فیروز زنوزی جلالی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mshahangi1 در ‏۹ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۲۸

2024-10-30T05:28:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۵۸
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	'''فیروز زنوزی جلالی''' داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تئاتر و سینما، مدرس و منتقد بود. این افسر بازنشستهٔ نیروی دریایی، اولین داستان‌هایش را در مجلات «فردوسی» و «کاریکاتور» چاپ کرد.		'''فیروز زنوزی جلالی''' داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تئاتر و سینما، مدرس و منتقد بود. این افسر بازنشستهٔ نیروی دریایی، اولین داستان‌هایش را در مجلات «فردوسی» و «کاریکاتور» چاپ کرد.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	فیروز زنوزی جلالی که به‌سبب شغل نظامی پدر بارها از شهری به شهری نقل مکان می‌کرد. سرانجام در سال‌های پایانیِ دبستان به تهران آمد و تا پایان دوران دبیرستان در تهران ماند. علاقه‌اش به دریانوردی در سن هجده‌سالگی، او را به شهر بوشهر و نیروی دریایی کشاند. و بالاخره فضای ~~غمگین~~ و آرام بوشهر و بندر و وضعیت خاص جلالی هنگام حضور در نیروی دریایی بود که او را به ادبیات نزدیک کرد. به‌گفته‌ٔ زنوزی:		فیروز زنوزی جلالی که به‌سبب شغل نظامی پدر بارها از شهری به شهری نقل مکان می‌کرد. سرانجام در سال‌های پایانیِ دبستان به تهران آمد و تا پایان دوران دبیرستان در تهران ماند. علاقه‌اش به دریانوردی در سن هجده‌سالگی، او را به شهر بوشهر و نیروی دریایی کشاند. و بالاخره فضای خاص و آرام بوشهر و بندر و وضعیت خاص جلالی هنگام حضور در نیروی دریایی بود که او را به ادبیات نزدیک کرد. به‌گفته‌ٔ زنوزی:
	:''«شهر تفیده و گویا پرتاب‌شده در لبه‌ٔ آخر دنیا، شهری پاک، بریده از همهٔ شور زندگی. نه بوشهر امروز که بوشهر آن زمان: تبعیدگاه صرف، با آن هوای سنگین بختک‌وار. بگو تنوری داغ و تن‌سوز؛ پرشرجی؛ بی‌آب و علف؛ یکسر برشته و سوخته. و همان‌وقت و در همان‌جا بود که از رنج واقع، تن به سِحر قلم و تخیل سپردم.»''{{سخ}}		:''«شهر تفیده و گویا پرتاب‌شده در لبه‌ٔ آخر دنیا، شهری پاک، بریده از همهٔ شور زندگی. نه بوشهر امروز که بوشهر آن زمان: تبعیدگاه صرف، با آن هوای سنگین بختک‌وار. بگو تنوری داغ و تن‌سوز؛ پرشرجی؛ بی‌آب و علف؛ یکسر برشته و سوخته. و همان‌وقت و در همان‌جا بود که از رنج واقع، تن به سِحر قلم و تخیل سپردم.»''{{سخ}}
	نخستین مجموعه‌داستانش، «سال‌های سرد» را در سال۱۳۶۷ منتشر کرد. اغلب آثارش متکی به تجربیات شرکت در جنگ تحمیلی است. داستان‌هایی نیز دربارهٔ شوربختی مردم فقیر یا وسواس‌ها و هراس‌های کارمندان دارد. گزیده‌ای از داستان‌هایش در مجموعهٔ گزیدهٔ ادبیات معاصر منتشر شده است. او برای مجموعهٔ مردی با کفش‌های قهوه‌ای برندهٔ جایزهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» شد. زنوزی فیلم‌نامه و نقد ادبی نیز می‌نوشت. رمان «مخلوق» نوشتهٔ ۱۳۷۹ تصویری از آفرینش بنابر روایات تاریخی و اسطوره‌ای، با نثری کهن‌گرایانه است. او که جایزهٔ بنیاد شهید را برای نویسندهٔ برگزیدهٔ داستان‌های کوتاه جنگ برده است، به فیلم‌سازی و نمایشنامه‌نویسی هم اشتغال داشت.{{سخ}}درخلال خلق همین آثار است که خبرهایی از برگزیده‌شدن رمان معروفش '''[[قاعدهٔ بازی]]''' در کوی‌وبرزن ادبیات به‌ویژه بین اهالی رمان‌نویس می‌پیجید. «قاعدهٔ بازی» در جشنواره‌ها و جایزه‌های ادبی همانند [[کتاب‌سال جمهوری اسلامی ایران\|کتاب سال]]، [[انجمن قلم ایران\|قلم زرین]] و [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد\|جایزهٔ جلال آل‌احمد]]<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=		نخستین مجموعه‌داستانش، «سال‌های سرد» را در سال۱۳۶۷ منتشر کرد. اغلب آثارش متکی به تجربیات شرکت در جنگ تحمیلی است. داستان‌هایی نیز دربارهٔ شوربختی مردم فقیر یا وسواس‌ها و هراس‌های کارمندان دارد. گزیده‌ای از داستان‌هایش در مجموعهٔ گزیدهٔ ادبیات معاصر منتشر شده است. او برای مجموعهٔ مردی با کفش‌های قهوه‌ای برندهٔ جایزهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» شد. زنوزی فیلم‌نامه و نقد ادبی نیز می‌نوشت. رمان «مخلوق» نوشتهٔ ۱۳۷۹ تصویری از آفرینش بنابر روایات تاریخی و اسطوره‌ای، با نثری کهن‌گرایانه است. او که جایزهٔ بنیاد شهید را برای نویسندهٔ برگزیدهٔ داستان‌های کوتاه جنگ برده است، به فیلم‌سازی و نمایشنامه‌نویسی هم اشتغال داشت.{{سخ}}درخلال خلق همین آثار است که خبرهایی از برگزیده‌شدن رمان معروفش '''[[قاعدهٔ بازی]]''' در کوی‌وبرزن ادبیات به‌ویژه بین اهالی رمان‌نویس می‌پیجید. «قاعدهٔ بازی» در جشنواره‌ها و جایزه‌های ادبی همانند [[کتاب‌سال جمهوری اسلامی ایران\|کتاب سال]]، [[انجمن قلم ایران\|قلم زرین]] و [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد\|جایزهٔ جلال آل‌احمد]]<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=
	https://www.farsnews.com/news/8709021454/%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%8A%D8%AC-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%D9%8A%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D9%8A%D8%B2%D9%87-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D8%AF\|عنوان= قاعده بازی، برندهٔ جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد}}</ref> برندهٔ جوایز متعددی می‌شود.{{سخ}}		https://www.farsnews.com/news/8709021454/%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%8A%D8%AC-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%D9%8A%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D9%8A%D8%B2%D9%87-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D8%AF\|عنوان= قاعده بازی، برندهٔ جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد}}</ref> برندهٔ جوایز متعددی می‌شود.{{سخ}}
	ساختار روان‌کاوانۀ ''قاعدهٔ بازی''، این رمان را در مرتبهٔ قیاس با [[بوف کور]] اثر معروف [[صادق هدایت]] قرار می‌دهد. رمانی روان‌کاوانه که در آن راوی، پلشتی‌های روح انسانی را برون‌افکنی می‌کند و متن، آینه‌ای‌ می‌شود برای انعکاس خباثت‌ها و دروغ‌های ذهن آدمی. در این اثر نویسنده که همان راوی است با زبان نشانه‌، به پالایش روح خویش می‌پردازد تا راهی برای پاکی و تطهیر خود و جهان پیرامونش باز کند.{{سخ}}		ساختار روان‌کاوانۀ ''قاعدهٔ بازی''، این رمان را در مرتبهٔ قیاس با [[بوف کور]] اثر معروف [[صادق هدایت]] قرار می‌دهد. رمانی روان‌کاوانه که در آن راوی، پلشتی‌های روح انسانی را برون‌افکنی می‌کند و متن، آینه‌ای‌ می‌شود برای انعکاس خباثت‌ها و دروغ‌های ذهن آدمی. در این اثر نویسنده که همان راوی است با زبان نشانه‌، به پالایش روح خویش می‌پردازد تا راهی برای پاکی و تطهیر خود و جهان پیرامونش باز کند.{{سخ}}
	عمده‌ترین مضامین داستان‌های زنوزی جنگ و فقر و شوربختی مردم و اندوه و محنت انسان‌های دردمند است. پاره‌ای از داستان‌های کوتاه او به زبان‌های عربی، انگلیسی، چینی و روسی ترجمه شده‌اند. حضور زنوزی در سمت داور و کارشناس در جشنواره‌های مختلفی چون کتاب‌سال، جلال آل‌احمد، قلم زرین، نقد سال، گام اول، داستان انقلاب، کتاب فصل و رمان متفاوت (واو) از دیگر فعالیت‌های اوست.{{سخ}}		عمده‌ترین مضامین داستان‌های زنوزی جنگ(تلخی‌ها و شیرینی‌های دفاع مقدس) و فقر و شوربختی مردم و اندوه و محنت انسان‌های دردمند است. پاره‌ای از داستان‌های کوتاه او به زبان‌های عربی، انگلیسی، چینی و روسی ترجمه شده‌اند. حضور زنوزی در سمت داور و کارشناس در جشنواره‌های مختلفی چون کتاب‌سال، جلال آل‌احمد، قلم زرین، نقد سال، گام اول، داستان انقلاب، کتاب فصل و رمان متفاوت (واو) از دیگر فعالیت‌های اوست.{{سخ}}
	زنوزی عضو شورای رمان بنیاد جانبازان، [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]] و حوزه هنری بود. ناخدای داستان‌نویس، زنوزی، جسمش از زمستان۱۳۹۴ درگیر سرطان مزمن شد و بالاخره هم، در اثر همین عارضهٔ ریوی، پس از پاروزدن‌های طولانی در دریای متلاطم زندگی، تنها وقتی که فقط پنج روز از دومین ماه بهار۱۳۹۶ می‌گذشت، کشتی‌ جانش به ساحلی امن، آرام گرفت.		زنوزی عضو شورای رمان بنیاد جانبازان، [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]] و حوزه هنری(وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی) بود. ناخدای داستان‌نویس، زنوزی، جسمش از زمستان۱۳۹۴ درگیر سرطان مزمن شد و بالاخره هم، در اثر همین عارضهٔ ریوی، پس از پاروزدن‌های طولانی در دریای متلاطم زندگی، تنها وقتی که فقط پنج روز از دومین ماه بهار۱۳۹۶ می‌گذشت، کشتی‌ جانش به ساحلی امن، آرام گرفت.

