زمستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

پرواز در ‏۲ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۴۳

2021-09-24T16:43:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>		<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>
	درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.		درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.
	اگر اخوان، نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[محمدحسین ~~بهجت تبریزی~~\|شهریار]] یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از رویارویی با نیما شعر سنتی برای او کم‌رنگ شد و به یاد ایام گذشته گاه گاهی می‌سرود.		اگر اخوان، نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[محمدحسین شهریار\|شهریار]] یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از رویارویی با نیما شعر سنتی برای او کم‌رنگ شد و به یاد ایام گذشته گاه گاهی می‌سرود.
	:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است		:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است
	</span><noinclude>		</span><noinclude>

پرواز در ‏۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۷

2021-01-04T20:37:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۷
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	:<span style="color:#33cccc">''نفس کز گرمگاه سینه می‌آید برون</span><noinclude>		:<span style="color:#33cccc">''نفس کز گرمگاه سینه می‌آید برون</span><noinclude>
	:<span style="color:#33cccc">''ابری شود تاریک</span><noinclude>		:<span style="color:#33cccc">''ابری شود تاریک</span><noinclude>
	:<span style="color:#33cccc">''چو دیوار ایستد در پیش چشمانت</span><noinclude>{{سخ}}		:<span style="color:#33cccc">''چو دیوار ایستد در پیش چشمانت...</span><noinclude>{{سخ}}
	==اگر نخوانده‌ای بخوان==		==اگر نخوانده‌ای بخوان==
	===از زبان صاحب اثر===		===از زبان صاحب اثر===

