علی‌اصغر عزتی‌پاک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mshahangi1 در ‏۹ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۰۴

2024-10-30T06:04:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	<center>** * * *</center>		<center>** * * *</center>
	علی‌اصغر عزتی‌پاک در سال ۱۳۵۳ در همدان به دنیا آمد. کار ادبی را با نگارش داستان در مجلات آغاز کرد.<ref name="علی‌اصغر">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.iranketab.ir/profile/15732-ali-asghar-ezzati-pak\|عنوان= علی‌اصغر عزتی‌پاک}}</ref> به‌عنوان مثال «[[چشم‌های آبی]]» در شماره ۵۸ مجله ادبیات داستانی، در سال ۱۳۸۰ منتشر شد. «[[بر فراز تپه]]» در شماره ۳۴ ماهنامه نافه، در ۱۳۸۱ انتشار یافت. «[[ماهی در کاسه آش]]» در شماره ۴۱ ماهنامه نافه در مهر ۱۳۸۲ منتشر شد و «[[می‌مانم پشت در]]» در شماره ۶۹ ماهنامه عصر پنج‌شنبه، در آبان همان سال انتشار پیدا کرد. در کارنامه ادبی وی، آثار متعددی هم برای گروه سنی نوجوان نوشته شده‌ است و هم بزرگ‌سال. «[[می‌مانم پشت در]]» اولین کتاب این نویسنده است که در سال ۱۳۸۵ عنوان کتاب سال حوزه هنری را گرفت. «[[زود برمی‌گردم]]» دومین کتاب عزتی‌پاک است که جایزه‌ٔ دوسالانه‌ ادبیات کودک و نوجوان ایران و جایزه‌ٔ «کتاب سال سلام» را از آن خود کرد.<ref name="کوه و دژ">{{یادکرد وب\|نشانی= https://shahrestanadab.com/Content/ID/11989/%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DA%98-%D9%88-%DA%A9%D9%88%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C%D9%BE%D8%A7%DA%A9-\|عنوان= از سرزمین کوه و دژ/ کتاب‌شناسی «علی‌اصغر عزتی‌پاک»}}</ref>		علی‌اصغر عزتی‌پاک در سال ۱۳۵۳ در همدان به دنیا آمد. کار ادبی را با نگارش داستان در مجلات آغاز کرد.<ref name="علی‌اصغر">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.iranketab.ir/profile/15732-ali-asghar-ezzati-pak\|عنوان= علی‌اصغر عزتی‌پاک}}</ref> به‌عنوان مثال «[[چشم‌های آبی]]» در شماره ۵۸ مجله ادبیات داستانی، در سال ۱۳۸۰ منتشر شد. «[[بر فراز تپه]]» در شماره ۳۴ ماهنامه نافه، در ۱۳۸۱ انتشار یافت. «[[ماهی در کاسه آش]]» در شماره ۴۱ ماهنامه نافه در مهر ۱۳۸۲ منتشر شد و «[[می‌مانم پشت در]]» در شماره ۶۹ ماهنامه عصر پنج‌شنبه، در آبان همان سال انتشار پیدا کرد. در کارنامه ادبی وی، آثار متعددی هم برای گروه سنی نوجوان نوشته شده‌ است و هم بزرگ‌سال. «[[می‌مانم پشت در]]» اولین کتاب این نویسنده است که در سال ۱۳۸۵ عنوان کتاب سال حوزه هنری را گرفت. «[[زود برمی‌گردم]]» دومین کتاب عزتی‌پاک است که جایزه‌ٔ دوسالانه‌ ادبیات کودک و نوجوان ایران و جایزه‌ٔ «کتاب سال سلام» را از آن خود کرد.<ref name="کوه و دژ">{{یادکرد وب\|نشانی= https://shahrestanadab.com/Content/ID/11989/%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%DA%98-%D9%88-%DA%A9%D9%88%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C%D9%BE%D8%A7%DA%A9-\|عنوان= از سرزمین کوه و دژ/ کتاب‌شناسی «علی‌اصغر عزتی‌پاک»}}</ref>
	علی‌اصغر عزتی‌پاک برای نوجوان وقت می‌گذارد و داستانی می‌نویسد که خواندنی باشد و از داستان‌های او می‌شود فهمید که نوشته شده تا خوانده شود.<ref name="موفق">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.farsnews.ir/news/13950719001172/%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86 \|عنوان= نمونه موفق یک داستان انتظار برای نوجوان}}</ref> وی مؤسس «مدرسه رمان» است و مدیریت «دفتر داستان ~~شهر~~ ادب» را برعهده دارد.<ref name="عزتی‌پاک">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DA%A9\|عنوان=علی‌اصغر عزتی‌پاک}}</ref>		علی‌اصغر عزتی‌پاک برای نوجوان وقت می‌گذارد و داستانی می‌نویسد که خواندنی باشد و از داستان‌های او می‌شود فهمید که نوشته شده تا خوانده شود.<ref name="موفق">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.farsnews.ir/news/13950719001172/%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86 \|عنوان= نمونه موفق یک داستان انتظار برای نوجوان}}</ref> وی مؤسس «مدرسه رمان» است و مدیریت «دفتر داستان شهرستان ادب» را برعهده دارد.<ref name="عزتی‌پاک">{{یادکرد وب\|نشانی= https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DA%A9\|عنوان=علی‌اصغر عزتی‌پاک}}</ref>
	[[پرونده:عزتی ۳.jpg\|210px\|thumb\|چپ]]		[[پرونده:عزتی ۳.jpg\|210px\|thumb\|چپ]]
	[[پرونده:عزتی ۵.jpg\|210px\|thumb\|چپ]]		[[پرونده:عزتی ۵.jpg\|210px\|thumb\|چپ]]
خط ۸۳:		خط ۸۳:

