فریدون عموزاده خلیلی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

پرواز: /* قدم زدن در شگفت‌انگیزترین دنیاها با پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب */

2021-09-14T19:55:51Z

قدم زدن در شگفت‌انگیزترین دنیاها با پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۵
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	===قدم زدن در شگفت‌انگیزترین دنیاها با پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب===		===قدم زدن در شگفت‌انگیزترین دنیاها با پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب===
	:من در ۱۰ سالگی‌‌ام برای شنیدن قصه‌های [[مهدی آذریزدی\|پدربزگ]] باید از خانه‌مان در خیابان ایستگاه که در جنوب شهر بود تا کتابخانه کانون در بالا شهر‌ترین خیابان سمنان که آن‌ وقت‌ها انگار تا آخر دنیا راه بود پیاده می‌رفتم به عشق امانت گرفتن یکی دیگر از کتاب‌‌های آن مجموعه شگفت‌انگیزی که اسمش ''قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب'' بود وقتی یکی از آن‌ کتاب‌ها را زیربغل می‌زدم که بچه‌های اتوکشیده و شیک روی جلدش داشتند دور هم کتاب می‌خواندند، در خیابان‌های ترس‌خورده بچگی‌ام حسرت می‌خوردم که من با آن کلّه ماشین شده با نمره ۲ و آن کت نیمدار کوچک شده با یقه سفید و آن شلوار دسته دوم که همیشه برایم گشاد بود و آن پاهای بی‌‌جوراب، نمی‌شد، هیچ وقت نمی‌شد که شبیه آن بچه‌های خوب روی کتاب باشم با این همه حسرتِ مانده بر دل، باز می‌دویدم، در خلسه می‌دویدم، پا به پای آن جوی باریک کنار پیاده‌رو که از استخر لیقبار بازیگوشانه راه می‌کشید و رو به جنوب می‌رفت. نمی‌دیدم، اطرافم را نمی‌دیدم، مغازه‌ها را نمی‌دیدم، آدم‌ها را نمی‌دیدم تا زودتر به خانه برسم و کتاب امانت گرفته را باز کنم و تا شب نشده نیمی از آن را حتی بیشتر، اگر می‌شد همه‌اش را تمام کنم و دیگر حسرت نخورم به آن عکس‌های شیک و پیکِ روی جلد و در عوض سرشار شوم از آن همه مهربانی، حکمت و زیبایی که بدون آن که بفهمم و بدانم از کجا خوردم از کتاب‌های پدربزرگ سرریز می‌کرد و به جانم می‌نشست. وگرنه من، و همه بچه‌های دبستان توکلی کِی می‌توانستیم با آن پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب به شگفت‌انگیزترین دنیاها قدم بگذاریم؟ دنیای سحرآمیز سندبادنامه یا دنیای حکمت‌آمیز مثنوی یا دنیای آسمانی قرآن یا دنیای شیرین کلیله و دمنه و مرزبان‌نامه و گلستان و ملستان و...		:من در ۱۰ سالگی‌‌ام برای شنیدن قصه‌های [[مهدی آذریزدی\|پدربزگ]] باید از خانه‌مان در خیابان ایستگاه که در جنوب شهر بود تا کتابخانه کانون در بالا شهر‌ترین خیابان سمنان که آن‌ وقت‌ها انگار تا آخر دنیا راه بود پیاده می‌رفتم به عشق امانت گرفتن یکی دیگر از کتاب‌‌های آن مجموعه شگفت‌انگیزی که اسمش ''قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب'' بود وقتی یکی از آن‌ کتاب‌ها را زیربغل می‌زدم که بچه‌های اتوکشیده و شیک روی جلدش داشتند دور هم کتاب می‌خواندند، در خیابان‌های ترس‌خورده بچگی‌ام حسرت می‌خوردم که من با آن کلّه ماشین شده با نمره ۲ و آن کت نیمدار کوچک شده با یقه سفید و آن شلوار دسته دوم که همیشه برایم گشاد بود و آن پاهای بی‌‌جوراب، نمی‌شد، هیچ وقت نمی‌شد که شبیه آن بچه‌های خوب روی کتاب باشم با این همه حسرتِ مانده بر دل، باز می‌دویدم، در خلسه می‌دویدم، پا به پای آن جوی باریک کنار پیاده‌رو که از استخر لیقبار بازیگوشانه راه می‌کشید و رو به جنوب می‌رفت. نمی‌دیدم، اطرافم را نمی‌دیدم، مغازه‌ها را نمی‌دیدم، آدم‌ها را نمی‌دیدم تا زودتر به خانه برسم و کتاب امانت گرفته را باز کنم و تا شب نشده نیمی از آن را حتی بیشتر، اگر می‌شد همه‌اش را تمام کنم و دیگر حسرت نخورم به آن عکس‌های شیک و پیکِ روی جلد و در عوض سرشار شوم از آن همه مهربانی، حکمت و زیبایی که بدون آن که بفهمم و بدانم از کجا خوردم از کتاب‌های پدربزرگ سرریز می‌کرد و به جانم می‌نشست. وگرنه من، و همه بچه‌های دبستان توکلی کِی می‌توانستیم با آن پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب به شگفت‌انگیزترین دنیاها قدم بگذاریم؟ دنیای سحرآمیز سندبادنامه یا دنیای حکمت‌آمیز مثنوی یا دنیای آسمانی قرآن یا دنیای شیرین کلیله و دمنه و مرزبان‌نامه و گلستان و ملستان و...
	و ولع دانستنمان را سیراب کنیم از مهربانی و گرمیِ لحن پدربزرگ که انگار از اول پدربزرگ به دنیا آمده بود همیشه پدربزرگ زندگی کرده بود و آخرش هم پدربزرگ از دنیا رفته بود.<ref name= ~~پدربزگ~~>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20120413161551-4037-325.pdf\|عنوان= همیشه پدربزرگ برای مهدی آذریزدی}}</ref>		و ولع دانستنمان را سیراب کنیم از مهربانی و گرمیِ لحن پدربزرگ که انگار از اول پدربزرگ به دنیا آمده بود همیشه پدربزرگ زندگی کرده بود و آخرش هم پدربزرگ از دنیا رفته بود.<ref name= پدربزرگ>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20120413161551-4037-325.pdf\|عنوان= همیشه پدربزرگ برای مهدی آذریزدی}}</ref>

	===ماجرای عشق===		===ماجرای عشق===
	===خداحافظی با تئاتر===		===خداحافظی با تئاتر===

