طاهره صفارزاده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 8.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''خادم‌القرآن'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 8.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''خادم‌القرآن'''</center>]]
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 1.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''شاعر مبارز'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 1.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''شاعر مبارز'''</center>]]
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 3.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|~~<center>~~'''و مرگ {{سخ}}:نه شادمانی دارد {{سخ}}::نه غم {{سخ}}~~:::~~که مرگ فقط شکل است'''~~</center>~~]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 3.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''و مرگ {{سخ}}نه شادمانی دارد {{سخ}}نه غم {{سخ}}که مرگ فقط شکل است''']]
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 4.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تشییعِ پیکرِ طاهره'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 4.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تشییعِ پیکرِ طاهره'''</center>]]

خط ۲۴۹:		خط ۲۴۹:
	===گریزی بر زندگی===		===گریزی بر زندگی===
	<span style="color:DarkBlue{{{1\|}}};background:#ffd233{{{2\|}}}">'''کودکی:'''</span><noinclude> زمانه از همان کودکی روی خوش به طاهره نشان نداد. پنج سال داشت که پدرش به یک بیماری ساده مبتلا شد و در اثر تشخیص نادرست پزشکی پشتیبان زندگی‌اش را از دست داد. در مراسم عزای پدر، یکی از مقامات شهر از مادر زیبایش خواستگاری کرد. زنی که تازه داغ شوهر دیده بود از این خواستگاری دلش به درد آمد و دعا کرد تا به چلهٔ شوهرش نرسیده خداوند جان او را نیز بگیرد. هنوز چهل روز از فوت پدر نگذشته بود که مادرش نیز رخت از این دنیا بربست و بار سنگین بی‌مادری نیز روی دوش‌های طاهره افتاد. خواهرِ بزرگترِ طاهره درس و تحصیل را کنار گذاشت تا از خواهر کوچکترش نگهداری کند. هر دوی آنها از سیرجان به کرمان نزد مادربزرگشان آمدند تا باقی زندگی خود را در کنار او بگذرانند. بی‌بی مرصع هم شاعر بود و هم چشم‌پزشک.<ref name=''روزها''/>		<span style="color:DarkBlue{{{1\|}}};background:#ffd233{{{2\|}}}">'''کودکی:'''</span><noinclude> زمانه از همان کودکی روی خوش به طاهره نشان نداد. پنج سال داشت که پدرش به یک بیماری ساده مبتلا شد و در اثر تشخیص نادرست پزشکی پشتیبان زندگی‌اش را از دست داد. در مراسم عزای پدر، یکی از مقامات شهر از مادر زیبایش خواستگاری کرد. زنی که تازه داغ شوهر دیده بود از این خواستگاری دلش به درد آمد و دعا کرد تا به چلهٔ شوهرش نرسیده خداوند جان او را نیز بگیرد. هنوز چهل روز از فوت پدر نگذشته بود که مادرش نیز رخت از این دنیا بربست و بار سنگین بی‌مادری نیز روی دوش‌های طاهره افتاد. خواهرِ بزرگترِ طاهره درس و تحصیل را کنار گذاشت تا از خواهر کوچکترش نگهداری کند. هر دوی آنها از سیرجان به کرمان نزد مادربزرگشان آمدند تا باقی زندگی خود را در کنار او بگذرانند. بی‌بی مرصع هم شاعر بود و هم چشم‌پزشک.<ref name=''روزها''/>
	{{سخ}}<span style="color:~~DarkBlue~~{{{1\|}}};background:gray{{{2\|}}}">'''جوانی:'''</span><noinclude> طاهره از روزگار خوش جوانی هم نصیبی نداشت. زندگیِ مشترک وی، پس از سه سال<ref name=''بیم''/> با شکست مواجه شد و به‌سبب اعتیادِ همسرش، جدایی را انتخاب کرد. با تنها فرزندش رهسپار تهران شد. او برای گذرانِ زندگی در شرکت بیمه مشغول به کار شد، زبان انگلیسی را تدریس می‌کرد، برای نشریات داستان می‌نوشت، مدتی نیز مترجم شرکت نفت بود و از همین راه‌ها امرار معاش می‌کرد. در همین روزگاران بود که یگانه فرزندش را نیز از دست داد. سیلی‌هایِ دردناکِ تقدیر او را از اهداف خویش دور نکرد و برای ادامهٔ تحصیل به انگلستان کوچ کرد.<ref name=''روزها''/>		{{سخ}}<span style="color:Black{{{1\|}}};background:gray{{{2\|}}}">'''جوانی:'''</span><noinclude> طاهره از روزگار خوش جوانی هم نصیبی نداشت. زندگیِ مشترک وی، پس از سه سال<ref name=''بیم''/> با شکست مواجه شد و به‌سبب اعتیادِ همسرش، جدایی را انتخاب کرد. با تنها فرزندش رهسپار تهران شد. او برای گذرانِ زندگی در شرکت بیمه مشغول به کار شد، زبان انگلیسی را تدریس می‌کرد، برای نشریات داستان می‌نوشت، مدتی نیز مترجم شرکت نفت بود و از همین راه‌ها امرار معاش می‌کرد. در همین روزگاران بود که یگانه فرزندش را نیز از دست داد. سیلی‌هایِ دردناکِ تقدیر او را از اهداف خویش دور نکرد و برای ادامهٔ تحصیل به انگلستان کوچ کرد.<ref name=''روزها''/>
	{{سخ}}<span style="color:~~DarkBlue~~{{{1\|}}};background:#B0E0E6{{{2\|}}}">'''و ادامهٔ زندگی:'''</span><noinclude> طاهره در سن چهل و سه سالگی با دکتر عبدالوهاب نورانی وصال، ادیب، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه ازدواج کرد و این زندگی مشترک تا دی۱۳۷۳ هنگام درگذشت آن استاد ادامه پیدا کرد.<ref name=''بیم''/>		{{سخ}}<span style="color:green{{{1\|}}};background:#B0E0E6{{{2\|}}}">'''و ادامهٔ زندگی:'''</span><noinclude> طاهره در سن چهل و سه سالگی با دکتر عبدالوهاب نورانی وصال، ادیب، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه ازدواج کرد و این زندگی مشترک تا دی۱۳۷۳ هنگام درگذشت آن استاد ادامه پیدا کرد.<ref name=''بیم''/>

