جمشید خانیان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

آرامش: /* یک اثر، یک نویسنده */

2020-05-21T20:43:26Z

یک اثر، یک نویسنده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۳
خط ۱۴۶:		خط ۱۴۶:
	[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]		[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]
	====یک اثر، یک نویسنده====		====یک اثر، یک نویسنده====
	</center/>''':گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.'''</center/>		<center/>'''گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.'''<center/>
	#<span style="color:Darkviolet{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''~~نقطه~~ اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}		<span style="color:Darkviolet{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نقطۀ اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}
	:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>		:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>
	#<span style="color:Darkgreen{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتخاب نامی پریانی برای داستان گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکۀ جزیرۀ رنگ‌ها'''</span>{{سخ}}		<span style="color:Darkgreen{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتخاب نامی پریانی برای داستان گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکۀ جزیرۀ رنگ‌ها'''</span>{{سخ}}
	: پر بی‌راه هم نبوده است که ذهن خواننده با اسم کتاب، به سمت فانتزی هدایت شده است و البته داستان از جنس پریانی که مثلا «اندرسن» دارد هم نیست؛ اما عناصری در آن وجود دارد که تداعی کننده نوعی از فانتزی است که سعی می‌کند واقعیت موجود را به نفع خودش نادیده بگیرد. به نظرم این عناصر در کنشگری مثل «رهی» بیشتر است، اما در «خانم پارسا» به دلیل وضعیتی که دارد، عمیق‌تر است. بنابراین، علی‌رغم اینکه فضا و مکان احاطه شده کاملا واقعی است و ابعاد واقعی دارد؛ اما این کیفیت فانتاستیک است که تعیین کنندۀه است. این کیفیت در گفت‌و‌گوی کنش‌گرهای اصلی داستان تبلور پیدا می‌کند و این‌طور به‌نظر می‌رسد که دیگر ما تنها با رهی و خانم پارسا مواجه نیستیم، بلکه با یک «جادوگر» و «ملکه» نیز روبه‌رو هستیم.<ref name="محمدهادی" />		: پر بی‌راه هم نبوده است که ذهن خواننده با اسم کتاب، به سمت فانتزی هدایت شده است و البته داستان از جنس پریانی که مثلا «اندرسن» دارد هم نیست؛ اما عناصری در آن وجود دارد که تداعی کننده نوعی از فانتزی است که سعی می‌کند واقعیت موجود را به نفع خودش نادیده بگیرد. به نظرم این عناصر در کنشگری مثل «رهی» بیشتر است، اما در «خانم پارسا» به دلیل وضعیتی که دارد، عمیق‌تر است. بنابراین، علی‌رغم اینکه فضا و مکان احاطه شده کاملا واقعی است و ابعاد واقعی دارد؛ اما این کیفیت فانتاستیک است که تعیین کنندۀه است. این کیفیت در گفت‌و‌گوی کنش‌گرهای اصلی داستان تبلور پیدا می‌کند و این‌طور به‌نظر می‌رسد که دیگر ما تنها با رهی و خانم پارسا مواجه نیستیم، بلکه با یک «جادوگر» و «ملکه» نیز روبه‌رو هستیم.<ref name="محمدهادی" />
	#<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''اگر قرار باشد به کارنامه‌تان نگاه کنید چه می‌گویید'''</span>{{سخ}}		<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''اگر قرار باشد به کارنامه‌تان نگاه کنید چه می‌گویید'''</span>{{سخ}}
	:داستان «گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ ...» آخرین اثری است که از من چاپ شده است؛ اما اگر در حین نوشتنِ آن، این سوال را از من می‌پرسیدید، حتما پاسخ‌ام این بود: «این داستان مهم‌ترین و زیباترین اثری است که تابه‌حال نوشته‌ام. «اگر احساسی جز این می‌داشتم، امکان نداشت دست به قلم ببرم. همیشه اثری که در حال نوشتن اش هستم، شاهکار من است. این احساس تا زمانی با من است که آخرین و لذت بخش ترین قسمت نوشتن، یعنی بازنویسی‌های مکرر و ویرایش‌ها را انجام می‌دهم و درست زمانی که داستان برای چاپ می‌رود، انگار جای من به‌عنوان «نویسنده»، با جای من به عنوان «خواننده» تغییر می‌کند.<ref name="محمدهادی" />		:داستان «گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ ...» آخرین اثری است که از من چاپ شده است؛ اما اگر در حین نوشتنِ آن، این سوال را از من می‌پرسیدید، حتما پاسخ‌ام این بود: «این داستان مهم‌ترین و زیباترین اثری است که تابه‌حال نوشته‌ام. «اگر احساسی جز این می‌داشتم، امکان نداشت دست به قلم ببرم. همیشه اثری که در حال نوشتن اش هستم، شاهکار من است. این احساس تا زمانی با من است که آخرین و لذت بخش ترین قسمت نوشتن، یعنی بازنویسی‌های مکرر و ویرایش‌ها را انجام می‌دهم و درست زمانی که داستان برای چاپ می‌رود، انگار جای من به‌عنوان «نویسنده»، با جای من به عنوان «خواننده» تغییر می‌کند.<ref name="محمدهادی" />

آرامش: /* یک اثر، یک نویسنده */

2020-05-21T20:40:23Z

یک اثر، یک نویسنده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۰
خط ۱۴۶:		خط ۱۴۶:
	[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]		[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]
	====یک اثر، یک نویسنده====		====یک اثر، یک نویسنده====
	#<~~span style="color:Darkblue{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}"~~>''':گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.'''</~~span~~>~~{{سخ}}~~		</center/>''':گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.'''</center/>
	#<span style="color:Darkviolet{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نقطه اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}		#<span style="color:Darkviolet{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نقطه اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}
	:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>		:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>

