مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج - تاریخچهٔ نسخه‌ها

ماخولا در ‏۲۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۲۲

2019-08-17T10:22:27Z

ماخولا در ‏۲۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۷

2019-08-17T10:07:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\|تاریخ نشر = چاپ اول ۱۳۷۰{{سخ}}چاپ شانزدهم ۱۳۹۷		\|تاریخ نشر = چاپ اول ۱۳۷۰{{سخ}}چاپ شانزدهم ۱۳۹۷
	\|تاریخ نشر فارسی=		\|تاریخ نشر فارسی=
	\|محل ناشر فارسی =		\|محل ناشر فارسی = تهران
	\|نوع رسانه =		\|نوع رسانه =
	\|صفحه = رقعی ۹۰۸		\|صفحه = رقعی ۹۰۸
خط ۸۸:		خط ۸۸:

	====ققنوس====		====ققنوس====
	شعر ققنوس اولین شعر آزاد نیمایی است که در سال۱۳۱۶ سروده شده است. نیما پس از حدود سه سال خاموشی یعنی بعد از تمام کردن مثنوی ~~قلعه~~ سقریم در آذرماه۱۳۱۳، در سال۱۳۱۶ تنها دو شعر سروده است: یکی ~~مرثیهً~~ کوتاه و سنتی در رثاء [[اعتصام‌الملک]] و دیگری اولین شعر آزاد خود '''''ققنوس'''''. کنار هم قرار گرفتن این دو شعر چنان می‌نماید که سال۱۳۱۶ پایان شعر کلاسیک و آغاز شعر نوین است. یوسف اعتصام‌الملک با آن متانت‌ها که بودش در قلم به سوی بالا می‌رود و ققنوس تن به آتش می‌سپارد و از خاکستر او ققنوس‌های دیگر سر برمی‌آورد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۳۵}}</ref>		شعر '''''ققنوس''''' اولین شعر آزاد نیمایی است که در سال۱۳۱۶ سروده شده است. نیما پس از حدود سه سال خاموشی یعنی بعد از تمام کردن مثنوی '''''قلعهٔ سقریم''''' در آذرماه۱۳۱۳، در سال۱۳۱۶ تنها دو شعر سروده است: یکی مرثیهٔ کوتاه و سنتی در رثاء [[اعتصام‌الملک]] و دیگری اولین شعر آزاد خود '''''ققنوس'''''. کنار هم قرار گرفتن این دو شعر چنان می‌نماید که سال۱۳۱۶ پایان شعر کلاسیک و آغاز شعر نوین است. یوسف اعتصام‌الملک با آن متانت‌ها که بودش در قلم به سوی بالا می‌رود و ققنوس تن به آتش می‌سپارد و از خاکستر او ققنوس‌های دیگر سر برمی‌آورد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۳۵}}</ref>
	ققنوس وصف سمبولیکی از خود نیماست و موقع و مقام او به‌عنوان شاعر سنت‌شکن و نیز نسبت او با شاعران دیگر و پیش‌بینی سرنوشتی که در انتظار اوست. حکایت ققنوس در ''منطق‌الطیر'' عطار الهام‌بخش اوست.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۳۱}}</ref>{{سخ}}		'''''ققنوس''''' وصف سمبولیکی از خود نیماست و موقع و مقام او به‌عنوان شاعر سنت‌شکن و نیز نسبت او با شاعران دیگر و پیش‌بینی سرنوشتی که در انتظار اوست. حکایت ققنوس در ''منطق‌الطیر'' عطار الهام‌بخش اوست.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۳۱}}</ref>{{سخ}}

	====دینگ دانگ====		====دینگ دانگ====
خط ۱۱۱:		خط ۱۱۱:
	==== مرغ آمین ====		==== مرغ آمین ====
	مرغ آمین در اصل فرشته‌ای است که همواره در آسمان پرواز می‌کند و آمین می‌گوید و هر دعایی که با آمین او قرین گردد مستجاب می‌شود. در این شعر اولین دعا را مردم می‌کنند و مرغ آمین آمین می‌گوید اما بعد این مرغ آمین است که بیداد‌گران و فریب‌کاری‌هایشان را آشکار می‌کند و خلق به او پاسخ می‌دهند و بر دعاهایش آمین می‌گویند.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۱}}</ref>{{سخ}}'''''مرغ آمین''''' یکی از برجسته‌ترین اشعار نیما یوشیج و نیز یکی از آثار ماندنی شعر معاصر ایران است. '''''مرغ آمین''''' از نظر زبان و نوع تصاویر و نگاه شاعرانه به جهان هستی معرف تمام عیار سبک شعری نیما است به طوری که از ۱۵۷ مصراع فقط ۱۳ مصراع دارای نحو مطابق با معیار زبان فارسی است. بقیهٔ جمله‌ها به صلاحدید نیما دارای نحوی غیرعادی است. '''''مرغ آمین''''' نشان دهندهٔ کمال سبک شاعری است که در سال ۱۳۱۶ روشی نو را آغاز کرده است و چیدمان جدیدی از جمله‌ها ارائه می‌کند. '''''مرغ آمین''''' تمام هستیش در پیوند با خلق معنی پیدا می‌کند اگر در '''''ققنوس''''' همهٔ عناصر نشان‌دهندهٔ انزوای شاعر است در مرغ آمین همه چیز نشان‌دهنده همدردی و همراهی مرغ (شاعر) و اجتماع است. این ویژگی آن‌ها به موقعیت تاریخی شاعر و جامعه‌اش وابسته است زیرا '''''ققنوس''''' در اوج قدرت رضاشاه یعنی سال ۱۳۱۶ سروده می‌شود، دورانی که دیکتاتوری همهٔ مبارزات اجتماعی را وادار به سکوت و انزوا کرده بود ولی '''''مرغ آمین''''' در زمستان ۱۳۳۰ سروده می‌شود دورانی که حکومت مصدق برای فلج کردن مجلس سلطنت‌طلب به مردم روی آورده بود.<ref>{{پک\|سلطانی طارمی\|۱۳۸۵\|عنوان=ققنوس و مرغ‌آمین\|ژورنال=گوهران\|شماره=۱۳ و ۱۴\|ص=۱۲۷ تا ۱۳۲}}</ref> '''''مرغ آمین''''' صدای مردم است. فریاد دادخواهیشان و مبارزه‌شان در میدان رویارویی خود با دشمنان. '''''مرغ‌آمین''''' حقیقت توده‌هاست و حقیقت‌خواهی آنان.<ref>{{پک\|قاضی مرادی\|۱۳۶۰\|عنوان=با ققنوس\|ژورنال=آرش\|شماره=۵\|ص=۱۰۷ تا ۱۱۳}}</ref>		مرغ آمین در اصل فرشته‌ای است که همواره در آسمان پرواز می‌کند و آمین می‌گوید و هر دعایی که با آمین او قرین گردد مستجاب می‌شود. در این شعر اولین دعا را مردم می‌کنند و مرغ آمین آمین می‌گوید اما بعد این مرغ آمین است که بیداد‌گران و فریب‌کاری‌هایشان را آشکار می‌کند و خلق به او پاسخ می‌دهند و بر دعاهایش آمین می‌گویند.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۱}}</ref>{{سخ}}'''''مرغ آمین''''' یکی از برجسته‌ترین اشعار نیما یوشیج و نیز یکی از آثار ماندنی شعر معاصر ایران است. '''''مرغ آمین''''' از نظر زبان و نوع تصاویر و نگاه شاعرانه به جهان هستی معرف تمام عیار سبک شعری نیما است به طوری که از ۱۵۷ مصراع فقط ۱۳ مصراع دارای نحو مطابق با معیار زبان فارسی است. بقیهٔ جمله‌ها به صلاحدید نیما دارای نحوی غیرعادی است. '''''مرغ آمین''''' نشان دهندهٔ کمال سبک شاعری است که در سال ۱۳۱۶ روشی نو را آغاز کرده است و چیدمان جدیدی از جمله‌ها ارائه می‌کند. '''''مرغ آمین''''' تمام هستیش در پیوند با خلق معنی پیدا می‌کند اگر در '''''ققنوس''''' همهٔ عناصر نشان‌دهندهٔ انزوای شاعر است در مرغ آمین همه چیز نشان‌دهنده همدردی و همراهی مرغ (شاعر) و اجتماع است. این ویژگی آن‌ها به موقعیت تاریخی شاعر و جامعه‌اش وابسته است زیرا '''''ققنوس''''' در اوج قدرت رضاشاه یعنی سال ۱۳۱۶ سروده می‌شود، دورانی که دیکتاتوری همهٔ مبارزات اجتماعی را وادار به سکوت و انزوا کرده بود ولی '''''مرغ آمین''''' در زمستان ۱۳۳۰ سروده می‌شود دورانی که حکومت مصدق برای فلج کردن مجلس سلطنت‌طلب به مردم روی آورده بود.<ref>{{پک\|سلطانی طارمی\|۱۳۸۵\|عنوان=ققنوس و مرغ‌آمین\|ژورنال=گوهران\|شماره=۱۳ و ۱۴\|ص=۱۲۷ تا ۱۳۲}}</ref> '''''مرغ آمین''''' صدای مردم است. فریاد دادخواهیشان و مبارزه‌شان در میدان رویارویی خود با دشمنان. '''''مرغ‌آمین''''' حقیقت توده‌هاست و حقیقت‌خواهی آنان.<ref>{{پک\|قاضی مرادی\|۱۳۶۰\|عنوان=با ققنوس\|ژورنال=آرش\|شماره=۵\|ص=۱۰۷ تا ۱۱۳}}</ref>
			:داستان از درد می‌رانند مردم
			:در خیال استجابت‌های روزانی
			:مرغ آمین را بدان نامی که او را هست می‌خوانند مردم
			:زیر باران نواهایی که می‌گویند:
			:«باد رنج ناروای خلق را پایان.»
			:(و به رنج ناروای خلق هر لحظه می‌افزاید.)
			:مرغ آمین را زبان با درد مردم می‌گشاید.
			:بانگ برمی‌دارد:
			:« آمین!
			:باد پایان رنج‌های خلق را با جانشان در کین
			:وز جا بگسیخته شالوده‌های خلق‌افسای
			:و به نام رستگاری دست‌اندر‌کار
			:و جهان سر گرم از حرفش در افسون فریبش.»