پرواز در ‏۲۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۵۴

2021-09-14T19:54:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۴
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	====غیررسمی====		====غیررسمی====
	:حدوداً ۱۲، ۱۳ ساله بودم، شروع به نوشتن کردم. با روزنامه دیواری‌هایی که در مدرسه درست می‌کردیم و روزنامه دیواری‌هایی که در کتابخانه کانون آماده می‌کردیم. همچنین با کاغذهایی که کاغذهای تلگراف بودند کتاب درست می‌کردم. کاغذهای تلگراف را می‌بریدم و روی هم می‌گذاشتم و لابه‌لای آن‌ها را کاغذ کاربن می‌گذاشتم و در شمارگان سه یا چهار نسخه کتاب داستان می‌نوشتم. یک نسخه که خودم می‌نوشتم و سه نسخه هم که با کاربن چاپ می‌شد و همیشه آخری خیلی کمرنگ بود. نقاشی هم برایشان می‌کشیدم، پشت جلد می‌نوشتم و برایشان اسم می‌گذاشتم، از همان اسم‌هایی که برای کودکان جذاب است مانند؛ ''کودک قهرمان''. و بعد این کتاب‌ها را بین بچه‌های هم‌سن و سال خودم در فامیل یا مدرسه پخش می‌کردم و به آن‌ها می‌گفتم بیایید درباره این کتاب‌ها حرف بزنیم. درواقع نوشتن غیررسمی برای من از همان دوران با این کتاب‌های کپی شده آغاز شد. در همان دوران راهنمایی داستانی برای کیهان بچه‌ها فرستادم چند خط آن را چاپ کردند به نام فریدون عموزاده خلیلی ۱۲ ساله از سمنان. که در آن زمان برایم بسیار مهم بود.<ref name= نویسندگان/>		:حدوداً ۱۲، ۱۳ ساله بودم، شروع به نوشتن کردم. با روزنامه دیواری‌هایی که در مدرسه درست می‌کردیم و روزنامه دیواری‌هایی که در کتابخانه کانون آماده می‌کردیم. همچنین با کاغذهایی که کاغذهای تلگراف بودند کتاب درست می‌کردم. کاغذهای تلگراف را می‌بریدم و روی هم می‌گذاشتم و لابه‌لای آن‌ها را کاغذ کاربن می‌گذاشتم و در شمارگان سه یا چهار نسخه کتاب داستان می‌نوشتم. یک نسخه که خودم می‌نوشتم و سه نسخه هم که با کاربن چاپ می‌شد و همیشه آخری خیلی کمرنگ بود. نقاشی هم برایشان می‌کشیدم، پشت جلد می‌نوشتم و برایشان اسم می‌گذاشتم، از همان اسم‌هایی که برای کودکان جذاب است مانند؛ ''کودک قهرمان''. و بعد این کتاب‌ها را بین بچه‌های هم‌سن و سال خودم در فامیل یا مدرسه پخش می‌کردم و به آن‌ها می‌گفتم بیایید درباره این کتاب‌ها حرف بزنیم. درواقع نوشتن غیررسمی برای من از همان دوران با این کتاب‌های کپی شده آغاز شد. در همان دوران راهنمایی داستانی برای کیهان بچه‌ها فرستادم چند خط آن را چاپ کردند به نام فریدون عموزاده خلیلی ۱۲ ساله از سمنان. که در آن زمان برایم بسیار مهم بود.<ref name= نویسندگان/>
			===قدم زدن در شگفت‌انگیزترین دنیاها با پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب===
			:من در ۱۰ سالگی‌‌ام برای شنیدن قصه‌های [[مهدی آذریزدی\|پدربزگ]] باید از خانه‌مان در خیابان ایستگاه که در جنوب شهر بود تا کتابخانه کانون در بالا شهر‌ترین خیابان سمنان که آن‌ وقت‌ها انگار تا آخر دنیا راه بود پیاده می‌رفتم به عشق امانت گرفتن یکی دیگر از کتاب‌‌های آن مجموعه شگفت‌انگیزی که اسمش ''قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب'' بود وقتی یکی از آن‌ کتاب‌ها را زیربغل می‌زدم که بچه‌های اتوکشیده و شیک روی جلدش داشتند دور هم کتاب می‌خواندند، در خیابان‌های ترس‌خورده بچگی‌ام حسرت می‌خوردم که من با آن کلّه ماشین شده با نمره ۲ و آن کت نیمدار کوچک شده با یقه سفید و آن شلوار دسته دوم که همیشه برایم گشاد بود و آن پاهای بی‌‌جوراب، نمی‌شد، هیچ وقت نمی‌شد که شبیه آن بچه‌های خوب روی کتاب باشم با این همه حسرتِ مانده بر دل، باز می‌دویدم، در خلسه می‌دویدم، پا به پای آن جوی باریک کنار پیاده‌رو که از استخر لیقبار بازیگوشانه راه می‌کشید و رو به جنوب می‌رفت. نمی‌دیدم، اطرافم را نمی‌دیدم، مغازه‌ها را نمی‌دیدم، آدم‌ها را نمی‌دیدم تا زودتر به خانه برسم و کتاب امانت گرفته را باز کنم و تا شب نشده نیمی از آن را حتی بیشتر، اگر می‌شد همه‌اش را تمام کنم و دیگر حسرت نخورم به آن عکس‌های شیک و پیکِ روی جلد و در عوض سرشار شوم از آن همه مهربانی، حکمت و زیبایی که بدون آن که بفهمم و بدانم از کجا خوردم از کتاب‌های پدربزرگ سرریز می‌کرد و به جانم می‌نشست. وگرنه من، و همه بچه‌های دبستان توکلی کِی می‌توانستیم با آن پاهایِ برهنهٔ بی‌جوراب به شگفت‌انگیزترین دنیاها قدم بگذاریم؟ دنیای سحرآمیز سندبادنامه یا دنیای حکمت‌آمیز مثنوی یا دنیای آسمانی قرآن یا دنیای شیرین کلیله و دمنه و مرزبان‌نامه و گلستان و ملستان و...
			و ولع دانستنمان را سیراب کنیم از مهربانی و گرمیِ لحن پدربزرگ که انگار از اول پدربزرگ به دنیا آمده بود همیشه پدربزرگ زندگی کرده بود و آخرش هم پدربزرگ از دنیا رفته بود.<ref name= پدربزگ>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20120413161551-4037-325.pdf\|عنوان= همیشه پدربزرگ برای مهدی آذریزدی}}</ref>
	===ماجرای عشق===		===ماجرای عشق===
	===خداحافظی با تئاتر===		===خداحافظی با تئاتر===
خط ۱۴۰:		خط ۱۴۳:
	===موضع‌گیری‌های او درباره دیگران===		===موضع‌گیری‌های او درباره دیگران===
	====همیشه پدربزرگ====		====همیشه پدربزرگ====
	بعضی‌ها انگار پدربزرگ به دنیا می‌آیند، پدربزرگ زندگی می‌کنندو پدربزرگ از دنیا می‌روند. [[مهدی آذریزدی\|آذریزدی]] یکی از همین پدربزرگ‌ها بود. پدربزرگ را باید از سال 43 یا 44 یا کمی زودتر یا دیرتر شناخته باشم که دانش‌آموز کوچکی بودم در دبستان توکلی یا مدرسه راهنمایی داریوش سمنان. یادم هست از همان وقت‌ها هم پدربزرگ بود با قصه‌هایش که شبیه پدربزرگ‌ها بود، مهربان، ساده، دنیادیده، گرم و دوست داشتنی.»<ref name= پدربزرگ~~>{{یادکرد وب\|نشانی= http:~~/~~/ensani.ir/file/download/article/20120413161551-4037-325.pdf~~		بعضی‌ها انگار پدربزرگ به دنیا می‌آیند، پدربزرگ زندگی می‌کنندو پدربزرگ از دنیا می‌روند. [[مهدی آذریزدی\|آذریزدی]] یکی از همین پدربزرگ‌ها بود. پدربزرگ را باید از سال 43 یا 44 یا کمی زودتر یا دیرتر شناخته باشم که دانش‌آموز کوچکی بودم در دبستان توکلی یا مدرسه راهنمایی داریوش سمنان. یادم هست از همان وقت‌ها هم پدربزرگ بود با قصه‌هایش که شبیه پدربزرگ‌ها بود، مهربان، ساده، دنیادیده، گرم و دوست داشتنی.»<ref name= پدربزرگ/>
	~~\|عنوان= همیشه پدربزرگ برای مهدی آذریزدی}}</ref~~>
	===بیانیه‌ها===		===بیانیه‌ها===
	نیاز ادبیات کودک و نوجوان به نگاه و پرداخت نو		نیاز ادبیات کودک و نوجوان به نگاه و پرداخت نو

