سَووشون - تاریخچهٔ نسخه‌ها

طراوت بارانی: طراوت بارانی صفحهٔ سووشون را به سَووشون منتقل کرد

2020-06-02T07:36:34Z

طراوت بارانی صفحهٔ سووشون را به سَووشون منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۰۶
(بدون تفاوت)

چیروکا در ‏۷ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۴۵

2020-02-26T07:45:14Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۶ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۲

2020-02-25T09:42:56Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۵ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۴۵

2020-02-24T08:45:58Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۱۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۲۹

2019-09-05T07:29:44Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۱۳ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۳

2019-09-04T13:33:20Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۱۳ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۱۸

2019-09-04T07:18:54Z

نمایش تغییرات

چیروکا در ‏۲۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۷

2019-08-20T10:07:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	'''سَووشون''' (به فتح سین<ref>{{پک\|گلشیری\|۱۳۷۶\|ک=جدال نقش با نقاش در آثار سیمین دانشور\|ص=۷۷}}</ref>) رمانی پیشرو و مهم است به‌قلمِ [[سیمین دانشور]] که روزگارِ تلخِ مردمانِ ناحیهٔ جنوب ایران را در جنگ جهانی دوم و در پیِ آن فقر و قحطی را روایت می‌کند. این رمان نخستین‌بار در سال۱۳۴۸ منتشر شد و در سال۱۳۹۷ به چاپ بیست و چهارم رسید<ref name=''پرفروش''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahreketabonline.com/products/49/28875/%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=سووشون؛ رمان پرفروش}}</ref>.		'''سَووشون''' (به فتح سین<ref>{{پک\|گلشیری\|۱۳۷۶\|ک=جدال نقش با نقاش در آثار سیمین دانشور\|ص=۷۷}}</ref>) رمانی پیشرو و مهم است به‌قلمِ [[سیمین دانشور]] که روزگارِ تلخِ مردمانِ ناحیهٔ جنوب ایران را در جنگ جهانی دوم و در پیِ آن فقر و قحطی را روایت می‌کند. این رمان نخستین‌بار در سال۱۳۴۸ منتشر شد و در سال۱۳۹۷ به چاپ بیست و چهارم رسید<ref name=''پرفروش''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahreketabonline.com/products/49/28875/%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=سووشون؛ رمان پرفروش}}</ref>.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	دانشور این رمان را در دهه‌ای نوشت که نویسندگان ایرانی به سبب فشار استبداد و افزایش سانسور و خفقان، داستان‌هایی می‌نوشتند که حاوی مضامین پوچ‌گرایی، ناامیدی و تقدیرگرایی بودند. ولی سیمین با خلق سووشون بذر امید و مقاومت و هدف‌دار ~~بودن~~ زندگی را در ادبیات داستانی آن روزگار کاشت و پرورش داد.<ref>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=قبادی\|نام=حسین‌علی\|عنوان=تحلیل درون‌مایه‌های «سووشون» از نظر مکتب‌های ادبی و گفتمان‌های اجتماعی\|ژورنال =دوفصل‌نامهٔ پژوهش زبان و ادبیات فارسی\|دوره =۳\|شماره=۳}}</ref> نویسنده در سووشون ایرانِ روزگار خویش را موضوع تفکر خود قرار داده و رمانی حماسی خلق کرده است که جغرافیا و هویت مشخصی دارد و در آن اثری از غُر زدن‌های نویسندهٔ ایرانی نسیت.<ref name=''بوطیقا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/10567/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B2%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%B7%DB%8C%D9%82%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=پروندهٔ پُرترهٔ سیمین دانشور؛ بیست و پنجمین میزگرد بوطیقا: سیمین دانشور و ضرورت بازخوانی رمان سووشون}}</ref>		دانشور این رمان را در دهه‌ای نوشت که نویسندگان ایرانی به سبب فشار استبداد و افزایش سانسور و خفقان، داستان‌هایی می‌نوشتند که حاوی مضامین پوچ‌گرایی، ناامیدی و تقدیرگرایی بودند. ولی سیمین با خلق سووشون بذر امید و مقاومت و هدف‌دار بودنِ زندگی را در ادبیات داستانی آن روزگار کاشت و پرورش داد.