پرواز در ‏۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۱

2021-01-04T18:51:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|پیش از =		\|پیش از =
	}}		}}
	زمستان از مشهورترین سروده‌های مهدی اخوان ثالث به سال ۱۳۳۵ منتشر شد.{{سخ}} پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه زمستان،از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.		زمستان از مشهورترین سروده‌های مهدی اخوان ثالث است که به سال ۱۳۳۵ منتشر شد.{{سخ}} پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه زمستان،از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.
	<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>		<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>
	درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.		درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.
	اگر اخوان، نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[محمدحسین بهجت تبریزی\|شهریار]] یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از رویارویی با نیما شعر سنتی برای او ~~بیشتر تفنن~~ شد و یاد ایام گذشته گاه گاهی می‌سرود.		اگر اخوان، نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[محمدحسین بهجت تبریزی\|شهریار]] یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از رویارویی با نیما شعر سنتی برای او کم‌رنگ شد و به یاد ایام گذشته گاه گاهی می‌سرود.
	:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است		:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است
	</span><noinclude>		</span><noinclude>
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	==اگر نخوانده‌ای بخوان==		==اگر نخوانده‌ای بخوان==
	===از زبان صاحب اثر===		===از زبان صاحب اثر===
	«من کوشیده‌ام از راه میان‌بری از خراسان به مازندران بروم. از خراسان دیروز به مازندران امروز. اما همچنان‌که نخواستم یک زائر بی‌خیال دخیل‌بند روستایی بمانم، که چیزی جز گنبد زرینه‌پوش و کهنه‌پاره‌هایی که می‌خواهد «دخیل» ببندد، نمی‌بیند، نیز نمی‌خواهم در ابهام و تیرگی آبکندها و فراز و فرودهای جنگلی تاریک گم شوم.»		:«من کوشیده‌ام از راه میان‌بری از خراسان به مازندران بروم. از خراسان دیروز به مازندران امروز. اما همچنان‌که نخواستم یک زائر بی‌خیال دخیل‌بند روستایی بمانم، که چیزی جز گنبد زرینه‌پوش و کهنه‌پاره‌هایی که می‌خواهد «دخیل» ببندد، نمی‌بیند، نیز نمی‌خواهم در ابهام و تیرگی آبکندها و فراز و فرودهای جنگلی تاریک گم شوم.»
	===حکایتِ شعر===‌		===حکایتِ شعر===
	===دلیل شهرت و اهمیت===		===دلیل شهرت و اهمیت===
	منتشر شدن این اثر به سال ۱۳۳۵ تثبیتی بود برای شعر نیمایی؛ در دورانی که شعر نو دچار ~~کشمکش و~~ ظهور و خاموشی شد.		منتشر شدن این اثر به سال ۱۳۳۵ تثبیتی بود برای شعر نیمایی؛ در دورانی که شعر نو دچار کشمکش، ظهور و خاموشی شد.
	===چرا باید این اثر را خواند===		===چرا باید این اثر را خواند===
	شاعر در بیست و هشت سالگی زمستان را سرود. پیش از آن نیز در سبک‌های مختلفی سرایش می‌کرد از جمله به سبک خراسانی. و مجموعه‌ای هم به انتشار رسانده بود.		شاعر در بیست و هشت سالگی زمستان را سرود. پیش از آن نیز در سبک‌های مختلفی سرایش می‌کرد از جمله به سبک خراسانی. و مجموعه‌ای هم به انتشار رسانده بود.
	او ارغنون را پیش از زمستان در قالب سنتی ~~به اشتراک گذاشت~~.		او ارغنون را پیش از زمستان در قالب سنتی منتشر کرد.
	وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های زبانی، وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. چنان آثاری بر جای گذاشته که فصیح و بلیغ‌اند.		وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های زبانی، وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. چنان آثاری بر جای گذاشته که فصیح و بلیغ‌اند.
	به گونه‌ای از وزن نیمایی بهره می‌گیرد و شکل‌های متفاوتی از آن را نشان می‌دهد که گویی چنین وزنی سال‌ها در شعر فارسی موجود بوده است.		به گونه‌ای از وزن نیمایی بهره می‌گیرد و شکل‌های متفاوتی از آن را نشان می‌دهد که گویی چنین وزنی سال‌ها در شعر فارسی موجود بوده است.
	==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==		==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==
	در سال ۱۳۳۵ ~~بود~~ که مجموعه زمستان به چاپ ~~رسید. اما~~ این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن ~~باشد~~ درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.		در سال ۱۳۳۵ که مجموعه زمستان به چاپ رسید، این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن باشند درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.
	اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.		اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.
	===خلاصهٔ مفصل‌تری از این اثر===		===خلاصهٔ مفصل‌تری از این اثر===
