آذریِ غریب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

همزاد در ‏۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۷

2019-08-14T12:37:56Z

طراوت بارانی در ‏۲۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۳۷

2019-08-14T03:37:41Z

همزاد در ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۴۰

2019-08-13T18:40:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	صادق زیباکلام در مقامِ مدرسِ علوم سیاسی و پژوهشگر مسائلِ سیاسی، چهره و نامی آشنا دارد و هر علاقه‌مند به چنین مباحثی، آثارِ این تحلیل‌گر را دنبال می‌کند.		صادق زیباکلام در مقامِ مدرسِ علوم سیاسی و پژوهشگر مسائلِ سیاسی، چهره و نامی آشنا دارد و هر علاقه‌مند به چنین مباحثی، آثارِ این تحلیل‌گر را دنبال می‌کند.
	زیباکلام تنها یک‌بار در حوزه داستان‌نویسی تجربه‌ای داشته و داستان کوتاهی با موضوعِ سرنوشتِ یکی از دانشجویانش در کتابی کم‌حجم (چهل‌‌وهفت صفحه) روانه‌ٔ کتاب‌فروشی‌ها کرد تا ضمن اشاره به نُخبه‌کُشی فردی یا نسلی، به اصرار شاگرد دیگرش، نصیر عبادپور،که چاپ این داستان با پیگیری‌های او صورت گرفت، زندگی «افضل یزدان‌پناه» دانشجوی متوفی در تیرماه هفتاد و نُه را روایت بکند و به این ترتیب دیگران نیز بدانند چگونه پرونده زندگی یکی از نوابغِ ملی آینده، به‌دلیل عدم حمایت مسئولانِ وقت، برای همیشه بسته شد و کسی از این بابت نه خَم به اَبرو آوَرد و نَه مسئولیتی بر گردن گرفت.		زیباکلام تنها یک‌بار در حوزه داستان‌نویسی تجربه‌ای داشته و داستان کوتاهی با موضوعِ سرنوشتِ یکی از دانشجویانش در کتابی کم‌حجم (چهل‌‌وهفت صفحه) روانه‌ٔ کتاب‌فروشی‌ها کرد تا ضمن اشاره به نُخبه‌کُشی فردی یا نسلی، به اصرار شاگرد دیگرش، نصیر عبادپور،که چاپ این داستان با پیگیری‌های او صورت گرفت، زندگی «افضل یزدان‌پناه» دانشجوی متوفی در تیرماه هفتاد و نُه را روایت بکند و به این ترتیب دیگران نیز بدانند چگونه پرونده زندگی یکی از نوابغِ ملی آینده، به‌دلیل عدم حمایت مسئولانِ وقت، برای همیشه بسته شد و کسی از این بابت نه خَم به اَبرو آوَرد و نَه مسئولیتی بر گردن گرفت.
	انگار قصه‌ی افضل، بهانه‌ای بوده برای پیش‌کشیدن حرف‌های بسیار. در حقیقت این کتاب‌، فرصتی است تا استاد، در فرصتی مختصر و مفید به نقد وضعیت دانشگاه و دانشجو بپردازد. پیش‌گفتار کتاب نیز به‌ قلم عبادپور، معرفِ محتوای کتاب است؛ این‌که ضعف در سیستم آموزشی مناسب جهت تحصیل یا نبودِ وضعیتِ مطلوبِ بهداشتی، باعث می‌شود افراد در آغاز زندگی از تحصیل محروم بشوند یا با نقصِ عضو و فلج جسمانی پا به دنیا بگذارند، مانند افضل یزدان‌پناه یا در وضعیتی بدتر، این شرایط نخبگان را برای همیشه از کشور فراری می‌دهد یا بعد از عمری تحصیل و تلاش در رشتۀ مورد علاقه، آن‌ها را در جایی ناهماهنگ با رشته‌ی تحصیلی به کار می‌گُمارد.<ref name=''وقایع استان''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://vaghayeostan.ir/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a2%d8%b0%d8%b1%db%8c%d9%90-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%8c-%d9%86%d8%ae%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ab%d8%b1/\|عنوان= نگاهی به کتاب «آذریِ غریب»، نخستین اثر داستانیِ ~~دکتر~~ صادق زیباکلام آغازی بر پایان}}</ref>		انگار قصه‌ی افضل، بهانه‌ای بوده برای پیش‌کشیدن حرف‌های بسیار. در حقیقت این کتاب‌، فرصتی است تا استاد، در فرصتی مختصر و مفید به نقد وضعیت دانشگاه و دانشجو بپردازد. پیش‌گفتار کتاب نیز به‌ قلم عبادپور، معرفِ محتوای کتاب است؛ این‌که ضعف در سیستم آموزشی مناسب جهت تحصیل یا نبودِ وضعیتِ مطلوبِ بهداشتی، باعث می‌شود افراد در آغاز زندگی از تحصیل محروم بشوند یا با نقصِ عضو و فلج جسمانی پا به دنیا بگذارند، مانند افضل یزدان‌پناه یا در وضعیتی بدتر، این شرایط نخبگان را برای همیشه از کشور فراری می‌دهد یا بعد از عمری تحصیل و تلاش در رشتۀ مورد علاقه، آن‌ها را در جایی ناهماهنگ با رشته‌ی تحصیلی به کار می‌گُمارد.<ref name=''وقایع استان''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://vaghayeostan.ir/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a2%d8%b0%d8%b1%db%8c%d9%90-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%8c-%d9%86%d8%ae%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ab%d8%b1/\|عنوان= نگاهی به کتاب «آذریِ غریب»، نخستین اثر داستانیِ صادق زیباکلام آغازی بر پایان}}</ref>


