فریبا وفی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

هوای تازه: /* سبک و لحن و ویژگی آثار */

2021-01-15T09:36:18Z

سبک و لحن و ویژگی آثار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۲۵۰:		خط ۲۵۰:
	[[پرونده:Tarlantarjomeh.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]		[[پرونده:Tarlantarjomeh.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]
	«فریبا وفی» در رمان‌ها و مجموعه داستان‌هایش زندگی روزمره را روایت می‌کند؛ اما این بدان معنی نیست که تعلیق و هیجان در داستان‌های وی وجود ندارد. در آثار وفی عنصر تعلیق مانند تمام عناصر داستانی دیگر وجود دارد اما این تعلیق نیز شبیه تعلیق‌های زندگی، واقعی و روزمره است.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>		«فریبا وفی» در رمان‌ها و مجموعه داستان‌هایش زندگی روزمره را روایت می‌کند؛ اما این بدان معنی نیست که تعلیق و هیجان در داستان‌های وی وجود ندارد. در آثار وفی عنصر تعلیق مانند تمام عناصر داستانی دیگر وجود دارد اما این تعلیق نیز شبیه تعلیق‌های زندگی، واقعی و روزمره است.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>
			{{سخ}}او برای داستان‌هایش راوی اول شخص یا زاویهٔ دید دانای کل محدود را برگزیده است. وفی به زبان ساده و سرراست می‌نویسد. اولین ویژگی نثر او ایجاز است. در داستان‌های وفی رد پای سبک نوشتاری زویا پیزاد به چشم می‌خورد.<ref name="ترلان"/>
			{{سخ}}آثار حادثه ‌محور نیست؛ این نه حسن محسوب می‌شود نه عیب. آثار وفی شخصیت محور است. درون شخصیت‌ها را موشکافانه و دقیق می‌بیند. قهرمان‌های داستان وفی کسانی هستند که وی آن‌ها را می‌شناسد. وفی شخصیت‌ها را کالبدشکافی می‌کند و آدم‌هایی ملموس می‌آفریند که خواننده آن‌ها را باور می‌کند. در آثار وفی از نظر مکانی و شخصیت‌ها چیز مصنوعی و ساختگی نمی‌بینیم. در آثار وفی با زندگی آشنا می‌شویم که هر روز از بغل گوشمان رد می‌شود اما در موردش هرگز کنجکاوی نکرده‌ایم.<ref name="نویسنده">{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/longint/256872/%D9%88%D9%81%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%87\|عنوان= وقتی نویسنده به دنیا آمده است}}</ref>
	او برای داستان‌هایش راوی اول شخص یا زاویهٔ دید دانای کل محدود را برگزیده است. وفی به زبان ساده و سرراست می‌نویسد. اولین ویژگی نثر او ایجاز است. در داستان‌های وفی رد پای سبک نوشتاری زویا پیزاد به چشم می‌خورد.<ref name="ترلان"/>

	آثار حادثه ‌محور نیست؛ این نه حسن محسوب می‌شود نه عیب. آثار وفی شخصیت محور است. درون شخصیت‌ها را موشکافانه و دقیق می‌بیند. قهرمان‌های داستان وفی کسانی هستند که وی آن‌ها را می‌شناسد. وفی شخصیت‌ها را کالبدشکافی می‌کند و آدم‌هایی ملموس می‌آفریند که خواننده آن‌ها را باور می‌کند. در آثار وفی از نظر مکانی و شخصیت‌ها چیز مصنوعی و ساختگی نمی‌بینیم. در آثار وفی با زندگی آشنا می‌شویم که هر روز از بغل گوشمان رد می‌شود اما در موردش هرگز کنجکاوی نکرده‌ایم.<ref name="نویسنده">{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/longint/256872/%D9%88%D9%81%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%87\|عنوان= وقتی نویسنده به دنیا آمده است}}</ref>


خط ۲۷۵:		خط ۲۷۲:
	[[پرونده:Parande2.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]		[[پرونده:Parande2.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]
	گذشته برای «فریبا وفی» معادله‌ای است که حل نمی‌شود، او نمی‌داند با آن چه کند، گاه آن را پنهان می‌کند تا چیزی به یادش نیاید و گاه به جست‌و‌جوی آن می‌رود. با‌ این‌ حال وفی ولو به طور موقت تلاش می‌کند تا گذشته را حول امور پرمشغله‌ٔ روزمره، حول احساسات و عواطف، شادی و غم‌های طبقهٔ متوسط قرار دهد. او این کار را به نحوی درخشان با رعایت تمامی فانتزی‌های تمام‌نشدنی طبقهٔ متوسط انجام می‌دهد. اما با وجود جزئیاتی که نویسنده با حوصله به آن می‌پردازد و اهمیت آن را در زندگی روزمره یادآور می‌شود به ناگاه گذشته، گذشته‌ای گاه متفاوت با اکنونی که او روایت می‌کند، از راه می‌رسد. گذشته در داستان‌های وفی گاه با تلنگری هرچند کوچک ظاهر می‌شود و ادامهٔ زندگی را متأثر از حضور خود می‌کند. گذشته و حال وفی را به خود مشغول می‌کند. مسأله برای وفی تماما حول این سوال کلیدی می‌چرخد که حال چه نسبتی با گذشته دارد و آیا حال می‌تواند پاسخی به گذشته باشد؟ وفی برای این سوال پاسخی پیدا نمی‌کند. اتفاقا پروبلماتیک شدن بعضی از شخصیت‌های داستانی وفی در عدم توانایی پاسخ گفتن به این سوال است. با این حا وفی موقعیت دورهٔ گذار را به خوبی درمی‌یابد و آن را توصیف می‌کند، به یک معنا وفی نویسندهٔ دوران گذار است.<ref name="داستان‌هایش">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.google.com/amp/s/faradeed.ir/fa/amp/news/50045\|عنوان= فریبا وفی و داستان‌هایش}}</ref>		گذشته برای «فریبا وفی» معادله‌ای است که حل نمی‌شود، او نمی‌داند با آن چه کند، گاه آن را پنهان می‌کند تا چیزی به یادش نیاید و گاه به جست‌و‌جوی آن می‌رود. با‌ این‌ حال وفی ولو به طور موقت تلاش می‌کند تا گذشته را حول امور پرمشغله‌ٔ روزمره، حول احساسات و عواطف، شادی و غم‌های طبقهٔ متوسط قرار دهد. او این کار را به نحوی درخشان با رعایت تمامی فانتزی‌های تمام‌نشدنی طبقهٔ متوسط انجام می‌دهد. اما با وجود جزئیاتی که نویسنده با حوصله به آن می‌پردازد و اهمیت آن را در زندگی روزمره یادآور می‌شود به ناگاه گذشته، گذشته‌ای گاه متفاوت با اکنونی که او روایت می‌کند، از راه می‌رسد. گذشته در داستان‌های وفی گاه با تلنگری هرچند کوچک ظاهر می‌شود و ادامهٔ زندگی را متأثر از حضور خود می‌کند. گذشته و حال وفی را به خود مشغول می‌کند. مسأله برای وفی تماما حول این سوال کلیدی می‌چرخد که حال چه نسبتی با گذشته دارد و آیا حال می‌تواند پاسخی به گذشته باشد؟ وفی برای این سوال پاسخی پیدا نمی‌کند. اتفاقا پروبلماتیک شدن بعضی از شخصیت‌های داستانی وفی در عدم توانایی پاسخ گفتن به این سوال است. با این حا وفی موقعیت دورهٔ گذار را به خوبی درمی‌یابد و آن را توصیف می‌کند، به یک معنا وفی نویسندهٔ دوران گذار است.<ref name="داستان‌هایش">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.google.com/amp/s/faradeed.ir/fa/amp/news/50045\|عنوان= فریبا وفی و داستان‌هایش}}</ref>