	اگر بخواهیم جایگاه زمانی و اهمیت ~~زمستانِ اخوان~~ را بررسی کنیم باید بگوییم زمستان درست در زمانی که یک سال بعد شاملو «هوای تازه» را منتشر کرد و کوشید از وزن شعر نو رهایی یابد و یک سال قبل از آن هم هوشنگ ایرانی ظهور کرد و پنج سال بعد هم احمدرضا احمدی دیده شد، قرار دارد. با بررسی این جایگاه زمانی، شهر [[مهدی اخوان ثالث]] حرکتی به عقب دارد. از دیدگاه نوگرایانه ~~اخوان~~ قصیده سرایی خراسانی است که اشعارش ظاهری نیمایی دارد با لحنی از شعر کهن و زبانش هم خراسانی است اما کمی به روزتر. این ویژگی‌ها از نظر نوگرایی صحیح است. اما آنچه که مهم است دقیقا همین بازگشت به عقب شعر اخوان است زیرا منجر شد تا شعر نیمایی که دچار تزلزل بود تثبیت و استحکام پیدا کند. این موارد مشهود در شعر ~~اخوان~~ موجب دو اتفاق مثبت برای شعر نو شد؛ مخاطبانی که عادت به خواندن شعر نو ~~ندارند~~ بنابر ~~زبان کهن اخوان~~ آن را می‌خوانند و با این سبک انس می‌گیرند، هنوز هم هستند کسانی که مهدی اخوان ثالث را معیار شعر نو می‌دانند. و دیگری اینکه، اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا از روی نوگرایان برداشته شد همان اتهامی که اظهار داشتند شعرای نوگرا از روی عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به شعر نو پناه برده‌اند. ~~سروده‌های وی~~ چنان ~~سروده~~ شکوهمند است که شعر نو و سرایندگانش را از هر اتهام و کوتاهی مبرا می‌سازد.		اگر بخواهیم جایگاه زمانی و اهمیت زمستان را بررسی کنیم باید بگوییم زمستان درست در زمانی که یک سال بعد شاملو «هوای تازه» را منتشر کرد و کوشید از وزن شعر نو رهایی یابد و یک سال قبل از آن هم هوشنگ ایرانی ظهور کرد و پنج سال بعد هم احمدرضا احمدی دیده شد، قرار دارد. با بررسی این جایگاه زمانی، شهر [[مهدی اخوان ثالث]] حرکتی به عقب دارد. از دیدگاه نوگرایانه شاعر قصیده سرایی خراسانی است که اشعارش ظاهری نیمایی دارد با لحنی از شعر کهن. زبانش هم خراسانی است اما کمی به روزتر. این ویژگی‌ها از نظر نوگرایی صحیح است. اما آنچه که مهم است دقیقا همین بازگشت به عقب شعر اخوان است زیرا منجر شد تا شعر نیمایی که دچار تزلزل بود تثبیت و استحکام پیدا کند. این موارد مشهود در شعر شاعر موجب دو اتفاق مثبت برای شعر نو شد؛ مخاطبانی که عادت به خواندن شعر نو نداشتند بنابر زبانِ کهنِ وی آن را می‌خوانند و با این سبک انس می‌گیرند، هنوز هم هستند کسانی که مهدی اخوان ثالث را معیار شعر نو می‌دانند. و دیگری اینکه، اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا از روی نوگرایان برداشته شد همان اتهامی که اظهار داشتند شعرای نوگرا از روی عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به شعر نو پناه برده‌اند. این اثر چنان شکوهمند است که شعر نو و سرایندگانش را از هر اتهام و کوتاهی مبرا می‌سازد.
	===سبک شعر===		===سبک شعر===
	شعر نو و نیمایی		شعر نو و نیمایی
	===نقد و بررسی===		===نقد و بررسی===
	اغلب تحلیل‌ها حاکی از آن است که زمستان بیان‌گر روزهای یأسِ جامعه در سال‌های پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است. حتی برخی به آن لقب شعر شکست هم می دهند.		اغلب تحلیل‌ها حاکی از آن است که زمستان بیان‌گر روزهای یأسِ جامعه در سال‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است. حتی برخی به آن لقب شعر شکست هم می دهند.
	زمستان که جایگاهی در ارتفاعات شعر نو فارسی دارد اکثراً از لحاظ سیاسی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته و ممکن است این تحلیل و بررسی محدود به یک دوره شود و در دوره‌های بعدی آن را از منظری دیگر ببینند اما آن چه که در این سروده شگفت است هنر اخوان است بدون این‌که ~~نشانه~~ آشکاری از سیاست در شعر خود آورد وضعیت آن روزگار تلخ را بیان کرده!		زمستان که جایگاهی در ارتفاعات شعر نو فارسی دارد اکثراً از لحاظ سیاسی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته اما ممکن است این تحلیل و بررسی محدود به یک دوره شود و در دوره‌های بعدی آن را از منظری دیگر ببینند اما آن چه که در این سروده شگفت است هنر اخوان ثالث است. او بدون این‌که نشانهٔ آشکاری از سیاست در شعر خود آورد وضعیت آن روزگار تلخ را بیان کرده است!
	===زمستان در نگاه‌ها===		===زمستان در نگاه‌ها===
	==منبع‌شناسی==		==منبع‌شناسی==

پرواز در ‏۱۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۴

2021-01-03T22:24:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۵۴
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|پیش از =		\|پیش از =
	}}		}}
	پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه ~~زمستان، سروده [[مهدی اخوان ثالث]] از~~ مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.		زمستان از مشهورترین سروده‌های مهدی اخوان ثالث به سال ۱۳۳۵ منتشر شد.{{سخ}} پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه زمستان،از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.
	<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>		<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>
	درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.		درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های زبانی، وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. چنان آثاری بر جای گذاشته که فصیح و بلیغ‌اند.		وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های زبانی، وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. چنان آثاری بر جای گذاشته که فصیح و بلیغ‌اند.
	به گونه‌ای از وزن نیمایی بهره می‌گیرد و شکل‌های متفاوتی از آن را نشان می‌دهد که گویی چنین وزنی سال‌ها در شعر فارسی موجود بوده است.		به گونه‌ای از وزن نیمایی بهره می‌گیرد و شکل‌های متفاوتی از آن را نشان می‌دهد که گویی چنین وزنی سال‌ها در شعر فارسی موجود بوده است.

