<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=%D9%86%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%BE%D9%86%D8%A7</id>
	<title>ویکی‌ادبیات - مشارکت‌های کاربر [fa]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=%D9%86%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%BE%D9%86%D8%A7"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7/%D9%86%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF%D9%BE%D9%86%D8%A7"/>
	<updated>2026-07-06T17:33:25Z</updated>
	<subtitle>مشارکت‌های کاربر</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.42.1</generator>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=43605</id>
		<title>احمد محمود</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=43605"/>
		<updated>2021-02-15T09:25:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                     = احمد محمود&lt;br /&gt;
|تصویر                   = Untitled.png&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر             = &lt;br /&gt;
|نام اصلی                = احمد اعطا&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت            = نویسندگی&lt;br /&gt;
|ملیت                    = ایرانی&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد              = ۴دی۱۳۱۰&lt;br /&gt;
|محل تولد                = اهواز&lt;br /&gt;
|والدین                  = &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ               = ۱۲مهر۱۳۸۱&lt;br /&gt;
|محل مرگ                 = تهران&lt;br /&gt;
|علت مرگ                 = بیماری ریوی&lt;br /&gt;
|محل زندگی               = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی        =&lt;br /&gt;
|مدفن                    = امامزاده طاهرِ کرج&lt;br /&gt;
|در زمان حکومت           =&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم             =&lt;br /&gt;
|نام دیگر                = &lt;br /&gt;
|لقب                     =&lt;br /&gt;
|بنیان‌گذار               =&lt;br /&gt;
|پیشه                    = داستان‌نویس &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی         =&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری             = [[واقع‌گرایی]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                  = &#039;&#039;[[همسایه‌ها]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[زمین سوخته]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[مدار صفر درجه]]&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                 =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها             =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها              =&lt;br /&gt;
|دیوان اشعار             =&lt;br /&gt;
|تخلص                    = &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر   =&lt;br /&gt;
|همسر                    = طاهره ناجی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان= طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = سیامک، سعیده، بابک و سارک&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = &lt;br /&gt;
|دانشگاه                =&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = دو رمان [[همسایه‌ها]]{{سخ}}و [[زمین‌سوخته]]&lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         =&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وبگاه                  = &lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = پکا&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml |عنوان= بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و جایزهٔ [[جایزه ادبی هوشنگ گلشیری|هوشنگ گلشیری]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان= دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ahmad Mahmoud.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اگر عشق دل آدم را تکان نده{{سخ}}چطور بفهمه که زنده‌س؟!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|احمد محمود|۱۳۷۶|ک= مدار صفر درجه|ص= ۱۷۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;احمد اعطا&#039;&#039;&#039; ملقب‌به &#039;&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&#039; نویسندهٔ رمان پرمخاطب [[همسایه‌ها]] است که [[مدار صفر درجه]] و بیش از سیزده اثر دیگر را نیز پیرو مکتب [[واقع‌گرایی اجتماعی]] خلق کرد. محمود را نویسنده‌ای می‌شناسند آگاه به زمانهٔ خویش و بینا به مضامین سیاسی. دریافت جوایز ادبی متعدد و ترجمه‌ٔ آثارش به‌زبان‌های گوناگون، آوازهٔ محمود را به آن‌سوی مرزها کشاند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
احمد محمود را پیشاهنگ نحلهٔ داستان‌نویسی جنوب ایران می‌دانند. محمود از داستان‌نویسانی است که &#039;&#039;&#039;قصّهٔ جنوب&#039;&#039;&#039; را ماندگار کرد. وی از پدر و مادری دزفولی به‌دنیا آمد. آنان پس از جنگ دوم جهانی به اهواز کوچ کرده‌ بودند تا فرصت شغلی بیابند. احمد در اهواز درس خواند و از دبیرستان شاپور سابق دیپلم گرفت. در همایش‌های حزبی اواخر دهه۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر۱۰ زرهی اهواز افتاد. پس از گذراندن دوران زندان و تبعید و شکنجه، یعنی اواخر دهه۳۰ داستان بلند و جذاب «داستان یک شهر» را نوشت که دست‌چین این تبعید رنج‌بار اما پرتجربه بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=|عنوان= یاد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
ادبیات احمد محمود را از لحاظ درون‌مایه و فضا و محتوا بازتاب جنوبی جهان‌‌شمول می‌دانند&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حموله&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و محمود را نویسنده‌ای می‌خوانند که به متن زندگی پرداخته و رنج‌های اجتماعی را ترسیم کرده است. وی استاد مسلّم خلق فضا و زبان است و در آثارش نفت، اعتصاب، مبارزه، شط، کشتی، لنج، گرما و شرجی، نخل، خانه‌های کارگری، بیست‌فوتی‌ها، بلوک‌های کارمندی... قصّه‌های آشنایی‌ است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ادبیات محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;نویسنده‌ای که باید پیامبر ادبیات جنوب لقب گیرد&#039;&#039;&#039; مهره‌ٔ تأثیرگذار هم‌نسلان خود و نسل‌های بعد شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ادبیات محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
محمود از معدود نویسندگانی است که خود را از هر سو درگیر رمان کرد. شخصیّت‌پردازی، فضاسازی، دیالوگ‌نویسی، خلق ماجراها و تعلیق‌های متعدد همه و همه از نویسنده‌ای خبر می‌دهد که اصولاً با انبوهی از اطلاعات تاریخی معاصر و به‌ویژه شناخت انسان معاصر روبه‌رو است. چاپ رمان [[همسایه‌ها]] محمود را به اعتباری رساند که بتواند به نوشتنِ تمام‌وقت بپردازد. آثار او به‌زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی و ارمنی ترجمه و چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===همیشه درگیر مجوز بوده‌ام===&lt;br /&gt;
محمود دربارهٔ انتشار داستان‌هایش گفته: «تاکنون همهٔ آثارم تقریباً به چاپ چندم رسیده‌اند؛ اما همیشه برای کسب جواز انتشار آثارم با دستگاه سانسور دولتی درگیری داشته‌ام. این درگیری موجب شده که سال‌ها هیچ اثری از من چاپ نشود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کرگدن باش===&lt;br /&gt;
احمد محمود جایی از یادداشت‌های روزانه‌اش می‌نویسد: «واقعاً که نویسنده تو مملکت ما باید پوستش از پوست کرگدن کلفت‌تر باشد تا بتواند به نوشتن ادامه بدهد.» این را بعد از شرحی درباره گیرکردن رمان [[همسایه‌ها]] به‌قول خودش در &#039;&#039;اداره‌ٔ سانسور شاهنشاهی‌&#039;&#039; و [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزارت ارشاد جمهوری اسلامی]] نوشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حقیقت این است که حرف من، کتاب من است. وقتی چند سال است که روا یا ناروا از چاپ آثارم جلوگیری می‌شود، دیگر چه حرفی برای گفتن می‌ماند؟&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
به شهادت یادداشت‌های روزانه‌اش، او خودش یک کرگدن بود که اگر نبود، با روزگار سختی که پس از زندان و تبعید، مشکلات مالی، جنگ هشت‌ساله و جلوگیری از انتشار کتاب‌هایش تجربه کرده بود، نوشتن آن تعداد کتاب ممکن نمی‌شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان= خوابگرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نامه‌ای به گلستان===&lt;br /&gt;
محمود در نامه‌ای به ابراهیم گلستان از چاپ کتاب آدم زنده می‌نویسد: «... در این فاصله یک کتاب ۲۰۰صفحه‌ای از من منتشر شد با نام «آدم زنده» که روی جلدش آمده است نوشته: ممدوح‌بن‌عاطل ابونزّال و مترجم: احمد محمود که اگر فرصت کنید و بخوانید حتی نخوانید (همراه این نامه برایتان پست می‌کنم) خودتان دستگیرتان می‌شود قضیه از چه قرار است و این هم مشروط است به اینکه از خیبر پست سالم بگذرد و به دستتان برسد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودم نوشتم!===&lt;br /&gt;
محمود داستان بلند «آدم زنده» را می‌نویسد و نام خودش را مترجم ذکر می‌کند. احمد محمود در مقدمه این کتاب، دربارهٔ نویسنده که او را «ممدوح‌ابن‌عاطل ابونزال» معرفی می‌کند، چنین توضیح می‌دهد: «نویسنده این کتاب فرد نا‌شناسی است که دربارهٔ او اطلاعات کمی وجود دارد؛ جزاینکه در قاهره به‌دنیا آمده و در دهه۹۰ هم از دنیا رفته است.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود با این کار خود، به‌طرز دردآوری سانسور کتاب در ایران را به تمسخر گرفته است.&lt;br /&gt;
«خودم نوشتم... کتاب را به اسمی عربی معرفی کردیم. انگار که حوادثش در بغداد می‌گذرد و ربطی به ما ندارد. راحت و آسوده چاپ شد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از اعطا تا محمود===&lt;br /&gt;
نام شناسنامه‌ای محمود «احمد اعطا» است. محمود وقتی داستان کوتاه «صب می‌شه» را به هیئت تحریریه مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039; برای چاپ ارائه داد، از ترس اینکه مبادا دوستانش او را مسخره کنند و بگویند حالا احمد اعطا هم خودش را در جرگهٔ نویسندگان جا زده است، از هیئت تحریریه خواست تا این داستان را به نام مستعار «احمد احمد» منتشر کنند و مجله هم همین کار را کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هفتهٔ بعد، احمد اعطا داستان دیگری را به مجله داد که نام شخصیت اصلی داستان محمود است. گروه هیئت تحریریه به او گفتند دوستی دارند به نام «احمد موسوی» که نوشته‌هایش را زیرِ نام مستعار «احمد احمد» می‌نویسد و بهتر است نام دیگری انتخاب کند. او هم می‌گوید پس بنویسید: «احمد محمود» و چنین می‌شود که نام احمد محمود ماندگار می‌شود و همهٔ آثار احمد اعطا در پنجاه سال گذشته زیر نام احمد محمود به‌چاپ می‌رسد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان= «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:مول.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اولین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===نویسندهٔ خجالتی===&lt;br /&gt;
محمود پس از پایان دورهٔ تبعید و بازگشت به اهواز تصمیم گرفت داستان‌هایش را که قبلاً در مجلات &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039; و &#039;&#039;ایران&#039;&#039; به‌چاپ رسیده بود، به‌صورت مجموعه‌ای به نام «مول» منتشر کند. این در حالی بود که به‌تازگی از تبعید برگشته بود و از نظر مالی در مضیقه بود. با یکی از دوستانش به نام «احمد آقایی» این موضوع را درمیان می‌گذارد. آقایی پیشنهاد می‌دهد محمود پول قرض بگیرد و کتاب را چاپ کند. محمود می‌گوید: &#039;&#039;«اگر کتاب‌ها فروش نرفت چگونه قرضم را پس بدهم؟»&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آقایی به او دلگرمی می‌دهد که کتاب‌ها فروش خواهند رفت. محمود پولی تهیه می‌کنند و باهم به تهران می‌روند. وقتی به چاپخانه می‌رسند محمود داخل نمی‌رود و آقایی داستان‌ها را می‌برد و به مسئول چاپخانه به نام «زنده‌دل» نشان می‌دهد. زنده‌دل می‌پرسد، خود نویسنده کجاست؟ وقتی آقایی می‌گوید نویسنده‌اش خجالت می‌کشد و بیرون ایستاده، می‌خواهد نویسندهٔ متواضع داستان‌ها را ببیند. هزار نسخه چاپ می‌شود. نهصد نسخه را به اهواز می‌برند و به‌فروش می‌رسد و محمود قرضش را می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:دریا هنوز آرام است محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یه کیلو ببر یه دونه جایزه بگیر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===جایزهٔ دو کلیلو کتابم را بده!===&lt;br /&gt;
محمود از چاپ کتاب «دریا هنوز آرام است» می‌گوید:&lt;br /&gt;
:سال ۴۰ یا ۴۱ که در جیرفت کرمان کار می‌کردم روزی بسته‌ای پستی به دستم رسید. ۳۰ نسخه از کتاب  بود. خوش‌حال شدم و متعجب از تیراژ ۳۰۰۰ تایی درحالی‌که کتاب پر از غلط تایپی بود و تیراژ معمول بهترین کتاب‌ها هم روی ۱۰۰۰ تا بود. بعد شنیدم که آقای کاشی‌چی کتاب را کیلویی می‌فروشد و در ازای هر کیلو کتاب یک نسخه «دریا هنوز آرام است» را مهر جایزه می‌زند و به خریدار یک کیلویی جایزه می‌دهد. بهای هر کتاب ۴۰ ریال بود. من هم سری به چاپخانه زدم و دو کیلو (احتمالاً) کتاب «دریا هنوز آرام است» خریدم. دو کیلو را تحویل گرفتم و گفتم: «جایزه‌اش چه شد؟» گفت: «اِ! تو که دو کیلو از همین را خریدی!» و گفتم به‌هرحال جایزه‌اش را هم می‌خوام. دو تا جایزه «دریا هنوز آرام است» را گذاشت روی دو کیلو «دریا هنوز آرام است» و تحویل داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از ده‌سالگی در &#039;&#039;&#039;حرکت&#039;&#039;&#039;=== &lt;br /&gt;
محمدعلی به پسرش می‌گوید: گفته‌ام حاج‌حسن سراج برای عیدت کفش شورو بدوزد. عصر که از مدرسه آمدی برو پات را قالب بگیرد. احمد از شادی بال درمی‌آورد. روزهای آخر بهمن است. عصر از مدرسه تا خانه را یک نفس می‌دود. کیف و کتابش را پرت می‌کند. لقمهٔ نان و پنیرش را لوله می‌کند. می‌دود تا بازار سرپوشیده تا کفش‌دوزی حاج‌حسن. پا را اندازه می‌زند. باید ۲۰ روز منتظر بماند. سر راه می‌رود کارونِ سیلابی را ببیند و کشتی‌ها و پل سفیدش را. نگاهش می‌ماند پیش جاشوهای شرکت کشتی‌رانی. حواسش پرت بوی ماهی کباب و قلیان می‌شود. شب شده. می‌دود. سر راه می‌بیند که سینما میهن خلوت است. بوی نان‌برنجی قدم‌هایش را سست می‌کند. دست توی جیب می‌کند. پولی ندارد. دیروقت شده. می‌دود. مادر دم در خانه منتظر است. خدا به دادت برسد. قل هو الله بخوان. هفت بار می‌خواند و فوت می‌کند به خودش. پدر کمربند دور دست پیچانده، منتظر است؛ سه ضربه. تا یادت بماند این‌قدر سربه‌هوا نباشی! حاج‌حسن خلف وعده می‌کند. بالاخره روز آخر اسفند کفش آماده می‌شود. شب می‌گذارد بالای رخت‌خوابش. بوی سبزی پلو، کلوچه اهوازی، چرم تازه. دم سال تحویل است. کفش به پایش تنگ است. بند جورابش گم شده. حسرت به دلش می‌ماند با رخت و کفش نو بنشیند پای سفره. پدر می‌پرسد؛ مگر همانجا امتحانش نکردی؟ امتحان کرده. اندازه بود. پدر کفش را نگاه می‌کند. بند جوراب توی کفش است. کفش اندازه می‌شود. رخت نو، کفش نو و سال تحویل می‌شود. دل لرزیدن‌ها تمام می‌شود. همهٔ هیجان‌ها و انتظار کشیدن‌ها. نمی‌داند چرا چنین شده. ده‌ساله است. «&#039;&#039;&#039;نمی‌دانستم آنچه هست از لذت رنج، از دلزدگی تا اشتیاق، از کوشش و توفیق تا سرخوردگی همه، شوق و ذوق حرکت است برای رسیدن. لذتِ وظیفه است، لذتی که در ذات وظیفه است و بر دوش‌مان. در راه رسیدن و آغازی دیگر و شور و التهاب دیگر در حرکت دیگر و باز آغاز دیگر.&#039;&#039;&#039;»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود|ص= ۶۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حق‌التألیف!===&lt;br /&gt;
محمود در یادداشت‌هایش نوشته که «کتاب پسرک بومی و غریبه‌ها را انتشارات بابک چاپ کرد، هر دو در سال۱۳۵۰ حق‌التألیف هم داد؛ سیصد تومان و تعدادی شلوار کار. یکی هفده تومن حساب کرد که از تولیدی همسایه‌اش گرفت و داد بردم خانه بچه‌ها بپوشند. خودم هم پوشیدم. تو خانه خوب بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===داستان مدادها و نوشتن===&lt;br /&gt;
محمود در در جوانی با خودنویس می‌نوشت ولی بعدها مداد را جایگزین کرد. شب به شب ١۶ مداد را می‌تراشید و فردایش دیگر مدادی نمی‌تراشید، همین که مدادی تمام می‌شد، مدادی دیگر جایگزین می‌کرد. هنگام نوشتن نمی‌خواست هیچ چیزی تمرکزش را به‌هم بریزد یا مزاحمش شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%BE%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DA%A9-%D8%A7%D8%B9%D8%B7%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A8&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به‌روایت پسرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===اوّلین کتاب=== &lt;br /&gt;
اوّلین بار محمود با کتابی از [[صادق هدایت]] به نام «فردا» با کتاب‌خوانی آشنا می‌شود، حول‌وحوش ۱۳۳۰. او از خواندن این داستان لذت می‌برد و به‌گفتهٔ خودش شادی این کتاب یکی از انگیزه‌های او برای داستان‌نویسی بوده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسان‌گرا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از احساس که برآید===&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;درد نسلم بر دوشم نشسته و درد تمام تاریخ&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;گیاه خواب زرد می‌بیند&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;در پاییز&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;مورچه خواب انبار خوشه‌های طلایی گندم&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;خرس خواب زمستانی و من&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;خواب نان گندم زرد طلایی&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;در زمستان این مرز پرگهر&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
::::::&amp;lt;font color=darkmagenta&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;احمد محمود آذر۱۳۷۴&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احمد عاشق همسرش بود===&lt;br /&gt;
«اگر چنین همسری نداشتم، احمد محمود نمی‌شدم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود قبل از اینکه کتابی را به‌چاپ بسپارد، اول آن را برای خانواده‌اش می‌خواند و به آن‌ها می‌گفت بی‌رحم باشند و نظرشان را خیلی محکم بدهند؛ ولی دوست نداشت بعضی مطالب کتاب، همسرش را آزار بدهد. به‌همین‌دلیل وقتی داشت [[همسایه‌ها]] را می‌نوشت، اجازه نمی‌داد همسرش آن را بخواند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد، هم نویسنده‌ای چیره‌دست بود و هم به خانه و خانواده پایبند. به‌ بیان بابک:&lt;br /&gt;
:«پدر واقعاً مرد خانواده هم بود. مثل بعضی‌ها نبود که فکر می‌کنند؛ چون سمت روشن‌فکری رفته‌اند، به خانواده خود بی‌توجه باشند او هرگز چنین نبود و اتفاقاً مردی سنتی بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عاشقانهٔ یواشکی===&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]]، شیفتهٔ نویسندهٔ هم‌نام خودش است. در مصاحبه‌ای از این شیفتگی می‌گوید:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;گفته بود فلانی بیاید ببینمش؛ اما من فقط رمان را برایش فرستادم. بد عهدی با خودم کرده بودم! یک بار در نمایشگاه کتاب، دو ساعت دورادور نشستم و او را تماشا کردم. بعد هم در مراسم «انتخاب بیست اثر داستانی پس از انقلاب» او را دیدم. دو، سه ردیف پشت سر او نشستم تا خوب بتوانم ببینمش. الان که فکرش را می‌کنم، می‌بینم چه لحظات خوش و سرمست‌کننده‌ای بود. عاشقانهٔ یواشکی!&#039;&#039;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود تنها بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از عشق کم نوشته‌ام===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید از عشق و زن کم نوشته‌ام:&lt;br /&gt;
:از عشق کم نوشته‌ام. در [[همسایه‌ها]] کمی به آن پرداخته‌ام و متأسفانه همان باعث شده است که اجازه چاپ مجدد نگیرد. خودم را در عشق سانسور نکرده‌ام جاهایی که حس کرده‌ام نیاز است از آن گفته‌ام. شاید فکر می‌کرده‌ام همین قدر لازم است. شاید حقش بود بیشتر می‌پرداختم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از زن کم نوشته‌ام و این شاید نقص چشمگیر کار من باشد و شاید هم به‌دلیل مردسالاریِ جامعهٔ ما. شاید چون در جامعه مردها بیشتر مسلط‌اند و بیشتر فعال‌اند یا شاید قشر یا اقشاری را که مطرح می‌کنم چنین خصلت و خصوصیاتی دارند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از مرگ همان قدر نوشته‌ام که لازم بود. با مرگ راحت برخورد می‌کنم. مرثیه‌خوانی نمی‌کنم. بستگی دارد به وضع روحی، سنتی و فرهنگی کسانی که کسی را از دست داده‌اند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Hamsayeha.chape3.paltoee.JPG|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تجدید چاپ شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====محمود عاشق سینما و نمایش بود====&lt;br /&gt;
سال۱۳۳۸ در روزنامه آگهی شد که نمایشنامهٔ «مولیر» در تالار «پارس» لاله‌زار تهران به روی صحنه می‌رود. بی‌پولی نمی‌توانست مانع از رسیدن محمود به تماشای نمایشنامه شود. او همراه دوستش با قطار راهی تهران شد. درحالی‌که باید پول قطار و مسافرخانه و بلیط و شام را باید با صد تومان می‌داد. متصدی سالن که می‌فهمد آن‌ها از اهواز برای دیدن نمایش آمده‌اند در ردیف دوم جای‌شان می‌دهد. شب را در مسافرخانهٔ امیرکبیر اقامت می‌کنند و خوش‌حال برمی‌گردند اهواز.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سیگار بکش!====&lt;br /&gt;
احمد محمود رو به دوربین می‌گوید: «این سیگار داره منو می‌کُشه؛ ولی باز می‌کِشم.» بعد ته سیگارش را خاموش می‌کند و می‌خندد. می‌گوید: «دکترها می‌گویند سیگار نکش. فقط یکی از دکترها گفته روزی ده تا سیگار برای تو لازم است. بکش.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله مثل حلوا===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «دورهٔ ما با الان بسیار متفاوت بود. تنها یک مجله به دست ما می‌رسید به اسم &#039;&#039;سخن&#039;&#039; و ما آن را مثل حلوا می‌خوردیم. استادی نبود که کارمان را نشانش بدهیم، بخواند و نقد کند. دو سه‌نفری دور هم می‌نشستیم و می‌خواندیم و انتقاد می‌کردیم بی‌آنکه نقدمان پایه و اساسی داشته باشد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حس مادری===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من همیشه نسبت به زنان و مردانی که در سن پیری مشکل دارند و زندگی‌شان راحت نیست، واقعاً دل می‌سوزانم. من مرد هستم و نمی‌توانم ادعا کنم که حس مادری دارم؛ اما احساسات یک مادر را حس کرده‌ام. این پیرزن‌ها چه در «دیدار» چه در «ننه‌امرو» چه در «عصای پیری» کسانی هستند که یک عمر بار سنگین را به‌دوش کشیده‌اند و حالا دیگر باید بگذارندش زمین و نفسی به‌راحت بکشند. لازم نیست مادر باشم تا این را حس کنم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گشتم، نبود، نگرد، نیست!====&lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی می‌گوید: «برخی شخصیت‌های زن در داستان‌های مختلف هستند که آدم دوست دارد آن‌ها را ببیند و یکی از آن‌ها یکی از شخصیت‌های زن در اثر محمود بود. یک بار به محمود گفتم دلم می‌خواهد این شخصیت را ببینم، کجا می‌توانم پیدا کنم؟ محمود خندید و گفت: «خود من هم دنبالش می‌گردم.» آن شخصیت هم خورشیدکلاه بود در داستان یک شهر.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:870267 381.png|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعیدی رنج‌بار و پرحاصل&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مرا مارکسیست خواند===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «رمان درخت انجیر معابد را کسی آستین بالا نزد ببیند چه هست. همین طور مدار صفر درجه را جز یک نفر بچه مسلمان که من با او سازگاری ندارم. او مرا مارکسیست و کمونیست و ضدمذهب و ضدرهبری خواند و همین آدم مرا از جایزه محروم کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جایزهٔ ویژهٔ جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» ===&lt;br /&gt;
====نگاه بهت‌زدهٔ محمود====&lt;br /&gt;
قرار بود ‌&#039;&#039;جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران&#039;&#039; جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» در سال۱۳۷۶ را به کتاب احمد محمود بدهند؛ اما رمان [[مدار صفر درجه]] ضدجنگ خوانده شد و این جایزه سوخت. وزیر وقت ارشاد گفت: «من هرگز نگاه بهت‌زده و غم‌آلود احمد محمود را از یاد نمی‌برم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جایزه را ندادند!====&lt;br /&gt;
احمد محمود از جایزهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جایزه را ندادند! چه بکنم؟! بروم با آن‌ها دعوا بکنم؟! اول عنوان کردند که برندهٔ جایزهٔ ممتاز رمان [[مدار صفر درجه]] است. تا لحظهٔ آخر هم تصمیم همین بود. حتی به مراسم دعوتم کردند. بیست جایزه از نفر اول تا بیستم و یک جایزهٔ ممتاز که اختصاص داشت به من. اسامی را از پایین خواندند تا رسید به من. حالا باید جایزهٔ ممتاز را اعلام می‌کردند و می‌دادند. لوحش هم روی میز بود؛ اما اعلام کردند خانم‌ها آقایان بفرمایید برای پذیرایی! همه رفتند بیرون. لوح را هم برداشتند بردند!&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران و...}}&amp;lt;/ref&amp;gt; علت حذف من مطابق آنچه مطبوعات نوشتند اتهاماتی بود که هرچه در خودم و در زندگی خودم گشتم هیچ نشانه‌ای از هیچ‌یک از این اتهامات ندیدم. به‌نظر می‌آید که در جامعه‌ی مدنی مورد ادعای اخیر، من یکی جا نگرفته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تکه نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جای احمد محمود خالی بود!====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]] که کتاب [[سفر به گرای ۲۷۰ درجه]] اش، جایزه بیست سال داستان‌نویسی برای ادبیات پایداری را برنده شد؛ اما در صدر لیست کتاب‌های این حوزه [[زمین سوخته]] را معرفی می‌کند و می‌گوید: «گفته بودند احمد محمود جزو برندگان است و وقتی اسامی را اعلام کردند، اسمش نبود. همه شوکه شده بودند. وقتی دوستان خبرنگار نظرم را درباره انتخاب‌ها پرسیدند، گفتم جای احمد محمود خالی بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[محمدرضا سرشار|رهگذر]] و جایزهٔ محمود====&lt;br /&gt;
رضا رهگذر در متنی با عنوان &#039;&#039;حکایت من و حذف نام احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۱۳۷۸&#039;&#039; این طور نوشته: :«واقعیت این است که فقیر تا امروز هرگز افتخار این را نداشته‌ام که چه برای خودم و چه برای دیگران نامه‌ای خطاب به مقام معظم رهبری بنویسم. البته از اینکه نقدم باعث وقوع چنین اتفاق مثبت مهمی شده است بسیار خوش‌حالم و خدا را شکر می‌کنم و از هر مسئولی که براساس نقد مذکور دستور حذف اثر مذکور را از فهرست مورد اشاره داده است صمیمانه سپاسگزارم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;حکایت من&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html|عنوان= حکایت من و حذف نام احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آبگوشت اوین===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من ترجیح می‌دهم آبگوشت اوین را بخورم تا بهترین زندگی را در آمریکا یا اروپا داشته باشم. من این جایی هستم اگر بروم می‌میرم. گفته‌اند از هر نطر تأمینم می‌کنند بروم انجا کار کنم. نه می‌توانم در انجا کار ادبی بکنم و نه می‌توانم زندگی کنم، حتی در امریکا.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرزمین آدم مثل سینهٔ مادر است که به او شیر می‌دهد. نویسنده‌ای که از سرزمین خودش دور می‌شود، مثل بچه‌ای است که از سینهٔ مادرش دور افتاده باشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ادبیات اقلیمی در ادبیات احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان= ادبیات اقلیمی در ادبیا تا احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===در سوگ محمود===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|right|عاشقان چون زندگی زاینده‌اند{{سخ}} عاشقان در عاشقی پاینده‌اند{{سخ}} عشق از جانی به جانی می‌رود{{سخ}}داستان از جاودانی می‌رود{{سخ}}مرد عاشق نمی‌می‌راندش{{سخ}}در چراغی تازه می‌گیراندش{{سخ}}سرنوشت اوست این خود سوختن{{سخ}}شعله گرداند چراغ افروختن{{سخ}}[[ه‍.ا.سایه]] در سوگ محمود&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آخرین بازخوانی کتاب زندگی در واپسین روزها===&lt;br /&gt;
[[محمود دولت‌آبادی]] در واپسین روزهای زندگی‌ احمد با شاخه‌ای گل آفتابگردان در بیمارستان به عیادتش می‌رود. احمد موقع خداحافظی از او می‌خواهد جلو برود و بارها و بارها پیشانی دولت‌آبادی را می‌بوسد و داستان زندگی‌اش را مرور می‌کند و یک جا می‌گوید: «... و در مقطعی تو را پیدا کردم.» دولت‌‌آبادی می‌گوید: «من در عمق چشم‌هایش درخشش و قدرت یافتم. قطعاً می‌دانست دارد تمام می‌کند و گویی این کتاب زندگی خودش را در کمالِ فشردگی و دقت و نظم طی چند دقیقه بازخوانی کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عقربه‌هایی که ایستادند===&lt;br /&gt;
