احمدرضا احمدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

طراوت بارانی در ‏۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۰

2020-05-19T10:40:30Z

محمد ایذجی در ‏۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۵۱

2019-05-22T05:51:29Z

کیکاوس وُشْمْگیر در ‏۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۲

2019-05-21T23:42:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۱۲
خط ۹۶:		خط ۹۶:

	===سالشمار زندگی احمدرضا احمدی===		===سالشمار زندگی احمدرضا احمدی===
	* '''۱۳۱۹''': ۳۰اردیبهشت. ~~توبد~~ در کرمان		* '''۱۳۱۹''': ۳۰اردیبهشت. تولد در کرمان
	* '''۱۳۲۵''': آغاز دوران ابتدایی در مدرسه کاویان کرمان		* '''۱۳۲۵''': آغاز دوران ابتدایی در مدرسه کاویان کرمان
	* '''۱۳۲۶''': کوچ خانوادگی به تهران و ادامه تحصیل در مدارس ادب و صفوی		* '''۱۳۲۶''': کوچ خانوادگی به تهران و ادامه تحصیل در مدارس ادب و صفوی

طراوت بارانی در ‏۲۵ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۲۶

2019-04-14T08:26:22Z

@@ خط ۸۹: / خط ۸۹: @@
 ==زندگی و تراث==
 ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===
-احمدرضا احمدی در ساعت ۱۲ ظهر روز دوشنبه ۳۰اردیبشهت۱۳۱۹ در کرمان متولد شد. پدر وی کارمند وزارت دارایی بود و ۵ فرزند داشت که احمدرضا کوچک‌ترین آن‌ها بود. جد پدری وی ثقةالاسلام کرمانی، و جد مادری‌اش آقا شیخ محمود کرمانی است. سال اول دبستان را در مدرسه کاویانی کرمان گذراند و در سال ۱۳۲۶ با خانواده به تهران  کوچ کرد. در دبستان ادب و صفوی تهران دوران ابتدایی را به‌پایان برد و دورهٔ دبیرستان را در دارالفنون گذراند.<ref name= ''تولد''/>
+احمدرضا احمدی در ساعت ۱۲ ظهر روز دوشنبه ۳۰اردیبشهت۱۳۱۹ در کرمان متولد شد. پدر وی کارمند وزارت دارایی بود. احمدرضا کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای هفت‌نفره بود. جد پدری وی ثقةالاسلام کرمانی و جد مادری‌اش آقا شیخ‌محمود کرمانی است. سال اول دبستان را در مدرسه کاویانی کرمان گذراند و در سال ۱۳۲۶ با خانواده به تهران  کوچ کرد. در دبستان ادب و صفوی تهران دوران ابتدایی را به‌پایان برد و دورهٔ دبیرستان را در دارالفنون گذراند.<ref name= ''تولد''/>
 احمدرضا در دوران پرهیجان سیاسی تهران و پویایی شعر نو فارسی در تهران بزرگ شد. روزگاری که خاطره‌هایش برای او زنده است:
 :«روزهای خیلی وحشتناکی بود، سرما، غربت، غریبی. ۱۳۲۷ همان سالی که شاه تیر خورد، مدرسه‌ای که من در تهران می‌رفتم، پشت مسجد سپهسالار به اسم ادب بود. در آن زمان، هر روز در جلوی مجلس تظاهرات و بزن و بکوب بود. جلوی چشم ما ملت را می‌گرفتند و می‌بردند. تنها زیبایی‌اش این بود که کنار مدرسه ما کلاس سنتور ابراهیم سلمکی بود. ظهرها که از مدرسه مرخص می‌شدیم، می‌ایستادیم و از صدای ساز لذت می‌بردیم.»
@@ خط ۹۵: / خط ۹۵: @@
 {{سخ}} در سال ۱۳۴۵ دورهٔ خدمت سربازی را به‌عنوان سپاهی‌دانش در روستای ماهونک کرمان آموزگاری کرد. آشنایی عمیق او با شعر و ادبیات کهن ایران و شعر نیمایی دستمایه‌ای شد تا حرکتی کاملاً متفاوت در شعر معاصر آغاز کند. وی از بیست‌سالگی به‌طور جدی به سرودن شعر پرداخت و نخستین مجموعهٔ شعری‌اش را به نام «طرح» در سال ۱۳۴۱ منتشر کرد.<ref name= ''تولد''/>
 ===شخصیت و اندیشه===
@@ خط ۳۸۷: / خط ۴۰۴: @@
 چشمه * ثالث * نظر * نیکا * کانون پرورشی فکری کودکان‌ونوجوانان * افق * شباویز و... .
 ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===