	===منشِ شاعر===		===منشِ شاعر===
خط ۴۶۲:		خط ۴۶۲:
	==نوا، نما و نگاه==		==نوا، نما و نگاه==
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 13.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|راست\|<center>'''برگی از قرآن حکیم'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 13.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|راست\|<center>'''برگی از قرآن حکیم'''</center>]]

چیروکا در ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۶

2019-09-16T07:56:35Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۱۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۲۷

2019-09-03T09:27:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۳۵۰:		خط ۳۵۰:
	[[محمدرضا عبدالملکیان]]، [[قیصر امین‌پور]]<ref name=''نقطه''/>، احمد تمیم‌داری<ref name=''تمیم‌داری''/>		[[محمدرضا عبدالملکیان]]، [[قیصر امین‌پور]]<ref name=''نقطه''/>، احمد تمیم‌داری<ref name=''تمیم‌داری''/>

	===~~علت~~ شهرت===		===سببِ شهرت===
			طاهره صفارزاده شاعری ممتاز و متعهد در عرصهٔ انقلاب است که پیش از پیروزی انقلاب اسلامی کوشش‌های خود را آغاز کرد. او شاعری نواندیش و سخت‌کوش بود که در راستای ارتقای دانش و ادبیات قدم برداشت، انسانیت را در اشعار خود به اوج رساند و رنج بشریت را به تصویر کشاند. از ویژگی‌های بارز سبک شعری او می‌توان به برجسته‌سازی مفاهیم، توجه به موسیقی درونی، سادگیِ هوشمندانه، تصویرسازی عاطفی، مخاطب محوری، نهادینه ساختن مضامین دینی؛ انقلابی؛ اجتماعی و آرمانی اشاره کرد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی=صرفی\|نام=محمدرضا\|نام خانوادگی۲=ونارجی\|نام۲=مژگان\|عنوان=سبک‌شناسی لایه‌ای اشعار انقلابی و مذهبی طاهره صفارزاده (لایهٔ آوایی و واژگانی\|ژورنال=ادبیات پایداری\|دوره=۷\| شماره=۱۲}}</ref>