بابک اعطا در مصاحبه‌ای به ساعت رومیزی اتاق کار پدرش اشاره می‌کند و می‌گوید: «من این ساعت را روی ساعت فوت ایشان ۱۰:۲۰ نگه داشتم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:واپسین روزها.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;واپسین روزهای نویسندهٔ جنوب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===[[همسایه‌ها]]ی پربرکت===&lt;br /&gt;
این رمان محمود که نخستین بار در سال۱۳۵۳ منتشر شد، آنچنان اقبالی یافت که به‌گفتهٔ بابک اعطا، پسر احمد محمود، در گفت‌‌وگو با روزنامه شرق، محمود که تا آن زمان مجبور بود برای تأمین معاش چند کار را به‌طور هم‌زمان انجام دهد، با درآمد حاصل از همسایه‌ها توانست به آرزوی دیرینهٔ خود برسد؛ در خانه بنشیند و فقط بنویسد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===پاتوق غروب اهواز===&lt;br /&gt;
پاتوق محمود دکهٔ کتاب‌فروشی «رجبعلی بوستان» نبش خیابان پهلوی سابق (امام خمینی) اهواز بود. حسن ناجی، احمد آقایی، [[محمد ایوبی]] و [[سیدمحمود سجادی]] اغلب غروب‌ها کنار این دکه دور هم جمع می‌شدند. این دورهمی‌ها به پیشنهاد محمود جدی‌تر شد و تبدیل به جلسات ادبی و گاه سیاسی شد. هرکس نوشته‌های خودش را می‌خواند. کریم پرتو، حبیب‌الله ریخته‌گر و عبدالرضا قناد نیز در این جلسات حضور داشتند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نوجوانی و حسرت سفر===&lt;br /&gt;
احمد نوجوان تعطیلات تابستانی را به‌ کارکردن می‌گذراند تا کمکی برای معاش خانوادهٔ دوازده نفره باشد. آرزوی سفر تابستانه و خلاصی از گرمای نفس‌بر اهواز دست نداد تا تابستان۱۳۲۰ که احمد با پدر راهی مشهد شد. زیارت و سیاحتی بود برای کودک سفرنرفته. اما پا نرسیده به حرم خبر می‌رسد که «ارتش انگلیس خوزستان را تصرف کرده و اهواز با خاک یکسان شده.» پدر و پسر شتابان و فلاکت‌بار از سفر باز می‌گردند و در مقابل چشمان حیرت‌زدهٔ خود اهواز را سر جای خودش می‌بینند که پاسبان‌های هندی جای پاسبان‌های خودی را گرفته‌اند. حسرت سفر بر دل احمد جوان می‌ماند و باز هم کار تابستانه و کسب تجربه تا نویسندگی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:THTd01AQTd8MMWA4tHCEHrHU.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;کتابی که چاپ نشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]] بعد از چاپ اول توقیف شد. بعد از ۲۰ سال دوباره چاپ و دوباره توقیف شد. دلیل این ممنوعیت را دفعهٔ اول، بار سیاسی کتاب و دفعهٔ دوم مبتذل‌بودن آن عنوان کردند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باوی ساجد، حبیب|۱۳۹۶|ک= احمد محمود، ادبیات معاصر ایران در گذر زمان-۱)|ص= ۴۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:black{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039; وزارت ارشاد جواب روشنی دربارهٔ انتشار مجدد [[زمین سوخته]] خلال دو سال که این رمان روی میز ممیزی افتاده است، نداد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:سنگ مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با آبی آسمان درهم شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===عکس سنگ‌قبر و داستانکی از تشییع جنازه و جزییات آن===&lt;br /&gt;
احمد محمود در بیمارستان‌ مهرداد تهران بستری شد و پس از هشت روز زندگی‌کردن در حالت اغما زندگی ابدی خود را از صبح روز دوازدهم مهرماه۱۳۸۱ آغاز کرد. پیکرش در گورستان امامزاده طاهر کرج و در کنار بزرگانی چون [[هوشنگ گلشیری|گلشیری]] و [[احمد شاملو|شاملو]]  به خاک سپرده شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مراسم تشییع جنازهٔ پیکر احمد محمود از مقابل تالار وحدت آغاز شد و عدهٔ زیادی از نویسندگان، هنرمندان، فیلمسازان، دانشجویان، فرهنگیان، دانشگاهیان و اهل ادب و هنر ایران چون: فریبرز رئیس‌دانا، [[لیلی گلستان]]، [[امیرحسن چهل‌تن]]، [[منوچهر آتشی]]، جعفر دهقانی‌نسب، انور خامه‌ای، [[محمود دولت‌آبادی]]، عطاء‌الله مهاجرانی، [[ابراهیم یونسی]]، [[منصور اوجی]]، [[فیروز زنوزی جلالی]]، [[محمد بهارلو]]، [[اسدالله امرایی]]، [[سیدعلی صالحی]]، محمود معتقدی، [[پوران فرخزاد]]، غلام‌حسین سالمی، سیامک اطلسی، علی‌اصغر رمضان‌پور و مجید صیادی در مراسم خاک‌سپاری حضور داشتند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این مراسم [[لیلی گلستان]]، [[امیرحسن چهل‌تن]]، عطاالله مهاجرانی، [[ابراهیم یونسی]] و محمود دولت‌آبادی هرکدام کوتاه از محمود و آثارش گفتند. دولت‌آبادی گفت: «حرف خاصی ندارم؛ جزاینکه در عمرم، هیچ انسان محتضری را ندیده بودم که همچون احمد محمود با دلیری به‌سمت نیستن خود برود و این جملات را از قول محمود نقل کرد؛ &#039;&#039;من خودم بودم و رسیدن به این خودم بودن، کار ساده‌ای نیست.&#039;&#039; بله، این امر، بسیار دشوار است و او توانست این دشواری را به انجام نیک برساند. باید بگویم که بسیاری از جان‌های نجیب برخوردار از تاثیرات احمد محمود به زندگی و به کار ادامه خواهند داد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تشییع جنازه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حالا مخروبه‌هایی برجای مانده است به‌یادگار، هنوز جابه‌جا شعله‌های نفت است که سر به آسمان می‌ساید و آسمان شب آن دیار هیچ‌گاه سیاه نیست، بل همیشه سرخ است. و حالا پانزده سال از خاموشی راوی جنوب می‌گذرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====مرگ از نظر محمود====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;«نظری ندارم چون مرگ را نمی‌شناسم. تا زمانی که زندگی می‌کنم، مرگ نیست، وقتی مرگ رسید دیگر زندگی نیست؛ بنابراین درباره مرگ فکر نمی‌کنم. به‌هرحال مرگ می‌رسد و کاری هم نمی‌توان کرد و همان‌طورکه [[احمد شاملو|شاملو]] می‌گوید زندگی بی‌شرمانه کوتاه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;»&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود علاوه‌بر زندان و تبعید، تجربه‌های مربوط به مرگ را وقایع مهم زندگی‌اش یاد کرده است. یکی از این تجربه‌های تأثیرگذار روی زندگی و نوشته‌های محمود، مشاهدهٔ تیرباران افسران حزب توده در لشکر۲ زرهی تهران در سال۱۳۳۴ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دیگری سه حادثهٔ مختلف و سه مواجهٔ خودش با مرگ: یک بار در شط کارون در روبه‌رویی با کوسه که به‌گمان خودش به‌طرز ناباورانه‌ای جان درمی‌برد. بار دیگر هنگام شنا در عرض رودخانهٔ جراحی (اطراف ماه‌شهر) که نفس کم می‌آورد و به‌سختی خود را به ساحل می‌رساند. سومی در جاده‌ای در کوه‌های لرستان که ماشین با سرعت زیاد از جاده منحرف شده؛ اما درست در لبهٔ پرتگاه متوقف می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب).jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب)&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:خانهٔ پدری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خانهٔ پدری و [[همسایه‌ها]]!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:بیهودگی.jpg|280px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;.. حس می‌کنم که دارم بیهوده زندگی می‌کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود|ص= ۶۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]] &lt;br /&gt;
[[پرونده:زمین سوخته.jpeg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ردپای قلمش هویداست!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سوانح عمر===&lt;br /&gt;
====زندگی و نوشتن====&lt;br /&gt;
* ۱۳۱۰: تولد در اهواز، فرزند اول پدر و مادری دزفولی‌الاصل &lt;br /&gt;
* ۱۳۲۳: اخذ مدرک ششم ابتدایی از دبستان خیام اهواز؛ ترک تحصیل؛ اوّلین تجربهٔ استخدامی&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۵: اتمام دورهٔ کارورزی آموزشگاه فنی؛ استعفا؛ ادامهٔ تحصیل در دورهٔ متوسطه&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۷: ازدواج با عمه‌زاده (طاهره خانم ناجی)&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۸: آغاز فعالیت در سازمان جوانان حزب توده ایران تا سال۱۳۳۶ و بعد از آن جدایی کامل از حزب&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۹: مشارکت در مبارزات دوران ملی شدن صنعت نفت؛ دستگیری و زندان&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۹تا۳۰: پایان دورهٔ متوسطهٔ شبانه در دبیرستان شاپور اهواز&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۰: سربازی و راه یافتن به دانشکده افسری ارتش اهواز و خدمت سربازی&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۲: بازداشت و شش ماه زندان و ابتلا به بیماری ریوی&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۳: زندان و تبعید به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی در اهواز، تهران، شیراز و بندر لنگه به‌مدت بیش از پنج سال؛ چاپ اوّلین داستان کوتاه ‌‌«صب می‌شه» در مجلهٔ &#039;&#039;ایران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۵: چاپ داستان در مجلهٔ &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۸: اتمام دوران تبعید و بازگشت به اهواز؛ چاپ مجموعه‌داستان «مول»&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۹: چاپ مجموعه‌داستان «دریا هنوز آرام است»&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۱: انتشار مجموعه‌داستان «بیهودگی»&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۵: هجرت به تهران&lt;br /&gt;
*‌ ۱۳۴۷: چاپ مجموعه‌داستان «زائری زیر باران»&lt;br /&gt;
*‌ ۱۳۵۰: چاپ دو مجموعه‌داستان «پسرک بومی» و «غریبه‌ها»&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۳ چاپ و انتشار [[همسایه‌ها]]&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۰: چاپ رمان‌ «داستان یک شهر»&lt;br /&gt;
*‌ ۱۳۶۱: چاپ رمان [[زمین سوخته]]&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۹: چاپ کتاب «دیدار» شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه &lt;br /&gt;
* ۱۳۷۰: چاپ مجموعه‌داستان «قصّه آشنا» &lt;br /&gt;
* ۱۳۷۱: چاپ گزیدهٔ ۲۳ داستان کوتاه در مجموعهٔ «از مسافر تا تبخال»&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۲: چاپ رمان [[مدار صفر درجه]]&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۴: چاپ گفت‌وگوی لیلی گلستان با احمد محمود با عنوان «حکایت حال»؛ چاپ دو فیلم‌نامه &lt;br /&gt;
* ۱۳۷۶: چاپ ترجمهٔ رمان «آدم زنده‌دل» از «ممدوح بن عاطل ابونزال» با نام «آدم زنده» &lt;br /&gt;
*‌ ۱۳۷۹: چاپ رمان «درخت انجیر معابد»&lt;br /&gt;
* ۱۳۸۱: درگذشت در بیمارستان مهراد تهران و خاکسپاری در امامزاده طاهر کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زندگی و کار==== &lt;br /&gt;
* ۱۳۲۵: اشتغال به کارآموزی در آموزشگاه فنی آبادان (A.T.S)&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۶تا۳۹: گذراندن دوره‌های کارشناسی امور اجتماعی و شرکت‌های تعاونی و روستایی در ورامین، سرپرستی حوزهٔ عمرانی خرم‌آباد لرستان به‌مدت سه سال&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۰تا۴۲: کارشناس امور اجتماعی در شرکت «ایتال کنسولت» جیرفت&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۳تا۴۵: کارشناس آمار رئیس دفتر استانداری خوزستان&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۱تا۵۳: معاون اداره رفاه سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۳تا۵۷: قائم‌مقام مدیرعامل مؤسسه تولید و پخش پوشاک دفتر مرکزی تهران (این مؤسسه دارای شش کارخانه تولیدی لباس جین برای کارگران شرکت نفت، راه‌آهن، ذوب‌آهن در شهرهای زاهدان، سنندج، ایلام، گنبد و تهران و ... بود.&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۷: درخواست بازخرید و نوشتنِ تمام وقت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:پروانه مسافرت در زمان تبعید.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعید و سفر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===زندگی در جنوب===&lt;br /&gt;
احمد اوّلین فرزند خانواده‌ٔ پرجمعیت خوزستانی بود، شش پسر (محمود، ابوالقاسم، محمد که شهادتش در اوایل جنگ بهانهٔ نوشتن [[زمین سوخته]] شد، ماشاالله و محسن) و چهار دختر. پدر و مادرش دزفولی بودند. به امید ساختن زندگی بهتر به اهواز مهاجرت کردند، به شهر نفت و فولاد. احمد در اهواز به‌دنیا آمد. خانوادهٔ مادری از فیلم‌سازان سنتی دزفول بودند. پدرش معمار سنتی بود و گاهی پیمان‌کاری شرکت نفت را به‌عهده می‌گرفت. مردی خوب و زحمتکش و دارای فکری روشن و منطبق با زمان که باید به‌تنهایی شکم دوازده نفر را سیر می‌کرد چون مادر خانواده خانه‌دار بود. محمود می‌گوید: «پدر و مادر نجیب و زحمت‌کشی داشتم اما از عهدهٔ تحصیل من برنمی‌آمدند. توانش را نداشتند که به آن همه بچه برسند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در دبیرستان شاپور سابق(مصطفی خمینی) دیپلم عملی گرفت. دبیرستانی که دو سال پس از تولد او توسط شرکت نفت ایران و انگلیس در اهواز ساخته شد و به وزارت معارف (فرهنگ و سپس آموزش و پرورش) تحویل شد.{{سخ}}در همایش‌های حزبی اواخر دهه۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. بعد از شش ماه حبس به دانشکدهٔ افسری می‌رود و هم‌زمان به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه می‌دهد و بار دیگر در پادگان دو زرهی به زندان می‌افتد. در آنجا از نزدیک رفت و آمدها، شکنجه‌ها، مقاومت‌ها، محاکمات و تیرباران گروه نخست افسران انقلابی، مهندس کیوان، دکتر فاطمی وزندانیان دیگری را می‌بیند. پس از محاکمه همراه سه تن از دوستانش به زندان پادگان شیراز، جهرم و لار منتقل می‌شود و سرانجام به بندر لنگه تبعید می‌شود و به‌مدت دو سال در کسوت سرباز صفر در محل پادگان این شهر زندگی می‌کند. اواخر دهه۳۰ از تبعید گناوه برگشت. محمود تمام تجربه‌ها و مشاهدات خود را از این دوره را در رمان [[داستان یک شهر]] به‌صورت زنده به‌تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:گواهینامه رانندگی.jpg|220px|thumb|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مدرکی کنار دیگر مدارک&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:موسیو محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;موسیو پیر و خسته و تنها!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===توصیف محمود از دوران شباب===&lt;br /&gt;
احمد نوجوانی و جوانی خودش را این طور توصیف می‌کند: «نوجوانیِ من، بی‌قراری بود و تمکین‌ناپذیری و شر و شور داشتن. عین خروس جنگی. زمانی هم که سخت کار می‌کردم، شب‌ها گاهی تا سحر مطالعه می‌کردم و می‌نوشتم. جوانی‌ام همه چیز دارد و هیچ ندارد. پر از ماجرا و پر از هیچ! هیچ کاری را (جز نوشتن) به‌طور مرتب ادامه نداده‌ام.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
کار کردن را از دوران نوجوانی آغاز کرد. بعد از اتمام دوران زندان و تبعید بیکار بود. به مشاغل متعددی روی آورد که هرکدام را بنا به‌دلایلی کنار گذاشت. شغل‌هایی که محمود در جوانی تجربه کرد به‌گفتهٔ خودش از بیست بیشتر است: کارگری، آجرتراشی،انبارداری، پیمانکار ساختمانی، پارچه‌فروشی، کارمندی دستگاه تبلیغاتی، مقاله‌نویسی، سردبیری روزنامهٔ محلی، گاراژداری ماشین‌آلات کشاورزی، کارمندی شهرداری، کار در سازمان زنان ایران، نویسندگی برنامهٔ رادیویی، کارمندی شرکت فروش هواپیماهای یک موتوره شخصی (سنسا)، تا کار در اداره رفاه و خدمات اجتماعی و قائم‌مقام مدیرعامل موسسهٔ تولید و پخش پوشاک در سال۱۳۵۷. در سال۱۳۴۲ به تهران مهاجرت کرد و در سال۱۳۴۳ در یک کار دولتی مشغول به کار شد؛ ولی بعد از انقلاب به خواست خودش بازخرید و خانه‌نشینی شد تا تمام وقت به نوشتن بپردازد. شهرتش را در نویسندگی از سال۱۳۴۸ و با داستان «زائری زیر باران» به‌دست آورد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
مادام و موسیو خسته و تنها!&lt;br /&gt;
حجم کارهایش راضی‌اش نمی‌کنند. بچه‌ها که رفته‌اند پی زندگی‌شان، مسیو و مادام تنها مانده‌اند. می‌گوید: «هیچ! عمری شصت و چندساله و این حجم ناچیز کار، اسباب شرمندگی‌ست، اما راه گریزی هم ندارم. همهٔ عمر روزی ده ودازده ساعت کار کرده‌ام تا پاسخ‌گوی نیازهای زندگانی باشم. با همین حرف‌ها خودم را گول می‌زنم و تسکین می‌دهم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فعالیت‌های فرهنگی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;====&lt;br /&gt;
* همکاری با تعدادی از نشریات هفتگی، ماهانه و جنگ‌های فصلی در تهران&lt;br /&gt;
* همکاری با رادیو ایران، نویسندهٔ برنامه‌های انتقادی‌اجتماعی در تهران&lt;br /&gt;
* تهیه و تنظیم مطالب و چاپ نشریهٔ هفتگی سازمان زنان ایران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سیاست سرنوشت محتوم ماست. سیاست به ما تحمیل شده، بی‌اینکه خودمان بخواهیم و بی‌آنکه آن را بشناسیم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص= ۴۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|تا کی این خاک زرخیز مانندش را بزاید.}}&lt;br /&gt;
محمود واقعیت‌هایی را خود انتخاب می‌کرد، نمی‌گذاشت انتخاب شود. واقع‌گرا بود. [[واقع‌گرایی|رئالیستی]] عمیق و پرداخت‌شده داشت و تصویربردار سطحی اتفاقات روزانهٔ زندگی نبود. او غوغای پرخروش خود را که قابل تشبیه به جریان رود کارون است، با ظاهری خاموش ابراز می‌کرد. این شخصیتی است که مینو فرشچی از محمود به‌تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی او را کسی می‌داند که میهن‌اش را عاشقانه دوست داشت و در راستای غرور و حرمت ملتش گام برمی‌داشت. فروتنی محمود نشئت گرفته از روح و شخصیت جنوبی او بود و از تابش سرخ خورشید که به رگ و خون شرقی تابیده می‌شود. او صاحب زندگی زیبایی بود که شایستهٔ زندگی یک هنرمند بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
::&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هنرمند باید حتماً ایدئولوژی داشته باشد. باید حتماً برای خودش جهان‌بینی مشخصی داشته باشد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
محمود به نقش فرهنگی پدر در خانواده این طور نگاه می‌کرد: «پدر خانواده باید یاد بگیرد وقتی وارد خانه می‌شود، حداقل یک روزنامه زیر بغلش باشد.» با این راه به بچه‌اش یاد می‌دهد که دست‌کم روزنامه بخوانند چون بچه، خواندن را از پدر یاد می‌گیرد. وقتی با روزنامه به خانه می‌روی، یعنی به خواندن ارج می‌گذاری.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;زبان باید بتواند فضا بسازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص= ۱۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;داستان تعریف حرکت نیست، تعریف است در حرکت.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص= ۱۲۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;   &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علایق احمد محمود====&lt;br /&gt;
بابک اعطا از علایق پدرش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;احمد محمود در کنار علاقه‌اش به نوشتن و خواندن، سرگرمی‌های دیگری هم داشت؛ از جمله فوتبال. از فوتبال خوشش می‌آمد. طرفدار تیم خاصی نبود و فقط طرفدار تیم ملی بود. در سررسیدش تاریخ بازی‌های ایران را می‌نوشت که در آن ساعت‌ها با کسی قرار نگذارد. او به‌جز فوتبال سینما را هم دوست داشت. سینما را بسیار خوب می‌شناخت و می‌توانست سینماگر خوبی شود. در جوانی فعالیتش را به‌نوعی با سینما آغاز کرد ولی مسیر برایش باز نبود و پشتوانهٔ مالی هم نداشت. فیلم‌های خوب را می‌دید؛ ولی پیگیر کارهای یک فیلم‌ساز خاص نبود. نقاشی را هم بسیار دوست داشت و خیلی خوب نقاشی می‌کرد البته برای خودش. زبان انگلیسی و ایتالیایی را خیلی خوب می‌دانست و کلا ذهنی هنری داشت.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
احمد محمود را پدر داستان‌نویسی اجتماعی می‌شناسند. محمود تا مدت‌ها عضو فعال کانون نویسندگان ایران بود و سپس به انشعاب شورای نویسندگان و هنرمندان ایران پیوست. او که به‌دلیل زبان و لحن صمیمانهٔ آثارش، مخاطبی عام داشت، علاوه‌بر داستان‌نویسی تلاش‌هایی نیز در جهت نوشتن فیلم‌نامه کرد. اولین و آخرین فیلم‌نامه ساخته‌شده‌اش آب (حبیب کاوش، ۱۳۵۳) نام داشت. او این فیلم‌نامه را براساس داستانی از خودش، نوشته بود. دو فیلم‌نامهٔ دیگر او؛ «پسران والا» و «میدان خاکی» در سال۱۳۷۴ به‌چاپ رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راسخون،احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/|عنوان =احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«نشان احمد محمود» به «حکایت حال» هم رسید.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«یک پروندهٔ کهنه» اولین جایزهٔ احمد محمود را برد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:5c3051e77cca6.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&#039;&#039;&#039;&amp;lt;center&amp;gt;لیلی گلستان و نشان احمد محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Mahmood-dolatabadi&amp;amp;neshan ahmad.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;محمود دولت‌آبادی: آقایان مسؤولان فرهنگی، شما تقویم هستید، ما تاریخ.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تقویم&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://honarland.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%DA%86%D9%87-%DA%AF/|عنوان =محمود دولت‌آبادی: آقایان مسؤلان فرهنگی ، شما تقویم هستید، ما تاریخ!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:N00270103-r-b-019.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|فرزندان محمود در مراسم جایزه احمد محمود]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Mahmood&amp;amp; dostan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|محمود و دوستان، منزل بابک، دهه۸۰]]&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
====بزرگداشت احمد محمود در اهواز====&lt;br /&gt;
مراسم بزرگداشتی در هفتادمین سال‌روز احمد محمود در خوزستان برگزار شد. در این مراسم وزیر وقت «عطاالله مهاجرانی» درباب شخصیت و آثار محمود سخنرانی کرده بود. محمود در این مراسم خرسند بود و گفته بود: «مردم خوزستان هیچ‌کدام کم نگذاشتند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[جایزه ادبی احمد محمود|جایزهٔ احمد محمود]]====&lt;br /&gt;
این جایزه را سال۱۳۹۶ سه نفر از شخصیت‌های فعال در عرصهٔ داستان‌نویسی به‌نام‌های «محمد کامرانی»، [[محمدحسن شهسواری]] و [[مهدی یزدانی‌خرم]] بنا نهاده شد که از بین رمان‌ها و مجموعه‌داستان‌های منتشرشده در سال گذشته، آثاری را تقدیر و برگزیده کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;جایزه محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://meidaan.com/archive/39401|عنوان= نخستین دوره، در دو شاخه رمان و مجموعه‌داستان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نشان احمد محمود====&lt;br /&gt;
در ابتدای جلسهٔ دومین [[جایزه ادبی احمد محمود|جایزهٔ احمد محمود]] که سال۱۳۹۷ با حضور نویسندگان، منتقدان و مخاطبان ادبیات، برگزار شد، [[مهدی یزدانی‌‌خرم]] «نشان افتخار محمود» به این برنامه را افزوده شده است. این نشان هر سال به انتخاب هیئت مؤسس به کسی تعلق خواهد می‌گیرد که گام بزرگ و مهمی بر شناساندن احمد محمود و آثارش برداشته است. داوران هر دو بخش، [[لیلی گلستان]]، [[محمود دولت‌آبادی]] و خانواده احمد محمود حضور داشتند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این نشان برای اوّلین بار به [[لیلی گلستان]] به‌سبب چاپ کتاب «حکایت حال» تعلق گرفت که شامل مصاحبه‌هایی با احمد محمود است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تندیس احمد محمود====&lt;br /&gt;
جایزه دومین دورهٔ [[جایزه ادبی احمد محمود|جایزهٔ احمد محمود]] شامل تندیسی ساخته رضا قرباغی و یک‌میلیون تومان پول نقد بود. تندیس دومین جایزه ادبی احمد محمود به کتاب «زخم شیر» نوشته صمد طاهری انتشارات نیماژ تعلق گرفت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تندیس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از زوایهٔ نگاه‌ها===&lt;br /&gt;
====[[داریوش مهرجویی]]====&lt;br /&gt;
رمان‌هایی که از او خواندیم در شمار اندک رمان‌هایی بود که خوشم آمد. آن‌ها از نظر ساختار، شخصیت‌پردازی، روند قصّه، تکنیک‌های به‌کار برده شده و حتی نثر روانش توجه مردم را جلب کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;قلم‌رنج&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان= قلم‌رنج احمد محمود به‌نمایش درآمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
	&lt;br /&gt;
====[[محمدعلی سپانلو]]====&lt;br /&gt;
محمود را یکی از بنیان‌گذاران مکتب خوزستان در تاریخ ادبیات داستانی می‌داند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[حسن میرعابدینی]]====&lt;br /&gt;
حسن میرعابدینی با تعابیر خودش از محمود در کتاب پنج جلدی [[صدسال داستان‌نویسی در ایران]] که یکی از ماندگارترین کتاب های نقد حرفه ای در عرصه ادبیات داستانی ایران است، یاد می‌کند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[عبدالعلی دستغیب]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در تاریخ ادبیات داستانی ایران تکرارناشدنی است. احمد محمود، نویسنده‌ای محجوب و مهربان و درعین‌حال گوشه‌گیر و شریف بود. هرگز به‌یاد ندارم که از کسی سعایت کند. در [[جایزه ادبی هوشنگ گلشیری|جایزهٔ بنیاد گلشیری]] که حضار برای او کف می‌زدند بانهایت تواضع جایزه را پس داد تا بنیان مالی بنیاد بیشتر شود. اوج تواضع او را با عمق جان درک کرده‌ام و برای احترام به او و داستان‌هایش کلاه از سر برمی‌دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt; احمد محمودی که من می‌شناسم بسیار متکی‌به‌خود، مستغنی، دردمند و اصیل است. او که به بهای رنج‌های عمیق و کوشش‌های پیگیر به این مرتبه رسیده و در حوزهٔ قصّه‌نویسی معاصر ایران، آوازه‌ای بلند دارد، اکنون نیز همان مرد رنج‌دیدهٔ غمگین است که کاری به کار دیگران ندارد. در خلوت خویش کار می‌کند و می‌کوشد آثارش را به مرتبهٔ بلندتری برساند. گرچه بیشتر ناقدان ادبی ما دربارهٔ کار محمود خاموش مانده‌اند، بااین‌همه، آثار او راه خود را در میان جامعه باز کرده و به زبان و دل و گوش مردم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیروز زنوزی جلالی]]====&lt;br /&gt;
حتی در غم‌انگیزترین صحنه‌های آثار محمود رگه‌های طنز به‌چشم می‌خورد. این یکی از شاخصه‌های نویسندگان بزرگ دنیا است؛ طنز تلخ و گزیده‌ای که در آثارشان به‌چشم می‌خورد. این طنز که بسیار هم پنهان است در جای‌جای آثار محمود به‌چشم می‌خورد. محمود در آثارش بسیار شفاف عمل می‌کرد. او تجربیات خود و آنچه واقعاً احساس کرده بود درنهایت نیرومندی و با زبانی ساده بیان می‌کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[رضا امیرخانی]]====&lt;br /&gt;
با اندیشهٔ پشت هیچ‌یک از کارهای سترگ محمود همسو نیستم؛ اما ستایشش می‌کنم، به‌دلیل نگاه جامع‌اش، به‌سبب نگاه آزادش. او به ادبیات خیانت نکرد و همواره آواز خواند؛ نه جیغ زد و نه زنجموره کرد. محمود ویژگی عجیب دیگری نیز دارد.شخصیت‌های برجستهٔ رمان‌های ایرانی عمدتاً در کنجی تاریک پنهان بوده‌اند تا نویسنده‌ای آن‌ها را بیابد؛ گل‌محمد، زری و یوسف... اما محمود شخصیت‌هایش را ازمیان ما پیدا می‌کرد. نوذر را می‌گویم. زنده‌ترین و دم‌دست‌ترین شخصیت ایرانی. کسی که هر روز می‌بینیمش. نوذر میان ما می‌زید و محمود او را دوباره به ما نشان داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کاوه گوهرین====&lt;br /&gt;
محمود به باور من یکی از آن آزادگان مرد بود. کسی که بعد از [[زمین سوخته]] همیشه هم بدین‌سبب و هم به‌دلیل توانایی بالایش در داستان‌نویسی، در دل و بر زبان و قلم، او را ستوده‌ام و عمیقاً برایش احترام قائلم.&lt;br /&gt;
زمین سوخته اثری واقعیت‌گرایانه و همدلانه با دفاع مقدس ما هرچند با نظرگاه فردی غیرمذهبی بود. در [[مدار صفر درجه]] او متأسفانه چرخشی عمیق و مجدد به‌سوی گرایش‌های مارکسیستی خود کرده و با دوری از اصول مسلم واقعیت‌گرایی، واقعهٔ عظیم انقلاب اسلامی را به‌شکلی کاملاً تحریف‌آمیز به‌تصویر کشیده است. درخت انجیر معابد رمانی است که در آن در قالب نقد خرافات مذهبی، بخش عظیمی از جامعهٔ مذهبی ما زیر سؤال برده شده، اما روشن‌فکران مذهبی از جامعهٔ مذهبی، حتی در کسوت روحانی، تأیید شدند. [[همسایه‌ها]]ی او به‌لحاظ تصاویر غیراخلاقیِ مطرح‌شده در آن، قابل توصیه به مردم و به‌ویژه نسل جوان نیست.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آدم‌های داستانش در جهانی که می‌سازد دنیا می‌آیند، نفس می‌کشند و زندگی را شروع می‌کنند. نومید می‌شوند، شادند، پیروز می‌شوند، زخم می‌خورند، سرخوش به دنبال زندگی تقلا می‌کنند و شکست می‌خورند. او دارد می‌نویسد.{{سخ}} «فرزین شیرازی»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[مهدی قزلی]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود صاحب و دارندهٔ افتخار «اوّلین روایتگر» از جنگ تحمیلی، در جایگاه رویدادی مهم و درخور اعتنا در تاریخ ایران‌زمین است. وقتی احمد محمود کتاب [[زمین سوخته]] را می‌نوشت، نویسندگان دیگری هم بودند که می‌توانستند راوی جنگِ ما باشند؛ ولی این افتخار نصیب محمود شد که در آن بحبوحه جنگ و تردیدی که به قلب و قلم برخی نویسندگان و روشن‌فکران در دفاع از ایران افتاده بود، با جسارت، زمان‌مند و مکان‌مند، این اوّلین رمان جنگ را نوشته است. زمین و زمان این سرزمین نسوخت و ایران سربلند ماند و امثال احمد محمود در این سربلندی سهیم‌اند با سطور مسطورشان. ما در بنیاد شعر و ادبیات داستانی پایِ هر نویسنده و شاعر باشرفی که در اندیشه حفظِ هویت ملی است می‌ایستیم و چنان که آنان با به جان خریدن تهمت‌ها و برچسب‌ها از نوشتن باز نایستادند و راوی ایران شده‌اند، ما هم سپاسگزار و قدردان غیرت و شرف‌شان خواهیم بود. راوی زمین سوخته، زنده‌یاد احمد محمود یکی از آن‌هاست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[ابراهیم زاهدی مطلق]]==== &lt;br /&gt;