تینا شاهنواز: /* سالشمار زندگی احمدرضا احمدی */

2019-04-13T20:09:10Z

سالشمار زندگی احمدرضا احمدی

تینا شاهنواز در ‏۲۴ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۵۲

2019-04-13T19:52:04Z

@@ خط ۳۸۶: / خط ۳۸۶: @@
 ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
 چشمه * ثالث * نظر * نیکا * کانون پرورشی فکری کودکان‌ونوجوانان * افق * شباویز و... .
 ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===

طراوت بارانی در ‏۲۴ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۱۳

2019-04-13T02:13:13Z

نمایش تغییرات

تینا شاهنواز در ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۶

2019-04-12T18:56:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۲۶
خط ۲۰۷:		خط ۲۰۷:

	===نام جاهایی که به اسم این فرد است===		===نام جاهایی که به اسم این فرد است===
	روز ۲۵مرداد۱۳۹۶ (کاشی ماندگار) از سوی شهرداری تهران بر سردر منزل احمدرضا احمدی که از سال ۱۳۶۶ در آن سکونت دارد نصب شد.		روز ۲۵مرداد۱۳۹۶ (کاشی ماندگار) از سوی شهرداری تهران بر سردر منزل احمدرضا احمدی که از سال ۱۳۶۶ در آن سکونت دارد نصب شد.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.isna.ir/news/96052515864/%D9%86%D8%B5%D8%A8-%DA%A9%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C\|عنوان=}}</ref>

	===سبک و لحن و ویژگی آثار===		===سبک و لحن و ویژگی آثار===
خط ۲۶۴:		خط ۲۶۴:
	* «ساعت۱۰ صبح بود»، چ.اول:۱۳۸۵ و چ.دوم:۱۳۸۶ و چ.سوم: ۱۳۸۷		* «ساعت۱۰ صبح بود»، چ.اول:۱۳۸۵ و چ.دوم:۱۳۸۶ و چ.سوم: ۱۳۸۷
	* «دیگر در خانه پسرک هفت صندلی بود»، تصویرگر: راشین خیریه ۱۳۸۹		* «دیگر در خانه پسرک هفت صندلی بود»، تصویرگر: راشین خیریه ۱۳۸۹


	===== آثار منتشره در نشر نظر =====		===== آثار منتشره در نشر نظر =====
خط ۳۶۹:		خط ۳۶۸:

	===== آثار احمدرضا احمدی (نثر)=====		===== آثار احمدرضا احمدی (نثر)=====
	* حکایت آشنایی من. (نثرهایی دربارهٔ فروغ فرخزاد. سهراب سپهری. فیروز شیروانلو. مهدی اخوان ثالث. ابراهیم گلستان. مرتضی ممیز. مهدی خالدی. بیژن جلالی. آیدین آغداشلو. مسعود کیمیایی. سهراب شهیدثالث. کیومرث صابری و...) نشر ویدا، ۱۳۷۳		* حکایت آشنایی من. (نثرهایی دربارهٔ فروغ فرخزاد. سهراب سپهری. فیروز شیروانلو. مهدی اخوان ثالث. ابراهیم گلستان. مرتضی ممیز. مهدی خالدی. بیژن جلالی. آیدین آغداشلو. مسعود کیمیایی. سهراب شهیدثالث. کیومرث صابری و...) نشر ویدا، ۱۳۷۳<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مردی که شبیه شعر خود نیست\|صفحه=۲۷۵}}</ref>

	===== نمایشنامه =====		===== نمایشنامه =====
	* فرودگاه پرواز ۷۰۷		* فرودگاه پرواز ۷۰۷
خط ۴۰۱:		خط ۳۹۹:
	در فصل قتل بودیم/ گفتند: بگوئید/ پاسخ رسید که: انسان می‌گوید نه. (همان، ص ۲۶)		در فصل قتل بودیم/ گفتند: بگوئید/ پاسخ رسید که: انسان می‌گوید نه. (همان، ص ۲۶)
	و اینجا به‌صراحت شاعر اعلام می‌کند که مقصودش از پرنده انسان است، انسانی تنها ایستاده در برابر شهری که فریاد می‌زند آری و کبوتری تنها که می‌گوید نه.		و اینجا به‌صراحت شاعر اعلام می‌کند که مقصودش از پرنده انسان است، انسانی تنها ایستاده در برابر شهری که فریاد می‌زند آری و کبوتری تنها که می‌گوید نه.