	==از میان یادها==		==از میان یادها==
خط ۱۲۶:		خط ۱۲۶:
	این قسم تمرکز بر فکر با مفهومی ویژه، کشش داشتانی را در پرده می‌گذارد و دانستگی خواننده را از شرح و بسط وقایع به‌سوی تأمل بر آن ایدهٔ ویژه برمی‌گرداند؛ یعنی خواننده را بیشتر متوجهٔ روابط درونی اشخاص داستانی می‌سازد و طبعاً اگر این روابط درونی، پیوند تنگاتنگی با یکدگیر نداشته باشد سبب خستگی و انصراف خاطر خواننده خواهد شد و مساعی داستان‌نویس به‌هدر خواهد رفت.		این قسم تمرکز بر فکر با مفهومی ویژه، کشش داشتانی را در پرده می‌گذارد و دانستگی خواننده را از شرح و بسط وقایع به‌سوی تأمل بر آن ایدهٔ ویژه برمی‌گرداند؛ یعنی خواننده را بیشتر متوجهٔ روابط درونی اشخاص داستانی می‌سازد و طبعاً اگر این روابط درونی، پیوند تنگاتنگی با یکدگیر نداشته باشد سبب خستگی و انصراف خاطر خواننده خواهد شد و مساعی داستان‌نویس به‌هدر خواهد رفت.

	====~~یوسف‌علی~~ میرشکاک====		====یوسفعلی میرشکاک====
	زمانی که فیروز می‌خواست کتاب «برج۱۱۰» را بنویسد به او گفتم که می‌ترسم از عهده ادای حق مطلب برنیایی و دربمانی. بهتر است این کار را انجام ندهی؛ اما او با دلایلی که می‌آورد می‌خواست حتماً این کار را انجام دهد. من با اصطلاح‌ها، کلیشه‌ها و عباراتی که در متن استفاده می‌کرد، مخالف بودم و معتقدم بودم زبان فارسی این نوآوری‌ها و کلیشه‌ها را پس می‌زند و مخاطب را هنگام خواندن، کُند می‌کند.		زمانی که فیروز می‌خواست کتاب «برج۱۱۰» را بنویسد به او گفتم که می‌ترسم از عهده ادای حق مطلب برنیایی و دربمانی. بهتر است این کار را انجام ندهی؛ اما او با دلایلی که می‌آورد می‌خواست حتماً این کار را انجام دهد. من با اصطلاح‌ها، کلیشه‌ها و عباراتی که در متن استفاده می‌کرد، مخالف بودم و معتقدم بودم زبان فارسی این نوآوری‌ها و کلیشه‌ها را پس می‌زند و مخاطب را هنگام خواندن، کُند می‌کند.

خط ۲۴۸:		خط ۲۴۸:
	===بررسی چند اثر===		===بررسی چند اثر===
	داستان‌های فیروز زنوزی جلالی را که در مجموعه‌های ''سال‌های سرد'' (۱۳۶۸)، ''خاک و خاکستر'' (۱۳۶۹)، ''روزی که خورشید سوخت'' (۱۳۷۰)، ''مردی با کفش‌های قهوه‌ای'' (۱۳۷۳) و در ماهنامه‌های ادبی نظیر کیهان فرهنگی منتشر شده است، باید به چند گروه تقسیم کرد:		داستان‌های فیروز زنوزی جلالی را که در مجموعه‌های ''سال‌های سرد'' (۱۳۶۸)، ''خاک و خاکستر'' (۱۳۶۹)، ''روزی که خورشید سوخت'' (۱۳۷۰)، ''مردی با کفش‌های قهوه‌ای'' (۱۳۷۳) و در ماهنامه‌های ادبی نظیر کیهان فرهنگی منتشر شده است، باید به چند گروه تقسیم کرد:
	# مبارزه ~~و جنگ~~		# جهاد و مبارزه
			# دفاع مقدس
	# فقر و شوربختی طبقه‌های محروم		# فقر و شوربختی طبقه‌های محروم
	# زندگانی مهاجران اشرافی		# زندگانی مهاجران اشرافی