	===بررسی چند اثر===		===بررسی چند اثر===

هوای تازه: /* مقالات */

2021-01-15T09:33:25Z

مقالات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۳۱۰:		خط ۳۱۰:
	==منبع‌شناسی==		==منبع‌شناسی==
	===مقالات===		===مقالات===
	#تحلیل رمان [[رویای تبت]]بر اساس «استعارهٔ نمایشی نظریهٔ گافمن»، [[مریم حسینی]] \| مژده سالارکیا، متن‌ پژوهی ادبی پاییز۱۳۹۱ شمارهٔ۵۳		#تحلیل رمان [[رویای تبت]] بر اساس «استعارهٔ نمایشی نظریهٔ گافمن»، [[مریم حسینی]] \| مژده سالارکیا، متن‌ پژوهی ادبی پاییز۱۳۹۱ شمارهٔ۵۳
	#بازنمود هویت زنانه در مجموعه داستان [[حتی وقتی می‌خندیم]] «فریبا وفی» با رویکرد تحلیل انتقادی گفتمان فرکلاف، کلثوم قربانی جویباری، زبان و ادبیات فارسی (دانشگاه خوارزمی) سال‌ بیست‌و‌سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۴شمارهٔ ۲۴		#بازنمود هویت زنانه در مجموعه داستان [[حتی وقتی می‌خندیم]] «فریبا وفی» با رویکرد تحلیل انتقادی گفتمان فرکلاف، کلثوم قربانی جویباری، زبان و ادبیات فارسی (دانشگاه خوارزمی) سال‌ بیست‌و‌سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۴شمارهٔ ۲۴
	#بحران مدرنیته در آثار آنی ارنو و فریبا وفی، اسفندیار اسفندی \| محمد کیانی دوست، مطالعات زبان فرانسه پاییز و زمستان۱۳۹۴ شماره۱۳		#بحران مدرنیته در آثار آنی ارنو و فریبا وفی، اسفندیار اسفندی \| محمد کیانی دوست، مطالعات زبان فرانسه پاییز و زمستان۱۳۹۴ شماره۱۳
	#بررسی مسائل مشترک زن در دو داستان [[چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم]] [[زویا پیرزاد]] و [[پرندهٔ من]] فریبا وفی، زهرا عظیمی \| اسماعیل صادقی، مطالعات داستانی سال دوم تابستان۱۳۹۳ شماره۴		#بررسی مسائل مشترک زن در دو داستان [[چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم]] اثر [[زویا پیرزاد]] و [[پرندهٔ من]] اثر فریبا وفی، زهرا عظیمی \| اسماعیل صادقی، مطالعات داستانی سال دوم تابستان۱۳۹۳ شماره۴
	#بررسی تاثیر جنسیت بر به کارگیری تشبیه در آثار فریبا وفی، شادی احمدی \| نسرین علی اکبری، زان و ادب فارسی دانشگاه آزاد سنندج سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ۳۳		#بررسی تاثیر جنسیت بر به کارگیری تشبیه در آثار فریبا وفی، شادی احمدی \| نسرین علی اکبری، زان و ادب فارسی دانشگاه آزاد سنندج سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ۳۳
	#نشانگرهای جنسیتی در رمان أعشَقُنی و [[پرندهٔ من]] بر مبنای الگوی رابین لیکاف، فائزه عرب یوسف‌آبادی \| عبدالباسط عرب یوسف‌آبادی، مطالعات تطبیقی فارسی و عربی سال سوم بهار و تابستان ۱۳۹۷ شمارهٔ ۵		#نشانگرهای جنسیتی در رمان أعشَقُنی و [[پرندهٔ من]] بر مبنای الگوی رابین لیکاف، فائزه عرب یوسف‌آبادی \| عبدالباسط عرب یوسف‌آبادی، مطالعات تطبیقی فارسی و عربی سال سوم بهار و تابستان ۱۳۹۷ شمارهٔ ۵
	#بررسی تطبیقی سیمای زن در آثار فریبا وفی و «سحر خلیفه» نمونهٔ موردی: رمان‌های پرندهٔ من و «لم نعد جواری لکم»، روح الله صیادی‌نژاد \| زهرا مرتضایی، زن و فرهنگ سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ ۳۴		#بررسی تطبیقی سیمای زن در آثار فریبا وفی و «سحر خلیفه» نمونهٔ موردی: رمان‌های پرندهٔ من و «لم نعد جواری لکم»، روح الله صیادی‌نژاد \| زهرا مرتضایی، زن و فرهنگ سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ ۳۴
	#خشونت علیه زنان در آثار داستانی نویسندهٔ زن معاصر فریبا وفی، لیلا عاشقی قلعه \| ناصر علیزاده خیاط \| آرش مشفقی، زن و فرهنگ سال یازدهم زمستان۱۳۹۸ شمارهٔ۴۲ (مطالب مزتبط با کلید واژه فریبا وفی،‌ پرتال جامع علوم انسانی)<ref name="علوم انسانی">{{یادکرد وب\|نشانی= http://ensani.ir/fa/tag/37145/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7+%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی }}</ref>		#خشونت علیه زنان در آثار داستانی نویسندهٔ زن معاصر فریبا وفی، لیلا عاشقی قلعه \| ناصر علیزاده خیاط \| آرش مشفقی، زن و فرهنگ سال یازدهم زمستان۱۳۹۸ شمارهٔ۴۲ (مطالب مزتبط با کلید واژه فریبا وفی،‌ پرتال جامع علوم انسانی)<ref name="علوم انسانی">{{یادکرد وب\|نشانی= http://ensani.ir/fa/tag/37145/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7+%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی }}</ref>


	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==

هوای تازه در ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۱

2021-01-15T09:31:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۱
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	'''فریبا وفی''' (زادهٔ‌ ۱بهمن۱۳۴۱ در تبریز) نویسندهٔ داستان کوتاه و رمان‌نویس است.<ref name="ویکی پدیا">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7_%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی}}</ref>		'''فریبا وفی''' (زادهٔ‌ ۱بهمن۱۳۴۱ در تبریز) نویسندهٔ داستان کوتاه و رمان‌نویس است.<ref name="ویکی پدیا">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7_%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی}}</ref>