	قسمتی از همان مقاله:		قسمتی از همان مقاله:
	به‌نظر می‌رسد اگر دکتر [[رضا براهنی\|براهنی]] در اواسط دهه ۴۰ توانست ۱۹ سطر از ۱۹ شاعر انتخاب کند و تنها یک سطر از احمدی «در آن لحظه، در میان جاده‌های ابریشم/ تصادفاً صبح شد» را با آن‌ها برابر بداند و بگوید این سطر را با کل آن اشعار عوض نمی‌کند (طلا در مس، چاپ دوم، کتاب زمان، ۱۳۴۷، ص ۶۱۱) حالا دیگر قادر به تفکیک یک سطر از میان انبوه سطرهای شبیه و گاه یکسان اشعار احمدی نباشد که خیلی خاص و ویژه باشد. چون احمدی چنان به تکرار مضامین و درون‌مایه‌های موردعلاقه‌اش همت گمارده که امکان تشخص شعرش را تا حد زیادی سلب کرده است.		به‌نظر می‌رسد اگر دکتر [[رضا براهنی\|براهنی]] در اواسط دهه ۴۰ توانست ۱۹ سطر از ۱۹ شاعر انتخاب کند و تنها یک سطر از احمدی «در آن لحظه، در میان جاده‌های ابریشم/ تصادفاً صبح شد» را با آن‌ها برابر بداند و بگوید این سطر را با کل آن اشعار عوض نمی‌کند (طلا در مس، چاپ دوم، کتاب زمان، ۱۳۴۷، ص ۶۱۱) حالا دیگر قادر به تفکیک یک سطر از میان انبوه سطرهای شبیه و گاه یکسان اشعار احمدی نباشد که خیلی خاص و ویژه باشد. چون احمدی چنان به تکرار مضامین و درون‌مایه‌های موردعلاقه‌اش همت گمارده که امکان تشخص شعرش را تا حد زیادی سلب کرده است.

	به یکی از اشعار خوب احمدی از آغاز تا امروز، شعر «آغاز در تدفین» از دفتر «وقت خوب مصائب» (کتاب زمان، ۱۳۴۷) نگاه می‌کنیم، آغاز شعر از کوبنده‌ترین آغازهای شعر معاصر است. تقابلی سفت‌وسخت و بنیادین میان آری و نه. میان پذیرش و تن زدن. میان رفتن و ماندن. اینجا باید به صفت تصویری «تنها» توجه کنیم. شاعر خیلی راحت می‌توانست بگوید «کبوتری خسته» یا «کبوتری غمگین» (به‌سیاق شعر فروغ) ولی خسته و غمگین صفات توضیحی‌اند نه تصویری؛ یعنی کبوتری تنها از منظر دیداری برای هر بیننده‌ای یکسان است؛ اما خستگی و غمگینی صفاتی‌اند که اعتبارشان از این بیننده تا آن بیننده متغیر است و توافقی بر سر دریافتی که از حالت ظاهری آن مراد می‌کنند وجود ندارد... .		به یکی از اشعار خوب احمدی از آغاز تا امروز، شعر «آغاز در تدفین» از دفتر «وقت خوب مصائب» (کتاب زمان، ۱۳۴۷) نگاه می‌کنیم، آغاز شعر از کوبنده‌ترین آغازهای شعر معاصر است. تقابلی سفت‌وسخت و بنیادین میان آری و نه. میان پذیرش و تن زدن. میان رفتن و ماندن. اینجا باید به صفت تصویری «تنها» توجه کنیم. شاعر خیلی راحت می‌توانست بگوید «کبوتری خسته» یا «کبوتری غمگین» (به‌سیاق شعر فروغ) ولی خسته و غمگین صفات توضیحی‌اند نه تصویری؛ یعنی کبوتری تنها از منظر دیداری برای هر بیننده‌ای یکسان است؛ اما خستگی و غمگینی صفاتی‌اند که اعتبارشان از این بیننده تا آن بیننده متغیر است و توافقی بر سر دریافتی که از حالت ظاهری آن مراد می‌کنند وجود ندارد... <ref>{{یادکرد وب\|نشانیhttp://ayatemandegar.ir/fa/news/270/%DA%86%D8%B4%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C\|عنوان=چشم-اندازی-از-حیات-شعری-احمدرضا-احمدی}}</ref>

	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===

تینا شاهنواز در ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۷

2019-04-12T18:37:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۰۷
خط ۱۳۹:		خط ۱۳۹:

	====رضا ناقد====		====رضا ناقد====
	در شماره ۱۷ ~~دوهفته~~ نامه آیت می‌نویسد: (قسمتی از مقاله)		در شماره ۱۷ دو هفته نامه آیت می‌نویسد: (قسمتی از مقاله)
	اولین منتقدی که متوجه شباهت‌ها و تفاوت‌های اشعار احمدرضا احمدی و بیژن الهی شد دکتر رضا براهنی بود: «اگر اصالت بینش و اصالت استفاده از کلام، یعنی وسیلهٔ ارائهٔ جهان‌بینی را پایگاه‌های اساسی پیدایش یک شاعر بدانیم دلیلی نیست که چشم به آیندهٔ احمدرضا احمدی و بیژن الهی ندوزیم و به‌ویژه نام اولی را سرآغاز فعل خودبه‌خود نویسی شعر معاصر ندانیم.» (طلا در مس، رضا براهنی، چاپ دوم، ۱۳۴۷، ص۵۹۶)		اولین منتقدی که متوجه شباهت‌ها و تفاوت‌های اشعار احمدرضا احمدی و بیژن الهی شد دکتر رضا براهنی بود: «اگر اصالت بینش و اصالت استفاده از کلام، یعنی وسیلهٔ ارائهٔ جهان‌بینی را پایگاه‌های اساسی پیدایش یک شاعر بدانیم دلیلی نیست که چشم به آیندهٔ احمدرضا احمدی و بیژن الهی ندوزیم و به‌ویژه نام اولی را سرآغاز فعل خودبه‌خود نویسی شعر معاصر ندانیم.» (طلا در مس، رضا براهنی، چاپ دوم، ۱۳۴۷، ص۵۹۶)
	ولی دکتر براهنی اشاره نمی‌کند که این شاعر سطرهای درخشان که از همین ابتدا چنین دل‌بستهٔ کلام می‌نماید، حتی اگر شده فقط در سطح بازی‌های کلامی و سطرهای درخشان آن‌هم به روزگاری که هنوز کاریکلماتورهای پرویز شاپور نیامده بود تا بخشی از این بار را بر دوش گیرد و همه‌اش به‌پای شعر گذاشته نشود، آری چنین شاعری نمی‌توانسته تماماً تحت تأثیر احمدی باشد. حالا که قریب پنجاه سال از آن تاریخ می‌گذرد و اشعار دورهٔ شعر دیگر بیژن الهی به نام «دیدن» (نشر بیدگل، ۱۳۹۳) و اشعار دورهٔ موج نوی‌اش به نام «جوانی‌ها» (نشر بیدگل، ۱۳۹۴) منتشرشده دیگر لازم نیست به تک شعرهای پراکنده‌اش رجوع کنیم؛ اما در اشعار جزوه شعر یا همان دوره موج نویی الهی نوعی فراروی از آن قالب هست که او را به شعر دیگر می‌رساند. بیان الهی از مسائل سیاسی حتی در همان اشعار دورهٔ موج نو غیرمستقیم‌تر و استعاری‌تر است و گویی بیشتر سعی کرده شعر را با کلماتی بیان کند که حدس و تخیل خواننده را برانگیزند.		ولی دکتر براهنی اشاره نمی‌کند که این شاعر سطرهای درخشان که از همین ابتدا چنین دل‌بستهٔ کلام می‌نماید، حتی اگر شده فقط در سطح بازی‌های کلامی و سطرهای درخشان آن‌هم به روزگاری که هنوز کاریکلماتورهای پرویز شاپور نیامده بود تا بخشی از این بار را بر دوش گیرد و همه‌اش به‌پای شعر گذاشته نشود، آری چنین شاعری نمی‌توانسته تماماً تحت تأثیر احمدی باشد. حالا که قریب پنجاه سال از آن تاریخ می‌گذرد و اشعار دورهٔ شعر دیگر بیژن الهی به نام «دیدن» (نشر بیدگل، ۱۳۹۳) و اشعار دورهٔ موج نوی‌اش به نام «جوانی‌ها» (نشر بیدگل، ۱۳۹۴) منتشرشده دیگر لازم نیست به تک شعرهای پراکنده‌اش رجوع کنیم؛ اما در اشعار جزوه شعر یا همان دوره موج نویی الهی نوعی فراروی از آن قالب هست که او را به شعر دیگر می‌رساند. بیان الهی از مسائل سیاسی حتی در همان اشعار دورهٔ موج نو غیرمستقیم‌تر و استعاری‌تر است و گویی بیشتر سعی کرده شعر را با کلماتی بیان کند که حدس و تخیل خواننده را برانگیزند.
	بیان احمدی از درون‌مایه‌ها و مضامین آرکائیک و باستانی هم با الهی متفاوت است. برای مثال می‌توان به دو شعر «اگر قطب‌نماها گل‌های یاس را نشان می‌داد» (وقت خوب مصائب، ص۱۵۸)		بیان احمدی از درون‌مایه‌ها و مضامین آرکائیک و باستانی هم با الهی متفاوت است. برای مثال می‌توان به دو شعر «اگر قطب‌نماها گل‌های یاس را نشان می‌داد» (وقت خوب مصائب، ص۱۵۸)<ref name= ''''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ayatemandegar.ir/fa/news/264/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%AC-%D9%86%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%DB%8C%DA%98%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C \|عنوان=بررسی-اشعار-موج-نو-احمدرضا-احمدی-و-بیژن-الهی}}</ref>