طراوت بارانی در ‏۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۶

2020-04-24T23:26:43Z

نمایش تغییرات

محمد ایذجی در ‏۴ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۲

2019-11-25T08:52:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	ناخدای داستان‌نویس، زنوزی، جسمش از زمستان ۹۴ مبتلا سرطان ریه مزمن شده بود و بالاخره هم، پس از پارو زدن‌های طولانی در دریای متلاطم زندگی، تنها وقتی که فقط پنج روز از دومین ماه بهار ۱۳۹۶ می‌گذشت، کشتی‌ جانش به ساحلی امن، آرام گرفت.		ناخدای داستان‌نویس، زنوزی، جسمش از زمستان ۹۴ مبتلا سرطان ریه مزمن شده بود و بالاخره هم، پس از پارو زدن‌های طولانی در دریای متلاطم زندگی، تنها وقتی که فقط پنج روز از دومین ماه بهار ۱۳۹۶ می‌گذشت، کشتی‌ جانش به ساحلی امن، آرام گرفت.

	==~~داستانک~~==		==از میان یادها==
	===تجربه نوشتن در کودکی===		===تجربه نوشتن در کودکی===
	خاطرم هست همیشه زنگ انشا را خیلی دوست داشتم و همیشه ناراحت بودم که چرا آن زنگ را زیاد جدی نمی‌گیرند. زنگی بود برای دیگران بین زنگ ورزش و درس و برای من مهم‌ترین زنگ. دبیر ادبیاتمان مرد جاافتادهٔ موسفیدی بود که عینک ته‌استکانی می‌زد و به من علاقهٔ خاصی داشت. تعریف و تمجیدهای بیش از اندازه‌اش از من، حسادت بیشتر بچه‌ها را برانگیخته بود و تا استاد لب باز می‌کرد به تعریف می‌گفتند: آقا معلم، زنوزی را باید در زنگ ریاضی ببینید که چه موش می‌شود. یادم می‌آید روزی دبیر ادبیاتمان از بچه‌ها دربارهٔ ماضی استمراری پرسید و هیچ‌کدام بلد نبودند. دبیرمان کلی بچه‌ها را سرزنش کرد و به من گفت: زنوزی جان بلند شو و برای این بچه‌های بی‌سواد ماضی استمراری را تعریف کن. یخ زدم، چون من هم نمی‌دانستم. تمجمج‌کنان گفتم: ماضی استمراری آقا... ماضی استمراری چیز است؛ یعنی ماضی استمراری. و بچه‌ها شروع کردند به خندیدن. دبیرمان عصبانی روی میز کوبید و عینکش را جابه‌جا کرد و گفت: بشین زنوزی جان، بنشین. من که خجالت‌زده نشستم، دبیرمان بااطمینان گفت: می‌دانید بچه‌ها، زنوزی حق دارد. پاره‌ای وقت‌ها آدم از شدت معلومات زیاد قاطی می‌کند، قند توی دلم آب شد.		خاطرم هست همیشه زنگ انشا را خیلی دوست داشتم و همیشه ناراحت بودم که چرا آن زنگ را زیاد جدی نمی‌گیرند. زنگی بود برای دیگران بین زنگ ورزش و درس و برای من مهم‌ترین زنگ. دبیر ادبیاتمان مرد جاافتادهٔ موسفیدی بود که عینک ته‌استکانی می‌زد و به من علاقهٔ خاصی داشت. تعریف و تمجیدهای بیش از اندازه‌اش از من، حسادت بیشتر بچه‌ها را برانگیخته بود و تا استاد لب باز می‌کرد به تعریف می‌گفتند: آقا معلم، زنوزی را باید در زنگ ریاضی ببینید که چه موش می‌شود. یادم می‌آید روزی دبیر ادبیاتمان از بچه‌ها دربارهٔ ماضی استمراری پرسید و هیچ‌کدام بلد نبودند. دبیرمان کلی بچه‌ها را سرزنش کرد و به من گفت: زنوزی جان بلند شو و برای این بچه‌های بی‌سواد ماضی استمراری را تعریف کن. یخ زدم، چون من هم نمی‌دانستم. تمجمج‌کنان گفتم: ماضی استمراری آقا... ماضی استمراری چیز است؛ یعنی ماضی استمراری. و بچه‌ها شروع کردند به خندیدن. دبیرمان عصبانی روی میز کوبید و عینکش را جابه‌جا کرد و گفت: بشین زنوزی جان، بنشین. من که خجالت‌زده نشستم، دبیرمان بااطمینان گفت: می‌دانید بچه‌ها، زنوزی حق دارد. پاره‌ای وقت‌ها آدم از شدت معلومات زیاد قاطی می‌کند، قند توی دلم آب شد.
خط ۹۷:		خط ۹۷:
	داستان‌های او در نشریات دیگری هم منتشر می‌شد تا زمانی که به‌گفته خودش یک داستان دنباله‌دار نوشت به نام «مرغی در قفس» و هنوز قسمت‌های پایانی آن چاپ نشده بود که در همان اثنا بخش ضداطلاعات نیروی دریایی به او گفت که «نظامی حق نوشتن و چاپ داستان ندارد!» و سپس به او گفتند اگر بخواهد به کارش ادامه دهد اول باید داستانش را تحویل دهد تا بخوانند و اگر صلاح دیدند، آن‌هم بعد از اعمال اصلاحات، چاپ کند. به‌گفته زنوزی: «چنین شد که پس از چاپ حدود بیست‌وسه داستان در این و آن نشریه، دیگر عطای نوشتن را به لقایش بخشیدم و قلم را بوسیدم و به‌کل گذاشتمش کنار.»		داستان‌های او در نشریات دیگری هم منتشر می‌شد تا زمانی که به‌گفته خودش یک داستان دنباله‌دار نوشت به نام «مرغی در قفس» و هنوز قسمت‌های پایانی آن چاپ نشده بود که در همان اثنا بخش ضداطلاعات نیروی دریایی به او گفت که «نظامی حق نوشتن و چاپ داستان ندارد!» و سپس به او گفتند اگر بخواهد به کارش ادامه دهد اول باید داستانش را تحویل دهد تا بخوانند و اگر صلاح دیدند، آن‌هم بعد از اعمال اصلاحات، چاپ کند. به‌گفته زنوزی: «چنین شد که پس از چاپ حدود بیست‌وسه داستان در این و آن نشریه، دیگر عطای نوشتن را به لقایش بخشیدم و قلم را بوسیدم و به‌کل گذاشتمش کنار.»