پرواز در ‏۱۸ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۵۶

2021-09-09T07:56:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۱۲۸:		خط ۱۲۸:
	«فریدون عموزاده خلیلی همواره دموکراتیک عمل می‌کند و احترامی که به نظرات دیگران می‌گذارند، قابل تقدیر است. چندین‌بار هیئت‌مدیره‌ انجمن نویسندگان کتاب کودک و نوجوان پیشنهاد کردند که او کاندیدای جایزه‌ «هانس کریستین اندرسن» شود، اما عموزاده خلیلی نپذیرفت. قدرت بی‌نظیر در سازمان دادن کارها و میدان دادن به دیگران هم از دیگر ویژگی‌های اوست.»<ref name= اژدها>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/report/287646\|عنوان= اژدهای بد جنسی که چشمانش آستیگمات نبود}}</ref>		«فریدون عموزاده خلیلی همواره دموکراتیک عمل می‌کند و احترامی که به نظرات دیگران می‌گذارند، قابل تقدیر است. چندین‌بار هیئت‌مدیره‌ انجمن نویسندگان کتاب کودک و نوجوان پیشنهاد کردند که او کاندیدای جایزه‌ «هانس کریستین اندرسن» شود، اما عموزاده خلیلی نپذیرفت. قدرت بی‌نظیر در سازمان دادن کارها و میدان دادن به دیگران هم از دیگر ویژگی‌های اوست.»<ref name= اژدها>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/report/287646\|عنوان= اژدهای بد جنسی که چشمانش آستیگمات نبود}}</ref>
	===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===		===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===
	~~====~~اگر نویسنده نمی‌شدم معلم ~~می‌شدم====~~		{{گفتاورد تزیینی دیگر\|right\|'''اگر نویسنده نمی‌شدم معلم بودم!''' قبل از اینکه نویسنده شوم، معلم بودم و تقریبا نویسندگی‌ام با معلمی‌ام همزمان شد. سال ۱۳۵۷ که دانشگاه تهران بودم یکی از همکلاسی‌های ما گفت که مدرسه‌ای در جنوب شهر هست که بچه‌های سال آخر دبیرستان که پول کلاس کنکور رفتن را ندارند در آنجا درس می‌خوانند. و از من پرسید که آیا می‌توانم به آن‌ها درس بدهم. من هم به دلیل گرایشاتی که برای یاری رساندن به دیگران داشتم پذیرفتم و معلم ریاضی کلاس دخترانه‌ای شدم که برای کنکور درس می‌خواندند. پس از آن از سال ۱۳۵۹ هم در مقطع راهنمایی و دبیرستان در آموزش و پرورش هندسه و جبر و مثلثات تدریس می‌کردم؛ تا زمانی که درگیر کارهای حوزه شدم و دیگر فرصتی برای تدریس نداشتم.<ref name= نویسندگان/>}}
	قبل از اینکه نویسنده شوم، معلم بودم و تقریبا نویسندگی‌ام با معلمی‌ام همزمان شد. سال ۱۳۵۷ که دانشگاه تهران بودم یکی از همکلاسی‌های ما گفت که مدرسه‌ای در جنوب شهر هست که بچه‌های سال آخر دبیرستان که پول کلاس کنکور رفتن را ندارند در آنجا درس می‌خوانند. و از من پرسید که آیا می‌توانم به آن‌ها درس بدهم. من هم به دلیل گرایشاتی که برای ~~حمایت از افراد محروم و کم‌درآمد و حسن انسان دوستی و علاقه~~ به ~~معلمی~~ داشتم پذیرفتم و معلم ریاضی کلاس دخترانه‌ای شدم که برای کنکور درس می‌خواندند. ~~بعد~~ از آن هم از سال ۱۳۵۹ هم در مقطع راهنمایی و هم دبیرستان در آموزش و پرورش هندسه و جبر و مثلثات تدریس می‌کردم؛ ~~در مدرسه‌هایی در نازی‌آباد، راه‌آهن و مدرسه هدف در ولیعصر.~~ تا زمانی که درگیر کارهای حوزه شدم و دیگر فرصتی برای تدریس نداشتم.<ref name= نویسندگان/>		'''چرا نویسنده؟''' نويسنده شدم چون نمی‌توانستم فوتباليست شوم يا معلم يا كارگردان سينما كه هميشه عاشق آن بودم؛ عشق اصولا چيز خوبي نيست و من عاشق كارم هستم.<ref name= نویسنده/>{{سخ}}
	~~====تأثیر دوسویه نویسندگی~~ و ~~روزنامه‌نگاری===~~=		{{گفتاورد تزیینی دیگر\|left\|'''اینقدر که من درگیرش شده‌ام ضربه می‌زند'''{{سخ}}دو نکته جدا از هم وجود دارد که هردو آن‌ها می‌تواند هم اثر مثبت بر نویسندگی داشته باشد و هم اثر منفی. شامل نهادسازی و روزنامه‌نگاری. درباره روزنامه‌نگاری معتقدم هرنویسنده‌ای لازم است دوره‌ای روزنامه‌نگاری انجام دهد. اگر بتواند وارد عرصه روزنامه‌نگاری شود کاملا حساب شده و در متن باشد و وارد خبرنگاری و نوشتن شود خیلی کمک می‌کند که نویسنده‌ها پایشان روی زمین قرار بگیرد و دقیق‌تر ببینند و بتوانند ابعاد زندگی را وارد دنیای داستانشان کنند. اما اینقدر که من درگیرش شده‌ام ضربه می‌زند و فرصت برای نوشتن فراهم نمی‌شود. از طرفی نویسندگی هم اثر مثبتی بر روزنامه‌نگاری دارد. نویسنده‌هایی که از عرصه ادبیات وارد روزنامه‌نگاری شده‌اند، روزنامه‌نگاران عمیق‌تری هستند و می‌توانند تحلیل بنویسند و تمایز دارند و نوشته‌شان امضا دارد. لذا آمدن نویسندگان به عرصه روزنامه‌نگاری هم می‌تواند برای خودشان خوب باشد و دیدشان را واقعی‌تر ‌کند و کمک ‌کند با عینیت جامعه کنار بیایند و به نویسندگی‌شان هم کمک می‌کند. از آن طرف نویسندگان هم می‌توانند سطح روزنامه‌نگاری ما را افزایش دهند.<ref name= نویسندگان/>{{سخ}}
	:دو نکته جدا از هم وجود دارد که هردو آن‌ها می‌تواند هم اثر مثبت بر نویسندگی داشته باشد و هم اثر منفی. شامل نهادسازی و روزنامه‌نگاری. درباره روزنامه‌نگاری معتقدم هرنویسنده‌ای لازم است دوره‌ای روزنامه‌نگاری انجام دهد ~~به شرطی که از آن عبور کند~~. اگر بتواند وارد عرصه روزنامه‌نگاری شود کاملا حساب شده و در متن باشد و وارد خبرنگاری و نوشتن شود خیلی کمک می‌کند که نویسنده‌ها پایشان روی زمین قرار بگیرد و دقیق‌تر ببینند و بتوانند ابعاد زندگی را وارد دنیای داستانشان کنند. اما اینقدر که من درگیرش شده‌ام ضربه می‌زند و فرصت برای نوشتن فراهم نمی‌شود. از طرفی نویسندگی هم اثر مثبتی بر روزنامه‌نگاری دارد. نویسنده‌هایی که از عرصه ادبیات وارد روزنامه‌نگاری شده‌اند، روزنامه‌نگاران عمیق‌تری هستند و می‌توانند تحلیل بنویسند و تمایز دارند و نوشته‌شان امضا دارد. لذا آمدن نویسندگان به عرصه روزنامه‌نگاری هم می‌تواند برای خودشان خوب باشد و دیدشان را واقعی‌تر ‌کند و کمک ‌کند با عینیت جامعه کنار بیایند و به نویسندگی‌شان هم کمک می‌کند. از آن طرف نویسندگان هم می‌توانند سطح روزنامه‌نگاری ما را افزایش دهند.<ref name= نویسندگان/>		'''فوتبال و داستان‌نویسی'''به نظر من رمان و فوتبال نسبت نزدیکی دارند و عناصر مشترک زیادی دارند. مثلا تعلیق که مهم‌ترین عنصر داستان است در فوتبال هم مهم‌ترین عنصر جذابیت است. حتی در تکنیک، بین فوتبال و داستان اشتراک وجود دارد. معلم‌های داستان‌نویسی معتقدند داستان نوشتن مثل آشپزی یا رانندگی است و همانطور که با خواندن کتاب آشپزی تا زمانی که آشپزی نکنید آشپز نمی‌شوید یا تا زمانی که رانندگی نکنید راننده نمی‌شوید، تا زمانی هم که داستان ننویسید داستان‌نویس نمی‌شوید. ولی به نظر من خیلی این نسبت معنا ندارد. داستان‌نویسی خیلی شبیه فوتبال است. در فوتبال به اندازه بازیکنانی که وجود دارد می‌توان تکنیک و روش خاص داشت. درست است که آموزش‌های یکسانی می‌بینند اما هیچکدام آنها مثل هم دریپ نمی‌کنند. در داستان هم شخصیت‌ها هرکدام تکنیک خودشان را دارند و مثل هم نیستند.<ref name= نویسندگان/>}}
	~~====چرا نویسنده شدم====~~
	نويسنده شدم چون نمي‌توانستم فوتباليست شوم يا معلم يا كارگردان سينما كه هميشه عاشق آن بودم؛ عشق اصولا چيز خوبي نيست و من عاشق كارم هستم.<ref name= نویسنده/>
	~~====نسبت~~ فوتبال و داستان‌نویسی~~====~~
	به نظر من رمان و فوتبال نسبت نزدیکی دارند و عناصر مشترک زیادی دارند. مثلا تعلیق که ~~مهمترین~~ عنصر داستان است در فوتبال هم ~~مهمترین~~ عنصر جذابیت است. حتی در تکنیک، بین فوتبال و داستان اشتراک وجود دارد. معلم‌های داستان‌نویسی معتقدند داستان نوشتن مثل آشپزی یا رانندگی است و همانطور که با خواندن کتاب آشپزی تا زمانی که آشپزی نکنید آشپز نمی‌شوید یا تا زمانی که رانندگی نکنید راننده نمی‌شوید، تا زمانی هم که داستان ننویسید داستان‌نویس نمی‌شوید. ولی به نظر من خیلی این نسبت معنا ندارد. داستان‌نویسی خیلی شبیه فوتبال است. در فوتبال به اندازه بازیکنانی که وجود دارد می‌توان تکنیک و روش خاص داشت. درست است که آموزش‌های یکسانی می‌بینند اما هیچکدام آنها مثل هم دریپ نمی‌کنند. در داستان هم شخصیت‌ها هرکدام تکنیک خودشان را دارند و مثل هم نیستند.<ref name= نویسندگان/>
	===تفسیر خود از آثارش===		===تفسیر خود از آثارش===
	====خاطره بازی====		====خاطره بازی====
	خاطره‌بازی با «سه ماه تعطیلی» و «دوچرخه آقاجان»		''خاطره‌بازی با '''«سه ماه تعطیلی»''' و '''«دوچرخه آقاجان»'''''
	~~فریدون عموزاده خلیلی~~: «خاطره‌بازی من بیشتر با دو عنوان از کتاب‌هایم به نام‌های «سه ماه تعطیلی» و «دوچرخه آقاجان» است که الان دیگر نیستند و خیلی هم مطالعه آن را به افرادی که می‌خواهند من یا آثارم را بشناسند، توصیه نمی‌کنم چون بیشتر خاطره‌های کودکی من است و احساس می‌کنم به لحاظ داستانی خیلی قوی نیستند و از سویی ماجراهای الان نیستند ولی برای من خاطره‌انگیز است.<ref name= نویسندگان/>		:«خاطره‌بازی من بیشتر با دو عنوان از کتاب‌هایم به نام‌های «سه ماه تعطیلی» و «دوچرخه آقاجان» است که الان دیگر نیستند و خیلی هم مطالعه آن را به افرادی که می‌خواهند من یا آثارم را بشناسند، توصیه نمی‌کنم چون بیشتر خاطره‌های کودکی من است و احساس می‌کنم به لحاظ داستانی خیلی قوی نیستند و از سویی ماجراهای الان نیستند ولی برای من خاطره‌انگیز است.<ref name= نویسندگان/>
	====ورود به دنیای کودک و نوجوان====		====ورود به دنیای کودک و نوجوان====
	با اینکه در ابتدای ورودم به حوزه هنر و اندیشه اسلامی، داستان ~~بزرگسال~~ می‌نوشتم اما همیشه میل درونی‌ام به سوی داستان کودک و نوجوان بود. بعد از چهار-پنج ماهی که در حوزه هنر و اندیشه اسلامی بودم، دل به دریا زدم و داستانی در حوزه کودک و نوجوان نوشتم به نام «سفر چشمه کوچک». داستان را که به سایر دوستان در حوزه دادم تا بخوانند. همه متعجب شده بودند و محسن مخملباف به من گفت که «چرا در حوزه بزرگسال مانده‌ای، بهتر است در حوزه کودک و نوجوان بنویسی.» و خودش نقدی بر «سفر چشمه کوچک» نوشت. بعد از آن تشویق‌ها من در طول شش ماه سه داستان کودک دیگر نوشتم و به من پیشنهاد دادند که مسئول بخش کودک و نوجوان حوزه هنر و اندیشه شوم. از آن زمان که سال 59 بود بر حوزه ادبیات کودک و نوجوان متمرکز شدم و گاهی به صورت تفننی مطلبی برای بزرگسالان می‌نوشتم.<ref name= نویسندگان/>		با اینکه در ابتدای ورودم به حوزه هنر و اندیشه اسلامی، داستان بزرگ‌سال می‌نوشتم اما همیشه میل درونی‌ام به سوی داستان کودک و نوجوان بود. بعد از چهار پنج ماهی که در حوزه هنر و اندیشه اسلامی بودم، دل به دریا زدم و داستانی در حوزه کودک و نوجوان نوشتم به نام «سفر چشمه کوچک». داستان را که به سایر دوستان در حوزه دادم تا بخوانند. همه متعجب شده بودند و محسن مخملباف به من گفت که «چرا در حوزه بزرگسال مانده‌ای، بهتر است در حوزه کودک و نوجوان بنویسی.» و خودش نقدی بر «سفر چشمه کوچک» نوشت. بعد از آن تشویق‌ها من در طول شش ماه سه داستان کودک دیگر نوشتم و به من پیشنهاد دادند که مسئول بخش کودک و نوجوان حوزه هنر و اندیشه شوم. از آن زمان که سال 59 بود بر حوزه ادبیات کودک و نوجوان متمرکز شدم و گاهی به صورت تفننی مطلبی برای بزرگسالان می‌نوشتم.<ref name= نویسندگان/>
	===موضع‌گیری‌های او درباره دیگران===		===موضع‌گیری‌های او درباره دیگران===
	====همیشه پدربزرگ====		====همیشه پدربزرگ====