حالا دیگر زمین من است سوخته و خاکستر شده که نویسنده‌ای باید برای خداپرستی‌اش پیش منِ روزنامه‌نگار قسم بخورد که: «آقای زاهدی! والله ما هم مسلمانیم... والله ما هم خدا را قبول داریم... . والله ما هم کشورمان را دوست داریم. والله...» ای نویسنده محترم! اشهد انک تو مرد باشرفی بودی؛ خصوصا در زمانه‌ای که شرف، گوهر نایابی شده است که به‌جای دست‌ها و قلب‌های فرزندان آدم، فقط از زبان‌های‌شان شُرّه می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[شهریار عباسی]]====&lt;br /&gt;
شهریار عباسی با ارجاعات بینامتنی مرتبط با آثار زنده یاد احمد محمود حرفش را آغاز می‌کند: «با سرفه می‌خندد و به سیگار پک می‌زند و می‌گوید: هرکس سهمی از عمر دارد و اگر از دست برآید باید چنان زیست که تلخ نباشد یا تلخی برای دیگران فراهم نیاید.»&lt;br /&gt;
«تگ گرما شکسته است. روزهای اول پاییز است. چهره‌ی شهر عوض شده است. احمد پس می‌کشد و تکیه می‌دهد به این دیوار ابدی و سکوت می‌کند. دلش نمی‌خواهد باور کند چه شده است. هرچه ما وراجی می‌کنیم، احمد سکوت می‌کند. جان از دست و پایش بریده است؛ ولی انگار زیر لب می‌گوید: کاش...»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار بانویسندهٔ باشرف}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یوسف عزیزی بنی‌طُرُف====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ رمان‌نویسی ایران شخصیتی خودساخته است. وی در این عرصه خوش درخشید و تا سالیان سال نامش در عرصهٔ داستانی زبان فارسی پایدار خواهد ماند. اما به گمان من احمد محمود بافت اجتماعی شهر اهواز را در آثار ادبی خود به‌خوبی نشان نداده است. ما در آثارش قهرمان عرب نمی‌بینیم و اگر هم باشند آدم‌های فرعی‌اند. البته استثناهایی هم وجود دارند که به قاعده و لایه‌های پایین جامعه نظر داشت؛ اما می‌توانست فضای دید خود را وسیع‌تر بگیرد و عمیق‌تر نگاه کند و توده‌های عرب را هم ببیند و به‌نسبت وجود فیزیکی و اجتماعی و تاریخی‌شان در اهواز و خوزستان آنان را در آثار خود به‌تصویر بکشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;او به‌نیکی در یاد تاریخ خواهد ماند. جویبار زیبای نوشته‌هایش همچنان آرام‌آرام جاری خواهد ماند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
حسن خلق و درستی شخصیت محمود، از اخلاق کلاسیک جامعه شمرده می‌شود که در روزگار جدید بسیار نایاب و روزبه‌روز نایاب‌تر می‌شود. افراد همانی نیستند که هستند. اما احمد محمود همانی بود که به‌واقع بود. هرگز ندیدم در امری ریا کند و در کاری که می‌خواهد انجام دهد چهره‌های گوناگون به‌نمایش بگذارد. شخصیت احمد محمود را هم به‌جرئت می‌توانم بگویم بی‌نظیر بود. او حتی در اموری که به‌نظر می‌آمد خوشایند نباشد و مردم معمولاً پنهان می‌کنند مقیّد این امور نبود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[محمد ایوبی]]====&lt;br /&gt;
هرکس به‌جای محمود بود با این فشارهای سیاسی نوشتن را رها می‌کرد. داستان‌های جذاب همیشه منتقدی دارند که به‌واسطهٔ آن نویسنده دیده می‌شود. هرگز آثار محمود نقد نشد و اگر شد نقدی مغرضانه بود و هرکس دیگری بود از نویسندگی زده می‌شد. محمود انسان والایی بود. حسادت نداشت و خرده‌حساب‌ها که بعضی از هنرمندان با نویسندگان داشتند نداشت. می‌گفت اگر کسی خوب کار کند جا برای فعالیت همه هست. خیلی‌ها علاوه‌بر اینکه از مکتب نویسندگی او خیلی چیزها یاد گرفتند از مکتب انسانیت او بیشتر یاد گرفتند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز و گاهی با رسوایی و بدنامی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====[[مصطفی مستور]]====&lt;br /&gt;
داستان‌های محمود از جنس هنر معطوف به هنر نیست. جهان داستان‌های محمود آکنده از مفاهیم سیاسی، اجتماعی انسانی است. که او را کنار چوبک، آل‌احمد، هدایت و دولت‌آبادی می‌نشاند. با این همه، فرم و صورت در کارهای او همواره شانه‌به‌شانه با نگاه انسان‌مدار او جلو آمده است. داستان‌های محمود اکنون گنجینه‌ای از واژه‌ها تصویرها و فضاهایی است که باید به‌گونه‌ای مدرسه‌ای مورد تأمل و دقت قرار گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[محمدرضا بایرامی]]====&lt;br /&gt;
کمتر نویسنده‌ای است که بتواند شخصیت‌هایی به عالم ادبیات معرفی کند که به‌راحتی از یاد نرون اما محمود این قدر را دارد. او یکی از بزرگ‌نرین نویسندگان طول تاریخ ادبیات ماست. قوت تصاویر، قدرت توصیف، روانی نثر، صفحه‌چینی‌ها و برش‌های استادانه و به‌خصوص برآمدن از پس صحنه‌های شلوغ و حتی بسیار شلوغ، از امتیازهای آثار اوست. او به‌طور ذاتی نویسنده بود. اهل حرافی و حکم صادر کردن و دادِ سخن دادن در تئوری‌های ادبی و غیره نبود. من یک بار در خانه‌اش به دیدنش رفتم. محمود به‌گرمی ما را پذیرفت. در خانهٔ کلنگی و و بسیار کوچکش. در اتاق کوچک محل کارش که تخت و بخاری گازی نصف آن را اشغال کرده بود، به‌زحمت جایی برای نشستن پیدا کردیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فرج سرکوهی]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود از انگشت‌شمار نویسندگان ایرانی است که رمان چندصدایی خلق کرده است. آدم‌های داستان‌های محمود نه از یک لایه کم‌شمار نازک جامعه که از بستر گسترده و متنوع زندگی برخاسته‌اند، با ذهنیت متمایز خود می‌اندیشند و عمل می‌کنند، از روان‌شناسی فردی متمایز برخوردارند و با لحن و زبان خود سخن می‌گویند. بهترین داستان‌های محمود نه از یک منظر و نگاه، که از منظرهای گوناگون روایت می‌شوند و در روایت‌های او هیچ چیز و هیچ‌کس در مرکز داستان نیست.&lt;br /&gt;
آثار محمود از منظر دیالوگ نویسی نیز از نمونه‌های درخشان در ادبیات معاصر فارسی است. در دیالوگ‌های هر آدم داستان‌های محمود می‌توان روان‌شناسی فردی، ذهنیت، شخصیت، فرهنگ و پایه اجتماعی او را بازشناخت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;چندصدایی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدایی فارسی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد دهقان]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ داستان‌نویسی، معلم و مرشدی بی‌ادعا بود. او در داستان‌نویسی خیلی بدی دید. وقتی که باید او را می‌دیدند، به‌عمد نادیده‌اش گرفتند. من که نویسنده‌ام، می‌فهمم نادیده‌گرفتن آدم، وقتی که باید دیده شود، چقدر زجرآور است. او تنها بود. تنهای تنها و بی‌ادعا. «[[زمین سوخته]]» با اینکه اوّلین رمانی است که دربارهٔ جنگ هشت‌ساله نوشته شده، اگر نگوییم بهترین، از خلق‌های کم‌نظیر است. حداقل برای من که دربارهٔ جنگ خیلی خوانده‌ام و کمی هم بوی گند باروت خورده زیر دماغم، می‌توانم بگویم توصیف‌های او از خیلی‌ها برای اینکه این رمان را بی‌ارزش جلوه دهند، گفتند یک گزارش واقعی و مستند است و نفهمیدند که آن‌قدر احمد محمود این رمان را خوب و تأثیرگذار نوشته که آن‌ها گمان می‌کنند واقعی است. او در همان زمان آموزگار خیلی از داستان‌نویسان بود، بی‌آنکه ادعایی بکند و بی‌آنکه کلاس درسی بگذراند. کتاب‌هایش، خلق و خو و رفتار و صداقت بی‌پایان و گفته‌هایش آموزنده بود. این‌هاست که آدمی را وادار می‌کند به احترامش کلاه از سر بردارد و صمیمانه دوستش بدارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:کاکل نخل.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پایان [[زمین سوخته]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]    &lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|محمود در نوشتهٔ کوتاهی به‌سال۱۳۷۳ چنین شروع به معرفی خود می‌کند:&lt;br /&gt;
چهارم‌دی‌‌ماه۱۳۱۰ در اهواز به‌دنیا آمده‌ام. حالا شصت‌ و سه‌ ساله هستم، عمری دراز و دستی کوتاه. در جوانی گرفتار امر سیاست شدم و بعد زندان و زندان و تبعید. سال۱۳۳۶ که رها شدم وضعیت دگرگون شده بود. با همهٔ اشتیاقی که داشتم نشد و نتوانستم، به تحصیل ادامه دهم. پس نیمه‌درس‌خوانده باقی ماندم. بی‌قراری و ناسازگاری وجوه مشخص روزگار جوانی من بود، همین بود که در هیچ کاری نتوانستم پایدار باشم. اگر بنا باشد مشاغلی را که داشته‌ام تعداد کنم از بیست می‌گذرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من کماکان نویسنده‌ای معنقد به عدالت اجتماعی هستم و پایبند به مؤلفه‌های اجتماعی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
هر نویسنده‌ای تا دوران پیری از روزگار کودکی، نوجوانی و جوانی‌اش تغذیه می‌کند. یعنی این تأثیر آن‌قدر نیرومند است که همیشه هنگام نوشتن آدم زیر نفوذش است:&lt;br /&gt;
* اول‌اینکه من این دوران را در خوزستان گذرانده‌ام.&lt;br /&gt;
* دوم‌اینکه به‌نظر من جنوب و به‌خصوص خوزستان سرزمین حوادث بزرگ است. مسئلهٔ نفت، مهاجرت و مهاجرپذیری، رودخانه‌های پرآب، نخلستان‌های بزرگ... .&lt;br /&gt;
* سوم‌اینکه جنوب را خوب می‌شناسم. مردمش را خوب می‌شناسم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌هرحال جنوب برای من وزن بیشتری دارد و فکر می‌کنم مسئلهٔ اقلیمی‌بودن حوادث و آدم‌ها معنی‌اش این نیست که دربند اقلیم بماند و همانجا خفه شود، می‌شود از اقلیم مملکتی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رمان ایرانی را چنین می‌داند===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkblue&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من داستان‌نویسی را یک امر جدی می‌دانم. داستان مجموعه‌ای از رسایی‌ها، نارسایی‌ها، کجروی‌ها، درست اندیشیدن‌ها، تفکرات، عملکردها و محیط و فضای انسان‌ها را مطرح می‌کند تا انسان به خلق مجدد خود و هستی خود با شک، تأمل و با تردید، با نفی و با اثبات نگاه بکند. تا شاید از درون تعریف پیراسته و آراستهٔ خودش و در برابر تصویر «لُبّ هستی» به شناخت بهتری از خودش برسد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص= ۱۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمود در پاسخ به پرسش‌های قمر غفّار از بخش فارسی جامعه ملیه اسلامیه دهلی هندوستان به برخی از مشکلات داستان‌نویسی در ایران اشاره کرده؛ رمان ایرانی به‌دلیل جوان‌بودن، سانسور و مشکلات طاقت‌شکنی که در راه رشد و تکاملش هست هنوز از پختگی لازم برخوردار نیست. عمده مشکلاتی که در رمان و نیز در داستان کوتاه داریم و همه به‌نوعی گرفتارش هستیم این‌هاست:&lt;br /&gt;
* ضعف در ساختمان داستان&lt;br /&gt;
* شلختگی در زبان&lt;br /&gt;
* درازنفسی و پرگویی&lt;br /&gt;
* تحریف در تاریخ و مصلحت‌اندیشی&lt;br /&gt;
* ساده‌انگاری و ساده‌اندیشی. در این زمینه، فی‌المثل بسیار دیده شده که فقرنگاری فیزیکی به‌جای کالبدشکافی فقر نشسته است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاخه‌ای از داستان‌نویسی ما گرفتار بیماریِ دیگر است که وجه مشخصهٔ آن پیچیده‌نویسی عمدی است که اسمش را «تکنیک» می‌گذارند. این شاخه غالباً حرفی برای گفتن ندارد و اصولاً معتقد است که داستان فقط تکنیک است و لاغیر! مشکل می‌نویسند؛ اما فقیر هستند و ماهیت خود را زیر چتر تکنیک پنهان می‌کنند. پیوسته از «نو» دم می‌زنند؛ ولی حرف‌های کهنه‌شدهٔ غرب را ارائه می‌دهند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
از آن طرف امروز گرفتار کاغذ گران هستیم. تاجر شب خوابید، صبح بیدار شد، ثروتش چهار برابر شد. گرفتار چاپ گران هستیم. گرفتار سلیقه هستیم بدتر از سانسور. &amp;lt;span style=&amp;quot;color:Blue{{{1|}}};background:Gold{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باسوادان ما هنوز ضرورت خواندن کتاب را حس نمی‌کنند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; گرفتار بحران کتاب هستیم. امروز تیراژ پنج‌هزار جلد برای خیلی‌ها آرزو شده است و این یعنی از بین رفتن ناشر و نویسنده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
در تریلوژی همسایه‌ها، داستان یک شهر، بازگشت (از مجموعه‌داستان دیدار)، اگر از [[همسایه‌ها]] حرکت کنیم و برسیم به [[مدار صفر درجه]] می‌بینیم که [[همسایه‌ها]] را بیشتر با نوعی غریزه و کمتر شناخت نوشته‌ام، در حالی که «مدار صفر درجه» را بیشتر با شناخت داستان و کمتر غریزی نوشته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از دریچهٔ نگاه محمود===&lt;br /&gt;
====[[غلام‌حسین ساعدی]]==== &lt;br /&gt;
محمود، غلام‌حسین ساعدی را نمایشنامه‌نویس یاد می‌کند که زود از دست رفت و تأسف همه را برانگیخت. کارهای ساعدی را می‌پسندید و معتقد بود به‌راحتی با آن‌ها می‌توان ارتباط برقرار کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
دولت‌آبادی نویسنده‌ای زحمت‌کش است. نوشتن برایش زندگی است. خواننده می‌تواند با کلیدر ارتباط برقرار کند و از این نظر موفق است؛ اما من [[جای خالی سلوچ]] را بیشتر می‌پسندم. سایهٔ سنگین این «سلوچ»ی که در آغاز داستان رفته، تا انتهای داستان همه جا هست و این یک کار هنرمندانه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
در پاسخ به این سؤال [[لیلی گلستان]] که محتوای داستان‌های آل‌احمد را نمی‌پسندید یا سبک نوشتن او را می‌گوید: «حرف دربارهٔ ساختمان و شکل داستان‌های آل‌احمد است. داستان‌هایش شتابزده هستند که من خیلی نمی‌پسندم. غالب آنچه آل‌احمد در سبک داستان نوشته، فرصتی برایش فراهم آورده تا انتقاد کند و مقاله قالب بهتری است برای این کار. حضور آل‌احمد در داستان‌هایش کاملاً مشخص است و درحقیقت شخصیت‌های داستانی را به خدمت گرفته است تا افکار خودش را بیان کند که خوب است، به‌شرط آن که سهم سایر عناصر داستانی نیز ملحوظ شود. در داستان‌هایش آفرینش کم است، زبانی هم که در داستان به‌کار می‌گیرد به‌نظر من مناسب داستان نیست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[صادق هدایت]]====&lt;br /&gt;
داستان‌های هدایت را خیلی می‌پسندم. هر دست‌به‌قلمی در مملکت ما آثار هدایت را باید خوانده باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص= ۵۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[صادق چوبک]]====&lt;br /&gt;
کار چوبک زنده، پرحرکت و رنگارنگ، است نه‌ رنگین. داستان در دست چوبک نرم است و در بیان خشن. چوبک در روایت داستان خونسرد و بی‌طرف است؛ اما در انتخاب موضوع هیچ نویسنده‌ای را ندیدم که به اندازهٔ چوبک یک‌سویه نگاه کند و در انتخاب جانبگیر باشد. تنها زشتی، کثیفی و پلیدی ببیند. نمود یکسونگری در چوبک چنان است که انگار نهادی است. مثل کسانی نیست که فقر و فلاکت را بر کارشان سوار می‌کنند، ذاتی است. گفته می‌شود: «دیدن پلیدی از تفکر و فلسفهٔ چوبک مایه می‌گیرد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
چوبک با دخالت و استبداد کامل محدوده‌ای از پلشتی را انتخاب می‌کند، زیبایی‌زدایی‌اش می‌کند و بعد کنار می‌کشد و با خونسردی روایت می‌کند و خواننده را به دام می‌اندازد تا بدون یک دم تنفس پاک، زجر بکشد؛ اما چوبک در محتوا هرچه هست داستان را خوب می‌نویسد. بعد از سی سال هنوز تأثیر «چرا دریا طوفانی شد» را یادم می‌آید و تأثیرش را حس می‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[رضا براهنی]]====&lt;br /&gt;
براهنی بامطالعه و باسواد است و پرکار، اما گاهی به‌شدت دیکتارتور است و با حبّ و بغض که همین به کارش لطمه می‌زند. گاهی شمشیر را از رو می‌بندد و گاهی هم با محبت اظهار لطف می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احمد محمود و میلان کوندرا===&lt;br /&gt;
محمود در پاسخ به این سؤال که از آثار میلان کوندرا به‌دلیل ضدکمونیست بودن کوندراست که خوشش نمی‌آید، صریحاً اعلام کرده که: «اصلاًً من کمونیست نیستم که او ضدکمونیست باشد و مـن از او بـدم بیاید.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
اینکه به من بگویند این جوری بنویس یا آن جوری بنویس اصلاً زیر بار نمی‌روم. وقتی از فلان نظریه استفاده می‌کنم که در من درونی شده باشد. اگر نشود استفاده نمی‌کنم حالا کوندرا باشد یا هرکس دیگر. او برای خودش تئوری‌هایی دارد. من هم برای خودم تئوری‌هایی دارم. من خودم را کمتر یا بالاتر از او نمی‌دانم. او یک شخصیت دارد و من هم یک شخصیت. از کارش خوشم نمی‌آید و وقتم را صرف آثارش نمی‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
محمود در جوانی وابسته به سازمان جوانان حزب توده بود، به‌گفتهٔ خودش در آن زمان این تنها حزبی بود که به‌سمت طبقات محروم حرکت می‌کرد؛ اما از سال۱۳۳۶ ارتباطاتش را با حزب قطع کرد. محمود ظاهراً قائل به جدا کردن سیاست از «واقعیت داستانی» نیست. محمود بنابه تعبیر همینگوی، «سیاست» را برای راه فرار خود انتخاب نکرده است؛ زیرا او هم «موضوع» را می‌شناسد و هم «نوشتن» را می‌داند. احمد محمود اگرچه هرگز نتوانسته بود خود را از سیاست دور نگه دارد؛ اما توجه مطلق او به صناعت داستان و رمان و ساخت آن‌ها کاملاً مشهود است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود در سال۱۳۷۲ در جواب نامه‌ کسی که برایش نوشته بود اگر [[مدار صفر درجه]] به سیاست روز آلوده نشده بود بهتر بود، می‌نویسد: «من با این باور خیلی موافق نیستم. آدم‌ها و حوادث، از ابزار کار نویسنده‌ هستند. من چطور می‌توانم آدم‌های امروز سرزمین‌ام را، جدا از سیاست تعریف کنم و مدعی باشم که حق مطلب را ادا کرده‌ام؟» او نامه‌اش را با این جمله تمام می‌کند که «اصلاً خود جدا کردن سیاست از ادبیات اگر که صادقانه هم باشد، نوعی سیاست است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نامه‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
احمد محمود عضو کانون نویسندگان و از امضاکننده‌گان بیانیهٔ ۱۳۴ با عنوان «ما نویسنده‌ایم» بود. در سال۱۳۷۳ تعداد صدوسی‌وچهار نویسنده از اعضای کانون نویسندگان ایران طی یک نامهٔ سرگشاده خواستار آزادی اندیشه، بیان و نشر آثار خود شده و به سانسور اعتراض کردند و از حضور صنفی خود در کانون نویسندگان ایران خبر دادند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جملهٔ دوست‌داشتنی در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
{{بلی}}هر نسلی باید تجربه خودش را بکنه و سرش هم به سنگ خودش بخوره.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان سیاست نیست، در خدمت پرولتاریا هم نیست. داستان باید مثل شعبده‌باز باشد! حرف نباید بزنه، نشان باید بده، عمل در حرکت، همین! {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان، گزارش درد آدم‌ها نیست! ([[مدار صفر درجه]]){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}این روزها مرگ، همه جا سایه انداخته‌است. من حتی به نامه‌رسان اداره هم نمی‌گم نامه‌های اداری را ببره. می‌ترسم تا از اداره می‌زنه بیرون، کشته بشه و تمام عمر پشیمون باشم... از زن و بچه‌اش خجالت بکشم! ([[زمین سوخته]]){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}جنگ‌زده مثل مهمون سه روز اول محترمه. بعد مثل مرده یواش یواش بو می‌گیره و می‌شه سربار جامعه. (زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم عین علف هرزه است و خیلی زود به همه چیز عادت می‌کند. (زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}خیلی از چیزهای بی‌اهمیت برای زندگی ضروری است. اصلاً مجموعه‌ای از چیزهای به‌ظاهر بی‌اهمیت، زندگی را تشکیل می‌دهد. زندگی یعنی همین!(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}حالا می‌توانستم بفهمم که خشن‌ترین قیافه‌ها، جدی‌ترین کارها و نابودکننده‌ترین دردها فقط می‌تواند یک شوخی باشد، یک شوخیِ گذرا.(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم اگه بخواد حرف نزنه، اگه بخواد از هرکس‌وناکسی حرف بشنفه، به یکی چیزی نگه که قابل نداره، به یکی چیزی نگه که کار دست آدم می‌ده، اون یکی مزلفه و دهان‌به‌دهان شدن باهاش عاره، اون یکی لباس دولت تنشه که باید سرمون رو روی یه خشت بذاریم و بمیریم.(از مسافر تا تبخال){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}شش سال کافی است که زندگی آدم این همه تغییر کند؟ عجب آدم کودنی هستی... یک لحظه هم کافی است فقط یک ثانیه...(سه کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}وقتی که حرف‌ها تو مغز آدم جوش می‌زنن و تو دل آدم آتیش می‌ندازن، همه گرم و گیران ولی همچین که از دهن بیرون ریخته‌شدن و گرمای خون ازشون گرفته شد و رفتن تو قالب کلمات، همه سرد و یخ‌زده می‌شن. (غریبه‌ها و پسرک بومی){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}یهو خراب می‌شی مثل یک ساختمون، مثل یه عمارت که رو لجن بنا شده باشه. صدای خراب‌شدن خودتو می‌شنفی... چطور بگم؟... می‌شنفی که یه چیزی تو دلت خراب شد. رو هم ریخت. رو هم! اون وقت دیگه تو هیچی نداری... نه دستی که نوازشت کنه... نه اعتماد و نه... می‌دونی مرد... اون وقت از خودت بیشتر از هرکسی بدت میاد... دلت می‌خواد که دنیا رو سرت خراب بشه... (غریبه‌ها و پسرک بومی)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تأکیدها===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نویسنده باید آدم‌های داستانش را بشناسد، نه فقط آنچه انجام می‌دهند، نه فقط آنچه بالفعل است؛ بلکه آنچه در توانایی آن‌هاست هم باید بداند حتی اگر در داستان او از قوه به‌فعل درنیاید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چندصدایی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} داستان به‌گمان من نه کشف است و نه شهود و نه تکنیک مطلق. داستان وقتی پرداخت می‌شود، اجزای متفاوت واقعیت‌هایی است که از جاهای مختلف جمع‌آوری و باهم تلفیق می‌شوند و می‌شوند یک داستان. این‌ها اجزای عینی و حسیِ واقعی موجود در زندگی هستند که مطابق ذوق و حس و شناخت و شعور نویسنده از خود و پیرامون و دور و نزدیکش فراهم می‌آیند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چندصدایی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز که گاهی رسوایی و بدنامی هم می‌آورد. نوشتن آسان نیست. کار، زحمت، مطالعه، نوشتن... کار، کار به‌اضافهٔ جنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} کمتر منتقدی است که به‌جای اینکه بگوید: «این خطاست، چون با قاعده و اصول مغایرت دارد». بگوید: «این خطاست، چون حقایق و شواهد زندگی چیز دیگری است». اگر نیسنده باتوجه‌به جریان تکامل و زندگی، انسان را چنان‌که هست (نه‌آن‌طورکه باید باشد) ترسیم بکند وظیفهٔ خود را انجام داده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} تنومند بودن شاخهٔ ادبیات اقلیم جنوب و از اقلیم است که باید جهانی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امروز نویسنده شاهدی است که در دادگاه تاریخ، خود مدّعی و مدّعی علیه هم هست. می‌بیند و ماجراها را گزارش می‌کند و خود نیز در خلق ماجراها سهیم است. شرایط چنان است که نویسنده نمی‌تواند از حوادث برکنار باشد و از سر سیری بنویسد و نثر زیبا بپردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} فقر نه حرمتی دارد و نه فضیلتی. اگر به فقر می‌پردازیم باید در جهت شکافته‌شدن فقر باشد. باید دید چه کسانی موجب این فقر هستند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در کشورهای جهان سوم پذیرفتن مقام روشن‌فکری به تعبیری پذیرفتن مقام شهادت است. چون تحمل حکومت‌ها در پذیرفتن انتقاد کم است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===توصیه‌هایی برای نوشتن===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;نظم&#039;&#039;&#039;: مثل یک کارمند منظم هستم. هر روز سر ساعت هفت مشغول نوشتن می‌شوم تا ساعت یک ظهر.&lt;br /&gt;
کارهایم را قبل از چاپ می‌دهم سه نفر بخوانند. دخترم (سارک) و پسرم (تا زمانی که کنارم بودند.) و اغلب «ابراهیم یونسی».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;زبان&#039;&#039;&#039;: امروز فقط رسالت انتقال مفاهیم را ندارد. زبان باید بتواند فضا بسازد. باید هویت اشخاص داستان را تبیین کند. باید خلق مکان بکند. در حالی که هنوز در وظیفهٔ ابتدایی زبان که نقل مفاهیم است لنگ می‌زنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کشف&#039;&#039;&#039;: می‌توانیم نام اجزای متشکله‌ای که داستان را می‌سازند بگذاریم «کشف» نه «خلق مجدد». پس برای این مکاشفه باید برویم سراغ اجزای عینی موجود و سراغ خصلت‌ها و خصوصیات آدم‌های موجود و بنا بر نیاز داستانمان این اجزا را انتخابب و ترکیبشان کنیم و این به‌گمان من کشف است نه شهود و نه تکنیک مطلق.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;با ذهن و رنگ می‌نویسم&#039;&#039;&#039;: روزی کسی بورخس را دید و از او پرسید شما بورخس نویسنده هستید؟ و او گفت: «گاهی بورخس نویسنده هستم.» در این حرف جدا از لحن طنزآمیز، بهره‌ای از واقعیت است. نویسنده وقتی نمی‌نویسد، خطی فکر می‌کند استدلالی فکر می‌کند که حتی من خیال می‌کنم این تفکر و تعقل و استدلال رنگ خاکستری دارد. نویسنده وقتی می‌نویسد، مبتنی بر این شعورِ آگاه، در هاله‌ای از ناآگاهی است و با ذهنی رنگین کار می‌کند. من در لحظه‌ای که می‌نویسم، آن استدلال خشک و خاکستری‌رنگ اصلاً برایم وجود ندارد. یک ترکیب ذهنی، حجمی و رنگین است که از دل این حجم و ذهن و رنگ «خلق» صورت می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;حواسم فقط به نوشتن است و بس!&#039;&#039;&#039;: محمود موقع نوشتن نه به فکر سلیقه و خوشایند مخاطب بود و نه منتقد. نه‌اینکه برای آن‌ها حرمتی قائل نباشد؛ بلکه موقع نوشتن تمام حواس و فکرش پی نوشتن بوده و آن‌ها حضور نداشته‌اند.&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;حرکت&#039;&#039;&#039;: به اینجا رسیدیم که داستان، تعریف حرکت، تعریف اشیا یا حوادث نیست. داستان تعریف است در حرکت. رمان موجودی است زنده. در رمان، نبض باید در لحظه‌لحظه‌ٔ اشیای طبیعی و غیرطبیعی، در انسان و در کلام بزند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;شخصیت&#039;&#039;&#039;: اگر شخصیت‌های اصلی ناشناخته باشند کار دست نویسنده می‌دهند و بالاخره یک جایی متوقف می‌شوند و با هیچ تمهیدی حرکت نمی‌کنند. شخصیت‌هایم خودسانسوری نمی‌کنم؛ اما در مورد آزادیِ شخصیت‌ها گرفتاری‌های متفاوتی هست. گاهی اوقات این آزادی آدم‌ها را جامعه برنمی‌تابد، نه حرکت‌شان را نه حرف و نه عمل‌شان را. گاه این آزادی را حاکمیت‌ها نمی‌پذیرند. به شما اصلاً اجازه نمی‌دهند که شخصیتی واقعیت خودش را عریان کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;ایدئولوژی&#039;&#039;&#039;: نویسنده باید ایدئولوژی داشت باشد. نویسنده باید جهان خودش و داستانش را بشناند. نویسنده باید جهان‌بینی داشته باشد؛ اما نباید در چارچاق و قالب خاصی فکر کند. وقتی نویسنده در چارچوبی گنجید تبدیل می‌شود به ابزار فعل و وسیله‌ٔ تبلیغاتی. هر انسانی هم اثر می‌گذارد و هم اثر می‌پذیرد. مجموعه افکار نویسنده می‌تواند کمابیش با مجموعه افکار خاصی از سیاست هماهنگی کند. اما نه به این معنا که در چارچوبی محدود و محبوس شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;از غریزه تا تفکر&#039;&#039;&#039;: در [[همسایه‌ها]] بیشتر کارم غریزی بوده است و سادگی نمود بیشتری دارد؛ اما در [[مدار صفر درجه]] تفکر و شناخت هم هست. در «مدار صفر درجه» عمق بیشتری دارد، سه جریان تنیده‌درهم، باهم حرکت می‌کنند و به تفکری یگانه می‌رسند: نازایی بلقیس، ماهی‌ سرخ و بی‌بی سلطنت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چهاردیواری محمود===&lt;br /&gt;
محمود بعد از منتقل‌شدن به تهران چند سال در امیریه و بعد هم منیریه اجاره‌نشینی کرد. بالاخره با وام بانکی خانه‌ای در نارمک خرید و از اوایل دهه۵۰ در آن ساکن شدند و هنوز هم همین خانه، خانه احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نخستین چیزی که در نگاه اول رخ می‌نماید، سادگی اتاق است. اتاق مرد نویسنده هیچ تجملی ندارد. یک میز تحریر با چندین مداد. یک مدادتراش رو میزی که برای ما روزهای درس و مدرسه را تداعی می‌کند. کتابخانه‌ای با کتاب‌های گوناگون و قفسه‌ای با جوایز مختلف. از جایزه مهرگان ادب تا جایزه هوشنگ گلشیری و البته جایزه‌های دیگری که در این قفسه غایب‌اند و تاریخ خود حکایت آن‌ها را می‌داند. چیزهای دیگری هم هست. عکس‌هایی از آقای نویسنده و گواهینامه دوچرخه‌سواری‌اش و البته یک برگه جذاب دیگر هم هست؛ تبعیدنامه احمد محمود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خانهٔ پدری===&lt;br /&gt;