	===شرکت در محافل ادبی===		===شرکت در محافل ادبی===
	من در محافل ادبی تاجایی‌که امکانش را داشته باشم، ~~شرک~~ می‌کنم. به‌شخصه از این محافل بدم نمی‌آید و از وجودشان استقبال می‌کنم. خودم هم از روزی که نوشتن را شروع کرده‌ام با این محافل مرتبط بوده‌ام و تقریباً در هر محفلی هم که از آن بوی ادبیات می‌آمده رفته‌ام. به‌خاطر اینکه بچه‌هایی که آن‌جا جمع می‌شوند، دغدغه ادبیات و هنر دارند؛ و با من همدل‌ترند و فکر می‌کنم حداقل به‌لحاظ فنی و تکنیکی باعث رشد آدم می‌شوند؛ البته تا یک جاهایی. بعدش دیگر آدم باید راه خودش را برود. چون حرف‌ها برایش تکراری می‌شود و دوستان هم معمولاً خیلی اهل فکر و اندیشه به‌معنی درست کلمه نیستند. و گاه حتّی صرفاً یک تکنیسین داستان‌اند و دیگر هیچ! من خودم سال‌ها خانه‌ام را کرده بودم محفل ادبی. هر جمعه عده‌ای از دوستانم که الان همه‌شان جزء نویسنده‌های خوب‌اند، جمع می‌شدند خانه‌ ما و داستان‌هایشان را برای هم می‌خواندند. کتاب‌هایی را که خوانده بودیم برای همدیگر تحلیل می‌کردیم و مسائل‌مان را درمیان می‌گذاشتیم. نه کسی به ما پول می‌داد و نه از کسی انتظاری داشتیم. با یک چایی و کیک یزدی سر و ته ماجرا را هم می‌آوردیم.<ref name="مصاحبه"/>		من در محافل ادبی تاجایی‌که امکانش را داشته باشم، شرکت می‌کنم. به‌شخصه از این محافل بدم نمی‌آید و از وجودشان استقبال می‌کنم. خودم هم از روزی که نوشتن را شروع کرده‌ام با این محافل مرتبط بوده‌ام و تقریباً در هر محفلی هم که از آن بوی ادبیات می‌آمده رفته‌ام. به‌خاطر اینکه بچه‌هایی که آن‌جا جمع می‌شوند، دغدغه ادبیات و هنر دارند؛ و با من همدل‌ترند و فکر می‌کنم حداقل به‌لحاظ فنی و تکنیکی باعث رشد آدم می‌شوند؛ البته تا یک جاهایی. بعدش دیگر آدم باید راه خودش را برود. چون حرف‌ها برایش تکراری می‌شود و دوستان هم معمولاً خیلی اهل فکر و اندیشه به‌معنی درست کلمه نیستند. و گاه حتّی صرفاً یک تکنیسین داستان‌اند و دیگر هیچ! من خودم سال‌ها خانه‌ام را کرده بودم محفل ادبی. هر جمعه عده‌ای از دوستانم که الان همه‌شان جزء نویسنده‌های خوب‌اند، جمع می‌شدند خانه‌ ما و داستان‌هایشان را برای هم می‌خواندند. کتاب‌هایی را که خوانده بودیم برای همدیگر تحلیل می‌کردیم و مسائل‌مان را درمیان می‌گذاشتیم. نه کسی به ما پول می‌داد و نه از کسی انتظاری داشتیم. با یک چایی و کیک یزدی سر و ته ماجرا را هم می‌آوردیم.<ref name="مصاحبه"/>

	==زندگی و یادگار==		==زندگی و یادگار==
خط ۱۸۰:		خط ۱۸۰:

	====نامه عزتی‌پاک به [[محمود دولت‌آبادی]]====		====نامه عزتی‌پاک به [[محمود دولت‌آبادی]]====
	در نخستین روزهای اعلام خبر شهادت ~~«سپهبد~~ قاسم سلیمانی»، «محمود دولت‌آبادی» نویسنده سرشناس کشورمان یادداشتی در رثای این شهید نگاشت؛ یادداشتی که تحسین بسیاری از دوست‌داران ادبیات را درپی داشت. پیرو این یادداشت، عزتی‌پاک با سمت مدیر «مدرسه رمان» و دفتر داستان «شهرستان ادب» نامه‌ای خطاب به جناب دولت‌آبادی منتشر کرد با این مضمون:		در نخستین روزهای اعلام خبر شهادت «سردار قاسم سلیمانی»، «محمود دولت‌آبادی» نویسنده سرشناس کشورمان یادداشتی در رثای این شهید نگاشت؛ یادداشتی که تحسین بسیاری از دوست‌داران ادبیات را درپی داشت. پیرو این یادداشت، عزتی‌پاک با سمت مدیر «مدرسه رمان» و دفتر داستان «شهرستان ادب» نامه‌ای خطاب به جناب دولت‌آبادی منتشر کرد با این مضمون:

	'''جناب آقای محمود دولت‌آبادی، نویسنده‌ ارجمند، سلام بر شما!		'''جناب آقای محمود دولت‌آبادی، نویسنده‌ ارجمند، سلام بر شما!

	این روزها روزهای سرنوشت‌سازی است برای میهن ما ایران. در این میان جناب‌عالی، به‌اقتضای عشقی که به این سرزمین و اهتمامی که برای تمامیت ارضی کشورمان دارید و آن‌ها را در ادای احترام به سردار شهیدقاسم سلیمانی ابراز کرده‌اید، مورد شماتت گروهی از مخاطبان آثارتان قرار گرفته‌اید. اما جناب نویسنده، شما مخاطبان انبوهی هم داشته‌اید در تمام این سال‌ها که به‌دلیل اختلاف نظرهایی شاید جزئی یا به هر دلیل دیگر، چندان خود را به شما نشناسانده‌اند. این گروه همچنین هیچ‌گاه به‌دلیل اختلاف دیدگاه جایگاه و شأن ادبی جناب‌عالی را و خدمتی که به ادبیات داستانی ایران کرده‌اید، انکار نکرده و ناچیز نشمرده‌اند. آن‌ها پذیرفتند تفاوت منظرها را و محترم داشتند تلاش‌های ارجمند شما را. کتاب‌های‌تان را خواندند و لذت بردند از خلق آن‌همه عشق و مهر به انسان. و این حق بود، هست و خواهد بود. شما به‌دلیل آثار پرارج‌تان، هنرتان و شخصیت متین و صبورتان، لایق این احترام و بزرگداشت‌اید. آقای محمود دولت‌آبادی عزیز، مطمئن باشید این حرف‌ها برای امروز و برآمده از شرایط حاضر نیست. شاهد این ادّعا برای اینجانب مصاحبه‌ای است که چندین سال پیش با نشریه‌ٔ پنجره کردم و در برابر سؤال [[امید مهدی‌نژاد]] که پرسید: «محمود دولت‌آبادی؟» گفتم: «نویسنده‌ بزرگ!» و شاهدم عکسی است از جناب‌عالی که بر سرِ دیوار محل کارم نصب شده. آرزویم سلامتی و عمر باعزّت برای شماست. والسلام «علی‌اصغر عزتی پاک»'''<ref name="علیا">{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/11425/%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%80-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C\|عنوان= نامه «علی‌اصغر عزتی‌پاک »به «محمود دولت‌آبادی»}}</ref>		این روزها روزهای سرنوشت‌سازی است برای میهن ما ایران. در این میان جناب‌عالی، به‌اقتضای عشقی که به این سرزمین و اهتمامی که برای تمامیت ارضی کشورمان دارید و آن‌ها را در ادای احترام به سردار شهیدقاسم سلیمانی ابراز کرده‌اید، مورد شماتت گروهی از مخاطبان آثارتان قرار گرفته‌اید. اما جناب نویسنده، شما مخاطبان انبوهی هم داشته‌اید در تمام این سال‌ها که به‌دلیل اختلاف نظرهایی شاید جزئی یا به هر دلیل دیگر، چندان خود را به شما نشناسانده‌اند. این گروه همچنین هیچ‌گاه به‌دلیل اختلاف دیدگاه جایگاه و شأن ادبی جناب‌عالی را و خدمتی که به ادبیات داستانی ایران کرده‌اید، انکار نکرده و ناچیز نشمرده‌اند. آن‌ها پذیرفتند تفاوت منظرها را و محترم داشتند تلاش‌های ارجمند شما را. کتاب‌های‌تان را خواندند و لذت بردند از خلق آن‌همه عشق و مهر به انسان. و این حق بود، هست و خواهد بود. شما به‌دلیل آثار پرارج‌تان، هنرتان و شخصیت متین و صبورتان، لایق این احترام و بزرگداشت‌اید. آقای محمود دولت‌آبادی عزیز، مطمئن باشید این حرف‌ها برای امروز و برآمده از شرایط حاضر نیست. شاهد این ادّعا برای اینجانب مصاحبه‌ای است که چندین سال پیش با نشریه‌ٔ پنجره کردم و در برابر سؤال [[امید مهدی‌نژاد]] که پرسید: «محمود دولت‌آبادی؟» گفتم: «نویسنده‌ بزرگ!» و شاهدم عکسی است از جناب‌عالی که بر سرِ دیوار محل کارم نصب شده. آرزویم سلامتی و عمر باعزّت برای شماست. والسلام «علی‌اصغر عزتی پاک»'''<ref name="علیا">{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/11425/%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%80-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C\|عنوان= نامه «علی‌اصغر عزتی‌پاک »به «محمود دولت‌آبادی»}}</ref>