پرواز در ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۹

2021-09-08T20:49:08Z

نمایش تغییرات

پرواز در ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۲۷

2021-09-08T20:27:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۷
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	\|گفتاورد =		\|گفتاورد =
	\|امضا =		\|امضا =
	}}		}}
			[[پرونده:Ezhdeha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''در جمع منتقدان و پژوهشگران'''</center>]]
			[[پرونده:Pazhohesh.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''اژدهای بدجنسی که چشم‌هایش آستیگمات بود/نبود!'''</center>]]
	'''فریدون عموزاده خلیلی''' نویسنده، پژوهشگر و از چهره‌های مهم و مطرح در روزنامه‌نگاری است.		'''فریدون عموزاده خلیلی''' نویسنده، پژوهشگر و از چهره‌های مهم و مطرح در روزنامه‌نگاری است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>

پرواز: /* آثار و منبع‌شناسی */

2021-09-08T20:20:17Z

آثار و منبع‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۰
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:
	[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]		[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]
	[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
			[[پرونده:Yellow black.gif\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}		فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}

پرواز: /* آثار و منبع‌شناسی */

2021-09-08T20:17:06Z

آثار و منبع‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۷
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:
	[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]		[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]
	[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	~~[[پرونده:\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]~~
	[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}		فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}

پرواز در ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۵۸

2021-09-08T19:58:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۸
خط ۲۰۴:		خط ۲۰۴:
	فریدون عموزاده خلیلی نویسنده پرکار و تاثیرگذار ادبیات کودک}}</ref>		فریدون عموزاده خلیلی نویسنده پرکار و تاثیرگذار ادبیات کودک}}</ref>
	==آثار و منبع‌شناسی==		==آثار و منبع‌شناسی==
			[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]
			[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
			[[پرونده:\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
			[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}		فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}
	کتاب‌های نظری: تألیف ۳ جلد کتاب در تئوری و نقد و تحلیل ادبیات داستانی، فرهنگ توصیفی شخصیت‌های داستانی نوجوان، دوجلد، کتاب کوچک داستان نویسی.		کتاب‌های نظری: تألیف ۳ جلد کتاب در تئوری و نقد و تحلیل ادبیات داستانی، فرهنگ توصیفی شخصیت‌های داستانی نوجوان، دوجلد، کتاب کوچک داستان نویسی.