<ref name=''مکتب''>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=قبادی\|نام=حسین‌علی\|عنوان=تحلیل درون‌مایه‌های «سووشون» از نظر مکتب‌های ادبی و گفتمان‌های اجتماعی\|ژورنال =دوفصل‌نامهٔ پژوهش زبان و ادبیات فارسی\|دوره =۳\|شماره=۳}}</ref> نویسنده در سووشون ایرانِ روزگار خویش را موضوع تفکر خود قرار داده و رمانی حماسی خلق کرده است که جغرافیا و هویت مشخصی دارد و در آن اثری از غُر زدن‌های نویسندهٔ ایرانی نسیت.<ref name=''بوطیقا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/10567/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B2%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%B7%DB%8C%D9%82%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=پروندهٔ پُرترهٔ سیمین دانشور؛ بیست و پنجمین میزگرد بوطیقا: سیمین دانشور و ضرورت بازخوانی رمان سووشون}}</ref>
	{{سخ}}~~نویسنده در~~ سووشون به مخاطب نشان می‌دهد که در جنگ جهانی دوم انگلیس با سربازان هندی جنوب ایران را تحت سلطهٔ خود درآورده و انجام امور شهرها را به دست گرفته است. انگلیس برای تهیهٔ خوراک سربازان از خان‌های قبایل آذوقه خریداری می‌کند و خان‌ها نیز برای حفظ جاه و مقام خویش ارتش انگلیس را تأمین می‌کنند. در این میان یکی از خان‌ها به نام یوسف، قهرمان بزرگ رمان، به انگلیس آذوقه نمی‌فروشد، خان‌های دیگر را از این کار منع می‌کند، در روزهای قحطی مازاد آذوقهٔ خود را در اختیار نیازمندان می‌گذارد و با استعمارگران مبارزه می‌کند.		{{سخ}}سووشون به مخاطب نشان می‌دهد در جنگ جهانی دوم انگلیس با سربازان هندی جنوب ایران را تحت سلطهٔ خود درآورده و انجام امور شهرها را به دست گرفته است. انگلیس برای تهیهٔ خوراک سربازان از خان‌های قبایل آذوقه خریداری می‌کند و خان‌ها نیز برای حفظ جاه و مقام خویش ارتش انگلیس را تأمین می‌کنند. در این میان یکی از خان‌ها به نام یوسف، قهرمان بزرگ رمان، به انگلیس آذوقه نمی‌فروشد، خان‌های دیگر را از این کار منع می‌کند، در روزهای قحطی مازاد آذوقهٔ خود را در اختیار نیازمندان می‌گذارد و با استعمارگران مبارزه می‌کند.
	{{سخ}}سووشون یک رمان تاریخی، هنری، حماسی، رمزی و رئالیستی است که رگه‌هایی از رُمانتیسم را دارد.<ref>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=رنجبر\|نام=ابراهیم\|عنوان=جنبه‌های نمادین رمان سووشون\|ژورنال =فنون ادبی (علمی-پژوهشی)\|دوره =۴\|شماره=۱ (پیاپی۶)}}</ref> این رمان آمیزه‌ای است از واقعیت و تخیل<ref name=''آمیزه''>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۶}}</ref>؛ ساختار کاملی دارد و از آن می‌توان به عنوان یک معیار قابل اعتماد برای سنجیدن رمان‌های دیگر از لحاظ ساختار استفاده کرد.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۵}}</ref>		{{سخ}}سووشون یک رمان تاریخی، هنری، حماسی، رمزی و رئالیستی است که رگه‌هایی از رُمانتیسم را دارد.<ref>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=رنجبر\|نام=ابراهیم\|عنوان=جنبه‌های نمادین رمان سووشون\|ژورنال =فنون ادبی (علمی-پژوهشی)\|دوره =۴\|شماره=۱ (پیاپی۶)}}</ref> این رمان آمیزه‌ای است از واقعیت و تخیل<ref name=''آمیزه''>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۶}}</ref>؛ ساختار کاملی دارد و از آن می‌توان به عنوان یک معیار قابل اعتماد برای سنجیدن رمان‌های دیگر از لحاظ ساختار استفاده کرد.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۵}}</ref> رمان سووشون به‌سبب درون‌مایهٔ قوی و پردازش صحیحِ شخصیت‌های داستانی، نقطهٔ عطفی در تاریخ داستان معاصر ایران محسوب می‌شود.<ref name=''مکتب''/>
	{{سخ}}~~رمان~~ ایرانی از ابتدا شامل موضوعات مختلفی بوده است. درون‌مایهٔ رمان‌ها گاهی مسائل سیاسی، گاهی انتقاد از رفتارهای عمومی، گاهی موضوع زن و گاهی هم زخم‌های درونی انسان ~~بوده است؛~~ ولی سووشون همهٔ آنچه را که به صورت جداگانه گفته شده بود؛ یک‌جا دارد.<ref name=''بوطیقا''/>		{{سخ}}رمانِ ایرانی از ابتدا شامل موضوعات مختلفی بوده است. درون‌مایهٔ رمان‌ها گاهی مسائل سیاسی، گاهی انتقاد از رفتارهای عمومی، گاهی موضوع زن و گاهی هم زخم‌های درونی انسان بوده‌اند؛ ولی سووشون همهٔ آنچه را که به صورت جداگانه گفته شده بود؛ یک‌جا دارد.<ref name=''بوطیقا''/>
	{{سخ}}این رمانِ پرفروش به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است.<ref name=''پرفروش''/>		{{سخ}}این رمانِ پرفروش به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است.<ref name=''پرفروش''/>