آرامش: /* یک اثر، یک نویسنده */

2020-05-21T20:37:48Z

یک اثر، یک نویسنده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۷
خط ۱۴۶:		خط ۱۴۶:
	[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]		[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]
	====یک اثر، یک نویسنده====		====یک اثر، یک نویسنده====
	:گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.		#<span style="color:Darkblue{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">''':گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.'''</span>{{سخ}}
	##<span style="color:~~DarkRed~~{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نقطه اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}		#<span style="color:Darkviolet{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نقطه اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}
	:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>		:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>
	##<span style="color:~~DarkRed~~{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتخاب نامی پریانی برای داستان گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکۀ جزیرۀ رنگ‌ها'''</span>{{سخ}}		#<span style="color:Darkgreen{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتخاب نامی پریانی برای داستان گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکۀ جزیرۀ رنگ‌ها'''</span>{{سخ}}
	: پر بی‌راه هم نبوده است که ذهن خواننده با اسم کتاب، به سمت فانتزی هدایت شده است و البته داستان از جنس پریانی که مثلا «اندرسن» دارد هم نیست؛ اما عناصری در آن وجود دارد که تداعی کننده نوعی از فانتزی است که سعی می‌کند واقعیت موجود را به نفع خودش نادیده بگیرد. به نظرم این عناصر در کنشگری مثل «رهی» بیشتر است، اما در «خانم پارسا» به دلیل وضعیتی که دارد، عمیق‌تر است. بنابراین، علی‌رغم اینکه فضا و مکان احاطه شده کاملا واقعی است و ابعاد واقعی دارد؛ اما این کیفیت فانتاستیک است که تعیین کنندۀه است. این کیفیت در گفت‌و‌گوی کنش‌گرهای اصلی داستان تبلور پیدا می‌کند و این‌طور به‌نظر می‌رسد که دیگر ما تنها با رهی و خانم پارسا مواجه نیستیم، بلکه با یک «جادوگر» و «ملکه» نیز روبه‌رو هستیم.<ref name="محمدهادی" />		: پر بی‌راه هم نبوده است که ذهن خواننده با اسم کتاب، به سمت فانتزی هدایت شده است و البته داستان از جنس پریانی که مثلا «اندرسن» دارد هم نیست؛ اما عناصری در آن وجود دارد که تداعی کننده نوعی از فانتزی است که سعی می‌کند واقعیت موجود را به نفع خودش نادیده بگیرد. به نظرم این عناصر در کنشگری مثل «رهی» بیشتر است، اما در «خانم پارسا» به دلیل وضعیتی که دارد، عمیق‌تر است. بنابراین، علی‌رغم اینکه فضا و مکان احاطه شده کاملا واقعی است و ابعاد واقعی دارد؛ اما این کیفیت فانتاستیک است که تعیین کنندۀه است. این کیفیت در گفت‌و‌گوی کنش‌گرهای اصلی داستان تبلور پیدا می‌کند و این‌طور به‌نظر می‌رسد که دیگر ما تنها با رهی و خانم پارسا مواجه نیستیم، بلکه با یک «جادوگر» و «ملکه» نیز روبه‌رو هستیم.<ref name="محمدهادی" />
	##<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''اگر قرار باشد به کارنامه‌تان نگاه کنید چه می‌گویید'''</span>{{سخ}}		#<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''اگر قرار باشد به کارنامه‌تان نگاه کنید چه می‌گویید'''</span>{{سخ}}
	:داستان «گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ ...» آخرین اثری است که از من چاپ شده است؛ اما اگر در حین نوشتنِ آن، این سوال را از من می‌پرسیدید، حتما پاسخ‌ام این بود: «این داستان مهم‌ترین و زیباترین اثری است که تابه‌حال نوشته‌ام. «اگر احساسی جز این می‌داشتم، امکان نداشت دست به قلم ببرم. همیشه اثری که در حال نوشتن اش هستم، شاهکار من است. این احساس تا زمانی با من است که آخرین و لذت بخش ترین قسمت نوشتن، یعنی بازنویسی‌های مکرر و ویرایش‌ها را انجام می‌دهم و درست زمانی که داستان برای چاپ می‌رود، انگار جای من به‌عنوان «نویسنده»، با جای من به عنوان «خواننده» تغییر می‌کند.<ref name="محمدهادی" />		:داستان «گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ ...» آخرین اثری است که از من چاپ شده است؛ اما اگر در حین نوشتنِ آن، این سوال را از من می‌پرسیدید، حتما پاسخ‌ام این بود: «این داستان مهم‌ترین و زیباترین اثری است که تابه‌حال نوشته‌ام. «اگر احساسی جز این می‌داشتم، امکان نداشت دست به قلم ببرم. همیشه اثری که در حال نوشتن اش هستم، شاهکار من است. این احساس تا زمانی با من است که آخرین و لذت بخش ترین قسمت نوشتن، یعنی بازنویسی‌های مکرر و ویرایش‌ها را انجام می‌دهم و درست زمانی که داستان برای چاپ می‌رود، انگار جای من به‌عنوان «نویسنده»، با جای من به عنوان «خواننده» تغییر می‌کند.<ref name="محمدهادی" />

	==آثار و کتاب‌شناسی==		==آثار و کتاب‌شناسی==
	[[پرونده:Tabaghehaftom.jpg\|120px\|thumb\|چپ]]		[[پرونده:Tabaghehaftom.jpg\|120px\|thumb\|چپ]]

آرامش در ‏۱ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۴

2020-05-21T20:34:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۴
خط ۱۴۵:		خط ۱۴۵:

	[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]		[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]
			====یک اثر، یک نویسنده====
			:گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان.
			##<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نقطه اتصال خانیان به اندیشه‌های مدرن در داستان‌ها'''</span>{{سخ}}
			:هر داستان یک بعد شگفت‌انگیز دارد و آن «برساختگی» است. هر آنچه به این کیفیت نزدیک شود، حتی تاریخ، ابعاد واقعی خودش را از دست می‌دهد. بنابراین، آنچه رئالیست‌ها به‌عنوان «ثبت واقعیت عینی» از آن سرسختانه دفاع می‌کردند، وهمی بیش نبوده است؛ چرا که در داستان جایی برای «واقعیت عینی» و «به تمامی معنا واقعی» وجود ندارد. هرآنچه که هست محصول غیرمتعارف تخیل نگارندۀ آن است. پس، نقطه اتصال، « داستان» است. داستان، به‌مثابۀ یک امکان برای نوع دیگری از ساختن .<ref name="محمدهادی">{{یادکرد وب{نشانی=https://ketabak.org/content/13891-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D9%82%D8%B9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D9%81%D8%AA\|عنوان=گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان}}</ref>
			##<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتخاب نامی پریانی برای داستان گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکۀ جزیرۀ رنگ‌ها'''</span>{{سخ}}
			: پر بی‌راه هم نبوده است که ذهن خواننده با اسم کتاب، به سمت فانتزی هدایت شده است و البته داستان از جنس پریانی که مثلا «اندرسن» دارد هم نیست؛ اما عناصری در آن وجود دارد که تداعی کننده نوعی از فانتزی است که سعی می‌کند واقعیت موجود را به نفع خودش نادیده بگیرد. به نظرم این عناصر در کنشگری مثل «رهی» بیشتر است، اما در «خانم پارسا» به دلیل وضعیتی که دارد، عمیق‌تر است. بنابراین، علی‌رغم اینکه فضا و مکان احاطه شده کاملا واقعی است و ابعاد واقعی دارد؛ اما این کیفیت فانتاستیک است که تعیین کنندۀه است. این کیفیت در گفت‌و‌گوی کنش‌گرهای اصلی داستان تبلور پیدا می‌کند و این‌طور به‌نظر می‌رسد که دیگر ما تنها با رهی و خانم پارسا مواجه نیستیم، بلکه با یک «جادوگر» و «ملکه» نیز روبه‌رو هستیم.<ref name="محمدهادی" />
			##<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''اگر قرار باشد به کارنامه‌تان نگاه کنید چه می‌گویید'''</span>{{سخ}}
			:داستان «گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ ...» آخرین اثری است که از من چاپ شده است؛ اما اگر در حین نوشتنِ آن، این سوال را از من می‌پرسیدید، حتما پاسخ‌ام این بود: «این داستان مهم‌ترین و زیباترین اثری است که تابه‌حال نوشته‌ام. «اگر احساسی جز این می‌داشتم، امکان نداشت دست به قلم ببرم. همیشه اثری که در حال نوشتن اش هستم، شاهکار من است. این احساس تا زمانی با من است که آخرین و لذت بخش ترین قسمت نوشتن، یعنی بازنویسی‌های مکرر و ویرایش‌ها را انجام می‌دهم و درست زمانی که داستان برای چاپ می‌رود، انگار جای من به‌عنوان «نویسنده»، با جای من به عنوان «خواننده» تغییر می‌کند.<ref name="محمدهادی" />
	==آثار و کتاب‌شناسی==		==آثار و کتاب‌شناسی==
	[[پرونده:Tabaghehaftom.jpg\|120px\|thumb\|چپ]]		[[پرونده:Tabaghehaftom.jpg\|120px\|thumb\|چپ]]

آرامش: /* بررسی چند اثر */

2020-05-21T20:10:25Z

بررسی چند اثر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۴۰
خط ۲۶۲:		خط ۲۶۲:
	# (۱۳۸۷) '''«طبقهٔ هفتم غربی»''': برگزیدهٔ سال از نظر نویسندگان و منتقدان.		# (۱۳۸۷) '''«طبقهٔ هفتم غربی»''': برگزیدهٔ سال از نظر نویسندگان و منتقدان.

	===بررسی چند اثر===		===بررسی چند اثر===
			====یک جعبه پیتزا برای ذوزنقۀ کباب شده====
			=====خلاصۀ داستان====

			داستان دربارۀ خانواده‌ای سه نفره از طبقۀ میانه که پدر و مادر و دخترشان در شهری مانند تهران اجاره‎نشین هستند و البته شخصیت‌های فرعی که همسایگان و مدیر مجتمع‌اند، نیز کمک می‌کنند که این روایت پیش برود. پدر خانواده که دبیر ریاضی است، به‌اجبار و از روی کم‌توانی مالی، یک خانۀ ذوزنقه‌ای شکل پیدا می‌کند و ذوق‌زده این خبر را به همسر و فرزندش می‌دهد و آن‌ها به این آپارتمان اسباب می‌کشند. اما تنها پنج روز دراین خانه دوام می‌آورند. در این پنج روز رخدادهایی برای آن‌ها پیش می‌آید که ترکیبی از زندگیِ روزمره و واقعیت جادویی است. و در این سطح هم نویسنده با گزینش این گونه و سبک نوشتن نشانه‌هایی از روایت مدرن را از ذهن خود بازتاب می‌دهد. خانه‌ای که به ظاهر استوار است با وزیدن یک باد که البته نمی‌تواند باد باشد و آنچنان مرموز است که نشان از جنبه‌های واقعیت جادویی داستان دارد، درهم می‌ریزد. این درهم‌ریختگی برای این خانواده کوچک که یکی از شادی‌های روزمره‌شان می‌تواند خوردن پیتزا باشد، دلهره‌آور است. ریشه و علت درهم ریختگی را نمی‌دانند و کم‌کم با فرو رفتن در بخش‌های میانی داستان این دلهره از جنس دیگری می‌شود...<ref name="‌ذوزنقه">{{یادکرد وب\|نشانی=https://ketabak.org/content/12452-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86\|عنوان=تحلیل و بررسی ‌‌‌داستانی با صدای مدرن}}</ref>
			=====تحلیل و بررسی داستان=====
			======ناپایداری زندگی مدرن در روایت خانیان======
			داستانی که خانیان روایت کرده است، یک شاکلۀ اصلی دارد، و آن هم ناپایداری زندگی مدرن است. نویسنده از زبان راوی یعنی دختر خانواده، با کشیدن اشکال هندسی که بخشی از سازه‌های این روایت است، گذار دختر را از کودکی تا نوجوانی در خانه‌های گوناگون به‌نمایش می‌گذارد. حتی آدم‌ها را به سازه‌های هندسی تشبیه می‌کند و بدین ترتیب با این شکل‌های هندسی یکی از وجوه و ویژگی‌های نگاه مدرن و نوآور به داستان را ترسیم می‌کند. در حقیقت در داستان دو زبان، یکی زبان ادبی و دیگری زبان ریاضی با هم تنیده شده‌اند تا این داستان وجهی دیگر از دنیای مدرن را بازنمایی کند.<ref name="‌ذوزنقه" />{{سخ}} داستان، تصویرهایی ساده از نمادها و شکل‌های ریاضی و همچنین آدم‌ها و اشیاء پیرامون زندگی انسان‌ها دارد. تصویرها بخش روشنگر برای متن نیستند، بلکه بخشی از سازۀ داستان به‌شمار می‌روند. از جنبۀ احساسی نیز فضای داستان دلهره‌آور است؛ زیرا چیزی پنهان سبب این وضعیت شده است. این پنهان‌بودن، خود درجایی دیگر پنهان شده است. مدیر ساختمان چنین شخصیتی دارد. او می‌داند که این آپارتمان ذوزنقه‌ای شکل چرا وضعیت ناپدار دارد؛ اما به‌سبب منافعی که هرانسان طبقۀ میانه به آن آویزان می‌شود، رازها را همچون سرمایه برای خودش نگه می‌دارد.<ref name="‌ذوزنقه" />{{سخ}}
			همسایه‌ای بسیار مرموزتر که پیرمردی دیوار به دیوار آن‌ها است، بازتابی از تنهایی انسان مدرن است که فردیت یافته است و در ازای آن تنهایی را همزاد خود کرده‌ است، همزادی که تا انتهای دالان مرگ او را همراهی می‌کند. این شخصیت که حضورش در داستان با کلیدهای روایت پیوند خورده است، دلهره‌های وجودی را در این داستان به‌نمایش می‌گذارد و اما شخصیت محوری این داستان که همان روای داستان یا دختر خانواده به نام «آنا» در این جایگاه قرار گرفته تا انسان‌ها، مناسبات انسانی، رنج‌ها، و ناپایداری زندگی در جامعۀ مدرن را به قلم نویسنده به تصویر بکشد. آنا از همان دختران نوجوانی هستند که هر روزه چهره‌های آن‌ها را در شهرهای خود می‌بینیم. دخترانی که یا تک فرزند هستند یا نهایت یکی دو خواهر و برادر هم دارند. رفتارهای همانند هم، مانند عشق به فست فود، موسیقی، کتاب، دوستان دبیرستانی، که بازنمایی یک وجه ساده‌شده و سرگرم‌کنندۀ زندگی است، و مانند شکل‌های ریاضی به روشنی خود را بازتاب می‌دهند. اما آن سوی دیگر زندگی در این داستان، روایت بسیار پیچیده‌ای است که هر کنشی در آن می‌تواند آرامش خانه را به‌هم بریزد. با همه این ظرافت‌ها که در داستان وجود دارد، هنر خانیان این نیست که این رازها و فضای جادویی را به درون داستان کشانده است. هنر او به عنوان یک داستان‌نویس خوش تکنیک این است که روایت‌های خود را گزیده می‌نویسد. واژگان را می‌تراشد و صیقل می‌دهد و بعد در داستان خود به کار می‌گیرد تا داستانی سرشار از معنا و هنر آفریده شود.<ref name="‌ذوزنقه" />
	====[[قلب زیبای بابور]]====		====[[قلب زیبای بابور]]====
	=====خلاصۀ داستان=====		=====خلاصۀ داستان=====