پرواز در ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۶

2021-09-08T09:56:06Z

پرواز در ‏۱۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۱۴

2021-09-05T08:14:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	'''فریدون عموزاده خلیلی''' نویسنده، پژوهشگر و از چهره‌های مهم و مطرح در روزنامه‌نگاری است.		'''فریدون عموزاده خلیلی''' نویسنده، پژوهشگر و از چهره‌های مهم و مطرح در روزنامه‌نگاری است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	فریدون عموزاده خلیلی از سال ۱۳۵۹ با حضور در حوزه هنری به طور جدی و حرفه‌ای وارد عرصه نوشتن شد. او در سال ۱۳۶۶ با راه‌اندازی مجله سروش نوجوان، فعالیت مطبوعاتی‌اش را در کنار داستان‌نویسی آغاز کرد. او تا امروز ده‌ها داستان، مقاله، نقد، یادداشت، فیلم‌نامه و پژوهش در زمینه ادبیات داستانی، ادبیات کودک، فیلم و سینما و... در قالب کتاب یا در مطبوعات منتشر و بابت آن‌ها چندین جایزه ملی و بین‌المللی دریافت کرده است. او همچنین از اعضای هیأت مؤسس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در سال ۱۳۷۷، دفتر ادبیات کودک و نوجوان در سال ۱۳۶۵، کتاب سال سروش نوجوان ~~و...~~ بوده است. خلیلی همچنین کارگاه‌های مختلف داستان‌نویسی و رمان نوجوان را برگزار کرده است.		فریدون عموزاده خلیلی از سال ۱۳۵۹ با حضور در حوزه هنری به طور جدی و حرفه‌ای وارد عرصه نوشتن شد. او در سال ۱۳۶۶ با راه‌اندازی مجله سروش نوجوان، فعالیت مطبوعاتی‌اش را در کنار داستان‌نویسی آغاز کرد. او تا امروز ده‌ها داستان، مقاله، نقد، یادداشت، فیلم‌نامه و پژوهش در زمینه ادبیات داستانی، ادبیات کودک، فیلم و سینما و... در قالب کتاب یا در مطبوعات منتشر کرده است و بابت آن‌ها چندین جایزه ملی و بین‌المللی دریافت کرده است. او همچنین از اعضای هیأت مؤسس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در سال ۱۳۷۷، دفتر ادبیات کودک و نوجوان در سال ۱۳۶۵، کتاب سال سروش نوجوان بوده است. خلیلی همچنین کارگاه‌های مختلف داستان‌نویسی و رمان نوجوان را برگزار کرده است.
	==از میان یادها==		==از میان یادها==
	===ماجرای نوشتن===		===ماجرای نوشتن===
	====~~خواندن‌های نخست~~====		====آشنایی====
	:علاقه من به کتاب به دوره کودکی‌ام در سمنان برمی‌گردد یعنی دهه ۴۰. ~~در این دهه~~ کودکی من هم‌زمان شد با تأسیس کتابخانه‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان. اوایل ما را از مدرسه‌‌مان در جنوب سمنان به مرکز کانون در شمال سمنان می‌بردند. در این دیدارها آشنایی با کتاب به شکلی در هاله‌ای از رویا و افسانه شکل گرفت. قبل از اینکه به کتابخانه کانون بروم تصور من از کتاب ورق‌هایی بود که رویشان مطالبی نوشته شده بود و کتاب‌های تصویری که از سوی کانون منتشر می‌شد و مفهوم تصویرگری به صورت کامل در آن‌ها خودش را نشان می‌داد، برای من بسیار جذاب و باورنکردنی بود و فکر می‌کردم در خواب این کتاب‌ها را می‌بینم و با خودم می‌گفتم مگر می‌شود کتابی اینقدر زیبا باشد، تصویر داشته باشد، رنگی باشد، بو داشته باشد و ...{{سخ}}همه کتاب‌ها نو بودند و من کتاب‌هایی که از کتابخانه می‌گرفتم در مسیر راه تا به خانه می‌رسیدم، بو می‌کردم. بوی رنگ و کاغذ تازه حسی رویایی به من می‌داد. در مسیر ~~راه~~ کتاب‌ها را ورق می‌زدم و از عکس‌هایشان لذت می‌بردم. خانه ما در جنوب سمنان بود و کانون در شمال سمنان. مسیر ~~راه~~ از کانون تا منزلمان برایم طولانی‌ترین مسیر بود و فکر می‌کردم خانه ما در آخر دنیا است. حسی که کتاب‌ها ~~به من می‌دادند به قدری لذت‌بخش بود که وصف‌نکردنی است.~~ به همین دلیل دیگر منتظر نمی‌ماندم که از سوی مدرسه ما را به کتابخانه کانون ببرند. به محض اینکه از مدرسه تعطیل می‌شدم به خانه می‌رفتم ~~چون منزل ما بین مسیر مدرسه و کانون بود~~. لباس‌هایم را عوض می‌کردم، کتاب‌های درسی‌ام را در خانه می‌گذاشتم و به سوی کانون می‌رفتم تا کتاب جدیدی بردارم. در آن دوره‌ هر روز به کانون می‌رفتم.<ref name= نویسندگان>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.ibna.ir/fa/longint/263132\|عنوان= نویسندگان ایرانی روز خود را چگونه می‌گذرانند}}</ref>		:علاقه من به کتاب به دوره کودکی‌ام در سمنان برمی‌گردد یعنی دهه ۴۰. کودکی من هم‌زمان شد با تأسیس کتابخانه‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان. اوایل ما را از مدرسه‌‌مان در جنوب سمنان به مرکز کانون در شمال سمنان می‌بردند. در این دیدارها آشنایی با کتاب به شکلی در هاله‌ای از رویا و افسانه شکل گرفت. قبل از اینکه به کتابخانه کانون بروم تصور من از کتاب ورق‌هایی بود که رویشان مطالبی نوشته شده بود و کتاب‌های تصویری که از سوی کانون منتشر می‌شد و مفهوم تصویرگری به صورت کامل در آن‌ها خودش را نشان می‌داد، برای من بسیار جذاب و باورنکردنی بود و فکر می‌کردم در خواب این کتاب‌ها را می‌بینم و با خودم می‌گفتم مگر می‌شود کتابی اینقدر زیبا باشد، تصویر داشته باشد، رنگی باشد، بو داشته باشد و ...{{سخ}}همه کتاب‌ها نو بودند و من کتاب‌هایی که از کتابخانه می‌گرفتم در مسیر راه تا به خانه می‌رسیدم، بو می‌کردم. بوی رنگ و کاغذ تازه حسی رویایی به من می‌داد. در مسیر کتاب‌ها را ورق می‌زدم و از عکس‌هایشان لذت می‌بردم. خانه ما در جنوب سمنان بود و کانون در شمال سمنان. مسیر از کانون تا منزلمان برایم طولانی‌ترین مسیر بود و فکر می‌کردم خانه ما در آخر دنیا است. حسی وصف‌ناپذیر از کتاب‌ها دریافت می‌کردم به همین دلیل دیگر منتظر نمی‌ماندم که از سوی مدرسه ما را به کتابخانه کانون ببرند. به محض اینکه از مدرسه تعطیل می‌شدم به خانه می‌رفتم. لباس‌هایم را عوض می‌کردم، کتاب‌های درسی‌ام را در خانه می‌گذاشتم و به سوی کانون می‌رفتم تا کتاب جدیدی بردارم. در آن دوره‌ هر روز به کانون می‌رفتم.<ref name= نویسندگان>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.ibna.ir/fa/longint/263132\|عنوان= نویسندگان ایرانی روز خود را چگونه می‌گذرانند}}</ref>
	====~~جرقه نوشتن~~====		====غیررسمی====
	:حدوداً ۱۲، ۱۳ ساله بودم، شروع به نوشتن کردم. با روزنامه دیواری‌هایی که در مدرسه درست می‌کردیم و روزنامه دیواری‌هایی که در کتابخانه کانون آماده می‌کردیم. همچنین با کاغذهایی که کاغذهای تلگراف بودند کتاب درست می‌کردم. در آن زمان دایی من در راه‌آهن کار می‌کرد. آن‌ها کاغذهای تلگراف داشتند و مقداری از آن‌ کاغذها را برای من می‌آورد. این کاغذها رولی بود. کاغذهای تلگراف را می‌بریدم و روی هم می‌گذاشتم و لابه‌لای آن‌ها را کاغذ کاربن می‌گذاشتم و در شمارگان سه یا چهار نسخه کتاب داستان می‌نوشتم. یک نسخه که خودم می‌نوشتم و سه نسخه هم که با کاربن چاپ می‌شد و همیشه آخری خیلی کمرنگ بود. نقاشی هم برایشان می‌کشیدم، پشت جلد می‌نوشتم و برایشان اسم می‌گذاشتم، از همان اسم‌هایی که برای کودکان جذاب است مانند؛ ''کودک قهرمان''. و بعد این کتاب‌ها را بین بچه‌های هم‌سن و سال خودم در فامیل یا مدرسه پخش می‌کردم و به آن‌ها می‌گفتم بیایید درباره این کتاب‌ها حرف بزنیم. درواقع نوشتن غیررسمی برای من از همان دوران با این کتاب‌های کپی شده آغاز شد. در همان دوران راهنمایی داستانی برای کیهان بچه‌ها فرستادم چند خط آن را چاپ کردند به نام فریدون عموزاده خلیلی ۱۲ ساله از سمنان. که در آن زمان برایم بسیار مهم بود.<ref name= نویسندگان/>		:حدوداً ۱۲، ۱۳ ساله بودم، شروع به نوشتن کردم. با روزنامه دیواری‌هایی که در مدرسه درست می‌کردیم و روزنامه دیواری‌هایی که در کتابخانه کانون آماده می‌کردیم. همچنین با کاغذهایی که کاغذهای تلگراف بودند کتاب درست می‌کردم. کاغذهای تلگراف را می‌بریدم و روی هم می‌گذاشتم و لابه‌لای آن‌ها را کاغذ کاربن می‌گذاشتم و در شمارگان سه یا چهار نسخه کتاب داستان می‌نوشتم. یک نسخه که خودم می‌نوشتم و سه نسخه هم که با کاربن چاپ می‌شد و همیشه آخری خیلی کمرنگ بود. نقاشی هم برایشان می‌کشیدم، پشت جلد می‌نوشتم و برایشان اسم می‌گذاشتم، از همان اسم‌هایی که برای کودکان جذاب است مانند؛ ''کودک قهرمان''. و بعد این کتاب‌ها را بین بچه‌های هم‌سن و سال خودم در فامیل یا مدرسه پخش می‌کردم و به آن‌ها می‌گفتم بیایید درباره این کتاب‌ها حرف بزنیم. درواقع نوشتن غیررسمی برای من از همان دوران با این کتاب‌های کپی شده آغاز شد. در همان دوران راهنمایی داستانی برای کیهان بچه‌ها فرستادم چند خط آن را چاپ کردند به نام فریدون عموزاده خلیلی ۱۲ ساله از سمنان. که در آن زمان برایم بسیار مهم بود.<ref name= نویسندگان/>