خط ۱۲۴:		خط ۱۲۴:
	#{{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی =زیباکلام\|نام =صادق\|پیوند نویسنده =صادق زیباکلام\|عنوان =آذری غریب \|ترجمه = \|جلد = \|سال = 1387\|ناشر =میانه\|مکان =تهران\|شابک = 978-600-96033-0-5‬\|شابک نادرست=بله\| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}		#{{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی =زیباکلام\|نام =صادق\|پیوند نویسنده =صادق زیباکلام\|عنوان =آذری غریب \|ترجمه = \|جلد = \|سال = 1387\|ناشر =میانه\|مکان =تهران\|شابک = 978-600-96033-0-5‬\|شابک نادرست=بله\| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}
	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==
	*{{یادکرد وب\|نشانی=http://vaghayeostan.ir/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%D9%90-%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1/ \|عنوان=نگاهی به کتاب «آذریِ غریب»، نخستین اثر داستانیِ ~~دکتر~~ صادق زیباکلام/آغازی بر پایان\|ناشر=روزنامۀ وقایع استان\|نویسنده=احمدرضا حجارزاده\|تاریخ انتشار=۱۷خرداد۱۳۹۶ \|تاریخ بازدید=۱۷تیر۱۳۹۸ }}		*{{یادکرد وب\|نشانی=http://vaghayeostan.ir/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%D9%90-%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8%D8%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1/ \|عنوان=نگاهی به کتاب «آذریِ غریب»، نخستین اثر داستانیِ صادق زیباکلام/آغازی بر پایان\|ناشر=روزنامۀ وقایع استان\|نویسنده=احمدرضا حجارزاده\|تاریخ انتشار=۱۷خرداد۱۳۹۶ \|تاریخ بازدید=۱۷تیر۱۳۹۸ }}
	*{{یادکرد وب\|نشانی=https://vista.ir/article/131419/%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%3C%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%3E-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%85%E2%80%8C\|عنوان=نکته‌ای دربارهٔ کتاب «آذری غریب» ~~نوشته‌ی دکتر~~ صادق زیباکلام\|ناشر=ویستا\|نویسنده=سعید سبزیان\|تاریخ بازدید=۱۷تیر۱۳۹۸ }}		*{{یادکرد وب\|نشانی=https://vista.ir/article/131419/%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%3C%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%3E-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%85%E2%80%8C\|عنوان=نکته‌ای دربارهٔ کتاب «آذری غریب» نوشتۀ صادق زیباکلام\|ناشر=ویستا\|نویسنده=سعید سبزیان\|تاریخ بازدید=۱۷تیر۱۳۹۸ }}
	*{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2887282\|عنوان= صداي مبهم گذشته\|ناشر=روزنامۀ شرق\|نویسنده=\|تاریخ انتشار=۳۰دی۱۳۹۲ \|تاریخ بازدید=۱۷تیر۱۳۹۸ }}		*{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2887282\|عنوان= صداي مبهم گذشته\|ناشر=روزنامۀ شرق\|نویسنده=\|تاریخ انتشار=۳۰دی۱۳۹۲ \|تاریخ بازدید=۱۷تیر۱۳۹۸ }}
	*{{یادکرد وب\|نشانی=http://ermia.ir/contents.aspx?id=316\|عنوان=كتاب‌هاي كه اين روزها (ارديبهشت 88) مي‌خوانم \|ناشر=\|نویسنده=رضا امیرخانی\|کد خبر=\|تاریخ بازبینی= }}		*{{یادکرد وب\|نشانی=http://ermia.ir/contents.aspx?id=316\|عنوان=كتاب‌هاي كه اين روزها (ارديبهشت 88) مي‌خوانم \|ناشر=\|نویسنده=رضا امیرخانی\|کد خبر=\|تاریخ بازبینی= }}

همزاد در ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۸

2019-08-13T15:28:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۸
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	* ب) فاقد هر گونه صناعت روایی است. هیچ نشانی از روایت‌گونگی(narrativity) ندارد.		* ب) فاقد هر گونه صناعت روایی است. هیچ نشانی از روایت‌گونگی(narrativity) ندارد.
	* ج) فاقد صناعات ادبی از قبیل تشبیه، استعاره و هرگونه شگرد بلا‌غی ادیبانه و صناعات معنایی و بدیعی است.{{سخ}}		* ج) فاقد صناعات ادبی از قبیل تشبیه، استعاره و هرگونه شگرد بلا‌غی ادیبانه و صناعات معنایی و بدیعی است.{{سخ}}
	اگر قرار باشد این نوشته را در زمره‌ ادبیات بگذاریم، شاید بتوان گفت به خاطره‌نویسی تعلق دارد، اما نه از نوعی که ادبیت (literariness) داشته باشد. اگر از حیث گونه‌شناسی به این نوشته نگاه کنیم، شاید تنها چیزی که به ذهن برسد «واقع داستان» (faction) یا داستان مستند باشد؛ اما ''واقع داستان'' باید ترکیبی از واقعیت (fact) و داستان (fiction) باشد.~~{{سخ}}~~		اگر قرار باشد این نوشته را در زمره‌ ادبیات بگذاریم، شاید بتوان گفت به خاطره‌نویسی تعلق دارد، اما نه از نوعی که ادبیت (literariness) داشته باشد. اگر از حیث گونه‌شناسی به این نوشته نگاه کنیم، شاید تنها چیزی که به ذهن برسد «واقع داستان» (faction) یا داستان مستند باشد؛ اما ''واقع داستان'' باید ترکیبی از واقعیت (fact) و داستان (fiction) باشد.