	==زندگی و ~~تراث~~==		==زندگی و یادگار==
	===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===		===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===
	اول آبان ۱۳۲۹را روز تولدم گفته‌اند و در شهر خرم آباد. شهر «قلعه فلک‌الافلاک» ، «گرداب سنگی» و «کیو»، سه‌جا و سه‌نقطه پر رنگ خاطرات دوران کودکی‌ام در آن شهر بود. پدر نظامی بود و هر از چندگاه منتقل شهری. کلاس چهارم که تمام شد راهی «بروجرد» شدیم. فقط یک سالی و کلاس پنجم را در شهر پربیشه و یخچال گذراندیم و سر آخر به تهران آمدیم. به شهر بی‌درودروازه‌ی غریب‌کش! دوراهی قپان و امام‌زاده حسن با پرده‌خوانی‌ها و تعزیه‌هایش و ادامهٔ باقی درس، دبستان و دبیرستان و سال آخر تحصیل در پل‌چوبی و خیابان درختی و فیلم «هنگامه» و بهروز وثوقی. و دیگر ماندگار شده بودیم و جل‌و‌پوست انداخته بودیم تا[اینکه] وسوسه پوشیدن لباس سفید نیروی دریایی در سر پرباد هجده‌سالگی‌ام افتاد و بُریدم از تهران.		اول آبان ۱۳۲۹را روز تولدم گفته‌اند و در شهر خرم آباد. شهر «قلعه فلک‌الافلاک» ، «گرداب سنگی» و «کیو»، سه‌جا و سه‌نقطه پر رنگ خاطرات دوران کودکی‌ام در آن شهر بود. پدر نظامی بود و هر از چندگاه منتقل شهری. کلاس چهارم که تمام شد راهی «بروجرد» شدیم. فقط یک سالی و کلاس پنجم را در شهر پربیشه و یخچال گذراندیم و سر آخر به تهران آمدیم. به شهر بی‌درودروازه‌ی غریب‌کش! دوراهی قپان و امام‌زاده حسن با پرده‌خوانی‌ها و تعزیه‌هایش و ادامهٔ باقی درس، دبستان و دبیرستان و سال آخر تحصیل در پل‌چوبی و خیابان درختی و فیلم «هنگامه» و بهروز وثوقی. و دیگر ماندگار شده بودیم و جل‌و‌پوست انداخته بودیم تا[اینکه] وسوسه پوشیدن لباس سفید نیروی دریایی در سر پرباد هجده‌سالگی‌ام افتاد و بُریدم از تهران.

محمد ایذجی: /* نقد: */

2019-10-22T12:59:09Z

نقد:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۲۹
خط ۲۴۷:		خط ۲۴۷:
	* [[باران بر زمین‌سوخته]](۱۳۸۶)		* [[باران بر زمین‌سوخته]](۱۳۸۶)
	* تجربه‌گرایان و سترونی قلم: نگاهی به چندوچون آثار چند نویسنده معاصر(۱۳۸۷)		* تجربه‌گرایان و سترونی قلم: نگاهی به چندوچون آثار چند نویسنده معاصر(۱۳۸۷)
	* جلال آل‌احمد و آداب دروغ‌گویی!~~: نگاه به چندوچون آثار چند نویسنده معاصر(۱۳۸۷)~~		* جلال آل‌احمد و آداب دروغ‌گویی!

	===جوایز و افتخارات===		===جوایز و افتخارات===

محمد ایذجی در ‏۳۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۴۳

2019-10-22T12:43:18Z

نمایش تغییرات

محمد ایذجی: /* یوسفعلی میرشکاک */

2019-03-10T08:55:26Z

یوسفعلی میرشکاک

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۵
خط ۱۳۴:		خط ۱۳۴:
	====یوسفعلی میرشکاک====		====یوسفعلی میرشکاک====
	زمانی که فیروز می‌خواست کتاب برج ۱۱۰ را بنویسد به او گفتم که می‌ترسم از عهده ادای حق مطلب بر نیایی و دربمانی. بهتر است این کار را انجام ندهی؛ اما او با دلایلی که می‌آورد می‌خواست حتماً این کار را انجام دهد. من با اصطلاحات، کلیشه‌ها و عباراتی که در متن استفاده می‌کرد، مخالف بودم و معتقدم بودم زبان فارسی این نوآوری‌ها و کلیشه‌ها را پس می‌زند و مخاطب را هنگام خواندن، کُند می‌کند.		زمانی که فیروز می‌خواست کتاب برج ۱۱۰ را بنویسد به او گفتم که می‌ترسم از عهده ادای حق مطلب بر نیایی و دربمانی. بهتر است این کار را انجام ندهی؛ اما او با دلایلی که می‌آورد می‌خواست حتماً این کار را انجام دهد. من با اصطلاحات، کلیشه‌ها و عباراتی که در متن استفاده می‌کرد، مخالف بودم و معتقدم بودم زبان فارسی این نوآوری‌ها و کلیشه‌ها را پس می‌زند و مخاطب را هنگام خواندن، کُند می‌کند.
			====حسن میرعابدینی====
			برخی از داستان‌های زنوزی جلالی نشانگر تجربه‌گرایی او در زمینه تجربه‌گرایی او در زمینه نثر و فرم داستانی است. مثلا موضوع داستان‌های «مردی با کفش‌های قهوه‌ای» جستجوی شیوه‌های مختلفِ نوشتنِ داستان در حین روایت آن است.

	====راضیه تجار====		====راضیه تجار====

محمد ایذجی: /* مجموعه روزی که خورشید سوخت */

2019-03-05T10:29:36Z

مجموعه روزی که خورشید سوخت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۳۹۸:		خط ۳۹۸:
	====مجموعه روزی که خورشید سوخت====		====مجموعه روزی که خورشید سوخت====
	در این مجموعه زنوزی از ضعف‌هایی که در مجموعه‌های پیشین داشت فاصله گرفته و در سطح قوی‌تر و بالاتری قرار گرفته است. قصه‌هایی که در این مجمو عه چاپ شده‌اند از چفت و بست محکم‌تری برخوردارند. شعار و رک‌گویی اگر هست به یاری تمثیل و تصویر و بیان گاه هنرمندانه‌تر از قبل، کمتر آزار دهنده است.		در این مجموعه زنوزی از ضعف‌هایی که در مجموعه‌های پیشین داشت فاصله گرفته و در سطح قوی‌تر و بالاتری قرار گرفته است. قصه‌هایی که در این مجمو عه چاپ شده‌اند از چفت و بست محکم‌تری برخوردارند. شعار و رک‌گویی اگر هست به یاری تمثیل و تصویر و بیان گاه هنرمندانه‌تر از قبل، کمتر آزار دهنده است.

			==== رمان برج ۱۱۰====
			برج ۱۱۰، آخرین اثر داستانی بلند فیروز زنوزی جلالی، اثری نه تنها سخت‌خوان که کندخوان و بدخوان است. تعداد کمی از خوانندگان این رمان قطور به پایان آن خواهند رسید. و تعداد کمتری برای فهم بیشتر نقاط مجهول فراوان آن دوباره آن را خواهند خواند و تعداد انگشت‌شماری برای یافت صحت و سقم ادعاهای فلسفی این کار آن را با معیارهای فلسفه اسلامی خواهند سنجید. دلایل متعددی بر این امر می‌توان برشمرد. عدم انسجام ساختاری، ابهامات متعددی منطقی در پیرنگ داستان، مستقیم‌گویی، عدم برخورداری اثر از قصه‌ای جذاب و پیش‌برنده، شخصیت‌های غیر قابل همذات‌پنداری در اثر از جمله این دلایل‌اند.