آرامش: /* فیلم ساخته‌شده براساس آثار */

2020-05-20T12:35:01Z

فیلم ساخته‌شده براساس آثار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۵
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:

	===فیلم ساخته‌شده براساس آثار<ref name="آثار"/><ref name="خانیان"/>===		===فیلم ساخته‌شده براساس آثار<ref name="آثار"/><ref name="خانیان"/>===
	# '''روزی از ~~روزها~~'''، به کارگردانی «اسدالله اسدی»		# '''روزی از روزها، پدر'''، به کارگردانی «اسدالله اسدی»
	# فیلم‌نامۀ اقتباسی '''زیر آسمان شهر''' براساس داستان بلند '''سُبور'''		# فیلم‌نامۀ اقتباسی '''زیر آسمان شهر''' براساس داستان بلند '''سُبور'''
	# نگارش فیلم‌نامهٔ یک مجموعهٔ ۱۳ قسمتی عروسکی، برای صداوسیمای ملیِ ایران، باعنوان '''ضرب‌المثل‌ها برای کودکان‌ونوجوانان'''		# نگارش فیلم‌نامهٔ یک مجموعهٔ ۱۳ قسمتی عروسکی، برای صداوسیمای ملیِ ایران، باعنوان '''ضرب‌المثل‌ها برای کودکان‌ونوجوانان'''

آرامش: /* حسد برده‌ام به خانیان */

2020-05-17T21:11:11Z

حسد برده‌ام به خانیان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۱
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	====حسد برده‌ام به خانیان====		====حسد برده‌ام به خانیان====
	{{گفتاورد تزیینی\|محمد چرمشیر:		{{گفتاورد تزیینی\|محمد چرمشیر:
	:هر زمان که به وجودی چون خانیان فکر کرده‌ام، گریزی نداشتم مگر رسیدن به واژۀ شرافت. ~~اینکه پیش‌از هرچیز به قصه‌نویس و درام‌نویسی چون او می‌رسم به زمانه‌ای برمی‌گردد که انسان نوشتن را آموخت.~~ [[جمشید خانیان]] در سایۀ شرافت با حفظ آرمان، گوشه‌ای ایستاد و جهان خودش را ساخت. نوشت و بسیار هم نوشت. به نیت خلق جهانی تازه، به نیت ایجاد تکانی در پیرامونش.{{سخ}}		:هر زمان که به وجودی چون خانیان فکر کرده‌ام، گریزی نداشتم مگر رسیدن به واژۀ شرافت.{{سخ}}
			[[جمشید خانیان]] در سایۀ شرافت با حفظ آرمان، گوشه‌ای ایستاد و جهان خودش را ساخت. نوشت و بسیار هم نوشت. به نیت خلق جهانی تازه، به نیت ایجاد تکانی در پیرامونش.{{سخ}}
	ماندن او بر سر ارزش‌هایی که اگر نبود نه قلم، قلم بود و نه عملِ خلاقانه معنایی داشت. او قصه‌نویس و درام‌نویس بزرگی است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://newspaper.hamshahrionline.ir/id/5407/%D8%AD%D8%B3%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86.html\|عنوان=حسد برده‌ام به خانیان}}</ref>}}		ماندن او بر سر ارزش‌هایی که اگر نبود نه قلم، قلم بود و نه عملِ خلاقانه معنایی داشت. او قصه‌نویس و درام‌نویس بزرگی است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://newspaper.hamshahrionline.ir/id/5407/%D8%AD%D8%B3%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86.html\|عنوان=حسد برده‌ام به خانیان}}</ref>}}
	[[پرونده:abas.jahan.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''عباس جهانگیریان و نقد آثار خانیان'''<ref name="تجلیل کانون">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/286358/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86\|عنوان= مهرآیینی برای نکوداشت جمشید خانیان در کانون}}</ref></center/>]]		[[پرونده:abas.jahan.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''عباس جهانگیریان و نقد آثار خانیان'''<ref name="تجلیل کانون">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/286358/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86\|عنوان= مهرآیینی برای نکوداشت جمشید خانیان در کانون}}</ref></center/>]]