	نوشته‌ زیباکلا‌م واقعیت است؛ ولی عاری از عنصر تخیل یا ذهن‌ساختگی است. ‌این نوشته از حیث پهنه‌ و درازا نه در مقوله‌ رمان می‌گنجد که تقریبا کوتاه‌ترین نمونهٔ آن را می‌توان «[[شازده‌احتجاب]]» [[هوشنگ گلشیری]] ‌دانست و نه داستان کوتاه است، به دلا‌یلی که در بالا‌ ذکر شد.<ref name=''ویستا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://vista.ir/article/131419/%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%3C%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%3E-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%85%E2%80%8C\|عنوان= نکته‌ای دربارهٔ کتاب «آذری غریب» نوشته‌ی صادق زیباکلام}}</ref>{{سخ}}		<ref name=''ویستا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://vista.ir/article/131419/%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%3C%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%3E-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%85%E2%80%8C\|عنوان= نکته‌ای دربارهٔ کتاب «آذری غریب» نوشته‌ی صادق زیباکلام}}</ref>{{سخ}}
	کتاب زیباکلام به زبان ساده و روان نوشته شده، با روایت خطی و زاویه دید اول شخص، حول محور شخصیت اصلی داستان در گردش است.{{سخ}}		کتاب زیباکلام به زبان ساده و روان نوشته شده، با روایت خطی و زاویه دید اول شخص، حول محور شخصیت اصلی داستان در گردش است.{{سخ}}
	«آذریِ غریب» تا حدودی تشخصِ داستانی و فرم ادبیاتی را در پیشبردِ سرگذشت قهرمان حفظ کرده و در لحظاتی خواننده را با ویژگی‌های شخصیت اصلی، موقعیت مکانی و زمانی آشنا کرده تا او تنها پیگیرِ صِرف احساساتِ شخصی و تعلقِ خاطرِ یک استاد دانشگاه به دانشجوی نابغه نباشد اما یک اِشکال اساسی مانع از تاثیرگذاری لازم به لحاظ حسی با رویداد پایانی و همزادپنداری با کاراکتر اصلی می‌شود. طی داستان، زیباکلام از هر فرصتی بهره برده تا به نقد فضای دانشگاه‌ها و تفکرِ گمراه، بی‌هویت و بی‌هدایتِ دانشجوها بپردازد و کم‌تر به خصوصیات فردی افضل اشاره داشته تا با او و آنچه این دانشجو را از سایر هم‌کلاسی‌ها متمایز می‌کند، آشنا بشویم و بدانیم کدام ویژگی‌اش غیر از سماجت در تحقیقات علمی و ذهن خلاقش، سبب شیفتگی استاد به شاگرد می‌شود. اگر زیباکلام کمی بیش‌تر به تنهایی و روابط فردی افضلِ غریب‌مانده در شهر بی‌رحمی مثلِ تهران می‌پرداخت، می‌توانستیم غربت او را بهتر درک بکنیم و بدانیم کدام عوامل،گریز او از پایتخت و بازگشت به زادگاهش «رَشِ بزرگ» را رقم زده تا برای امرارِ معاش، به اشتغال در مقامِ کمک‌‌ممیزِ دارایی تبریز تن بدهد. البته مواردِ گذرایی مبتنی بر این دلایل در کتاب آمده. برای نمونه لهجه‌ی غلیظ آذری افضل که مورد تمسخر یکی از اساتید دانشگاه واقع می‌شود یا ناتوانی افضل و حتی دکتر زیباکلام در یافتن شغل مناسب برای یک دانشجوی کارشناسی ارشد. این موارد، اشاره‌های خوبی‌اند؛ ولی کافی نیستند. با این‌حال، پایان‌بندی کتاب و سوگواری پدر افضل، کاربردی‌ترین فصلِ کتاب است که نشان از توانایی زیباکلام در توصیف فضاهای حسی دارد: «پدرش وقتی مرا دید به اشک و ناله به تُرکی گفت: افضل‌جان، برای ما بلند نمی‌شوی، لااقل برای استادت بلند شو، آن استادت که همیشه از او حرف می‌زدی، از تهران آمده. پسرم پاشو نگاهش کن»<ref name= ''وقایع استان''/>		«آذریِ غریب» تا حدودی تشخصِ داستانی و فرم ادبیاتی را در پیشبردِ سرگذشت قهرمان حفظ کرده و در لحظاتی خواننده را با ویژگی‌های شخصیت اصلی، موقعیت مکانی و زمانی آشنا کرده تا او تنها پیگیرِ صِرف احساساتِ شخصی و تعلقِ خاطرِ یک استاد دانشگاه به دانشجوی نابغه نباشد اما یک اِشکال اساسی مانع از تاثیرگذاری لازم به لحاظ حسی با رویداد پایانی و همزادپنداری با کاراکتر اصلی می‌شود. طی داستان، زیباکلام از هر فرصتی بهره برده تا به نقد فضای دانشگاه‌ها و تفکرِ گمراه، بی‌هویت و بی‌هدایتِ دانشجوها بپردازد و کم‌تر به خصوصیات فردی افضل اشاره داشته تا با او و آنچه این دانشجو را از سایر هم‌کلاسی‌ها متمایز می‌کند، آشنا بشویم و بدانیم کدام ویژگی‌اش غیر از سماجت در تحقیقات علمی و ذهن خلاقش، سبب شیفتگی استاد به شاگرد می‌شود. اگر زیباکلام کمی بیش‌تر به تنهایی و روابط فردی افضلِ غریب‌مانده در شهر بی‌رحمی مثلِ تهران می‌پرداخت، می‌توانستیم غربت او را بهتر درک بکنیم و بدانیم کدام عوامل،گریز او از پایتخت و بازگشت به زادگاهش «رَشِ بزرگ» را رقم زده تا برای امرارِ معاش، به اشتغال در مقامِ کمک‌‌ممیزِ دارایی تبریز تن بدهد. <ref name= ''وقایع استان''/>