	==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==		==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==
	در سال ۱۳۳۵ بود که مجموعه زمستان به چاپ رسید. اما این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن باشد درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.		در سال ۱۳۳۵ بود که مجموعه زمستان به چاپ رسید. اما این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن باشد درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.
	اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.		اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.
	===خلاصهٔ مفصل‌تری از این اثر===		===خلاصهٔ مفصل‌تری از این اثر===
	اگر بخواهیم جایگاه زمانی و اهمیت زمستانِ اخوان را بررسی کنیم باید ~~یگوییم~~ درست در زمانی که یک سال ~~یعد~~ شاملو ~~هوای تازه~~ را منتشر کرد و کوشید از وزن شعر نو رهایی ~~یابد،~~ یک سال قبل از آن هم هوشنگ ایرانی ظهور ~~می‌کند~~ و پنج سال بعد هم احمدرضا احمدی دیده ~~می‌شود،~~ قرار دارد با بررسی این جایگاه ~~زمانی~~ شهر مهدی اخوان ثالث حرکتی به عقب دارد. از دیدگاه نوگرایانه اخوان قصیده سرایی خراسانی است که اشعارش ~~ظاهرا شبیه به شعر~~ نیمایی ~~است~~ با ~~لحن~~ شعر کهن و زبانش هم خراسانی است اما کمی به روزتر. این ~~ویژگی ها~~ از نظر نوگرایی صحیح است. اما آنچه که مهم است دقیقا همین بازگشت به عقب شعر اخوان است زیرا منجر ~~می‌شود~~ تا شعر نیمایی که ~~هنوز~~ دچار تزلزل ~~است~~ تثبیت و استحکام پیدا کند. این موارد مشهود در شعر اخوان موجب دو اتفاق مثبت برای شعر نو شد؛ مخاطبانی که عادت به خواندن شعر نو ندارند بنابر زبان کهن اخوان آن را می‌خوانند و با این سبک انس می‌گیرند، هنوز هم هستند کسانی که مهدی ~~اخ.ان~~ ثالث را معیار شعر نو می‌دانند. و دیگری اینکه، اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا از روی نوگرایان برداشته شد همان اتهامی که ~~در آن بیان کرده بودند~~ شعرای نوگرا از روی عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به شعر نو پناه برده‌اند. ~~اخوان آن~~ چنان سروده که ~~اشعارش بنای شکوهمندی دارند~~ و ~~انان مه~~ اتهام ~~میزدند دیگر ایرادی برای عرضه پیدا نمی‌کنند~~.		اگر بخواهیم جایگاه زمانی و اهمیت زمستانِ اخوان را بررسی کنیم باید بگوییم زمستان درست در زمانی که یک سال بعد شاملو «هوای تازه» را منتشر کرد و کوشید از وزن شعر نو رهایی یابد و یک سال قبل از آن هم هوشنگ ایرانی ظهور کرد و پنج سال بعد هم احمدرضا احمدی دیده شد، قرار دارد. با بررسی این جایگاه زمانی، شهر [[مهدی اخوان ثالث]] حرکتی به عقب دارد. از دیدگاه نوگرایانه اخوان قصیده سرایی خراسانی است که اشعارش ظاهری نیمایی دارد با لحنی از شعر کهن و زبانش هم خراسانی است اما کمی به روزتر. این ویژگی‌ها از نظر نوگرایی صحیح است. اما آنچه که مهم است دقیقا همین بازگشت به عقب شعر اخوان است زیرا منجر شد تا شعر نیمایی که دچار تزلزل بود تثبیت و استحکام پیدا کند. این موارد مشهود در شعر اخوان موجب دو اتفاق مثبت برای شعر نو شد؛ مخاطبانی که عادت به خواندن شعر نو ندارند بنابر زبان کهن اخوان آن را می‌خوانند و با این سبک انس می‌گیرند، هنوز هم هستند کسانی که مهدی اخوان ثالث را معیار شعر نو می‌دانند. و دیگری اینکه، اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا از روی نوگرایان برداشته شد همان اتهامی که اظهار داشتند شعرای نوگرا از روی عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به شعر نو پناه برده‌اند. سروده‌های وی چنان سروده شکوهمند است که شعر نو و سرایندگانش را از هر اتهام و کوتاهی مبرا می‌سازد.
	===سبک شعر===		===سبک شعر===
	شعر نو و نیمایی		شعر نو و نیمایی
	===نقد و بررسی===		===نقد و بررسی===
	~~کمتر تحلیل و تفسیری~~ است که ~~درباره~~ زمستان ~~نوشته شده باشد و شعر را به~~ روزهای ~~تلخ و یأس‌آلود~~ جامعه در سال‌های پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ~~مرتبط نکرده باشد. میزان تفسیرها آن‌قدر هست که نزد بسیاری زمستان معادل شعری ۲۸ مرداد~~ است. شعر شکست ~~آشناترین لقبی است که به زمستان داده‌اند~~. ~~از منظری~~ زمستان ~~سیاسی‌ترین~~ شعر ~~امروز است و بیشترین قرائت‌های سیاسی از این شعر صورت گرفته، اگرچه هیچ‌ نشانه آشکاری~~ از ~~اتفاق‌های~~ سیاسی ~~در شعر به چشم نمی‌خورد~~ و ~~در بهترین حالت می‌توان گفت همه شعر استعاره‌ای از موقعیت یأس‌آلود سیاسی~~ اجتماعی~~. شاید یکی دیگر از هنرمندی‌های بسیار اخوان~~ این ~~باشد که سیاسی‌ترین شعر امروز را بدون هیچ اشاره آشکاری سروده است. شاید هم قرائت‌های سیاسی زمستان~~ به ~~سده اخیر محدود~~ شود و در ~~سده بعد~~ دیگر ~~کسی زمستان را سیاسی نخواند، چرا~~ که ~~زمستان اثری~~ است ~~که فراتر~~ از ~~همه قرائت‌ها و جایی بالاتر از همه تفسیرها و تأویل‌ها، بر ارتفاعات~~ شعر ~~نو فارسی ایستاده است.~~		اغلب تحلیل‌ها حاکی از آن است که زمستان بیان‌گر روزهای یأسِ جامعه در سال‌های پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است. حتی برخی به آن لقب شعر شکست هم می دهند.
			زمستان که جایگاهی در ارتفاعات شعر نو فارسی دارد اکثراً از لحاظ سیاسی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته و ممکن است این تحلیل و بررسی محدود به یک دوره شود و در دوره‌های بعدی آن را از منظری دیگر ببینند اما آن چه که در این سروده شگفت است هنر اخوان است بدون این‌که نشانه آشکاری از سیاست در شعر خود آورد وضعیت آن روزگار تلخ را بیان کرده!
	===زمستان در نگاه‌ها===		===زمستان در نگاه‌ها===
	==منبع‌شناسی ~~(پایان‌نامه و مقاله نوشته شده دربارهٔ کتاب)~~==		==منبع‌شناسی==
	۱.«تحلیل ساختاری شعر زمستان اخوان ~~ثالث»،~~ به کوشش طاهره موسیوند، امیرحسین مغیت. منتشر شده در رخسار زبان، سال دوم، پاییز و زمستان ۱۳۹۷، شماره ۶ و۷		* '''«تحلیل ساختاری شعر زمستان اخوان ثالث»'''، به کوشش طاهره موسیوند، امیرحسین مغیت. منتشر شده در رخسار زبان، سال دوم، پاییز و زمستان ۱۳۹۷، شماره ۶ و۷
	۲.«تأویل نشانه شناختی ساختارگرایی شعر زمستان» به قلم علیرضا انوشیروانی، منتشر شده در پژوهش‌ زبان‌های خارجی ۱۳۸۴، شماره ۲۳		* '''«تأویل نشانه شناختی ساختارگرایی شعر زمستان»''' به قلم علیرضا انوشیروانی، منتشر شده در پژوهش‌ زبان‌های خارجی ۱۳۸۴، شماره ۲۳
	۳. «شب و زمستان در شعر معاصر ~~فارسی»،~~ به قلم سعید قره آغاجلو، منشر شده در ادبیات فارسی (دانشگاه ازاد اسلامی خوی)، ۱۳۸۴، شماره ۳		* '''«شب و زمستان در شعر معاصر فارسی»'''، به قلم سعید قره آغاجلو، منشر شده در ادبیات فارسی (دانشگاه ازاد اسلامی خوی)، ۱۳۸۴، شماره ۳
	۴.« نقد شعر زمستان از منظر نظریه روانکاوی ~~لاکان»،~~ به قلم حسین پاینده، منتشر شده در زبان و ادبیات پارسی دانشگاه علامه طباطبایی۷ زمستان ۱۳۸۸، شماره۴۲		* '''« نقد شعر زمستان از منظر نظریه روانکاوی لاکان»'''، به قلم حسین پاینده، منتشر شده در زبان و ادبیات پارسی دانشگاه علامه طباطبایی۷ زمستان ۱۳۸۸، شماره۴۲
	۵.«روانکاوی معنای زمستان در دوشعر (عبدالصبور شهریار)»، به قلم فرهاد رحیی، منتشر شده در کاوش نامه ادبیات تطبیقی۷ سال سوم۷ بهار۱۳۹۲، شماره۹		* '''«روانکاوی معنای زمستان در دوشعر (عبدالصبور شهریار)»'''، به قلم فرهاد رحیی، منتشر شده در کاوش نامه ادبیات تطبیقی۷ سال سوم۷ بهار۱۳۹۲، شماره۹
	۶. «دیالکتیک شکل و محتوا در شعر زمستان اخوان ~~ثالث»،~~ به قلم مجتبی جوادی‌نیا، محمد خسروی شکیب، منتشر شده در بوستان ادب، سال چهارم۷ تابستان۱۳۹۱، شماره۲		* '''«دیالکتیک شکل و محتوا در شعر زمستان اخوان ثالث»'''، به قلم مجتبی جوادی‌نیا، محمد خسروی شکیب، منتشر شده در بوستان ادب، سال چهارم۷ تابستان۱۳۹۱، شماره۲<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance\|عنوان= شعر زمستان}}</ref>
	==نوا، نما، نگاه==		==نوا، نما، نگاه==
	===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===		===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===