	===محل نوشته شدن در کتاب (در صورت مهم‌بودن این امر)===		===محل نوشته شدن در کتاب (در صورت مهم‌بودن این امر)===
	===داستان انتشار کتاب (اوّلین بار در کجا و چگونه بوده است؟!)===		===داستان انتشار کتاب (اوّلین بار در کجا و چگونه بوده است؟!)===
	===سبک کتاب===		===سبک کتاب===
	==== اشعار سنتی و نیمه‌سنتی و آزاد نیما و مسئله زبان این اشعار ====		==== اشعار سنتی و نیمه‌سنتی و آزاد نیما و مسئله زبان این اشعار ====
	شعرهای سنتی: اشعاری است که در قالب‌های مشهور سنتی مثنوی، قطعه، رباعی، قصیده و غزل سروده شده است مانند '''''قصهٔ رنگ پریده'''''، '''''قلعهٔ سقریم'''''، '''''دانیال'''''، '''''عبدالله و کنیزک'''''، '''''نعرهٔ گاو'''''، '''''دیهقانا'''''، '''''الرثا''''' و... در تمام این اشعار زبان چه از نظر نحوی و چه از نظر کاربرد کلمات و ترکیبات سالم و بی‌عیب است. در مثنوی‌ها و غزل‌ها و حکایت‌ها زبان ساده و روان و عاری از کلمات دشوار است. سبکشان به سبک عراقی نزدیک است و ابهامی در آن‌ها وجود ندارد. مرثیه‌ها و قصیده‌ها دارای بافتی کهن‌تر هستند و واژگان مهجور و عربی در آن‌ها دیده می‌شود و نسبت به شعرهای قبلی کمی دشوارترند ولی همچنان فاقد ابهام شاعرانه و سبکی نزدیک به سبک خراسانی دارند.{{سخ}}~~اشعار نیمه سنتی~~: دارای قالب‌های جدید و ناآشناتر هستند اما تساوی وزنی مصراع‌ها و نظم مبتنی بر تکرار قافیه همچنان در آن‌ها رعایت می‌شود. زبان این اشعار از نظر نحوی و بافت کلام نسبت به اشعار سنتی ناهموارتر است. اشعار '''''شب'''''، '''''افسانه'''''، '''''محبس'''''، '''''خارکن'''''، '''''شمع کرجی'''''، '''''آواز قفس''''' و... در این گروه قرار می‌گیرند.{{سخ}}~~اشعار~~ آزاد: از سال ۱۳۱۶ با شعر ققنوس شروع می‌شود در این اشعار زبان از نظر نحوی نسبت به دو گروه قبلی ناهموارتر است. از نظر مفردات و ترکیبات و عبارات نیز ایراد بیشتر و یکدستی کمتری دارد و ابهام که در اشعار کهن وجود نداشت در این شعرها در سطوح مختلف دیده می‌شود.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۵۰ و ۱۵۱}}</ref>		'''''شعرهای سنتی''''': اشعاری است که در قالب‌های مشهور سنتی مثنوی، قطعه، رباعی، قصیده و غزل سروده شده است مانند '''''قصهٔ رنگ پریده'''''، '''''قلعهٔ سقریم'''''، '''''دانیال'''''، '''''عبدالله و کنیزک'''''، '''''نعرهٔ گاو'''''، '''''دیهقانا'''''، '''''الرثا''''' و... در تمام این اشعار زبان چه از نظر نحوی و چه از نظر کاربرد کلمات و ترکیبات سالم و بی‌عیب است. در مثنوی‌ها و غزل‌ها و حکایت‌ها زبان ساده و روان و عاری از کلمات دشوار است. سبکشان به سبک عراقی نزدیک است و ابهامی در آن‌ها وجود ندارد. مرثیه‌ها و قصیده‌ها دارای بافتی کهن‌تر هستند و واژگان مهجور و عربی در آن‌ها دیده می‌شود و نسبت به شعرهای قبلی کمی دشوارترند ولی همچنان فاقد ابهام شاعرانه و سبکی نزدیک به سبک خراسانی دارند.{{سخ}}'''''شعرهای نیمه‌سنتی''''': دارای قالب‌های جدید و ناآشناتر هستند اما تساوی وزنی مصراع‌ها و نظم مبتنی بر تکرار قافیه همچنان در آن‌ها رعایت می‌شود. زبان این اشعار از نظر نحوی و بافت کلام نسبت به اشعار سنتی ناهموارتر است. اشعار '''''شب'''''، '''''افسانه'''''، '''''محبس'''''، '''''خارکن'''''، '''''شمع کرجی'''''، '''''آواز قفس''''' و... در این گروه قرار می‌گیرند.{{سخ}}'''''شعرهای آزاد''''': از سال ۱۳۱۶ با شعر ققنوس شروع می‌شود در این اشعار زبان از نظر نحوی نسبت به دو گروه قبلی ناهموارتر است. از نظر مفردات و ترکیبات و عبارات نیز ایراد بیشتر و یکدستی کمتری دارد و ابهام که در اشعار کهن وجود نداشت در این شعرها در سطوح مختلف دیده می‌شود.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۵۰ و ۱۵۱}}</ref>

	===پیشینهٔ کتاب===		===پیشینهٔ کتاب===
خط ۱۷۶:		خط ۱۹۰:

	==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته‌شده دربارهٔ کتاب)==		==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته‌شده دربارهٔ کتاب)==
			تاکنون مقالات و پایان‌نامه‌های بسیاری دربارهٔ اشعار نیما یوشیج نوشته شده است.{{سخ}}بسیاری از سخنان بزرگان ادب ایران دربارهٔ پدر شعر نوی فارسی در کتاب '''''یادمان نیما یوشیج ''''' به‌کوشش محمدرضا لاهوتی گردآوری شده است. مقالات جلال آل‌احمد دربارهٔ نیما نیز در کتاب '''''نیما چشم جلال بود ''''' خواندنی است. برخی از مقالاتی که در آن‌ها از اشعار نیما سخن رفته است: ققنوس و مرغ آمین از سعید سلطانی طارمی، با مرغ آمین از حسن قاضی مرادی، شیوه و شگردهای نیما از مهدی اخوان ثالث، رمزگشایی دو مرغ اسطوره‌ای بازآفرینی شده در شعر نیما از عبدالله واثق عباسی و نجیبه بور ، افسانهٔ طبیعت از [[شاهرخ مسکوب]]، داستان‌های منظوم نیما در ترازوی ریخت‌شناسی پراپ از مهدی خادمی کولایی و مرتضی محسنی و فاطمه شفیعی نیا ، سمبل‌گرایی در شعر گل مهتاب نیما از محمدرضا پاشایی، روایت‌شناسی نشانه‌ها در افسانهٔ نیما از فرزاد کریمی، هفتاد سال افسانه از کامیار عبادی، افسانه اوج رمانتیسم نیما از مسعود جعفری، تحلیل جامعه‌شناختی منظومهٔ کار شب‌پا از مرتضی محسنی، واکاوی دیگری از شعر کار شب‌پا نیما یوشیج از عبدالله سیار، سمبل‌گرایی در شعر گل مهتاب نیما از محمدرضا پاشایی، دیالکتیک دریافت‌های شعر ری‌را از فیروز فاضلی و فاطمه تقی نژاد رودبنه ، صدای اسطوره‌ای از محمود فلکی و...
	==نوا، نما و نگاه==		==نوا، نما و نگاه==
	===تصویر از صفحات کتاب===		===تصویر از صفحات کتاب===
خط ۲۰۱:		خط ۲۱۵:
	* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی = زمانی‌نیا\|نام = مصطفی\|عنوان = نیما چشم جلال بود\|ناشر = کتاب سیامک و میترا\|شهر = تهران\|سال= ۱۳۷۶\|شابک= ۹۶۴-۶۱۴۱-۰۳-X }}		* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی = زمانی‌نیا\|نام = مصطفی\|عنوان = نیما چشم جلال بود\|ناشر = کتاب سیامک و میترا\|شهر = تهران\|سال= ۱۳۷۶\|شابک= ۹۶۴-۶۱۴۱-۰۳-X }}
	* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی = تولّلی\|نام = فریدون\|عنوان = شگرف\|ناشر = جاویدان\|شهر = تهران\|سال= ۱۳۵۳\|شابک= }}		* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی = تولّلی\|نام = فریدون\|عنوان = شگرف\|ناشر = جاویدان\|شهر = تهران\|سال= ۱۳۵۳\|شابک= }}
			* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی۱= سلطانی طارمی \|نام۱= سعید\|نام خانوادگی۲= \|نام۲=\|نام خانوادگی۳= \|نام۳= \|تاریخ= پاییز و زمستان ۱۳۸۵\|عنوان= ققنوس و مرغ آمین\|ژورنال= گوهران\|دوره= \|شماره=۱۳ و ۱۴ \|صفحات= ۱۳۲ تا ۱۲۷\|تاریخ بازبینی= ۲۵ مرداد ۱۳۹۸}}
			* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی۱= قاضی مرادی\|نام۱= حسن\|نام خانوادگی۲= \|نام۲=\|نام خانوادگی۳= \|نام۳= \|تاریخ= مرداد ۱۳۶۰\|عنوان= با مرغ آمین\|ژورنال= آرش\|دوره= پنجم\|شماره= ۵\|صفحات= ۱۰۷ تا ۱۱۳\|تاریخ بازبینی= ۲۵ مرداد ۱۳۹۸}}
			* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی = حریری\|نام = ناصر\|عنوان = هنر و ادبیات امروز، گفت و شنودی با پرویز ناتل خانلری و سیمین دانشور\|ناشر = کتابسرای بابل\|شهر = بابل\|سال= ۱۳۶۶\|شابک= }}
			* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی = لاهوتی\|نام = محمدرضا\|عنوان = یادمان نیما یوشیج\|ناشر = مؤسسه فرهنگی گسترش هنر\|شهر = تهران\|سال= ۱۳۶۸\|شابک= }}
	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==