	===آذری غریب در یک بند===		===آذری غریب در یک بند===

همزاد: /* سبک کتاب */

2019-08-13T13:52:52Z

سبک کتاب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۲
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	* ج) فاقد صناعات ادبی از قبیل تشبیه، استعاره و هرگونه شگرد بلا‌غی ادیبانه و صناعات معنایی و بدیعی است.{{سخ}}		* ج) فاقد صناعات ادبی از قبیل تشبیه، استعاره و هرگونه شگرد بلا‌غی ادیبانه و صناعات معنایی و بدیعی است.{{سخ}}
	اگر قرار باشد این نوشته را در زمره‌ ادبیات بگذاریم، شاید بتوان گفت به خاطره‌نویسی تعلق دارد، اما نه از نوعی که ادبیت (literariness) داشته باشد. اگر از حیث گونه‌شناسی به این نوشته نگاه کنیم، شاید تنها چیزی که به ذهن برسد «واقع داستان» (faction) یا داستان مستند باشد؛ اما ''واقع داستان'' باید ترکیبی از واقعیت (fact) و داستان (fiction) باشد.{{سخ}}		اگر قرار باشد این نوشته را در زمره‌ ادبیات بگذاریم، شاید بتوان گفت به خاطره‌نویسی تعلق دارد، اما نه از نوعی که ادبیت (literariness) داشته باشد. اگر از حیث گونه‌شناسی به این نوشته نگاه کنیم، شاید تنها چیزی که به ذهن برسد «واقع داستان» (faction) یا داستان مستند باشد؛ اما ''واقع داستان'' باید ترکیبی از واقعیت (fact) و داستان (fiction) باشد.{{سخ}}
	نوشته‌ زیباکلا‌م واقعیت است؛ ولی عاری از عنصر تخیل یا ذهن‌ساختگی است. ‌این نوشته از حیث پهنه‌ و درازا نه در مقوله‌ رمان می‌گنجد که تقریبا کوتاه‌ترین نمونهٔ آن را می‌توان «[[شازده‌احتجاب]]» [[هوشنگ گلشیری]] ‌دانست و نه داستان کوتاه است، به دلا‌یلی که در بالا‌ ذکر شد.<ref name=''ویستا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://vista.ir/article/131419/%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%3C%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%3E-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%85%E2%80%8C\|عنوان= نکته‌ای دربارهٔ کتاب «آذری غریب» نوشته‌ی ~~دکتر~~ صادق زیباکلام}}</ref>{{سخ}}		نوشته‌ زیباکلا‌م واقعیت است؛ ولی عاری از عنصر تخیل یا ذهن‌ساختگی است. ‌این نوشته از حیث پهنه‌ و درازا نه در مقوله‌ رمان می‌گنجد که تقریبا کوتاه‌ترین نمونهٔ آن را می‌توان «[[شازده‌احتجاب]]» [[هوشنگ گلشیری]] ‌دانست و نه داستان کوتاه است، به دلا‌یلی که در بالا‌ ذکر شد.<ref name=''ویستا''>{{یادکرد وب\|نشانی=https://vista.ir/article/131419/%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%3C%D8%BA%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A2%D8%B0%D8%B1%DB%8C%3E-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%85%E2%80%8C\|عنوان= نکته‌ای دربارهٔ کتاب «آذری غریب» نوشته‌ی صادق زیباکلام}}</ref>{{سخ}}
	کتاب زیباکلام به زبان ساده و روان نوشته شده، با روایت خطی و زاویه دید اول شخص، حول محور شخصیت اصلی داستان در گردش است.{{سخ}}		کتاب زیباکلام به زبان ساده و روان نوشته شده، با روایت خطی و زاویه دید اول شخص، حول محور شخصیت اصلی داستان در گردش است.{{سخ}}
	«آذریِ غریب» تا حدودی تشخصِ داستانی و فرم ادبیاتی را در پیشبردِ سرگذشت قهرمان حفظ کرده و در لحظاتی خواننده را با ویژگی‌های شخصیت اصلی، موقعیت مکانی و زمانی آشنا کرده تا او تنها پیگیرِ صِرف احساساتِ شخصی و تعلقِ خاطرِ یک استاد دانشگاه به دانشجوی نابغه نباشد اما یک اِشکال اساسی مانع از تاثیرگذاری لازم به لحاظ حسی با رویداد پایانی و همزادپنداری با کاراکتر اصلی می‌شود. طی داستان، ~~دکتر~~ زیباکلام از هر فرصتی بهره برده تا به نقد فضای دانشگاه‌ها و تفکرِ گمراه، بی‌هویت و بی‌هدایتِ دانشجوها بپردازد و کم‌تر به خصوصیات فردی افضل اشاره داشته تا با او و آنچه این دانشجو را از سایر هم‌کلاسی‌ها متمایز می‌کند، آشنا بشویم و بدانیم کدام ویژگی‌اش غیر از سماجت در تحقیقات علمی و ذهن خلاقش، سبب ~~شیفته‌گی~~ استاد به شاگرد می‌شود. اگر زیباکلام کمی بیش‌تر به تنهایی و روابط فردی افضلِ غریب‌مانده در شهر بی‌رحمی مثلِ تهران می‌پرداخت، می‌توانستیم غربت او را بهتر درک بکنیم و بدانیم کدام عوامل،گریز او از پایتخت و بازگشت به زادگاهش «رَشِ بزرگ» را رقم زده تا برای امرارِ معاش، به اشتغال در مقامِ کمک‌‌ممیزِ دارایی تبریز تن بدهد. البته مواردِ گذرایی مبتنی بر این دلایل در کتاب آمده. برای نمونه لهجه‌ی غلیظ آذری افضل که مورد تمسخر یکی از اساتید دانشگاه واقع می‌شود یا ناتوانی افضل و حتی دکتر زیباکلام در یافتن شغل مناسب برای یک دانشجوی کارشناسی ارشد. این موارد، اشاره‌های خوبی‌اند؛ ولی کافی نیستند. با این‌حال، پایان‌بندی کتاب و ~~سوگ‌واری~~ پدر افضل، کاربردی‌ترین فصلِ کتاب است که نشان از توانایی زیباکلام در توصیف فضاهای حسی دارد: «پدرش وقتی مرا دید به اشک و ناله به تُرکی گفت: افضل‌جان، برای ما بلند نمی‌شوی، لااقل برای استادت بلند شو، آن استادت که همیشه از او حرف می‌زدی، از تهران آمده. پسرم پاشو نگاهش کن»<ref name= ''وقایع استان''/>		«آذریِ غریب» تا حدودی تشخصِ داستانی و فرم ادبیاتی را در پیشبردِ سرگذشت قهرمان حفظ کرده و در لحظاتی خواننده را با ویژگی‌های شخصیت اصلی، موقعیت مکانی و زمانی آشنا کرده تا او تنها پیگیرِ صِرف احساساتِ شخصی و تعلقِ خاطرِ یک استاد دانشگاه به دانشجوی نابغه نباشد اما یک اِشکال اساسی مانع از تاثیرگذاری لازم به لحاظ حسی با رویداد پایانی و همزادپنداری با کاراکتر اصلی می‌شود. طی داستان، زیباکلام از هر فرصتی بهره برده تا به نقد فضای دانشگاه‌ها و تفکرِ گمراه، بی‌هویت و بی‌هدایتِ دانشجوها بپردازد و کم‌تر به خصوصیات فردی افضل اشاره داشته تا با او و آنچه این دانشجو را از سایر هم‌کلاسی‌ها متمایز می‌کند، آشنا بشویم و بدانیم کدام ویژگی‌اش غیر از سماجت در تحقیقات علمی و ذهن خلاقش، سبب شیفتگی استاد به شاگرد می‌شود. اگر زیباکلام کمی بیش‌تر به تنهایی و روابط فردی افضلِ غریب‌مانده در شهر بی‌رحمی مثلِ تهران می‌پرداخت، می‌توانستیم غربت او را بهتر درک بکنیم و بدانیم کدام عوامل،گریز او از پایتخت و بازگشت به زادگاهش «رَشِ بزرگ» را رقم زده تا برای امرارِ معاش، به اشتغال در مقامِ کمک‌‌ممیزِ دارایی تبریز تن بدهد. البته مواردِ گذرایی مبتنی بر این دلایل در کتاب آمده. برای نمونه لهجه‌ی غلیظ آذری افضل که مورد تمسخر یکی از اساتید دانشگاه واقع می‌شود یا ناتوانی افضل و حتی دکتر زیباکلام در یافتن شغل مناسب برای یک دانشجوی کارشناسی ارشد. این موارد، اشاره‌های خوبی‌اند؛ ولی کافی نیستند. با این‌حال، پایان‌بندی کتاب و سوگواری پدر افضل، کاربردی‌ترین فصلِ کتاب است که نشان از توانایی زیباکلام در توصیف فضاهای حسی دارد: «پدرش وقتی مرا دید به اشک و ناله به تُرکی گفت: افضل‌جان، برای ما بلند نمی‌شوی، لااقل برای استادت بلند شو، آن استادت که همیشه از او حرف می‌زدی، از تهران آمده. پسرم پاشو نگاهش کن»<ref name= ''وقایع استان''/>