	===ماجرای عشق===		===ماجرای عشق===
	===خداحافظی با تئاتر===		===خداحافظی با تئاتر===
	قبل از سال ۱۳۵۹ داستان و نمایشنامه می‌نوشتم و سرکلاس در مدرسه نمایشنامه‌هایی که می‌نوشتم را با همکلاسی‌هایم اجرا می‌کردیم. در آن دوران من بیشتر به نمایشنمامه‌نویسی گرایش داشتم. وقتی هم در تهران به دانشگاه آمدم ~~بازهم~~ نمایشنامه می‌نوشتم ولی جایی برای اجرا نبود و مصادف شده بود با روزهای انقلاب و فرصت زیادی برای تئاترهای دانشجویی نبود. در همان زمان یک روز، که در حال عبور از خیابان حافظ بودم تابلوی حوزه هنر و اندیشه اسلامی و تابلوی «تئاتر حر» که در آنجا اجرا می‌شد را دیدم. به آنجا مراجعه کردم و گفتم که نمایشنامه می‌نویسم و مرا به فرج‌الله سلحشور و هنرمند معرفی کردند. سلحشور به من گفت تو باید اول بازیگری کنی بعد از آنجا به سوی نمایش بروی. آقای هنرمند به من گفت فردا بیا و با گروه نمایش تست بده. چون خیلی نمایشنامه‌نوشتن را دوست داشتم، تصمیم گرفتم بروم. از من خواستند صحنه‌ای را بازی کنم~~. افرادی دیگری هم مثل جعفر دهقان، سعید کشن فلاح، محمدکاسبی و .. هم بودند و من بیشتر خجالت کشیدم~~. و افتضاح بازی کردم و از ~~همانجا~~ که برگشتم گفتم دیگر برنمی‌گردم. آنجا بود که من با تئاتر خداحافظی کردم.<ref name= نویسندگان/>		:قبل از سال ۱۳۵۹ داستان و نمایشنامه می‌نوشتم و سرکلاس در مدرسه نمایشنامه‌هایی که می‌نوشتم را با همکلاسی‌هایم اجرا می‌کردیم. در آن دوران من بیشتر به نمایشنمامه‌نویسی گرایش داشتم. وقتی هم در تهران به دانشگاه آمدم باز هم نمایشنامه می‌نوشتم ولی جایی برای اجرا نبود و مصادف شده بود با روزهای انقلاب و فرصت زیادی برای تئاترهای دانشجویی نبود. در همان زمان یک روز، که در حال عبور از خیابان حافظ بودم تابلوی حوزه هنر و اندیشه اسلامی و تابلوی «تئاتر حر» که در آنجا اجرا می‌شد را دیدم. به آنجا مراجعه کردم و گفتم که نمایشنامه می‌نویسم و مرا به فرج‌الله سلحشور و هنرمند معرفی کردند. سلحشور به من گفت تو باید اول بازیگری کنی بعد از آنجا به سوی نمایش بروی. آقای هنرمند به من گفت فردا بیا و با گروه نمایش تست بده. چون خیلی نمایشنامه‌نوشتن را دوست داشتم، تصمیم گرفتم بروم. از من خواستند صحنه‌ای را بازی کنم. و افتضاح بازی کردم و از همان جا که برگشتم گفتم دیگر برنمی‌گردم. آنجا بود که من با تئاتر خداحافظی کردم.<ref name= نویسندگان/>
	===نویسنده بزرگی از راه می‌رسد===		===نویسنده بزرگی از راه می‌رسد===
	سال ۱۳۵۹ بود که به حوزه هنر و اندیشه اسلامی مراجعه کردم و گفتم که یک داستان دارم و می‌خواهم با اینجا همکاری داشته باشم. مرا به محسن مخملباف معرفی کردند. اما آن روز به جای مخملباف، امیرحسین فردی آمد و داستانم را گرفت و گفت ما آن را بررسی می‌کنیم. دو روز بعد بیا نتیجه‌اش را بگیر. دوروز بعد که مراجعه کردم محسن مخملباف به من گفت خیلی داستان خوبی بود و تو می‌توانی با ما همکاری کنی. امیرحسین فردی هم گفت یکی از مسئولان اینجا به نام خانم رهنورد، نقدی بر داستان شما نوشته است. خانم رهنورد از موسسان حوزه هنری بود و با خودکار آبی نوشته بود «نویسنده بزرگی از راه می‌رسد این نام را به یاد داشته باشید و حتما از او دعوت به همکاری کنید.» که من هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. بعد از آن امیرحسین فردی گفت «روزهای سه‌شنبه جلسه داستان‌ داریم، در این جلسه شرکت کن و داستانت را بخوان.» در آن جلسه محسن مخملباف، اکبر خلیلی، قاسمعلی فراست، حسن احمدی، مصطفی خرامان، امیرحسین فردی، محسن سلیمانی، نقی سلیمانی، حسن‌علی پورمند و ... حضور داشتند. داستان اول را قاسمعلی فراست خواند و نقد شد. من هم داستانم را که نامش «تلاطم» بود خواندم و نقد تندی بر آن شد. بعد از آن هم دو سه داستان بزرگسال دیگر نوشتم مانند «شمشیر کهنه» که بعدا در قالب کتابی به نام «شمشیر کهنه» منتشر شدند.<ref name= نویسندگان/>		سال ۱۳۵۹ بود که به حوزه هنر و اندیشه اسلامی مراجعه کردم و گفتم که یک داستان دارم و می‌خواهم با اینجا همکاری داشته باشم. مرا به محسن مخملباف معرفی کردند. اما آن روز به جای مخملباف، امیرحسین فردی آمد و داستانم را گرفت و گفت ما آن را بررسی می‌کنیم. دو روز بعد بیا نتیجه‌اش را بگیر. دوروز بعد که مراجعه کردم محسن مخملباف به من گفت خیلی داستان خوبی بود و تو می‌توانی با ما همکاری کنی. امیرحسین فردی هم گفت یکی از مسئولان اینجا به نام خانم رهنورد، نقدی بر داستان شما نوشته است. خانم رهنورد از موسسان حوزه هنری بود و با خودکار آبی نوشته بود «نویسنده بزرگی از راه می‌رسد این نام را به یاد داشته باشید و حتما از او دعوت به همکاری کنید.» که من هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. بعد از آن امیرحسین فردی گفت «روزهای سه‌شنبه جلسه داستان‌ داریم، در این جلسه شرکت کن و داستانت را بخوان.» در آن جلسه محسن مخملباف، اکبر خلیلی، قاسمعلی فراست، حسن احمدی، مصطفی خرامان، امیرحسین فردی، محسن سلیمانی، نقی سلیمانی، حسن‌علی پورمند و ... حضور داشتند. داستان اول را قاسمعلی فراست خواند و نقد شد. من هم داستانم را که نامش «تلاطم» بود خواندم و نقد تندی بر آن شد. بعد از آن هم دو سه داستان بزرگسال دیگر نوشتم مانند «شمشیر کهنه» که بعدا در قالب کتابی به نام «شمشیر کهنه» منتشر شدند.<ref name= نویسندگان/>
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	نمونه‌ای از آن برای بخش شنیداری و تصویری===		نمونه‌ای از آن برای بخش شنیداری و تصویری===
	عموزاده خلیلی در این مطلب به ارتباط بین ادبیات کودک و گفت‌وگوی تمدن‌ها پرداخته و بیان کرده بحث گفت وگوی تمدن‌ها و ارتباطش باادبیات کودکان ممکن است کمی نامأنوس به‌نظر برسد اما اگر به مفهوم تمدن و فرهنگ و مفهوم گفت‌وگوی تمدن‌ها و فرهنگ‌ها و همچنین بنیادهای اساسی ادبیات کودک فکر کنیم متوجه می‌شویم که نه تنها مرتبط هستند بلکه اصولا مناسب‌ترین زمینه برای گفت‌وگوی تمدن‌ها، ادبیات کودکان است.<ref name= ادبیات‌کودک>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20140713150910-9324-92.pdf\|عنوان=ادبیات کودکان و گفتگوی تمدن‌ها/ فریدون عموزاده خلیلی/ کتاب ماه کودک و نوجوان/ مهر ۱۳۷۸/ شماره ۲۴}}</ref>		عموزاده خلیلی در این مطلب به ارتباط بین ادبیات کودک و گفت‌وگوی تمدن‌ها پرداخته و بیان کرده بحث گفت وگوی تمدن‌ها و ارتباطش باادبیات کودکان ممکن است کمی نامأنوس به‌نظر برسد اما اگر به مفهوم تمدن و فرهنگ و مفهوم گفت‌وگوی تمدن‌ها و فرهنگ‌ها و همچنین بنیادهای اساسی ادبیات کودک فکر کنیم متوجه می‌شویم که نه تنها مرتبط هستند بلکه اصولا مناسب‌ترین زمینه برای گفت‌وگوی تمدن‌ها، ادبیات کودکان است.<ref name= ادبیات‌کودک>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20140713150910-9324-92.pdf\|عنوان=ادبیات کودکان و گفتگوی تمدن‌ها/ فریدون عموزاده خلیلی/ کتاب ماه کودک و نوجوان/ مهر ۱۳۷۸/ شماره ۲۴}}</ref>