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===

محمد ایذجی در ‏۱۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۱۴

2019-02-06T07:14:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	[[پرونده:Firouz zonozi2.JPG\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''<center>همراه‌با حمیدرضا شاه‌آبادی در نشست چالش خاطره و رمان</center>''']]		[[پرونده:Firouz zonozi2.JPG\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''<center>همراه‌با حمیدرضا شاه‌آبادی در نشست چالش خاطره و رمان</center>''']]

	'''فیروز زنوزی جلالی''' داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تئاتر و سینما، مدرس و منتقد ادبی معاصر در نخستین روز آبان۱۳۲۹ در خرم‌آباد چشم بر جهان گشود. پدرش نظامی بود و به‌همین سبب بارها از شهری به شهری نقل مکان می‌کردند. جلالی به‌همراه خانواده‌اش در سال‌های پایانیِ دبستان به تهران می‌آید و تا پایان دوران دبیرستان در تهران می‌ماند.		'''فیروز زنوزی جلالی''' داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تئاتر و سینما، مدرس و منتقد ادبی معاصر در نخستین روز آبان۱۳۲۹ در خرم‌آباد چشم بر جهان گشود. پدرش نظامی بود و به‌همین سبب بارها از شهری به شهری نقل مکان می‌کردند. جلالی به‌همراه خانواده‌اش در سال‌های پایانیِ دبستان به تهران می‌آید و تا پایان دوران دبیرستان در تهران می‌ماند. او افسر بازنشستهٔ نیروی دریایی، اولین داستان‌هایش را در مجلات فردوسی و کاریکاتور چاپ کرده است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	علاقه‌اش به دریانوردی در سن هیجده‌سالگی، او را به شهر بوشهر و نیروی دریایی کشاند. فضای غمگین و آرام بوشهر و بندر و وضعیت او هنگام حضور در نیروی دریایی او را به ادبیات نزدیک کرد. به‌گفته‌ٔ خودش: «شهر تفیده و گویا پرتاب‌شده در لبه‌ٔ آخر دنیا، شهری پاک، بریده از همهٔ شور زندگی. نه بوشهر امروز که بوشهر آن زمان: تبعیدگاه صرف، با آن هوای سنگین بختک‌وار. بگو تنوری داغ و تن‌سوز؛ پرشرجی؛ بی‌آب و علف؛ یکسر برشته و سوخته. و همان‌وقت و در همان‌جا بود که از رنج واقع، تن به سِحر قلم و تخیل سپردم.»		علاقه‌اش به دریانوردی در سن هیجده‌سالگی، او را به شهر بوشهر و نیروی دریایی کشاند. فضای غمگین و آرام بوشهر و بندر و وضعیت او هنگام حضور در نیروی دریایی او را به ادبیات نزدیک کرد. به‌گفته‌ٔ خودش: «شهر تفیده و گویا پرتاب‌شده در لبه‌ٔ آخر دنیا، شهری پاک، بریده از همهٔ شور زندگی. نه بوشهر امروز که بوشهر آن زمان: تبعیدگاه صرف، با آن هوای سنگین بختک‌وار. بگو تنوری داغ و تن‌سوز؛ پرشرجی؛ بی‌آب و علف؛ یکسر برشته و سوخته. و همان‌وقت و در همان‌جا بود که از رنج واقع، تن به سِحر قلم و تخیل سپردم.»

			نخستین مجموعه داستانش، سال‌های سرد، در ۱۳۶۷ منتشر کرد. اغلب آثارش متکی به تجربیات شرکت در جنگ تحمیلی است. داستن‌هایی نیز دربارهٔ شوربختی مردم فقیر یا وسواس‌ها و هراس‌های کارمندان دارد. گزیده‌ای از داستان‌هایش جزو مجموعهٔ گزیدهٔ ادبیات معاصر منتشر شده است. او برای مجموعهٔ مردی با با کفش‌های قهوه‌ای برندهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» شد. زنوزی فیلمنامه، از جمله آینه و مرداب، و نقد ادبی نیز می‌نوشت. رمان مخلوق (۱۳۷۹) او تصویری از آفرینش بنابر روایات تاریخی و اسطوره‌ای، با نثری کهنگرایانه و فخیم است. او که جایزهٔ بنیاد شهید را به عنوان نویسندهٔ برگرزیدهٔ داستان‌های کوتاه جنگ برده است، به فیلم‌سازی و نمایشنامه‌نویسی هم اشتغال دارد.

	درخلال خلق همین آثار است که خبرهایی از برگزیده‌شدن رمان معروفش '''[[قاعدهٔ بازی]]''' در کوی‌وبرزن ادبیات به‌ویژه بین اهالی رمان‌نویس و رمان‌دوست می‌پیجید. «قاعدهٔ بازی» جوایزی از جشنواره‌ها و جایزه‌های ادبی همانند [[کتاب سال جمهوری اسلامی ایران\|کتاب سال]]، [[انجمن قلم ایران\|قلم زرین]] و [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد\|جایزهٔ جلال آل‌احمد]]		درخلال خلق همین آثار است که خبرهایی از برگزیده‌شدن رمان معروفش '''[[قاعدهٔ بازی]]''' در کوی‌وبرزن ادبیات به‌ویژه بین اهالی رمان‌نویس و رمان‌دوست می‌پیجید. «قاعدهٔ بازی» جوایزی از جشنواره‌ها و جایزه‌های ادبی همانند [[کتاب سال جمهوری اسلامی ایران\|کتاب سال]]، [[انجمن قلم ایران\|قلم زرین]] و [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد\|جایزهٔ جلال آل‌احمد]]
خط ۶۲:		خط ۶۴:

	عمده‌ترین مضامین داستان‌های زنوزی جنگ و فقر و شوربختی مردم و اندوه و محنت انسان‌های دردمند است. پاره‌ای از داستان‌های کوتاه او به زبان‌های عربی، انگلیسی، چینی و روسی ترجمه شده‌اند. حضور زنوزی به‌عنوان داور و کارشناس در جشنواره‌های مختلفی چون کتاب سال، جلال آل‌احمد، قلم زرین انجمن قلم ایران، نقد سال، گام اول، داستان انقلاب، کتاب فصل و رمان متفاوت (واو) از دیگر فعالیت‌های اوست.		عمده‌ترین مضامین داستان‌های زنوزی جنگ و فقر و شوربختی مردم و اندوه و محنت انسان‌های دردمند است. پاره‌ای از داستان‌های کوتاه او به زبان‌های عربی، انگلیسی، چینی و روسی ترجمه شده‌اند. حضور زنوزی به‌عنوان داور و کارشناس در جشنواره‌های مختلفی چون کتاب سال، جلال آل‌احمد، قلم زرین انجمن قلم ایران، نقد سال، گام اول، داستان انقلاب، کتاب فصل و رمان متفاوت (واو) از دیگر فعالیت‌های اوست.

			زنوزی عضو شورای رمان بنیاد جانبازان، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و حوزه هنری بود.