آرامش: /* حسد برده‌ام به خانیان */

2020-05-17T21:10:00Z

حسد برده‌ام به خانیان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۰
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	====حسد برده‌ام به خانیان====		====حسد برده‌ام به خانیان====
	{{گفتاورد تزیینی\|محمد چرمشیر:		{{گفتاورد تزیینی\|محمد چرمشیر:
	:هر زمان که به ~~وجودd~~ چون خانیان فکر کرده‌ام، گریزی نداشتم مگر رسیدن به واژۀ شرافت. اینکه پیش‌از هرچیز به قصه‌نویس و درام‌نویسی چون او می‌رسم به زمانه‌ای برمی‌گردد که انسان نوشتن را آموخت. [[جمشید خانیان]] در سایۀ شرافت با حفظ آرمان، گوشه‌ای ایستاد و جهان خودش را ساخت. نوشت و بسیار هم نوشت. به نیت خلق جهانی تازه، به نیت ایجاد تکانی در پیرامونش.{{سخ}}		:هر زمان که به وجودی چون خانیان فکر کرده‌ام، گریزی نداشتم مگر رسیدن به واژۀ شرافت. اینکه پیش‌از هرچیز به قصه‌نویس و درام‌نویسی چون او می‌رسم به زمانه‌ای برمی‌گردد که انسان نوشتن را آموخت. [[جمشید خانیان]] در سایۀ شرافت با حفظ آرمان، گوشه‌ای ایستاد و جهان خودش را ساخت. نوشت و بسیار هم نوشت. به نیت خلق جهانی تازه، به نیت ایجاد تکانی در پیرامونش.{{سخ}}
	ماندن او بر سر ارزش‌هایی که اگر نبود نه قلم، قلم بود و نه عملِ خلاقانه معنایی داشت. او قصه‌نویس و درام‌نویس بزرگی است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://newspaper.hamshahrionline.ir/id/5407/%D8%AD%D8%B3%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86.html\|عنوان=حسد برده‌ام به خانیان}}</ref>}}		ماندن او بر سر ارزش‌هایی که اگر نبود نه قلم، قلم بود و نه عملِ خلاقانه معنایی داشت. او قصه‌نویس و درام‌نویس بزرگی است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://newspaper.hamshahrionline.ir/id/5407/%D8%AD%D8%B3%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86.html\|عنوان=حسد برده‌ام به خانیان}}</ref>}}
	[[پرونده:abas.jahan.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''عباس جهانگیریان و نقد آثار خانیان'''<ref name="تجلیل کانون">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/286358/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86\|عنوان= مهرآیینی برای نکوداشت جمشید خانیان در کانون}}</ref></center/>]]		[[پرونده:abas.jahan.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''عباس جهانگیریان و نقد آثار خانیان'''<ref name="تجلیل کانون">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/286358/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86\|عنوان= مهرآیینی برای نکوداشت جمشید خانیان در کانون}}</ref></center/>]]

	====گذر پیروزمندانه از آزمون‌های خلاقیت====		====گذر پیروزمندانه از آزمون‌های خلاقیت====
	{{گفتاورد تزیینی\|عباس جهانگیریان:		{{گفتاورد تزیینی\|عباس جهانگیریان:

آرامش: /* از دریچۀ نگاه دیگران */

2020-05-17T21:09:28Z

از دریچۀ نگاه دیگران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۳۹
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	[[جمشید خانیان\|خانیان]] با رمانِ <font color=green>«عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» و «طبقۀ هفتم غربی»</font> میهمان کتابخانۀ بین‌المللی کودک‌‌ونوجوان مونیخ شد. این داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس به‌عنوان اولین نویسندۀ ایرانی در جشنوارۀ «کلاغ‌ سفید» به سخنرانی پرداخت. در این مراسم بخش‌هایی از رمان «عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» تولید [[کانون پرورش فکری کودکان‌ونوجوانان]] به زبان آلمانی خوانده شد و در ادامه، حاضران در جلسه دربارۀ یونس‌وسارا شخصیت‌های داستانی این رمان سوال‌هایی را با خالق اثر مطرح کردند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.pana.ir/news/838922\|عنوان= جمشید خانیان روی کاناپه سفید کتابخانۀ مونیخ نشست}}</ref>		[[جمشید خانیان\|خانیان]] با رمانِ <font color=green>«عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» و «طبقۀ هفتم غربی»</font> میهمان کتابخانۀ بین‌المللی کودک‌‌ونوجوان مونیخ شد. این داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس به‌عنوان اولین نویسندۀ ایرانی در جشنوارۀ «کلاغ‌ سفید» به سخنرانی پرداخت. در این مراسم بخش‌هایی از رمان «عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» تولید [[کانون پرورش فکری کودکان‌ونوجوانان]] به زبان آلمانی خوانده شد و در ادامه، حاضران در جلسه دربارۀ یونس‌وسارا شخصیت‌های داستانی این رمان سوال‌هایی را با خالق اثر مطرح کردند.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.pana.ir/news/838922\|عنوان= جمشید خانیان روی کاناپه سفید کتابخانۀ مونیخ نشست}}</ref>
	===از دریچۀ نگاه دیگران===		===از دریچۀ نگاه دیگران===
			====حسد برده‌ام به خانیان====
			{{گفتاورد تزیینی\|محمد چرمشیر:
			:هر زمان که به وجودd چون خانیان فکر کرده‌ام، گریزی نداشتم مگر رسیدن به واژۀ شرافت. اینکه پیش‌از هرچیز به قصه‌نویس و درام‌نویسی چون او می‌رسم به زمانه‌ای برمی‌گردد که انسان نوشتن را آموخت. [[جمشید خانیان]] در سایۀ شرافت با حفظ آرمان، گوشه‌ای ایستاد و جهان خودش را ساخت. نوشت و بسیار هم نوشت. به نیت خلق جهانی تازه، به نیت ایجاد تکانی در پیرامونش.{{سخ}}
			ماندن او بر سر ارزش‌هایی که اگر نبود نه قلم، قلم بود و نه عملِ خلاقانه معنایی داشت. او قصه‌نویس و درام‌نویس بزرگی است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://newspaper.hamshahrionline.ir/id/5407/%D8%AD%D8%B3%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86.html\|عنوان=حسد برده‌ام به خانیان}}</ref>}}
	[[پرونده:abas.jahan.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''عباس جهانگیریان و نقد آثار خانیان'''<ref name="تجلیل کانون">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/286358/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86\|عنوان= مهرآیینی برای نکوداشت جمشید خانیان در کانون}}</ref></center/>]]		[[پرونده:abas.jahan.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''عباس جهانگیریان و نقد آثار خانیان'''<ref name="تجلیل کانون">{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/286358/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86\|عنوان= مهرآیینی برای نکوداشت جمشید خانیان در کانون}}</ref></center/>]]
	====گذر پیروزمندانه از آزمون‌های خلاقیت====		====گذر پیروزمندانه از آزمون‌های خلاقیت====
خط ۹۴:		خط ۹۸:
	خانیان برجستگی اثر ادبی را با جنسی از قرابت و هزارتویی معمارگونه همراه کرده است و لذتِ کشف‌ و کاویدن را به مخاطبان هدیه می‌کند. در آثار او همواره هر اثر با چرخشی دیگر مخاطب را غافل‌گیر می‌کند.<ref name="معرف"/> فصل‌بندی داستان‌های او نیز گفتمان را ایجاد می‎‌کند و سرفصل‌های آن به‌تنهایی می‌توانند راوی روایت‌ها باشند.<ref name="معرف">{{یادکرد وب\|نشانی=https://khabari.org/article/942324/%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81-%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C\|عنوان=خانیان معرف جریان‌های داستانی معاصر است}}</ref>}}		خانیان برجستگی اثر ادبی را با جنسی از قرابت و هزارتویی معمارگونه همراه کرده است و لذتِ کشف‌ و کاویدن را به مخاطبان هدیه می‌کند. در آثار او همواره هر اثر با چرخشی دیگر مخاطب را غافل‌گیر می‌کند.<ref name="معرف"/> فصل‌بندی داستان‌های او نیز گفتمان را ایجاد می‎‌کند و سرفصل‌های آن به‌تنهایی می‌توانند راوی روایت‌ها باشند.<ref name="معرف">{{یادکرد وب\|نشانی=https://khabari.org/article/942324/%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81-%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C\|عنوان=خانیان معرف جریان‌های داستانی معاصر است}}</ref>}}
	[[مریم کهنسال]] از چهره‌های شناخته شده در جریان‌های ادبی است. این نویسنده و مترجم پرکار با مدرک دکترای ادبیات فارسی، استاد دانشگاهِ هنرِ شیراز است که مسئول مستقیم پروندۀ خانیان در دریافت جایزۀ جهانی آستریدلیندگرن نیز می‌باشد.		[[مریم کهنسال]] از چهره‌های شناخته شده در جریان‌های ادبی است. این نویسنده و مترجم پرکار با مدرک دکترای ادبیات فارسی، استاد دانشگاهِ هنرِ شیراز است که مسئول مستقیم پروندۀ خانیان در دریافت جایزۀ جهانی آستریدلیندگرن نیز می‌باشد.