			<center>* * * * *</center>

	~~<center>* * * * *</center>~~
	[[پرونده:J.f.v.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''اعطای جایزهٔ نقد ادبی [[احمد محمود]] برای کتاب [[بی‌باد، بی‌پارو]]'''</center>]]		[[پرونده:J.f.v.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''اعطای جایزهٔ نقد ادبی [[احمد محمود]] برای کتاب [[بی‌باد، بی‌پارو]]'''</center>]]
	‍«فریبا وفی» در اول بهمن ماه سال ۱۳۴۱ در تبریز به دنیا آمد. او از کودکی به نوشتن علاقه داشت و نوشتن را از نوجوانی آغاز کرد. فعالیت حرفه‌ای او به عنوان یک نویسنده از سال ۱۳۶۷ آغاز شد. اولین داستان جدی‌‌اش را با نام «راحت شدی پدر» در همین سال در مجلهٔ آدینه چاپ کرد.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/863427/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%88%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AA\|عنوان= بررسی آثار فریبا وفی با «ترلان» در «رویای تبت»}}</ref>		‍«فریبا وفی» در اول بهمن ماه سال ۱۳۴۱ در تبریز به دنیا آمد. او از کودکی به نوشتن علاقه داشت و نوشتن را از نوجوانی آغاز کرد. فعالیت حرفه‌ای او به عنوان یک نویسنده از سال ۱۳۶۷ آغاز شد. اولین داستان جدی‌‌اش را با نام «راحت شدی پدر» در همین سال در مجلهٔ آدینه چاپ کرد.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/863427/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%88%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AA\|عنوان= بررسی آثار فریبا وفی با «ترلان» در «رویای تبت»}}</ref>
	به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.		به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.
	[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>		[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان [[پروین اعتصامی]] را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>

هوای تازه در ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۲۷

2021-01-15T09:27:27Z

هوای تازه در ‏۲۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۳۸

2021-01-14T22:38:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۰۸
خط ۳۰۴:		خط ۳۰۴:
	====دربارهٔ مجموعه داستان [[بی‌باد، بی‌پارو]]====		====دربارهٔ مجموعه داستان [[بی‌باد، بی‌پارو]]====
	این مجموعه داستان شامل دوازده داستان کوتاه است. داستان‌هایی که از ترس‌ها و دغدغه‌های آدم‌ها به خصوص زن‌ها حرف می‌زند. وفی در تمام داستان‌ها به موارد ریزی اشاره می‌کند و دربارهٔ آن‌ها می‌نویسد که ممکن است برخلاف سادگی، بسیار تکان‌دهنده و قابل تأمل باشند. کتاب با زندگی زنی مهاجر شروع می‌شود و با صحنه‌ٔ داستانی از پرواز پرنده‌ای بر فراز اقیانوس به پایان می‌رسد. همهٔ شخصیت‌های این کتاب در رها بودن و تلاش برای پیدا کردن امنیت، مشترک هستند. داستان‌ها و شخصیت‌ها به دنبال چرایی‌اند. آن‌ها گاه با سکوت، گاه با فریاد، گاه با فرار از موقعیت دشوار، گاه با رویارویی شجاعانه و گاه با رویاپردازی، به شرایط سخت خود اعتراض می‌کنند و با کابوس‌های آزاردهنده و ناکامی‌های خود مقابله می‌کنند. سفر، رویا، دوستی، مرگ، عشق، عصیان، وفاداری، سوءظن و رهایی از تم‌های این مجموعه است.<ref name="راه ترقی"/>		این مجموعه داستان شامل دوازده داستان کوتاه است. داستان‌هایی که از ترس‌ها و دغدغه‌های آدم‌ها به خصوص زن‌ها حرف می‌زند. وفی در تمام داستان‌ها به موارد ریزی اشاره می‌کند و دربارهٔ آن‌ها می‌نویسد که ممکن است برخلاف سادگی، بسیار تکان‌دهنده و قابل تأمل باشند. کتاب با زندگی زنی مهاجر شروع می‌شود و با صحنه‌ٔ داستانی از پرواز پرنده‌ای بر فراز اقیانوس به پایان می‌رسد. همهٔ شخصیت‌های این کتاب در رها بودن و تلاش برای پیدا کردن امنیت، مشترک هستند. داستان‌ها و شخصیت‌ها به دنبال چرایی‌اند. آن‌ها گاه با سکوت، گاه با فریاد، گاه با فرار از موقعیت دشوار، گاه با رویارویی شجاعانه و گاه با رویاپردازی، به شرایط سخت خود اعتراض می‌کنند و با کابوس‌های آزاردهنده و ناکامی‌های خود مقابله می‌کنند. سفر، رویا، دوستی، مرگ، عشق، عصیان، وفاداری، سوءظن و رهایی از تم‌های این مجموعه است.<ref name="راه ترقی"/>

			====ناشرانی که با او کار کرده‌اند====
			* نشر مرکز
			* نشر چشمه

هوای تازه در ‏۲۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۳۱

2021-01-14T22:31:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۰۱
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.		به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.
	[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>		[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>




	:<span style="color:#A2006D">''سکوت وقتی خوب است که حاصل دانایی باشد. اما وقتی سکوت محصول ترس است خوب نیست.</span><noinclude>		:<span style="color:#A2006D">''سکوت وقتی خوب است که حاصل دانایی باشد. اما وقتی سکوت محصول ترس است خوب نیست.</span><noinclude>
خط ۷۱:		خط ۷۴:


	~~<ref name="عادات نوشتن"/>~~


خط ۱۰۸:		خط ۱۱۱:

	==زندگی و یادگار==		==زندگی و یادگار==
			===دور گردون روزگار===
			* '''۱۳۴۱''': تولد در تبریز
			* '''۱۳۶۷''': آغاز جدی نویسندگی
			* '''۱۳۷۵''': انتشار نخستین مجموعه داستان با عنوان «[[در عمق صحنه]]»
			* '''۱۳۷۸''': انتشار دومین مجموعه داستان با عنوان «[[حتی وقتی می‌خندیدیم]]»
			* '''۱۳۸۱''': انتشار نخستین رمان با عنوان «[[پرندهٔ من]]»، دریافت جایزهٔ بهترین رمان سال برای رمان پرندهٔ من.
			* '''۱۳۸۲''': انتشار رمان«[[ترلان]]»{{سخ}} برندهٔ سومین دورهٔ جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] برایی رمان پرندهٔ‌ من{{سخ}}برندهٔ دومین دورهٔ جایزهٔ ادبی یلدا{{سخ}} تقدیر شده از سوی بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان برای رمان پرندهٔ من
			* '''۱۳۸۴''': انتشار رمان «[[رویای تبت]]»
			* '''۱۳۸۵''': برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان دورهٔ ششم جایزهٔ هوشنگ گلشیری برای رمان رویای تبت{{سخ}}جایزهٔ پرمخاطب‌ترین نویسنده غیرآلمانی موسسهٔ ادبی لیتپروم در سال ۲۰۱۷ برای رمان ترلان
			* '''۱۳۸۶''': انتشار رمان «[[رازی در کوچه‌ها]]»
			* '''۱۳۸۷''': انتشار مجموعه داستان «[[در راه ویلا]]»
			* '''۱۳۸۷''': انتشار مجموعه داستان «[[در راه ویلا]]»
			* '''۱۳۸۹''': انتشار مجموعه داستان «[[همهٔ افق]]»{{سخ}}انتشار رمان های «[[ماه کامل می‌شود]]» و «[[روز دیگر شورا]]»
			* '''۱۳۹۲''': انتشار رمان «[[بعد از پایان]]»