	===تفسیر خود از آثارش===		===تفسیر خود از آثارش===
خط ۱۵۵:		خط ۱۵۵:
	{{گفتاورد تزیینی\|... اولین دیدار من و فروغ دقیقاً یادم هست. وقتی به دبیرستان دارالفنون می‌رفتم با آقایی به اسم امیرعباس حامد همکلاس بودم. او دوست مهرداد صمدی بود. کتاب من که درآمد مهرداد گفت امیرعباس حامد از کتاب تو خیلی خوشش آمده. یک شب با حامد به کانون فیلم رفته بودیم و فروغ هم آمده بود. امیر رفت سلام و علیک کرد و آشنایی داد. فروغ آدرس خانه‌اش را داد. خانه‌اش خیابان بهار، مزین‌الدوله بود. من و مهرداد صمدی و حامد رفتیم. من کتاب را به او دادم و خواند و خیلی خوشش آمد. من و فروغ اصولاً در نامه‌هایمان شعر می‌نوشتیم یا من از سربازی می‌گفتم. یکی از کسانی که من را به سربازی رفتن تشویق می‌کرد فروغ بود. می‌گفت اینجا زندگی یکنواخت و احمقانه است؛ به چه دردی می‌خورد.		{{گفتاورد تزیینی\|... اولین دیدار من و فروغ دقیقاً یادم هست. وقتی به دبیرستان دارالفنون می‌رفتم با آقایی به اسم امیرعباس حامد همکلاس بودم. او دوست مهرداد صمدی بود. کتاب من که درآمد مهرداد گفت امیرعباس حامد از کتاب تو خیلی خوشش آمده. یک شب با حامد به کانون فیلم رفته بودیم و فروغ هم آمده بود. امیر رفت سلام و علیک کرد و آشنایی داد. فروغ آدرس خانه‌اش را داد. خانه‌اش خیابان بهار، مزین‌الدوله بود. من و مهرداد صمدی و حامد رفتیم. من کتاب را به او دادم و خواند و خیلی خوشش آمد. من و فروغ اصولاً در نامه‌هایمان شعر می‌نوشتیم یا من از سربازی می‌گفتم. یکی از کسانی که من را به سربازی رفتن تشویق می‌کرد فروغ بود. می‌گفت اینجا زندگی یکنواخت و احمقانه است؛ به چه دردی می‌خورد.
	آخرین باری که فروغ را دیدم هم خانه بهمن محصص بود که با [[ابراهیم گلستان]] آمده بودند تابلو ببینند و مرگ پدرم را به من تسلیت گفت. سه روز قبل از فوتش هم شب خانه مهرداد صمدی بودیم و با آن جیپ معروفش من را که آن زمان خانه‌مان «ژاله» بود رساند و دیگر ندیدمش.		آخرین باری که فروغ را دیدم هم خانه بهمن محصص بود که با [[ابراهیم گلستان]] آمده بودند تابلو ببینند و مرگ پدرم را به من تسلیت گفت. سه روز قبل از فوتش هم شب خانه مهرداد صمدی بودیم و با آن جیپ معروفش من را که آن زمان خانه‌مان «ژاله» بود رساند و دیگر ندیدمش.
	همیشه قدردان او هستم. حدود ۲۱یا۲۲ سالم بود و فروغ با جسارت شعر من را در کتاب «از نیما تا بعد» در کتاب کنار [[احمد شاملو\|شاملو]]، [[ابراهیم نادرپور\|نادرپور]] و [[مهدی اخوان‌ثالث\|اخوان]] گذاشت.}}		همیشه قدردان او هستم. حدود ۲۱یا۲۲ سالم بود و فروغ با جسارت شعر من را در کتاب «از نیما تا بعد» در کتاب کنار [[احمد شاملو\|شاملو]]، [[ابراهیم نادرپور\|نادرپور]] و [[مهدی اخوان‌ثالث\|اخوان]] گذاشت.}} <ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ion.ir/news/392900/ \|عنوان=برایم-نوشت-مرا-فراموش-نکن}}</ref>