	~~====«[[سمیه عالمی]]» و «[[مسافر جمعه]]» در بوته نقد «عزتی‌پاک»====~~
	«مسافر جمعه» بعد از بازنویسی منسجم شده و در حد یک کار برجسته باید از آن یاد کرد. نویسنده این اثر هرگز روی لبه تیغ راه نرفته و تکلیف خود را در مرزبندی‌ها مشخص کرده و به‌نظرم می‌رسد که این رمان را باید اثری انقلابی دانست. خانم عالمی با این اعتقاد پا به میدان گذاشته، راهی که مرحوم [[امیرحسین فردی]] در آن قدم گذاشته بود. آن‌هایی که می‌خواهند برای انقلاب بنویسند باید از ابتدا تکلیف خود را با جریان انقلاب روشن کنند و نویسنده «مسافر جمعه» این کار را کرده است. در «مسافر جمعه» خانم عالمی سراغ مسائل ریشه‌ای مثل اصلاحات ارضی، حادثه فیضیه و قیام ۱۵خرداد رفته‌. نکته مهم این است که شخصیت اصلی در رمان به دنبال خواست شخصی خود است و به‌صورت خیلی زیبا مسائل دیگر هم مطرح شده است. شخصیت اصلی در مقابل ظلم در روستا ایستاده و در ادامه در مقابل ظلم بزرگی در همراهی قیام ۱۵خرداد می‌ایستد و این از نکات خوب رمان به حساب می‌آید. شخصیت رمان «مسافر جمعه» عاشق دخترخاله خود است و به همین دلیل به قم می‌آید ولی بدون اینکه عشق زمینی را رها کند به عشق حقیقی که امام است می‌رسد. روش و سلوک شخصیت با خرده‌ماجراهایی که عالمی برای آن ترسیم کرده درآمده است و این شخصیت مرحله‌به‌مرحله به بلوغ می‌رسد. الگوی سفر به‌خوبی در این رمان پیاده شده، طوری‌که رسول ابتدای رمان با انتهای آن کاملاً فرق دارد. اطلاعات درباره شخصیت‌ها قطره‌قطره به مخاطب داده می‌شود؛ مثل شخصیت کریم، محسن و حبیب. از نکات قوت این داستان نیفتادن در شعارزدگی است که این به قدرت داستان‌پردازی خانم عالمی برمی‌گردد که شعار به‌خوبی در داستان گنجانده شده است. داستان به‌خوبی عمق داشته و فضاسازی عالی صورت گرفته که نشان از پیشینه تحقیق و پژوهشن بالای نویسنده است.<ref name="مسافر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://defapress.ir/fa/news/227809/%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%85\|عنوان= رمان «مسافر جمعه» رونمایی شد/ ایده نگارش رمان را از امام خمینی(ره) گرفتم}}</ref>

	===جوایز===		===جوایز===

محمد ایذجی: /* نگاهی به برخی آثار */

2022-07-30T19:35:26Z

نگاهی به برخی آثار

نمایش تغییرات

محمد ایذجی: /* نگاهی به برخی آثار */

2022-07-30T19:04:33Z

نگاهی به برخی آثار

نمایش تغییرات

محمد ایذجی: /* نقد و بررسی این کتاب از نگاه مهدی کفاش */

2022-07-30T18:15:25Z

نقد و بررسی این کتاب از نگاه مهدی کفاش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۵
خط ۲۱۸:		خط ۲۱۸:

	نویسنده کتاب، داستان‌نویس است و با ساختار آشناست. او در معماری کتاب شگردهایی به کار برده و آن را به‌گونه‌ای طراحی کرده تا این کتاب را به کتابی خواندنی و جذاب تبدیل کند. مثلاً دیباچه کتاب، یک مقدمه عادی و جدا از کتاب نیست و اتفاقاً با ظرافت و زیرکی نویسنده نوشته شده و درگاه ورود به ماجرایی پرکشش شده است.<ref name="روایت"/>		نویسنده کتاب، داستان‌نویس است و با ساختار آشناست. او در معماری کتاب شگردهایی به کار برده و آن را به‌گونه‌ای طراحی کرده تا این کتاب را به کتابی خواندنی و جذاب تبدیل کند. مثلاً دیباچه کتاب، یک مقدمه عادی و جدا از کتاب نیست و اتفاقاً با ظرافت و زیرکی نویسنده نوشته شده و درگاه ورود به ماجرایی پرکشش شده است.<ref name="روایت"/>

	نویسنده با انتخاب آغاز و پایان مناسب تلاش کرده است که یکپارچی در روایت حفظ شود. داستان از یک خواب در حرم حضرت رقیه(س) در صفحه ۱۴ کتاب آغاز می‌شود که در خواب دخترکی به جمال می‌گوید: «اینجا بمان و دیگه هم از اینجا نرو!» پس همان‌طورکه اشاره شد مکان اصلی وقایع داستان حرم حضرت رقیه(س) و اطراف آن است. پایان کتاب هم در حرم حضرت رقیه(س) است. گویی هشت سال است که ماجراها طوری پیش رفته که آن خواب اول کتاب محقق و جمال در حرم ماندنی شده است.<ref name="روایت"/>

	ساختار کتاب به‌گونه‌ای طراحی شده که نویسنده حضور محسوسی نداشته باشد. چهارچوب یکپارچه نقل روایت بدون سؤال و جواب است.<ref name="روایت"/>

	این کتاب وقایع را بی‌پرده و عریان پیش چشم خواننده به نمایش می‌گذارد و عامدانه تلاشی برای روتوش وقایع نمی‌کند. اگر از ماجرای بمب‌گذاری یا قتل‌ها و جنایت گروهی تروریست‌های تکفیری می‌گوید یا از آتش‌زدن منازل خیابان الامین یا جنگ شهری، نویسنده همان که شنیده را بدون مصلحت‌سنجی شخصی منتقل می‌کند. این دخالت‌نکردن موجب شده مستندوارگی کتاب حفظ شود و میان خواننده و راوی خاطرات، واسطه‌ای به نام نویسنده قرار نداشته باشد.<ref name="روایت"/>