چیروکا در ‏۲۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۳۷

2019-08-20T09:37:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:Savushun. Jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''یوسفِ زری همان [[جلال آل‌احمد\|جلالِ]] [[سیمین دانشور\|سیمین]]'''</center>]]		[[پرونده:Savushun. Jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''یوسفِ زری همان [[جلال آل‌احمد\|جلالِ]] [[سیمین دانشور\|سیمین]]'''</center>]]

	'''سَووشون''' (به فتح سین<ref>{{پک\|گلشیری\|۱۳۷۶\|ک=جدال نقش با نقاش در آثار سیمین دانشور\|ص=۷۷}}</ref>) رمانی پیشرو و مهم است ~~به قلمِ~~ [[سیمین دانشور]] که در سال۱۳۴۸ منتشر شد.		'''سَووشون''' (به فتح سین<ref>{{پک\|گلشیری\|۱۳۷۶\|ک=جدال نقش با نقاش در آثار سیمین دانشور\|ص=۷۷}}</ref>) رمانی پیشرو و مهم است به‌قلمِ [[سیمین دانشور]] که روزگارِ تلخِ مردمانِ ناحیهٔ جنوب ایران را در جنگ جهانی دوم و در پیِ آن فقر و قحطی را روایت می‌کند. این رمان نخستین‌بار در سال۱۳۴۸ منتشر شد و در سال۱۳۹۷ به چاپ بیست و چهارم رسید<ref name=''پرفروش''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahreketabonline.com/products/49/28875/%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=سووشون؛ رمان پرفروش}}</ref>.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	رمان سووشون به سبب درون‌مایهٔ قوی و پردازش صحیح شخصیت‌های داستانی، نقطهٔ عطفی در تاریخ داستان معاصر ایران محسوب می‌شود. دانشور این رمان را در دهه‌ای نوشت که نویسندگان ایرانی به سبب فشار استبداد و افزایش سانسور و خفقان، داستان‌هایی می‌نوشتند که حاوی مضامین پوچ‌گرایی، ناامیدی و تقدیرگرایی بودند. ولی سیمین با خلق سووشون بذر امید و مقاومت و هدف‌دار بودن زندگی را در ادبیات داستانی آن روزگار کاشت و پرورش داد.<ref>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=قبادی\|نام=حسین‌علی\|عنوان=تحلیل درون‌مایه‌های «سووشون» از نظر مکتب‌های ادبی و گفتمان‌های اجتماعی\|ژورنال =دوفصل‌نامهٔ پژوهش زبان و ادبیات فارسی\|دوره =۳\|شماره=۳}}</ref> این رمان که آمیزه‌ای است از واقعیت و تخیل<ref name=''آمیزه''>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۶}}</ref>؛ ساختار کاملی دارد و از آن می‌توان به عنوان یک معیار قابل اعتماد برای سنجیدن رمان‌های دیگر از لحاظ ساختار استفاده کرد.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۵}}</ref>		دانشور این رمان را در دهه‌ای نوشت که نویسندگان ایرانی به سبب فشار استبداد و افزایش سانسور و خفقان، داستان‌هایی می‌نوشتند که حاوی مضامین پوچ‌گرایی، ناامیدی و تقدیرگرایی بودند. ولی سیمین با خلق سووشون بذر امید و مقاومت و هدف‌دار بودن زندگی را در ادبیات داستانی آن روزگار کاشت و پرورش داد.<ref>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=قبادی\|نام=حسین‌علی\|عنوان=تحلیل درون‌مایه‌های «سووشون» از نظر مکتب‌های ادبی و گفتمان‌های اجتماعی\|ژورنال =دوفصل‌نامهٔ پژوهش زبان و ادبیات فارسی\|دوره =۳\|شماره=۳}}</ref> نویسنده در سووشون ایرانِ روزگار خویش را موضوع تفکر خود قرار داده و رمانی حماسی خلق کرده است که جغرافیا و هویت مشخصی دارد و در آن اثری از غُر زدن‌های نویسندهٔ ایرانی نسیت.<ref name=''بوطیقا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/10567/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B2%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%B7%DB%8C%D9%82%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=پروندهٔ پُرترهٔ سیمین دانشور؛ بیست و پنجمین میزگرد بوطیقا: سیمین دانشور و ضرورت بازخوانی رمان سووشون}}</ref>
	{{سخ}}نوشتار سووشون جغرافیا و هویت مشخصی دارد و با موضعی روشن دربارهٔ مسائل ایران در آن زمان صحبت می‌کند. دانشور در سووشون ایرانِ روزگار خویش را موضوع تفکر خود قرار داده و رمانی حماسی خلق کرده است که در آن اثری از غُر زدن‌های نویسندهٔ ایرانی نسیت.<ref name=''بوطیقا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahrestanadab.com/Content/ID/10567/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%88%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B2%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%B7%DB%8C%D9%82%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=پروندهٔ پُرترهٔ سیمین دانشور؛ بیست و پنجمین میزگرد بوطیقا: سیمین دانشور و ضرورت بازخوانی رمان سووشون}}</ref> این ~~کتاب تسلط بیگانگان بر کشور~~ را که ~~عامل بدبختی مردم~~ و ~~قحطی~~ و ~~مرگ‌ومیر آنها است روایت می‌کند~~.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=~~۱۳۹~~}}</ref>		{{سخ}}نویسنده در سووشون به مخاطب نشان می‌دهد که در جنگ جهانی دوم انگلیس با سربازان هندی جنوب ایران را تحت سلطهٔ خود درآورده و انجام امور شهرها را به دست گرفته است. انگلیس برای تهیهٔ خوراک سربازان از خان‌های قبایل آذوقه خریداری می‌کند و خان‌ها نیز برای حفظ جاه و مقام خویش ارتش انگلیس را تأمین می‌کنند. در این میان یکی از خان‌ها به نام یوسف، قهرمان بزرگ رمان، به انگلیس آذوقه نمی‌فروشد، خان‌های دیگر را از این کار منع می‌کند، در روزهای قحطی مازاد آذوقهٔ خود را در اختیار نیازمندان می‌گذارد و با استعمارگران مبارزه می‌کند.
			{{سخ}}سووشون یک رمان تاریخی، هنری، حماسی، رمزی و رئالیستی است که رگه‌هایی از رُمانتیسم را دارد.<ref>{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=رنجبر\|نام=ابراهیم\|عنوان=جنبه‌های نمادین رمان سووشون\|ژورنال =فنون ادبی (علمی-پژوهشی)\|دوره =۴\|شماره=۱ (پیاپی۶)}}</ref> این رمان آمیزه‌ای است از واقعیت و تخیل<ref name=''آمیزه''>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۶}}</ref>؛ ساختار کاملی دارد و از آن می‌توان به عنوان یک معیار قابل اعتماد برای سنجیدن رمان‌های دیگر از لحاظ ساختار استفاده کرد.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۳۵}}</ref>
	{{سخ}}رمان ایرانی از ابتدا شامل موضوعات مختلفی بوده است. درون‌مایهٔ رمان‌ها گاهی مسائل سیاسی، گاهی انتقاد از رفتارهای عمومی، گاهی موضوع زن و گاهی هم زخم‌های درونی انسان بوده است؛ ولی سووشون همهٔ آنچه را که به صورت جداگانه گفته شده بود؛ یک‌جا دارد.<ref name=''بوطیقا''/>		{{سخ}}رمان ایرانی از ابتدا شامل موضوعات مختلفی بوده است. درون‌مایهٔ رمان‌ها گاهی مسائل سیاسی، گاهی انتقاد از رفتارهای عمومی، گاهی موضوع زن و گاهی هم زخم‌های درونی انسان بوده است؛ ولی سووشون همهٔ آنچه را که به صورت جداگانه گفته شده بود؛ یک‌جا دارد.<ref name=''بوطیقا''/>
	{{سخ}}این رمانِ پرفروش به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده ~~و تا کنون به چاپ بیست و چهارم رسیده~~ است<ref name=''پرفروش''~~>{{یادکرد وب\|نشانی=https://shahreketabonline.com/products~~/~~49/28875/%D8%B3%D9%88%D9%88%D8%B4%D9%88%D9%86\|عنوان=سووشون؛ رمان پرفروش}}</ref~~>.		{{سخ}}این رمانِ پرفروش به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است.<ref name=''پرفروش''/>