	=====[[نادر ابراهیمی]]=====		=====[[نادر ابراهیمی]]=====
خط ۱۶۵:		خط ۱۶۵:
	.... یکی از روش‌های نوآورانه احمدی در ضبط صدای شاعر استفاده از موسیقی متناسب با فضای شعر شاعران بود. از این حیث او از آهنگسازان بی‌شماری برای ساخت موسیقی برای این آثار بهره می‌گرفت. بسیاری از آهنگسازان یا کار نخست خود را با این دست‌کارها آغاز کردند و اسم‌ورسمی یافتند یا اساساً با این دست‌کارها شخصیت دیگری یافتند.		.... یکی از روش‌های نوآورانه احمدی در ضبط صدای شاعر استفاده از موسیقی متناسب با فضای شعر شاعران بود. از این حیث او از آهنگسازان بی‌شماری برای ساخت موسیقی برای این آثار بهره می‌گرفت. بسیاری از آهنگسازان یا کار نخست خود را با این دست‌کارها آغاز کردند و اسم‌ورسمی یافتند یا اساساً با این دست‌کارها شخصیت دیگری یافتند.
	به‌عنوان نمونه می‌توان از ضبط صدای اخوان ثالث یادکرد که هنوز آن صدا و موسیقی در اذهان مانده. صدای فریدون مشیری و بهترین ضبط از آثار وی که به‌حق زبده آثار او بود. همچنان مرجع در این حوزه قلمداد می‌شود. یا ضبط صدای شهریار و... باید درنظر گرفت که ضبط این آثار در کانون به چهل سال پیش می‌گردد.		به‌عنوان نمونه می‌توان از ضبط صدای اخوان ثالث یادکرد که هنوز آن صدا و موسیقی در اذهان مانده. صدای فریدون مشیری و بهترین ضبط از آثار وی که به‌حق زبده آثار او بود. همچنان مرجع در این حوزه قلمداد می‌شود. یا ضبط صدای شهریار و... باید درنظر گرفت که ضبط این آثار در کانون به چهل سال پیش می‌گردد.
	احمدی دقت فکری و هوش سرشار موسیقی در ضبط و تدوین آثار داشت. برای تولید یک اثر که هم وجه موسیقی و ادبیاتی داشته باشد. پویش و کندوکاو فراوانی انجام می‌داد. او نخست درصدد آن برآمد که زبده رباعیات خیام را ضبط کند که برای این مهم با توجه به ضبط (اشعار مولوی و حافظ) توسط شاملو، خوانش این رباعیات را با دقت فراوانی که هم خود و هم شاملو داشت، به ثمر رساند؛ اما به این فکر افتاد که با توجه به فضای هر رباعی قطعه‌ای ساخته شود که برای این مهم فریدون شهبازیان را انتخاب کرد. برای چند رباعی، نیاز به خواننده پیدا شد که شهبازیان و احمدی هر دو شجریان را انتخاب کردند که او نیز تا آن زمان یکی از بهترین آوازهای خود را ارائه کرد. سبک شهبازیان در بخش‌های آوازی تلفیقی از موتیفهای آوازی و ملودیک بود که شجریان با تکنیک هرچه‌تمام‌تر از پس ارائه این کار برآمد.		احمدی دقت فکری و هوش سرشار موسیقی در ضبط و تدوین آثار داشت. برای تولید یک اثر که هم وجه موسیقی و ادبیاتی داشته باشد. پویش و کندوکاو فراوانی انجام می‌داد. او نخست درصدد آن برآمد که زبده رباعیات خیام را ضبط کند که برای این مهم با توجه به ضبط (اشعار مولوی و حافظ) توسط شاملو، خوانش این رباعیات را با دقت فراوانی که هم خود و هم شاملو داشت، به ثمر رساند؛ اما به این فکر افتاد که با توجه به فضای هر رباعی قطعه‌ای ساخته شود که برای این مهم فریدون شهبازیان را انتخاب کرد. برای چند رباعی، نیاز به خواننده پیدا شد که شهبازیان و احمدی هر دو شجریان را انتخاب کردند که او نیز تا آن زمان یکی از بهترین آوازهای خود را ارائه کرد. سبک شهبازیان در بخش‌های آوازی تلفیقی از موتیفهای آوازی و ملودیک بود که شجریان با تکنیک هرچه‌تمام‌تر از پس ارائه این کار برآمد.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://ayatemandegar.ir/fa/news/269/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA\|عنوان=احمدرضا-احمدی-خود-یک-نهاد-است}}</ref>

	===== نگاه او به ترانه =====		===== نگاه او به ترانه =====
خط ۱۷۴:		خط ۱۷۴:
	وزارت فرهنگ و هنر در عرصه موسیقی کارهای بی‌شماری می‌کرد؛ اما متأسفانه غیر از پخش آن از رادیو و تلویزیون، یا نشر بسیار محدود، به‌صورت ارگانیک انتشار نیافت. یکی از خدمات احمدی این بود که ارکستر سازهای سنتی به رهبری فرامرز پایور را به کانون آورد و آثار بی‌شماری را ضبط و منتشر کردند.		وزارت فرهنگ و هنر در عرصه موسیقی کارهای بی‌شماری می‌کرد؛ اما متأسفانه غیر از پخش آن از رادیو و تلویزیون، یا نشر بسیار محدود، به‌صورت ارگانیک انتشار نیافت. یکی از خدمات احمدی این بود که ارکستر سازهای سنتی به رهبری فرامرز پایور را به کانون آورد و آثار بی‌شماری را ضبط و منتشر کردند.
	ازجمله کارهای ماندگار احمدی طرح و ضبط آثار محلی به‌صورت آواز کلاسیک بود که مینو جوان و پری زنگنه ازجمله خوانندگان خوب آن بودند که برای این امر انتخاب شدند و قواعد آواز کلاسیک را می‌دانستند. ازجمله کسانی که به تنظیم و آهنگسازی آثار پرداختند زنده‌یاد وروژان، کامبیز روشن‌روان و فریدون شهبازیان بودند.		ازجمله کارهای ماندگار احمدی طرح و ضبط آثار محلی به‌صورت آواز کلاسیک بود که مینو جوان و پری زنگنه ازجمله خوانندگان خوب آن بودند که برای این امر انتخاب شدند و قواعد آواز کلاسیک را می‌دانستند. ازجمله کسانی که به تنظیم و آهنگسازی آثار پرداختند زنده‌یاد وروژان، کامبیز روشن‌روان و فریدون شهبازیان بودند.
	* قسمتی از مقاله فرید دهدزی در دو هفته نامه آیت شماره ۱۷		* قسمتی از مقاله فرید دهدزی در دو هفته نامه آیت شماره ۱۷<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://ayatemandegar.ir/fa/news/269/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA\|عنوان=احمدرضا-احمدی-خود-یک-نهاد-است}}</ref>