	این کتاب از انگشت‌شمار کتاب‌هایی است که به‌جز محیط پادگانی و نظامیان جبهه مقاومت، نگاهی به درون شهر جنگ‌زده دارد و لحظات زندگی در وضعیت بحرانی، زیر فشار خردکننده نبود امکانات ابتدایی حیات و اضطراب و ناامنی را نشان می‌دهد. جایی‌که روابط انسانی و هنجارهای اخلاقی شکننده می‌شود و تلاش برای بقاء، جایگزین همه آموزه‌های پیش از این.<ref name="روایت">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.farsnews.ir/news/14000130000593/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%AA-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B4%D9%84%DB%8C%DA%A9-%D8%AD%D8%AA%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%DA%AF%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87\|عنوان= روایت مجاهدت بدون شلیک حتی یک گلوله!}}</ref>		این کتاب از انگشت‌شمار کتاب‌هایی است که به‌جز محیط پادگانی و نظامیان جبهه مقاومت، نگاهی به درون شهر جنگ‌زده دارد و لحظات زندگی در وضعیت بحرانی، زیر فشار خردکننده نبود امکانات ابتدایی حیات و اضطراب و ناامنی را نشان می‌دهد. جایی‌که روابط انسانی و هنجارهای اخلاقی شکننده می‌شود و تلاش برای بقاء، جایگزین همه آموزه‌های پیش از این.<ref name="روایت">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.farsnews.ir/news/14000130000593/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%AA-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B4%D9%84%DB%8C%DA%A9-%D8%AD%D8%AA%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%DA%AF%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87\|عنوان= روایت مجاهدت بدون شلیک حتی یک گلوله!}}</ref>

محمد ایذجی در ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۳

2022-07-30T18:13:55Z

نمایش تغییرات

محمد ایذجی در ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۵۰

2022-07-30T17:50:15Z

نمایش تغییرات

محمد ایذجی: /* نقد و بررسی ایم کتاب از نگاه مهدی کفاش */

2022-07-30T12:27:53Z

نقد و بررسی ایم کتاب از نگاه مهدی کفاش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۷
خط ۲۲۹:		خط ۲۲۹:
	«اجاره‌نشین خیابان الامین»، اثری است رمان‌گونه و دراماتیک اما کاملاً مستند و غیرمخیل. این کتاب روایت زندگی شخصیتی تواب به نام جمال فیض‌اللهی است که کرامتی از حضرت رقیه وی را متحول و مجاور حرم خویش می‌کند. بعدها با شروع ناآرامی‌های سوریه و ظهور داعش وی عضو هسته اولیه مدافعان حرم می‌شود. مشاهده‌های جمال از جنایت‌های داعش و روایت وی از شکل‌گیری هسته اولیه مدافعان حرم و ده‌ها ماجرای مستند و شگفت‌انگیز دیگر و نیز نثر روان عزتی‌پاک، اثری جذاب و خواندنی را شکل می‌دهند.<ref name="روایت"/>		«اجاره‌نشین خیابان الامین»، اثری است رمان‌گونه و دراماتیک اما کاملاً مستند و غیرمخیل. این کتاب روایت زندگی شخصیتی تواب به نام جمال فیض‌اللهی است که کرامتی از حضرت رقیه وی را متحول و مجاور حرم خویش می‌کند. بعدها با شروع ناآرامی‌های سوریه و ظهور داعش وی عضو هسته اولیه مدافعان حرم می‌شود. مشاهده‌های جمال از جنایت‌های داعش و روایت وی از شکل‌گیری هسته اولیه مدافعان حرم و ده‌ها ماجرای مستند و شگفت‌انگیز دیگر و نیز نثر روان عزتی‌پاک، اثری جذاب و خواندنی را شکل می‌دهند.<ref name="روایت"/>

	=====نقد و بررسی ~~ایم~~ کتاب از نگاه [[مهدی کفاش]]=====		=====نقد و بررسی این کتاب از نگاه [[مهدی کفاش]]=====
	======روایتی متفاوت======		======روایتی متفاوت======
	در چند سال گذشته با کنجکاوی مسائل کشورهای درگیر با گروه‌های تکفیری را دنبال کرده‌ام و کتاب‌های زیادی درباره جنگ سوریه و عراق خوانده‌ام. بیشترشان خاطره‌ها و روایت‌های مستند از نویسندگانی بود که با سفر به سوریه و عراق آنچه از جنایات داعش و جبهه النصره و سایر گروه‌های تکفیری در حق ساکنان این سرزمین‌ها به چشم دیده‌اند، نوشته بودند. در تمام این کتاب‌ها آنچه دیده می‌شود بهت‌زدگی خواننده از عمق جنایات و تنوع آدم‌کشی و به‌اسارت‌گرفتن آدم‌هاست. خواننده پس از خواندن این کتاب‌ها متوجه نوعی تکرار مضمون می‌شود که حاصلی جز دلزدگی برایش ندارد. گویی صدایی واحد را از حنجره‌هایی متفاوت شنیده است. نگاه نویسندگان این کتاب‌ها به وقایع معمولاً کلی و بدون پرداختن به جزئیات است. نگاهی که باعث فاصله‌گذاری میان خواننده و کتاب می‌شود. اما کتاب «[[اجاره‌نشین خیابان الامین]]» روایتی بود متفاوت. چاپ سوم این کتاب، چند روز مانده به پایان اولین سال انتشارش به دستم رسید. ۴۰ صفحه اول را بدون توقف خواندم و بقیه کتاب را آرام‌تر مزه‌مزه کردم و از خواندش لذت بردم. طبق دیباچه، کتاب حاصل گفت‌وگوی علی‌اصغر عزتی‌پاک و محمد قائم‌خانی با کردی از اهالی ایلام به نام جمال‌الدین فیض‌اللهی است که هشت سال قبل و در ابتدای جنگ سوریه حوالی سال ۲۰۱۱میلادی وارد دمشق شده است.<ref name="روایت"/>		در چند سال گذشته با کنجکاوی مسائل کشورهای درگیر با گروه‌های تکفیری را دنبال کرده‌ام و کتاب‌های زیادی درباره جنگ سوریه و عراق خوانده‌ام. بیشترشان خاطره‌ها و روایت‌های مستند از نویسندگانی بود که با سفر به سوریه و عراق آنچه از جنایات داعش و جبهه النصره و سایر گروه‌های تکفیری در حق ساکنان این سرزمین‌ها به چشم دیده‌اند، نوشته بودند. در تمام این کتاب‌ها آنچه دیده می‌شود بهت‌زدگی خواننده از عمق جنایات و تنوع آدم‌کشی و به‌اسارت‌گرفتن آدم‌هاست. خواننده پس از خواندن این کتاب‌ها متوجه نوعی تکرار مضمون می‌شود که حاصلی جز دلزدگی برایش ندارد. گویی صدایی واحد را از حنجره‌هایی متفاوت شنیده است. نگاه نویسندگان این کتاب‌ها به وقایع معمولاً کلی و بدون پرداختن به جزئیات است. نگاهی که باعث فاصله‌گذاری میان خواننده و کتاب می‌شود. اما کتاب «[[اجاره‌نشین خیابان الامین]]» روایتی بود متفاوت. چاپ سوم این کتاب، چند روز مانده به پایان اولین سال انتشارش به دستم رسید. ۴۰ صفحه اول را بدون توقف خواندم و بقیه کتاب را آرام‌تر مزه‌مزه کردم و از خواندش لذت بردم. طبق دیباچه، کتاب حاصل گفت‌وگوی علی‌اصغر عزتی‌پاک و محمد قائم‌خانی با کردی از اهالی ایلام به نام جمال‌الدین فیض‌اللهی است که هشت سال قبل و در ابتدای جنگ سوریه حوالی سال ۲۰۱۱میلادی وارد دمشق شده است.<ref name="روایت"/>