	===شخصیت و اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===
خط ۲۲۵:		خط ۲۴۲:
	{{بلی}}جایزهٔ پرمخاطب‌ترین نویسنده غیرآلمانی موسسهٔ ادبی لیتپروم در سال ۲۰۱۷ برای رمان [[ترلان]]{{سخ}}		{{بلی}}جایزهٔ پرمخاطب‌ترین نویسنده غیرآلمانی موسسهٔ ادبی لیتپروم در سال ۲۰۱۷ برای رمان [[ترلان]]{{سخ}}
	{{بلی}}لوح تقدیر هفتمین جایزهٔ ادبی مهرگان برای [[همهٔ افق‌ها]]{{سخ}}		{{بلی}}لوح تقدیر هفتمین جایزهٔ ادبی مهرگان برای [[همهٔ افق‌ها]]{{سخ}}
	{{بلی}}برندهٔ‌ کتاب سال تبریز برای [[بی‌باد، بی‌پارو]{{سخ}}<ref name="ویکی پدیا"/>		{{بلی}}برندهٔ‌ کتاب سال تبریز برای [[بی‌باد، بی‌پارو]]{{سخ}}<ref name="ویکی پدیا"/>


خط ۲۸۰:		خط ۲۹۷:


	====دربارهٔ [[رویای تبت=]]===		====دربارهٔ [[رویای تبت]]===
	رویای تبت سومین رمان «فریبا وفی» است که در سال ۱۳۸۴ جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را کسب کرد و تاکنون بارها تجدید چاپ شده است. این کتاب در واقع از رویای مشترک آدم‌هایی که می‌خواهند به دور از سرخوردگی‌ها آزاد فکر کنند و آزاد زندگی کنند حرف می‌زند. این رمان هم مانند دیگر آثار وفی قصه‌ای زنانه دارد که از عشق‌های ناتمام و ممنوعه سخن می‌گوید. رویای تبت رویای زنانی است که به آرزوهایشان نرسیده‌اند و آرزو به دل مانده‌اند.<ref name="راه ترقی"/>		رویای تبت سومین رمان «فریبا وفی» است که در سال ۱۳۸۴ جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را کسب کرد و تاکنون بارها تجدید چاپ شده است. این کتاب در واقع از رویای مشترک آدم‌هایی که می‌خواهند به دور از سرخوردگی‌ها آزاد فکر کنند و آزاد زندگی کنند حرف می‌زند. این رمان هم مانند دیگر آثار وفی قصه‌ای زنانه دارد که از عشق‌های ناتمام و ممنوعه سخن می‌گوید. رویای تبت رویای زنانی است که به آرزوهایشان نرسیده‌اند و آرزو به دل مانده‌اند.<ref name="راه ترقی"/>
	در این رمان زندگی زن و شوهری روایت می‌شود که به طور وسواس‌گونه‌ای سعی دارند همهٔ اعمال زندگی‌شان منطبق بر منطق و با چهارچوب باشد، اما با ورود شخصیت‌های دیگری به زندگی این دو، زندگی این زوج دچار تحولاتی می‌شود. شخصیت‌های اصلی رویای تبت نیز مانند دیگر آثار وفی دچار تغییر و تحول می‌شوند.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>		در این رمان زندگی زن و شوهری روایت می‌شود که به طور وسواس‌گونه‌ای سعی دارند همهٔ اعمال زندگی‌شان منطبق بر منطق و با چهارچوب باشد، اما با ورود شخصیت‌های دیگری به زندگی این دو، زندگی این زوج دچار تحولاتی می‌شود. شخصیت‌های اصلی رویای تبت نیز مانند دیگر آثار وفی دچار تغییر و تحول می‌شوند.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>

هوای تازه در ‏۲۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۲

2021-01-14T21:52:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۲۲
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	}}		}}

	'''فریبا وفی''' (زادهٔ‌ ۱بهمن۱۳۴۱ در تبریز) نویسندهٔ داستان کوتاه و رمان‌نویس است.<ref name="~~فریبا وفی~~">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7_%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی}}</ref>		'''فریبا وفی''' (زادهٔ‌ ۱بهمن۱۳۴۱ در تبریز) نویسندهٔ داستان کوتاه و رمان‌نویس است.<ref name="ویکی پدیا">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7_%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی}}</ref>


خط ۶۴:		خط ۶۴:

	به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.		به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.
	[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="~~فریبا وفی~~"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>		[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>

			:<span style="color:#A2006D">''سکوت وقتی خوب است که حاصل دانایی باشد. اما وقتی سکوت محصول ترس است خوب نیست.</span><noinclude>
			:<span style="color:#A2006D">''من در کارهایم سعی کرده‌ام از همین سکوت بنویسم و بخصوص بازتاب دهندهٔ صدای خاموش زنانی باشم که</span><noinclude>
			:<span style="color:#A2006D">''صدایشان در هیچ کجا شنیده نمی‌شود حتی در ادبیات خودمان.</span><noinclude><ref name="فرانکفورت"/>


			<ref name="عادات نوشتن"/>


خط ۱۹۵:		خط ۲۰۲:
	*'''در راه ویلا''' ۱۳۸۷ نشر چشمه		*'''در راه ویلا''' ۱۳۸۷ نشر چشمه
	*'''همهٔ افق''' ۱۳۸۹ نشر چشمه		*'''همهٔ افق''' ۱۳۸۹ نشر چشمه
	*'''بی‌باد، بی‌پارو''' ۱۳۹۵ نشر چشمه.<ref name="~~فریبا وفی~~"/>		*'''بی‌باد، بی‌پارو''' ۱۳۹۵ نشر چشمه.<ref name="ویکی پدیا"/>


خط ۲۰۶:		خط ۲۱۳:
	*'''ماه کامل می‌شود''' ۱۳۸۹ نشر مرکز		*'''ماه کامل می‌شود''' ۱۳۸۹ نشر مرکز
	*'''بعد از پایان''' ۱۳۹۲ نشر مرکز		*'''بعد از پایان''' ۱۳۹۲ نشر مرکز
	*'''روز دیگر شورا''' ۱۳۸۹ نشر مرکز<ref name="~~فریبا وفی~~"/>		*'''روز دیگر شورا''' ۱۳۸۹ نشر مرکز<ref name="ویکی پدیا"/>