پرواز در ‏۱۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۲

2021-01-03T21:02:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۳۲
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	در سال ۱۳۳۵ بود که مجموعه زمستان به چاپ رسید. اما این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن باشد درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.		در سال ۱۳۳۵ بود که مجموعه زمستان به چاپ رسید. اما این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن باشد درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.
	اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.		اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.
	===خلاصهٔ ~~مفصل‌تر شعر در حد دو بند~~===		===خلاصهٔ مفصل‌تری از این اثر===
	~~«زمستان»~~ اخوان ~~ثالث~~ در ~~حرکت روبه جلو شعر نو فارسی، یعنی جایی~~ که ~~احمد شاملو~~ یک سال ~~بعد «هوای تازه»~~ را منتشر ~~می‌کند~~ و ~~می‌کوشد که~~ از ~~چارچوب~~ وزن ~~نیمایی رها شود، جایی که~~ یک سال قبل هوشنگ ایرانی ~~را به خود دیده است~~ و پنج سال بعد احمدرضا احمدی ~~را به خود می‌بیند، نوعی بازگشت~~ به عقب ~~است~~. از ~~منظری~~ نوگرایانه ~~که بنگریم~~ اخوان ~~قصیده‌سرایی~~ خراسانی است که ~~در صورت~~ شبیه شعر نیمایی است ~~و در حقیقت~~ لحن شعر کهن ~~را دارد~~ و ~~زبانی شبیه قصیده‌های~~ خراسانی ~~که قدری روزآمد شده~~ است. از ~~منظری نوگرایانه همه این‌ها می‌تواند درست باشد،~~ اما بازگشت به عقب شعر ~~اخوان‌ به تثبیت و استحکام بنای~~ شعر نیمایی که هنوز ~~متزلزل می‌نماید، منجر می‌شود~~. ~~از یک‌سو~~ مخاطبانی که ~~حافظه تاریخی‌شان~~ به شعر نو ~~عادت ندارد، از طریق شعرهای او~~ با ~~شعر نو مأنوس می‌شوند (همچنان‌که~~ هنوز هم ~~بسیاری از ایشان اخوان~~ را معیار شعر نو می‌دانند) و ~~از سوی دیگر~~ اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا به نوگرایان که از ~~سر استیصال و~~ عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به ~~سراغ~~ شعر نو ~~رفته‌اند، در مواجهه با~~ بنای ~~شکوهمند شعر او محکمه‌ای~~ برای عرضه پیدا ~~نمی‌کند~~.		اگر بخواهیم جایگاه زمانی و اهمیت زمستانِ اخوان را بررسی کنیم باید یگوییم درست در زمانی که یک سال یعد شاملو هوای تازه را منتشر کرد و کوشید از وزن شعر نو رهایی یابد، یک سال قبل از آن هم هوشنگ ایرانی ظهور می‌کند و پنج سال بعد هم احمدرضا احمدی دیده می‌شود، قرار دارد با بررسی این جایگاه زمانی شهر مهدی اخوان ثالث حرکتی به عقب دارد. از دیدگاه نوگرایانه اخوان قصیده سرایی خراسانی است که اشعارش ظاهرا شبیه به شعر نیمایی است با لحن شعر کهن و زبانش هم خراسانی است اما کمی به روزتر. این ویژگی ها از نظر نوگرایی صحیح است. اما آنچه که مهم است دقیقا همین بازگشت به عقب شعر اخوان است زیرا منجر می‌شود تا شعر نیمایی که هنوز دچار تزلزل است تثبیت و استحکام پیدا کند. این موارد مشهود در شعر اخوان موجب دو اتفاق مثبت برای شعر نو شد؛ مخاطبانی که عادت به خواندن شعر نو ندارند بنابر زبان کهن اخوان آن را می‌خوانند و با این سبک انس می‌گیرند، هنوز هم هستند کسانی که مهدی اخ.ان ثالث را معیار شعر نو می‌دانند. و دیگری اینکه، اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا از روی نوگرایان برداشته شد همان اتهامی که در آن بیان کرده بودند شعرای نوگرا از روی عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به شعر نو پناه برده‌اند. اخوان آن چنان سروده که اشعارش بنای شکوهمندی دارند و انان مه اتهام میزدند دیگر ایرادی برای عرضه پیدا نمی‌کنند.
	===سبک شعر===		===سبک شعر===
	شعر نو و نیمایی		شعر نو و نیمایی