محمود رمان [[همسایه‌ها]]، «دیدار» و آثار شاخص قدیمی‌اش را در خانه‌ٔ پدری (در خیابان شهید گشتاسب اهواز) نوشته است. در این خانه درختی به سن و به نام احمد کاشته‌اند و هنوز هست. «گنجشک‌ها تو شاخ و برگ انبوه درخت کُنار که وسط حیاط است سروصدا راه انداخته‌اند. عصر که می‌شود گنجشک‌ها دسته دسته هجوم می‌آورند به درخت کنار و غروب که می‌شود، درخت کنار از گنجشک سیاهی می‌زند...» ([[زمین سوخته]])&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
این خانه با همهٔ یادگارها و خاطراتش در بهمن ماه ۱۳۹۹ توسط مالک جدید خانه تخریب شد، تا خوانندگان همسایه‌ها و دیگر رمان‌های احمد محمود در حسرت دیدن آن حیاط و درخت و گنجشک‌هایش بمانند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;تیشه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/84227006/%D8%AA%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%B2|عنوان =تیشه به ریشه خانه &amp;quot;احمد محمود&amp;quot; در اهواز}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها===&lt;br /&gt;
احمد محمود در پاسخ به دعوت ابراهیم گلستان که او را به انگلیس دعوت کرده می‌نویسد:&lt;br /&gt;
:«گرانی بی حد و حساب، لحظه‌به‌لحظه همه چیز، طوری درگیر گذران روزانه‌مان کرده است که خیال سفر چنان دور از ذهن می‌شود که انگارنه‌انگار چیزی به نام سفر هست. سفرهای دعوتی هم که معاذالله!»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;جُنگ جنوب&#039;&#039;===&lt;br /&gt;
پاتوق‌های عصرانه و جلسات ادبی محمود، نشریهٔ &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; به‌انضمام «نوای ملت» را درپی داشت که خود مدیریت و سردبیری می‌کرد. جوانان اهواز و شهرهای دیگر به‌خصوص دزفول، آبادان و مسجد سلیمان از این نشریه استقبال زیادی می‌کردند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; محمود چند صفحه‌ای از رمان [[همسایه‌ها]] را با عنوان قصّهٔ کوتاه «دوسرپنج» در &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ کرد؛ ولی بعد از مهاجرت به تهران نشریه تعطیل شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری===&lt;br /&gt;
احمد محمود از صاحبان مشغلی که به آن‌ها اشتغال داشته، از مردمی که در زندگی‌اش حضور داشته‌اند و جامعه‌ای که در آن زیسته و از سفرهایش به  وقایع و شخصیت‌های مهمی یاد کرده که همه در امر نوشتن به کارش آمده‌اند.&lt;br /&gt;
اما در این میان از دو نفر نام برده که نقش مؤثری در زندگی و نویسندگی‌اش داشته‌اند. [[ابراهیم یونسی]] که موجب انتشار رمان [[همسایه‌ها]] توسط انتشارات امیرکبیر می‌شود و پس از انتشار این رمان بود که احمد محمود نویسنده‌ای جدی در عرصهٔ ادبیات شناخته شد. «محمدامین البرزی» رئیس عمران وزارت کشور در سال۱۳۳۶ که به‌رغم مخالفت سازمان امنیت او را استخدام می‌کند و از دربه‌دری و بیکاری رهایی‌اش می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
در نوشتن، محمود معتقد است که هر دست به قلمی در ایران باید آثار [[صادق هدایت|هدایت]] را خوانده باشد. او در ابتدای نویسندگی از نویسندگان روس مثل تولستوی، داستایوسکی، گورکی و بالاخص چرنیشفسکی (چه باید کرد؟) متأثر بود. عظمت رمان جنگ و صلح را که بارها خوانده بود، ستایش می‌کرد. از آثار کلاسیک داخلی، «تاریخ بیهقی» و «خسرو و شیرین» نظامی را هم به‌قول خودش بارها خوانده و لذت برده بود؛ اما بیش از این‌ها از تأثیر عمیق دو داستان کوتاهِ «ولفگانگ بورشرت » بر روحیهٔ دوران جوانی‌اش که تا پایان عمر برایش به‌جامانده، نام برده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
او [[بوف کور]] شاهکار هدایت، [[چشم‌هایش]] داستان [[بزرگ علوی]]، [[شوهرِ آهوخانم]] خلق [[علی‌محمد افغانی]]، [[سنگ صبور]] رمان [[صادق چوبک]]، [[سووشون]] شاهکار [[سیمین دانشور]]، [[جای خالی سلوچ]] خلق [[محمود دولت‌آبادی]]، «زمستان۶۲» به‌قلم [[اسماعیل فصیح]] و «تا فردا خدا نگهدار» اثر «براهیموک» را از کتاب‌های دلخواهش نام برده است. محمود زمانی نیز از خواندن کارهای «عزیز نسین» و [[چرندوپرند]] [[علی‌اکبر دهخدا|دهخدا]] لذت می‌برده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فیلم ساخته‌شده براساس===&lt;br /&gt;
* نمایشنامه‌‌ای رادیویی براساس رمان [[مدار صفر درجه]] ساخته شد. همچنین حسن فتحی از نام رمان «مدار صفردرجه» برای سریال خود استفاده کرد که هر دو بار اعتراض بابک محمود (اعطا) را به‌دنبال داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حسن فتحی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* فیلمی که هرگز ساخته نشد! [[داریوش مهرجویی]] رمان [[همسایه‌ها]] را یکی از کتاب‌های محبوب خود می‌داند. مهرجویی معتقد است تعداد رمان‌های خوب ایرانی که اقتباس از آن‌ها امکان دارد، اندک است و «همسایه‌ها» از نمونه‌های کم‌نظیر است. درست در آغاز انقلاب فیلم‌نامه‌ای براساس این رمان با همکاری محمود نوشته شد؛ اما در گیرودار اوایل انقلاب کار معلق ماند. فیلم‌نامه گم شد و فیلم هرگز ساخته نشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Bandargah tabeed.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بابک اعطا در صحنه‌ای از مستند «بندرگاه تبعید» ساخته فاطمه رسول‌زاده&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:مستند.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد محمود در مستند مقصودلو&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====محمود در مستندِ مقصودلو====&lt;br /&gt;
«احمد محمود، نویسنده انسان‌گرا» مستندی ساختهٔ بهمن مقصودلو است که در سال۱۳۸۱ یعنی سه ماه قبل از فوت احمد محمود ساخته شد. این فیلم بخشی از مجموعه‌ای از تک نگاری‌های بهمن مقصودلو دربارهٔ شاعران و نویسندگان معاصر ایران است که در دهه گذشته، ساخته شده است. در فیلم محمود گوشه‌هایی از زندگی، خاطرات دوران کودکی، جوانی و بازداشت‌ها و نیز دیدگاه‌هایش را بازمی‌گوید. بهمن مقصودلو، سازنده این فیلم، شانس این را داشته که سه ماه قبل از درگذشت احمد محمود با او باشد و زندگی احمد محمود را در واپسین ماههای زندگی اش به‌تصویر بکشد. حضور احمد محمود ویژگی منحصربه‌فردی به فیلم می‌دهد. فیلم تلاشی است برای ثبت تصویری از احمد محمود و زندگی‌اش در جایگاه نویسنده. احمد محمود در این فیلم بخش‌هایی از رمان همسایه‌ها را بازخوانی می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:ترس محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«ترس» محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
رمان[[همسایه‌ها]]در سال۱۳۵۳ چاپ شد؛ اما این رمان در سال۱۳۴۳ با نام «عقده» نوشته شده بود. به‌گفتهٔ سیامک اعطا فرزند ارشد محمود این رمان در دهه۳۰ و در ۶ جلد دفتر ۲۰۰صفحه‌ای کاهی نگاشته شد؛ اما این‌ها دقیق و مستند نیست. فرازی از نسخهٔ نخست این رمان به‌صورت داستانی مستقل با نام «ترس» در مجموعه‌داستان «زائری زیر باران» چاپ و منتشر شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجلاتی با داستان‌های محمود===&lt;br /&gt;
محمود برخی آثار خود را قبل از چاپ به‌صورت کتاب، در مجلاتی منتشر کرده است:&lt;br /&gt;
* [[سخن]] به سردبیری پرویز ناتل خانلری که در سال‌های ۱۳۲۲تا۱۳۵۷&lt;br /&gt;
* «امید ایران» به‌سردبیری محمد عاصمی از سال۱۳۲۷&lt;br /&gt;
* انتشار بخش‌هایی از رمان[[همسایه‌ها]] در «پیام نوین»، «فردوسی» و «جنگ جنوب».&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:غریبه‌ها و پسرک بومی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غریبه‌ها و پسرک بومی در یک کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===فهرست خلق‌ها=== &lt;br /&gt;
====مجموعه‌داستان====&lt;br /&gt;
# مول، ۱۳۳۹&lt;br /&gt;
# دریا هنوز آرام است، ۱۳۴۰&lt;br /&gt;
# بیهودگی، ۱۳۴۱&lt;br /&gt;
# زائری زیر باران، ۱۳۴۸&lt;br /&gt;
# غریبه‌ها و پسرک بومی، ۱۳۵۰&lt;br /&gt;
# دیدار شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه، ۱۳۶۹&lt;br /&gt;
# قصّه آشنا، ۱۳۷۰&lt;br /&gt;
# از مسافر تا تب‌خال، ۲۳ داستان کوتاه، ۱۳۷۱&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان====&lt;br /&gt;
# [[همسایه‌ها]]، ۱۳۵۳&lt;br /&gt;
# داستان یک شهر، ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
# [[زمین سوخته]]، ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
# [[مدار صفر درجه]]، ۱۳۷۲&lt;br /&gt;
# درخت انجیر معابد، ۱۳۷۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ترجمه====&lt;br /&gt;
* آدم زنده؛ رمانی از ممدوح بن عاطل ابونزال با نام۱۳۷۶ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیلم‌نامه====&lt;br /&gt;
* آب، ۱۳۵۳&lt;br /&gt;
* پسران والا، ۱۳۷۳&lt;br /&gt;
* ميدان خاکی، ۱۳۷۴&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آثار ترجمه‌شده از او===&lt;br /&gt;
# [[همسایه‌ها]] به‌روسی و آلمانی و در سال۱۹۸۵ به‌انگلیسی&lt;br /&gt;
# «شهر کوچک ما» به‌روسی و آلمانی، مترجم آلمانی زیگفرید لطفی، ۱۹۸۴&lt;br /&gt;
# «پسرک بومی» به‌انگلیسی و آلمانی، مترجم آلمانی مانفرد لورنتس، ۱۹۸۴&lt;br /&gt;
# «زیر باران» به‌ارمنی و آلمانی، مترجم آلمانی کارلا روستاییان، ۱۹۸۱ &lt;br /&gt;
# «دیدار» به‌آلمانی در کتابی به نام Die RuckkeHR، در انتهای کتاب بخشی از گفت‌وگوی لیلی گلستان نیز چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# «بازگشت» به‌آلمانی، ۱۹۹۸&lt;br /&gt;
# «غریبه‌ها» به‌روسی، فرانسه و انگلیسی در مجلهٔ &#039;&#039;آسیا، آفریقا&#039;&#039; شمارهٔ ۴، ۱۹۸۰&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
محمود در آثار نخستین خود تحت تأثیر [[صادق هدایت|هدایت]] و [[صادق چوبک|چوبک]] بود. از «زائری زیر باران» به‌تدریج سبک خاص خود را یافت تااینکه در [[همسایه‌ها]] آن را تثبیت کرد. از آن زمان محمود همواره به‌سوی سبک ویژهٔ خود در نویسندگی در حرکت بوده و از این منظر آخرین آثارش بهترین آثار اوست.&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
داستان‌های محمود، نثری دارد که خود صبغهٔ لهجهٔ جنوب ایران را یدک می‌کشد. محمود نویسنده‌ای است که مفردات، ترکیبات، اصطلاحات، مثل‌ها و ظرافت‌های زبان فارسی را به‌خوبی می‌شناخت و از آن بهره می‌گیرفت. ویژگی‌های زیر از شاخه‌های برجستهٔ آثار اوست:&lt;br /&gt;
* تعدّد افعال و کوتاهی جملات که به داستان پویایی و حرکت می‌دهد: «به جسد نگاه می‌کنم. کل‌شعبان است. لابد شب تو دکان خوابیده است. چشمان درشتش باز است. انگار دارد نگاهم می‌کند.»(همسایه‌ها، ص:۳۲۲)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
پنجه‌هایمان توی‌هم بود، بلند می‌شویم و راه می‌افتیم. می‌رسیم به میدان نو چراغ‌های بزرگ ساختمان باشگاه... رو چمن راه می‌رویم. احساس می‌کنم که سبک شده‌ام. می‌خواهم پر بکشم. پنجهٔ سیه‌چشم را فشار می‌دهم. به بتهٔ نخل می‌رسیم. برگ‌هایش عین سرنیزه‌های تو درهم است. من از طرف چپ بته می‌روم. سیه‌چشم از طرف راست بته می‌رود.دست‌هایمان به بلالی بته نخل کشیده می‌شود.(همسایه‌ها)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
توی حیاط آشوب بود، باران شلاقی بود و دور. آسمان‌غرنبهٔ سنگین بود. باران در را بست. چراغ اتاق را روشن کرد. نامه کتایون دستش بود. نشست پای منقل، لیوان چای را برداشت. سرد بود. به پاکت نگاه کرد و چای خورد. نامه را بار دیگر خواندو گذاشتش توی جیب. باز، سیگار گیراند. برخاست، پتو و متکا از کنج اتاق آورد. دراز کشید. دستش با سیگار بالای منقل بود. غلت زد. سیگار نکشیده را چپاند تو خاکستر منقل. ساعد دست را گذاشت روی پیشانی، باز غلت زد. نشست. سیگار را از توی خاکستر برداشت و روشنش کرد. چند پک زد. خاموشش کرد. خوابید. پتو را کشید روی سینه. بار دیگر نشست. برخاست. به عکس مائده نگاه کرد. دستش به جیب رفت. خالی آمد بیرون. رفت طرف در اتاق. پشت در ایستاد. صدای تند باران، روی سقف، توی حیاط. برگشت. پتو را تا زد... .&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
په سی‌چه دستم می‌لرزه. یخ کردم، قرار بگیر آخر! سی‌چه ایقد می‌لرزی دلِ تیرخورده. نیم‌تنه کجاست؟ په چارقدم کو؟...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* گاه با جملات گسترده با پیروهای متعدد و تکرار موجه‌ایم که از عوامل ایجاد موسیقی کلام است. «انگشت کوچک دست از بند دوم قطع شده است و سبابه‌اش مثل یک درد، مثل یک تهمت و مثل یک تیر سه شعبه به قلبم نشانه رفته است.»([[زمین سوخته]]، ص۳۲۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در آثار محمود به متمم‌هایی با بسامد زیاد برخورد می‌کنیم که بدون حرف اضافه به‌کار رفته است. چنین خذفی علاوه‌براینکه در تداول گفتار و محاوره رخ می‌دهد، برگرفته از گویش مردم جنوب است: «نوذر دست کرد جیبِ بغل»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* گاه محمود ضمایر پیوسته را در نقش مفعول به‌کار می‌برد که این امر بیشتر در گفتار رایج است تا در نوشتار. این کار موجب کوتاهی کلام یعنی ایجاد ایجاز در سخن می‌شود: «افسر جوانی مثل گوسفند می‌شماردمان و تحویلمان می‌گیرد.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* فقط واژه‌های ناآشنا به‌کاررفته در داستان‌های محمود جنوبی نیست، بلکه جملات بافت لهجهٔ جنوب را دارد. مثلاً کسره نقش حرف اضافه را ایفا می‌کند: «به‌زور سیگار تعارفِ عمونورزو کرد.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان= بررسی ایدئولوژی احمد محمود برمبنای رمان «زمین سوخته»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:باران بر زمین سوخته.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;نقدی بر رمان‌های محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:حکایت حال.jpg|230px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سرانجام محمود با لیلی گفت‌وگو کرد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===محمود روایت‌گر خطهٔ جنوب===&lt;br /&gt;
====شهادت بر زادگاه====&lt;br /&gt;
* بی‌اغراق باید گفت آثار محمود شهادتی است بر زندگی و زادگاهش.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ساجد&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باوی ساجد، حبیب|۱۳۹۶|ک= احمد محمود، ادبیات معاصر ایران در گذر زمان-۱)|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* او به ثبت دشواری‌های اقلیمی خود همت گماشت: «سگ‌ها با تهیگاه‌های فرورفته که غالباً دست‌ها یا پاهایشان زیر چرخ‌های قطار مانده و قطع شده است، زیر آفتاب پهن شده‌اند و زمین را بو می‌کنند. کارگران اسکله و راه‌‌آهن با دیلمی به‌دست و پتکی به‌دوش، اینجا و آنجا پراکنده‌اند. کشتی‌ها دور و نزدیک لنگر انداخته‌اند... جمعیتی غریب به پنجاه نفر لخت و پاپتی درانتظار قطار مسافربری جلوی باشگاه راه‌آهن رو پاشنه چندک زده‌اند... .» برگرفته از داستان کوتاه «بندر» از مجموعهٔ «زائری زیر باران»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باوی ساجد، حبیب|۱۳۹۶|ک= احمد محمود، ادبیات معاصر ایران در گذر زمان-۱)|ص= ۲۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:محمود روی پل اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد و کارونش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====کارونِ احمد محمود====&lt;br /&gt;
جنبهٔ نمادین و ساختاری کارون در رمان [[همسایه‌ها]] حقیقتاً می‌تواند برای فرزندان اهواز امروز جذاب و البته به‌نوعی رؤیا و آرزویی دست‌نیافتنی و تلخ باشد؛ کارونی که نگارنده در دهه۶۰ و در دوران کودکی خود دیده است. نقش کارون در رمان همسایه‌ها و دیگر آثار احمد محمود همچون [[مدار صفر درجه]]، ریشه‌ای فراتر از دلبستگی ادبی برای محمود دارد. آنچنان که آرزو داشت همهٔ پهنای کارون را با بلم طی کند. مدار صفر درجه اساساً با کارون آغاز می‌شود: «عرق رو تن لخت باران، رگه‌رگه شیار زد. سطح آرام کارون می‌درخشید، مثل فلس نقره‌گون ماهی کارونی.» (مدار صفر درجه،ص:۱۱)، بنابراین شط کارون بر خلاف بسیاری از نویسندگانی که بعدها آن را دستمایه قرار داده‌اند، تنها نقش توریستی نداشته بلکه برعکس، نقشی کاملاً همتراز با خط روایی همسایه‌ها دارد. &#039;&#039;&#039;همسایه‌ها سند زمانهٔ خودش&#039;&#039;&#039; است؛ کارون سیلابی و توفنده و گل‌آلود شده است... ممی را کوسه زد.(همسایه‌ها،ص: ۲۱۴و۲۵۹) هرکس اندک شناختی از شط داشته باشد می‌داند که کوسه در عمق زیاد پیدا می‌شود.(ص:۴۸و۴۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:شهر کوچک ما.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شهری که نخل داشت.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====نخل‌های بریده و چاه‌های نفت====&lt;br /&gt;
نخل‌ها بریده می‌شدند برای چاه‌های نفت؛ از این رو می‌بینیم که نویسندگان جنوب از هر روزنه‌ای که روایت می‌کردند، نفت مشخصهٔ آن روایت و حوادث می‌شد: «بامداد یک روز گرم تابستان آمدند و با تبر افتادند به جان نخل‌های بلندپایه...سایهٔ چینه‌ها نشسته بودیم و لندوک‌های لرزان را تو مشت‌مان فشرده بودیم و با حسرت نگاه‌شان کرده بودیم که نخلستان پشت خانهٔ ما از سایه تهی می‌شد و تنه‌ها رو هم انبار می‌شد...انگار که پشت خانه‌های ما هرگز نخلستانی نبوده است.» (شهر کوچک ما مجموعه‌داستان «غریبه‌ها»){{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود یکی از معدود نویسندگان معاصر است که با به‌کارگیری بجا و هنرمندانهٔ عناصر داستان، آثار خود را پدید آورده است. بیشتر آثار وی تحت تأثیر رخدادهای اجتماعی و جنگ و پیامدهای آن بوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
اثر [[زمین سوخته]] و [[مدار صفر درجه]] درحقیقت نگاه مستقیم احمد محمود به وقایع جنگ تحمیلی و رویدادهای انقلاب است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زبان محمود===&lt;br /&gt;
از ویژگی‌های آثار محمود زبان اوست. ادبیات ایران بدهکار زبان و نوع بیان اوست که شاید ‌&#039;&#039;هر دو دهه کسی مثل محمود قد علم کند و پرچم اقتدار ادبیات داستانی را به‌دوش بکشد.&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کمتر کسی به اندازهٔ محمود توانسته یک شخصیت‌پردازی مناسب، انطباق با شخصیت، بهره‌گیری از واژگان و اصطلاحات جنوبی و ترکیب‌بندی اقلیمی را هماهنگ باهم در آثار خود جمع کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه هوشنگ گلشیری.jpg|200px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;محمود و جایزهٔ [[جایزه هوشنگ گلشیری|گلشیری]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:گلشیری و محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[هوشنگ گلشیری|گلشیری]] و محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
====[[جایزه هوشنگ گلشیری|جایزهٔ گلشیری]]====&lt;br /&gt;
رمان [[درخت انجیر معابد]]، برندهٔ جایزهٔ نخستین دورهٔ جایزهٔ هوشنگ گلشیری ۱۳۸۰ شد. &lt;br /&gt;
مطابق متن لوح تقدیر، هیئت داوران، این رمان را به‌دلیل پرداختن به گذشته‌ای که نمی‌گذرد و هر بار به‌شکل و شمایلی، گاه مدرنیسمی پوشالی و گاه پرستش خرافه، تکرار می‌شود، آفرینش جغرافیایی خیالی و مبتنی بر رئالیسمی زنده و جزئی‌نگر و درخشان، زبان شتابان و رنگین و تصویری که جهانی پریشان و معلق میان گذشته و حال را رام خود کرده است؛ بهترین رمان سال۱۳۷۹ شناخت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بنیاد گلشیری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جایزهٔ پکا====&lt;br /&gt;
* هیئت داوران پکا در سال۱۳۸۰ به‌منظور قدردانی از عمری تلاش خستگی‌ناپذیر احمد محمود، جهت اعتلای داستان‌نویسی معاصر جایزه‌ای ویژه با عنوان جایزه «مجموعه آثار» را به وی تقدیم کرد که او ضمن پیرش جایزه و تندیس مهرگان ادب، وجه نقد آن را برای تشویق نویسندگان جوان به صندوق پکا بازگردانید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
* محمود در اواخر عمر خود به ناحق از گرفتن «جایزه ۲۰ سال ادبیات داستانی در ایران» برای رمان [[مدار صفر درجه]] محروم ماند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;پکا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده: Medar0darajeh.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مدار صفر درجه هدیه‌ٔ محمود به ادبیات کشور&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===نگاهی کوتاه به رمان‌های احمد محمود===&lt;br /&gt;
====[[مدار صفر درجه]]====&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» چهارمین رمان احمد محمود است در سه جلد و ۱۷۸۲ صفحه. رمان، فضای سیاسی‌اجتماعی هفت سال پیش از پیروزی انقلاب را روایت می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان= شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و با آنچه در رمان [[همسایه‌ها]] و داستان یک شهر آمده بود، خویشاوندی دارد. نظام متکی به درآمد نفت و حمایت جهان فن‌سالار، نه منحصراً سرمایه‌داری غرب، ملتی را به‌بند کشیده و زندانی به‌وجود آورده که همهٔ مردم را در دایره‌ای مسدود اسیر ساخته. نویسنده بینش تاریخی دارد و از رویدادهایی سخن می‌گوید که مردم ما در آن دوره با آن سر و کار داشته‌اند و در بستر آن به حرکت و جنبش و جوش درآمده‌اند؛ نیز در همان زمان روانشناسی اشخاص را به‌بحث می‌گذارد.&lt;br /&gt;
رمان از زاویهٔ دیدی واقعی و بومی آغاز می‌شود. یک روز و نیم، شرجی در رود کارون، دو کوسه باهم حرکت می‌کنند و باله‌های گرده‌شان موازی هم همچون تیغی برنده آب کارون را می‌شکافد. بابان را که در گرما تن به آب سپرده شکار می‌کنند. این صحنهٔ آغازین، نخستین ضربه را به خوانده می‌زند و او را دنبال خط سیر داستان می‌کشاند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
داستان خانواده‌ای که پدر (نوذر) در تظاهرات خیابانی هنگامهٔ اوج‌گیری جنبش ملی کشته شده، پسر بزرگ (برزو) ناخلف است و در آغاز داستان نان‌آور خانه (بابو) خوراک کوسه‌ها شده است. خانواده‌ای آسیب‌دیده از لایه‌های فرودست جامعه که مادر (خاور) باید زندگانی فرزندان را سرآوری کند. با مرگ بابان (بابو)، برادر کوچک‌تر (باران) که کلاس دوم دبیرستان است، تحصیل را رها می‌کند و در سلمانی «یارولی» شاگردی می‌کند. داستان با ورود باران به فعالیت‌های سیاسی و زندانی‌شدنش ادامه می‌یابد. زمان داستان زمان متلاطمی است؛ سال‌هایی که به‌تدریج حرکت انقلابی مردم در آن‌ها آغاز می‌شود و گسترش می‌یابد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیداردلان&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|آقایی|۱۳۶۴|ک= بیداردان در آینه|ص= ۲۴۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود با شخصیت‌پردازی استادانه و خلق صحنه‌ها و کنش‌های جذاب، تمامی عناصر را با هدف روایت داستانی که مخاطب را لحظه‌به‌لحظه با خود پیش می‌برد، به‌کار گرفته است. عنصر جذاب در این رمان طنز است. محمود عناصر طنز را با هدف اعتراض به مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روزگار خود به‌کار برده است تا با خروج از هنجار عادی کلام و به یاری تناقض‌های هنری، آرمان‌های خود را در رسیدن جامعه به وضعیت مطلوب حقق بخشد. نوذر یکی از شخصیت‌های طناز این داستان دربارهٔ خساست یارولی کنایه‌آمیز می‌گوید: «مو یه نامرد می‌شناسم، سر خاک باباش فاتحه مجانی نمی‌خونه!» یا نوذر در کلانتری می‌گوید: «اَ ترسشان خشتک آدمم میگردن!... خیال میکنه تو لیفهٔ تنبانم مسلسل دارم.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در ملاقاتی با دوست قدیمی‌اش «هادی طحان» می‌گوید که قهرمان‌های داستان مدار صفر درجه‌اش همه از دوستانش هستند و «برات‌علی عکاس» همان «هادی طحان» صاحب عکاسی سایه است که در داستان شده «عکاسی آفتاب».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; [[احمد دهقان]] از «نوذر» را هدیه احمد محمود به ادبیات کشور می‌نامد!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[زمین سوخته]]====&lt;br /&gt;
«زمین سوخته» در دهه۶۰ تا اواخر دهه۷۰ پرفروش‌ترین رمان حوزهٔ دفاع مقدس شمرده می‌‌شد. این رمان هرچند دارای داستان ساده و خطی و روایتی در بازهٔ زمانی سه ماهه از آغاز تجاوز لشکر بعث به منطقهٔ جنوب کشورمان است؛ اما با چنان ظرافتی به‌رشته تحریر درآمده که حتی بسیاری از منتقدان اینگونه ادبیات داستانی را نیز به تمجید و تشویق واداشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود، در این رمان با همان سبک نویسندگان جنوب به‌شرح حوادث و خاطرات اوایل جنگ شهر اهواز می‌پردازد. فضایی که بر کل رمان حاکم است، فضایی توأم با ترس، دلهره و اضطراب است، فضایی که تمام شخصیّت‌های آن در اضطراب به‌سر می‌برند و هر لحظه احتمال کشته‌شدن می‌رود. مرگ همه جا کمین کرده است و خواننده این فضای حاکم بر رمان را به‌خوبی حس می‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
تمامی صحنه‌های رمان بیانگر اوضاع سیاسی و اجتماعی ماه‌های اول جنگ در شهرهای جنگ‌زده است. هرج و مرج و فساد ناشی از بروز جنگ به‌خوبی نمایان است. نویسنده به کمک عنصر توصیف و به‌کار بردن جملات کوتاه و پتک‌وار این فضا را به خواننده منتقل می‌نماید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستانی «زمین سوخته»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود درخصوص نوشتن این رمان گفته: «وقتی خبر کشته شدن برادرم را در جنگ شنیدم، از تهران راه افتادم رفتم جنوب. رفتم سوسنگرد، رفتم هویزه. تمام این مناطق را رفتم. تقریباً نزدیک جبهه بودم. وقتی برگشتم، واقعاً دلم تلنبار شده بود. دیدم چه مصیبتی را تحمل می‌کنم. اما مردم چه آرامند. چون تا تهران موشک نخورد، جنگ را حس نکرد. دلم می‌خواست لااقل مردم مناطق دیگر هم بفهمند که چه اتفاقی افتاده است. همین فکر وادارم کرد که زمین سوخته را بنویسم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
در بخشی از رمان می‌خوانیم: «همیشه ماها سنگ زیر آسیا هستیم. همهٔ دردها را ما باید تحمّل کنیم. زمان اون گور به گوری، فقر و گرسنگی مال ما بود. زندان، شکنجه و دربه‌دری مال بچه‌های ما بود. حالام توپ و خمسه خمسه مال ما است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:درخت_انجیر_معابد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آخرین رمان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====درخت انجیر معابد====&lt;br /&gt;
رمانی در ۱۰۳۸ صفحه و شش فصل که دو محور اصلی دارد: عصیان و خرافه. داستان زندگی یک درخت و یک خانواده است. زندگی پرفرازونشیب و عصیان آمیز جوانی بی آینده و ناراضی از شرایط زندگی خود به نام «فرامرز» است که شهرکی را به خاک و خون می‌کشد. قدرت احمد محمود در ساختن و پروردن شخصیت «فرامرز آذرپاد» تحسین‌انگیز و درخور ستایش است و اوج استادی و مهارت داستان‌نویسی احمد محمود را در خلق این شخصیت بی‌نظیر و منحصربه‌فرد به‌خوبی می‌توان مشاهده کرد، شخصیتی که در کنار شخصیت هایی چون خالد، باران و نوروز از درخشان ترین شخصیت های ادبیات داستانی این مرز و بوم هستند و هر کدام در نوع خود بی‌بدیل و بی‌نظیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
محور دیگر رمان درختی است معروف به درخت انجیر معابد که درختی معجزه‌گر و مقدس، نماد باورها و اعتقادات آیینی مردم زود باور می‌شود. احمد محمود با قلم توانا و نثر شیوای خویش، در اوج هنرمندی نشان داده است که فرصت‌طلبان مکاری چون نسلانسل علمدارها چگونه و با چه ترفندهایی از ذهن ساده و مستعد خرافه‌پرستی مردم فرودست سوءاستفاده می‌کنند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی از اساسی‌ترین ایرادهای وارد بر این رمان درازبودن بیش از حد آن است که در بعضی از بخش‌ها کش‌دار شدن بیش از حد ماجراهای فرعی آن را تا حدی کسل‌کننده و ملال‌آور ساخته است.&lt;br /&gt;
درمجموع می‌توان رمان درخت انجیر معابد را واپسین یادگار احمد محمود دانست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
... مواظب علمدار باش. مردم حرمتش دارن!... درست که یه باغبان بیشتر نیست؛ ولی متولی درخت انجیرم هست، پدر بر پدر! انجیر معابدم یک درخت بی‌ثمره ولی با حرف و حدیث و حکایاتی که از علمدار اول به ذهن و دل مردم نشسته و روز به روزم بیشتر و بیشتر می‌شه دیگهٔ درخت مثل همهٔ درختای دیگه نیست! حالا دیگه تبدیل‌شده به نشانه‌ای از قدرت و اعتقاد مردم! پس هم باید حرمت علمدار داشته باشی و هم حرمت خود درخت! (درخت انجیر معابد، ص:۹۰)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/article/217721‏|عنوان= نقد رمان درخت انجیر معابد (نوشتهٔ احمد محمود)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[همسایه‌ها]]====&lt;br /&gt;
داستان بلند همسایه‌ها، سیاسی‌اجتماعی است. راوی، «خالد» را از نوجوانی تا آغاز بیست‌سالگی تعقیب می‌کند و زندگی او، اطرافیانش و وقایع پیش از کودتای ۲۸ مرداد و دوران نهضت ملی‌ شدن نفت در شهر اهواز را روایت می‌کند. همچنان که رمان پیش می‌رود «خالد» از نوجوانی بی‌تجربه به فردی سیاسی تبدیل می‌شود. در این میان عشقش به دختر «سیه‌چشم»، او را در تنگنایِ انتخابِ میان عشق و وظیفه می‌گذارد و عاقبت سر از زندان در می‌آورد. خالد چهره‌ای مشخص، فردی و اجتماعی دارد، روحیاتی مانند بسیاری از جوانان ایران. رمان از نظم منطقی برخوردار است با ساختار دقیق و سنجیده. صحنه‌های زندگی چنان ترسیم می‌شوند که اوصاف و مناظر و حالت‌های آن جزء خود داستان درمی‌آیند و از بیرون به آن تحمیل نمی‌شوند. خالد و مبارزه در رمان [[همسایه‌ها]] شکست می‌خورد؛ اما تبعات این شکست و کودتای ۲۸مرداد۱۳۳۲ به «داستان یک شهر» محول می‌شود و «خالد» در آن رمان دچار تبعید و دورانی پرحرمان می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|دستغیب|۱۳۷۸|ک= نقد آثار احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان یک شهر==== &lt;br /&gt;