محمد ایذجی: /* «عالمی» و «مسافر جمعه» در بوته نقد «عزتی‌پاک» */

2022-07-30T12:26:56Z

«عالمی» و «مسافر جمعه» در بوته نقد «عزتی‌پاک»

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۶
خط ۲۰۳:		خط ۲۰۳:
	{{سخ}}این روزها روزهای سرنوشت‌سازی است برای میهن ما ایران. در این میان جناب‌عالی، به‌اقتضای عشقی که به این سرزمین و اهتمامی که برای تمامیت ارضی کشورمان دارید و آن‌ها را در ادای احترام به سردار شهیدقاسم سلیمانی ابراز کرده‌اید، مورد شماتت گروهی از مخاطبان آثارتان قرار گرفته‌اید. اما جناب نویسنده، شما مخاطبان انبوهی هم داشته‌اید در تمام این سال‌ها که به‌دلیل اختلاف نظرهایی شاید جزئی یا به هر دلیل دیگر، چندان خود را به شما نشناسانده‌اند. این گروه همچنین هیچ‌گاه به‌دلیل اختلاف دیدگاه جایگاه و شأن ادبی جناب‌عالی را و خدمتی که به ادبیات داستانی ایران کرده‌اید، انکار نکرده و ناچیز نشمرده‌اند. آن‌ها پذیرفتند تفاوت منظرها را و محترم داشتند تلاش‌های ارجمند شما را. کتاب‌های‌تان را خواندند و لذت بردند از خلق آن‌همه عشق و مهر به انسان. و این حق بود، هست و خواهد بود. شما به‌دلیل آثار پرارج‌تان، هنرتان و شخصیت متین و صبورتان، لایق این احترام و بزرگداشت‌اید. آقای محمود دولت‌آبادی عزیز، مطمئن باشید این حرف‌ها برای امروز و برآمده از شرایط حاضر نیست. شاهد این ادّعا برای اینجانب مصاحبه‌ای است که چندین سال پیش با نشریه‌ٔ پنجره کردم و در برابر سؤال [[امید مهدی‌نژاد]] که پرسید: «محمود دولت‌آبادی؟» گفتم: «نویسنده‌ بزرگ!» و شاهدم عکسی است از جناب‌عالی که بر سرِ دیوار محل کارم نصب شده. آرزویم سلامتی و عمر باعزّت برای شماست. والسلام «علی‌اصغر عزتی پاک»'''<ref name="علیا">{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/11425/%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%80-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C\|عنوان= نامه «علی‌اصغر عزتی‌پاک »به «محمود دولت‌آبادی»}}</ref>		{{سخ}}این روزها روزهای سرنوشت‌سازی است برای میهن ما ایران. در این میان جناب‌عالی، به‌اقتضای عشقی که به این سرزمین و اهتمامی که برای تمامیت ارضی کشورمان دارید و آن‌ها را در ادای احترام به سردار شهیدقاسم سلیمانی ابراز کرده‌اید، مورد شماتت گروهی از مخاطبان آثارتان قرار گرفته‌اید. اما جناب نویسنده، شما مخاطبان انبوهی هم داشته‌اید در تمام این سال‌ها که به‌دلیل اختلاف نظرهایی شاید جزئی یا به هر دلیل دیگر، چندان خود را به شما نشناسانده‌اند. این گروه همچنین هیچ‌گاه به‌دلیل اختلاف دیدگاه جایگاه و شأن ادبی جناب‌عالی را و خدمتی که به ادبیات داستانی ایران کرده‌اید، انکار نکرده و ناچیز نشمرده‌اند. آن‌ها پذیرفتند تفاوت منظرها را و محترم داشتند تلاش‌های ارجمند شما را. کتاب‌های‌تان را خواندند و لذت بردند از خلق آن‌همه عشق و مهر به انسان. و این حق بود، هست و خواهد بود. شما به‌دلیل آثار پرارج‌تان، هنرتان و شخصیت متین و صبورتان، لایق این احترام و بزرگداشت‌اید. آقای محمود دولت‌آبادی عزیز، مطمئن باشید این حرف‌ها برای امروز و برآمده از شرایط حاضر نیست. شاهد این ادّعا برای اینجانب مصاحبه‌ای است که چندین سال پیش با نشریه‌ٔ پنجره کردم و در برابر سؤال [[امید مهدی‌نژاد]] که پرسید: «محمود دولت‌آبادی؟» گفتم: «نویسنده‌ بزرگ!» و شاهدم عکسی است از جناب‌عالی که بر سرِ دیوار محل کارم نصب شده. آرزویم سلامتی و عمر باعزّت برای شماست. والسلام «علی‌اصغر عزتی پاک»'''<ref name="علیا">{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/11425/%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%80-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C\|عنوان= نامه «علی‌اصغر عزتی‌پاک »به «محمود دولت‌آبادی»}}</ref>