پرواز در ‏۱۳ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۶

2021-01-02T20:16:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۴۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|پیش از =		\|پیش از =
	}}		}}
	پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه ~~زمستان~~ سروده [[مهدی اخوان ثالث]] از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.		پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه زمستان، سروده [[مهدی اخوان ثالث]] از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.
	<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>		<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>
	درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.		درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.
	اگر ~~اخوان~~ نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[شهریار]] ~~یا عماد خراسانی~~ یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از ~~مواجهه~~ با نیما شعر سنتی برای ~~اخوان~~ بیشتر تفنن شد و یاد ایام ~~قدیم و مجالی برای سرودن اخوانیه و دست‌وپنجه‌نرم‌کردن‌های انجمنی با شعر~~.		اگر اخوان، نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[محمدحسین بهجت تبریزی\|شهریار]] یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از رویارویی با نیما شعر سنتی برای او بیشتر تفنن شد و یاد ایام گذشته گاه گاهی می‌سرود.
	:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است		:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است
	</span><noinclude>		</span><noinclude>
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	==اگر نخوانده‌ای بخوان==		==اگر نخوانده‌ای بخوان==
	===از زبان صاحب اثر===		===از زبان صاحب اثر===
	«من کوشیده‌ام از راه میان‌بری از خراسان به مازندران بروم. از خراسان دیروز به مازندران امروز. اما همچنان‌که نخواستم یک زائر بی‌خیال دخیل‌بند روستایی ~~بمانم (~~که چیزی جز گنبد زرینه‌پوش و کهنه‌پاره‌هایی که می‌خواهد «دخیل» ببندد، ~~نمی‌بیند)~~ نیز نمی‌خواهم در ابهام و تیرگی آبکندها و فراز و فرودهای جنگلی تاریک گم شوم.»		«من کوشیده‌ام از راه میان‌بری از خراسان به مازندران بروم. از خراسان دیروز به مازندران امروز. اما همچنان‌که نخواستم یک زائر بی‌خیال دخیل‌بند روستایی بمانم، که چیزی جز گنبد زرینه‌پوش و کهنه‌پاره‌هایی که می‌خواهد «دخیل» ببندد، نمی‌بیند، نیز نمی‌خواهم در ابهام و تیرگی آبکندها و فراز و فرودهای جنگلی تاریک گم شوم.»
	===حکایتِ شعر===‌		===حکایتِ شعر===‌
	===دلیل شهرت و اهمیت===		===دلیل شهرت و اهمیت===
	منتشر شدن این اثر به سال ۱۳۳۵ تثبیتی بود برای شعر نیمایی؛ در دورانی که شعر نو دچار کشمکش و ظهور و خاموشی ~~بود~~.		منتشر شدن این اثر به سال ۱۳۳۵ تثبیتی بود برای شعر نیمایی؛ در دورانی که شعر نو دچار کشمکش و ظهور و خاموشی شد.
	===چرا باید این اثر را خواند===		===چرا باید این اثر را خواند===
	شاعر در بیست و هشت سالگی زمستان را سرود. پیش از آن نیز در سبک‌های مختلفی سرایش می‌کرد از جمله به ~~الگوی~~ خراسانی. و مجموعه‌ای هم به انتشار رسانده بود.		شاعر در بیست و هشت سالگی زمستان را سرود. پیش از آن نیز در سبک‌های مختلفی سرایش می‌کرد از جمله به سبک خراسانی. و مجموعه‌ای هم به انتشار رسانده بود.
	او ارغنون را پیش از زمستان در قالب سنتی به اشتراک گذاشت.		او ارغنون را پیش از زمستان در قالب سنتی به اشتراک گذاشت.
	وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های ~~زبانی و دست‌اندازهای~~ وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. ~~او شاعری زبان‌آور است و~~ چنان ~~شعر می‌گوید~~ که ~~انگار شعر او معیار فصاحت~~ و ~~بلاغت است، همچنان‌که هست~~. ~~چنان استادانه~~ وزن نیمایی ~~را به کار~~ می‌گیرد ~~و بسط می‌دهد~~ و شکل‌های ~~گوناگونی~~ از آن ~~به دست~~ می‌دهد که ~~انگار~~ چنین ~~وزن‌هایی قرن‌ها~~ در شعر فارسی ~~وجود داشته~~ است.		وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های زبانی، وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. چنان آثاری بر جای گذاشته که فصیح و بلیغ‌اند.
	==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==		به گونه‌ای از وزن نیمایی بهره می‌گیرد و شکل‌های متفاوتی از آن را نشان می‌دهد که گویی چنین وزنی سال‌ها در شعر فارسی موجود بوده است.
	~~مجموعه شعر «زمستان»~~ در سال ۱۳۳۵ ~~منتشر می‌شود،~~ اما ~~قدری زمان لازم است تا قدر ببیند~~ و ~~ارزش و اهمیت اخوان درک شود.~~ اخوان ثالث ~~نه آن‌قدر چپ‌گرا محسوب می‌شود که حزب توده مثل منوچهر شیبانی~~ و ~~اسماعیل شاهرودی و امیرهوشنگ ابتهاج (فارغ~~ از ~~ارزش‌های شعری‌شان) شعر~~ او ~~را ترویج کند، نه اعتمادبه‌نفس شاملو را دارد~~ و ~~رسانه‌های او را، نه داعیه رهبری جریان ادبی را دارد، نه... همچنان‌که سال‌ها می‌گذرد~~ تا ~~افسانه~~ درک ~~شود و ققنوس فهمیده شود و نیما قدر ببیند، سال‌هایی نیز می‌گذرد و کم‌کم~~ زمستان آغاز فصل تازه‌ای در شعر نو فارسی ~~قلمداد می‌شود~~ و اخوان ~~در شمار~~ شاعران بزرگ ~~امروز قرار می‌گیرد~~.
			==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==
			در سال ۱۳۳۵ بود که مجموعه زمستان به چاپ رسید. اما این انتظار نمی‌رفت که به همین زودی دیده شود و نشد! مهدی اخوان ثالث شاعری بی‌طرف و به دور از هر حاشیه سیاسی بود او طرفدار یا عضو هیچ حزبی نبود که تبلیغش کنند یا رسانه‌ای نداشت که مبلغ آن باشد درست مثل نیما و به اندازه‌ای که اشعار نیما زمان لازم داشتند تا درک شوند؛ زمستان هم به همان اندازه فرصت می‌خواست.
			اما پس از گذشت دوره‌ها زمستان آغاز فصل تازه‌ای شد برای شعر نو فارسی و اخوان هم از شاعران بزرگ آن روزگار که اینک هم آوازه‌اش بر جاست.
	===خلاصهٔ مفصل‌تر شعر در حد دو بند===		===خلاصهٔ مفصل‌تر شعر در حد دو بند===
	«زمستان» اخوان ثالث در حرکت روبه جلو شعر نو فارسی، یعنی جایی که احمد شاملو یک سال بعد «هوای تازه» را منتشر می‌کند و می‌کوشد که از چارچوب وزن نیمایی رها شود، جایی که یک سال قبل هوشنگ ایرانی را به خود دیده است و پنج سال بعد احمدرضا احمدی را به خود می‌بیند، نوعی بازگشت به عقب است. از منظری نوگرایانه که بنگریم اخوان قصیده‌سرایی خراسانی است که در صورت شبیه شعر نیمایی است و در حقیقت لحن شعر کهن را دارد و زبانی شبیه قصیده‌های خراسانی که قدری روزآمد شده است. از منظری نوگرایانه همه این‌ها می‌تواند درست باشد، اما بازگشت به عقب شعر اخوان‌ به تثبیت و استحکام بنای شعر نیمایی که هنوز متزلزل می‌نماید، منجر می‌شود. از یک‌سو مخاطبانی که حافظه تاریخی‌شان به شعر نو عادت ندارد، از طریق شعرهای او با شعر نو مأنوس می‌شوند (همچنان‌که هنوز هم بسیاری از ایشان اخوان را معیار شعر نو می‌دانند) و از سوی دیگر اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا به نوگرایان که از سر استیصال و عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به سراغ شعر نو رفته‌اند، در مواجهه با بنای شکوهمند شعر او محکمه‌ای برای عرضه پیدا نمی‌کند.		«زمستان» اخوان ثالث در حرکت روبه جلو شعر نو فارسی، یعنی جایی که احمد شاملو یک سال بعد «هوای تازه» را منتشر می‌کند و می‌کوشد که از چارچوب وزن نیمایی رها شود، جایی که یک سال قبل هوشنگ ایرانی را به خود دیده است و پنج سال بعد احمدرضا احمدی را به خود می‌بیند، نوعی بازگشت به عقب است. از منظری نوگرایانه که بنگریم اخوان قصیده‌سرایی خراسانی است که در صورت شبیه شعر نیمایی است و در حقیقت لحن شعر کهن را دارد و زبانی شبیه قصیده‌های خراسانی که قدری روزآمد شده است. از منظری نوگرایانه همه این‌ها می‌تواند درست باشد، اما بازگشت به عقب شعر اخوان‌ به تثبیت و استحکام بنای شعر نیمایی که هنوز متزلزل می‌نماید، منجر می‌شود. از یک‌سو مخاطبانی که حافظه تاریخی‌شان به شعر نو عادت ندارد، از طریق شعرهای او با شعر نو مأنوس می‌شوند (همچنان‌که هنوز هم بسیاری از ایشان اخوان را معیار شعر نو می‌دانند) و از سوی دیگر اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا به نوگرایان که از سر استیصال و عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به سراغ شعر نو رفته‌اند، در مواجهه با بنای شکوهمند شعر او محکمه‌ای برای عرضه پیدا نمی‌کند.