	==نگاهی گذرا به سووشون==		==نگاهی گذرا به سووشون==
خط ۶۴:		خط ۶۵:
	==نگاهی عمیق‌تر به سووشون==		==نگاهی عمیق‌تر به سووشون==
	سیمین دانشور دلیل نام‌گذاری این رمان را به سووشون این‌گونه بیان می‌کند: «این رمان بدان علت سووشون نام گرفته که شخصیت اول و قهرمانش به صورتی ناجوانمردانه و مظلومانه همچون سیاوش به دست بیگانگان، همچون امام حسین (ع) در صحرای کربلا، در ده خود و به تیر ناشناسی به شهات می‌رسد. برای سیاوش کسی عزاداری نکرد. دور از وطن کشته شد و میزبانانش به عهد خود وفا نکردند. برای امام حسین (ع) به جز افراد باقی‌ماندهٔ خاندانش کسی نگریست. یوسف سووشون هم در میان خیل دشمنان یکه و تنها می‌ماند و به شهادت می‌رسد. مراسم تشییع جنازه‌اش به وسیلهٔ پلیس به هم می‌خورد و جنازه‌اش شبانه و با حضور عدهٔ قلیلی از مردم و خانواده‌اش دفن می‌شود. زری در سووشون در روز تشییع جنازهٔ یوسف از سخنان عمه‌خانوم که دربارهٔ انتقام و زنده نگه‌داشتن یاد یوسف است، به یاد حضرت زینب (س) می‌افتد.<ref name=''مطالعات''/>		سیمین دانشور دلیل نام‌گذاری این رمان را به سووشون این‌گونه بیان می‌کند: «این رمان بدان علت سووشون نام گرفته که شخصیت اول و قهرمانش به صورتی ناجوانمردانه و مظلومانه همچون سیاوش به دست بیگانگان، همچون امام حسین (ع) در صحرای کربلا، در ده خود و به تیر ناشناسی به شهات می‌رسد. برای سیاوش کسی عزاداری نکرد. دور از وطن کشته شد و میزبانانش به عهد خود وفا نکردند. برای امام حسین (ع) به جز افراد باقی‌ماندهٔ خاندانش کسی نگریست. یوسف سووشون هم در میان خیل دشمنان یکه و تنها می‌ماند و به شهادت می‌رسد. مراسم تشییع جنازه‌اش به وسیلهٔ پلیس به هم می‌خورد و جنازه‌اش شبانه و با حضور عدهٔ قلیلی از مردم و خانواده‌اش دفن می‌شود. زری در سووشون در روز تشییع جنازهٔ یوسف از سخنان عمه‌خانوم که دربارهٔ انتقام و زنده نگه‌داشتن یاد یوسف است، به یاد حضرت زینب (س) می‌افتد.<ref name=''مطالعات''/>