خط ۲۱۸:		خط ۲۲۵:
	{{بلی}}جایزهٔ پرمخاطب‌ترین نویسنده غیرآلمانی موسسهٔ ادبی لیتپروم در سال ۲۰۱۷ برای رمان [[ترلان]]{{سخ}}		{{بلی}}جایزهٔ پرمخاطب‌ترین نویسنده غیرآلمانی موسسهٔ ادبی لیتپروم در سال ۲۰۱۷ برای رمان [[ترلان]]{{سخ}}
	{{بلی}}لوح تقدیر هفتمین جایزهٔ ادبی مهرگان برای [[همهٔ افق‌ها]]{{سخ}}		{{بلی}}لوح تقدیر هفتمین جایزهٔ ادبی مهرگان برای [[همهٔ افق‌ها]]{{سخ}}
	{{بلی}}برندهٔ‌ کتاب سال تبریز برای [[بی‌باد، بی‌پارو]{{سخ}}<ref name="~~فریبا وفی~~"/>		{{بلی}}برندهٔ‌ کتاب سال تبریز برای [[بی‌باد، بی‌پارو]{{سخ}}<ref name="ویکی پدیا"/>

هوای تازه: خنثی‌سازی ویرایش 43493 توسط هوای تازه (بحث)

2021-01-14T21:36:53Z

خنثی‌سازی ویرایش 43493 توسط هوای تازه (بحث)

نمایش تغییرات

هوای تازه: جایگزینی صفحه با '{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده |نام = فریبا وفی |تصویر = F.v.abi.jpg |توضیح تصویر = '''وقتی زیاد به...'

2021-01-14T21:30:44Z

جایگزینی صفحه با '{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده |نام = فریبا وفی |تصویر = F.v.abi.jpg |توضیح تصویر = '''وقتی زیاد به...'

نمایش تغییرات

هوای تازه در ‏۲۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۱۸

2021-01-14T21:18:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۸
خط ۲:		خط ۲:
	\|نام = فریبا وفی		\|نام = فریبا وفی
	\|تصویر = F.v.abi.jpg		\|تصویر = F.v.abi.jpg
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر = '''وقتی زیاد به رفتن فکر می‌کنی، سفر را آغاز کرده‌ای'''<ref name="فریبا وفی">{{یادکرد وب\|نشانی=
			http://bestbooks.blogfa.com/tag/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= معرفی کتاب، فریبا وفی}}</ref>


	\|نام اصلی =		\|نام اصلی =
	\|زمینه فعالیت = نویسنده		\|زمینه فعالیت = نویسنده
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۴:
	===شخصیت و اندیشه===		===شخصیت و اندیشه===
	====کارگاه‌ نویسندگی====		====کارگاه‌ نویسندگی====
	[[پرونده:Faribavafisefid.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]		[[پرونده:Faribavafisefid.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''نویسنده شدن شغل نبود؛ آرزو بود. شاید هم بیشتر از آن؛ رویا بود<ref name="سخنان"/>'''</center>]]
	سال‌ها بود که نیاز به خود‌بیان‌گری را در خود حس می‌کردم. برایم خیلی اهمیت نداشت که آدم‌ها حتما بتوانند داستان بنویسند. حتی اگر می‌شد به آن‌ها کمک کرد که حداقل داستان زندگی خودشان را بنویسند و به عبارتی، جهان خودشان را ترسیم کنند، به نظر من کار مهمی است. و بعد که این کار را کردم در حقیقت انگیزه‌ام قوت بیشتری گرفت چون تاثیر آن را به عینه دیدم؛ برای اینکه خیلی چیزها گفته نشده و الان انگار زمانش است که نوشته شود؛ انگار همه می‌خواهند واقعا خودشان را بنویسند.<ref name="نفوذ">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.google.com/amp/s/amp.dw.com/fa-ir/%25D9%2581%25D8%25B1%25DB%258C%25D8%25A8%25D8%25A7-%25D9%2588%25D9%2581%25DB%258C-%25D9%2586%25D9%2588%25DB%258C%25D8%25B3%25D9%2586%25D8%25AF%25D9%2587-%25D9%2588-%25D8%25B1%25D9%2588%25D8%25B4%25D9%2586%25D9%2581%25DA%25A9%25D8%25B1-%25D8%25AA%25D8%25A3%25D8%25AB%25DB%258C%25D8%25B1-%25D9%2588-%25D9%2586%25D9%2581%25D9%2588%25D8%25B0-%25DA%2586%25D9%2586%25D8%25AF%25D8%25A7%25D9%2586%25DB%258C-%25D8%25AF%25D8%25B1-%25D8%25A7%25DB%258C%25D9%2586-%25D8%25AC%25D8%25A7%25D9%2585%25D8%25B9%25D9%2587-%25D9%2586%25D8%25AF%25D8%25A7%25D8%25B1%25D8%25AF/a-42599600		سال‌ها بود که نیاز به خود‌بیان‌گری را در خود حس می‌کردم. برایم خیلی اهمیت نداشت که آدم‌ها حتما بتوانند داستان بنویسند. حتی اگر می‌شد به آن‌ها کمک کرد که حداقل داستان زندگی خودشان را بنویسند و به عبارتی، جهان خودشان را ترسیم کنند، به نظر من کار مهمی است. و بعد که این کار را کردم در حقیقت انگیزه‌ام قوت بیشتری گرفت چون تاثیر آن را به عینه دیدم؛ برای اینکه خیلی چیزها گفته نشده و الان انگار زمانش است که نوشته شود؛ انگار همه می‌خواهند واقعا خودشان را بنویسند.<ref name="نفوذ">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.google.com/amp/s/amp.dw.com/fa-ir/%25D9%2581%25D8%25B1%25DB%258C%25D8%25A8%25D8%25A7-%25D9%2588%25D9%2581%25DB%258C-%25D9%2586%25D9%2588%25DB%258C%25D8%25B3%25D9%2586%25D8%25AF%25D9%2587-%25D9%2588-%25D8%25B1%25D9%2588%25D8%25B4%25D9%2586%25D9%2581%25DA%25A9%25D8%25B1-%25D8%25AA%25D8%25A3%25D8%25AB%25DB%258C%25D8%25B1-%25D9%2588-%25D9%2586%25D9%2581%25D9%2588%25D8%25B0-%25DA%2586%25D9%2586%25D8%25AF%25D8%25A7%25D9%2586%25DB%258C-%25D8%25AF%25D8%25B1-%25D8%25A7%25DB%258C%25D9%2586-%25D8%25AC%25D8%25A7%25D9%2585%25D8%25B9%25D9%2587-%25D9%2586%25D8%25AF%25D8%25A7%25D8%25B1%25D8%25AF/a-42599600
	\|عنوان= نویسنده و روشنفکر نفوذ چندانی در این جامعه ندارد}}</ref>		\|عنوان= نویسنده و روشنفکر نفوذ چندانی در این جامعه ندارد}}</ref>
خط ۱۲۵:		خط ۱۲۸:

	====قیچی سانسور====		====قیچی سانسور====
	[[پرونده:Azari.f.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''شمارهٔ‌۳۳ مجلهٔ «آذری» ویژهٔ فریبا وفی به دو زبان ترکی و فارسی'''</center>]]		[[پرونده:Azari.f.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''شمارهٔ‌۳۳ مجلهٔ «آذری» ویژهٔ فریبا وفی به دو زبان ترکی و فارسی<ref name="آذری">{{یادکرد وب\|نشانی= https://ishiq.net/x%C9%99b%C9%99r/19761/%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D9%81%D8%B1%DB%8C.html\|عنوان= شمارهٔ جدید مجلهٔ آذری ویژهٔ فریبا وفی منتشر شد}}</ref>

			'''</center>]]
	اغلب، هنگام نوشتن ناچار باید به نوعی خود را سانسور و یک چیزهایی را حذف کرد. طبیعی است. برای اینکه اولا، در جامعهٔ ما تابوهایی وجود دارد؛ یک سری تابوهایی که مقرر شده و نباید از آن‌ها سخن بگوییم و دوم اینکه یک سری از آن‌ها هم هست که مال خودمان است. بنابراین هر اثری که چاپ می‌شود یک جوری ابتر است برای اینکه از سانسورهای درونی خودمان می‌گذرد. سانسور درونی خودمان هم نمادی است از سانسور بیرونی. من به شخصه اگر بخواهم از تجربهٔ شخصی خودم بگویم، قبل از منتشر شدن کتابم، آن را سانسور می‌کنم.<ref name="نفوذ"/>		اغلب، هنگام نوشتن ناچار باید به نوعی خود را سانسور و یک چیزهایی را حذف کرد. طبیعی است. برای اینکه اولا، در جامعهٔ ما تابوهایی وجود دارد؛ یک سری تابوهایی که مقرر شده و نباید از آن‌ها سخن بگوییم و دوم اینکه یک سری از آن‌ها هم هست که مال خودمان است. بنابراین هر اثری که چاپ می‌شود یک جوری ابتر است برای اینکه از سانسورهای درونی خودمان می‌گذرد. سانسور درونی خودمان هم نمادی است از سانسور بیرونی. من به شخصه اگر بخواهم از تجربهٔ شخصی خودم بگویم، قبل از منتشر شدن کتابم، آن را سانسور می‌کنم.<ref name="نفوذ"/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۳۱۰:		خط ۳۱۰:
	==منبع‌شناسی==		==منبع‌شناسی==
	===مقالات===		===مقالات===
	#تحلیل رمان [[رویای تبت]]بر اساس «استعارهٔ نمایشی نظریهٔ گافمن»، [[مریم حسینی]] \| مژده سالارکیا، متن‌ پژوهی ادبی پاییز۱۳۹۱ شمارهٔ۵۳		#تحلیل رمان [[رویای تبت]] بر اساس «استعارهٔ نمایشی نظریهٔ گافمن»، [[مریم حسینی]] \| مژده سالارکیا، متن‌ پژوهی ادبی پاییز۱۳۹۱ شمارهٔ۵۳
	#بازنمود هویت زنانه در مجموعه داستان [[حتی وقتی می‌خندیم]] «فریبا وفی» با رویکرد تحلیل انتقادی گفتمان فرکلاف، کلثوم قربانی جویباری، زبان و ادبیات فارسی (دانشگاه خوارزمی) سال‌ بیست‌و‌سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۴شمارهٔ ۲۴		#بازنمود هویت زنانه در مجموعه داستان [[حتی وقتی می‌خندیم]] «فریبا وفی» با رویکرد تحلیل انتقادی گفتمان فرکلاف، کلثوم قربانی جویباری، زبان و ادبیات فارسی (دانشگاه خوارزمی) سال‌ بیست‌و‌سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۴شمارهٔ ۲۴
	#بحران مدرنیته در آثار آنی ارنو و فریبا وفی، اسفندیار اسفندی \| محمد کیانی دوست، مطالعات زبان فرانسه پاییز و زمستان۱۳۹۴ شماره۱۳		#بحران مدرنیته در آثار آنی ارنو و فریبا وفی، اسفندیار اسفندی \| محمد کیانی دوست، مطالعات زبان فرانسه پاییز و زمستان۱۳۹۴ شماره۱۳
	#بررسی مسائل مشترک زن در دو داستان [[چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم]] [[زویا پیرزاد]] و [[پرندهٔ من]] فریبا وفی، زهرا عظیمی \| اسماعیل صادقی، مطالعات داستانی سال دوم تابستان۱۳۹۳ شماره۴		#بررسی مسائل مشترک زن در دو داستان [[چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم]] اثر [[زویا پیرزاد]] و [[پرندهٔ من]] اثر فریبا وفی، زهرا عظیمی \| اسماعیل صادقی، مطالعات داستانی سال دوم تابستان۱۳۹۳ شماره۴
	#بررسی تاثیر جنسیت بر به کارگیری تشبیه در آثار فریبا وفی، شادی احمدی \| نسرین علی اکبری، زان و ادب فارسی دانشگاه آزاد سنندج سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ۳۳		#بررسی تاثیر جنسیت بر به کارگیری تشبیه در آثار فریبا وفی، شادی احمدی \| نسرین علی اکبری، زان و ادب فارسی دانشگاه آزاد سنندج سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ۳۳
	#نشانگرهای جنسیتی در رمان أعشَقُنی و [[پرندهٔ من]] بر مبنای الگوی رابین لیکاف، فائزه عرب یوسف‌آبادی \| عبدالباسط عرب یوسف‌آبادی، مطالعات تطبیقی فارسی و عربی سال سوم بهار و تابستان ۱۳۹۷ شمارهٔ ۵		#نشانگرهای جنسیتی در رمان أعشَقُنی و [[پرندهٔ من]] بر مبنای الگوی رابین لیکاف، فائزه عرب یوسف‌آبادی \| عبدالباسط عرب یوسف‌آبادی، مطالعات تطبیقی فارسی و عربی سال سوم بهار و تابستان ۱۳۹۷ شمارهٔ ۵
	#بررسی تطبیقی سیمای زن در آثار فریبا وفی و «سحر خلیفه» نمونهٔ موردی: رمان‌های پرندهٔ من و «لم نعد جواری لکم»، روح الله صیادی‌نژاد \| زهرا مرتضایی، زن و فرهنگ سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ ۳۴		#بررسی تطبیقی سیمای زن در آثار فریبا وفی و «سحر خلیفه» نمونهٔ موردی: رمان‌های پرندهٔ من و «لم نعد جواری لکم»، روح الله صیادی‌نژاد \| زهرا مرتضایی، زن و فرهنگ سال نهم زمستان۱۳۹۶ شمارهٔ ۳۴
	#خشونت علیه زنان در آثار داستانی نویسندهٔ زن معاصر فریبا وفی، لیلا عاشقی قلعه \| ناصر علیزاده خیاط \| آرش مشفقی، زن و فرهنگ سال یازدهم زمستان۱۳۹۸ شمارهٔ۴۲ (مطالب مزتبط با کلید واژه فریبا وفی،‌ پرتال جامع علوم انسانی)<ref name="علوم انسانی">{{یادکرد وب\|نشانی= http://ensani.ir/fa/tag/37145/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7+%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی }}</ref>		#خشونت علیه زنان در آثار داستانی نویسندهٔ زن معاصر فریبا وفی، لیلا عاشقی قلعه \| ناصر علیزاده خیاط \| آرش مشفقی، زن و فرهنگ سال یازدهم زمستان۱۳۹۸ شمارهٔ۴۲ (مطالب مزتبط با کلید واژه فریبا وفی،‌ پرتال جامع علوم انسانی)<ref name="علوم انسانی">{{یادکرد وب\|نشانی= http://ensani.ir/fa/tag/37145/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7+%D9%88%D9%81%DB%8C\|عنوان= فریبا وفی }}</ref>