اثر طویل احمد محمود است که درعین استقلال، به‌لحاظ پیگیری ماجراهای خالد، قهرمان همسایه‌ها می‌تواند ادامه این رمان نیز محسوب شود که ازنظر جذابّیت و کثرت شخصیّت‌ها و رویدادها بدان شباهت دارد و از نظر پختگی سبک و کاربرد فنون ادبی مهارت نویسنده را عیان‌تر می‌سازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202|عنوان= بررسی شخصیّت و شخصیّتپردازی در «داستان یک شهر»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
راوی داستان که پس از وقایع سیاسی سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲ و کشاکش‌های زندان و مبارزهٔ آن سال‌ها، تجربهٔ بیشتری اندوخته، دانشجوی دانشکدهٔ افسرای و از مبارزان است. پس از کشف شبکهٔ افسران توده، چند ماهی به زندان می‌افتد و سپس همراه سه دانشجوی زندانی به بندرلنگه تبعید می‌شود. بندر لنگه شهرک مخروبه و از رونق افتاده‌ای است که در آن حرکت و جنبشی نیست. راوی داستان تنها و ملول است. از دوری خانوده رنج می‌برد. در ظاهر آرام و در باطن در جوش و خروش است. از این و ان خبر حزب را می‌گیرد، با افسر نگهبان بدرفتار درمی‌افتد و به‌هرحال می‌کوشد، هویت مبارزه‌جویانه‌اش ر حفظ کند. تنها نقطهٔ روشن زندگی او دوستی با «علی» و معاشقه با شریفه و بعد خورشید کلاه و خاطرهٔ چند ماه زندانی‌اش که مبارزان را در سلول‌ها و حمام پادگان زیر شکنجه می‌انداختند و مجروح و نیمه‌جان به جایگاه‌شان باز می‌گرداندند تا بعد چند تنی از مقاوم‌ترین‌شان را اعدام کنند. این خاطرات از بهترین بخش‌های رمان است که به‌صورت یادآوری‌های گسسته روایت می‌شود: «هوا دارد روشن می‌شود. رنگ ستاره‌ها پریده است...مهندس کیوان به پنجره نگاه می‌کند. لبخند کمرنگی به لبش نشسته است و سبیل به قاعده‌اش، چهره‌اش را دلنشین‌تر کرده است. سرهنگ افشار سینه‌اش را جلو می‌دهد و نفس می‌کشد. لب‌هایش از هم باز می‌شود. انگار دارد می‌خندد. انگار قهقهه می‌زند و انگار می‌خواهد فریاد بزند: خون‌ها باید ریخته شود تا این ملت بیدار گردد.&lt;br /&gt;
احمد محمود توانشته در این رمان ستم‌دیدگی مضاعف مبارزان دهه۳۰ را نشان بدهد و عملکرد دستگاه تفتیش عقاید و سازمان شکنجهٔ شاه را نیز مجسم کند. بااین‌همه نویسنده واقع‌بین است و همهٔ دستگاه دولتی را به یک چوب نمی‌راند. سربازان و افسرانی که در خدمت دستگاه هستند همه پلید نیستند؛ اما از بین ماجراهای فرعی رمان، ماجرای شریفه و خورشید کلاه و ماجرای عشق منحرف گروهبان مرادی چشم‌گیرتر است. شریفه و خورشید کلاه را دست فقر و نابسامانی خانوادگی به ورطهٔ فساد رانده است؛ اما در هر دو با وجود داغ و زخمی که از جامعه بر پیکر خود دارند، عواطف بشری موج می‌زند: چشم‌هایم را روی هم می‌گذارم. ذهنم آشفته است. تصویر شریفه با تصویر خورشید کلاه تو ذهنم قاطی می‌شود. گاه خورشید کلاه ورم می‌کند. عین شریفه که دریا پسش داده بود... .&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به داستان‌ پسرک بومی===&lt;br /&gt;
پسرک بومی یکی از داستان‌های بلند مجموعه‌داستان «دیدار» است که محمود در آن به عشق پرداخته است، به‌قول خودش عشقی غیرمتعارف. عشق پسری فقیر به دختری انگلیسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
داستان، داستان شهروز پسری جنوبی است که همراه پدرش در جنبش ملی کردن صنعت نفت شرکت می‌کند. مبارزات این جوان مصادف می‌شود با دلدادگی او به بتی که دختر یکی از مهندسان خارجی شرکت نفت است. در یکی از شورش‌های خیابانی که شهروز نیز در آن حضور دارد، مردم خشمگین و آکنده از احساسات ضدخارجی، اتومبیل خانواده ی بتی را در خیابان به آتش می‌کشند. شهروز که ناظر واقعه است برای نجات بتی خود را به شعله‌های آتش می‌زند و همراه با او در لهیب آتش می‌سوزد. نویسنده در این داستان اثرگذار،‌ بتی و شهروز را قربانیان سیاست‌ و استعمار می‌داند و خارج از چارچوب‌‌های قومی و ملی مظلومیت هر دو را فریاد می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;داستان محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان= گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که افتخار چاپ داشتنه‌اند===&lt;br /&gt;
گوتنبرگ، فرهنگ، بابک، امیرکبیر، نشر نو، نگاه، معین و مهناز&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
* [[همسایه‌ها]] ۱۳۵۳ توسط امیرکبیر چاپ می‌شود. توقیف می‌شود. بعد از انقلاب توسط نشر معین تجدید چاپ و دوباره توقیف می‌شود. محمود از تعداد دقیق چاپ‌های بدون مجوز کتاب بی‌خبر است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; اما در حدود ۲۵۰هزار نسخه از این در بازار توزیع شده که ۱۰۰هزار نسخه توسط نشر امیرکبیر و بقیه به‌طور قاچاق چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «داستان یک شهر» در سال۱۳۶۰ توسط انتشارات امیرکبیر چاپ شد. دو سه ماه بعد توسط نشر نو تجدید چاپ شد و توقیف شد. در ۱۳۷۲ چاپ معین مجدداً مجوز چاپ گرفت و چاپ شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* [[زمین سوخته]] ۱۳۶۱ توسط نشر نو به تعداد ۱۱هزار نسخه چاپ شد. یک ماه بعد به چاپ دوم رسید با تیراژ ۲۲هزار نسخه.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* [[مدار صفر درجه]] در سال۱۳۷۲ چاپ شد، چاپ دوم ۱۳۷۴ و تا ۱۳۷۶ به چاپ سوم و تا سال۱۳۹۶ توسط انتشارات معین به چاپ یازدهم رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «درخت انجیر معابد» در چاپ اول طی ۴۵ روز نزدیک به ۴هزار نسخه فروش داشت&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; و به چاپ یازدهم رسید.&lt;br /&gt;
* «از مسافر تا تب‌خال» به چاپ ششم و «غریبه‌ها و پسرک بومی» به چاپ هشتم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
# «احمد محمود» (مجموعه یاد۶) نوشته حسین جاوید، انتشارات ایدهٔ خلاقیت&lt;br /&gt;
# «داستان‌شناخت ایران» (نقد و بررسی آثار احمد محمود) نوشته جواد اسحاقیان، انتشارات نگاه&lt;br /&gt;
# «داستان شناخت ایران: نقد و بررسی آثار احمد محمود» از جواد اسحاقیان.&lt;br /&gt;
# «همسایه با بیگانه‌ها» (جستارهایی درباره آثار احمد محمود) نوشته محمد مفتاحی انتشارات روزگار&lt;br /&gt;
# «باران بر زمین سوخته» از [[فیروز زنوزی جلالی]]، تحلیل و نقد رمان‌های احمد محمود.&lt;br /&gt;
# در مجلهٔ &#039;&#039;رودکی&#039;&#039; مقالاتی درخصوص احمد محمود و آثارش چاپ شده است. از جمله مقاله‌ای با عنوان «یاد احمد محمود» از «حبیب باوی ساجد» که در این مقاله تأکید بیشتر بر خود احمد محمود و زندگی اوست تا تحلیل آثارش. مقاله‌ای نیز در همین نشریه از «حسن اصغری» با عنوان «جایگاه احمد محمود در گستردگی فرهنگ معنوی ما» به تحلیل محتوایی شخصیت محمود و آثارش در فرهنگ معنوی پرداخته است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد جامعه‌شناسی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.virascience.com/|عنوان= نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# آناهیتا اجاکیانس در مقالات متعددی، برای مرور آثار احمد محمود (زمستان۱۳۸۳) که در شماره‌های پشت‌سرهم به‌چاپ رسیده است، به بررسی و بیان خلاصه‌واری از آثار احمد محمود پرداخته است.&lt;br /&gt;
# «نقد و بررسی آثار داستانی احمد محمود» پایان‌نامه‌ای است از شیدا عیدی‌پور در اسفند۱۳۸۸، دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان&lt;br /&gt;
# «تحلیل تاریخی رمان احمد محمود: [[همسایه‌ها]] و داستان «یک شهر» پایان‌نامهٔ عباس باقی‌نژاد به‌سال  ۱۳۹۷، در دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==در گوشه‌وکنار تارنماها==&lt;br /&gt;
# [[عبدالعی دستغیب]] علاوه‌بر «نقد آثار احمد محمود» که به‌سال۱۳۷۸ منتشر کرده، در پاسخ به پایگاه ادبی‌هنری &#039;&#039;حضور&#039;&#039; نیز نظرش را دربارهٔ خلق‌های محمود بازگو می‌کند و گفت‌وگو را این طور به‌پایان می‌برد: &#039;&#039;«احمد» در عرصهٔ داستان‌نویسی، در ردیف اولین‌ها بود. پیدا بود که قلم در دستش، نرم است. به‌خصوص در تکنیک گفت‌وگو که تکنیک آمریکایی‌هاست این اواخر، تبحر پیدا کرده بود. این را هم بگویم که گرچه بیشتر ناقدان ادبی ما دربارهٔ آثار «محمود» خاموش مانده‌اند، آثار او راه خود را در میان جامعه باز کرده و به زبان دل و گوش مردم رسیده است و هرچه بیشتر خواهد رسید.&#039;&#039;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;سلوک محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hoozoor.com/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%88%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D8%A7%D8%B5%DB%8C%D9%84-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8/|عنوان= صحه بر بیداریِ وجدان جامعه در سلوک محمود و آثارش|ناشر= حضور|تاریخ انتشار= ۱۳مهر۱۳۹۳|تاریخ بازدی= ۴دی۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توانا&#039;&#039; درگاهی است پژوهشی‌آموزشی که لابه‌لای مطالبش به «یادی از احمد محمود» کرده و از خلال گفت‌وگوهای وی با برخی چهره‌های ادبی، گزیده‌ای را به مخاطبانش ارائه داده است. متن‌های توانا کمتر دستخوش خطای معمول مطالب مندرج در فضاهای مجازی است و از این منظر مطالب کشش مطالعه دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;توانا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/Ahmad_Mahmoud|عنوان= از میان یادهای احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# در تارنمای &#039;&#039;کلوپ صدا&#039;&#039; داستانی از مجموعه‌ٔ «غریبه‌ها و پسرک بومی» به نام «وقتی تنها هستم، نه» می‌شنویم که از عشقی حکایت می‌کند که شروع‌ نشده است و پایان نمی‌یابد. این داستان وجه دیگری از دنیای داستانی احمد محمود را می‌نمایاند که جایی بسیار دورتر از [[همسایه‌ها]]، [[مدار صفردرجه]] و [[زمین سوخته]] است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;صوت داستان&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/omid-keshtkar/gyqckzwjyqj6|عنوان= داستانی به‌قدری متفاوت که گویی دنیای دیگری است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# گپ‌وگفتی که شاهین یوسفی از &#039;&#039;شوشان&#039;&#039; با مونس و همنشین احمد محمود درخلال رمان‌نویسی‌هایش کرده نیز نقل‌هایی خواندنی است. جان‌کلام سیامک اعطا فخری است که به شاگردی پدر می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;سیامک محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shooshan.ir/fa/news/31622/%DA%AF%D9%BE-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= سیامک اعطا مباهات می‌کند به شاگردی پدر|ناشر= پایگاه خبری و تحلیلی شوشان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:New Doc 55 1.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مصاحبه با لیلی گلستان{{سخ}}در کتاب حکایت حال&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;پرونده:واقع گرایی محمود.mp4|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آنچه می‌نویسیم...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= محمود|نام= احمد|پیوند نویسنده= احمد محمود|عنوان= مدار صفر درجه (۳جلدی)|سال= ۱۳۷۶|ناشر= معین|مکان= تهران|شابک = ۹۶۴-۵۶۴۳-۱۵-۵}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= محمود(اعطا)|نام = سارک، بابک و سیامک|عنوان= دیدار با احمد محمود|سال= ۱۳۸۴|ناشر= معین|مکان= تهران|شابک= ۹۶۴-۷۶۰۳-۳۵-۵}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= دستغیب|نام= عبدلعلی|عنوان= نقد آثار احمد محمود|سال= ۱۳۷۸|ناشر= معین|مکان= تهران|شابک= ۹۶۴-۵۶۴۳-۵۶-۲}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= باوی ساجد| نام= حبیب|عنوان= احمد محمود، ادبیات در گذر زمان|سال= ۱۳۹۶| ناشر= افراز|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۵۲۱۸-۳۸-۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= آقایی|نام= احمد|پیوند نویسنده= احمد آقایی|عنوان= بیداردلان در آینه معرفی و نقد آثار احمد محمود|سال= ۱۳۸۲|ناشر= به‌‌نگار|مکان= تهران|شابک= ۹۶۴-۶۳۳۲-۴۳-۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= گلستان|نام= لیلی|عنوان= حکایت حال، گفت‌وگو با احمد محمود|سال= ۱۳۸۳|ناشر= معین|مکان = تهران|شابک= ۹۶۴-۷۶۰۳-۲۷-۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان= طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت |ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۴مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان= بهترین رمان فارسی سال۸۰|ناشر= بی‌بی‌سی فارسی|نویسنده= سینا سعدی|تاریخ انتشار= ۳۰مهر۱۳۸۱|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان= دوره اول جایزه گلشیری|ناشر=وبگاه بنیاد گلشیری|تاریخ انتشار=۱۳۸۰| تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=احمد محمود از زبان احمد اعطا|ناشر=ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۲| تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش|تاریخ انتشار= ۲۹تیر۱۳۸۸| تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157|عنوان= «زمین سوخته»، روایتی زیست‌شده در نخستین روزهای جنگ|ناشر= ایرنا(کد خبر: ۸۳۰۴۲۱۵۷)|تاریخ انتشار= ۲مهر۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%BE%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DA%A9-%D8%A7%D8%B9%D8%B7%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A8&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به‌روایت پسرش|ناشر= فرهنگ امروز| تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسان‌گرا، ساختهٔ بهمن مقصودلو|تاریخ بازدید= ۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به‌بهانه درگذشت او (نوشتهٔ راحله صفوی)|ناشر= پرتال جامع علوم‌انسانی (برگرفته از نشریهٔ ادبیات داستانی)|تاریخ بازدید= ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html|عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸|ناشر= خبرگزاری ایسنا(کد خبر: ۹۶۰۲۰۲۰۰۷۴۷)|تاریخ انتشار= ۲۷خرداد۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان= مغضوب شاه|تاریخ انتشار= ۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=|عنوان= یاد محمود|ناشر=رودکی شماره۲۰|تاریخ انتشار= ۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان= تشییع پیکر احمد محمود|ناشر= پیک‌نت|تاریخ بازدید= ۳۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان= خوابگرد|تاریخ انتشار= ۲۴خرداد۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/|عنوان= احمد محمود|ناشر= راسخون|تاریخ انتشار= مهر۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://meidaan.com/archive/39401|عنوان= نخستین دوره، در دو شاخه رمان و مجموعه‌داستان|ناشر= میدان|تاریخ انتشار= ۹تیر۱۳۹۶|تاریخ بازدید=۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید|ناشر= ویرگول|تاریخ انتشار= ۲۰دی۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۲۴تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان= قلم‌رنج احمد محمود به‌نمایش درآمد|ناشر= نیک‌صالحی|تاریخ انتشار= بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html|عنوان= همشهری|تاریخ انتشار= ۹مرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با نویسندهٔ باشرف|ناشر= خبرگزاری ایلنا(کد خبر: ۵۴۲۷۹۲)|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۲|تاریخ بازدید= ۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چندصدایی فارسی|تاریخ انتشار= ۱۴مهر۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان= یاد احمد محمود|ناشر= رودکی ش:۲۰|تاریخ انتشار= ۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= معرفی از زبان اعطا|ناشر= ایسنا (کد خبر: ۹۲۱۰۰۳۰۱۰۹۸)|تاریخ انتشار= ۳دی۱۳۹۲|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان= بررسی ایدئولوژی احمد محمود برمبنای رمان «زمین سوخته»(نوشتهٔ زینب دارائی)|ناشر= انجمن فارسی|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۲۶اردیبهشت۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان= انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر= خبرگزاری ایسنا(کد خبر= ۹۲۱۱۱۳۰۸۸۲۶)|تاریخ انتشار= ۱۳بهمن۱۳۹۲|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان= گلشیری|تاریخ بازدید= ۱۵اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان= بهترين رمان فارسی سال۸۰|تاریخ بازدید= ۱۵اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.virascience.com/|عنوان= نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه (نوشتهٔ رضا رحیمی از دانشگاه محقق اردبیلی)|تاریخ انتشار= ۱۳۹۲|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان= شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود(نویسندگان: صفیه توکلی‌مقدم، فاطمه کوپا، مصطفی گرجی و فرهاد درودگریان)|ناشر= فصلنامه تخصصی مطالعاتی داستانی، س:دوم بهار۱۳۹۳، ش:سوم، ص: ۵تا۲۰|تاریخ انتشار= ۱۸شهریور۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۱بهمن۱۳۹۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان= بررسی عناصر داستانی «زمین سوخته»|ناشر= قند پارسی، س:اول۱۳۹۷، ش:۱(نویسندگان: زیبا قالوندی، سیدحمزه عابدی و علی عزیزی)|تاریخ= زمستان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۲۶اردیبهشت۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/article/217721‏|عنوان= نقد رمان درخت انجیر معابد (نوشتهٔ احمد محمود)|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۰خرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۱۰خرداد۱۳۹۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202|عنوان= بررسی شخصیّت و شخصیّت‌پردازی در «داستان یک شهر»|ناشر= پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی| نویسنده= عالی کردکلایی حمید، وفایی اکرم|تاریخ انتشار= ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۱۰خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان = گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی|ناشر= تبیان|تاریخ انتشار= ۱۰مهر۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۳۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود|کد خبر ۴۰۳۲۵۵۳|ناشر= مهرنیوز|تاریخ انتشار= ۴مرداد۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۲۰اردیبهشت۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود تنها بود|ناشر= سرپوش، هفته‌نامه کرگدن، محمد بادپر (کد خبر: ۹۶۰۱۰۱۳۸۷)|تاریخ انتشار= ۱۴فروردین۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۱۲خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان= ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود|ناشر= مجلهٔ ادبیات داستانی، ش۱۱۲، سمیه شکری‌زاده|تاریخ انتشار= آبان۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۱۲خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://honarland.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%DA%86%D9%87-%DA%AF/|عنوان= محمود دولت‌آبادی: آقایان مسؤلان فرهنگی ، شما تقویم هستید، ما تاریخ!|ناشر= سرزمین هنر|تاریخ انتشار= ۲۶اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۱مهر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود|ناشر= متن‌نو|تاریخ انتشار= ۲۹تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود|ناشر= ویکی گفتاورد|تاریخ بازدید= ۲۲تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان= زندگی‌نامه و معرفی داستان‌های احمد محمود|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود|ناشر= خوابگرد|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۹مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان= انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳بهمن۱۳۹۲|تاریخ بازدید= ۱۱شهریور۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/Ahmad_Mahmoud|عنوان= از میان یادهای احمد محمود|ناشر= توانا|تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/omid-keshtkar/gyqckzwjyqj6|عنوان= داستانی به‌قدری متفاوت که گویی دنیای دیگری است|ناشر= کلوپ صدا|تاریخ بازدید=۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shooshan.ir/fa/news/31622/%DA%AF%D9%BE-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= سیامک اعطا مباهات می‌کند به شاگردی پدر|ناشر= پایگاه خبری و تحلیلی شوشان|تاریخ انتشار= ۲۳فروردین۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/84227006/%D8%AA%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%B2|عنوان =تیشه به ریشه خانه &amp;quot;احمد محمود&amp;quot; در اهواز|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= ۲۴بهمن۱۳۹۹|تاریخ بازدید= ۲۷ بهمن۱۳۹۹}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=40816</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=40816"/>
		<updated>2020-02-14T07:33:49Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه هاشمی طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= &lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار و اخذ جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. غلامرضا به واسطهٔ شغل پدر که پزشک راه‌آهن بود، در شهرهای مختلف ایران زندگی و تحصیل کرد. او اولین سال تحصیلاتش را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند، سالی که مصادف بود با وقایع کودتای ۲۸ مرداد. پدرش در آن ایام از دوست‌داران و شیفتگان دکتر مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد. پدر برای ملی شدن صنعت نفت تلاش می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
غلامرضا دورهٔ دبیرستان را به توصیهٔ [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم آغاز کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون ابوالفضل مصفا، علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. وقتی به همراه خانواده به مشهد رفت، تحصیل را در دبیرستان «فیوضات» و «علوی» ادامه داد. او پایان دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «کریم فاطمی» اهواز گذراند و بعد از فارغ‌التحصیلی ساکن تهران شد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
امامی پس از اقامت در تهران در بخش فرهنگی حسینیهٔ ارشاد مشغول به کار شد و پس از چندی مدیریت انتشارات بعثت را به عهده گرفت. در سال ۱۳۴۸ انتشارات «موج» و «پندار» را پی افکند و آثاری از نویسندگان و مترجمان نامی ایران را نشر داد. او در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در سازمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت و نوشته‌ها و ترجمه‌هایی به قلم وی توسط کانون نشر یافت. پس از آن، مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
امامی چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را بر عهده داشت، پس به همراه همسر و فرزندانش در ایتالیا ماندگار شد. او در حال حاضر با چندین مؤسسهٔ انتشاراتی به عنوان سرویراستار همکاری می‌کند و بین ایتالیا و ایران در رفت و آمد است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تامر»، «عبدالرحمن شرقاوی»، «غسان کنفانی» و نویسندگان ایتالیایی زبان چون «اومبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا»، «یکی بود که خودش نبود» اثر «جانی روداری» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم&#039;&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===امامی از کتاب‌هایش می‌گوید===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قندیل کوچک.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;برای کوچک‌ترها&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه  کردم که به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===با دیگران===&lt;br /&gt;
====پرنده و دیوار====&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم، سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:orange&amp;quot;&amp;gt;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد|جلال]] و معنای پژواک====&lt;br /&gt;
من برای دیدار با [[جلال آل‌احمد|جلال]] به کافه فیروز می‌رفتم. جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه، مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند. شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد، [[علی شریعتی|دکتر]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود. گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار دکتر شریعتی گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت؛  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبهٔ هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال گفت  ؛با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا آخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قهوه‌خانه اروندرود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با [[جلال آل‌احمد|جلال]]، قهوه‌خانه، اروندرود، ،خرمشهر، ۱۳۴۶، امامی سمت چپ&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آزادی با بلم====&lt;br /&gt;
زمانی که [[جلال آل‌احمد]] در خرمشهر بود، یک روز دیدم کفشی بزرگ‌تر از پایش پوشیده. گفتم؛ آقا جلال کفش‌تان مثل بلم می‌ماند، می‌خواهید از رود با بلم رد شوید؟ گفت؛ جوان می‌خواهم حداقل در پایم احساس آزادی بکنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آیت‌الله طالقانی====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل آیت‌الله طالقانی می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «اومبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی کتاب را گرفتم. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه اومبرتو اکو زاده شده و ترجمه این کتاب چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستانم بود و مرا به اکو معرفی کرد. امبرتو اکو رفتار صمیمانه‌ای داشت و به او گفتم اگر اجازه بدهد «سه قصه» را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسف است که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایش نفرستاده است. من برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. «اوجینو کارمی» یکی از نقاشان بزرگ، خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده. از او هم اجازه گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!====&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!====&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===کودکان بی‌مرز===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:orange&amp;quot;&amp;gt;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند، آتش باش تا برافروزی، خواجه عبداله انصاری و ترجمهٔ قندیل کوچک.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، سفر به اروپا و دریافت جایزهٔ نمایشگاه جهانی لایپزیک، آغاز فعالیت شش ساله به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;گمان می‌کنم وسعت شبکه‌های مجازی همچون اینستاگرام، تلگرام، واتس‌اپ، فیسبوک، توییتر و انبوه شبکه‌های ماهواره‌ای، با همه‌ٔ حسنی که دارند، به ما «دیدن» را آموختند و از خواندن بازداشتند... ما «تخیل» را در پستوی حافظه‌ٔ خود نگه‌ داشته‌ایم.بسیاری از قلم به دستان تازه‌کار ما، «همزاد پنداری» را از یاد برده‌اند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصرایران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;باید به سراغ موضوعاتی رفت که تاریخ مصرف ندارند. زندگی در گذشته و افتخار به ادبیات گذشته ما را از زمین و زمانهٔ خود و آرزوهای بزرگ بشری دور کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}او معتقد است؛ ما به‌جای بچه‌های کرد یا ترک یا بلوچ یا … نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. آن‌ها باید با نوشته‌های ما ارتباط برقرار کنند. درست است که آموزش رسمی ما زبان فارسی است و من تجزیه‌طلبی را برنمی‌تابم، اما بچه‌ها باید به زبان خودشان هم ادبیات بخوانند. ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، کتاب‌های دوزبانه باید به تمام زبان‌ها منتشر شود. امامی در راستای این نگرش در زمان فعالیتش در کانون پیشنهاد انتشار داستان‌هایی به زبان‌های کردی و آذری و بلوچ و عرب  را داد و تا زمانی که در کانون بود کتاب‌هایی  به این زبان‌ها منتشر شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی می‌گوید؛ دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند. ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشتهٔ تاریخی‌مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سال‌های سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود. پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دنیای اندیشه را نمی‌توان در بند کشید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====پابه‌پای [[جلال آل‌احمد|جلال]] و [[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;اقبال نسل&#039;&#039; ما این بود که با روشنفکرانی چون جلال و شریعتی هم‌زمان بود. هر دو ایشان بیش از هر متفکری در تاریخ معاصر روشن‌فکری ایران موثر و نقش‌گذار بودند. خاستگاه هر دو به روستا بازمی‌گشت. هر دو تبار روحانی داشتند. هر دو به نهضت ملی ایران و مصدق وفادار بودند. هر دو به تحصیلات روز و به ادب زمانه مسلط بودند. هر دو دلبستهٔ فرهنگ فرانسه بودند، زبان دوم‌شان فرانسه بود، با این حال از طریق زبان جامعه را هم درک می‌کردند و کسی نمی‌توانست به آن‌ها تهمت بیگانگی و وابستگی به کشورهای سلطه‌گر بزند. دکتر شریعتی سخن روشنفکران را به میان مذهبی‌ها آورد و جلال سخن مذهبی‌ها را در میان روشنفکران گسترش داد. این دو با آثارشان کوشیدند جزایر منفصل روشنفکران و دینداران را که سال‌ها از هم گسسته بودند، به هم پیوند بزنند. بی‌شک برخی از آرای آنان را نمی‌پسندیم اما پاکی، استعداد، دلیری و صداقت‌شان را نمی‌توانیم از یاد ببریم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[پرونده:شخصیت‌ها و امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی در کنار [[ علی شریعتی]]، حسینیه ارشاد، ۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «اومبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «اومبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.[[پرونده:سفر خروج.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ترجمه‌ای از کتاب عبدالرحمن الشرقاوی ادیب مصری &#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;ما پیام فرهنگی ایران را از یاد برده‌ایم. جهان تشنهٔ معنویات ایران است.&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