	===آذری غریب در یک بند===		===آذری غریب در یک بند===

همزاد در ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۴۴

2019-08-13T13:44:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۱۴
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:
	{{گفتاورد تزیینی\|''دلم می‌خواست من هم یک جمله روی سنگ مزارش اضافه می‌کردم: اینجا محل به زیر خاک رفتن امید و آرزوهای یک استاد است که چند صباحی فکر می‌کرد گمشده‌اش و شاگردش را پیدا کرده است."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۴۷}}</ref>		{{گفتاورد تزیینی\|''دلم می‌خواست من هم یک جمله روی سنگ مزارش اضافه می‌کردم: اینجا محل به زیر خاک رفتن امید و آرزوهای یک استاد است که چند صباحی فکر می‌کرد گمشده‌اش و شاگردش را پیدا کرده است."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۴۷}}</ref>
	{{گفتاورد تزیینی\|''اما ما تهرانی‌ها چی؟ هیچ چی، برو دم میدان انقلاب ببین همۀ مسافرکش‌ها، کوپن‌فروش‌ها و آسمان‌جل‌ها همه‌ بچه‌های تهرانند. برو راه‌آهن ببین مسافرکش‌ها که برای شوش، بهشت‌زهرا، پل سیمان، میدان خراسان و انقلاب داد می‌زنند همه لهجه‌های دِبش تهرونی دارند. نه یک کرمانی، نه یک اصفهانی، نه یک ترک و نه یک رشتی میان‌شان نمی‌بینی."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۲۷و۲۸}}</ref>		{{گفتاورد تزیینی\|''اما ما تهرانی‌ها چی؟ هیچ چی، برو دم میدان انقلاب ببین همۀ مسافرکش‌ها، کوپن‌فروش‌ها و آسمان‌جل‌ها همه‌ بچه‌های تهرانند. برو راه‌آهن ببین مسافرکش‌ها که برای شوش، بهشت‌زهرا، پل سیمان، میدان خراسان و انقلاب داد می‌زنند همه لهجه‌های دِبش تهرونی دارند. نه یک کرمانی، نه یک اصفهانی، نه یک ترک و نه یک رشتی میان‌شان نمی‌بینی."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۲۷و۲۸}}</ref>
			{{گفتاورد تزیینی\|''وقتی این را شنیدم بی‌اختیار به یاد «آری چنین بود برادر» شریعتی افتادم. روایت انسان‌ها، موجودات، جوامع، فرهنگ‌ها، تمدن‌هایی که نفرین شده هستند و همواره بایستی بدبخت و درمانده باقی بمانند. من کاری به مسائل سیاسی ندارم، اما جامعه‌ای که «افضل» آن برود و کمک‌ممیز دارایی تبریز شود، به نحو حزن‌انگیز و احمقانه‌ای اولویت‌هایش را گم کرده است. جامعه‌ای که بهترین، بهترین‌هایش را و نخبه‌ترین استعدادهایش را بعد از آنکه از میان یک میلیون و چند صد هزار نفر انتخاب می‌کند و او را پنج شش سال تربیت کرده و سپس رهایش می‌کند که برود کمک‌ممیز دارایی شود، چه جوری می‌خواهد ژاپن، فرانسه، آلمان و ایتالیا شود؟"}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۳۹}}</ref>

	===مشخصات کتاب‌شناختی===		===مشخصات کتاب‌شناختی===

همزاد در ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۶

2019-08-13T13:36:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	دیدگاه‌ها و نظرات پیرامون اثر را (در فضای مجازی) به‌خوبی می توان در گزاره‌ی زیر خلاصه کرد:		دیدگاه‌ها و نظرات پیرامون اثر را (در فضای مجازی) به‌خوبی می توان در گزاره‌ی زیر خلاصه کرد:
	:''بعضی روایت‌ها باید ماندگار شوند. بعضی روایت‌ها برشی از زمانه هستند که بسیاری از ویژگی‌هایِ آن زمانه را در خود دارند. این روایت‌ها ممکن است در یک وبلاگ کم‌خواننده، در ستون یک روزنامه کم‌تیراژ، در یک شبکه اجتماعی یا در مقدمهٔ یک کتاب دانشگاهی منتشر شوند. خودشان به‌تنهایی شاید آن قدر درخشش ادبی نداشته باشند؛ اما به طرز درخشانی نمایندهٔ زمانهٔ خودشان هستند. این كتاب زیباکلام هم در زمرهٔ همین آثار است. آن پست وبلاگی و آن یادداشت کوتاه و پیام شبکه‌های اجتماعی ممکن است به فراموشی سپرده شوند و تاریخ از دستشان بدهد؛ ولی زیباکلام کار خوبی کرد و مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش را به کتابی جداگانه تبدیل کرد تا روایت منتخبش از زمانه را ماندگار کند. از این منظر خوشم آمد. ولی خب این کتاب به‌تنهایی درخشان نیست. اگر مجموعه‌ای از روایت‌های این‌چنینی می‌بود درخشان می‌شد؛ روایت‌هایی از هرز رفتن دانشجویان بااستعداد این بوم‌وبر''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.goodreads.com/book/show/6967516\|عنوان=کتاب آذری غریب}}</ref>		:''بعضی روایت‌ها باید ماندگار شوند. بعضی روایت‌ها برشی از زمانه هستند که بسیاری از ویژگی‌هایِ آن زمانه را در خود دارند. این روایت‌ها ممکن است در یک وبلاگ کم‌خواننده، در ستون یک روزنامه کم‌تیراژ، در یک شبکه اجتماعی یا در مقدمهٔ یک کتاب دانشگاهی منتشر شوند. خودشان به‌تنهایی شاید آن قدر درخشش ادبی نداشته باشند؛ اما به طرز درخشانی نمایندهٔ زمانهٔ خودشان هستند. این كتاب زیباکلام هم در زمرهٔ همین آثار است. آن پست وبلاگی و آن یادداشت کوتاه و پیام شبکه‌های اجتماعی ممکن است به فراموشی سپرده شوند و تاریخ از دستشان بدهد؛ ولی زیباکلام کار خوبی کرد و مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش را به کتابی جداگانه تبدیل کرد تا روایت منتخبش از زمانه را ماندگار کند. از این منظر خوشم آمد. ولی خب این کتاب به‌تنهایی درخشان نیست. اگر مجموعه‌ای از روایت‌های این‌چنینی می‌بود درخشان می‌شد؛ روایت‌هایی از هرز رفتن دانشجویان بااستعداد این بوم‌وبر''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.goodreads.com/book/show/6967516\|عنوان=کتاب آذری غریب}}</ref>


	~~===سال‌شمار کتاب===~~
	* '''۱۳۷۹''': نگارش کتاب و چاپ آن در مقدمۀ کتاب «مجموعه گفت‌و‌گوهای سیاسی»
	* '''۱۳۸۷''': نخستین چاپ کتاب (نشربیدگل)
	* '''۱۳۹۲''': چاپ سوم کتاب (نشر بیدگل)
	* '''۱۳۹۴''': چاپ چهارم کتاب (نشر میانه)