	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	[[پرونده:J.f.v.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''اعطای جایزهٔ نقد ادبی [[احمد محمود]] برای کتاب [[بی‌باد، بی‌پارو]]'''</center>]]		[[پرونده:J.f.v.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''اعطای جایزهٔ نقد ادبی [[احمد محمود]] برای کتاب [[بی‌باد، بی‌پارو]]'''</center>]]
	‍«فریبا وفی» در اول بهمن ماه سال ۱۳۴۱ در تبریز به دنیا آمد. او از کودکی به نوشتن علاقه داشت و نوشتن را از نوجوانی آغاز کرد. فعالیت حرفه‌ای او به عنوان یک نویسنده از سال ۱۳۶۷ آغاز شد. اولین داستان جدی‌‌اش را با نام «راحت شدی پدر» در همین سال در مجلهٔ آدینه چاپ کرد.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/863427/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%88%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AA\|عنوان= بررسی آثار فریبا وفی با «ترلان» در «رویای تبت»}}</ref>		‍«فریبا وفی» در اول بهمن ماه سال ۱۳۴۱ در تبریز به دنیا آمد. او از کودکی به نوشتن علاقه داشت و نوشتن را از نوجوانی آغاز کرد. فعالیت حرفه‌ای او به عنوان یک نویسنده از سال ۱۳۶۷ آغاز شد. اولین داستان جدی‌‌اش را با نام «راحت شدی پدر» در همین سال در مجلهٔ آدینه چاپ کرد.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/863427/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%88%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AA\|عنوان= بررسی آثار فریبا وفی با «ترلان» در «رویای تبت»}}</ref>

	به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.		به گفتهٔ خودش،‌ هنوز جرئت نکرده بود نام کاملش را پای داستانش بنویسد. وفی این داستان را خودجوش‌ترین داستان خود می‌داند. چند داستان کوتاهش در گاه‌نامه‌های ادبی آدینه، دنیای سخن، چیستا و مجلهٔ زنان منتشر شد.
	[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>		[[در عمق صحنه]] نخستین مجموعهٔ داستان‌ اوست که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دومین مجموعه داستان را با نام [[حتی وقتی می‌خندیم]] در سال ۱۳۷۸ چاپ کرد. این مجموعه داستان در سال ۲۰۲۰ به زبان ارمنی ترجمه شد. فریبا وفی اولین رمانش را با نام [[پرندهٔ من]] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این کتاب برندهٔ جایزهٔ‌ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ [[هوشنگ گلشیری]] و دومین دورهٔ جایزهٔ‌ ادبی یلدا شد. همچنین، بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان از این کتاب تقدیر کردند. این رمان تاکنون به چاپ بیست‌و‌یکم رسیده و به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، کردی سورانی، ترکی استانبولی و ارمنی ترجمه شده است. رمان بعدی فریبا وفی [[رویای تبت]] است که در سال ۱۳۸۴ مننتشر شد و چندین جایزه از جمله جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را دریافت کرد. این کتاب تاکنون به چاپ سیزدهم رسیده است. این نویسنده در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ لیتپروم آلمان شد و از میان ده نویسنده از آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین، بخاطر رمان [[ترلان]] که به زبان آلمانی در این کشور منتشر شده بود به عنوان نویسندهٔ سال انتخاب شد. رمان [[رازی در کوچه‌ها]] به زبان نروژی و فرانسه ترجمه شده است. آخرین رمان این نویسنده [[بعد از پایان]] و آخرین مجموعه داستان او [[بی‌باد، بی‌پارو]] است. رمان‌های وی به ‍زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، نرو‌‌‌زی، اسپانیایی و ... و داستان‌های کوتاهی از او به زبان‌های انگلیسی، ژاپنی، روسی، عربی، ترکی و ... ترجمه شده است. فریبا وفی دیوان دیوان پروین اعتصامی را به نثر برای نوجوانان بازنویسی کرده است. وی دو فرزند دارد و از سال ۱۳۷۷ ساکن تهران است.<ref name="ویکی پدیا"/><ref name="زندگینامه">{{یادکرد وب\|نشانی= https://faribavafi.com/fa-biography-2/\|عنوان= زندگینامه\| وب سایت رسمی فریبا وفی}}</ref>
خط ۲۸۶:		خط ۲۸۵:
	====دربارهٔ [[پرندهٔ من]]====		====دربارهٔ [[پرندهٔ من]]====
	[[پرونده:Shora.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]		[[پرونده:Shora.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]
	~~پرندهٔ من~~ اولین رمان «فریبا وفی» است که در سال ۱۳۸۱ چاپ شده است. این کتاب رمانی است کوتاه با بخش‌بندی‌های دو سه صفحه‌ای از روایت‌های زنی خانه‌دار. این کتاب برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ سومین دورهٔ بنیاد هوشنگ گلشیری و جایزهٔ دومین دورهٔ جایزهٔ ادبی یلدا شده است و از سوی بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان مورد تقدیر قرار گرفته است. این مان به آلمانی نیز ترجمه شده و با عنوان kellervogel، پرندهٔ زیرزمین در آلمان انتشار یافت.<ref name="راه ترقی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.google.com/amp/s/www.mehrnews.com/amp/4848778/\|عنوان= راه ترقی\|انعکاس دنیای زنانه در رمان‌های فریبا وفی}}</ref>		«پرندهٔ من» اولین رمان «فریبا وفی» است که در سال ۱۳۸۱ چاپ شده است. این کتاب رمانی است کوتاه با بخش‌بندی‌های دو سه صفحه‌ای از روایت‌های زنی خانه‌دار. این کتاب برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزهٔ سومین دورهٔ بنیاد هوشنگ گلشیری و جایزهٔ دومین دورهٔ جایزهٔ ادبی یلدا شده است و از سوی بنیاد جایزهٔ ادبی مهرگان و جایزهٔ ادبی اصفهان مورد تقدیر قرار گرفته است. این مان به آلمانی نیز ترجمه شده و با عنوان kellervogel، پرندهٔ زیرزمین در آلمان انتشار یافت.<ref name="راه ترقی">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.google.com/amp/s/www.mehrnews.com/amp/4848778/\|عنوان= راه ترقی\|انعکاس دنیای زنانه در رمان‌های فریبا وفی}}</ref>