پرواز در ‏۱۲ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۳۸

2021-01-01T18:38:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات کتاب		{{جعبه اطلاعات کتاب
	\|عنوان = زمستان		\|عنوان = زمستان
	\|تصویر =		\|تصویر = zemestan.jpg
	\|اندازه تصویر =		\|اندازه تصویر = 200px
	\|زیرنویس تصویر =		\|زیرنویس تصویر =
	\|نویسنده = [[مهدی اخوان ثالث]]		\|نویسنده = [[مهدی اخوان ثالث]]

پرواز در ‏۸ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۱۶

2020-12-28T21:16:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\|پیش از =		\|پیش از =
	}}		}}
	پس از ظهور نیما ~~یوشیج،~~ انتشار ‌مجموعه زمستان سروده مهدی اخوان ثالث از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.		پس از ظهور [[نیما یوشیج]]، انتشار ‌مجموعه زمستان سروده [[مهدی اخوان ثالث]] از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.
	درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون شاملو و سپهری هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه ~~می رسد~~ و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.		<center> ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ </center>
	اگر نیما ~~نبود~~ و ~~اخوان شعر نیما~~ را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل شهریار یا عماد خراسانی یا قصیده‌سرایی مثل ملک‌الشعرا بهار یا امیری فیروزکوهی. اما ~~شاعر زبان‌آور خراسانی وقتی~~ به شعر نیما یوشیج رسید، ~~تجدید حیات کرد~~ و ~~درخشان‌ترین~~ شعرهای ~~خود را آفرید~~. پس از مواجهه با نیما شعر سنتی برای اخوان بیشتر تفنن شد و یاد ایام قدیم و مجالی برای سرودن اخوانیه و دست‌وپنجه‌نرم‌کردن‌های انجمنی با شعر.		درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون [[احمد شاملو\|شاملو]] و [[سهراب سپهری\|سپهری]] هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می‌رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.
			اگر اخوان نیما و شعرش را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل [[شهریار]] یا عماد خراسانی یا قصیده‌سرایی مثل [[محمدتقی بهار\|ملک‌الشعرا بهار]] یا [[امیری فیروزکوهی]]. اما زمانی که به شعر نیما یوشیج رسید، به سروده‌هایش حیاتی دوباره بخشید و شعرهای درخشانی خلق کرد. پس از مواجهه با نیما شعر سنتی برای اخوان بیشتر تفنن شد و یاد ایام قدیم و مجالی برای سرودن اخوانیه و دست‌وپنجه‌نرم‌کردن‌های انجمنی با شعر.
	سلامت را نمی‌خواهند پاسخ ~~گفت،~~		:<span style="color:#33cccc">''سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است
	سرها در گریبان است.		</span><noinclude>
	کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را.		:<span style="color:#33cccc">''کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را</span><noinclude>
	نگه جز پیش پا را دید، نتواند،		:<span style="color:#33cccc">''نگه جز پیش پا را دید، نتواند، که ره تاریک و لغزان است</span><noinclude>
	که ره تاریک و لغزان است.		:<span style="color:#33cccc">''وگر دست محبت سوی کس یازی</span><noinclude>
	وگر دست محبت سوی کس ~~یازی،~~		:<span style="color:#33cccc">''به اکراه اورد دست از بغل بیرون</span><noinclude>
	به اکراه ~~آورد~~ دست از بغل ~~بیرون؛~~		:<span style="color:#33cccc">''که سرما سخت و سوزان است</span><noinclude>
	که سرما سخت سوزان است.		:<span style="color:#33cccc">''نفس کز گرمگاه سینه می‌آید برون</span><noinclude>
	~~نفس،~~ کز گرمگاه سینه می‌آید ~~برون،~~ ابری شود تاریک.		:<span style="color:#33cccc">''ابری شود تاریک</span><noinclude>
	چو دیوار ایستد در پیش چشمانت.		:<span style="color:#33cccc">''چو دیوار ایستد در پیش چشمانت</span><noinclude>{{سخ}}
	~~نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم~~
	~~ز چشمِ دوستان دور یا نزدیک؟~~
	~~مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین!~~
	~~هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آی...~~
	~~دمت گرم و سرت خوش باد~~
	~~سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای~~
	~~سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت~~
	~~هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست‌ها پنهان~~
	~~نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگین~~
	~~درختان اسکلت‌های بلورآجین~~
	~~زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه~~
	~~غبار آلوده مهر و ماه~~
	~~زمستان است.~~
	==اگر نخوانده‌ای بخوان==		==اگر نخوانده‌ای بخوان==
	===از زبان صاحب اثر===		===از زبان صاحب اثر===

پرواز: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب |عنوان = زمستان |تصویر = |اندازه تصویر = |زیرنویس تصویر =...» ایجاد کرد

2020-12-27T08:35:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب |عنوان = زمستان |تصویر = |اندازه تصویر = |زیرنویس تصویر =...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات کتاب
|عنوان = زمستان
|تصویر =
|اندازه تصویر =
|زیرنویس تصویر =
|نویسنده = [[مهدی اخوان ثالث]]
|تصویرگر =
|طراح جلد =
|زبان =
|مجموعه = زمستان
|موضوع = شعر
|سبک = [[شعرنو]]
|ناشر =
|ناشر فارسی =
|محل انتشارات =
|تاریخ نشر = ۱۳۳۵
|تاریخ نشر فارسی=
|محل ناشر فارسی =
|نوع رسانه = کتاب
|صفحه =
|شابک =
|پس از =
|پیش از =
}}
پس از ظهور نیما یوشیج، انتشار ‌مجموعه زمستان سروده مهدی اخوان ثالث از مهم‌ترین اتفاقات شعر نو فارسی بود.
درست زمانی که عده‌ای از نوگرایان بعد از نیما شعر نو را رها کردند و زمانی که شاعرانی چون شاملو و سپهری هنوز در مسیر خود روان نبودند اخوان ثالث از راه می رسد و اثری بر جای می‌گذارد که گویی حاصل دهه‌ها تجربه است.
اگر نیما نبود و اخوان شعر نیما را نمی‌شناخت شاید شاعری می‌شد مثل شهریار یا عماد خراسانی یا قصیده‌سرایی مثل ملک‌الشعرا بهار یا امیری فیروزکوهی. اما شاعر زبان‌آور خراسانی وقتی به شعر نیما یوشیج رسید، تجدید حیات کرد و درخشان‌ترین شعرهای خود را آفرید. پس از مواجهه با نیما شعر سنتی برای اخوان بیشتر تفنن شد و یاد ایام قدیم و مجالی برای سرودن اخوانیه و دست‌وپنجه‌نرم‌کردن‌های انجمنی با شعر.