	===سال‌شمار کتاب===		===سال‌شمار کتاب===
خط ۲۳۷:		خط ۲۳۷:
	#{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =پناهی‌فرد\| نام =سیمین \| پیوند نویسنده =سیمین پناهی‌فرد \| عنوان =[[سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش]] \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۹۰\| ناشر =انتشارات سمیر \|مکان =تهران \| شابک =۹۷۸۹۶۴۲۲۰۰۸۷۰\| صفحه = \| پیوند = }}		#{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =پناهی‌فرد\| نام =سیمین \| پیوند نویسنده =سیمین پناهی‌فرد \| عنوان =[[سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش]] \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۹۰\| ناشر =انتشارات سمیر \|مکان =تهران \| شابک =۹۷۸۹۶۴۲۲۰۰۸۷۰\| صفحه = \| پیوند = }}
	#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =دهباشی\| نام =علی\| نام خانوادگی۲ = \| نام۲ = \| عنوان =\| ژورنال =یادنامهٔ جلال آل‌احمد\| مکان =تهران \| دوره = \| شماره = \| سال =۱۳۷۸ }}		#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =دهباشی\| نام =علی\| نام خانوادگی۲ = \| نام۲ = \| عنوان =\| ژورنال =یادنامهٔ جلال آل‌احمد\| مکان =تهران \| دوره = \| شماره = \| سال =۱۳۷۸ }}
			#{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=رنجبر\|نام=ابراهیم\|عنوان=جنبه‌های نمادین رمان سووشون\|ژورنال =فنون ادبی (علمی-پژوهشی)\|مکان =اصفهان \|دوره =۴\|شماره=۱ (پیاپی۶)\|سال=۱۳۹۱}}
	#{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=قبادی\|نام=حسین‌علی\|نام خانوادگی۲=\|نام۲=\|عنوان=تحلیل درون‌مایه‌های «سووشون» از نظر مکتب‌های ادبی و گفتمان‌های اجتماعی\|ژورنال =دوفصل‌نامهٔ پژوهش زبان و ادبیات فارسی\|مکان = \|دوره =۳\|شماره=۳\|سال=۱۳۸۳}}		#{{یادکرد ژورنال\| نام خانوادگی=قبادی\|نام=حسین‌علی\|نام خانوادگی۲=\|نام۲=\|عنوان=تحلیل درون‌مایه‌های «سووشون» از نظر مکتب‌های ادبی و گفتمان‌های اجتماعی\|ژورنال =دوفصل‌نامهٔ پژوهش زبان و ادبیات فارسی\|مکان = \|دوره =۳\|شماره=۳\|سال=۱۳۸۳}}
	#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =عبداللهی\| نام =مهناز\| نام خانوادگی۲ = \| نام۲ = \| عنوان =سال‌شمار سیمین دانشور \| ژورنال =بخارا\| مکان = \| دوره = \| شماره =۷۵ \| سال =۱۳۸۹ \| تاریخ بازبینی = ۲۲فروردین۱۳۹۸}}		#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =عبداللهی\| نام =مهناز\| نام خانوادگی۲ = \| نام۲ = \| عنوان =سال‌شمار سیمین دانشور \| ژورنال =بخارا\| مکان = \| دوره = \| شماره =۷۵ \| سال =۱۳۸۹ \| تاریخ بازبینی = ۲۲فروردین۱۳۹۸}}