====پنجشنبه‌ صبح بخارا====&lt;br /&gt;
یکصد و هشتاد و پنجمین نشست از سلسله جلسات صبح پنجشنبه مجله بخارا به دیدار و گفتگو با غلامرضا امامی اختصاص داشت. این مراسم با حضور موسی بیدج و شهرام اقبال زاده در ساعت نه صبح پنجشنبه سوم بهمن ۱۳۹۸ در موسسه هنر برگزار شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://bukharamag.com/1398.11.25399.html|عنوان =دیدار و گفتگو با غلامرضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:آبی_زرد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;امامی برای کودکان هم قلم می‌زند:{{سخ}} یک روز مادر آبی کوچولو برای خرید از خانه بیرون رفت...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; او اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. او در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود و تاثیر می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او نوشتن را بیشتر دوست دارد. از نگاه او نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است و آنچه خود می‌اندیشد و حس می‌کند روی صفحات کاغذ با خوانندگان به اشتراک بگذارد؛ &#039;&#039;در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:blue&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====علی شریعتی====&lt;br /&gt;
آن‌چه در شریعتی مغفول مانده، تسلط او بر ادبیات بود. اگر او یک روشنفکر دینی هم نبود (که بود) یک ادیب بی‌نظیر بود. او در نوشتن و سخنرانی مهارت ویژه‌ای داشت که کلامش و نثرش را شورآفرین می‌کرد. او از بهترین شارحان سارتر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
[[جلال|جلال آل‌احمد]] سه عنصر را مهم می‌شمرد؛ مذهب، فرهنگ به صورت عام، زبان فارسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; جلال آل‌احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. هنرمندی که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می‌خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروشش بود و آن‌چه حس می‌کرد می‌نوشت. ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و چون به خودش دروغ نمی‌گفت به مردم هم دروغ نمی‌گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====آیت‌الله طالقانی====&lt;br /&gt;
امامی معتقد است این روزها باید بیشتر از [[او|آیت‌الله طالقانی]] بیاموزیم تا به منش او فکر کنیم. او در کتابی به نام «طالقانی آن پیر پاک ما» زندگی پرشور و جنبش طالقانی را برای نسل جوانی روایت کرده. نسلی که به گفتهٔ او فقط نام وی را شنیده‌اند و اسم او را بر زبان می‌آورند اما راه و رسمش را کمتر می‌دانند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====&lt;br /&gt;
امامی جمال‌زاده را نخستین داستان‌نویس مدرن ایران معرفی می‌کند و نخستین کتاب قصهٔ نو ایرانی را «یکی بود یکی نبود» می‌شمارد.&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اومبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. در آلمان کردها گرد هم جمع بودند و جشن بزرگ نوروز را به پا کرده بودند. امامی در آن مراسم سخنرانی می‌کند و سپس به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا می‌رود و در آن‌جا ماندگار می‌شود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سلیمانیه====&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ برای ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل‌احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» در سمینار «گلاویژ» به سلیمانیه عراق سفر کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ به سمینار گلاویژ سلیمانیه دعوت شد &amp;lt;ref name=&#039;&#039;سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» این جشنواره را دریافت کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نقش به‌سزایی داشت. او در سخنرانی‌هایش کتاب‌هایی را به نوجوانان معرفی می‌کرد. غلامرضا که شیفتهٔ چهرهٔ روحانی او بود، با اشتیاق آن کتاب‌‌ها را تهیه می‌کرد و می‌خواند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و خیانت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «اومبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.&lt;br /&gt;
[[پرونده:امامی و شب بخارای جان روداری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سخنرانی در شب بخارای جانی روداری&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدیم (دفتر نشر){{سخ}}&lt;br /&gt;
راز قلعه (نشر شهر)&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
اسب و سگ اثر ولتر&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور چین، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب امبرتو اکو، کولاک {{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدرت جهانی شش مرد اثر گریم{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
فلافل اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Oriana&amp;amp;Emam.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اوریانا فالاچی در گفت‌وگو با آیت‌الله خمینی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس{{سخ}}&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا (ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان یوگسلاوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدها، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
* امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:شب جلال- جلال همیشه خودش بود..jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شب بخارای [[جلال آل‌احمد|جلال]]{{سخ}} [[جلال آل‌احمد|جلال]] همیشه خودش بود.]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرباز شکلاتی (برنارد شاو)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
شیفته شید (زندگی‌نامه ونگوگ)، کتاب گویا{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن (کارنگی)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد (عبدالرحمان کواکبی)، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید{{سخ}} مصاحبه با تاریخ (اوریانا فالاچی)، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
*دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه‌ قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه بارید، فروشگاه ساحره، یاس در دیار دروغگویان در نشر هوپا{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجموعه آثار حمید عنایت نشرنو   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» سلیمانیه ۱۳۹۸&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. بعد از جنگ خرمشهر از بین رفت و من اندوه زیادی داشتم. دینی دارم به آن سال‌ها و دوستان خوب دوران نوجوانی‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محلهٔ لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی====&lt;br /&gt;
فالاچی با بسیاری از چهره‌های شهرهٔ سیاسی دنیا گفت‌وگو کرده، او در گفت‌وگوهایش اندیشه را به چالش می‌کشید. امامی در این کتاب بخش‌هایی خواندنی از آخرین مصاحبه‌های این زن سرسخت را گردآوری و ترجمه کرده است. در صفخات ابتدایی کتاب، در بخشی از دیدار فالاچی با امام خمینی می‌خوانیم:{{سخ}}&lt;br /&gt;
زائران فقط برای این‌که یک لحظه او را ببینند و تبرک شوند، روزها با پای پیاده یا با کاروان‌های اتوبوس و اتومبیل سفر کرده‌اند. یک اتاق و یک تخت برای استراحت پیدا نمی‌شود. سودجویانی هستند که در شرایط موجود، با قیمت‌هایی گزاف مکان و تخت کرایه می‌دهند، بدون این‌که خستگی، ناراحتی، گرسنگی و حتی بی‌هوش شدن افراد در آن‌ها تاثیری داشته باشد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
فالاچی خودش را در روسری و چادر سیاهی که روی مانتو و لباس‌های به قول خودش متعارفی که پوشیده، توصیف کرده و می‌نویسد: {{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ما را بدون کفش به اتاقی می‌برند که در آن اتاق باید مصاحبه انجام شود. تقریبا می‌شود با یک سمپاتی به محاسن نرم و چهرهٔ او نگریست. حالت انسانی را دارد که با قدرت، با وسوسه‌های نفسانی مبارزه می‌کند. چشمان نافذی دارد که در آن‌ها ایمان کاملش بدون کمترین شکی پیداست... او فقط یک بار به من نگاه کرد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|فالاچی|۱۳۹۷|ک= گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی|ص=۸-۱۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، افق، انجام کتاب، هرمس، روزبهان، پنجره، دف، نوین کتاب گویه، سپاس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوپا، روزنه، نشر علم، جیحون&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery widths=&amp;quot;170px&amp;quot; heights=&amp;quot;180px&amp;quot; perrow=&amp;quot;4&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده: امضای طالقانی برای امامی.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: نامه جلال.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =فالاچی | نام =اوریانا | پیوند نویسنده =اوریانا فالاچی|عنوان =گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی| ترجمه = غلامرضا امامی| جلد = | سال = ۱۳۹۰| ناشر = افق|مکان = تهران| شابک =۹۷۸-۹۶۴-۳۶۹-۱۲۴-۰| صفحه =۸-۱۳ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند| ناشر= خبرگزاری کردپرس|تاریخ انتشار=۱اردیبهشت۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها| ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۷شهریور۱۳۸۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳آبان۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://bukharamag.com/1398.11.25399.html|عنوان =دیدار و گفتگو با غلامرضا امامی|ناشر= مجله فرهنگی هنری بخارا|تاریخ انتشار=۲بهمن۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۲۵بهمن۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D8%A8_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4_%D8%A8%D9%88%D8%AF..jpg&amp;diff=40815</id>
		<title>پرونده:شب جلال- جلال همیشه خودش بود..jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D8%A8_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4_%D8%A8%D9%88%D8%AF..jpg&amp;diff=40815"/>
		<updated>2020-02-14T07:01:08Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D9%88_%D8%B4%D8%A8_%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C.jpg&amp;diff=40814</id>
		<title>پرونده:امامی و شب بخارای جان روداری.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D9%88_%D8%B4%D8%A8_%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C.jpg&amp;diff=40814"/>
		<updated>2020-02-14T06:58:49Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Oriana%26Emam.jpg&amp;diff=40813</id>
		<title>پرونده:Oriana&amp;Emam.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Oriana%26Emam.jpg&amp;diff=40813"/>
		<updated>2020-02-14T06:56:35Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=40791</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=40791"/>
		<updated>2020-02-09T09:32:16Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه هاشمی طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= &lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار و اخذ جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. غلامرضا به واسطهٔ شغل پدر که پزشک راه‌آهن بود، در شهرهای مختلف ایران زندگی و تحصیل کرد. او اولین سال تحصیلاتش را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند، سالی که مصادف بود با وقایع کودتای ۲۸ مرداد. پدرش در آن ایام از دوست‌داران و شیفتگان دکتر مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد. پدر برای ملی شدن صنعت نفت تلاش می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
غلامرضا دورهٔ دبیرستان را به توصیهٔ [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم آغاز کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوال&lt;br /&gt;
فضل مصفا]]، علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. وقتی به همراه خانواده به مشهد رفت، تحصیل را در دبیرستان «فیوضات» و «علوی» ادامه داد. او پایان دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «کریم فاطمی» اهواز گذراند و بعد از فارغ‌التحصیلی ساکن تهران شد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
امامی پس از اقامت در تهران در بخش فرهنگی حسینیهٔ ارشاد مشغول به کار شد و پس از چندی مدیریت انتشارات بعثت را به عهده گرفت. در سال ۱۳۴۸ انتشارات «موج» و «پندار» را پی افکند و آثاری از نویسندگان و مترجمان نامی ایران را نشر داد. او در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در سازمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت و نوشته‌ها و ترجمه‌هایی به قلم وی توسط کانون نشر یافت. پس از آن، مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
امامی چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را بر عهده داشت، پس به همراه همسر و فرزندانش در ایتالیا ماندگار شد. او در حال حاضر با چندین مؤسسهٔ انتشاراتی به عنوان سرویراستار همکاری می‌کند و بین ایتالیا و ایران در رفت و آمد است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تامر»، «عبدالرحمن شرقاوی»، «غسان کنفانی» و نویسندگان ایتالیایی زبان چون «اومبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا»، «یکی بود که خودش نبود» اثر «جانی روداری» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم&#039;&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===امامی از کتاب‌هایش می‌گوید===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قندیل کوچک.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;برای کوچک‌ترها&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه  کردم که به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===با دیگران===&lt;br /&gt;
====پرنده و دیوار====&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم، سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:orange&amp;quot;&amp;gt;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد|جلال]] و معنای پژواک====&lt;br /&gt;
من برای دیدار با [[جلال آل‌احمد|جلال]] به کافه فیروز می‌رفتم. جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه، مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند. شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد، [[علی شریعتی|دکتر]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود. گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار دکتر شریعتی گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت؛  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبهٔ هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال گفت  ؛با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا آخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قهوه‌خانه اروندرود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با [[جلال آل‌احمد|جلال]]، قهوه‌خانه، اروندرود، ،خرمشهر، ۱۳۴۶، امامی سمت چپ&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آزادی با بلم====&lt;br /&gt;
زمانی که [[جلال آل‌احمد]] در خرمشهر بود، یک روز دیدم کفشی بزرگ‌تر از پایش پوشیده. گفتم؛ آقا جلال کفش‌تان مثل بلم می‌ماند، می‌خواهید از رود با بلم رد شوید؟ گفت؛ جوان می‌خواهم حداقل در پایم احساس آزادی بکنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آیت‌الله طالقانی====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل آیت‌الله طالقانی می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «اومبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی کتاب را گرفتم. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه اومبرتو اکو زاده شده و ترجمه این کتاب چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستانم بود و مرا به اکو معرفی کرد. امبرتو اکو رفتار صمیمانه‌ای داشت و به او گفتم اگر اجازه بدهد «سه قصه» را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسف است که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایش نفرستاده است. من برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. «اوجینو کارمی» یکی از نقاشان بزرگ، خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده. از او هم اجازه گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!====&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!====&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===کودکان بی‌مرز===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:orange&amp;quot;&amp;gt;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند، آتش باش تا برافروزی، خواجه عبداله انصاری و ترجمهٔ قندیل کوچک.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، سفر به اروپا و دریافت جایزهٔ نمایشگاه جهانی لایپزیک، آغاز فعالیت شش ساله به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;گمان می‌کنم وسعت شبکه‌های مجازی همچون اینستاگرام، تلگرام، واتس‌اپ، فیسبوک، توییتر و انبوه شبکه‌های ماهواره‌ای، با همه‌ٔ حسنی که دارند، به ما «دیدن» را آموختند و از خواندن بازداشتند... ما «تخیل» را در پستوی حافظه‌ٔ خود نگه‌ داشته‌ایم.بسیاری از قلم به دستان تازه‌کار ما، «همزاد پنداری» را از یاد برده‌اند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصرایران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;باید به سراغ موضوعاتی رفت که تاریخ مصرف ندارند. زندگی در گذشته و افتخار به ادبیات گذشته ما را از زمین و زمانهٔ خود و آرزوهای بزرگ بشری دور کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}او معتقد است؛ ما به‌جای بچه‌های کرد یا ترک یا بلوچ یا … نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. آن‌ها باید با نوشته‌های ما ارتباط برقرار کنند. درست است که آموزش رسمی ما زبان فارسی است و من تجزیه‌طلبی را برنمی‌تابم، اما بچه‌ها باید به زبان خودشان هم ادبیات بخوانند. ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، کتاب‌های دوزبانه باید به تمام زبان‌ها منتشر شود. امامی در راستای این نگرش در زمان فعالیتش در کانون پیشنهاد انتشار داستان‌هایی به زبان‌های کردی و آذری و بلوچ و عرب  را داد و تا زمانی که در کانون بود کتاب‌هایی  به این زبان‌ها منتشر شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی می‌گوید؛ دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند. ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشتهٔ تاریخی‌مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سال‌های سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود. پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دنیای اندیشه را نمی‌توان در بند کشید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====پابه‌پای [[جلال آل‌احمد|جلال]] و [[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;اقبال نسل&#039;&#039; ما این بود که با روشنفکرانی چون جلال و شریعتی هم‌زمان بود. هر دو ایشان بیش از هر متفکری در تاریخ معاصر روشن‌فکری ایران موثر و نقش‌گذار بودند. خاستگاه هر دو به روستا بازمی‌گشت. هر دو تبار روحانی داشتند. هر دو به نهضت ملی ایران و مصدق وفادار بودند. هر دو به تحصیلات روز و به ادب زمانه مسلط بودند. هر دو دلبستهٔ فرهنگ فرانسه بودند، زبان دوم‌شان فرانسه بود، با این حال از طریق زبان جامعه را هم درک می‌کردند و کسی نمی‌توانست به آن‌ها تهمت بیگانگی و وابستگی به کشورهای سلطه‌گر بزند. دکتر شریعتی سخن روشنفکران را به میان مذهبی‌ها آورد و جلال سخن مذهبی‌ها را در میان روشنفکران گسترش داد. این دو با آثارشان کوشیدند جزایر منفصل روشنفکران و دینداران را که سال‌ها از هم گسسته بودند، به هم پیوند بزنند. بی‌شک برخی از آرای آنان را نمی‌پسندیم اما پاکی، استعداد، دلیری و صداقت‌شان را نمی‌توانیم از یاد ببریم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[پرونده:شخصیت‌ها و امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی در کنار [[ علی شریعتی]]، حسینیه ارشاد، ۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «اومبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «اومبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.[[پرونده:سفر خروج.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ترجمه‌ای از کتاب عبدالرحمن الشرقاوی ادیب مصری &#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;ما پیام فرهنگی ایران را از یاد برده‌ایم. جهان تشنهٔ معنویات ایران است.&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:آبی_زرد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;امامی برای کودکان هم قلم می‌زند:{{سخ}} یک روز مادر آبی کوچولو برای خرید از خانه بیرون رفت...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; او اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. او در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود و تاثیر می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او نوشتن را بیشتر دوست دارد. از نگاه او نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است و آنچه خود می‌اندیشد و حس می‌کند روی صفحات کاغذ با خوانندگان به اشتراک بگذارد؛ &#039;&#039;در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:blue&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
آن‌چه در شریعتی مغفول مانده، تسلط او بر ادبیات بود. اگر او یک روشنفکر دینی هم نبود (که بود) یک ادیب بی‌نظیر بود. او در نوشتن و سخنرانی مهارت ویژه‌ای داشت که کلامش و نثرش را شورآفرین می‌کرد. او از بهترین شارحان سارتر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
[[جلال|جلال آل‌احمد]] سه عنصر را مهم می‌شمرد؛ مذهب، فرهنگ به صورت عام، زبان فارسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; جلال آل‌احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. هنرمندی که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می‌خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروشش بود و آن‌چه حس می‌کرد می‌نوشت. ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و چون به خودش دروغ نمی‌گفت به مردم هم دروغ نمی‌گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
امامی معتقد است این روزها باید بیشتر از [[او|آیت‌الله طالقانی]] بیاموزیم تا به منش او فکر کنیم. او در کتابی به نام «طالقانی آن پیر پاک ما» زندگی پرشور و جنبش طالقانی را برای نسل جوانی روایت کرده. نسلی که به گفتهٔ او فقط نام وی را شنیده‌اند و اسم او را بر زبان می‌آورند اما راه و رسمش را کمتر می‌دانند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====&lt;br /&gt;
امامی جمال‌زاده را نخستین داستان‌نویس مدرن ایران معرفی می‌کند و نخستین کتاب قصهٔ نو ایرانی را «یکی بود یکی نبود» می‌شمارد.&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اومبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. در آلمان کردها گرد هم جمع بودند و جشن بزرگ نوروز را به پا کرده بودند. امامی در آن مراسم سخنرانی می‌کند و سپس به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا می‌رود و در آن‌جا ماندگار می‌شود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سلیمانیه====&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ برای ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل‌احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» در سمینار «گلاویژ» به سلیمانیه عراق سفر کرد.&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ به سمینار گلاویژ سلیمانیه دعوت شد &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» این جشنواره را دریافت کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و خیانت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «اومبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدیم (دفتر نشر){{سخ}}&lt;br /&gt;
راز قلعه (نشر شهر)&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
اسب و سگ اثر ولتر&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور چین، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب امبرتو اکو، کولاک {{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدرت جهانی شش مرد اثر گریم{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
فلافل اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس{{سخ}}&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا (ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان یوگسلاوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدها، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
* امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص{{سخ}}&lt;br /&gt;
بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرباز شکلاتی (برنارد شاو)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
شیفته شید (زندگی‌نامه ونگوگ)، کتاب گویا&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن (کارنگی)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد (عبدالرحمان کواکبی)، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید{{سخ}} مصاحبه با تاریخ (اوربانا فالاچی)، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
*دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه‌ قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه بارید، فروشگاه ساحره، یاس در دیار دروغگویان در نشر هوپا{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجموعه آثار حمید عنایت نشرنو   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» سلیمانیه ۱۳۹۸&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. بعد از جنگ خرمشهر از بین رفت و من اندوه زیادی داشتم. دینی دارم به آن سال‌ها و دوستان خوب دوران نوجوانی‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محلهٔ لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی====&lt;br /&gt;
فالاچی با بسیاری از چهره‌های شهرهٔ سیاسی دنیا گفت‌وگو کرده، او در گفت‌وگوهایش اندیشه را به چالش می‌کشید. امامی در این کتاب بخش‌هایی خواندنی از آخرین مصاحبه‌های این زن سرسخت را گردآوری و ترجمه کرده است. در صفخات ابتدایی کتاب، در بخشی از دیدار فالاچی با امام خمینی می‌خوانیم:{{سخ}}&lt;br /&gt;
زائران فقط برای این‌که یک لحظه او را ببینند و تبرک شوند، روزها با پای پیاده یا با کاروان‌های اتوبوس و اتومبیل سفر کرده‌اند. یک اتاق و یک تخت برای استراحت پیدا نمی‌شود. سودجویانی هستند که در شرایط موجود، با قیمت‌هایی گزاف مکان و تخت کرایه می‌دهند، بدون این‌که خستگی، ناراحتی، گرسنگی و حتی بی‌هوش شدن افراد در آن‌ها تاثیری داشته باشد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