	====~~«عالمی»~~ و ~~«مسافر جمعه»~~ در بوته نقد «عزتی‌پاک»====		====«[[سمیه عالمی]]» و «[[مسافر جمعه]]» در بوته نقد «عزتی‌پاک»====
	علی‌اصغر عزتی‌پاک نویسنده و منتقد ادبی در این مراسم رونمایی از کتاب «مسافر جمعه»، اثر «سمیه عالی» با اشاره به اینکه از ابتدا در جریان نگارش این رمان بوده گفت: «مسافر جمعه» بعد از بازنویسی منسجم شده و در حد یک کار برجسته باید از آن یاد کرد. ~~وی در ادامه در توصیف این اثر عنوان کرد:~~ نویسنده این اثر هرگز روی لبه تیغ راه نرفته و تکلیف خود را در مرزبندی‌ها مشخص کرده و ~~به نظرم~~ می‌رسد که این رمان را باید اثری انقلابی دانست. ~~عزتی پاک، سمیه عالمی را از نسل جریانی دانست که به انقلاب و راه امام معتقد بوده و گفت:~~ خانم عالمی با این اعتقاد پا به میدان گذاشته، راهی که مرحوم [[امیرحسین فردی]] در آن قدم گذاشته بود. آن‌هایی که می‌خواهند برای انقلاب بنویسند باید از ابتدا تکلیف خود را با جریان انقلاب روشن کنند و نویسنده «مسافر جمعه» این کار را کرده است. ~~او اضافه کرد:~~ در «مسافر جمعه» خانم عالمی سراغ مسائل ریشه‌ای مثل اصلاحات ارضی، حادثه فیضیه و قیام ۱۵خرداد رفته‌. نکته مهم این است که شخصیت اصلی در رمان به دنبال خواست شخصی خود است و به‌صورت خیلی زیبا مسائل دیگر هم مطرح شده است. شخصیت اصلی در مقابل ظلم در روستا ایستاده و در ادامه در مقابل ظلم بزرگی در همراهی قیام ۱۵خرداد می‌ایستد و این از نکات خوب رمان به حساب می‌آید. ~~نویسنده رمان «آواز بلند» گفت:~~ شخصیت رمان «مسافر جمعه» عاشق دخترخاله خود است و به همین دلیل به قم می‌آید: ولی بدون اینکه عشق زمینی را رها کند به عشق حقیقی که امام است می‌رسد. روش و سلوک شخصیت با خرده‌ماجراهایی که عالمی برای آن ترسیم کرده درآمده است و این شخصیت مرحله‌به‌مرحله به بلوغ می‌رسد. ~~وی افزود:~~ الگوی سفر به‌خوبی در این رمان پیاده شده، طوری‌که رسول ابتدای رمان با انتهای آن کاملاً فرق دارد. اطلاعات درباره شخصیت‌ها قطره‌قطره به مخاطب داده می‌شود؛ مثل شخصیت کریم، محسن و حبیب. از نکات قوت این داستان نیفتادن در شعارزدگی است که این به قدرت داستان‌پردازی خانم عالمی برمی‌گردد که شعار به‌خوبی در داستان گنجانده شده است. داستان به‌خوبی عمق داشته و فضاسازی عالی صورت گرفته که نشان از پیشینه تحقیق و پژوهشن بالای نویسنده است.<ref name="مسافر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://defapress.ir/fa/news/227809/%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%85\|عنوان= رمان «مسافر جمعه» رونمایی شد/ ایده نگارش رمان را از امام خمینی(ره) گرفتم}}</ref>		«مسافر جمعه» بعد از بازنویسی منسجم شده و در حد یک کار برجسته باید از آن یاد کرد. نویسنده این اثر هرگز روی لبه تیغ راه نرفته و تکلیف خود را در مرزبندی‌ها مشخص کرده و به‌نظرم می‌رسد که این رمان را باید اثری انقلابی دانست. خانم عالمی با این اعتقاد پا به میدان گذاشته، راهی که مرحوم [[امیرحسین فردی]] در آن قدم گذاشته بود. آن‌هایی که می‌خواهند برای انقلاب بنویسند باید از ابتدا تکلیف خود را با جریان انقلاب روشن کنند و نویسنده «مسافر جمعه» این کار را کرده است. در «مسافر جمعه» خانم عالمی سراغ مسائل ریشه‌ای مثل اصلاحات ارضی، حادثه فیضیه و قیام ۱۵خرداد رفته‌. نکته مهم این است که شخصیت اصلی در رمان به دنبال خواست شخصی خود است و به‌صورت خیلی زیبا مسائل دیگر هم مطرح شده است. شخصیت اصلی در مقابل ظلم در روستا ایستاده و در ادامه در مقابل ظلم بزرگی در همراهی قیام ۱۵خرداد می‌ایستد و این از نکات خوب رمان به حساب می‌آید. شخصیت رمان «مسافر جمعه» عاشق دخترخاله خود است و به همین دلیل به قم می‌آید ولی بدون اینکه عشق زمینی را رها کند به عشق حقیقی که امام است می‌رسد. روش و سلوک شخصیت با خرده‌ماجراهایی که عالمی برای آن ترسیم کرده درآمده است و این شخصیت مرحله‌به‌مرحله به بلوغ می‌رسد. الگوی سفر به‌خوبی در این رمان پیاده شده، طوری‌که رسول ابتدای رمان با انتهای آن کاملاً فرق دارد. اطلاعات درباره شخصیت‌ها قطره‌قطره به مخاطب داده می‌شود؛ مثل شخصیت کریم، محسن و حبیب. از نکات قوت این داستان نیفتادن در شعارزدگی است که این به قدرت داستان‌پردازی خانم عالمی برمی‌گردد که شعار به‌خوبی در داستان گنجانده شده است. داستان به‌خوبی عمق داشته و فضاسازی عالی صورت گرفته که نشان از پیشینه تحقیق و پژوهشن بالای نویسنده است.<ref name="مسافر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://defapress.ir/fa/news/227809/%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%85\|عنوان= رمان «مسافر جمعه» رونمایی شد/ ایده نگارش رمان را از امام خمینی(ره) گرفتم}}</ref>