	این کتاب روایت زندگی زن میانسالی است که از اینکه هویتی مستقل و فردی نداشته است رنج می‌کشد. رمان زندگی روزمره این زن را روایت می‌کند و از کشمکش‌های او ـ که بیش از هر چیز در رابطه با خودش است - می‌گوید. اوج داستان در واقع آنجایی است که شخصیت محوری داستان پی به درون خود و واقعیت زندگی‌اش می‌برد. شخصیت اصلی این رمان مانند اکثر زنان شرقی، گرفتار طرز فکری پر تضاد و آمیخته با سنت است. او به راحتی تابع تفکر جمع می‌شود و برایش راحت‌تر است که خود را به نفهمیدن بزند تا اینکه با واقعیت زندگی‌اش روبه‌رو شود. اما در نهایت این شخصیت تغییر می‌کند و اصل داستان همین تغییر است.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>		این کتاب روایت زندگی زن میانسالی است که از اینکه هویتی مستقل و فردی نداشته است رنج می‌کشد. رمان زندگی روزمره این زن را روایت می‌کند و از کشمکش‌های او ـ که بیش از هر چیز در رابطه با خودش است - می‌گوید. اوج داستان در واقع آنجایی است که شخصیت محوری داستان پی به درون خود و واقعیت زندگی‌اش می‌برد. شخصیت اصلی این رمان مانند اکثر زنان شرقی، گرفتار طرز فکری پر تضاد و آمیخته با سنت است. او به راحتی تابع تفکر جمع می‌شود و برایش راحت‌تر است که خود را به نفهمیدن بزند تا اینکه با واقعیت زندگی‌اش روبه‌رو شود. اما در نهایت این شخصیت تغییر می‌کند و اصل داستان همین تغییر است.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>

خط ۲۹۳:		خط ۲۹۱:
	====دربارهٔ رمان [[ترلان]]====		====دربارهٔ رمان [[ترلان]]====
	[[پرونده:F.v.alman.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]		[[پرونده:F.v.alman.jpg\|320px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]
	~~ترلان~~ دومین اثر «فریبا وفی» است. این کتاب نیز چند سال پیش به زبان آلمانی ترجمه شد و توانست عنوان بهترین نویسندهٔ سال ۲۰۱۷ موسسهٔ آلمانی litprom را از آن خود کند.<ref name="راه ترقی"/>		«ترلان» دومین اثر «فریبا وفی» است. این کتاب نیز چند سال پیش به زبان آلمانی ترجمه شد و توانست عنوان بهترین نویسندهٔ سال ۲۰۱۷ موسسهٔ آلمانی litprom را از آن خود کند.<ref name="راه ترقی"/>
	این رمان در ایران بیش از ۱۹ بار تجدید چاپ شده است. داستان ترلان داستان دو دختر جوان است که به دنبال یافتن شغل سر از آموزشگاه پاسبانی در‌می‌آورند. محیطی خشن و ناآشنا، پر از فرمان‌های نظامی و قوانین دست‌و‌پا گیر. محیط آموزشگاه با دخترانی که هر کدام از شهری آمده‌اند سطر به سطر نشان داده می‌شود. ترلان می‌خواهد نویسنده شود اما نوشتن با آن محیط در تعارض است و در کش‌و‌قوس ماجراهای داستان به خواست درونی خود نزدیک می‌شود. این رمان به لحاظ شخصیت‌پردازی منحصر‌به‌فردش، شخصیت محورترین اثر فریبا وفی است.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>		این رمان در ایران بیش از ۱۹ بار تجدید چاپ شده است. داستان ترلان داستان دو دختر جوان است که به دنبال یافتن شغل سر از آموزشگاه پاسبانی در‌می‌آورند. محیطی خشن و ناآشنا، پر از فرمان‌های نظامی و قوانین دست‌و‌پا گیر. محیط آموزشگاه با دخترانی که هر کدام از شهری آمده‌اند سطر به سطر نشان داده می‌شود. ترلان می‌خواهد نویسنده شود اما نوشتن با آن محیط در تعارض است و در کش‌و‌قوس ماجراهای داستان به خواست درونی خود نزدیک می‌شود. این رمان به لحاظ شخصیت‌پردازی منحصر‌به‌فردش، شخصیت محورترین اثر فریبا وفی است.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>


	====دربارهٔ [[رویای تبت]]===		====دربارهٔ [[رویای تبت]]====
	~~رویای تبت~~ سومین رمان «فریبا وفی» است که در سال ۱۳۸۴ جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را کسب کرد و تاکنون بارها تجدید چاپ شده است. این کتاب در واقع از رویای مشترک آدم‌هایی که می‌خواهند به دور از سرخوردگی‌ها آزاد فکر کنند و آزاد زندگی کنند حرف می‌زند. این رمان هم مانند دیگر آثار وفی قصه‌ای زنانه دارد که از عشق‌های ناتمام و ممنوعه سخن می‌گوید. رویای تبت رویای زنانی است که به آرزوهایشان نرسیده‌اند و آرزو به دل مانده‌اند.<ref name="راه ترقی"/>		«رویای تبت» سومین رمان «فریبا وفی» است که در سال ۱۳۸۴ جایزهٔ بهترین رمان هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب را کسب کرد و تاکنون بارها تجدید چاپ شده است. این کتاب در واقع از رویای مشترک آدم‌هایی که می‌خواهند به دور از سرخوردگی‌ها آزاد فکر کنند و آزاد زندگی کنند حرف می‌زند. این رمان هم مانند دیگر آثار وفی قصه‌ای زنانه دارد که از عشق‌های ناتمام و ممنوعه سخن می‌گوید. رویای تبت رویای زنانی است که به آرزوهایشان نرسیده‌اند و آرزو به دل مانده‌اند.<ref name="راه ترقی"/>
	در این رمان زندگی زن و شوهری روایت می‌شود که به طور وسواس‌گونه‌ای سعی دارند همهٔ اعمال زندگی‌شان منطبق بر منطق و با چهارچوب باشد، اما با ورود شخصیت‌های دیگری به زندگی این دو، زندگی این زوج دچار تحولاتی می‌شود. شخصیت‌های اصلی رویای تبت نیز مانند دیگر آثار وفی دچار تغییر و تحول می‌شوند.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>		در این رمان زندگی زن و شوهری روایت می‌شود که به طور وسواس‌گونه‌ای سعی دارند همهٔ اعمال زندگی‌شان منطبق بر منطق و با چهارچوب باشد، اما با ورود شخصیت‌های دیگری به زندگی این دو، زندگی این زوج دچار تحولاتی می‌شود. شخصیت‌های اصلی رویای تبت نیز مانند دیگر آثار وفی دچار تغییر و تحول می‌شوند.<ref name="بررسی آثار فریبا وفی"/>