	===ادیبان، پژوهشگران و نظراتشان===		===ادیبان، پژوهشگران و نظراتشان===
	{{گفتاورد تزیینی\|'''هرگز مخاطب نوجوان را دست‌کم نمی‌گیرد!''':		{{گفتاورد تزیینی\|'''هرگز مخاطب نوجوان را دست‌کم نمی‌گیرد!''':

آرامش در ‏۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۵۴

2020-05-17T20:54:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۲۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|محل تولد = آبادان		\|محل تولد = آبادان
	\|کتاب‌ها =[[قلب زیبای بابور]]، [[عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی]]، [[کودکی‌های زمین]] و ...		\|کتاب‌ها =[[قلب زیبای بابور]]، [[عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی]]، [[کودکی‌های زمین]] و ...
	\|فیلم ساخته براساس آثار = #فیلم‌نامهٔ ~~"روزی~~ از ~~روزها"~~ به کارگردانی «اسدالله اسدی».		\|فیلم ساخته براساس آثار = #فیلم‌نامهٔ «روزی از روزها، پدر» به کارگردانی «اسدالله اسدی».
	#فیلم‌نامهٔ سینمایی "زیر آسمان شهر"		#فیلم‌نامهٔ سینمایی "زیر آسمان شهر"
	\|امضا =		\|امضا =
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	خانیان در آثارش نشان داده است که واقع‌گرایی ادبی برآیندی از فرم و تکنیک است و به‌همین دلیل است که همۀ جنبه‌های ساختار روایت در آثار او قرار می‌گیرند و بیش‌از هرچیزی بر ساختمانِ شکلی داستان تأکید دارند.<ref name="معرف"/>{{سخ}}		خانیان در آثارش نشان داده است که واقع‌گرایی ادبی برآیندی از فرم و تکنیک است و به‌همین دلیل است که همۀ جنبه‌های ساختار روایت در آثار او قرار می‌گیرند و بیش‌از هرچیزی بر ساختمانِ شکلی داستان تأکید دارند.<ref name="معرف"/>{{سخ}}
	خانیان برجستگی اثر ادبی را با جنسی از قرابت و هزارتویی معمارگونه همراه کرده است و لذتِ کشف‌ و کاویدن را به مخاطبان هدیه می‌کند. در آثار او همواره هر اثر با چرخشی دیگر مخاطب را غافل‌گیر می‌کند.<ref name="معرف"/> فصل‌بندی داستان‌های او نیز گفتمان را ایجاد می‎‌کند و سرفصل‌های آن به‌تنهایی می‌توانند راوی روایت‌ها باشند.<ref name="معرف">{{یادکرد وب\|نشانی=https://khabari.org/article/942324/%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81-%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C\|عنوان=خانیان معرف جریان‌های داستانی معاصر است}}</ref>}}		خانیان برجستگی اثر ادبی را با جنسی از قرابت و هزارتویی معمارگونه همراه کرده است و لذتِ کشف‌ و کاویدن را به مخاطبان هدیه می‌کند. در آثار او همواره هر اثر با چرخشی دیگر مخاطب را غافل‌گیر می‌کند.<ref name="معرف"/> فصل‌بندی داستان‌های او نیز گفتمان را ایجاد می‎‌کند و سرفصل‌های آن به‌تنهایی می‌توانند راوی روایت‌ها باشند.<ref name="معرف">{{یادکرد وب\|نشانی=https://khabari.org/article/942324/%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81-%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C\|عنوان=خانیان معرف جریان‌های داستانی معاصر است}}</ref>}}
			[[مریم کهنسال]] از چهره‌های شناخته شده در جریان‌های ادبی است. این نویسنده و مترجم پرکار با مدرک دکترای ادبیات فارسی، استاد دانشگاهِ هنرِ شیراز است که مسئول مستقیم پروندۀ خانیان در دریافت جایزۀ جهانی آستریدلیندگرن نیز می‌باشد.
	===ادیبان، پژوهشگران و نظراتشان===		===ادیبان، پژوهشگران و نظراتشان===
	{{گفتاورد تزیینی\|'''هرگز مخاطب نوجوان را دست‌کم نمی‌گیرد!''':		{{گفتاورد تزیینی\|'''هرگز مخاطب نوجوان را دست‌کم نمی‌گیرد!''':
خط ۱۳۵:		خط ۱۳۶:
	:ادبیات کودک‌و‌‌نوجوان نیازمند فرم و نگاهِ زیبایی‌شناختی مشخصی است. کتاب‌های ایرانی انتخاب شده، نمونه‌ای از این افقِ آرمانی را نشان می‌دهند و کتاب‌های ترجمه‌ای انتخاب شده هم خاطره‌انگیزند و هم یادآور می‌شوند که ما چقدر «نویسنده» و چقدر «خواننده‌ای خوب» هستیم.<ref name="خاطره"/>		:ادبیات کودک‌و‌‌نوجوان نیازمند فرم و نگاهِ زیبایی‌شناختی مشخصی است. کتاب‌های ایرانی انتخاب شده، نمونه‌ای از این افقِ آرمانی را نشان می‌دهند و کتاب‌های ترجمه‌ای انتخاب شده هم خاطره‌انگیزند و هم یادآور می‌شوند که ما چقدر «نویسنده» و چقدر «خواننده‌ای خوب» هستیم.<ref name="خاطره"/>
	[[پرونده:image99.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]		[[پرونده:image99.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''''''</center>]]