	===نامه‌ها===		===نامه‌ها===
خط ۱۸۹:		خط ۱۸۹:
	=====[[فروغ فرخزاد]]=====		=====[[فروغ فرخزاد]]=====
	...خیلی خوش‌حالم که رفته‌ای به جایی که نشانی از این زندگی قلابی روشنفکری تهران ندارد. برای تو که ذوق و هوش فراوانی داری و همچنین معصومیت و پاکیزگی فراوان و همچنین ذهنی پاک و تأثیرپذیر، یک دورهٔ زندگی مستقل و دور از جریان‌های مصنوعی و کم‌عمق، بهترین زمینه و پشتوانه تکامل می‌تواند باشد.		...خیلی خوش‌حالم که رفته‌ای به جایی که نشانی از این زندگی قلابی روشنفکری تهران ندارد. برای تو که ذوق و هوش فراوانی داری و همچنین معصومیت و پاکیزگی فراوان و همچنین ذهنی پاک و تأثیرپذیر، یک دورهٔ زندگی مستقل و دور از جریان‌های مصنوعی و کم‌عمق، بهترین زمینه و پشتوانه تکامل می‌تواند باشد.
	:سعی نکن زیاد شعر بگویی. فریفته هیجان نشو. بگذار همه چیز در ذهنت ته‌نشین شود. آنقدر ته‌نشین شود که فکر کنی اصلاً اتفاق نیفتاده. زندگی کن تا از یکنواختی بیرون بیایی. آدم وقتی خودش را در جریان زندگی بگذارد، هر روز استحاله‌ای در او صورت می‌گیرد و این استحاله است که انسان را لحظه‌به‌لحظه و روزبه‌روز می‌سازد و وسعت می‌دهد. وقتی دیدی که داری یک ایده مشخص را تکرار می‌کنی، اصلاً قلم و کاغذ را کنار بگذار. مثل من که لااقل برای یک سال کنار خواهم گذاشت. زندگی می‌کنم و صبر می‌کنم تا باز دوباره شروع کنم. اصل، ریشه است که نباید گذاشت از میان برود. حالا بگذار دیگران بگویند که «دیدی، این یکی هم تمام شد.» اگر کسی این حرف را زد و تو شنیدی، نمی‌خواهد جوابش را بدهی، فقط در دلت و به خودت بگو من که کارخانه شعرسازی نیستم و دنبال بازار هم نمی‌گردم. اوضاع ادبیات همان شکل است که بود، مقدار زیادی وراجی و حرف مزخرف زدن و مقدار کمی کار... .}}		:سعی نکن زیاد شعر بگویی. فریفته هیجان نشو. بگذار همه چیز در ذهنت ته‌نشین شود. آنقدر ته‌نشین شود که فکر کنی اصلاً اتفاق نیفتاده. زندگی کن تا از یکنواختی بیرون بیایی. آدم وقتی خودش را در جریان زندگی بگذارد، هر روز استحاله‌ای در او صورت می‌گیرد و این استحاله است که انسان را لحظه‌به‌لحظه و روزبه‌روز می‌سازد و وسعت می‌دهد. وقتی دیدی که داری یک ایده مشخص را تکرار می‌کنی، اصلاً قلم و کاغذ را کنار بگذار. مثل من که لااقل برای یک سال کنار خواهم گذاشت. زندگی می‌کنم و صبر می‌کنم تا باز دوباره شروع کنم. اصل، ریشه است که نباید گذاشت از میان برود. حالا بگذار دیگران بگویند که «دیدی، این یکی هم تمام شد.» اگر کسی این حرف را زد و تو شنیدی، نمی‌خواهد جوابش را بدهی، فقط در دلت و به خودت بگو من که کارخانه شعرسازی نیستم و دنبال بازار هم نمی‌گردم. اوضاع ادبیات همان شکل است که بود، مقدار زیادی وراجی و حرف مزخرف زدن و مقدار کمی کار... .}} <ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://nimakhosravi.blogsky.com/1392/10/15/post-351/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%BA-%D9%81%D8%B1%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C\|عنوان=نامه-فروغ-به-احمدی}}</ref>