ماخولا در ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۲۸

2019-08-16T18:28:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۵۸
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	یوشیج جوان طی نه سالِ ۱۳۰۱تا۱۳۰۹ شعرهای دیگری چون «خانوادهٔ سرباز» ۱۳۰۴، «محبس» ۱۳۰۳، «سرباز فولادین» ۱۳۰۶ و... را نیز سراید. زبان و صورت و سبک این اشعار با سنت شعر کلاسیک بیگانه نبود. این شعرها آبی بر التهاب انتشار پیش از وقت «افسانه» بود و تدارک زمینه‌ای مناسب برای شعرهایی که باید از مرز صورت و قالب سنت‌آشنای «افسانه» نیز بگذرد. در حکایت‌های طنز این دوره تأثیر '''مخزن‌الاسرار''' نظامی که از کهن‌سرایان طرف توجه نیماست پنهان نیست.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک= خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱}}</ref> نیما همچنین شعر «دود» را در سال۱۳۱۳ و بلندترین مثنوی داستانی خود به نام '''«قلعهٔ سقریم»''' را نیز در همین سال می‌سراید که به‌گفتهٔ [[تقی پورنامداریان\|پورنامداریان]] این قطعه، داستان '''شاه سیاه‌پوشِ''' '''هفت پیکر''' نظامی را به‌یاد می‌آورد. '''ققنوس''' به‌سال۱۳۱۶ اولین شعر آزاد نیماست.		یوشیج جوان طی نه سالِ ۱۳۰۱تا۱۳۰۹ شعرهای دیگری چون «خانوادهٔ سرباز» ۱۳۰۴، «محبس» ۱۳۰۳، «سرباز فولادین» ۱۳۰۶ و... را نیز سراید. زبان و صورت و سبک این اشعار با سنت شعر کلاسیک بیگانه نبود. این شعرها آبی بر التهاب انتشار پیش از وقت «افسانه» بود و تدارک زمینه‌ای مناسب برای شعرهایی که باید از مرز صورت و قالب سنت‌آشنای «افسانه» نیز بگذرد. در حکایت‌های طنز این دوره تأثیر '''مخزن‌الاسرار''' نظامی که از کهن‌سرایان طرف توجه نیماست پنهان نیست.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک= خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱}}</ref> نیما همچنین شعر «دود» را در سال۱۳۱۳ و بلندترین مثنوی داستانی خود به نام '''«قلعهٔ سقریم»''' را نیز در همین سال می‌سراید که به‌گفتهٔ [[تقی پورنامداریان\|پورنامداریان]] این قطعه، داستان '''شاه سیاه‌پوشِ''' '''هفت پیکر''' نظامی را به‌یاد می‌آورد. '''ققنوس''' به‌سال۱۳۱۶ اولین شعر آزاد نیماست.
	==== رگه‌های امید و خوشبینی در اشعار نیما ====		==== رگه‌های امید و خوشبینی در اشعار نیما ====
	در موقعیت‌هایی که تغییر و تحولی در جامعه در حال ظهور است رگه‌های امید و خوشبینی در شعرهای نیما حضور پیدا می‌کند. در این اشعار زبان سمبولیک شعر یا بسیار محدود است یا سمبل‌ها به اندازهٔ کافی توضیح و تشریح داده شده‌اند که خواننده سردرگم نشود. این‌گونه شعرها اغلب بلند و توصیفی‌اند مانند '''''ناقوس''''' در سال ۱۳۲۳، '''''خروس می خواند''''' که در سال بعد از ناقوس سروده شده است و دینگ ~~دنگ~~ ناقوس جای بانگ خروس را گرفته و اگر بلندشدن بانگ ناقوس در ابتدا ایجاد تردید می‌کرد که خبر از حادثهٔ خوش است یا ناخوش بانگ خروس ابهامی ندارد و نشانهٔ فرارسیدن صبح است، شعر '''''پادشاه فتح''''' که حدود چهار ماه پس از شعر خروس میخواند سروده شده است و حاکی از اندیشه‌های انقلابی اوست و بر اساس دیدگاه‌های چپ گرا از جامعه و انقلاب شکل گرفته ~~است.~~<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱۲ و ۱۲۰ و ۱۲۴}}</ref>		در موقعیت‌هایی که تغییر و تحولی در جامعه در حال ظهور است رگه‌های امید و خوشبینی در شعرهای نیما حضور پیدا می‌کند. در این اشعار زبان سمبولیک شعر یا بسیار محدود است یا سمبل‌ها به اندازهٔ کافی توضیح و تشریح داده شده‌اند که خواننده سردرگم نشود. این‌گونه شعرها اغلب بلند و توصیفی‌اند مانند '''''ناقوس''''' در سال ۱۳۲۳، '''''خروس می خواند''''' که در سال بعد از '''''ناقوس''''' سروده شده است و دینگ دانگ ناقوس جای بانگ خروس را گرفته و اگر بلندشدن بانگ ناقوس در ابتدا ایجاد تردید می‌کرد که خبر از حادثهٔ خوش است یا ناخوش بانگ خروس ابهامی ندارد و نشانهٔ فرارسیدن صبح است، شعر '''''پادشاه فتح''''' که حدود چهار ماه پس از شعر '''''خروس میخواند''''' سروده شده است و حاکی از اندیشه‌های انقلابی اوست و بر اساس دیدگاه‌های چپ گرا از جامعه و انقلاب شکل گرفته است،<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱۲ و ۱۲۰ و ۱۲۴}}</ref> شعر '''''سوی شهر خاموش''''' نیز تصویری از امید و آرزوی آیندهٔ شاعر برای شهری خواب‌زده و خاموش است که در بهمن ۱۳۲۸ سروده شده یعنی چند ماهی قبل از به عهده گرفتن رهبری کوچکی از نمایندگان از طرف مصدق، در شعرهای '''''جاده خاموش است'''''، '''''بر فراز دودهایی'''''، '''''نطفه‌بند دوران'''''، '''''هاد''''' و '''''نامه به یک زندانی''''' نیز بارقه‌های امید و خوشبینی را می‌بینیم. این خوشبینی‌های توأم با نگرانی در مرغ آمین در سال ۱۳۳۰ با ملی شدن نفت به اوج خود می‌رسد و بعد پایان می‌گیرد.
	==== بیان دردها و زحمت‌های مردم فقیر و زحمت‌کش ====		==== بیان دردها و زحمت‌های مردم فقیر و زحمت‌کش ====
	برخی از اشعار نیما دربارهٔ زندگی مذلت‌بار مردم فقیر و زحمتکش در شرایط دشوار و پر از ظلم و استثمار جامعه است. '''''خانوادهٔ سرباز'''''، '''''محبس'''''، '''''خارکن'''''، '''''جامهٔ مقتول'''''، '''''شمع کرجی'''''، '''''مادری و پسری'''''، '''''ناروایی به راه'''''، '''''مانلی'''''، '''''کار شب‌پا'''''، '''''او به رؤیایش''''' و '''''در نخستین ساعت شب''''' شعرهایی هستند که مستقیم یا غیرمستقیم حکایت از همین مردم رنج‌کشیده و دردمند دارند. گاهی نیز تأثر نیما از دردهای مردم خشم او را برمی‌انگیزد و مردم را تشویق به عمل و مبارزه برای تغییر و تحول این شرایط ظالمانه می کند. اشعاری مانند '''''بشارت '''''، '''''از ترکش روزگار '''''، '''''قلب قو '''''، '''''شهید گمنام ''''' و '''''سرباز فولادین ''''' همه رنگی از مخالفت با وضع نابهنجار عصر نیما دارد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۰۹}}</ref>		برخی از اشعار نیما دربارهٔ زندگی مذلت‌بار مردم فقیر و زحمتکش در شرایط دشوار و پر از ظلم و استثمار جامعه است. '''''خانوادهٔ سرباز'''''، '''''محبس'''''، '''''خارکن'''''، '''''جامهٔ مقتول'''''، '''''شمع کرجی'''''، '''''مادری و پسری'''''، '''''ناروایی به راه'''''، '''''مانلی'''''، '''''کار شب‌پا'''''، '''''او به رؤیایش''''' و '''''در نخستین ساعت شب''''' شعرهایی هستند که مستقیم یا غیرمستقیم حکایت از همین مردم رنج‌کشیده و دردمند دارند. گاهی نیز تأثر نیما از دردهای مردم خشم او را برمی‌انگیزد و مردم را تشویق به عمل و مبارزه برای تغییر و تحول این شرایط ظالمانه می کند. اشعاری مانند '''''بشارت '''''، '''''از ترکش روزگار '''''، '''''قلب قو '''''، '''''شهید گمنام ''''' و '''''سرباز فولادین ''''' همه رنگی از مخالفت با وضع نابهنجار عصر نیما دارد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۰۹}}</ref>