	===جوایز===		===جوایز===

محمد ایذجی: /* ماجرای «آهنین‌جان»، عبرتی برای اهل کلمه */

2022-07-30T12:23:25Z

ماجرای «آهنین‌جان»، عبرتی برای اهل کلمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۱۹۴:		خط ۱۹۴:
	===دیگران از نگاه عزتی‌پاک===		===دیگران از نگاه عزتی‌پاک===
	====ماجرای «[[قاسم آهنین‌جان\|آهنین‌جان]]»، عبرتی برای اهل کلمه====		====ماجرای «[[قاسم آهنین‌جان\|آهنین‌جان]]»، عبرتی برای اهل کلمه====
	پس از درگذشت «قاسم آهنین‌جان»، شاعر خوزستانی و انتشار فیلمی از او با لباس بیمارستان، حرف‌وحدیث‌های بسیاری در فضاهای رسانه‌ای پیش آمد؛ اما دانشگاه علوم‌پزشکی اهواز اعلام کرد که استاد آهنین‎‌جان از مدت‌‎ها قبل به سرطان مبتلا بوده و کلیپ پخش‌شده، مربوط به یک ماه قبل است که ایشان پس از بهبودیِ نسبی درخواست ترخیص از بیمارستان می‌‎کند و کادر بیمارستان نیز پس از انجام مراقبت‌های لازم، او را به نشانی اعلامی منتقل کردند. چون استاد به آلزایمر نیز مبتلا بوده‌، نشانیِ منزل سابقش را به کارکنان اورژانس اعلام می‌‎کند و اورژانس نیز بعد از اطلاع از این موضوع، سریعاً ایشان را به بیمارستان برگرداندند و موضوع بیرون‌انداختن از بیمارستان صحت ندارد.<ref name="آهنین‌جان">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.farsnews.ir/news/14000218000214/%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AD%D9%88%D9%85-%D8%A2%D9%87%D9%86%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%A8%D8%B1%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D9%87%D9%84-%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87 \|عنوان= عزتی‌پاک: در ماجرای مرحوم «آهنین‌جان» عبرت‌هایی است برای ما که اهل کلمه هستیم}}</ref>		در ماجرای مرحوم «قاسم آهنین‌جان» عبرت‌هایی است برای ما که اهل کلمه‌ایم. داستان را علاقه‌مندان اخبار فرهنگ و هنر کم‌وبیش می‌دانند؛ ویدیویی منتشر شد از شاعر تازه‌‌درگذشته و ادعا شد «او به‌دلیل فقر از بیمارستان بیرون انداخته شده و با آن حال زار و نزار در خیابان رها شده». این تصویر و این توضیح یک خطی در ذیلش، بسیار برانگیزاننده و متأثرکننده بود. واکنش‌ها شروع شد و اوجش هم شد پست نویسنده، روزنامه‌نگار محترم که در آن به عالم وآدم تاخت و خشک‌وتر را باهم سوزاند. این فیلمِ چند ثانیه‌ای حدود ۲۴ ساعت با عواطف و قوه‌ عاقله ملت بازی کرد و این سؤال مهلک را پیش آورد که آیا ما واقعاً به این درجه از نکبت و بی‌‌همه‌چیزی رسیده‌ایم؟ نه؛ انگار نه. ماجرا روی دیگری هم داشت. از فردای روز درز فیلم، شاعران خوزستانی وارد گود شدند و بی‌طرفانه، صادقانه و سر صبر اصل واقعه را مستند توضیح دادند که شاعر مرحوم اصلاً فقیر نبود؛ اتفاقاً بیمه داشت؛ و دولت پشتیبانش بود و استاندار به بیمارستان گفته بود درمان او رایگان باشد؛ اداره ارشاد در کنارش بود و بعد از سیل خوزستان هم برایش خانه‌ای آبرومند تدارک دیده شد از طرف رئیس دولت. و در کنار تمام این‌ها، شاعران و اهالی ادبیات هم همیشه در کنارش بودند و هیچ‌گاه تنهایش نگذاشتند.
	~~{{سخ}}عزتی‌پاک در واکنش به چنین اخباری در صفحه شخصی خود نوشت:~~ در ماجرای مرحوم «قاسم آهنین‌جان» عبرت‌هایی است برای ما که اهل کلمه‌ایم. داستان را علاقه‌مندان اخبار فرهنگ و هنر کم‌وبیش می‌دانند؛ ویدیویی منتشر شد از شاعر تازه‌‌درگذشته و ادعا شد «او به‌دلیل فقر از بیمارستان بیرون انداخته شده و با آن حال زار و نزار در خیابان رها شده». این تصویر و این توضیح یک خطی در ذیلش، بسیار برانگیزاننده و متأثرکننده بود. واکنش‌ها شروع شد و اوجش هم شد پست نویسنده، روزنامه‌نگار محترم که در آن به عالم وآدم تاخت و خشک‌وتر را باهم سوزاند. این فیلمِ چند ثانیه‌ای حدود ۲۴ ساعت با عواطف و قوه‌ عاقله ملت بازی کرد و این سؤال مهلک را پیش آورد که آیا ما واقعاً به این درجه از نکبت و بی‌‌همه‌چیزی رسیده‌ایم؟ نه؛ انگار نه. ماجرا روی دیگری هم داشت. از فردای روز درز فیلم، شاعران خوزستانی وارد گود شدند و بی‌طرفانه، صادقانه و سر صبر اصل واقعه را مستند توضیح دادند که شاعر مرحوم اصلاً فقیر نبود؛ اتفاقاً بیمه داشت؛ و دولت پشتیبانش بود و استاندار به بیمارستان گفته بود درمان او رایگان باشد؛ اداره ارشاد در کنارش بود و بعد از سیل خوزستان هم برایش خانه‌ای آبرومند تدارک دیده شد از طرف رئیس دولت. و در کنار تمام این‌ها، شاعران و اهالی ادبیات هم همیشه در کنارش بودند و هیچ‌گاه تنهایش نگذاشتند.
	~~{{سخ}}~~نکته من ولی ناظر به وقایع پس از این کنش و واکنش‌هاست. کنش اول انتشار تصویر واقعی از وضعیتی اسفناک بود؛ و کنش دوم توضیحِ کلامیِ پشت صحنه و اینکه چنین وضعیتی نتیجه‌ رفتار دور از قاعده‌ خود شاعر و اصرارش بر مرخص شدن نابهنگام از بیمارستان بوده. اما اتفاقی که افتاده این است؛ آن فیلم همچنان دارد کار خودش را می‌کند و اذهان را که مترصد جمع‌آوری شواهد دال بر ویرانی‌اند روزی می‌رساند. به نظر می‌رسد کلمه توان درافتادن با تصویر را ندارد؛ لااقل در کوتاه‌مدت. تصویر را فقط تصویر می‌پوشاند. کارکرد کلمه چیز دیگر و کاربردش جایی دیگر است. چنان‌که آن روزنامه‌نگار، نویسنده محترم هم که اتفاقاً خود اهل کلمه است، به‌رغم اطلاع پسینی‌اش از اصل ماجرا همچنان دربند عینیت تصویر ماند که ماند.<ref name= "آهنین‌جان"/>		نکته من ولی ناظر به وقایع پس از این کنش و واکنش‌هاست. کنش اول انتشار تصویر واقعی از وضعیتی اسفناک بود؛ و کنش دوم توضیحِ کلامیِ پشت صحنه و اینکه چنین وضعیتی نتیجه‌ رفتار دور از قاعده‌ خود شاعر و اصرارش بر مرخص شدن نابهنگام از بیمارستان بوده. اما اتفاقی که افتاده این است؛ آن فیلم همچنان دارد کار خودش را می‌کند و اذهان را که مترصد جمع‌آوری شواهد دال بر ویرانی‌اند روزی می‌رساند. به نظر می‌رسد کلمه توان درافتادن با تصویر را ندارد؛ لااقل در کوتاه‌مدت. تصویر را فقط تصویر می‌پوشاند. کارکرد کلمه چیز دیگر و کاربردش جایی دیگر است. چنان‌که آن روزنامه‌نگار، نویسنده محترم هم که اتفاقاً خود اهل کلمه است، به‌رغم اطلاع پسینی‌اش از اصل ماجرا همچنان دربند عینیت تصویر ماند که ماند.<ref name="آهنین‌جان">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.farsnews.ir/news/14000218000214/%D8%B9%D8%B2%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AD%D9%88%D9%85-%D8%A2%D9%87%D9%86%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%A8%D8%B1%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D9%87%D9%84-%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87 \|عنوان= عزتی‌پاک: در ماجرای مرحوم «آهنین‌جان» عبرت‌هایی است برای ما که اهل کلمه هستیم}}</ref>

	====نامه عزتی‌پاک به [[محمود دولت‌آبادی]]====		====نامه عزتی‌پاک به [[محمود دولت‌آبادی]]====

محمد ایذجی: /* جایگاه کتاب در زندگی ایرانی */

2022-07-30T12:20:26Z

جایگاه کتاب در زندگی ایرانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۰
خط ۱۸۴:		خط ۱۸۴:
	هنرمند که ادا و اطوار ندارد. کسی که هنرمند باشد، هنرش را دارد؛ و این برای اغناء روح و روان او کافی است. نوع نگاه هنرمند همراه‌با تأمل و تفکر و دیگرگونه دیدن است. یعنی شکستن کلیشه‌ها و عبورکردن از پنجرهای که صدها سال است دیگران دارند به منظره‌ای نگاه می‌کنند و رسیدن به یک نگاه جدید. و همین مسئله گاهی این ابهام را پیش آورده که شاید هنرمندان دیگرگونه زندگی می‌کنند. نه‌خیر، این‌گونه نیست. هنرمند متفاوت از دیگران زندگی نمی‌کنند، متفاوت از بقیه دنیا را می‌بینند. طبیعی است که این تفاوت در نگاه، گاه حاشیه‌هایی هم در زندگی صاحب نگاه داشته باشد که خب، مفرّی از آن نیست و باید پذیرفت. اما ادا و اصول درآوردن، چیز دیگری است. اصالت ندارد و به همین دلیل هم گذراست.<ref name="مصاحبه"/>		هنرمند که ادا و اطوار ندارد. کسی که هنرمند باشد، هنرش را دارد؛ و این برای اغناء روح و روان او کافی است. نوع نگاه هنرمند همراه‌با تأمل و تفکر و دیگرگونه دیدن است. یعنی شکستن کلیشه‌ها و عبورکردن از پنجرهای که صدها سال است دیگران دارند به منظره‌ای نگاه می‌کنند و رسیدن به یک نگاه جدید. و همین مسئله گاهی این ابهام را پیش آورده که شاید هنرمندان دیگرگونه زندگی می‌کنند. نه‌خیر، این‌گونه نیست. هنرمند متفاوت از دیگران زندگی نمی‌کنند، متفاوت از بقیه دنیا را می‌بینند. طبیعی است که این تفاوت در نگاه، گاه حاشیه‌هایی هم در زندگی صاحب نگاه داشته باشد که خب، مفرّی از آن نیست و باید پذیرفت. اما ادا و اصول درآوردن، چیز دیگری است. اصالت ندارد و به همین دلیل هم گذراست.<ref name="مصاحبه"/>