چیروکا در ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۰

2019-08-07T11:40:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	[[پرونده:Simin daneshvar8.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''[[سیمین دانشور\|بانوی قصهٔ ایران]]'''</center>]]		[[پرونده:Simin daneshvar8.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''[[سیمین دانشور\|بانوی قصهٔ ایران]]'''</center>]]
	[[پرونده:Savushun5.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''طرحِ روی جلد اثری از آیدین آغداشلو'''</center>]]		[[پرونده:Savushun5.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''طرحِ روی جلد اثری از آیدین آغداشلو'''</center>]]
	[[پرونده:Savushun. Jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''یوسفِ زری همان [[جلال آل‌احمد\|جلالِ]] سیمین'''</center>]]		[[پرونده:Savushun. Jalal.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''یوسفِ زری همان [[جلال آل‌احمد\|جلالِ]] [[سیمین دانشور\|سیمین]]'''</center>]]

	'''سَووشون''' (به فتح سین<ref>{{پک\|گلشیری\|۱۳۷۶\|ک=جدال نقش با نقاش در آثار سیمین دانشور\|ص=۷۷}}</ref>) رمانی پیشرو و مهم است به قلمِ [[سیمین دانشور]] که در سال۱۳۴۸ منتشر شد.		'''سَووشون''' (به فتح سین<ref>{{پک\|گلشیری\|۱۳۷۶\|ک=جدال نقش با نقاش در آثار سیمین دانشور\|ص=۷۷}}</ref>) رمانی پیشرو و مهم است به قلمِ [[سیمین دانشور]] که در سال۱۳۴۸ منتشر شد.
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	===نثر کتاب===		===نثر کتاب===
	نثر رمان دلنشین، ساده، روان، زیبا و قابل انعطاف است<ref name=''آمیزه''/>. دورانی که [[سیمین دانشور\|دانشور]] نویسندگی می‌کرد؛ نثر [[آل‌احمد\|جلال آل‌احمد]] حرفِ اول را می‌زد. در آن دوران اغلب نویسندگان سعی داشتند همچون جلال بنویسند، رفتار کنند و حرف بزنند، به جز چند نفر مثل [[بهرام صادقی]]، [[غلام‌حسین ساعدی]]‌ و [[هوشنگ گلشیری]]. سیمین نثر مسلط زمانه‌ٔ خود را که دقیق، خشن و بریده بود نادیده انگاشت و نثر [[محمدعلی جمال‌زاده]] و [[صادق هدایت]] را که سرشار از اصطلاحات و تعابیر عامیانه بود ادامه داد<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۵۸}}</ref>. دانشور بااینکه نزدیک‌ترین فرد به جلال بود هرگز از او تقلید نکرد. خودش می‌گوید: «به حدّ کافی از سبک جلال تقلید می‌کردند. من دیگر نمی‌خواستم مقلّد جلال باشم.»<ref name=''آمیزه''/>		نثر رمان دلنشین، ساده، روان، زیبا و قابل انعطاف است<ref name=''آمیزه''/>. دورانی که [[سیمین دانشور\|دانشور]] نویسندگی می‌کرد؛ نثر [[آل‌احمد\|جلال آل‌احمد]] حرفِ اول را می‌زد. در آن دوران اغلب نویسندگان سعی داشتند همچون جلال بنویسند، رفتار کنند و حرف بزنند، به جز چند نفر مثل [[بهرام صادقی]]، [[غلام‌حسین ساعدی]]‌ و [[هوشنگ گلشیری]]. سیمین نثر مسلط زمانه‌ٔ خود را که دقیق، خشن و بریده بود نادیده انگاشت و نثر [[محمدعلی جمال‌زاده]] و [[صادق هدایت]] را که سرشار از اصطلاحات و تعابیر عامیانه بود ادامه داد<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۵۸}}</ref>. دانشور بااینکه نزدیک‌ترین فرد به جلال بود هرگز از او تقلید نکرد. خودش می‌گوید: «به حدّ کافی از سبک جلال تقلید می‌کردند. من دیگر نمی‌خواستم مقلّد جلال باشم.»<ref name=''آمیزه''/>
	{{سخ}}هوشنگ گلشیری بر این باور است که سیمین دانشور در نوشتن رمان اطوارِ نثر در نیاورد یعنی قصد نداشت نثر جدیدی را به‌وجودبیاورد. آنتون چخوف می‌گوید وقتی نثر خوانده شد باید فراموش شود. نثر نباید مزاحم مخاطب باشد. مخاطبِ سووشون خواه مخاطب عادی و خواه مخاطب متخصص، وقتی جمله‌ای را خواند؛ احتیاجی ندارد که دوباره برگردد و جمله را بخواند. ممکن است دوباره بخواهد صحنه‌ای را ببیند یا شخصیتی را بشناسد.<ref ~~name=''جدال''~~>{{پک\|~~گلشیری~~\|~~۱۳۷۶~~\|ک=~~جدال نقش با نقاش در آثار~~ سیمین دانشور\|ص=}}</ref>		{{سخ}}هوشنگ گلشیری بر این باور است که سیمین دانشور در نوشتن رمان اطوارِ نثر در نیاورد یعنی قصد نداشت نثر جدیدی را به‌وجودبیاورد. آنتون چخوف می‌گوید وقتی نثر خوانده شد باید فراموش شود. نثر نباید مزاحم مخاطب باشد. مخاطبِ سووشون خواه مخاطب عادی و خواه مخاطب متخصص، وقتی جمله‌ای را خواند؛ احتیاجی ندارد که دوباره برگردد و جمله را بخواند. ممکن است دوباره بخواهد صحنه‌ای را ببیند یا شخصیتی را بشناسد.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۵۹}}</ref>

