاورد تزیینی\| صحبت از جهان ذهنی برای یک نویسنده بسیار سخت است. داستان مکاشفهٔ فردی نویسنده است نسبت به دنیا. ممکن است این مکاشفه برای کسی شیرین باشد و برای یکی اندوه و درد. برای همین نویسنده‌ها کشف و درک خودشان را از هستی با تخیلات و جهان بر ساخته ذهنی‌شان درمی‌آمیزند. به ذائقهٔ بعضی، این جهان تماشایی و پر از ارزش‌های اخلاقی و انسانی است و شاید برای بعضی همراه با تجارب تلخ باشد.نویسنده این مکاشفه را انجام می‌دهد و مخاطب حق دارد بین این دو دنیا یکی را انتخاب کند.<ref name=''خاطرات''/>}}

			{{گفتاورد تزیینی\| من سال‌های نوجوانی‌ام را در جنگ گذرانده‌ام و تجاربی دارم که کمتر برای نویسنده‌ها پیش می‌آید، برای همین بخشی از داستان‌نویسی من بر این موضوع متمرکز می‌شود. جنگ هم ویژگی‌های خودش را دارد. تعصب، خشونت و رویدادهای عجیبی که هر کدامشان می‌توانند دستمایه داستان باشند.}}

	===تفسیر خود از آثارش===		===تفسیر خود از آثارش===
	===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===		===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===

غزلِ بهار در ‏۱۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۰۱

2021-11-05T18:01:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۱
خط ۴:		خط ۴:
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر =
	\|نام اصلی =		\|نام اصلی =
	\|زمینه فعالیت =		\|زمینه فعالیت = مدرس داستان‌نویسی، نویسندگی، نقد
	\|ملیت =		\|ملیت = ایرانی
	\|تاریخ تولد =		\|تاریخ تولد = ١٣٤٤
	\|محل تولد =		\|محل تولد = درچه اصفهان
	\|والدین =		\|والدین =
	\|تاریخ مرگ =		\|تاریخ مرگ =
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|سال‌های نویسندگی =		\|سال‌های نویسندگی =
	\|سبک نوشتاری =		\|سبک نوشتاری =
	\|کتاب‌ها =		\|کتاب‌ها =نجیب‌{{سخ}} آب‌، باد، آتش‌ {{سخ}}ایل‌ بی‌سوار{{سخ}}گلستان آتش{{سخ}}...

	\|مقاله‌ها =		\|مقاله‌ها =
	\|نمایشنامه‌ها =		\|نمایشنامه‌ها =
خط ۳۲:		خط ۳۳:
	\|همسر =		\|همسر =
	\|شریک زندگی =		\|شریک زندگی =
	\|فرزندان =		\|فرزندان = بهار و باران
	\|تحصیلات =		\|تحصیلات =
	\|دانشگاه =		\|دانشگاه =