فالاچی خودش را در روسری و چادر سیاهی که روی مانتو و لباس‌های به قول خودش متعارفی که پوشیده، توصیف کرده و می‌نویسد: {{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ما را بدون کفش به اتاقی می‌برند که در آن اتاق باید مصاحبه انجام شود. تقریبا می‌شود با یک سمپاتی به محاسن نرم و چهرهٔ او نگریست. حالت انسانی را دارد که با قدرت، با وسوسه‌های نفسانی مبارزه می‌کند. چشمان نافذی دارد که در آن‌ها ایمان کاملش بدون کمترین شکی پیداست... او فقط یک بار به من نگاه کرد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|فالاچی|۱۳۹۷|ک= گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی|ص=۸-۱۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، افق، انجام کتاب، هرمس، روزبهان، پنجره، دف، نوین کتاب گویه، سپاس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوپا، روزنه، نشر علم، جیحون&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:نامه جلال.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;نامه‌ای از [[جلال آل‌احمد ]] و نامه‌رسانی غلامرضای جوان&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =فالاچی | نام =اوریانا | پیوند نویسنده =اوریانا فالاچی|عنوان =گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی| ترجمه = غلامرضا امامی| جلد = | سال = ۱۳۹۰| ناشر = افق|مکان = تهران| شابک =۹۷۸-۹۶۴-۳۶۹-۱۲۴-۰| صفحه =۸-۱۳ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند| ناشر= خبرگزاری کردپرس|تاریخ انتشار=۱اردیبهشت۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها| ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۷شهریور۱۳۸۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳آبان۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39779</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39779"/>
		<updated>2019-12-29T06:20:59Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه هاشمی طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار و اخذ جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش پزشک راه‌آهن بود، از دوست‌داران و شیفتگان [[محمد مصدق|دکتر مصدق]] که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. نامه‌های زیادی از مصدق دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
غلامرضا دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. سپس همراه خانواده به مشهد رفت و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان «فیوضات» و «علوی» ادامه داد. پایان دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «کریم فاطمی» اهواز گذراند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پس از اقامت در تهران در بخش فرهنگی حسینیهٔ ارشاد مشغول به کار شد و پس از چندی مدیریت انتشارات بعثت را به عهده گرفت. در سال ۱۳۴۸ انتشارات «موج» و «پندار» را پی افکند و آثاری از نویسندگان و مترجمان نامی ایران را نشر داد. در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در سازمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت و نوشته‌ها و ترجمه‌هایی به قلم وی توسط کانون نشر یافت. پس از آن، مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده گرفت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
امامی چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت، پس در ایتالیا ماندگار شد. همسر و فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. او در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تامر»، «عبدالرحمن شرقاوی»، «غسان کنفانی» و نویسندگان ایتالیایی زبان چون «اومبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا»، «یکی بود که خودش نبود» اثر «جانی روداری» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم&#039;&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===امامی از کتاب‌هایش می‌گوید===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قندیل کوچک.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;برای کوچک‌ترها&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===با دیگران===&lt;br /&gt;
====پرنده و دیوار====&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک====&lt;br /&gt;
من برای دیدار با [[جلال آل‌احمد|جلال]] به کافه فیروز می‌رفتم. جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه، مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند. شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قهوه‌خانه اروندرود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با [[جلال آل‌احمد|جلال]]، قهوه‌خانه، اروندکنار، ۱۳۴۶، امامی سمت چپ&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آزادی با بلم====&lt;br /&gt;
زمانی که [[جلال آل‌احمد]] در خرمشهر بود، یک روز دیدم کفشی بزرگ‌تر از پایش پوشیده. گفتم؛ آقا جلال کفش‌تان مثل بلم می‌ماند، می‌خواهید از رود با بلم رد شوید؟ گفت؛ جوان می‌خواهم در پایم حداقل احساس آزادی بکنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «اومبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی کتاب را گرفتم. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه اومبرتو اکو زاده شده و ترجمه این کتاب چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستانم بود و مرا به اکو معرفی کرد. امبرتو اکو رفتار صمیمانه‌ای داشت و به او گفتم اگر اجازه بدهد «سه قصه» را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسف است که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایش نفرستاده است. من برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. «اوجینو کارمی» یکی از نقاشان بزرگ، خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده. از او هم اجازه گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!====&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!====&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===کودکان بی‌مرز===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند، آتش باش تا برافروزی، خواجه عبداله انصاری و ترجمهٔ قندیل کوچک.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، سفر به اروپا و دریافت جایزهٔ نمایشگاه جهانی لایپزیک، آغاز فعالیت شش ساله به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;گمان می‌کنم وسعت شبکه‌های مجازی همچون اینستاگرام، تلگرام، واتس‌اپ، فیسبوک، توییتر و انبوه شبکه‌های ماهواره‌ای، با همه‌ٔ حسنی که دارند، به ما «دیدن» را آموختند و از خواندن بازداشتند... ما «تخیل» را در پستوی حافظه‌ٔ خود نگه‌ داشته‌ایم.بسیاری از قلم به دستان تازه‌کار ما، «همزاد پنداری» را از یاد برده‌اند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصرایران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;باید به سراغ موضوعاتی رفت که تاریخ مصرف ندارند. زندگی در گذشته و افتخار به ادبیات گذشته ما را از زمین و زمانهٔ خود و آرزوهای بزرگ بشری دور کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}او معتقد است؛ ما به‌جای بچه‌های کرد یا ترک یا بلوچ یا … نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. آن‌ها باید با نوشته‌های ما ارتباط برقرار کنند. درست است که آموزش رسمی ما زبان فارسی است و من تجزیه‌طلبی را برنمی‌تابم، اما بچه‌ها باید به زبان خودشان هم ادبیات بخوانند. ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، کتاب‌های دوزبانه باید به تمام زبان‌ها منتشر شود. امامی در راستای این نگرش در زمان فعالیتش در کانون پیشنهاد انتشار داستان‌هایی به زبان‌های کردی و آذری و بلوچ و عرب  را داد و تا زمانی که در کانون بود کتاب‌هایی  به این زبان‌ها منتشر شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی می‌گوید؛ دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند. ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشتهٔ تاریخی‌مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سال‌های سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود. پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دنیای اندیشه را نمی‌توان در بند کشید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====پابه‌پای [[جلال آل‌احمد|جلال]] و [[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;اقبال نسل&#039;&#039; ما این بود که با روشنفکرانی چون جلال و شریعتی هم‌زمان بود. هر دو ایشان بیش از هر متفکری در تاریخ معاصر روشن‌فکری ایران موثر و نقش‌گذار بودند. خاستگاه هر دو به روستا بازمی‌گشت. هر دو تبار روحانی داشتند. هر دو به نهضت ملی ایران و مصدق وفادار بودند. هر دو به تحصیلات روز و به ادب زمانه مسلط بودند. هر دو دلبستهٔ فرهنگ فرانسه بودند، زبان دوم‌شان فرانسه بود، با این حال از طریق زبان جامعه را هم درک می‌کردند و کسی نمی‌توانست به آن‌ها تهمت بیگانگی و وابستگی به کشورهای سلطه‌گر بزند. دکتر شریعتی سخن روشنفکران را به میان مذهبی‌ها آورد و جلال سخن مذهبی‌ها را در میان روشنفکران گسترش داد. این دو با آثارشان کوشیدند جزایر منفصل روشنفکران و دینداران را که سال‌ها از هم گسسته بودند، به هم پیوند بزنند. بی‌شک برخی از آرای آنان را نمی‌پسندیم اما پاکی، استعداد، دلیری و صداقت‌شان را نمی‌توانیم از یاد ببریم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[پرونده:شخصیت‌ها و امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی در [[ علی شریعتی]]، حسینیه ارشاد، ۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «اومبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «اومبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.[[پرونده:سفر خروج.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ترجمه‌ای از کتاب عبدالرحمن الشرقاوی ادیب مصری &#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;ما پیام فرهنگی ایران را از یاد برده‌ایم. جهان تشنهٔ معنویات ایران است.&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:آبی_زرد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;امامی برای کودکان هم قلم می‌زند:{{سخ}} یک روز مادر آبی کوچولو برای خرید از خانه بیرون رفت...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; او اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. او در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود و تاثیر می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او نوشتن را بیشتر دوست دارد. از نگاه او نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است و آنچه خود می‌اندیشد و حس می‌کند روی صفحات کاغذ با خوانندگان به اشتراک بگذارد؛ &#039;&#039;در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:blue&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
آن‌چه در شریعتی مغفول مانده، تسلط او بر ادبیات بود. اگر او یک روشنفکر دینی هم نبود (که بود) یک ادیب بی‌نظیر بود. او در نوشتن و سخنرانی مهارت ویژه‌ای داشت که کلامش و نثرش را شورآفرین می‌کرد. او از بهترین شارحان سارتر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
[[جلال|جلال آل‌احمد]] سه عنصر را مهم می‌شمرد؛ مذهب، فرهنگ به صورت عام، زبان فارسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; جلال آل‌احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. هنرمندی که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می‌خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروشش بود و آن‌چه حس می‌کرد می‌نوشت. ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و چون به خودش دروغ نمی‌گفت به مردم هم دروغ نمی‌گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
امامی معتقد است این روزها باید بیشتر از [[او|آیت‌الله طالقانی]] بیاموزیم تا به منش او فکر کنیم. او در کتابی به نام «طالقانی آن پیر پاک ما» زندگی پرشور و جنبش طالقانی را برای نسل جوانی روایت کرده. نسلی که به گفتهٔ او فقط نام وی را شنیده‌اند و اسم او را بر زبان می‌آورند اما راه و رسمش را کمتر می‌دانند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====&lt;br /&gt;
امامی جمال‌زاده را نخستین داستان‌نویس مدرن ایران معرفی می‌کند و نخستین کتاب قصهٔ نو ایرانی را «یکی بود یکی نبود» می‌شمارد.&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اومبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. در آلمان کردها گرد هم جمع بودند و جشن بزرگ نوروز را به پا کرده بودند. امامی در آن مراسم سخنرانی می‌کند و سپس به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا می‌رود و در آن‌جا ماندگار می‌شود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سلیمانیه====&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ برای ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل‌احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» در سمینار «گلاویژ» به سلیمانیه عراق سفر کرد.&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ به سمینار گلاویژ سلیمانیه دعوت شد &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» این جشنواره را دریافت کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و خیانت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «اومبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدیم (دفتر نشر)&lt;br /&gt;
راز قلعه (نشر شهر)&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
اسب و سگ اثر ولتر&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور و حسنی، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب ابر، کولاک، گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدرت جهانی شش مرد اثر گریم&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
فلافل اثر فیروزه جزایری&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا (ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان یوگسلاوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
* امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص{{سخ}}&lt;br /&gt;
بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرباز شکلاتی (برنارد شاو)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
شیفته شید (زندگی‌نامه ونگوگ)، کتاب گویا&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن (کارنگی)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد (عبدالرحمان کواکبی)، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید{{سخ}} مصاحبه با تاریخ (اوربانا فالاچی)، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
*دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه‌ قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه بارید، فروشگاه ساحره، یاس در دیار دروغگویان در نشر هوپا{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجموعه آثار حمید عنایت نشرنو   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» سلیمانیه ۱۳۹۸&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. بعد از جنگ خرمشهر از بین رفت و من اندوه زیادی داشتم. دینی دارم به آن سال‌ها و دوستان خوب دوران نوجوانی‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محلهٔ لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، افق، انجام کتاب، هرمس، روزبهان، پنجره، دف، نوین کتاب گویه، سپاس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوپا، روزنه، نشر علم، جیحون&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:نامه جلال.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;نامه‌ای از [[جلال آل‌احمد ]] و نامه‌رسانی غلامرضای جوان&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند| ناشر= خبرگزاری کردپرس|تاریخ انتشار=۱اردیبهشت۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها| ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۷شهریور۱۳۸۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳آبان۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%82%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%84_%DA%A9%D9%88%DA%86%DA%A9.jpg&amp;diff=39777</id>
		<title>پرونده:قندیل کوچک.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%82%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%84_%DA%A9%D9%88%DA%86%DA%A9.jpg&amp;diff=39777"/>
		<updated>2019-12-29T05:55:41Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B3%D9%81%D8%B1_%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%AC.jpg&amp;diff=39776</id>
		<title>پرونده:سفر خروج.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B3%D9%81%D8%B1_%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%AC.jpg&amp;diff=39776"/>
		<updated>2019-12-29T05:50:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39655</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39655"/>
		<updated>2019-12-26T08:08:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه هاشمی طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار و اخذ جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. غلامرضا همراه خانواده به مشهد رفت و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان «فیوضات» و «علوی» ادامه داد. پایان دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «کریم فاطمی» اهواز گذراند. او با اقامت در تهران نخست در بخش فرهنگی حسینیهٔ ارشاد مشغول به کار شد و پس از چندی مدیریت انتشارات بعثت را به عهده گرفت. در سال ۱۳۴۸ انتشارات «موج» و «پندار» را پی افکند و آثاری از نویسندگان و مترجمان نامی ایران را نشر داد. امامی در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در سازمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت و نوشته‌ها و ترجمه‌هایی به قلم وی توسط کانون نشر یافت. پس از آن، مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده گرفت و در این مدت آثاری از نویسندگان و مترجمان مشهور ایرانی را نشر داد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت، پس در ایتالیا ماندگار شد. همسر و فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. او در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; امامی که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تامر»، «عبدالرحمن شرقاوی»، «غسان کنفانی» و نویسندگان ایتالیایی زبان چون «اومبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا»، «یکی بود که خودش نبود» اثر «جانی روداری» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم&#039;&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید؛ اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
من برای دیدار با [[جلال آل‌احمد|جلال]] به کافه فیروز می‌رفتم. جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه، مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند. شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قهوه‌خانه اروندرود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با [[جلال آل‌احمد|جلال]]، قهوه‌خانه، اروندکنار، ۱۳۴۶، امامی سمت چپ&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آزادی با بلم====&lt;br /&gt;
زمانی که [[جلال آل‌احمد]] در خرمشهر بود، یک روز دیدم کفشی بزرگ‌تر از پایش پوشیده. گفتم؛ آقا جلال کفش‌تان مثل بلم می‌ماند، می‌خواهید از رود با بلم رد شوید؟ گفت؛ جوان می‌خواهم در پایم حداقل احساس آزادی بکنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «اومبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه اومبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند، آتش باش تا برافروزی، خواجه عبداله انصاری و ترجمهٔ قندیل کوچک.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، سفر به اروپا و دریافت جایزهٔ نمایشگاه جهانی لایپزیک، آغاز فعالیت شش ساله به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;گمان می‌کنم وسعت شبکه‌های مجازی همچون اینستاگرام، تلگرام، واتس‌اپ، فیسبوک، توییتر و انبوه شبکه‌های ماهواره‌ای، با همه‌ٔ حسنی که دارند، به ما «دیدن» را آموختند و از خواندن بازداشتند... ما «تخیل» را در پستوی حافظه‌ٔ خود نگه‌ داشته‌ایم.بسیاری از قلم به دستان تازه‌کار ما، «همزاد پنداری» را از یاد برده‌اند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصرایران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی بهترین داوران کتاب‌های کودک و نوجوان را خود بچه‌ها می‌داند. او به‌جای این که خود برای آن‌ها تصمیم بگیرد، کارهایش را برای کودکانی از اقشار گوناگون می‌خواند و اگر موفق بود بعد منتشر می‌کند. او‌ می‌گوید؛ ما به‌جای بچه‌های کرد یا ترک یا بلوچ یا … نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. آن‌ها باید با نوشته‌های ما ارتباط برقرار کنند. درست است که آموزش رسمی ما زبان فارسی است و من تجزیه‌طلبی را برنمی‌تابم، اما بچه‌ها باید به زبان خودشان هم ادبیات بخوانند. ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، کتاب‌های دوزبانه باید به تمام زبان‌ها منتشر شود. امامی در راستای این نگرش در زمان فعالیتش در کانون پیشنهاد انتشار داستان‌هایی به زبان‌های کردی و آذری و بلوچ و عرب  را داد و تا زمانی که در کانون بود کتاب‌هایی  به این زبان‌ها منتشر شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی می‌گوید: دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند. ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشتهٔ تاریخی‌مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سال‌های سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود. پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دنیای اندیشه را نمی‌توان در بند کشید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====پابه‌پای [[جلال آل‌احمد|جلال]] و [[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;اقبال نسل&#039;&#039; ما این بود که با روشنفکرانی چون جلال و شریعتی هم‌زمان بود. هر دو ایشان بیش از هر متفکری در تاریخ معاصر روشن‌فکری ایران موثر و نقش‌گذار بودند. خاستگاه هر دو به روستا بازمی‌گشت. هر دو تبار روحانی داشتند. هر دو به نهضت ملی ایران و مصدق وفادار بودند. هر دو به تحصیلات روز و به ادب زمانه مسلط بودند. هر دو دلبستهٔ فرهنگ فرانسه بودند، زبان دوم‌شان فرانسه بود، با این حال از طریق زبان جامعه را هم درک می‌کردند و کسی نمی‌توانست به آن‌ها تهمت بیگانگی و وابستگی به کشورهای سلطه‌گر بزند. دکتر شریعتی سخن روشنفکران را به میان مذهبی‌ها آورد و جلال سخن مذهبی‌ها را در میان روشنفکران گسترش داد. این دو با آثارشان کوشیدند جزایر منفصل روشنفکران و دینداران را که سال‌ها از هم گسسته بودند، به هم پیوند بزنند. بی‌شک برخی از آرای آنان را نمی‌پسندیم اما پاکی، استعداد، دلیری و صداقت‌شان را نمی‌توانیم از یاد ببریم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[پرونده:شخصیت‌ها و امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی و همراهی با علی شریعتی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «اومبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «اومبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; او اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. او در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود و تاثیر می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او نوشتن را بیشتر دوست دارد. از نگاه او نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است و آنچه خود می‌اندیشد و حس می‌کند روی صفحات کاغذ با خوانندگان به اشتراک بگذارد؛ &#039;&#039;در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
آن‌چه در شریعتی مغفول مانده، تسلط او بر ادبیات بود. اگر او یک روشنفکر دینی هم نبود (که بود) یک ادیب بی‌نظیر بود. او در نوشتن و سخنرانی مهارت ویژه‌ای داشت که کلامش و نثرش را شورآفرین می‌کرد. او از بهترین شارحان سارتر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
[[جلال|جلال آل‌احمد]] سه عنصر را مهم می‌شمرد؛ مذهب، فرهنگ به صورت عام، زبان فارسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; جلال آل‌احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. هنرمندی که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می‌خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروشش بود و آن‌چه حس می‌کرد می‌نوشت. ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و چون به خودش دروغ نمی‌گفت به مردم هم دروغ نمی‌گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
امامی معتقد است این روزها باید بیشتر از [[او|آیت‌الله طالقانی]] بیاموزیم تا به منش او فکر کنیم. او در کتابی به نام «طالقانی آن پیر پاک ما» زندگی پرشور و جنبش طالقانی را برای نسل جوانی روایت کرده. نسلی که به گفتهٔ او فقط نام وی را شنیده‌اند و اسم او را بر زبان می‌آورند اما راه و رسمش را کمتر می‌دانند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====&lt;br /&gt;
امامی جمال‌زاده را نخستین داستان‌نویس مدرن ایران معرفی می‌کند و نخستین کتاب قصهٔ نو ایرانی را «یکی بود یکی نبود» می‌شمارد.&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اومبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. در آلمان کردها گرد هم جمع بودند و جشن بزرگ نوروز را به پا کرده بودند. امامی در آن مراسم سخنرانی می‌کند و سپس به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا می‌رود و در آن‌جا ماندگار می‌شود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سلیمانیه====&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ برای ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل‌احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» در سمینار «گلاویژ» به سلیمانیه عراق سفر کرد.&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ به سمینار گلاویژ سلیمانیه دعوت شد &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» این جشنواره را دریافت کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و خیانت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «اومبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدیم (دفتر نشر)&lt;br /&gt;
راز قلعه (نشر شهر)&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
اسب و سگ اثر ولتر&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور و حسنی، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب ابر، کولاک، گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدرت جهانی شش مرد اثر گریم&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
فلافل اثر فیروزه جزایری&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا (ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان یوگسلاوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
* امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص{{سخ}}&lt;br /&gt;
بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرباز شکلاتی (برنارد شاو)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
شیفته شید (زندگی‌نامه ونگوگ)، کتاب گویا&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن (کارنگی)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد (عبدالرحمان کواکبی)، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید{{سخ}} مصاحبه با تاریخ (اوربانا فالاچی)، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
*دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه‌ قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه بارید، فروشگاه ساحره، یاس در دیار دروغگویان در نشر هوپا{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجموعه آثار حمید عنایت نشرنو   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» سلیمانیه ۱۳۹۸&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. بعد از جنگ خرمشهر از بین رفت و من اندوه زیادی داشتم. دینی دارم به آن سال‌ها و دوستان خوب دوران نوجوانی‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محلهٔ لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، افق، انجام کتاب، هرمس، روزبهان، پنجره، دف، نوین کتاب گویه، سپاس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوپا، روزنه، نشر علم، جیحون&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:نامه جلال.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;نامه‌ای از [[جلال آل‌احمد ]] و نامه‌رسانی غلامرضای جوان&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند| ناشر= خبرگزاری کردپرس|تاریخ انتشار=۱اردیبهشت۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها| ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۷شهریور۱۳۸۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=  &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/426300/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= داستان‌نویسان تخیل را از یاد برده‌اند|ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳آبان۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg&amp;diff=39654</id>