	===فضاسازی===		===فضاسازی===
خط ۱۴۴:		خط ۱۴۴:

	===سووشون در بازار کتاب===		===سووشون در بازار کتاب===
	[[سیمین دانشور]] اظهار می‌کند اگر رمان سووشون پرفروش است و تیراژ بالایی دارد به خاطر آنچه در بطن رمان می‌گذرد و ایهامِ موجود در رمان نیست، بلکه به خاطر سطحِ رمان است. در جامعه افراد باسواد و فهمیده زیاد نیستند. سووشون کشش دارد و زبانش شیرین، ساده و در خورِ رمان است. نثر کتاب هم از هیچ‌کس تقلید نکرده است.<ref ~~name~~=~~''جدال''~~/>		[[سیمین دانشور]] اظهار می‌کند اگر رمان سووشون پرفروش است و تیراژ بالایی دارد به خاطر آنچه در بطن رمان می‌گذرد و ایهامِ موجود در رمان نیست، بلکه به خاطر سطحِ رمان است. در جامعه افراد باسواد و فهمیده زیاد نیستند. سووشون کشش دارد و زبانش شیرین، ساده و در خورِ رمان است. نثر کتاب هم از هیچ‌کس تقلید نکرده است.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۵۷}}</ref>

	[[پرونده:Savushun6.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''ترجمهٔ ایتالیایی سووشون'''</center>]]		[[پرونده:Savushun6.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''ترجمهٔ ایتالیایی سووشون'''</center>]]
خط ۱۸۱:		خط ۱۸۱:
	===دیدگاه سیمین درباره سووشون===		===دیدگاه سیمین درباره سووشون===
	سووشون با فتح سین، شکسته‌شده با تلفظ محلی سیاوشان است و معنای آن زاری کردن بر سوگ سیاوش است. چون شیرازی‌ها سیاوش را به فتح واو تلفظ می‌کنند، بنابراین تعزیهٔ سیاوش را هم سووشون به فتح سین می‌گویند؛ اما سووشون به ضمّ واو اول و فتح واو دوم هم غلط نیست؛ چراکه در تهران سیاووش می‌گویند، به ضمّ هر دو واو، اما چون صحنهٔ اصلی رمان در شیراز است و تعزیه را هم تا مدت‌ها در ممسنی و بیشتر اطراق‌گاه‌های عشایر نمایش می‌دادند و سووشون را به فتح سین تلفظ می‌کردند، غرض خود من هم همین تلفظ است. سه بار این تعزیه را دیده‌ام و هر بار وقتی سر بریدهٔ سیاوش در طشت به حرف می‌آمد و می‌گفت: «و جدا کردن رأس مُنیرم»، بر ستم‌هایی که بر مردم ایران رفته، گریسته‌ام. این‌جور مواقع نمی‌شود خندید.<ref>{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =دهباشی\| نام =علی\| ژورنال =یادنامهٔ جلال آل‌احمد\| مکان =تهران\| شماره =}}</ref>		سووشون با فتح سین، شکسته‌شده با تلفظ محلی سیاوشان است و معنای آن زاری کردن بر سوگ سیاوش است. چون شیرازی‌ها سیاوش را به فتح واو تلفظ می‌کنند، بنابراین تعزیهٔ سیاوش را هم سووشون به فتح سین می‌گویند؛ اما سووشون به ضمّ واو اول و فتح واو دوم هم غلط نیست؛ چراکه در تهران سیاووش می‌گویند، به ضمّ هر دو واو، اما چون صحنهٔ اصلی رمان در شیراز است و تعزیه را هم تا مدت‌ها در ممسنی و بیشتر اطراق‌گاه‌های عشایر نمایش می‌دادند و سووشون را به فتح سین تلفظ می‌کردند، غرض خود من هم همین تلفظ است. سه بار این تعزیه را دیده‌ام و هر بار وقتی سر بریدهٔ سیاوش در طشت به حرف می‌آمد و می‌گفت: «و جدا کردن رأس مُنیرم»، بر ستم‌هایی که بر مردم ایران رفته، گریسته‌ام. این‌جور مواقع نمی‌شود خندید.<ref>{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =دهباشی\| نام =علی\| ژورنال =یادنامهٔ جلال آل‌احمد\| مکان =تهران\| شماره =}}</ref>