	===سبک کتاب===		===سبک کتاب===
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۱:
	{{گفتاورد تزیینی\|''شاید هم من و عبادپور یک جورهایی مصداق انسان‌هایی هستیم که همیشه در گذشته‌شان فرورفته‌اند یا با گذشته‌شان زندگی می‌کنند. آدم‌هایی که سروته زندگی‌شان خلاصه می‌شود در مشتی قاب عکس‌های کهنه و انبوهی خاطرات رنگ و رو رفته گذشته. خاطراتی نیمه‌محو، نیمه‌مبهم، نیمه‌تاریک، نیمه‌واقعی که در کنار پنجرهٔ دیوار بلند میان رویا و واقعیت‌هایشان تلنبار شده‌اند. آدم‌هایی که شخصیت‌های جالب زندگی‌شان یا در سینه قبرستان خفته‌اند یا دیگر نیستند یا رفته‌اند یا آنکه بدتر از همه اساساً معلوم نیست که از اول وجود داشته‌اند یا نه؟ آدم‌هایی که به تعبیری با یادها و آدم‌هایی که نیستند، زندگی می‌کنند و فقط صدای گذشته‌ها را می‌شنوند. آدم‌هایی که به تعبیر «فروغ» که گفت: «فقط صداست که می ماند.»، برایشان فقط صداهاست که باقی مانده، صداهای مبهم گذشته هایشان.''}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص= ۱۸و۱۹}}</ref>		{{گفتاورد تزیینی\|''شاید هم من و عبادپور یک جورهایی مصداق انسان‌هایی هستیم که همیشه در گذشته‌شان فرورفته‌اند یا با گذشته‌شان زندگی می‌کنند. آدم‌هایی که سروته زندگی‌شان خلاصه می‌شود در مشتی قاب عکس‌های کهنه و انبوهی خاطرات رنگ و رو رفته گذشته. خاطراتی نیمه‌محو، نیمه‌مبهم، نیمه‌تاریک، نیمه‌واقعی که در کنار پنجرهٔ دیوار بلند میان رویا و واقعیت‌هایشان تلنبار شده‌اند. آدم‌هایی که شخصیت‌های جالب زندگی‌شان یا در سینه قبرستان خفته‌اند یا دیگر نیستند یا رفته‌اند یا آنکه بدتر از همه اساساً معلوم نیست که از اول وجود داشته‌اند یا نه؟ آدم‌هایی که به تعبیری با یادها و آدم‌هایی که نیستند، زندگی می‌کنند و فقط صدای گذشته‌ها را می‌شنوند. آدم‌هایی که به تعبیر «فروغ» که گفت: «فقط صداست که می ماند.»، برایشان فقط صداهاست که باقی مانده، صداهای مبهم گذشته هایشان.''}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص= ۱۸و۱۹}}</ref>
	{{گفتاورد تزیینی\|''دلم می‌خواست من هم یک جمله روی سنگ مزارش اضافه می‌کردم: اینجا محل به زیر خاک رفتن امید و آرزوهای یک استاد است که چند صباحی فکر می‌کرد گمشده‌اش و شاگردش را پیدا کرده است."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۴۷}}</ref>		{{گفتاورد تزیینی\|''دلم می‌خواست من هم یک جمله روی سنگ مزارش اضافه می‌کردم: اینجا محل به زیر خاک رفتن امید و آرزوهای یک استاد است که چند صباحی فکر می‌کرد گمشده‌اش و شاگردش را پیدا کرده است."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۴۷}}</ref>
			{{گفتاورد تزیینی\|''اما ما تهرانی‌ها چی؟ هیچ چی، برو دم میدان انقلاب ببین همۀ مسافرکش‌ها، کوپن‌فروش‌ها و آسمان‌جل‌ها همه‌ بچه‌های تهرانند. برو راه‌آهن ببین مسافرکش‌ها که برای شوش، بهشت‌زهرا، پل سیمان، میدان خراسان و انقلاب داد می‌زنند همه لهجه‌های دِبش تهرونی دارند. نه یک کرمانی، نه یک اصفهانی، نه یک ترک و نه یک رشتی میان‌شان نمی‌بینی."}}<ref>{{پک\|زیباکلام\|۱۳۹۴\|ک=آذریِ غریب\|ص=ص ۲۷و۲۸}}</ref>

	===مشخصات کتاب‌شناختی===		===مشخصات کتاب‌شناختی===
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۱:

	==نوا، نما و نگاه==		==نوا، نما و نگاه==
	[[پرونده:Posht jeld.jpg~~\|100px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ~~\|<center>\پشت جلد(چاپ چهارم)</center>]]		<gallery widths="150px" heights="160px" perrow="4">
	[[پرونده:Safhe 46.png~~\|100px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ~~\|<center>\صفحۀ 46(چاپ چهارم)</center>]]		پرونده:Posht jeld.jpg\|<center>'''پشت جلد(چاپ چهارم)'''</center>
	[[پرونده:Safhe 47.png~~\|100px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ~~\|<center>\صفحۀ 47(چاپ چهارم)</center>]]		پرونده:Safhe 46.png\|<center>'''صفحۀ 46(چاپ چهارم)'''</center>
			پرونده:Safhe 47.png\|<center>'''صفحۀ 47(چاپ چهارم)'''</center>
			پرونده:
			</gallery>

	==پانویس==		==پانویس==

همزاد در ‏۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۹

2019-07-25T15:49:20Z

نمایش تغییرات

همزاد در ‏۱ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۱۶

2019-07-23T14:16:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۴۵:		خط ۴۵:

	===چرا باید آذری غریب را خواند===		===چرا باید آذری غریب را خواند===
	"طبق عادت مالوف، در تحلیل‌های سیاسی در باب «جامعه‌شناسی نخبه‌کشی» و نشان دادن میزان و درجه استبدادزدگی جامعه از این حیث، رویه‌ی همیشگی‌مان بر این بوده است که همواره سراغ نخبگان رفته‌ایم؛ با این فرض که به طور مثال جامعه استبدادزدۀ عصر با نخبگان و امثال خواجه نظام‌الملک، امیرکبیر، قائم‌مقام فراهانی و... چه رفتار یا برخوردی داشته است. یعنی همیشه سراغ قهرمانان، نخبگان و سرآمدان رفته‌ایم. اگرچه این شیوه تحقیق در جایگاه خود، ارزش و منزلت خاص خود را داراست، اما جا دارد که روی دیگر سکه هم در نظر گرفته شود که بالاخره این جامعه استبدادزده، «نخبه‌کشی ملی‌اش» چقدر است. آن استعدادهایی که زمینه رشد و شکوفایی داشتند، اما جامعه عقب مانده به یکباره تیشه به ریشه همۀ آن‌ها زده است."{{سخ}}		دکتر صادق زیباکلام در مقامِ مدرسِ علوم سیاسی و پژوهشگر مسائلِ سیاسی، چهره و نامی آشنا دارد و هر علاقه‌مند به چنین مباحثی، آثارِ این تحلیل‌گر را دنبال می‌کند.
	دکتر صادق زیباکلام در مقامِ مدرسِ علوم سیاسی و پژوهشگر مسائلِ سیاسی، چهره و نامی آشنا دارد و هر علاقه‌مند به چنین مباحثی، آثارِ این تحلیل‌گر را دنبال می‌کند.~~<ref>{{پک\|زیباکلام\|1394\|ک=آذریِ غریب\|ص=پیشگفتار}}</ref>{{سخ}}~~
	زیباکلام تنها یک‌بار در حوزه داستان‌نویسی تجربه‌ای داشته و داستان کوتاهی با موضوعِ سرنوشتِ یکی از دانشجویانش در کتابی کم‌حجم (چهل‌‌وهفت صفحه) روانه‌ٔ کتاب‌فروشی‌ها کرد تا ضمن اشاره به نُخبه‌کُشی فردی یا نسلی، به اصرار شاگرد دیگرش، نصیر عبادپور،که چاپ این داستان با پیگیری‌های او صورت گرفت، زندگی «افضل یزدان‌پناه» دانشجوی متوفی در تیرماه هفتاد و نُه را روایت بکند و به این ترتیب دیگران نیز بدانند چگونه پرونده زندگی یکی از نوابغِ ملی آینده، به‌دلیل عدم حمایت مسئولانِ وقت، برای همیشه بسته شد و کسی از این بابت نه خَم به اَبرو آوَرد و نَه مسئولیتی بر گردن گرفت.		زیباکلام تنها یک‌بار در حوزه داستان‌نویسی تجربه‌ای داشته و داستان کوتاهی با موضوعِ سرنوشتِ یکی از دانشجویانش در کتابی کم‌حجم (چهل‌‌وهفت صفحه) روانه‌ٔ کتاب‌فروشی‌ها کرد تا ضمن اشاره به نُخبه‌کُشی فردی یا نسلی، به اصرار شاگرد دیگرش، نصیر عبادپور،که چاپ این داستان با پیگیری‌های او صورت گرفت، زندگی «افضل یزدان‌پناه» دانشجوی متوفی در تیرماه هفتاد و نُه را روایت بکند و به این ترتیب دیگران نیز بدانند چگونه پرونده زندگی یکی از نوابغِ ملی آینده، به‌دلیل عدم حمایت مسئولانِ وقت، برای همیشه بسته شد و کسی از این بابت نه خَم به اَبرو آوَرد و نَه مسئولیتی بر گردن گرفت.
	انگار قصه‌ی افضل، بهانه‌ای بوده برای پیش‌کشیدن حرف‌های بسیار. در حقیقت این کتاب‌، فرصتی است تا استاد، در فرصتی مختصر و مفید به نقد وضعیت دانشگاه و دانش‌جو بپردازد. پیش‌گفتار کتاب نیز به‌ قلم عبادپور، معرفِ محتوای کتاب است؛ این‌که ضعف در سیستم آموزشی مناسب جهت تحصیل یا نبودِ وضعیتِ مطلوبِ بهداشتی، باعث می‌شود افراد در آغاز زندگی از تحصیل محروم بشوند یا با نقصِ عضو و فلج جسمانی پا به دنیا بگذارند، مانند افضل یزدان‌پناه یا در وضعییتی بدتر، این شرایط نخبگان را برای همیشه از کشور فراری می‌دهد یا بعد از عمری تحصیل و تلاش در رشته‌ی مورد علاقه، آن‌ها را در جایی ناهماهنگ با رشته‌ی تحصیلی به کار می‌گُمارد.<ref name=''وقایع استان''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://vaghayeostan.ir/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a2%d8%b0%d8%b1%db%8c%d9%90-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%8c-%d9%86%d8%ae%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ab%d8%b1/\|عنوان= نگاهی به کتاب «آذریِ غریب»، نخستین اثر داستانیِ دکتر صادق زیباکلام آغازی بر پایان}}</ref>		انگار قصه‌ی افضل، بهانه‌ای بوده برای پیش‌کشیدن حرف‌های بسیار. در حقیقت این کتاب‌، فرصتی است تا استاد، در فرصتی مختصر و مفید به نقد وضعیت دانشگاه و دانش‌جو بپردازد. پیش‌گفتار کتاب نیز به‌ قلم عبادپور، معرفِ محتوای کتاب است؛ این‌که ضعف در سیستم آموزشی مناسب جهت تحصیل یا نبودِ وضعیتِ مطلوبِ بهداشتی، باعث می‌شود افراد در آغاز زندگی از تحصیل محروم بشوند یا با نقصِ عضو و فلج جسمانی پا به دنیا بگذارند، مانند افضل یزدان‌پناه یا در وضعییتی بدتر، این شرایط نخبگان را برای همیشه از کشور فراری می‌دهد یا بعد از عمری تحصیل و تلاش در رشته‌ی مورد علاقه، آن‌ها را در جایی ناهماهنگ با رشته‌ی تحصیلی به کار می‌گُمارد.<ref name=''وقایع استان''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://vaghayeostan.ir/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a2%d8%b0%d8%b1%db%8c%d9%90-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%8c-%d9%86%d8%ae%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ab%d8%b1/\|عنوان= نگاهی به کتاب «آذریِ غریب»، نخستین اثر داستانیِ دکتر صادق زیباکلام آغازی بر پایان}}</ref>
خط ۸۳:		خط ۸۲:
	مقدمهٔ داستانی آقای دکتر زیباکلام درباره نحوه ی زندگی افضل یزدان پناه که از جهتی شباهت‌های زیادی نیز با زندگی‌نامه‌ای دارد که ژان ژاک روس و متفکر فرانسوی قرن ۱۸ در شرح وصف زندگی خود در قید حیات نوشته است را بلافاصله بعد از چاپ اثر در سال۱۳۷۹ مطالعه کردم. تصور نمی‌کردم که ایشان در نگارش چنین سبک از نوشته هایی نیز بدین گونه ماهرانه عمل نماید. چه آثاری که پیش از این دیده بودم، بیشتر در زمینهٔ تجزیه و تحلیل و تحولات سیاسی و اجتماعی ایران و عمدتا هم به‌شیوه علمی و آکادمیک بوده است. اما جذابیت اثر و ارزش و اعتبار آن چه از بعد علمی و چه به‌لحاظ نوع سبک و نگارش باعث شد طی این چند سال پس از چاپ اول، بارها و بارها مطالعه کنم؛ اما به نحو اولی‌تر اگر از سبک و سیاق نگارش و ارزش ادبی اثر حاضر بگذریم، مهم‌ترین ویژگی این داستان به نظرم به نوع بازخوانی و تجزیه و تحلیل بنیادین و عمیق از تحولات سیاسی و اجتماعی ایران بازمی گردد که جای تامل بسیاری از این حیث دارد. از دید من شاید دکتر زیباکلام در هیچ‌یک از آثار و کتاب های قبلی خود همانند «ما چگونه ما شدیم»، «سنت و مدرنیته»، «انقلاب ایران» و... و آنچه به زعم خود مدت ها وقت خود را صرف ریشه یابی علل عقب ماندگی ایران کرده تا پاسخی برای این سؤال اساسی خود بیابد که«ما چگونه ما شدیم؟»، شاید به طور ناخواسته و از قضایای روزگار در لابلای همین نوشته و داستان کوتاه خود بدان رسیده باشد که: «ما اینگونه ما شدیم.»		مقدمهٔ داستانی آقای دکتر زیباکلام درباره نحوه ی زندگی افضل یزدان پناه که از جهتی شباهت‌های زیادی نیز با زندگی‌نامه‌ای دارد که ژان ژاک روس و متفکر فرانسوی قرن ۱۸ در شرح وصف زندگی خود در قید حیات نوشته است را بلافاصله بعد از چاپ اثر در سال۱۳۷۹ مطالعه کردم. تصور نمی‌کردم که ایشان در نگارش چنین سبک از نوشته هایی نیز بدین گونه ماهرانه عمل نماید. چه آثاری که پیش از این دیده بودم، بیشتر در زمینهٔ تجزیه و تحلیل و تحولات سیاسی و اجتماعی ایران و عمدتا هم به‌شیوه علمی و آکادمیک بوده است. اما جذابیت اثر و ارزش و اعتبار آن چه از بعد علمی و چه به‌لحاظ نوع سبک و نگارش باعث شد طی این چند سال پس از چاپ اول، بارها و بارها مطالعه کنم؛ اما به نحو اولی‌تر اگر از سبک و سیاق نگارش و ارزش ادبی اثر حاضر بگذریم، مهم‌ترین ویژگی این داستان به نظرم به نوع بازخوانی و تجزیه و تحلیل بنیادین و عمیق از تحولات سیاسی و اجتماعی ایران بازمی گردد که جای تامل بسیاری از این حیث دارد. از دید من شاید دکتر زیباکلام در هیچ‌یک از آثار و کتاب های قبلی خود همانند «ما چگونه ما شدیم»، «سنت و مدرنیته»، «انقلاب ایران» و... و آنچه به زعم خود مدت ها وقت خود را صرف ریشه یابی علل عقب ماندگی ایران کرده تا پاسخی برای این سؤال اساسی خود بیابد که«ما چگونه ما شدیم؟»، شاید به طور ناخواسته و از قضایای روزگار در لابلای همین نوشته و داستان کوتاه خود بدان رسیده باشد که: «ما اینگونه ما شدیم.»