	===زندگیِ صفارزاده در قاب رسانه===		===زندگیِ صفارزاده در قاب رسانه===
خط ۴۶۲:		خط ۴۶۳:
	شعر ''در پیشواز صلح'' که در این مجموعه آورده شده است؛ به‌ظاهر حاصل تأثیرانی از شعارهای یک کفرانس جهانی دربارهٔ صلح و ادبیات است. شاعر با همهٔ واژه‌هایش قصد دارد مفهوم صلح را نمایان کند؛ ولی نه آن صلحی که سپاهیانِ شیطان در شیپور خود به صدا درمی‌آورند، بلکه مقصورد شاعر صلح حقیقی است؛ صلحی که جانبازان جنگی در نبرد گم کرده‌اند و صلحی که در هیچ داروخانه‌ای پیدا نمی‌شود. جایگاه این صلح درون انسان‌ها است. {{سخ}}شعر دیگری که در این مجموعه مشاهده می‌شود؛ ''زلزله'' نام دارد که دغدغه‌های درونی انسان را به زلزله تشبیه کرده است و به شباهت‌های آن با زلزلهٔ اصلی اشاره می‌کند. شاعر زلزله را نشانهٔ عذاب و دلیل آن را لبریز شدن کاسهٔ صبر زمین می‌داند و وقوع آن را زمانی پیش‌بینی می‌کند که انسان‌ها خوبی‌ها را ترک کرده‌اند و به سمت بدی‌ها حرکت می‌کنند. این شعر نمادین تلمیح‌هایی از سورهٔ زلزال را نیز در خود جای داده است. صفارزاده در این شعر با انسان بلادیده حرف می‌زند و زلزله‌های امروز را سیمای عبرت زلزلهٔ اصلی تلقی می‌کند. {{سخ}}در شعری به نام ''سالار صبر'' در این مجموعه، شاعر فداکاری‌ها و صبر حضرت زینب (س) را در واقعهٔ عاشورا ترسیم می‌کند. صفارزاده امامان را وسیله‌های عالی تقدیر و امام حسین (ع) را آینهٔ پرستش حق معرفی می‌کند که با شکستن به هزاران آینهٔ دیگر تبدیل می‌شود. اشعار دیگر این مجموعه ''علی علیه‌السلام''، ''ناقوس‌ها در بازگشت''، ''بالایی کلام'' و... هستند. شاعر در این دفتر شعر مخاطب را با اعتقادات شیعی خویش آشنا می‌کند. او بانوی پیام‌آور صلح قرآنی و اسلام شیعی است.<ref name=''پیشواز''/>		شعر ''در پیشواز صلح'' که در این مجموعه آورده شده است؛ به‌ظاهر حاصل تأثیرانی از شعارهای یک کفرانس جهانی دربارهٔ صلح و ادبیات است. شاعر با همهٔ واژه‌هایش قصد دارد مفهوم صلح را نمایان کند؛ ولی نه آن صلحی که سپاهیانِ شیطان در شیپور خود به صدا درمی‌آورند، بلکه مقصورد شاعر صلح حقیقی است؛ صلحی که جانبازان جنگی در نبرد گم کرده‌اند و صلحی که در هیچ داروخانه‌ای پیدا نمی‌شود. جایگاه این صلح درون انسان‌ها است. {{سخ}}شعر دیگری که در این مجموعه مشاهده می‌شود؛ ''زلزله'' نام دارد که دغدغه‌های درونی انسان را به زلزله تشبیه کرده است و به شباهت‌های آن با زلزلهٔ اصلی اشاره می‌کند. شاعر زلزله را نشانهٔ عذاب و دلیل آن را لبریز شدن کاسهٔ صبر زمین می‌داند و وقوع آن را زمانی پیش‌بینی می‌کند که انسان‌ها خوبی‌ها را ترک کرده‌اند و به سمت بدی‌ها حرکت می‌کنند. این شعر نمادین تلمیح‌هایی از سورهٔ زلزال را نیز در خود جای داده است. صفارزاده در این شعر با انسان بلادیده حرف می‌زند و زلزله‌های امروز را سیمای عبرت زلزلهٔ اصلی تلقی می‌کند. {{سخ}}در شعری به نام ''سالار صبر'' در این مجموعه، شاعر فداکاری‌ها و صبر حضرت زینب (س) را در واقعهٔ عاشورا ترسیم می‌کند. صفارزاده امامان را وسیله‌های عالی تقدیر و امام حسین (ع) را آینهٔ پرستش حق معرفی می‌کند که با شکستن به هزاران آینهٔ دیگر تبدیل می‌شود. اشعار دیگر این مجموعه ''علی علیه‌السلام''، ''ناقوس‌ها در بازگشت''، ''بالایی کلام'' و... هستند. شاعر در این دفتر شعر مخاطب را با اعتقادات شیعی خویش آشنا می‌کند. او بانوی پیام‌آور صلح قرآنی و اسلام شیعی است.<ref name=''پیشواز''/>

	===~~ناشرینی~~ که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
			انتشارات پارس کتاب، انجمن شاعران ایران، تکا (وابسته به مؤسسهٔ نمایشگاه‌های فرهنگی ایران)، هنر بیداری، بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، نزدیک، برگ زیتون، مؤسسهٔ فرهنگی جهان رایانه کوثر، همراه، نیستان، جهاد دانشگاهی (دانشگاه علّامه طباطبایی)، نوید شیراز، اطلس، حوزهٔ اندیشه و هنر اسلامی و بی نا.