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	:ناقوس!		:ناقوس!
	:کی مرده؟ کی به‌جاست؟...		:کی مرده؟ کی به‌جاست؟...
			==== مرغ آمین ====
			مرغ آمین در اصل فرشته‌ای است که همواره در آسمان پرواز می‌کند و آمین می‌گوید و هر دعایی که با آمین او قرین گردد مستجاب می‌شود. در این شعر اولین دعا را مردم می‌کنند و مرغ آمین آمین می‌گوید اما بعد این مرغ آمین است که بیداد‌گران و فریب‌کاری‌هایشان را آشکار می‌کند و خلق به او پاسخ می‌دهند و بر دعاهایش آمین می‌گویند.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۱}}</ref>{{سخ}}'''''مرغ آمین''''' یکی از برجسته‌ترین اشعار نیما یوشیج و نیز یکی از آثار ماندنی شعر معاصر ایران است. '''''مرغ آمین''''' از نظر زبان و نوع تصاویر و نگاه شاعرانه به جهان هستی معرف تمام عیار سبک شعری نیما است به طوری که از ۱۵۷ مصراع فقط ۱۳ مصراع دارای نحو مطابق با معیار زبان فارسی است. بقیهٔ جمله‌ها به صلاحدید نیما دارای نحوی غیرعادی است. '''''مرغ آمین''''' نشان دهندهٔ کمال سبک شاعری است که در سال ۱۳۱۶ روشی نو را آغاز کرده است و چیدمان جدیدی از جمله‌ها ارائه می‌کند. '''''مرغ آمین''''' تمام هستیش در پیوند با خلق معنی پیدا می‌کند اگر در '''''ققنوس''''' همهٔ عناصر نشان‌دهندهٔ انزوای شاعر است در مرغ آمین همه چیز نشان‌دهنده همدردی و همراهی مرغ (شاعر) و اجتماع است. این ویژگی آن‌ها به موقعیت تاریخی شاعر و جامعه‌اش وابسته است زیرا '''''ققنوس''''' در اوج قدرت رضاشاه یعنی سال ۱۳۱۶ سروده می‌شود، دورانی که دیکتاتوری همهٔ مبارزات اجتماعی را وادار به سکوت و انزوا کرده بود ولی '''''مرغ آمین''''' در زمستان ۱۳۳۰ سروده می‌شود دورانی که حکومت مصدق برای فلج کردن مجلس سلطنت‌طلب به مردم روی آورده بود.<ref>{{پک\|سلطانی طارمی\|۱۳۸۵\|عنوان=ققنوس و مرغ‌آمین\|ژورنال=گوهران\|شماره=۱۳ و ۱۴\|ص=۱۲۷ تا ۱۳۲}}</ref> '''''مرغ آمین''''' صدای مردم است. فریاد دادخواهیشان و مبارزه‌شان در میدان رویارویی خود با دشمنان. '''''مرغ‌آمین''''' حقیقت توده‌هاست و حقیقت‌خواهی آنان.<ref>{{پک\|قاضی مرادی\|۱۳۶۰\|عنوان=با ققنوس\|ژورنال=آرش\|شماره=۵\|ص=۱۰۷ تا ۱۱۳}}</ref>
	===محل نوشته شدن در کتاب (در صورت مهم‌بودن این امر)===		===محل نوشته شدن در کتاب (در صورت مهم‌بودن این امر)===
	===داستان انتشار کتاب (اوّلین بار در کجا و چگونه بوده است؟!)===		===داستان انتشار کتاب (اوّلین بار در کجا و چگونه بوده است؟!)===
خط ۱۴۶:		خط ۱۴۷:
	===[[فریدون توللی]]===		===[[فریدون توللی]]===
	نیما یوشیج از چشم من به بت‌شکن جسوری می‌مانست که چکش بدست، اصنام دیرین بتکده‌ای کهن‌سال را بر خاک ریزد. من در آن هنگام ویرانگری نیما را که وجه اشتراکی هم با احساس من داشت کاری پر ارج می‌شمردم ولی نمونه‌های شعری او را که به کلامی سست و ابیاتی معلول و پیوندی خارج از دستور زبان سروده شده بود، شایستهٔ آن نمی‌دانستم که در برافراشتن کاخ رفیع شعر امروز، طرح تجدید بنا قرار گیرد.<ref>{{پک\|فریدون توللی\|۱۳۵۳\|ک=شگرف\|ص=۱۸}}</ref>		نیما یوشیج از چشم من به بت‌شکن جسوری می‌مانست که چکش بدست، اصنام دیرین بتکده‌ای کهن‌سال را بر خاک ریزد. من در آن هنگام ویرانگری نیما را که وجه اشتراکی هم با احساس من داشت کاری پر ارج می‌شمردم ولی نمونه‌های شعری او را که به کلامی سست و ابیاتی معلول و پیوندی خارج از دستور زبان سروده شده بود، شایستهٔ آن نمی‌دانستم که در برافراشتن کاخ رفیع شعر امروز، طرح تجدید بنا قرار گیرد.<ref>{{پک\|فریدون توللی\|۱۳۵۳\|ک=شگرف\|ص=۱۸}}</ref>
			===[[انور خامه‌ای]]===
			زبان تمثیلی و بیان سمبولیک وسیلهٔ بسیار مناسبی برای ابراز اندیشه‌های انتقادی و انقلابی نیما در دوران اختناق است یکی از نمونه‌های برجستهٔ این سمبولیسم، شعر '''''همسایگان آتش''''' است در این اثر، آتش مظهر نیروی انقلابی و رهایی‌بخش و پیش‌روندهٔ جامعه است اما دو نیروی ویرانگر و پلید می‌کوشند او را از پیشروی باز دارند یکی مرداب که سمبل عقب‌ماندگی و رکود و خمودگی است و دیگری باد تندی که نشانهٔ دیکتاتوری و خشونت طبقات فرمانرواست. شعر '''''پادشاه فتح''''' نیز یک نمونهٔ کامل سمبولیسم ویژه نیما است. سراسر آن آگنده از بیان اندیشه‌های سیاسی‌اجتماعی او در قالب کلمات و جملات نمادین است. بیشتر آن‌ها سمبل‌هایی است که وی در اشعار دیگرش به‌ کار برده است و مغهوم آن‌ها معلوم است.<ref>{{پک\|انور خامه‌ای\|۱۳۶۸\|ک=چهار چهره\|ص=۲۵ و ۴۸}}</ref>
			===[[محمد حسین شهریار]]===
			نیما موقعی که بنده تنها غزل‌ساز بودم و رسیده بودم به حافظ و در حافظ مستغرق، به من رسید. آن موقع مرحوم [[ضیاء هشترودی]] کتاب '''''منتخبات آثار'''''ش را چاپ کرد در '''''منتخبات آثار''''' او من برای اولین دفعه با اسم نیما و '''''افسانهٔ''''' نیما آشنا شدم و '''''افسانهٔ''''' نیما را فقط آنقدر که در آن کتاب هست دیده‌ام و تفصیلی دارد که من وقتی این را خواندم '''''افسانهٔ''''' نیما مرا از حافظ متصرف ساخت. یک ماه، دو ماه من غرق در این افسانه بودم.<ref>{{پک\|محمدرضا لاهوتی\|۱۳۶۸\|ک=یادمان نیما یوشیج\|ص=۹۹}}</ref>
			===[[سیمین دانشور]]===
			نیما همسایهٔ ما بود و به خانهٔ ما می‌آمد. قیافهٔ پیامبرانه‌ای داشت با موهای سفید و چشم‌های درشت و سیاهش و حالت طنزی که در قیافه‌اش بود. شعرهایش را می‌خواند و جوری می‌خواند که انگار همهٔ هستی‌اش را نثارمان می‌کرد و من چشم می‌دوختم به شعله‌های آتش و می‌اندیشیدم که شعرهای آتشناک نیما با آن شعله‌ها به بام بر می‌شود. یکی از شعرهای محبوب نیما '''''در فروبند''''' بود. شعرهایش را جوری می‌خواهند که انگار آن‌ها همان آن، از ذهنش برون تراویده‌اند. به گمان من '''''مرغ آمین''''' و '''''پادشاه فتح''''' دو تا از بهترین شعرهای نیما هستند ولی راستش خودش خیلی آن‌ها را نمی‌خواند، حتی آن‌ها را از بر نبود. به گمانم از این جهت که این دو شعر ابهام‌آمیز بودند، مخصوصاً پادشاه فتح و نیما خودش را محتاج به توضیح می‌دید. وقتی اصرار می‌ورزیدیم این دو شعر را بخواند از روی نوشته می‌خواند.<ref>{{پک\|ناصر حریری\|۱۳۶۶\|ک=هنر و ادبیات امروز\|ص=۴۸ و ۴۹}}</ref>
	====نظرات داوری در مراسم‌های گوناگون====		====نظرات داوری در مراسم‌های گوناگون====
	====اظهارنظر دیگر شخصیت‌ها====		====اظهارنظر دیگر شخصیت‌ها====
خط ۱۶۹:		خط ۱۷۶:

	==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته‌شده دربارهٔ کتاب)==		==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته‌شده دربارهٔ کتاب)==

	==نوا، نما و نگاه==		==نوا، نما و نگاه==
	===تصویر از صفحات کتاب===		===تصویر از صفحات کتاب===