	~~===جمشید خانیان و چند درجه سوءتفاهم===~~
	~~<center><font color=darkviolet>نیاز تئاتر امروز ما چنین نمایشی است.</font></center/>~~
	~~جمشید خانیان بعد از دیدن نمایش «چند درجه سوءتفاهم در مقیاس اتللو» گفت:~~
	:بینامتنیتی که در نمایشنامه وجود دارد به‌خوبی در اجرا منتقل شده است و وجودشناختی در شخصیت اتللو، ذهنیت او را برای بیننده ترسیم می‌کند. در این نمایش هم بازیگر این نقش اتللوی مربوط به خود را ترسیم می‌کند و اجرا و بازیِ فوق‌العاده و ویژگی‌های شگفت‌انگیز در متن، اثری رشک برانگیز به‌وجودآورده است.<ref name="نیاز">{{یادکرد وب\|نشانی=https://theater.ir/fa/99074\|عنوان=نیاز ما و نیاز تئاترامروزما چنین نمایشی است}}</ref>

	[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]		[[پرونده:khanian1.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''سبک و ویژگی‌های نوشتاری خانیان'''</center>]]
خط ۱۶۳:		خط ۱۵۹:
	====داستان‌ها برای مخاطب کودک‌ونوجوان<ref name="آثار">{{یادکرد وب\|نشانی=http://jamshidkhanian.epage.ir/en/product/category/14/my-stories-for-teenagers\|عنوان= داستان‌های خانیان برای مخاطب نوجوان}}</ref><ref name="خانیان"/>====		====داستان‌ها برای مخاطب کودک‌ونوجوان<ref name="آثار">{{یادکرد وب\|نشانی=http://jamshidkhanian.epage.ir/en/product/category/14/my-stories-for-teenagers\|عنوان= داستان‌های خانیان برای مخاطب نوجوان}}</ref><ref name="خانیان"/>====
	=====رمان‌ها=====		=====رمان‌ها=====
	# '''«ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش»''' (~~۱۳۹۷، درحال چاپ~~)		# '''«ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش»''' (۱۳۹۸)
	# '''«گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکهٔ جزیرهٔ رنگ‌ها»''' (۱۳۹۷)		# '''«گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکهٔ جزیرهٔ رنگ‌ها»''' (۱۳۹۷)
	# '''«امپراتور کوتولهٔ سرزمین لی‌لی‌پوت»''' (۱۳۹۵)		# '''«امپراتور کوتولهٔ سرزمین لی‌لی‌پوت»''' (۱۳۹۵)
خط ۲۴۲:		خط ۲۳۸:
	خانیان به ادبیاتِ بومی و اقلیمی توجه ویژه‌ای دارد و افسانه‌ها را در قالب‌های جدیدی برای کودکان بیان می‌کند و ارتباط زندگی شهری و همه‌گیرشدن آن بین نسل‌ها در آثار او به‌گونه‌ای است که رنگ و بوی تعلیمی و آموزشی نداشته باشد.{{سخ}}		خانیان به ادبیاتِ بومی و اقلیمی توجه ویژه‌ای دارد و افسانه‌ها را در قالب‌های جدیدی برای کودکان بیان می‌کند و ارتباط زندگی شهری و همه‌گیرشدن آن بین نسل‌ها در آثار او به‌گونه‌ای است که رنگ و بوی تعلیمی و آموزشی نداشته باشد.{{سخ}}
	موضوع دیگر، توجه خانیان به ادبیات دراماتیک است که این توجه تأثیرگرفته از فعالیت او در حوزۀ ادبیات نمایشی است. هريک از داستان‌ها و نمايشنامه‌های خانیان دنيای تازه‌ای پيشروی مخاطب قرار می‌دهند. <font color=violet>هيچ چيز در قلم و نگاه او تكراری نيست.</font><ref name="نویسنده در لحظه" />		موضوع دیگر، توجه خانیان به ادبیات دراماتیک است که این توجه تأثیرگرفته از فعالیت او در حوزۀ ادبیات نمایشی است. هريک از داستان‌ها و نمايشنامه‌های خانیان دنيای تازه‌ای پيشروی مخاطب قرار می‌دهند. <font color=violet>هيچ چيز در قلم و نگاه او تكراری نيست.</font><ref name="نویسنده در لحظه" />
	===جوایز و افتخارات<ref name="آثار" /><ref name="خانیان"/>===		===برخی از جوایز و افتخارات<ref name="آثار" /><ref name="خانیان"/>===
	# (۱۳۹۳) '''«عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی»''': اثر برگزیدهٔ ibby، مکزیک.		# (۱۳۹۳) '''«عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی»''': اثر برگزیدهٔ ibby، مکزیک.
	# (۱۳۹۲) '''«یک جعبه پیتزا برای ذوزنقهٔ کباب شده»''': برگزیدهٔ نخست جایزهٔ کتابِ سال «مهرِ طاها».		# (۱۳۹۲) '''«یک جعبه پیتزا برای ذوزنقهٔ کباب شده»''': برگزیدهٔ نخست جایزهٔ کتابِ سال «مهرِ طاها».
خط ۲۷۶:		خط ۲۷۲:
	در این داستانِ سراسر تمثیل، یونس از عشق دنیوی خود به عشقی واقعی می‌رسد و عاشقانه در آن ذوب می‌شود. واژه‌ها در این داستان، ایستا و منجمد نیستند بلکه با پویایی خبر از جریان یافتن زندگی می‌دهند. آنچه در این رمان پررنگ است نگاه [[جمشید خانیان\|خانیان]] به واژه‌های نوساخته است تا نوعی تمثیلِ عاشقانه را در داستان ایجاد کند. یونس در این رمان شخصیتی است که داستان حول او می‌چرخد و برعکس به‌کاربردن واژه‌ها و جملات توسط او چالش ذهنی را برای مخاطبِ نوجوان به‌وجود می‌آورد تا علاوه‌بر جذابیت، رمزآلودگی داستان را نیز افزایش می‌دهد.<ref name="یونس" />{{سخ}}		در این داستانِ سراسر تمثیل، یونس از عشق دنیوی خود به عشقی واقعی می‌رسد و عاشقانه در آن ذوب می‌شود. واژه‌ها در این داستان، ایستا و منجمد نیستند بلکه با پویایی خبر از جریان یافتن زندگی می‌دهند. آنچه در این رمان پررنگ است نگاه [[جمشید خانیان\|خانیان]] به واژه‌های نوساخته است تا نوعی تمثیلِ عاشقانه را در داستان ایجاد کند. یونس در این رمان شخصیتی است که داستان حول او می‌چرخد و برعکس به‌کاربردن واژه‌ها و جملات توسط او چالش ذهنی را برای مخاطبِ نوجوان به‌وجود می‌آورد تا علاوه‌بر جذابیت، رمزآلودگی داستان را نیز افزایش می‌دهد.<ref name="یونس" />{{سخ}}