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت،
سرها در گریبان است.
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را.
نگه جز پیش پا را دید، نتواند،
که ره تاریک و لغزان است.
وگر دست محبت سوی کس یازی،
به اکراه آورد دست از بغل بیرون؛
که سرما سخت سوزان است.
نفس، کز گرمگاه سینه می‌آید برون، ابری شود تاریک.
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت.
نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم
ز چشمِ دوستان دور یا نزدیک؟
مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین!
هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آی...
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای
سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست‌ها پنهان
نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگین
درختان اسکلت‌های بلورآجین
زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است.
==اگر نخوانده‌ای بخوان==
===از زبان صاحب اثر===
«من کوشیده‌ام از راه میان‌بری از خراسان به مازندران بروم. از خراسان دیروز به مازندران امروز. اما همچنان‌که نخواستم یک زائر بی‌خیال دخیل‌بند روستایی بمانم (که چیزی جز گنبد زرینه‌پوش و کهنه‌پاره‌هایی که می‌خواهد «دخیل» ببندد، نمی‌بیند) نیز نمی‌خواهم در ابهام و تیرگی آبکندها و فراز و فرودهای جنگلی تاریک گم شوم.»
===حکایتِ شعر===‌
===دلیل شهرت و اهمیت===
منتشر شدن این اثر به سال ۱۳۳۵ تثبیتی بود برای شعر نیمایی؛ در دورانی که شعر نو دچار کشمکش و ظهور و خاموشی بود.
===چرا باید این اثر را خواند===
شاعر در بیست و هشت سالگی زمستان را سرود. پیش از آن نیز در سبک‌های مختلفی سرایش می‌کرد از جمله به الگوی خراسانی. و مجموعه‌ای هم به انتشار رسانده بود.
او ارغنون را پیش از زمستان در قالب سنتی به اشتراک گذاشت.
وی شاعری است که ضعف‌ تألیف‌ها و دشواری‌های نیما را تکرار نکرده. او آنقدری در سرایش شعر کهن فارسی بامهارت بود که گویی شاعری کهن‌سال است. چنان سروده است که سنت‌گرایان و ادیبان دانشگاهی نتوانستند به شعرش خرده بگیرند و ضعف‌های زبانی و دست‌اندازهای وزنی و پیچیدگی‌های کلامی و غلط‌های دستوری‌اش را متذکر شوند. او شاعری زبان‌آور است و چنان شعر می‌گوید که انگار شعر او معیار فصاحت و بلاغت است، همچنان‌که هست. چنان استادانه وزن نیمایی را به کار می‌گیرد و بسط می‌دهد و شکل‌های گوناگونی از آن به دست می‌دهد که انگار چنین وزن‌هایی قرن‌ها در شعر فارسی وجود داشته است.
==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند==
مجموعه شعر «زمستان» در سال ۱۳۳۵ منتشر می‌شود، اما قدری زمان لازم است تا قدر ببیند و ارزش و اهمیت اخوان درک شود. اخوان ثالث نه آن‌قدر چپ‌گرا محسوب می‌شود که حزب توده مثل منوچهر شیبانی و اسماعیل شاهرودی و امیرهوشنگ ابتهاج (فارغ از ارزش‌های شعری‌شان) شعر او را ترویج کند، نه اعتمادبه‌نفس شاملو را دارد و رسانه‌های او را، نه داعیه رهبری جریان ادبی را دارد، نه... همچنان‌که سال‌ها می‌گذرد تا افسانه درک شود و ققنوس فهمیده شود و نیما قدر ببیند، سال‌هایی نیز می‌گذرد و کم‌کم زمستان آغاز فصل تازه‌ای در شعر نو فارسی قلمداد می‌شود و اخوان در شمار شاعران بزرگ امروز قرار می‌گیرد.
===خلاصهٔ مفصل‌تر شعر در حد دو بند===
«زمستان» اخوان ثالث در حرکت روبه جلو شعر نو فارسی، یعنی جایی که احمد شاملو یک سال بعد «هوای تازه» را منتشر می‌کند و می‌کوشد که از چارچوب وزن نیمایی رها شود، جایی که یک سال قبل هوشنگ ایرانی را به خود دیده است و پنج سال بعد احمدرضا احمدی را به خود می‌بیند، نوعی بازگشت به عقب است. از منظری نوگرایانه که بنگریم اخوان قصیده‌سرایی خراسانی است که در صورت شبیه شعر نیمایی است و در حقیقت لحن شعر کهن را دارد و زبانی شبیه قصیده‌های خراسانی که قدری روزآمد شده است. از منظری نوگرایانه همه این‌ها می‌تواند درست باشد، اما بازگشت به عقب شعر اخوان‌ به تثبیت و استحکام بنای شعر نیمایی که هنوز متزلزل می‌نماید، منجر می‌شود. از یک‌سو مخاطبانی که حافظه تاریخی‌شان به شعر نو عادت ندارد، از طریق شعرهای او با شعر نو مأنوس می‌شوند (همچنان‌که هنوز هم بسیاری از ایشان اخوان را معیار شعر نو می‌دانند) و از سوی دیگر اتهام همیشگی شاعران سنت‌گرا به نوگرایان که از سر استیصال و عدم توانایی در سرودن شعر سنتی به سراغ شعر نو رفته‌اند، در مواجهه با بنای شکوهمند شعر او محکمه‌ای برای عرضه پیدا نمی‌کند.
===سبک شعر===
شعر نو و نیمایی
===نقد و بررسی===
کمتر تحلیل و تفسیری است که درباره زمستان نوشته شده باشد و شعر را به روزهای تلخ و یأس‌آلود جامعه در سال‌های پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مرتبط نکرده باشد. میزان تفسیرها آن‌قدر هست که نزد بسیاری زمستان معادل شعری ۲۸ مرداد است. شعر شکست آشناترین لقبی است که به زمستان داده‌اند. از منظری زمستان سیاسی‌ترین شعر امروز است و بیشترین قرائت‌های سیاسی از این شعر صورت گرفته، اگرچه هیچ‌ نشانه آشکاری از اتفاق‌های سیاسی در شعر به چشم نمی‌خورد و در بهترین حالت می‌توان گفت همه شعر استعاره‌ای از موقعیت یأس‌آلود سیاسی اجتماعی. شاید یکی دیگر از هنرمندی‌های بسیار اخوان این باشد که سیاسی‌ترین شعر امروز را بدون هیچ اشاره آشکاری سروده است. شاید هم قرائت‌های سیاسی زمستان به سده اخیر محدود شود و در سده بعد دیگر کسی زمستان را سیاسی نخواند، چرا که زمستان اثری است که فراتر از همه قرائت‌ها و جایی بالاتر از همه تفسیرها و تأویل‌ها، بر ارتفاعات شعر نو فارسی ایستاده است.
===زمستان در نگاه‌ها===
==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته شده دربارهٔ کتاب)==
۱.«تحلیل ساختاری شعر زمستان اخوان ثالث»، به کوشش طاهره موسیوند، امیرحسین مغیت. منتشر شده در رخسار زبان، سال دوم، پاییز و زمستان ۱۳۹۷، شماره ۶ و۷
۲.«تأویل نشانه شناختی ساختارگرایی شعر زمستان» به قلم علیرضا انوشیروانی، منتشر شده در پژوهش‌ زبان‌های خارجی ۱۳۸۴، شماره ۲۳
۳. «شب و زمستان در شعر معاصر فارسی»، به قلم سعید قره آغاجلو، منشر شده در ادبیات فارسی (دانشگاه ازاد اسلامی خوی)، ۱۳۸۴، شماره ۳
۴.« نقد شعر زمستان از منظر نظریه روانکاوی لاکان»، به قلم حسین پاینده، منتشر شده در زبان و ادبیات پارسی دانشگاه علامه طباطبایی۷ زمستان ۱۳۸۸، شماره۴۲
۵.«روانکاوی معنای زمستان در دوشعر (عبدالصبور شهریار)»، به قلم فرهاد رحیی، منتشر شده در کاوش نامه ادبیات تطبیقی۷ سال سوم۷ بهار۱۳۹۲، شماره۹
۶. «دیالکتیک شکل و محتوا در شعر زمستان اخوان ثالث»، به قلم مجتبی جوادی‌نیا، محمد خسروی شکیب، منتشر شده در بوستان ادب، سال چهارم۷ تابستان۱۳۹۱، شماره۲
==نوا، نما، نگاه==
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===
== پانویس ==
== منابع ==
==پیوند به بیرون==