ماخولا در ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۳۷

2019-08-16T08:37:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	<font color=green>''مرا به خط شاعری انداخت.''</font>{{سخ}}		<font color=green>''مرا به خط شاعری انداخت.''</font>{{سخ}}
	یوشیج جوان طی نه سالِ ۱۳۰۱تا۱۳۰۹ شعرهای دیگری چون «خانوادهٔ سرباز» ۱۳۰۴، «محبس» ۱۳۰۳، «سرباز فولادین» ۱۳۰۶ و... را نیز سراید. زبان و صورت و سبک این اشعار با سنت شعر کلاسیک بیگانه نبود. این شعرها آبی بر التهاب انتشار پیش از وقت «افسانه» بود و تدارک زمینه‌ای مناسب برای شعرهایی که باید از مرز صورت و قالب سنت‌آشنای «افسانه» نیز بگذرد. در حکایت‌های طنز این دوره تأثیر '''مخزن‌الاسرار''' نظامی که از کهن‌سرایان طرف توجه نیماست پنهان نیست.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک= خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱}}</ref> نیما همچنین شعر «دود» را در سال۱۳۱۳ و بلندترین مثنوی داستانی خود به نام '''«قلعهٔ سقریم»''' را نیز در همین سال می‌سراید که به‌گفتهٔ [[تقی پورنامداریان\|پورنامداریان]] این قطعه، داستان '''شاه سیاه‌پوشِ''' '''هفت پیکر''' نظامی را به‌یاد می‌آورد. '''ققنوس''' به‌سال۱۳۱۶ اولین شعر آزاد نیماست.		یوشیج جوان طی نه سالِ ۱۳۰۱تا۱۳۰۹ شعرهای دیگری چون «خانوادهٔ سرباز» ۱۳۰۴، «محبس» ۱۳۰۳، «سرباز فولادین» ۱۳۰۶ و... را نیز سراید. زبان و صورت و سبک این اشعار با سنت شعر کلاسیک بیگانه نبود. این شعرها آبی بر التهاب انتشار پیش از وقت «افسانه» بود و تدارک زمینه‌ای مناسب برای شعرهایی که باید از مرز صورت و قالب سنت‌آشنای «افسانه» نیز بگذرد. در حکایت‌های طنز این دوره تأثیر '''مخزن‌الاسرار''' نظامی که از کهن‌سرایان طرف توجه نیماست پنهان نیست.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک= خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱}}</ref> نیما همچنین شعر «دود» را در سال۱۳۱۳ و بلندترین مثنوی داستانی خود به نام '''«قلعهٔ سقریم»''' را نیز در همین سال می‌سراید که به‌گفتهٔ [[تقی پورنامداریان\|پورنامداریان]] این قطعه، داستان '''شاه سیاه‌پوشِ''' '''هفت پیکر''' نظامی را به‌یاد می‌آورد. '''ققنوس''' به‌سال۱۳۱۶ اولین شعر آزاد نیماست.
			==== رگه‌های امید و خوشبینی در اشعار نیما ====
			در موقعیت‌هایی که تغییر و تحولی در جامعه در حال ظهور است رگه‌های امید و خوشبینی در شعرهای نیما حضور پیدا می‌کند. در این اشعار زبان سمبولیک شعر یا بسیار محدود است یا سمبل‌ها به اندازهٔ کافی توضیح و تشریح داده شده‌اند که خواننده سردرگم نشود. این‌گونه شعرها اغلب بلند و توصیفی‌اند مانند '''''ناقوس''''' در سال ۱۳۲۳، '''''خروس می خواند''''' که در سال بعد از ناقوس سروده شده است و دینگ دنگ ناقوس جای بانگ خروس را گرفته و اگر بلندشدن بانگ ناقوس در ابتدا ایجاد تردید می‌کرد که خبر از حادثهٔ خوش است یا ناخوش بانگ خروس ابهامی ندارد و نشانهٔ فرارسیدن صبح است، شعر '''''پادشاه فتح''''' که حدود چهار ماه پس از شعر خروس میخواند سروده شده است و حاکی از اندیشه‌های انقلابی اوست و بر اساس دیدگاه‌های چپ گرا از جامعه و انقلاب شکل گرفته است.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱۲ و ۱۲۰ و ۱۲۴}}</ref>
			==== بیان دردها و زحمت‌های مردم فقیر و زحمت‌کش ====
			برخی از اشعار نیما دربارهٔ زندگی مذلت‌بار مردم فقیر و زحمتکش در شرایط دشوار و پر از ظلم و استثمار جامعه است. '''''خانوادهٔ سرباز'''''، '''''محبس'''''، '''''خارکن'''''، '''''جامهٔ مقتول'''''، '''''شمع کرجی'''''، '''''مادری و پسری'''''، '''''ناروایی به راه'''''، '''''مانلی'''''، '''''کار شب‌پا'''''، '''''او به رؤیایش''''' و '''''در نخستین ساعت شب''''' شعرهایی هستند که مستقیم یا غیرمستقیم حکایت از همین مردم رنج‌کشیده و دردمند دارند. گاهی نیز تأثر نیما از دردهای مردم خشم او را برمی‌انگیزد و مردم را تشویق به عمل و مبارزه برای تغییر و تحول این شرایط ظالمانه می کند. اشعاری مانند '''''بشارت '''''، '''''از ترکش روزگار '''''، '''''قلب قو '''''، '''''شهید گمنام ''''' و '''''سرباز فولادین ''''' همه رنگی از مخالفت با وضع نابهنجار عصر نیما دارد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۰۹}}</ref>
			==== مرغ‌ها در شعر نیما ====
			در اشعار نیما شعرهایی دیده می شود که قهرمان‌های اصلی، مرغ‌ها هستند. آن‌ها عواطف و ابعاد روحی و شخصیتی او را تشکیل می‌دهند و آینه‌هایی هستند که جنبه‌های باطنی و پنهان شخصیت او را آشکار می‌کنند. '''''غراب''''' تنهایی و جلوهٔ نحوست او در چشم مخالفان است. '''''مرغ غم''''' جلوهٔ غم و اندوه شدید اوست. '''''مرغ مجسمه''''' تجسم انزوای توأم با بیداری و هوشیاری و در عین حال نزدیکی توأم با نگرانی او نسبت به سرنوشت و زندگی ماست. '''''آقا توکا''''' تمثل سرگردانی، دردمندی، بی‌توقع سرودن و خواندن و قدر ندیدن و خار یأس وبی‌اعتنایی و تحقیر را تحمل کردن است. '''''مرغ آمین''''' رمز روحیهٔ متعهد شاعری است که دردهای خلق و دشمن آنان را می‌شناسد و بیدار کردن آنان و افشا کردن گروه بیدادگران را وظیفه خود می‌داند.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۰}}</ref> '''''ققنوس''''' منزوی و تنها است هرچند دل در گرو به خلق دارد اما با آنان پیروی پیوندی ندارد و آرمانی دارد که باید یکسره به سوی آن حرکت کند.<ref>{{پک\|سلطانی طارمی\|۱۳۸۵\|عنوان=ققنوس و مرغ‌آمین\|ژورنال=گوهران\|شماره=۱۳ و ۱۴\|ص=۱۲۷ تا ۱۳۲}}</ref>
	===دلیل شهرت===		===دلیل شهرت===

خط ۱۰۸:		خط ۱۱۳:
	===داستان انتشار کتاب (اوّلین بار در کجا و چگونه بوده است؟!)===		===داستان انتشار کتاب (اوّلین بار در کجا و چگونه بوده است؟!)===
	===سبک کتاب===		===سبک کتاب===
			==== اشعار سنتی و نیمه‌سنتی و آزاد نیما و مسئله زبان این اشعار ====
			شعرهای سنتی: اشعاری است که در قالب‌های مشهور سنتی مثنوی، قطعه، رباعی، قصیده و غزل سروده شده است مانند '''''قصهٔ رنگ پریده'''''، '''''قلعهٔ سقریم'''''، '''''دانیال'''''، '''''عبدالله و کنیزک'''''، '''''نعرهٔ گاو'''''، '''''دیهقانا'''''، '''''الرثا''''' و... در تمام این اشعار زبان چه از نظر نحوی و چه از نظر کاربرد کلمات و ترکیبات سالم و بی‌عیب است. در مثنوی‌ها و غزل‌ها و حکایت‌ها زبان ساده و روان و عاری از کلمات دشوار است. سبکشان به سبک عراقی نزدیک است و ابهامی در آن‌ها وجود ندارد. مرثیه‌ها و قصیده‌ها دارای بافتی کهن‌تر هستند و واژگان مهجور و عربی در آن‌ها دیده می‌شود و نسبت به شعرهای قبلی کمی دشوارترند ولی همچنان فاقد ابهام شاعرانه و سبکی نزدیک به سبک خراسانی دارند.{{سخ}}اشعار نیمه سنتی: دارای قالب‌های جدید و ناآشناتر هستند اما تساوی وزنی مصراع‌ها و نظم مبتنی بر تکرار قافیه همچنان در آن‌ها رعایت می‌شود. زبان این اشعار از نظر نحوی و بافت کلام نسبت به اشعار سنتی ناهموارتر است. اشعار '''''شب'''''، '''''افسانه'''''، '''''محبس'''''، '''''خارکن'''''، '''''شمع کرجی'''''، '''''آواز قفس''''' و... در این گروه قرار می‌گیرند.{{سخ}}اشعار آزاد: از سال ۱۳۱۶ با شعر ققنوس شروع می‌شود در این اشعار زبان از نظر نحوی نسبت به دو گروه قبلی ناهموارتر است. از نظر مفردات و ترکیبات و عبارات نیز ایراد بیشتر و یکدستی کمتری دارد و ابهام که در اشعار کهن وجود نداشت در این شعرها در سطوح مختلف دیده می‌شود.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۵۰ و ۱۵۱}}</ref>