	===تعداد چاپ‌ها و تجدید چاپ‌های کتاب‌ها===		===تعداد چاپ‌ها و تجدید چاپ‌های کتاب‌ها===
خط ۵۰۴:		خط ۵۰۶:
	* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی=آرمین\|نام=منیژه\|عنوان=پیوندان جاوید؛ تأملی در شعر طاهره صفارزاده\|ژورنال=شعر\| شماره=۳۷\|سال=۱۳۸۳}}		* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی=آرمین\|نام=منیژه\|عنوان=پیوندان جاوید؛ تأملی در شعر طاهره صفارزاده\|ژورنال=شعر\| شماره=۳۷\|سال=۱۳۸۳}}
	* {{یادکرد ژورنال\|عنوان=تجسمی\|ژورنال=روزنامهٔ ایران\| شماره=۶۲۷۷\|سال=۱۳۹۵}}		* {{یادکرد ژورنال\|عنوان=تجسمی\|ژورنال=روزنامهٔ ایران\| شماره=۶۲۷۷\|سال=۱۳۹۵}}
			* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی=صرفی\|نام=محمدرضا\|نام خانوادگی۲=ونارجی\|نام۲=مژگان\|عنوان=سبک‌شناسی لایه‌ای اشعار انقلابی و مذهبی طاهره صفارزاده (لایهٔ آوایی و واژگانی\|ژورنال=ادبیات پایداری\|دوره=۷\| شماره=۱۲\|سال=۱۳۹۴}}

چیروکا در ‏۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۲۱

2019-09-02T09:21:18Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 8.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''خادم‌القرآن'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 8.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''خادم‌القرآن'''</center>]]
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 1.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''شاعر مبارز'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 1.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''شاعر مبارز'''</center>]]
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 3.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|~~<center>~~'''و مرگ {{سخ}}:نه شادمانی دارد {{سخ}}::نه غم {{سخ}}~~:::~~که مرگ فقط شکل است'''~~</center>~~]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 3.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''و مرگ {{سخ}}نه شادمانی دارد {{سخ}}نه غم {{سخ}}که مرگ فقط شکل است''']]
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 4.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تشییعِ پیکرِ طاهره'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 4.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''تشییعِ پیکرِ طاهره'''</center>]]