	====~~جایگاه کتاب در زندگی ایرانی~~====		====انتقاد از آموزش و پرورش====
	نظر شخصی من این است که کتاب در خانواده‌ ایرانی نقش بازی نمی‌کند؛ کتاب در مدرسه و دانشگاه ما نقش بازی نمی‌کند. شما می‌روید چهار سال در دانشگاه پای درس ده‌ها استاد می‌نشینید؛ هفتادوپنج درصد این استادها یک بار از یک کتاب غیردرسی اسم نمی‌برند. همه می‌آیند از روی همان الگوهای کلیشه‌ای درس می‌گویند و می‌روند. بهترین‌ها هم که خیلی لطف کنند، می‌گویند بروید این دو کتاب را هم در این حوزه بخوانید. این به‌دلیل شیوه آموزش کشورمان است که فقط کسب نمره را ملاک می‌داند. آموزش بی‌پرورش هم که دیگر جا برای بحث نگذاشته! در مدارس غریب‌ترین مکان‌ها، کتابخانه‌هاست. ~~خوب آدم باید کتاب‌خوانی در کجا یاد بگیرد؟ از چه کسی باید یاد بگیرد؟ چه کسی باید تشویق کند؟~~ تقریباً هشتاد درصد معلمان ما با کتاب غریبه‌اند و دغدغه مطالعه ندارند. من این را دارم از روی آمار می‌گویم. تحقیق کرده‌ام درباره‌اش. درباره‌ٔ جایگاه کتاب‌خانه‌ها در مدارس، رفتم همه‌ گزارش‌ها را دیدم. در یک کلمه، وضعیت گریه‌آور است. و شاید هم مضحک! نمی‌دانم. از هر دو زاویه می‌شود به آن نگاه کرد! آموزش‌وپرورش هم هیچ فکری برای این مسئله نمی‌کند؛ و بگویم که اصلاً دغدغه‌اش را ندارد. بنابراین، وقتی نهاد گسترده‌ای مثل آموزش‌وپرورش ما با کتاب‌خوانی و فرهنگ‌سازی در این عرصه، غریبه است، دیگر نمی‌شود از نهادهای دیگر انتظار ورود داشت. می‌خواهم بگویم که اراده‌ای دال بر اینکه ما بخواهیم کمک کنیم، مردم ارزش کتاب را درک کنند و بخواهند کتاب‌خوان شوند وجود ندارد و فعلاً جزء سیاست‌های فرهنگی ما نیست. دلیلش هم این است که این روزها فرهنگ ما سیاسی است! و این یعنی، فاتحه‌ هرچه فرهنگ و هنر را باید تا اطلاع ثانوی خواند. وقتی کودکان‌مان و نوجوانان تشویق نشوند که کتاب من و امثال من که در این مرز و بوم زندگی می‌کنیم، بخوانند، به نظر شما چه اتفاقی می‌افتد؟ منظورم در این روزگار است؛ در این روزگار چه اتفاقی می‌افتد؟‌ اتفاقی می‌افتد که سال‌هاست افتاده؛ بچه‌ٔ من و شما می‌رود می‌نشیند پای تلویزیون و فیلم و کارتونی را می‌بیند که با اندیشه و نگاه بیگانه با فرهنگ و سنت ما تولید شده است. و تولید شده تا نگاه و هستی‌شناسی خاص این بچه این‌ها را بیند و آن‌طوری تربیت شود. ۱۰ سال بعد، شما وقتی رودررو می‌نشینید با این بچه، می‌بینی این آدم به‌لحظ قیافه هم‌شکل توست، اما به‌لحاظ فکر و نوع نگاه به هستی، شبیه یک جوان کانادایی است. و مدیر فرهنگی و آموزش و پرورش این را نمی‌فهمد. ما هرچه بگوییم این را نخواهد فهمید. چون او فقط به خوش‌خدمتی به مدیر بالادستش اهمیت می‌دهد و فرهنگ ملّت در هیچ کجای جغرافیای اندیشه‌اش جایگاهی ندارد. این چیزها من را نسبت به آینده بدبین می‌کند و همه این‌ها نشئت گرفته از نگاه به‌شدت سیاسی و سیاست‌زده مدیران ماست. تکرار می‌کنم؛ هیچ مدیر فرهنگی‌ای در این سال‌ها، مدیر فرهنگی نبوده. همه‌شان سیاست‌مدار و سیاست‌پیشه و سیاست‌زده بوده‌اند. آمده‌اند به این عرصه تا برای خودشان پیراهنی بدوزند که فردا به جاهای دیگری برسند؛ وگرنه دغدغه‌شان مدیریت فرهنگی نبوده. و امروز هم تلاشی برای علاج این بیماری نمی‌شود!<ref name= "مصاحبه"/>		در مدارس غریب‌ترین مکان‌ها، کتابخانه‌هاست. تقریباً هشتاد درصد معلمان ما با کتاب غریبه‌اند و دغدغه مطالعه ندارند. در یک کلمه، وضعیت گریه‌آور است. وقتی نهاد گسترده‌ای مثل آموزش‌وپرورش ما با کتاب‌خوانی و فرهنگ‌سازی در این عرصه، غریبه است، دیگر نمی‌شود از نهادهای دیگر انتظار ورود داشت. می‌خواهم بگویم که اراده‌ای دال بر اینکه ما بخواهیم کمک کنیم، مردم ارزش کتاب را درک کنند و بخواهند کتاب‌خوان شوند وجود ندارد و فعلاً جزء سیاست‌های فرهنگی ما نیست. دلیلش هم این است که این روزها فرهنگ ما سیاسی است! و این یعنی، فاتحه‌ هرچه فرهنگ و هنر را باید تا اطلاع ثانوی خواند.

			وقتی کودکان‌مان و نوجوانان تشویق نشوند که کتاب من و امثال من که در این مرز و بوم زندگی می‌کنیم، بخوانند، به نظر شما چه اتفاقی می‌افتد؟ منظورم در این روزگار است؛ در این روزگار چه اتفاقی می‌افتد؟‌ اتفاقی می‌افتد که سال‌هاست افتاده؛ بچه‌ٔ من و شما می‌رود می‌نشیند پای تلویزیون و فیلم و کارتونی را می‌بیند که با اندیشه و نگاه بیگانه با فرهنگ و سنت ما تولید شده است. و تولید شده تا نگاه و هستی‌شناسی خاص این بچه این‌ها را بیند و آن‌طوری تربیت شود. ۱۰ سال بعد، شما وقتی رودررو می‌نشینید با این بچه، می‌بینی این آدم به‌لحظ قیافه هم‌شکل توست، اما به‌لحاظ فکر و نوع نگاه به هستی، شبیه یک جوان کانادایی است.<ref name= "مصاحبه"/>

	====ما نسبت به آثار خوب ادبی خوابیم!====		====ما نسبت به آثار خوب ادبی خوابیم!====