	ناخدای داستان‌نویس، زنوزی، جسمش از زمستان ۹۴ مبتلا سرطان ریه مزمن شده بود و بالاخره هم، پس از پارو زدن‌های طولانی در دریای متلاطم زندگی، تنها وقتی که فقط پنج روز از دومین ماه بهار ۱۳۹۶ می‌گذشت، کشتی‌ جانش به ساحلی امن، آرام گرفت.		ناخدای داستان‌نویس، زنوزی، جسمش از زمستان ۹۴ مبتلا سرطان ریه مزمن شده بود و بالاخره هم، پس از پارو زدن‌های طولانی در دریای متلاطم زندگی، تنها وقتی که فقط پنج روز از دومین ماه بهار ۱۳۹۶ می‌گذشت، کشتی‌ جانش به ساحلی امن، آرام گرفت.

محمد ایذجی در ‏۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۵

2019-01-28T10:55:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۸۵:		خط ۸۵:

	===داستانک آشنایی===		===داستانک آشنایی===
	در سال‌های ۶۵ و ۶۶ در نمازخانه حوزهٔ هنری، آن زمان که کلاس‌های داستان‌نویسی در آن برگزار می‌شد، برای اولین بار دیدمش: مردی با لباس نیروی دریایی. استاد سرشار ما را به‌هم معرفی کرد. ایشان بالبخند گفت: «نویسنده ~~نرگس‌ها»~~ در طول همهٔ سال‌های رفته، رفیق راه بودند. برای خانواده هم سلام و دعا داشتیم و ایامی که به‌اتفاق دکتر یعقوب آژند سردبیری فصلنامه ادبیات داستانی را داشتیم این ارتباط بیشتر شد. گاهی هم در همان اتاقک ۳×۲ کنج حیاط حوزه به دیدن ایشان می‌رفتم. از کتاب و کتابت می‌گفتیم و از ادبیات و راه پردست‌اندازش و از این دوست و آن دوست نویسنده.		در سال‌های ۶۵ و ۶۶ در نمازخانه حوزهٔ هنری، آن زمان که کلاس‌های داستان‌نویسی در آن برگزار می‌شد، برای اولین بار دیدمش: مردی با لباس نیروی دریایی. استاد سرشار ما را به‌هم معرفی کرد. ایشان بالبخند گفت: خانم تجار «نویسنده نرگس‌ها.» در طول همهٔ سال‌های رفته، رفیق راه بودند. برای خانواده هم سلام و دعا داشتیم و ایامی که به‌اتفاق دکتر یعقوب آژند سردبیری فصلنامه ادبیات داستانی را داشتیم این ارتباط بیشتر شد. گاهی هم در همان اتاقک ۳×۲ کنج حیاط حوزه به دیدن ایشان می‌رفتم. از کتاب و کتابت می‌گفتیم و از ادبیات و راه پردست‌اندازش و از این دوست و آن دوست نویسنده.

	===داستانک عشق===		===داستانک عشق===
	هم‌پا و غم‌خوار زنش بود. زنی که عاشقانه همسر خود را دوست می‌داشت و وقتی می‌‌گفت «جلالی» تمامی شکوه و جلالی را که یک زن عاشق در ~~کلام خود~~ نسبت به همسر خود می‌تواند داشته باشد در صدای او می‌شنیدی.		هم‌پا و غم‌خوار زنش بود. زنی که عاشقانه همسر خود را دوست می‌داشت و وقتی می‌‌گفت «جلالی» تمامی شکوه و جلالی را که یک زن عاشق در کلامش نسبت به همسر خود می‌تواند داشته باشد در صدای او می‌شنیدی. هر بار از همسرش صحبت می‌کرد، بغض و اشک بود که راه صحبت کردنش را می‌بست. ۹۴ که سرطان ریه گرفت، با پیگیری‌های زنش هنوز سرپا بود. ولی پس از مرگ همسرش در سال ۹۵ طولی نکشید شمع جسمش خاموش شد. فراق او و همسرش زیاد طولانی نشد.

	===داستانک‌ ترک داستان===		===داستانک‌ ترک داستان===
خط ۱۴۴:		خط ۱۴۴:

	====خسرو آقایاری====		====خسرو آقایاری====
	او را همیشه یک سروگردن بالاتر از ~~افرادی~~ می‌دیدم. من بارها کارها و آثار او را خوانده‌ام و برای من تبدیل به کارهای بالینی شده و هروقت احساس می‌کنم چیز متفاوتی بخوانم به کتاب‌های او مراجعه می‌کنم.		او را همیشه یک سروگردن بالاتر از بقیه افراد حوزه هنری می‌دیدم. بارها کارها و آثار او را خوانده‌ام و برای من تبدیل به کارهای بالینی شده و هروقت احساس می‌کنم چیز متفاوتی بخوانم به کتاب‌های او مراجعه می‌کنم.

	====مصطفی جمشیدی====		====مصطفی جمشیدی====
خط ۲۵۳:		خط ۲۵۳:

	===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ زنوزی نوشته شده است)===		===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ زنوزی نوشته شده است)===
	* خ‍اک‌ و خ‍اک‍س‍ت‍ر و داس‍ت‍ان‌ه‍ای‌ ~~دی‍گ‍ر~~(۱۳۷۵){{سخ}}		* خ‍اک‌ و خ‍اک‍س‍ت‍ر و داس‍ت‍ان‌ه‍ای‌ دی‍گ‍ر؛ ع‍ب‍دال‍ع‍ل‍ی‌ دستغیب (۱۳۷۵){{سخ}}
	* از آن‌ س‍ال‌ه‍ای‌ س‍رد ت‍ا روزی‌ ک‍ه‌ خ‍ورش‍ی‍د ~~س‍وخ‍ت‌~~(۱۳۷۶){{سخ}}		* از آن‌ س‍ال‌ه‍ای‌ س‍رد ت‍ا روزی‌ ک‍ه‌ خ‍ورش‍ی‍د س‍وخ‍ت‌؛ فرشید حسامی (۱۳۷۶){{سخ}}
	* روای‍ت‍ی‌ ~~ن‍م‍ادی‍ن‌~~(۱۳۷۷){{سخ}}		* روای‍ت‍ی‌ ن‍م‍ادی‍ن‌؛ فاطمه حیدری (۱۳۷۷){{سخ}}
	* دی‍وانه‌ای‌ ب‍ا ن‍گ‍اه‌ ~~خ‍ردم‍ن‍دان‍ه‌~~(۱۳۷۸){{سخ}}		* دی‍وانه‌ای‌ ب‍ا ن‍گ‍اه‌ خ‍ردم‍ن‍دان‍ه‌؛ سیامک وکیلی (۱۳۷۸){{سخ}}
	* م‍رگ‌ آق‍ای‌ ~~ن‍وی‍س‍ن‍ده‌~~(۱۳۷۸){{سخ}}		* م‍رگ‌ آق‍ای‌ ن‍وی‍س‍ن‍ده‌؛ ح‍س‍ی‍ن‌ ف‍رج‍ی‌ (۱۳۷۸){{سخ}}
	* ه‍ب‍وط م‍خ‍ل‍وق‍ات‌ ~~ن‍وی‍س‍ا~~(۱۳۷۹){{سخ}}		* ه‍ب‍وط م‍خ‍ل‍وق‍ات‌ ن‍وی‍س‍ا؛ علی‌الله سلیمی (۱۳۷۹){{سخ}}
	* لای‍ه‌ه‍ای‌ ه‍ول‌ان‍گ‍ی‍ز روی‍داده‍ای‌ س‍اده‌ ‌(۱۳۷۹)		* لای‍ه‌ه‍ای‌ ه‍ول‌ان‍گ‍ی‍ز روی‍داده‍ای‌ س‍اده‌ ‌(۱۳۷۹)
	* دن‍ی‍ای‍ی‌ ک‍ه‍ن‌ ک‍ه‌ در ح‍وزه‌ خ‍ی‍ال‌ ب‍ه‌ دی‍ده‌ ~~م‍ی‌آی‍د~~ (۱۳۷۹)		* دن‍ی‍ای‍ی‌ ک‍ه‍ن‌ ک‍ه‌ در ح‍وزه‌ خ‍ی‍ال‌ ب‍ه‌ دی‍ده‌ م‍ی‌آی‍د؛ ع‍ب‍دال‍ع‍ل‍ی‌ دستغیب (۱۳۷۹)
	* م‍س‍وده‌ای‌ ان‍در ح‍ک‍ای‍ت‌ خ‍لاق‍ی‍ت‍ی‌ س‍ت‍رگ‌ و چ‍ش‍م‍ان‌ ~~اس‍ف‍ن‍دی‍ار~~ (۱۳۸۰)		* م‍س‍وده‌ای‌ ان‍در ح‍ک‍ای‍ت‌ خ‍لاق‍ی‍ت‍ی‌ س‍ت‍رگ‌ و چ‍ش‍م‍ان‌ اس‍ف‍ن‍دی‍ار؛ م‍ح‍م‍دح‍س‍ن‌ ش‍ه‍س‍واری‌ (۱۳۸۰)
	* ج‍ای‌ م‍خ‍ل‍وق‌ ک‍ج‍اس‍ت‌؟ (۱۳۸۰)		* ج‍ای‌ م‍خ‍ل‍وق‌ ک‍ج‍اس‍ت‌؟ ع زین‌الدین (۱۳۸۰)
	* ق‍ص‍ه‌ ح‍ق‍ی‍ق‍ت‍ی‌ اس‍ت‌ ~~م‍ان‍دگ‍ار~~ (۱۳۸۰)		* ق‍ص‍ه‌ ح‍ق‍ی‍ق‍ت‍ی‌ اس‍ت‌ م‍ان‍دگ‍ار؛ فاطمه رحیمی (۱۳۸۰)
	* ک‍وس‍ه‌ ~~س‍ی‍اه‌~~ (۱۳۸۰)		* ک‍وس‍ه‌ س‍ی‍اه‌؛ علی‌الله سلیمی (۱۳۸۰)
	*‌ م‍رگ‌ ج‍اودان‍ه‌ ~~ن‍وی‍س‍ن‍ده‌~~ (۱۳۸۰)		*‌ م‍رگ‌ ج‍اودان‍ه‌ ن‍وی‍س‍ن‍ده‌؛ علی‌الله سلیمی (۱۳۸۰)
	* ت‍لاش‌ ب‍رای‌ رس‍ی‍دن‌ ب‍ه‌ روح‌ ~~ش‍رق‍ی‌~~ (۱۳۸۰)		* ت‍لاش‌ ب‍رای‌ رس‍ی‍دن‌ ب‍ه‌ روح‌ ش‍رق‍ی‌؛ پوریا محمدی (۱۳۸۰)
	* گ‍ذری‌ و ن‍ظری‌ ب‍ر رم‍ان‌ ~~م‍خ‍ل‍وق‌~~ (۱۳۸۲)		* ت‍ج‍رب‍ه‌ای‌ دی‍گ‍ر از ف‍ق‍دان‌ روح‍ی‍ه‌ ن‍ق‍د و ن‍ق‍دپ‍ذی‍ری‌؛ فاطمه علی‌یار (۱۳۸۱)
	* ق‍ه‍رم‍ان‌ داس‍ت‍ان‌ در ج‍دال‌ ب‍ا ~~ن‍وی‍س‍ن‍ده‌~~ (۱۳۸۲)		* گ‍ذری‌ و ن‍ظری‌ ب‍ر رم‍ان‌ م‍خ‍ل‍وق‌؛ مجتبی حبیبی (۱۳۸۲)
	* ادب‍ی‍ات‌ ان‍ق‍لاب‌ در ع‍رص‍ه‌ٔ ک‍ودک‌ و ن‍وج‍وان‌ پ‍ی‍ش‍ت‍ازت‍ر از ب‍زرگ‍س‍الان‌ ~~اس‍ت‌~~ (۱۳۸۲)		* ق‍ه‍رم‍ان‌ داس‍ت‍ان‌ در ج‍دال‌ ب‍ا ن‍وی‍س‍ن‍ده‌؛ ع‍ب‍دال‍ع‍ل‍ی‌ دستغیب (۱۳۸۲)
	* ب‍ا داوران‌ ج‍ش‍ن‍واره‌ م‍ش‍ک‍ل‌ ~~دارم‌~~ (۱۳۸۳)		* ادب‍ی‍ات‌ ان‍ق‍لاب‌ در ع‍رص‍ه‌ٔ ک‍ودک‌ و ن‍وج‍وان‌ پ‍ی‍ش‍ت‍ازت‍ر از ب‍زرگ‍س‍الان‌ اس‍ت‌؛ فیروزه محمدحسینی (۱۳۸۲)
	* س‍رق‍ت‍‌ه‍ای‌ ادب‍ی‌، دغ‍دغ‍ه‌ه‍ا و ~~راه‍ک‍اره‍ا~~ (۱۳۸۳)		* چ‍ن‍د ص‍دای‍ی‌ در ادب‍ی‍ات‌ ب‍ع‍د از ان‍ق‍لاب‌؛ سجاد صاحبان‌زند (۱۳۸۳)
	* رم‍ان‌ ام‍روز از ف‍رم‌گ‍رای‍ی‌ م‍ف‍رط رن‍ج‌ ~~م‍ی‌ب‍رد~~ (۱۳۸۳)		* ب‍ا داوران‌ ج‍ش‍ن‍واره‌ م‍ش‍ک‍ل‌ دارم‌؛ شمسی خسروی (۱۳۸۳)
			* س‍رق‍ت‍‌ه‍ای‌ ادب‍ی‌، دغ‍دغ‍ه‌ه‍ا و راه‍ک‍اره‍ا؛ مجتبی حبیبی (۱۳۸۳)
			* رم‍ان‌ ام‍روز از ف‍رم‌گ‍رای‍ی‌ م‍ف‍رط رن‍ج‌ م‍ی‌ب‍رد؛ خدیجه زمانیان (۱۳۸۳)
			* ف‍ره‍ن‍گ‌ ج‍ب‍ه‍ه‌، ی‍ک‌ ف‍ره‍ن‍گ‌ ک‍ل‍ی‍ش‍ه‌ای‌ ن‍ی‍س‍ت‌؛ فیروزه محمدحسینی (۱۳۸۳)
	* ف‍ی‍روز زن‍وزی‌ ج‍لال‍ی‌، ن‍وی‍س‍ن‍ده‌ و م‍ن‍ت‍ق‍د ادب‍ی‍ات‌ پ‍ای‍داری‌ (۱۳۸۳)		* ف‍ی‍روز زن‍وزی‌ ج‍لال‍ی‌، ن‍وی‍س‍ن‍ده‌ و م‍ن‍ت‍ق‍د ادب‍ی‍ات‌ پ‍ای‍داری‌ (۱۳۸۳)
	* آس‍ی‍ب‌ش‍ن‍اس‍ی‌ ادب‍ی‍ات‌ ب‍ع‍د از ان‍ق‍لاب؛ محمدعلی گودینی (۱۳۸۴)		* آس‍ی‍ب‌ش‍ن‍اس‍ی‌ ادب‍ی‍ات‌ ب‍ع‍د از ان‍ق‍لاب؛ محمدعلی گودینی (۱۳۸۴)
	* شاید ماندگار، شاید تکرار شدنی : به بهانه انتخاب اثری داستانی به عنوان کتاب ~~سال~~ (۱۳۸۵)		* خ‍ی‍ل‍ی‌ ت‍ع‍ارف‌ م‍ی‌ک‍ن‍ی‍م‌ِ علی‌اصغر عزتی‌پاک (۱۳۸۴)
	* حکایت برگزیدگان ~~بزرگ~~ (۱۳۸۵)		* شاید ماندگار، شاید تکرار شدنی : به بهانه انتخاب اثری داستانی به عنوان کتاب سال؛ زهرا ابوعلی (۱۳۸۵)
	* ادبیات انقلاب زیر سایه جنگ ~~است~~ (۱۳۸۶)		* حکایت برگزیدگان بزرگ؛ عباس پارسا (۱۳۸۵)
	* جایزه‌ای برای آثار ~~معمولی~~ (۱۳۸۶)		* نویسنده یا مترجم؟ خدیجه قره‌گلی (۱۳۸۵)
	* سنت محمود نقد : حرفهایی درباره باران بر زمین ~~سوخته~~ ‌(۱۳۸۶)		* ادبیات انقلاب زیر سایه جنگ است؛ احساس حضرتی (۱۳۸۶)
	* مثل زندگی : نگاهی به سیاه بمبک نوشته فیروز زنوزی ~~جلالی~~ (۱۳۸۶)		* جایزه‌ای برای آثار معمولی؛ محسن لطفی‌زاد (۱۳۸۶)
			* سنت محمود نقد : حرفهایی درباره باران بر زمین سوخته؛ آرش شفاعی ‌(۱۳۸۶)
			* مثل زندگی : نگاهی به سیاه بمبک نوشته فیروز زنوزی جلالی؛ سبحان همتی (۱۳۸۶)
			* بارش آتش بر سر ماهی‌ها؛ علی‌الله سلیمی (۱۳۸۷)
	* آشتی با مخاطب‌های کم‌حوصله؛ سارا برومند (۱۳۸۷)		* آشتی با مخاطب‌های کم‌حوصله؛ سارا برومند (۱۳۸۷)
	* پرسه در دالان‌های ~~تاریک~~ (۱۳۸۷)		* پرسه در دالان‌های تاریک؛ محمدعلی گودینی (۱۳۸۷)
	* هراس از خط ~~قرمزها~~ (۱۳۸۷)		* هراس از خط قرمزها؛ سجاد صاحبان‌زند (۱۳۸۷)
			* یک اتفاق بزرگ؛ لیلا کریمی (۱۳۸۷)
	* آنجا که نویسنده اعتراف می‌کند؛ عباس محبعلی (۱۳۸۸)		* آنجا که نویسنده اعتراف می‌کند؛ عباس محبعلی (۱۳۸۸)
	* ساختار نو با درونمایه بومی : فیروز زنوزی‌جلالی ~~از«~~ قاعده بازی» ~~می‌‌گوید~~ ‌(۱۳۸۷)		* ساختار نو با درونمایه بومی : فیروز زنوزی‌جلالی از « قاعده بازی» می‌‌گوید؛ بردیا برزگر ‌(۱۳۸۷)
	* قاعده بازی در شکارگاه : نقد و بررسی رمان قاعده بازی برنده جایزه کتاب سال ۸۷ (۱۳۸۸)		* قاعده بازی در شکارگاه : نقد و بررسی رمان قاعده بازی برنده جایزه کتاب سال ۸۷‌ مریم غفاری‌جاهد (۱۳۸۸)
	* ماکارونی خوابیده در آب داغ! : نقدی بر «قاعده ~~بازی»~~ (۱۳۸۸)		* ماکارونی خوابیده در آب داغ! : نقدی بر «قاعده بازی»؛ گرجی ابراهیم‌زاده (۱۳۸۸)
	* ماهمه بازی‌مان را می‌کنیم : نگاهی به رمان قاعده بازی نوشته فیروز زنوزی‌ ~~جلالی~~ (۱۳۸۸)		* ماهمه بازی‌مان را می‌کنیم : نگاهی به رمان قاعده بازی نوشته فیروز زنوزی‌ جلالی؛ نرگس باقری ملا‌حسنعلی (۱۳۸۸)
	* آسیب‌شناسی داستان کوتاه دفاع مقدس(پایان‌نامه)؛ اعظم امید‌ترشیز (۱۳۹۰)		* آسیب‌شناسی داستان کوتاه دفاع مقدس (پایان‌نامه)؛ اعظم امید‌ترشیز (۱۳۹۰)