خط ۲۴۹:		خط ۲۴۹:
	===گریزی بر زندگی===		===گریزی بر زندگی===
	<span style="color:DarkBlue{{{1\|}}};background:#ffd233{{{2\|}}}">'''کودکی:'''</span><noinclude> زمانه از همان کودکی روی خوش به طاهره نشان نداد. پنج سال داشت که پدرش به یک بیماری ساده مبتلا شد و در اثر تشخیص نادرست پزشکی پشتیبان زندگی‌اش را از دست داد. در مراسم عزای پدر، یکی از مقامات شهر از مادر زیبایش خواستگاری کرد. زنی که تازه داغ شوهر دیده بود از این خواستگاری دلش به درد آمد و دعا کرد تا به چلهٔ شوهرش نرسیده خداوند جان او را نیز بگیرد. هنوز چهل روز از فوت پدر نگذشته بود که مادرش نیز رخت از این دنیا بربست و بار سنگین بی‌مادری نیز روی دوش‌های طاهره افتاد. خواهرِ بزرگترِ طاهره درس و تحصیل را کنار گذاشت تا از خواهر کوچکترش نگهداری کند. هر دوی آنها از سیرجان به کرمان نزد مادربزرگشان آمدند تا باقی زندگی خود را در کنار او بگذرانند. بی‌بی مرصع هم شاعر بود و هم چشم‌پزشک.<ref name=''روزها''/>		<span style="color:DarkBlue{{{1\|}}};background:#ffd233{{{2\|}}}">'''کودکی:'''</span><noinclude> زمانه از همان کودکی روی خوش به طاهره نشان نداد. پنج سال داشت که پدرش به یک بیماری ساده مبتلا شد و در اثر تشخیص نادرست پزشکی پشتیبان زندگی‌اش را از دست داد. در مراسم عزای پدر، یکی از مقامات شهر از مادر زیبایش خواستگاری کرد. زنی که تازه داغ شوهر دیده بود از این خواستگاری دلش به درد آمد و دعا کرد تا به چلهٔ شوهرش نرسیده خداوند جان او را نیز بگیرد. هنوز چهل روز از فوت پدر نگذشته بود که مادرش نیز رخت از این دنیا بربست و بار سنگین بی‌مادری نیز روی دوش‌های طاهره افتاد. خواهرِ بزرگترِ طاهره درس و تحصیل را کنار گذاشت تا از خواهر کوچکترش نگهداری کند. هر دوی آنها از سیرجان به کرمان نزد مادربزرگشان آمدند تا باقی زندگی خود را در کنار او بگذرانند. بی‌بی مرصع هم شاعر بود و هم چشم‌پزشک.<ref name=''روزها''/>
	{{سخ}}<span style="color:~~DarkBlue~~{{{1\|}}};background:gray{{{2\|}}}">'''جوانی:'''</span><noinclude> طاهره از روزگار خوش جوانی هم نصیبی نداشت. زندگیِ مشترک وی، پس از سه سال<ref name=''بیم''/> با شکست مواجه شد و به‌سبب اعتیادِ همسرش، جدایی را انتخاب کرد. با تنها فرزندش رهسپار تهران شد. او برای گذرانِ زندگی در شرکت بیمه مشغول به کار شد، زبان انگلیسی را تدریس می‌کرد، برای نشریات داستان می‌نوشت، مدتی نیز مترجم شرکت نفت بود و از همین راه‌ها امرار معاش می‌کرد. در همین روزگاران بود که یگانه فرزندش را نیز از دست داد. سیلی‌هایِ دردناکِ تقدیر او را از اهداف خویش دور نکرد و برای ادامهٔ تحصیل به انگلستان کوچ کرد.<ref name=''روزها''/>		{{سخ}}<span style="color:Black{{{1\|}}};background:gray{{{2\|}}}">'''جوانی:'''</span><noinclude> طاهره از روزگار خوش جوانی هم نصیبی نداشت. زندگیِ مشترک وی، پس از سه سال<ref name=''بیم''/> با شکست مواجه شد و به‌سبب اعتیادِ همسرش، جدایی را انتخاب کرد. با تنها فرزندش رهسپار تهران شد. او برای گذرانِ زندگی در شرکت بیمه مشغول به کار شد، زبان انگلیسی را تدریس می‌کرد، برای نشریات داستان می‌نوشت، مدتی نیز مترجم شرکت نفت بود و از همین راه‌ها امرار معاش می‌کرد. در همین روزگاران بود که یگانه فرزندش را نیز از دست داد. سیلی‌هایِ دردناکِ تقدیر او را از اهداف خویش دور نکرد و برای ادامهٔ تحصیل به انگلستان کوچ کرد.<ref name=''روزها''/>
	{{سخ}}<span style="color:~~DarkBlue~~{{{1\|}}};background:#B0E0E6{{{2\|}}}">'''و ادامهٔ زندگی:'''</span><noinclude> طاهره در سن چهل و سه سالگی با دکتر عبدالوهاب نورانی وصال، ادیب، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه ازدواج کرد و این زندگی مشترک تا دی۱۳۷۳ هنگام درگذشت آن استاد ادامه پیدا کرد.<ref name=''بیم''/>		{{سخ}}<span style="color:green{{{1\|}}};background:#B0E0E6{{{2\|}}}">'''و ادامهٔ زندگی:'''</span><noinclude> طاهره در سن چهل و سه سالگی با دکتر عبدالوهاب نورانی وصال، ادیب، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه ازدواج کرد و این زندگی مشترک تا دی۱۳۷۳ هنگام درگذشت آن استاد ادامه پیدا کرد.<ref name=''بیم''/>

	===منشِ شاعر===		===منشِ شاعر===
خط ۴۶۲:		خط ۴۶۲:
	==نوا، نما و نگاه==		==نوا، نما و نگاه==
	[[پرونده:Tahereh safarzadeh 13.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|راست\|<center>'''برگی از قرآن حکیم'''</center>]]		[[پرونده:Tahereh safarzadeh 13.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|راست\|<center>'''برگی از قرآن حکیم'''</center>]]