	===مذهب و ارتباط با خدا===		===مذهب و ارتباط با خدا===

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۰
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:
	[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]		[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]
	[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
			[[پرونده:Yellow black.gif\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}		فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۷
خط ۲۰۶:		خط ۲۰۶:
	[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]		[[پرونده:Ketabha.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تعدادی از آثار نویسنده'''</center>]]
	[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Safar.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	~~[[پرونده:\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]~~
	[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]		[[پرونده:Badjens.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center></center>]]
	فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}		فریدون عموزاده خلیلی بیش از ۳۰ کتاب مستقل و تعدادی کار مشترک گردآوری و منتشر کرده‌ که برای او تعدادی جایزه داخلی و خارجی، به ارمغان آورده است که ازجمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:{{سخ}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۶
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	===ماجرای عشق===		===ماجرای عشق===
	===خداحافظی با تئاتر===		===خداحافظی با تئاتر===
	:قبل از سال ۱۳۵۹ ~~داستان~~ و ~~نمایشنامه می‌نوشتم~~ و ~~سرکلاس در مدرسه نمایشنامه‌هایی که می‌نوشتم~~ را ~~با همکلاسی‌هایم~~ اجرا ~~می‌کردیم~~. ~~در آن~~ دوران ~~من بیشتر به نمایشنمامه‌نویسی گرایش داشتم. وقتی~~ هم در تهران به دانشگاه آمدم باز هم نمایشنامه می‌نوشتم ولی جایی برای اجرا نبود و مصادف شده بود با روزهای انقلاب و فرصت زیادی برای تئاترهای دانشجویی نبود. در همان ~~زمان یک روز، که~~ در حال عبور از خیابان ~~حافظ بودم~~ تابلوی حوزه هنر و اندیشه اسلامی و تابلوی «تئاتر حر» که در ~~آنجا~~ اجرا می‌شد ~~را دیدم~~. به آنجا مراجعه ~~کردم~~ و ~~گفتم~~ که ~~نمایشنامه می‌نویسم و مرا~~ به فرج‌الله سلحشور و هنرمند معرفی ~~کردند~~. سلحشور به من گفت تو باید اول بازیگری کنی بعد از آنجا به سوی نمایش بروی. آقای هنرمند ~~به من گفت~~ فردا بیا و با گروه نمایش تست بده. چون خیلی ~~نمایشنامه‌نوشتن~~ را دوست داشتم، تصمیم گرفتم بروم. از من خواستند صحنه‌ای را بازی کنم. و افتضاح بازی کردم و از همان جا که برگشتم گفتم دیگر برنمی‌گردم. آنجا بود که من با تئاتر خداحافظی کردم.<ref name= نویسندگان/>		او قبل از سال ۱۳۵۹ دستی در داستان‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی داشت و گاهی آن‌ها را تا مرحله اجرا می‌رساند. این کار را تا دوران دانشجویی هم ادامه داد. در همان روزها روزی در حال عبور از خیابان حافظ، چشمش به تابلوی حوزه هنر و اندیشه اسلامی و تابلوی «تئاتر حر» که در همان مکان اجرا می‌شد می‌خورد. پس از دیدن تابلوها به آنجا مراجعه می‌کند و از تجربه نمایشنامه‌نویسی خود می‌گوید که پس از آن به فرج‌الله سلحشور و آقای هنرمند معرفی می‌شود.
			فرج‌الله سلحشور به من گفت:
			تو باید اول بازیگری کنی بعد از آنجا به سوی نمایش بروی. آقای هنرمند هم فرمودند فردا بیا و با گروه نمایش تست بده. چون خیلی نمایشنامه‌ نوشتن را دوست داشتم، تصمیم گرفتم بروم. از من خواستند صحنه‌ای را بازی کنم. و افتضاح بازی کردم و از همان جا که برگشتم گفتم دیگر برنمی‌گردم. آنجا بود که من با تئاتر خداحافظی کردم.<ref name= نویسندگان/>
	===نویسنده بزرگی از راه می‌رسد===		===نویسنده بزرگی از راه می‌رسد===
	~~سال~~ ۱۳۵۹ ~~بود که~~ به حوزه هنر و اندیشه اسلامی مراجعه کردم و گفتم که یک داستان دارم و می‌خواهم با اینجا همکاری داشته باشم. مرا به محسن مخملباف معرفی کردند. اما آن روز به جای مخملباف، امیرحسین فردی آمد و داستانم را گرفت و گفت ما آن را بررسی می‌کنیم. دو روز بعد بیا نتیجه‌اش را بگیر. ~~دوروز~~ بعد که مراجعه کردم محسن مخملباف به من گفت خیلی داستان خوبی بود و تو می‌توانی با ما همکاری کنی. امیرحسین فردی هم گفت یکی از مسئولان اینجا به نام خانم رهنورد، نقدی بر داستان شما نوشته است. خانم رهنورد از ~~موسسان~~ حوزه هنری بود و با خودکار آبی نوشته بود «نویسنده بزرگی از راه می‌رسد این نام را به یاد داشته باشید و حتما از او دعوت به همکاری کنید.» که من هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. بعد از آن امیرحسین فردی گفت ~~«روزهای~~ سه‌شنبه جلسه داستان‌ داریم، در این جلسه شرکت کن و داستانت را بخوان.» در آن جلسه محسن مخملباف، اکبر خلیلی، قاسمعلی فراست، حسن احمدی، مصطفی خرامان، امیرحسین فردی، محسن سلیمانی، نقی سلیمانی، حسن‌علی پورمند و ... حضور داشتند. داستان اول را قاسمعلی فراست خواند و نقد شد. من هم داستانم را که نامش «تلاطم» بود خواندم و نقد تندی بر آن شد. بعد از آن هم دو سه داستان بزرگسال دیگر نوشتم مانند «شمشیر کهنه» که بعدا در قالب کتابی به نام «شمشیر کهنه» منتشر شدند.<ref name= نویسندگان/>		:درسال ۱۳۵۹ به حوزه هنر و اندیشه اسلامی مراجعه کردم و گفتم که یک داستان دارم و می‌خواهم با اینجا همکاری داشته باشم. مرا به محسن مخملباف معرفی کردند. اما آن روز به جای مخملباف، امیرحسین فردی آمد و داستانم را گرفت و گفت ما آن را بررسی می‌کنیم. دو روز بعد بیا نتیجه‌اش را بگیر. دو روز بعد که مراجعه کردم محسن مخملباف به من گفت خیلی داستان خوبی بود و تو می‌توانی با ما همکاری کنی. امیرحسین فردی هم گفت یکی از مسئولان اینجا به نام خانم رهنورد، نقدی بر داستان شما نوشته است. خانم رهنورد از مؤسسان حوزه هنری بود و با خودکار آبی نوشته بود ''«نویسنده بزرگی از راه می‌رسد این نام را به یاد داشته باشید و حتما از او دعوت به همکاری کنید.»'' که من هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. بعد از آن امیرحسین فردی گفت: روزهای سه‌شنبه جلسه داستان‌ داریم، در این جلسه شرکت کن و داستانت را بخوان.<ref name= نویسندگان/>
	===ماجرای شاگرد===		===ماجرای شاگرد===
	===ماجرای مردم===		===ماجرای مردم===
خط ۸۱:		خط ۸۳:
	===ماجراهای مربوط به سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی به همره ارائهٔ		===ماجراهای مربوط به سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی به همره ارائهٔ
	نمونه‌ای از آن برای بخش شنیداری و تصویری===		نمونه‌ای از آن برای بخش شنیداری و تصویری===
	عموزاده خلیلی در ~~این مطلب~~ به ارتباط بین ادبیات کودک و گفت‌وگوی تمدن‌ها پرداخته و بیان کرده بحث ~~گفت وگوی~~ تمدن‌ها و ارتباطش باادبیات کودکان ممکن است کمی نامأنوس به‌نظر برسد اما اگر به مفهوم تمدن و فرهنگ و مفهوم گفت‌وگوی تمدن‌ها و فرهنگ‌ها و همچنین بنیادهای اساسی ادبیات کودک فکر کنیم متوجه می‌شویم که نه تنها مرتبط هستند بلکه اصولا مناسب‌ترین زمینه برای گفت‌وگوی تمدن‌ها، ادبیات کودکان است.<ref name= ادبیات‌کودک>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20140713150910-9324-92.pdf\|عنوان=ادبیات کودکان و گفتگوی تمدن‌ها/ فریدون عموزاده خلیلی/ کتاب ماه کودک و نوجوان/ مهر ۱۳۷۸/ شماره ۲۴}}</ref>		فریدون عموزاده خلیلی طی سخنرانی‌ای در سمینار یک روزه ادبیات کودکان این‌گونه به ارتباط بین ادبیات کودک و گفت‌وگوی تمدن‌ها پرداخته و بیان کرده:{{سخ}}بحث گفت‌وگوی تمدن‌ها و ارتباطش باادبیات کودکان ممکن است کمی نامأنوس به‌نظر برسد اما اگر به مفهوم تمدن و فرهنگ و مفهوم گفت‌وگوی تمدن‌ها و فرهنگ‌ها و همچنین بنیادهای اساسی ادبیات کودک فکر کنیم متوجه می‌شویم که نه تنها مرتبط هستند بلکه اصولا مناسب‌ترین زمینه برای گفت‌وگوی تمدن‌ها، ادبیات کودکان است.<ref name= ادبیات‌کودک>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20140713150910-9324-92.pdf\|عنوان=ادبیات کودکان و گفتگوی تمدن‌ها/ فریدون عموزاده خلیلی/ کتاب ماه کودک و نوجوان/ مهر ۱۳۷۸/ شماره ۲۴}}</ref>
	===مذهب و ارتباط با خدا===		===مذهب و ارتباط با خدا===