	===پیشینهٔ کتاب===		===پیشینهٔ کتاب===
	===پیرنگ===		===پیرنگ===
خط ۱۱۸:		خط ۱۲۶:
	===گزارشی از ترجمه به زبان‌های دیگر===		===گزارشی از ترجمه به زبان‌های دیگر===
	===اتفاقات سیاسی یا اجتماعی مرتبط با کتاب و جریان‌سازی‌های کتاب===		===اتفاقات سیاسی یا اجتماعی مرتبط با کتاب و جریان‌سازی‌های کتاب===
	نیما طی زندگی خود به حزب سیاسی خاصی وابسته نبود ولی عشق به حق و حقیقت‌خواهی‌اش، باعث شده بسیاری از مسائل سیاسی و اجتماعی در اشعارش منعکس شود. از سال ۱۳۰۶ به بعد با تحکیم پایه‌های قدرت رضاخانی و تنگ‌تر شدن جو اختناق و ارعاب، حکایت‌های تمثیلی جای شعرهای سیاسی و اجتماعی نیما را می‌گیرد. بعد از سال ۱۳۱۶ و شعر '''''ققنوس'''''، دورهٔ حکایت‌های کوتاه تمثیلی پایان می‌گیرد. از اواخر سال ۱۳۱۸ با شروع جنگ جهانی و به‌خطرافتادن قدرت رضاخانی، شعرهای سیاسی و اجتماعی دوباره در زبان سمبولیک ظاهر می‌شوند.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱۰}}</ref>{{سخ}}		سیاسی‌اجتماعی‌ترین اشعار مشهور نیما مانند: '''''ناقوس ''''' ۱۳۲۳، '''''پادشاه فتح '''''۱۳۲۶، '''''سوی شهر خاموش ''''' ۱۳۲۸، '''''مرغ آمین ''''' ۱۳۳۰ درمیان اشعار آزاد ونیمه‌بلند او قرار می‌گیرند. نیما طی زندگی خود به حزب سیاسی خاصی وابسته نبود ولی عشق به حق و حقیقت‌خواهی‌اش، باعث شده بسیاری از مسائل سیاسی و اجتماعی در اشعارش منعکس شود. از سال ۱۳۰۶ به بعد با تحکیم پایه‌های قدرت رضاخانی و تنگ‌تر شدن جو اختناق و ارعاب، حکایت‌های تمثیلی جای شعرهای سیاسی و اجتماعی نیما را می‌گیرد. بعد از سال ۱۳۱۶ و شعر '''''ققنوس'''''، دورهٔ حکایت‌های کوتاه تمثیلی پایان می‌گیرد. از اواخر سال ۱۳۱۸ با شروع جنگ جهانی و به‌خطرافتادن قدرت رضاخانی، شعرهای سیاسی و اجتماعی دوباره در زبان سمبولیک ظاهر می‌شوند.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۱۰}}</ref>{{سخ}}
	شعر '''''مرغ آمین''''' در زمستان سال۱۳۳۰ سروده شده است که سالی پیشتر از آن روزهای مبارزه برای ملی شدن صنعت نفت به رهبری مصدق و نمایندگان اقلیت در مجلس شانزدهم بود که سرانجام در ۲۴ اسفند ۱۳۲۹، مادهٔ واحدهٔ ملی شدن صنعت نفت در مجلس شورای ملی به‌تصویب می‌رسد. سال۱۳۳۰، سال نخست وزیری مصدق و ادامه مبارزات اوست به‌همین‌دلیل '''''مرغ آمین''''' زمینه‌ا‌ی سرشار از امید و شور و شوق دارد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۲}}</ref>{{سخ}}		شعر '''''مرغ آمین''''' در زمستان سال۱۳۳۰ سروده شده است که سالی پیشتر از آن روزهای مبارزه برای ملی شدن صنعت نفت به رهبری مصدق و نمایندگان اقلیت در مجلس شانزدهم بود که سرانجام در ۲۴ اسفند ۱۳۲۹، مادهٔ واحدهٔ ملی شدن صنعت نفت در مجلس شورای ملی به‌تصویب می‌رسد. سال۱۳۳۰، سال نخست وزیری مصدق و ادامه مبارزات اوست به‌همین‌دلیل '''''مرغ آمین''''' زمینه‌ا‌ی سرشار از امید و شور و شوق دارد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۲}}</ref>{{سخ}}
	رنج‌ها و گرفتاری‌ها و کارشکنی‌های بعد از پیروزی، از سال ۱۳۳۱ به بعد سایهٔ یأس و ملال را دوباره به شعرهای نیما بازمی‌گرداند. شعر بسیار موجز و عمیق '''''ری را''''' در همین سال سروده شده است. نیما در این شعر به‌درستی، فریب و گمراهی مردم را در تبلیغات و تظاهرات مصدق‌ستیزی که حزب توده به راه انداخته است، به تصویر می‌کشد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۶}}</ref>		رنج‌ها و گرفتاری‌ها و کارشکنی‌های بعد از پیروزی، از سال ۱۳۳۱ به بعد سایهٔ یأس و ملال را دوباره به شعرهای نیما بازمی‌گرداند. شعر بسیار موجز و عمیق '''''ری را''''' در همین سال سروده شده است. نیما در این شعر به‌درستی، فریب و گمراهی مردم را در تبلیغات و تظاهرات مصدق‌ستیزی که حزب توده به راه انداخته است، به تصویر می‌کشد.<ref>{{پک\|پورنامداریان\|۱۳۸۹\|ک=خانه‌ام ابری است\|ص=۱۴۶}}</ref>

ماخولا در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۲۳

2019-08-07T07:23:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۱۵۶:		خط ۱۵۶:
	===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===		===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===
	سیروس طاهباز تا قبل از انتشار مجموعهٔ کامل اشعار نیما، اشعار وی را به صورت جداگانه منتشر کرده است:{{سخ}}'''''ماخ اولا''''': ۲۹شعر، انتشارات دنیا، ۱۳۴۴ '''''شعر من''''': ۲۱شعر، انتشارات جوانه، ۱۳۴۵ '''''ناقوس''''': ۱۲شعر، مروارید، ۱۳۴۵ '''''شهر شب و شهر صبح''''': ۱۱شعر، مروارید، ۱۳۴۶ '''''قلم‌انداز''''': ۲۱شعر، دنیا، ۱۳۴۹ '''''فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ''''': ۱۴شعر، جوانه، ۱۳۵۰ '''''آب در خوابگه مورچگان''''': ۵۴۰رباعی، امیرکبیر، ۱۳۵۱ '''''مانلی و خانواده سریویلی''''': ۲منظومه، امیرکبیر، ۱۳۵۲ '''''حکایت خانوادهٔ سرباز''''': امیرکبیر، ۱۳۵۳ '''''افسانه''''': مزیّن به خط نستعلیق نصرالله افجه‌ای و نقاشی‌هایی از بهمن دادخواه،کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۵۷. نشر رشدیه نیز به جاپ اشعار نیما به همراه دستخط شاعر همت گماشته است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی اشعار منتشر نشدهٔ نیما را در دو دفتر جداگانه با عنوان‌های '''''صد سال دگر''''' در سال ۱۳۹۶ و '''''نوای کاروان''''' در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسانده است.		سیروس طاهباز تا قبل از انتشار مجموعهٔ کامل اشعار نیما، اشعار وی را به صورت جداگانه منتشر کرده است:{{سخ}}'''''ماخ اولا''''': ۲۹شعر، انتشارات دنیا، ۱۳۴۴ '''''شعر من''''': ۲۱شعر، انتشارات جوانه، ۱۳۴۵ '''''ناقوس''''': ۱۲شعر، مروارید، ۱۳۴۵ '''''شهر شب و شهر صبح''''': ۱۱شعر، مروارید، ۱۳۴۶ '''''قلم‌انداز''''': ۲۱شعر، دنیا، ۱۳۴۹ '''''فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ''''': ۱۴شعر، جوانه، ۱۳۵۰ '''''آب در خوابگه مورچگان''''': ۵۴۰رباعی، امیرکبیر، ۱۳۵۱ '''''مانلی و خانواده سریویلی''''': ۲منظومه، امیرکبیر، ۱۳۵۲ '''''حکایت خانوادهٔ سرباز''''': امیرکبیر، ۱۳۵۳ '''''افسانه''''': مزیّن به خط نستعلیق نصرالله افجه‌ای و نقاشی‌هایی از بهمن دادخواه،کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۵۷. نشر رشدیه نیز به جاپ اشعار نیما به همراه دستخط شاعر همت گماشته است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی اشعار منتشر نشدهٔ نیما را در دو دفتر جداگانه با عنوان‌های '''''صد سال دگر''''' در سال ۱۳۹۶ و '''''نوای کاروان''''' در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسانده است.
	[[پرونده:afsane dadkhah.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''نقاشی بمن دادخواه در کتاب افسانه چاپ کانون پرورش فکری کودکان'''</center>]]		[[پرونده:afsane dadkhah.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|راست\|<center>'''نقاشی بمن دادخواه در کتاب افسانه{{سخ}} چاپ کانون پرورش فکری کودکان'''</center>]]
	===طراحی جلد و تصویرسازی===		===طراحی جلد و تصویرسازی===
	===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===		===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===