	===بررسی موردی چند اثر===		===بررسی موردی چند اثر===

طراوت بارانی: /* جملات فیزوزه‌ای جلالی */

2019-01-27T17:18:46Z

جملات فیزوزه‌ای جلالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱۶۷:		خط ۱۶۷:
	در ادبیات داستانی ما باورمندی مسئله بسیار مهمی است و در ادبیات داستانی ما این مسئله که من آن را زمینهٔ علاقمند‌سازی می‌نامم، کمتر دیده می‌شود؛ اما در آثار مؤذنی این مسئله به‌زیبایی ارائه شده است که شیوهٔ ارائه آن در رمان [[مأمور]] علی مؤذنی کم‌نظیر یا حتی بی‌نظیر است. موذنی در آثار خود، حرف نمی‌زند، بلکه نشان می‌دهد و این کار چکیده همهٔ درس‌های ادبیات داستانی دنیاست.		در ادبیات داستانی ما باورمندی مسئله بسیار مهمی است و در ادبیات داستانی ما این مسئله که من آن را زمینهٔ علاقمند‌سازی می‌نامم، کمتر دیده می‌شود؛ اما در آثار مؤذنی این مسئله به‌زیبایی ارائه شده است که شیوهٔ ارائه آن در رمان [[مأمور]] علی مؤذنی کم‌نظیر یا حتی بی‌نظیر است. موذنی در آثار خود، حرف نمی‌زند، بلکه نشان می‌دهد و این کار چکیده همهٔ درس‌های ادبیات داستانی دنیاست.

	===جملات ~~فیزوزه‌ای جلالی~~===		===جملات فیروزه‌ای زنوزی===
	* شبیه دیگری شدن، دغدغهٔ ادبیات داستانی است.{{سخ}}		* شبیه دیگری شدن، دغدغهٔ ادبیات داستانی است.{{سخ}}
	* برای طرد یک نویسنده، هیچ ضربه‌ای بالاتر از چاپ و انتشار آثار سست و بی‌در و پیکر او نیست.{{سخ}}		* برای طرد یک نویسنده، هیچ ضربه‌ای بالاتر از چاپ و انتشار آثار سست و بی‌در و پیکر او نیست.{{سخ}}