خط ۸۹:		خط ۹۱:
	* '''۱۳۷۸''': برنده جایزه نویسنده برگزیده یونیسف به خاطر توجه ویژه به حقوق کودکان در کتاب‌ها		* '''۱۳۷۸''': برنده جایزه نویسنده برگزیده یونیسف به خاطر توجه ویژه به حقوق کودکان در کتاب‌ها
	* '''۱۳۷۸''': یکی از ۲۰ نویسنده برگزیده ۲۰ سال اول انقلاب در زمینه کودک و نوجوان		* '''۱۳۷۸''': یکی از ۲۰ نویسنده برگزیده ۲۰ سال اول انقلاب در زمینه کودک و نوجوان
	* '''۱۳۸۷'''دریافت ~~نشان، گواهینامه،~~ درجه یک هنری در زمینه ادبیات داستانی برای یک عمر تلاش در این حوزه		* '''۱۳۸۷'''دریافت نشان و گواهی‌نامه درجه یک هنری در زمینه ادبیات داستانی برای یک عمر تلاش در این حوزه
	* '''۱۳۸۱''': برنده جایزه قلم زرین در نهمین جشنواره مطبوعات		* '''۱۳۸۱''': برنده جایزه قلم زرین در نهمین جشنواره مطبوعات
	* '''۱۳۷۶''': سردبیر برگزیده نشریات کودکان و نوجوانان ایران برای حضور در کنفرانس بین‌المللی سردبیران نشریات ~~کودک،~~ ژاپن		* '''۱۳۷۶''': سردبیر برگزیده نشریات کودکان و نوجوانان ایران برای حضور در کنفرانس بین‌المللی سردبیران نشریات کودک ژاپن
	* '''۱۳۷۷''': انجمن نویسندگان کودک و نوجوان		* '''۱۳۷۷''': انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
	* '''۱۳۶۵''': دفتر ادبیات کودک و نوجوان		* '''۱۳۶۵''': دفتر ادبیات کودک و نوجوان
خط ۹۹:		خط ۱۰۱:
	* '''۱۳۷۵''': جشن سبز همایش کودکان و نوجوانان دوستدار محیط زیست		* '''۱۳۷۵''': جشن سبز همایش کودکان و نوجوانان دوستدار محیط زیست
	* '''۱۳۷۴''': باشگاه و اردوهای آموزشی خبرنگاران نوجوان		* '''۱۳۷۴''': باشگاه و اردوهای آموزشی خبرنگاران نوجوان
	* '''۱۳۸۲''': همایش و باشگاه بچه‌های زمین، کودکان و نوجوانان دوستدار ~~گفت‌و گوی~~ تمدن‌ها، صلح و محیط زیست.		* '''۱۳۸۲''': همایش و باشگاه بچه‌های زمین، کودکان و نوجوانان دوستدار گفت‌و‌گوی تمدن‌ها، صلح و محیط زیست.
	* '''۱۳۶۶''': ~~ماهنامه~~ سروش نوجوان به همراه [[قیصر امین‌پور]] و [[بیوک ملکی]]		* '''۱۳۶۶''': راه‌اندازی سروش نوجوان به همراه [[قیصر امین‌پور]] و [[بیوک ملکی]]
	* '''۱۳۷۲''': نخستین روزنامه کودکان و نوجوانان ایران، «آفتابگردان»		* '''۱۳۷۲''': تأسیس نخستین روزنامه کودکان و نوجوانان ایران، «آفتابگردان»
	* '''۱۳۸۲''': نشریه دوچرخه		* '''۱۳۸۲''': نشریه دوچرخه
	* '''۱۳۸۰''': هفته‌نامه چلچراغ		* '''۱۳۸۰''': هفته‌نامه چلچراغ
خط ۱۰۸:		خط ۱۱۰:
	* '''۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶''': پایه‌گذار و سردبیر نخستین روزنامه نوجوانان ایران، «آفتابگردان»		* '''۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶''': پایه‌گذار و سردبیر نخستین روزنامه نوجوانان ایران، «آفتابگردان»
	* '''۱۳۷۲ تا ۱۳۷۳''': دبیر سرویس ادب و هنر روزنامه همشهری در بدو تأسیس		* '''۱۳۷۲ تا ۱۳۷۳''': دبیر سرویس ادب و هنر روزنامه همشهری در بدو تأسیس
	* '''۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹''': مدیر مسئول و سردبیر نشریه ~~مرکزگفت‌وگوی~~ تمدن‌ها با عنوان بچه‌های زمین		* '''۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹''': مدیر مسئول و سردبیر نشریه مرکز گفت‌وگوی تمدن‌ها با عنوان بچه‌های زمین
	* '''۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹''': صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه آفتاب امروز		* '''۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹''': صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه آفتاب امروز
	* '''۱۳۶۵''': داور انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی		* '''۱۳۶۵''': داور انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی
خط ۱۱۹:		خط ۱۲۱:
	* '''۱۳۵۹ تا ۱۳۶۶''': دبیر شورای ادبیات حوزه هنری		* '''۱۳۵۹ تا ۱۳۶۶''': دبیر شورای ادبیات حوزه هنری
	* '''۱۳۶۰ تا ۱۳۶۶''': مدیر واحد کودک و نوجوان حوزه هنری و مسئول کتاب‌های سوره بچه‌های مسجد		* '''۱۳۶۰ تا ۱۳۶۶''': مدیر واحد کودک و نوجوان حوزه هنری و مسئول کتاب‌های سوره بچه‌های مسجد
	* '''۱۳۷۸''': دبیر نخستین کنفرانس ~~بین المللی~~ ادبیات کودک با عنوان جهان کودکان، جهان قدسی		* '''۱۳۷۸''': دبیر نخستین کنفرانس بین‌المللی ادبیات کودک با عنوان جهان کودکان، جهان قدسی
	* '''۱۳۹۴ تا کنون''': دبیر جایزه سپیدار، برای کتاب‌های زیست‌محیطی کودک و نوجوان.		* '''۱۳۹۴ تا کنون''': دبیر جایزه سپیدار، برای کتاب‌های زیست‌محیطی کودک و نوجوان.
	===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===		===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===