ماخولا در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۱۴

2019-08-07T07:14:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۱۵۵:		خط ۱۵۵:
	==مشخصات کتاب‌شناختی==		==مشخصات کتاب‌شناختی==
	===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===		===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===
	سیروس طاهباز تا قبل از انتشار مجموعهٔ کامل اشعار نیما، اشعار وی را به صورت جداگانه منتشر کرده است:{{سخ}}'''''ماخ اولا''''': ۲۹شعر، انتشارات دنیا، ۱۳۴۴ '''''شعر من''''': ۲۱شعر، انتشارات جوانه، ۱۳۴۵ '''''ناقوس''''': ۱۲شعر، مروارید، ۱۳۴۵ '''''شهر شب و شهر صبح''''': ۱۱شعر، مروارید، ۱۳۴۶ '''''قلم‌انداز''''': ۲۱شعر، دنیا، ۱۳۴۹ '''''فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ''''': ۱۴شعر، جوانه، ۱۳۵۰ '''''آب در خوابگه مورچگان''''': ۵۴۰رباعی، امیرکبیر، ۱۳۵۱ '''''مانلی و خانواده سریویلی''''': ۲منظومه، امیرکبیر، ۱۳۵۲ '''''حکایت خانوادهٔ سرباز''''': امیرکبیر، ۱۳۵۳ '''''افسانه''''': مزیّن به خط نستعلیق نصرالله افجه‌ای و نقاشی‌هایی از بهمن دادخواه،کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۵۷. نشر رشدیه نیز به جاپ اشعار نیما به همراه دستخط شاعر همت گماشته است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی اشعار منتشر نشدهٔ نیما را در دو دفتر جداگانه با عنوان‌های '''''صد سال دگر''''' در سال ۱۳۹۶ و '''''نوای کاروان''''' در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسانده است.		سیروس طاهباز تا قبل از انتشار مجموعهٔ کامل اشعار نیما، اشعار وی را به صورت جداگانه منتشر کرده است:{{سخ}}'''''ماخ اولا''''': ۲۹شعر، انتشارات دنیا، ۱۳۴۴ '''''شعر من''''': ۲۱شعر، انتشارات جوانه، ۱۳۴۵ '''''ناقوس''''': ۱۲شعر، مروارید، ۱۳۴۵ '''''شهر شب و شهر صبح''''': ۱۱شعر، مروارید، ۱۳۴۶ '''''قلم‌انداز''''': ۲۱شعر، دنیا، ۱۳۴۹ '''''فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ''''': ۱۴شعر، جوانه، ۱۳۵۰ '''''آب در خوابگه مورچگان''''': ۵۴۰رباعی، امیرکبیر، ۱۳۵۱ '''''مانلی و خانواده سریویلی''''': ۲منظومه، امیرکبیر، ۱۳۵۲ '''''حکایت خانوادهٔ سرباز''''': امیرکبیر، ۱۳۵۳ '''''افسانه''''': مزیّن به خط نستعلیق نصرالله افجه‌ای و نقاشی‌هایی از بهمن دادخواه،کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۵۷. نشر رشدیه نیز به جاپ اشعار نیما به همراه دستخط شاعر همت گماشته است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی اشعار منتشر نشدهٔ نیما را در دو دفتر جداگانه با عنوان‌های '''''صد سال دگر''''' در سال ۱۳۹۶ و '''''نوای کاروان''''' در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسانده است.
			[[پرونده:afsane dadkhah.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''نقاشی بمن دادخواه در کتاب افسانه چاپ کانون پرورش فکری کودکان'''</center>]]
	===طراحی جلد و تصویرسازی===		===طراحی جلد و تصویرسازی===
	===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===		===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===

ماخولا در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۵۶

2019-08-07T06:56:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	==قبل از خواندن اثر، بدانیم==		==قبل از خواندن اثر، بدانیم==
	===داستانک خواندنی===		===داستانک خواندنی===
	[[پرونده:~~vasiate~~ nima.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''وصیت‌نامه نیما'''</center>]]		[[پرونده:Vasiste nima.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''وصیت‌نامه نیما'''</center>]]
	===قصهٔ اشعار نیما===		===قصهٔ اشعار نیما===
	'''قصهٔ رنگ‌پریدهٔ''' [[نیما یوشیج\|نیما]]، مُهر خورد ۱۲۹۹ و یک سال بعد رسید به دست خواننده، آن‌هم با دستْ بر جیبِ خود بردن نیما. '''شب همه شب''' پدیدار شد در روزی از سال۱۳۳۷ و بین آن اولی تا این آخری هرچه شاعر سروده بود، همگی در برگ‌برگ اثری گردهم آمد به نام ''مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج''. مجوزش را نیما فقط به [[محمد معین\|معین]] داده بود؛ درنتیجه [[سیروس طاهباز\|طاهباز]] برای خلق این اثر، درست سه سال پس از آخرین شعر نیما از معین اجازه گرفت، آن‌هم بی‌آنکه بداند اغمایی طولانی درانتظار معین جوان است. شراگیم فرزند نیما سیروس طاهباز را یاری داد و کار نرم‌نرم رسید به تکامل.		'''قصهٔ رنگ‌پریدهٔ''' [[نیما یوشیج\|نیما]]، مُهر خورد ۱۲۹۹ و یک سال بعد رسید به دست خواننده، آن‌هم با دستْ بر جیبِ خود بردن نیما. '''شب همه شب''' پدیدار شد در روزی از سال۱۳۳۷ و بین آن اولی تا این آخری هرچه شاعر سروده بود، همگی در برگ‌برگ اثری گردهم آمد به نام ''مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج''. مجوزش را نیما فقط به [[محمد معین\|معین]] داده بود؛ درنتیجه [[سیروس طاهباز\|طاهباز]] برای خلق این اثر، درست سه سال پس از آخرین شعر نیما از معین اجازه گرفت، آن‌هم بی‌آنکه بداند اغمایی طولانی درانتظار معین جوان است. شراگیم فرزند نیما سیروس طاهباز را یاری داد و کار نرم‌نرم رسید به تکامل.

ماخولا در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۵۳

2019-08-07T06:53:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	==قبل از خواندن اثر، بدانیم==		==قبل از خواندن اثر، بدانیم==
	===داستانک خواندنی===		===داستانک خواندنی===
			[[پرونده:vasiate nima.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''وصیت‌نامه نیما'''</center>]]
	===قصهٔ اشعار نیما===		===قصهٔ اشعار نیما===
	'''قصهٔ رنگ‌پریدهٔ''' [[نیما یوشیج\|نیما]]، مُهر خورد ۱۲۹۹ و یک سال بعد رسید به دست خواننده، آن‌هم با دستْ بر جیبِ خود بردن نیما. '''شب همه شب''' پدیدار شد در روزی از سال۱۳۳۷ و بین آن اولی تا این آخری هرچه شاعر سروده بود، همگی در برگ‌برگ اثری گردهم آمد به نام ''مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج''. مجوزش را نیما فقط به [[محمد معین\|معین]] داده بود؛ درنتیجه [[سیروس طاهباز\|طاهباز]] برای خلق این اثر، درست سه سال پس از آخرین شعر نیما از معین اجازه گرفت، آن‌هم بی‌آنکه بداند اغمایی طولانی درانتظار معین جوان است. شراگیم فرزند نیما سیروس طاهباز را یاری داد و کار نرم‌نرم رسید به تکامل.		'''قصهٔ رنگ‌پریدهٔ''' [[نیما یوشیج\|نیما]]، مُهر خورد ۱۲۹۹ و یک سال بعد رسید به دست خواننده، آن‌هم با دستْ بر جیبِ خود بردن نیما. '''شب همه شب''' پدیدار شد در روزی از سال۱۳۳۷ و بین آن اولی تا این آخری هرچه شاعر سروده بود، همگی در برگ‌برگ اثری گردهم آمد به نام ''مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج''. مجوزش را نیما فقط به [[محمد معین\|معین]] داده بود؛ درنتیجه [[سیروس طاهباز\|طاهباز]] برای خلق این اثر، درست سه سال پس از آخرین شعر نیما از معین اجازه گرفت، آن‌هم بی‌آنکه بداند اغمایی طولانی درانتظار معین جوان است. شراگیم فرزند نیما سیروس طاهباز را یاری داد و کار نرم‌نرم رسید به تکامل.
خط ۶۹:		خط ۶۹:

	===بازخوانی برخی اشعار مهم‌تر کتاب===		===بازخوانی برخی اشعار مهم‌تر کتاب===
			[[پرونده:afsane.png.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''افسانه'''</center>]]
	====برای دل‌های خونین====		====برای دل‌های خونین====
	مثنوی قصهٔ رنگ پریده جزو استوارترین و زیباترین اشعار نیما به شیوهٔ کلاسیک است. وی این شعر را که می‌بایست برای نخستین بار او را به جامعهٔ ادبی معرفی کند با تأمل بسیار سروده است و نشان می‌دهد که نیما اگر می‌خواست همین شیوه را ادامه دهد می‌توانست در کنار کهن سرایان دیگر چهرهٔ برجسته پیدا کند. در این مثنوی تأثیر زبان و وزن و تا حدودی معنی مثنوی مولوی آشکار است.<ref>{{پک\|آرین‌پور\|۱۳۸۲\|ک=از صبا تا نیما\|ص=۵۵}}</ref>		مثنوی قصهٔ رنگ پریده جزو استوارترین و زیباترین اشعار نیما به شیوهٔ کلاسیک است. وی این شعر را که می‌بایست برای نخستین بار او را به جامعهٔ ادبی معرفی کند با تأمل بسیار سروده است و نشان می‌دهد که نیما اگر می‌خواست همین شیوه را ادامه دهد می‌توانست در کنار کهن سرایان دیگر چهرهٔ برجسته پیدا کند. در این مثنوی تأثیر زبان و وزن و تا حدودی معنی مثنوی مولوی آشکار است.<ref>{{پک\|آرین‌پور\|۱۳۸۲\|ک=از صبا تا نیما\|ص=۵۵}}</ref>
	فضای معنوی شعر که به‌هرحال تازگی دارد چهرهٔ شاعر متعهدی را می‌نماید که عشق به حق و حقیقت و تحمل رنج‌ها و مصیبت‌های ناشی از آن را تقدیر جبری و ناخواسته خود می‌داند.<ref>{{پک\|آرین‌پور\|۱۳۸۲\|ک=از صبا تا نیما\|ص=۵۵}}</ref>		فضای معنوی شعر که به‌هرحال تازگی دارد چهرهٔ شاعر متعهدی را می‌نماید که عشق به حق و حقیقت و تحمل رنج‌ها و مصیبت‌های ناشی از آن را تقدیر جبری و ناخواسته خود می‌داند.<ref>{{پک\|آرین‌پور\|۱۳۸۲\|ک=از صبا تا نیما\|ص=۵۵}}</ref>