	===علت شهرت===		===علت شهرت===
خط ۲۰۳:		خط ۲۰۳:
	* گوینده گفتار متن فیلم '''نار و نی''' به کارگردانی سعید ابراهیمی‌فر، ۱۳۶۷		* گوینده گفتار متن فیلم '''نار و نی''' به کارگردانی سعید ابراهیمی‌فر، ۱۳۶۷
	* نویسنده پویانمایی '''ملک خورشید''' به کارگردانی علی‌اکبر صادقی، ۱۳۵۴		* نویسنده پویانمایی '''ملک خورشید''' به کارگردانی علی‌اکبر صادقی، ۱۳۵۴
	* دستیار کارگردان فیلم پنجره به کارگردانی جلال مقدم ۱۳۴۹		* دستیار کارگردان فیلم پنجره به کارگردانی جلال مقدم ۱۳۴۹ <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مردی که شبیه شعر خود نیست\|صفحه=۲۷۸}}</ref>


	===نام جاهایی که به اسم این فرد است===		===نام جاهایی که به اسم این فرد است===

تینا شاهنواز در ‏۲۳ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۳

2019-04-12T18:13:46Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۳۹
خط ۳۸۸:		خط ۳۸۸:

	===سالشمار زندگی احمدرضا احمدی===		===سالشمار زندگی احمدرضا احمدی===
	* ~~تولد~~: ۳۰ اردیبهشت ~~۱۳۱۹~~. کرمان		* '''۱۳۱۹''': به تاریخ ۳۰ اردیبهشت. توبد در کرمان
	* ۱۳۴۳: تشکیل گروه طرفه به همراه‌؛ نادر ابراهیمی٬ اسماعیل نوری علاء و ..		* '''۱۳۴۳''': تشکیل گروه طرفه به همراه‌؛ نادر ابراهیمی٬ اسماعیل نوری علاء و ..
	* ۱۳۴۳ چاپ اولین اثر با نام طرح توسط انتشارات طرفه		* '''۱۳۴۳''': چاپ اولین اثر با نام طرح توسط انتشارات طرفه
	* ۱۳۴۹: استخدام در کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان در سمت مدیر تولید موسیقی برای صفحه و نوار		* '''۱۳۴۹''': استخدام در کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان در سمت مدیر تولید موسیقی برای صفحه و نوار
	* ۱۳۵۱: بازی در فیلم پستچی به کارگردانی داریوش مهرجویی		* '''۱۳۵۱''': بازی در فیلم پستچی به کارگردانی داریوش مهرجویی
	* ۱۳۵۸: تغییر سمت در کانون و انتقال به بخش ویراستاری در بخش انتشارات		* '''۱۳۵۸''': تغییر سمت در کانون و انتقال به بخش ویراستاری در بخش انتشارات
	* ۱۳۶۸: شعرخوانی در آلبوم ( در شب سرد زمستانی) ساخته فریبرز لاچینی و آواز محمد نوری		* '''۱۳۶۸''': شعرخوانی در آلبوم ( در شب سرد زمستانی) ساخته فریبرز لاچینی و آواز محمد نوری
	* ۱۳۷۳: بازنشستگی از کانون پرورشی فکری		* '''۱۳۷۳''': بازنشستگی از کانون پرورشی فکری
	* ۱۳۷۸: بزرگداشت احمدرضا احمدی با نام (خواب یک سیب) توسط کانون پرورشی فکری		* '''۱۳۷۸''': بزرگداشت احمدرضا احمدی با نام (خواب یک سیب) توسط کانون پرورشی فکری
	* ۱۳۷۸: برگزیده سومین جایزه شعر خبرنگاران		* '''۱۳۷۸''': برگزیده سومین جایزه شعر خبرنگاران
	* ۱۳۷۸: بنده تندیس (مداد پرنده) توسط کانون پرورشی فکری		* '''۱۳۷۸''': بنده تندیس (مداد پرنده) توسط کانون پرورشی فکری
	* ۱۳۸۵: برگزیده پنجمین دوره اهدای جایزه شعر بیژن جلالی		* '''۱۳۸۵''': برگزیده پنجمین دوره اهدای جایزه شعر بیژن جلالی
	* ۱۳۸۸: نامزد دریافت جایزه (هانس کریستین اندرسن)		* '''۱۳۸۸''': نامزد دریافت جایزه (هانس کریستین اندرسن)
	* ۱۳۹۰: نامزد دریافت جایزه جهانی آسترید لیندگرنپ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مردی که شبیه شعر خود نیست\|صفحه=۲۷۳}}</ref>		* '''۱۳۹۰''': نامزد دریافت جایزه جهانی آسترید لیندگرنپ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مردی که شبیه شعر خود نیست\|صفحه=۲۷۳}}</ref>

	===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===		===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===