	====رضا امیرخانی====		====[[رضا امیرخانی]]====
	غریبِ آذری را صادق زیباکلام نوشته است؛ فقط در ۴۷ صفحه و توسط انتشارات بیدگل منتشر کرده است. کتاب را شاید ملانقطی اگر نگاه کنیم و با اصولِ داستان‌نویسی بسنجیم، اصالتا داستان نباشد. خاطره‌ای باشد که به شکل داستانی نوشته شده است. یا حتی خاطره‌ای باشد که در یک تلاش نافرجام عاقبت به لحنِ داستانی دست نیافته باشد. اما در همین خاطره صفا و صداقتی هست که به صد داستان می‌ارزد. زیباکلام گوشه‌ای از خاطرات آکادمیک خود را، راجع به یک دانشجویِ مستعد شهرستانی بیان می‌کند. این که چه‌گونه به دانشگاه آمد، چه‌گونه فارغ‌التحصیل شد، چه‌گونه کار گیر نیاورد و چه‌گونه مرد! خواندم و گریستم...<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ermia.ir/contents.aspx?id=316\|عنوان= غریبِ آذری}}</ref>		[[پرونده:Amirkhani.jpg\|120px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>رضا امیرخانی</center>]]
			غریبِ آذری را صادق زیباکلام نوشته است؛ فقط در ۴۷ صفحه و توسط انتشارات بیدگل منتشر کرده است. کتاب را شاید ملانقطی اگر نگاه کنیم و با اصولِ داستان‌نویسی بسنجیم، اصالتا داستان نباشد. خاطره‌ای باشد که به شکل داستانی نوشته شده است. یا حتی خاطره‌ای باشد که در یک تلاش نافرجام عاقبت به لحنِ داستانی دست نیافته باشد. اما در همین خاطره صفا و صداقتی هست که به صد داستان می‌ارزد. زیباکلام گوشه‌ای از خاطرات آکادمیک خود را، راجع به یک دانشجویِ مستعد شهرستانی بیان می‌کند. این که چه‌گونه به دانشگاه آمد، چه‌گونه فارغ‌التحصیل شد، چه‌گونه کار گیر نیاورد و چه‌گونه مرد! خواندم و گریستم...<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://ermia.ir/contents.aspx?id=316\|عنوان= غریبِ آذری}}</ref>{{سخ}}

	====روزنامه شرق====		====روزنامه شرق====
			[[پرونده:Sharq.png\|200px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>روزنامه شرق</center>]]
	در بین آثار صادق زیباکلام، به‌جز کتاب‌هایی مثل «ما چگونه ما شدیم؟»، «عکس‌های یادگاری با جامعه مدنی»، «هاشمی رفسنجانی و دوم خرداد»، «سنت و مدرنیته» و...، کتاب دیگری هم دیده می‌شود که می‌توان آن را متفاوت‌ترین کار او دانست. «آذری غریب» عنوان کتابی کم حجم از زیباکلام است که به تازگی توسط نشر بیدگل به چاپ سوم رسیده است؛ اما «آذری غریب» از این بابت می‌تواند متفاوت‌ترین کار زیباکلام باشد که نه یک تحلیل سیاسی که گزارشی است از ماجرایی واقعی و شخصی که برای یکی از دانشجویان زیباکلام اتفاق افتاده. هرچند که در «آذری غریب» هم می‌توان نظرات سیاسی زیباکلام را دید؛ اما این کتاب گزارشی است کاملاً مستند که زیباکلام از اتفاقی که سخت تحت تأثیرش بوده نوشته است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2887282\|عنوان= صدای مبهم گذشته}}</ref>		در بین آثار صادق زیباکلام، به‌جز کتاب‌هایی مثل «ما چگونه ما شدیم؟»، «عکس‌های یادگاری با جامعه مدنی»، «هاشمی رفسنجانی و دوم خرداد»، «سنت و مدرنیته» و...، کتاب دیگری هم دیده می‌شود که می‌توان آن را متفاوت‌ترین کار او دانست. «آذری غریب» عنوان کتابی کم حجم از زیباکلام است که به تازگی توسط نشر بیدگل به چاپ سوم رسیده است؛ اما «آذری غریب» از این بابت می‌تواند متفاوت‌ترین کار زیباکلام باشد که نه یک تحلیل سیاسی که گزارشی است از ماجرایی واقعی و شخصی که برای یکی از دانشجویان زیباکلام اتفاق افتاده. هرچند که در «آذری غریب» هم می‌توان نظرات سیاسی زیباکلام را دید؛ اما این کتاب گزارشی است کاملاً مستند که زیباکلام از اتفاقی که سخت تحت تأثیرش بوده نوشته است.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2887282\|عنوان= صدای مبهم گذشته}}</ref>

همزاد در ‏۱ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۴۴

2019-07-23T12:44:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات کتاب		{{جعبه اطلاعات کتاب
	\|عنوان = ~~آذریِ~~ غریب		\|عنوان = آذری غریب
	\|تصویر = Azari gharib.jpg		\|تصویر = Azari gharib.jpg
	\|اندازه تصویر = 220px		\|اندازه تصویر = 220px