	====افسانه====		====افسانه====
	{{گفتاورد تزیینی\|نیما در زندگی‌نامه‌اش می‌گوید: آشنایی با زبان خارجی راه تازه‌ای در پیش چشم من گذاشت. ثمرهٔ کاوش من در این راه بعد از جدایی از مدرسه و گذارانیدن دوران دلدادگی به آنجا می‌انجامد که ممکن است در منظومهٔ افسانهٔ من دیده شود.<ref>{{پک\|آرین‌پور\|۱۳۸۲\|ک=از صبا تا نیما\|ص=۵۸۲}}</ref>}}		{{گفتاورد تزیینی\|نیما در زندگی‌نامه‌اش می‌گوید: آشنایی با زبان خارجی راه تازه‌ای در پیش چشم من گذاشت. ثمرهٔ کاوش من در این راه بعد از جدایی از مدرسه و گذارانیدن دوران دلدادگی به آنجا می‌انجامد که ممکن است در منظومهٔ افسانهٔ من دیده شود.<ref>{{پک\|آرین‌پور\|۱۳۸۲\|ک=از صبا تا نیما\|ص=۵۸۲}}</ref>}}

ماخولا در ‏۱۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۷

2019-08-06T21:07:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۳۷
خط ۱۵۵:		خط ۱۵۵:
	==مشخصات کتاب‌شناختی==		==مشخصات کتاب‌شناختی==
	===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===		===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===
	~~منظومهٔ~~ '''''~~افسانه~~''''' در ~~سال ۱۳۵۷ به‌همت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان~~ و ~~نوجوانان به چاپ رسید. این کتاب~~ مزیّن به خط نستعلیق نصرالله افجه‌ای و نقاشی‌هایی از بهمن ~~دادخواه~~ است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی ~~نیز~~ اشعار منتشر نشدهٔ نیما را در دو دفتر جداگانه با عنوان‌های '''''صد سال دگر''''' در سال ۱۳۹۶ و '''''نوای کاروان''''' در سال ۱۳۹۸ به چاپ ~~رساند~~.		سیروس طاهباز تا قبل از انتشار مجموعهٔ کامل اشعار نیما، اشعار وی را به صورت جداگانه منتشر کرده است:{{سخ}}'''''ماخ اولا''''': ۲۹شعر، انتشارات دنیا، ۱۳۴۴ '''''شعر من''''': ۲۱شعر، انتشارات جوانه، ۱۳۴۵ '''''ناقوس''''': ۱۲شعر، مروارید، ۱۳۴۵ '''''شهر شب و شهر صبح''''': ۱۱شعر، مروارید، ۱۳۴۶ '''''قلم‌انداز''''': ۲۱شعر، دنیا، ۱۳۴۹ '''''فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ''''': ۱۴شعر، جوانه، ۱۳۵۰ '''''آب در خوابگه مورچگان''''': ۵۴۰رباعی، امیرکبیر، ۱۳۵۱ '''''مانلی و خانواده سریویلی''''': ۲منظومه، امیرکبیر، ۱۳۵۲ '''''حکایت خانوادهٔ سرباز''''': امیرکبیر، ۱۳۵۳ '''''افسانه''''': مزیّن به خط نستعلیق نصرالله افجه‌ای و نقاشی‌هایی از بهمن دادخواه،کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۵۷. نشر رشدیه نیز به جاپ اشعار نیما به همراه دستخط شاعر همت گماشته است. فرهنگستان زبان و ادب فارسی اشعار منتشر نشدهٔ نیما را در دو دفتر جداگانه با عنوان‌های '''''صد سال دگر''''' در سال ۱۳۹۶ و '''''نوای کاروان''''' در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسانده است.
	===طراحی جلد و تصویرسازی===		===طراحی جلد و تصویرسازی===
	===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===		===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===

ماخولا در ‏۱۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۵

2019-08-06T19:15:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	===قصهٔ اشعار نیما===		===قصهٔ اشعار نیما===
	'''قصهٔ رنگ‌پریدهٔ''' [[نیما یوشیج\|نیما]]، مُهر خورد ۱۲۹۹ و یک سال بعد رسید به دست خواننده، آن‌هم با دستْ بر جیبِ خود بردن نیما. '''شب همه شب''' پدیدار شد در روزی از سال۱۳۳۷ و بین آن اولی تا این آخری هرچه شاعر سروده بود، همگی در برگ‌برگ اثری گردهم آمد به نام ''مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج''. مجوزش را نیما فقط به [[محمد معین\|معین]] داده بود؛ درنتیجه [[سیروس طاهباز\|طاهباز]] برای خلق این اثر، درست سه سال پس از آخرین شعر نیما از معین اجازه گرفت، آن‌هم بی‌آنکه بداند اغمایی طولانی درانتظار معین جوان است. شراگیم فرزند نیما سیروس طاهباز را یاری داد و کار نرم‌نرم رسید به تکامل.		'''قصهٔ رنگ‌پریدهٔ''' [[نیما یوشیج\|نیما]]، مُهر خورد ۱۲۹۹ و یک سال بعد رسید به دست خواننده، آن‌هم با دستْ بر جیبِ خود بردن نیما. '''شب همه شب''' پدیدار شد در روزی از سال۱۳۳۷ و بین آن اولی تا این آخری هرچه شاعر سروده بود، همگی در برگ‌برگ اثری گردهم آمد به نام ''مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج''. مجوزش را نیما فقط به [[محمد معین\|معین]] داده بود؛ درنتیجه [[سیروس طاهباز\|طاهباز]] برای خلق این اثر، درست سه سال پس از آخرین شعر نیما از معین اجازه گرفت، آن‌هم بی‌آنکه بداند اغمایی طولانی درانتظار معین جوان است. شراگیم فرزند نیما سیروس طاهباز را یاری داد و کار نرم‌نرم رسید به تکامل.
	~~[[پرونده:Vasiste nima.png\|بندانگشتی\|متن زیرنویس]]~~
	===حاضران در کتاب===		===حاضران در کتاب===
	{{گفتاورد تزیینی\|علی اسفندیاری که ۲۱آبان۱۲۷۶ تاریخ تولدش و ۱۳دی۱۳۳۸، روز خاموشیِ ابدیش است، نام اولین شعرش را گذاشت: «قصهٔ رنگ‌پریده». نخستین سروده‌اش مثنوی شد. اثرش را ۱۲۹۹ سرود تااینکه سرانجام سال۱۳۰۰ بدون حمایت ناشر و صرفاً با هزینهٔ شخصی، کتاب را به‌چاپ رساند. خلق شعر اول اگر در ۲۳سالگی بود، آخرین شعر دیوانش، «شب همه شب» را در آغاز دههٔ شصت زندگانیش سرود: ۱۳۳۷. نیما بعد از مثنوی «قصهٔ رنگ‌پریده» که در قالب و سبک اشعار کلاسیک بود، بخشی از منظومهٔ «افسانه» را به‌سال۱۳۰۱ در روزنامهٔ قرن بیستم [[میرزاده عشقی]] که یکی از تندروترین روزنامه‌های آن دوران بود منتشر کرد و قسمت‌های دیگر آن را نیز در شماره‌های بعدیِ همان روزنامه به‌چاپ رساند. در همین سال بود که [[محمدعلی جمال‌زاده\|جمال‌زاده]] کتاب [[یکی بود یکی نبود]] خود را به دست خوانندگانش رساند؛ از این‌رو، نخستین سال سدهٔ ۳۰۰ را باید آغازگر ادبیات معاصر فارسی دانست. نیما افسانه را به معلم خود نظام وفا تقدیم کرد. معلمی که به‌قول خود نیما:}}		{{گفتاورد تزیینی\|علی اسفندیاری که ۲۱آبان۱۲۷۶ تاریخ تولدش و ۱۳دی۱۳۳۸، روز خاموشیِ ابدیش است، نام اولین شعرش را گذاشت: «قصهٔ رنگ‌پریده». نخستین سروده‌اش مثنوی شد. اثرش را ۱۲۹۹ سرود تااینکه سرانجام سال۱۳۰۰ بدون حمایت ناشر و صرفاً با هزینهٔ شخصی، کتاب را به‌چاپ رساند. خلق شعر اول اگر در ۲۳سالگی بود، آخرین شعر دیوانش، «شب همه شب» را در آغاز دههٔ شصت زندگانیش سرود: ۱۳۳۷. نیما بعد از مثنوی «قصهٔ رنگ‌پریده» که در قالب و سبک اشعار کلاسیک بود، بخشی از منظومهٔ «افسانه» را به‌سال۱۳۰۱ در روزنامهٔ قرن بیستم [[میرزاده عشقی]] که یکی از تندروترین روزنامه‌های آن دوران بود منتشر کرد و قسمت‌های دیگر آن را نیز در شماره‌های بعدیِ همان روزنامه به‌چاپ رساند. در همین سال بود که [[محمدعلی جمال‌زاده\|جمال‌زاده]] کتاب [[یکی بود یکی نبود]] خود را به دست خوانندگانش رساند؛ از این‌رو، نخستین سال سدهٔ ۳۰۰ را باید آغازگر ادبیات معاصر فارسی دانست. نیما افسانه را به معلم خود نظام وفا تقدیم کرد. معلمی که به‌قول خود نیما:}}