	{{سخ}}سووشون یک رمان تاریخی- سیاسی و ایهامی- رمزی است. ایهامی است چون لایه‌های مختلف دارد، مثلاً من ۲۹مرداد یوسف را کشتم، در حالی که مقصودم ۲۸مرداد روز سقوط مصدق بود. این موضوع را فقط جلال فهمید و گفت تاریخش را عوض کن. از نظر دیگر ایهامی است و رمزی چون خانهٔ زری خود ایران است و یوسف نمایندهٔ یک قشر روشن‌فکر این مملکت است. زری نمایندهٔ کل زنان این کشور است، اما رمان تاریخی است چون ما ناگزیر از دید تاریخی هستیم، در هر رمانی و در هر قصه‌ای. چراکه از برکت زمان است هرچه شده‌ایم. پس نمی‌توان زمان را نادیده گرفت؛ چراکه زمان هست که ما را می‌سازد و اما رمان سیاسی است، چون سیاست جزء زندگی است و از سیاست هم نمی‌شود منفک شد. ولی من می‌خواستم یک رمان فلسفی بنویسم و خواستم بگویم که زندگی تکرار می‌شود و تاریخ تکرار می‌شود. خواستم منعکس کنم که یحیای تعمید دهنده و امام حسین (ع) سرنوشت مشابه دارند و سیاوش و یوسف هم همین‌طور. هرچند یوسف هنوز یک انسان اسطوره‌ای نیست. خواستم بگویم سهراب فردوسی و ملک سهراب هم یک هستند،‌ اولی را پدر کشت و دومی را جامعهٔ پدرسالار. این رمان فلسفی هم هست و من هم شهودی‌ام. سرنوشت امام حسین (ع) و یحیای تعمید دهنده خیلی شبیه به هم است. سرش را می‌بُرند و توی طشت می‌گذارند و می‌آورند جلوی یزید و او با عصا می‌زند به لب آن حضرت که به حرف می‌آید. سر سیاوش را هم می‌بُرند می‌آورند پیش افراسیاب که به حرف می‌آید. برای یوسف چنین اتفاقی نمی‌افتد. شاید در یک دون دیگر یا یک دون خیلی بعدتر بیفتد، ولی درحقیقت همان سرنوشت تکرار می‌شود و تمام عزاداری‌های سووشون که گفته شد، فقط به همین قصد است. البته من وابسته به هیچ مکتب عرفانی نیستم.<ref ~~name~~=~~''جدال''~~/>		{{سخ}}سووشون یک رمان تاریخی- سیاسی و ایهامی- رمزی است. ایهامی است چون لایه‌های مختلف دارد، مثلاً من ۲۹مرداد یوسف را کشتم، در حالی که مقصودم ۲۸مرداد روز سقوط مصدق بود. این موضوع را فقط جلال فهمید و گفت تاریخش را عوض کن. از نظر دیگر ایهامی است و رمزی چون خانهٔ زری خود ایران است و یوسف نمایندهٔ یک قشر روشن‌فکر این مملکت است. زری نمایندهٔ کل زنان این کشور است، اما رمان تاریخی است چون ما ناگزیر از دید تاریخی هستیم، در هر رمانی و در هر قصه‌ای. چراکه از برکت زمان است هرچه شده‌ایم. پس نمی‌توان زمان را نادیده گرفت؛ چراکه زمان هست که ما را می‌سازد و اما رمان سیاسی است، چون سیاست جزء زندگی است و از سیاست هم نمی‌شود منفک شد. ولی من می‌خواستم یک رمان فلسفی بنویسم و خواستم بگویم که زندگی تکرار می‌شود و تاریخ تکرار می‌شود. خواستم منعکس کنم که یحیای تعمید دهنده و امام حسین (ع) سرنوشت مشابه دارند و سیاوش و یوسف هم همین‌طور. هرچند یوسف هنوز یک انسان اسطوره‌ای نیست. خواستم بگویم سهراب فردوسی و ملک سهراب هم یک هستند،‌ اولی را پدر کشت و دومی را جامعهٔ پدرسالار. این رمان فلسفی هم هست و من هم شهودی‌ام. سرنوشت امام حسین (ع) و یحیای تعمید دهنده خیلی شبیه به هم است. سرش را می‌بُرند و توی طشت می‌گذارند و می‌آورند جلوی یزید و او با عصا می‌زند به لب آن حضرت که به حرف می‌آید. سر سیاوش را هم می‌بُرند می‌آورند پیش افراسیاب که به حرف می‌آید. برای یوسف چنین اتفاقی نمی‌افتد. شاید در یک دون دیگر یا یک دون خیلی بعدتر بیفتد، ولی درحقیقت همان سرنوشت تکرار می‌شود و تمام عزاداری‌های سووشون که گفته شد، فقط به همین قصد است. البته من وابسته به هیچ مکتب عرفانی نیستم.<ref>{{پک\|پناهی‌فرد\|۱۳۹۰\|ک=سیمین دانشور در آیینهٔ آثارش\|ص=۱۵۶}}</ref>

	===اقتباس‌های هنری از سووشون===		===اقتباس‌های هنری از سووشون===