	بهره‌مندی از شخصیت یونس آغازی برای تمثیلی کلان در ذهن خانیان است و تبلور واژگانی که از اصطلاحات موسیقی می‌گویند از مانندکردن زندگی به سونات‌های موسیقی خبر می‌دهد که برای هرکسی ریتم و آهنگی خاص دارد؛ گاه تند است و گاه کند. شخصیت‌های داستان خوب و بی‌نقص پرداخته شده‌اند و البته تا حدودی باورناپذیراند و پختگی و تجربۀ شخصیت‌ها با وجود کوچکی از نکات قابل توجه در این اثر می‌باشد.<ref name="یونس">{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.iaujournals.ir/article_544938_923baa0c6eef28eba7ab51f669c93f6a.pdf\|عنوان=بررسی مولفه‌های تمثیلی عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی}}</ref>		بهره‌مندی از شخصیت یونس آغازی برای تمثیلی کلان در ذهن خانیان است و تبلور واژگانی که از اصطلاحات موسیقی می‌گویند از مانندکردن زندگی به سونات‌های موسیقی خبر می‌دهد که برای هرکسی ریتم و آهنگی خاص دارد؛ گاه تند است و گاه کند. شخصیت‌های داستان خوب و بی‌نقص پرداخته شده‌اند و البته تا حدودی باورناپذیراند و پختگی و تجربۀ شخصیت‌ها با وجود کوچکی از نکات قابل توجه در این اثر می‌باشد.<ref name="یونس">{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.iaujournals.ir/article_544938_923baa0c6eef28eba7ab51f669c93f6a.pdf\|عنوان=بررسی مولفه‌های تمثیلی عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی}}</ref>
	~~====فاصله‌های غریب====~~
	~~=====خلاصۀ داستان=====~~
	روایتی از تیمساری طاغوتی که در دورۀ انقلاب به‌دست نیروهای انقلابی اسیر شده است و به‌دلیل جرم و جنایت‌هایش محکوم به تیرباران می‌شود.
	~~=====تحلیل و بررسی=====~~
	داستان از لحظۀ نقش‌آفرینی دونفر نیروی انقلابی با کمترین خصلت قهرمانی در داستان آغاز می‌شود. سوژۀ مورد پرداخت در این داستان، آن را داستانی ایدئولوژیک به‌حساب آورده است؛ هر چند نویسنده با بر‌شمردن دلایل شخصی‌تر (مثل کشتار مردم و غارت اموال عمومی و...) که نمود عینی‌تری دارند، تا حدممکن فضایی منصفانه‌تر و محکمه‌ای انسانی‌تر را در داستان بنا می‌گذارد.<ref name="فاصله">{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.adabefarsi.ir/showpost.aspx?id=765 \|عنوان=
	~~نگاهی به کتاب "فاصله‌های غریب" نوشتۀ جمشید خانیان}}</ref>{{سخ}}~~
	زاویۀ دید این داستان دانای کل محدود به ذهن است که در حواشی شخصیت تیمسار به‌عنوان شخصیت‌اصلی محدود می‌شود. پایان‌بندی داستان فکرشده‌ترین و بهترین قسمت داستان است که نشان از اشراف نویسنده از ابتدا تا انتها بر روند داستان است.<ref name="فاصله" />{{سخ}}
	نقطۀ ضعف داستان، به بخش میانی آن و صحنۀ فرار تیمسار از زندان برمی‌گردد و هنگامی که هیچ نشانه‌ای دال بر ذهنی‌بودن و خیالی‌بودن این اتفاقات وجود ندارد، مخاطب انتظار داستانی با رویدادی حقیقی را دارد.<ref name="فاصله" />{{سخ}}
	دربارهٔ جغرافیای روایت هم این ایراد کم‌وبیش مشهود است. برای مثال زندانی که روایت می‌شود به‌قدری غیرواقعی است که به‌راحتی می‌شود از آن فرار کرد و به جنگل پناه برد؛ جنگلی که در غرب کشور و مناطق لرنشین واقع شده است؛ اما بیشتر خصوصیت جنگل‌های انبوه شمال را دارد.<ref name= "فاصله"/> ولی این داستان پرداخت خوبی از لحاظ زبانی دارد و دایرۀ واژگانی داستان، نشان از نویسنده‌ای می‌دهد که تسلط خوبی روی مقولۀ زبان و روایت دارد.<ref name="فاصله"/>
	~~[[پرونده:kodakihayezamin.jpg\|140px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''روایتی متفاوت از شرایط جنگ در روزهای آغازین'''</center>]]~~
	====کودکی‌های زمین====		====کودکی‌های زمین====
	=====خلاصۀ داستان=====		=====خلاصۀ داستان=====
خط ۳۱۱:		خط ۲۹۷:

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
			##<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نشر روشنگران'''</span>
	#<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نشر افق'''</span>		#<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''نشر افق'''</span>
	#<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتشارات کانون پرورش فکری کودک‌ونوجوان'''</span>		#<span style="color:DarkRed{{{1\|}}};background:Coral{{{2\|}}}">'''انتشارات کانون پرورش فکری کودک‌ونوجوان'''</span>