		<title>پرونده:قهوه‌خانه اروندرود.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg&amp;diff=39654"/>
		<updated>2019-12-26T08:05:23Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84.jpg&amp;diff=39651</id>
		<title>پرونده:نامه جلال.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84.jpg&amp;diff=39651"/>
		<updated>2019-12-26T07:48:47Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%D9%88_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=39650</id>
		<title>پرونده:شخصیت‌ها و امامی.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7_%D9%88_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=39650"/>
		<updated>2019-12-26T07:44:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39648</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39648"/>
		<updated>2019-12-26T05:24:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه هاشمی طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار و اخذ جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. غلامرضا همراه خانواده به مشهد رفت و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان «فیوضات» و «علوی» ادامه داد. پایان دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «کریم فاطمی» اهواز گذراند. با اقامت در تهران نخست در بخش فرهنگی حسینیهٔ ارشاد مشغول به کار شد و پس از چندی مدیریت انتشارات بعثت را به عهده گرفت. در سال ۱۳۴۸ذانتشارات «موج» و «پندار» را پی افکند و اثاری از نویسندگان و مترجمان نامی ایران را نشر داد. امامی در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در سازمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت و نوشته‌ها و ترجمه‌هایی به قلم وی توسط کانون نشر یافت. پس از آن، مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده گرفت و در این مدت آثاری از نویسندگان و مترجمان مشهور ایرانی ر نشر داد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت، پس در ایتالیا ماندگار شد. همسر و فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تامر»، «عبدالرحمن شرقاوی»، «غسان کنفانی» و نویسندگان ایتالیایی زبان چون «اومبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا»، «یکی بود که خودش نبود» اثر «جانی روداری» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید؛ اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
من برای دیدار با [[جلال آل‌احمد|جلال]] به کافه فیروز می‌رفتم. جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه، مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند. شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «اومبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه اومبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند، آتش باش تا برافروزی، خواجه عبداله انصاری و ترجمهٔ قندیل کوچک.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، سفر به اروپا و دریافت جایزهٔ نمایشگاه جهانی لایپزیک، آغاز فعالیت شش ساله به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «اومبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «اومبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[علی شریعتی]]====&lt;br /&gt;
آن‌چه در شریعتی مغفول مانده، تسلط او بر ادبیات بود. اگر او یک روشنفکر دینی هم نبود (که بود) یک ادیب بی‌نظیر بود. او در نوشتن و سخنرانی مهارت ویژه‌ای داشت که کلامش و نثرش را شورآفرین می‌کرد. او از بهترین شارحان سارتر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
[[جلال|جلال آل‌احمد]] سه عنصر را مهم می‌شمرد؛ مذهب، فرهنگ به صورت عام، زبان فارسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt; جلال آل‌احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. هنرمندی که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می‌خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروشش بود و آن‌چه حس می‌کرد می‌نوشت. ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و چون به خودش دروغ نمی‌گفت به مردم هم دروغ نمی‌گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
امامی معتقد است این روزها باید بیشتر از [[او|آیت‌الله طالقانی]] بیاموزیم تا به منش او فکر کنیم. او در کتابی به نام «طالقانی آن پیر پاک ما» زندگی پرشور و جنبش طالقانی را برای نسل جوانی روایت کرده. نسلی که به گفتهٔ او فقط نام وی را شنیده‌اند و اسم او را بر زبان می‌آورند اما راه و رسمش را کمتر می‌دانند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اومبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. در آلمان کردها گرد هم جمع بودند و جشن بزرگ نوروز را به پا کرده بودند. امامی در آن مراسم سخنرانی می‌کند و سپس به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا می‌رود و در آن‌جا ماندگار می‌شود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سلیمانیه====&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ برای ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل‌احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» در سمینار «گلاویژ» به سلیمانیه عراق سفر کرد.&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ به سمینار گلاویژ سلیمانیه دعوت شد &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» این جشنواره را دریافت کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و خیانت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «اومبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدیم (دفتر نشر)&lt;br /&gt;
راز قلعه (نشر شهر)&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
اسب و سگ اثر ولتر&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور و حسنی، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب ابر، کولاک، گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدرت جهانی شش مرد اثر گریم&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
فلافل اثر فیروزه جزایری&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا(ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان یوگسلاوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
* امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص{{سخ}}&lt;br /&gt;
بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرباز شکلاتی (برنارد شاو)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
شیفته شید (زندگی‌نامه ونگوگ)، کتاب گویا&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن (کارنگی)، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد (عبدالرحمان کواکبی)، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید{{سخ}} مصاحبه با تاریخ (اوربانا فالاچی)، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
*دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه‌ قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه بارید، فروشگاه ساحره، یاس در دیار دروغگویان در نشر هوپا{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجموعه آثار حمید عنایت نشرنو   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» سلیمانیه ۱۳۹۸&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. آن موقع داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، افق، انجام کتاب، هرمس، روزبهان، پنجره، دف، نوین کتاب گویه، سپاس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوپا، روزنه، نشر علم، جیحون&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند| ناشر= خبرگزاری کردپرس|تاریخ انتشار=۱اردیبهشت۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/news/view/2009/aug/29/c5c1251573320_art_culture_literature_verse_literature.php/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= گفت وگو با غلامرضا امامی در مورد جهان اندیشگی آل احمد و شریعتی و اشتراکات آنها| ناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۷شهریور۱۳۸۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
 |عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خودناشر= آفتابیر|تاریخ انتشار=۳۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39616</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=39616"/>
		<updated>2019-12-24T07:31:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه هاشمی طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار و اخذ جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. غلامرضا همراه خانواده به مشهد رفت و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان «فیوضات» و «علوی» ادامه داد. پایان دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «کریم فاطمی» اهواز گذراند. با اقامت در تهران نخست در بخش فرهنگی حسینیهٔ ارشاد مشغول به کار شد و پس از چندی مدیریت انتشارات بعثت را به عهده گرفت. در سال ۱۳۴۸ذانتشارات «موج» و «پندار» را پی افکند و اثاری از نویسندگان و مترجمان نامی ایران را نشر داد. امامی در سال ۱۳۵۰ به عنوان ویراستار در سازمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت و نوشته‌ها و ترجمه‌هایی به قلم وی توسط کانون نشر یافت. پس از آن، مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده گرفت و در این مدت آثاری از نویسندگان و مترجمان مشهور ایرانی ر نشر داد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت، پس در ایتالیا ماندگار شد. همسر و فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تامر»، «عبدالرحمن شرقاوی»، «غسان کنفانی» و نویسندگان ایتالیایی زبان چون «اومبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا»، «یکی بود که خودش نبود» اثر «جانی روداری» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید؛ اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
من برای دیدار با [[جلال آل‌احمد|جلال]] به کافه فیروز می‌رفتم. جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه، مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند. شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «اومبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه اومبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند، آتش باش تا برافروزی، خواجه عبداله انصاری و ترجمهٔ قندیل کوچک.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، سفر به اروپا و دریافت جایزهٔ نمایشگاه جهانی لایپزیک، آغاز فعالیت شش ساله به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «اومبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «اومبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اومبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سلیمانیه====&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ برای ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل‌احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» در سمینار «گلاویژ» به سلیمانیه عراق سفر کرد.&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ به سمینار گلاویژ سلیمانیه دعوت شد &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» این جشنواره را دریافت کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و خیانت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «اومبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور و حسنی، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب ابر، کولاک، گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا(ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله مجموعه‌های قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه باریددر نشر هوپا همچنین در نشر روزبهان درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان، بی‌تپه ترجمهٔ محمد قاضی نشر کتاب پنجره، نوشته‌ها حمید عنایت نشرنو.   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* جایزهٔ تندیس «تاریخ و ادب» جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» سلیمانیه ۱۳۹۸&amp;lt;ref name=&#039;&#039;گلاویژ سلیمانیه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. آن موقع داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، افق، انجام کتاب، هرمس، روزبهان، پنجره، دف، نوین کتاب گویه، سپاس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوپا، روزنه، نشر علم، جیحون&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://kurdpress.com/details.aspx?id=64718|عنوان= برندگان جشنواره «گلاویژ» در سلیمانیه معرفی شدند| ناشر= خبرگزاری کردپرس|تاریخ انتشار=۱اردیبهشت۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۴دی۱۳۹۸&lt;br /&gt;
}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38963</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38963"/>
		<updated>2019-12-01T05:01:48Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  نوید و امید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی»  قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت‌الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تایمر» و «غسان کنفانی» و ایتالیایی چون «امبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید؛ اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی در فروردین ۱۳۹۸ در سمینار گلاویژ سلیمانیه با ارائهٔ پژوهشی با عنوان «آثار جلال آل احمد آینه‌ای از اعتراف و ادبیات» شرکت داشت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برگزیده‌ٔ شورای کتاب کودک ١٣۶۰ و برندهٔ ديپلم اولين جشنواره كودك و نوجوان كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان ١٣۶٨&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور و حسنی، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب ابر، کولاک، گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا(ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
سِفر خروج، اثر عبدالرحمن شرقاوی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله مجموعه‌های قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه باریددر نشر هوپا همچنین در نشر روزبهان درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان، بی‌تپه ترجمهٔ محمد قاضی نشر کتاب پنجره، نوشته‌ها حمید عنایت نشرنو.   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. آن موقع داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، روزبهان، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.childrenslibrary.org/icdl/BookPreview?bookid=ohabrah_00390072&amp;amp;route=author_Persian&amp;amp;lang=Persian&amp;amp;msg=&amp;amp;ilang=Persian|عنوان= درباره این کتاب|ناشر= کتابخانه کودکان|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/274284/%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%98-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF|عنوان= بیست ودومین جشنواره بین‌المللی «گلاویژ» امروز به کار خود پایان می‌دهد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۳۱ فروردين ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980904000569/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87|عنوان= توصیه آیت‌الله مرعشی نجفی برای ترجمه یک نمایشنامه|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار=۴آذر ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۱۰آذر۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38854</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38854"/>
		<updated>2019-11-28T05:08:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  نوید و امید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تایمر» و «غسان کنفانی» و ایتالیایی چون «امبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلامرضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید؛ اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلامرضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلامرضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلامرضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلامرضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلامرضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلامرضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بلبل امپراطور و حسنی، اثر آندرسن{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌الا سفر کنیم؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی{{سخ}}زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبای خفته، اثر گریم&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه ترجمهٔ سه کتاب ابر، کولاک، گنجشک من بدو بدو اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
گربه و شیطان، جیمز جویس&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا(ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
امامی ویرایش یا سرویراستاری کتاب‌های مختلفی را به عهده داشته از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین دبیر ویرایش کتاب‌هایی از جمله مجموعه‌های قصه‌های «جانی روداری»، یکی بود که خودش نبود، روزی که در میلان از آسمان کلاه باریددر نشر هوپا همچنین در نشر روزبهان درخت زیتون اثر غسان کنفانی ترجمه سیروس طاهباز، شعر جهان عرب ترجمهٔ فیروز شیرانلو در نشر روزبهان، بی‌تپه ترجمهٔ محمد قاضی نشر کتاب پنجره، نوشته‌ها حمید عنایت نشرنو.   &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با ترجمه امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»&lt;br /&gt;
* برندهٔ جایزهٔ گلاویژ سلیمانیه ۱۳۹۸ &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
امامی در نوشتن این کتاب می‌گوید؛ دورهٔ دبیرستان را در اهواز گذراندم، زمان جنگ ایران و عراق. آن موقع داستان یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون نزدیک به چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، روزبهان، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلامرضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38821</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38821"/>
		<updated>2019-11-27T06:04:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلامرضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= عزیزه طباطبایی و اسماعیل امامی&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمان خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			= سعادت حامدعزیزی&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              =  نوید و امید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = &lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر از او چاپ شده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سال اول مدرسه را در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» قم گذراند که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «حکیم نظامی» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون [[ابوالفضل مصفا]]، [[علی اصغر فقیهی]]، [[محمد مفتح|شهید مفتح]] و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار نویسندگان عرب زبانی مانند «زکریا تایمر» و «غسان کنفانی» و ایتالیایی چون «امبرتو اکو»، «اوریانا فالاچی»، «اری دلوکا»، «جانی روداری» و نیز «فیروزه جزایری دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید؛ اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; از اسلاف مجلات &#039;&#039;پیک&#039;&#039; است و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض و اساتید دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای [[مرتضی مطهری]] برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که ترجمه کردم «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ فلسطینی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان و معشوقش «تیس» خود غسان است. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و به نام «قصه‌ها» توسط نشر «روزبهان» چاپ شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از اعضای خانواده این سوی دیوار بودند، عده‌ای آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
استاد محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانهٔ پدرش بردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشته شد. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار جذاب و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را از ۱۱۸ گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. به دانشسرای عالی رفتم. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود و تا اخرین روزهای عمرش کنارش بودم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر آب و هوا و مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه بیرونم رانده‌اند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند و آقای پورکریم می‌گوید مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فورا خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم، برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من به همراه [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم! کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج» و «پندار»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر، حقیقت بالاتر از آسمان، آنها زنده‌اند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برنده دیپلم افتخار نخستین جشنواره کودک و نوجوان-۱۳۶۸&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس به عنوان ویراستار در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رسید.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»، «پندار» و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی  مدیریتش در موسسهٔ «بعثت» و «موج» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … با نام «گفتگوها» اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از دریافت جایزهٔ لایپزیک به مدت شش سال با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خوانم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌ها و نوشته‌هایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار اسدالله شعبانی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلام‌رضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا از ایتالیایی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه(۴جلدی){{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه، اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها{{سخ}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، روزبهان، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها تجدید چاپ شده از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در دوازدهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۴۰۰هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست‌خط آیت‌الله طالقانی برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38290</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38290"/>
		<updated>2019-11-13T14:16:48Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستانش مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد، در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد در اراک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ششم شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مهندس بازرگان====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم که بازرگان را در مشهد دیدم، از دور او را می‌شناختم. ما بچه‌های آن روزها کتاب «خودجوشی» و «نیک‌نیازی» او را می‌خواندیم که واژه‌هایی نوساز بود و کتاب‌ها طرحی نو داشت. پرسش‌های پیچیده را پاسخی ساده می‌داد، وقتی می‌پرسیدند علت سقوط شاه چه بود یک کلام می‌گفت؛ خودش. هیبتی نداشت اما حرمت فراوان. در سخنش پاکی بود و پارسایی دور از پلیدی و پلشتی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلام‌رضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا از ایتالیایی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه(۴جلدی){{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه، اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها{{سخ}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، نشر یزد، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها مورد چاپ قرار گرفته از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در نهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۲۷۳هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=یاد و یادبود: با بازرگان ادای دینی «کوچک» به مردی «بزرگ»|ژورنال=بخارا |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۴۷|سال=بهمن و اسفند۱۳۸۴|ص۴۰۶تا۴۱۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38271</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38271"/>
		<updated>2019-11-13T09:22:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستانش مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد، در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۸ برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده، ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۷۹ «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۰ «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۹۸۱ «عبادتی چون تفکر نیست» برنده دیپلم افتخار لایپزیک &lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلام‌رضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
امامی زبان عربی را زبان اول خود می‌داند و معرفی ادبیات کودک و نوجوان عربی به بچه‌های ایرانی از جمله دغدغه‌ای اوست. او در انتخاب کتاب برای ترجمه وسواس زیادی دارد، هم‌چنین در ترجمه و ویرایش کتاب. او کتاب «قصه‌ها» را پس از سی‌بار ویرایش و صیقل زدن، به ناشر سپرد تا یک نفر واژه به واژه با متن عربی تطبیق بدهد. اما برای چاپ کتاب، نخست برای نوجوانان می‌خواند تا مطمئن شود که می‌توانند با قصه ارتباط برقرار کنند. او به زبان مشترک بچه‌ها می‌نویسد تا پیام‌های انسانی را به آن‌ها منتقل کند که محدود به مکان، زبان و زمان خاصی نباشد. امامی دغدغه‌های مشترک همه بچه‌ها را درنظر دارد و فقط مسایلی را انتخاب می‌کند که پیامی جاودانه داشته باشد و موضوعات و مطالب آن‌ها نوعی همزادپنداری با مردم ایران وجود داشته باشد و مبحث بیگانه و غریبه‌ای نداشته باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایبنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا از ایتالیایی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه(۴جلدی){{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه، اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها{{سخ}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، نشر یزد، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها مورد چاپ قرار گرفته از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در نهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۲۷۳هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/200278|عنوان= زندگی، من را برای كار در این حوزه انتخاب كرد|ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار=۵خرداد۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38259</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38259"/>
		<updated>2019-11-13T07:06:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستانش مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد، در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایتالیا و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزهٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد جلال با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای جلال اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. جلال هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. جلال هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]] را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
مصاحبه‌های زیادی از غلام‌رضا امامی در نشریات مختلف به چاپ رسیده است. از جمله در شماره‌های متعددی از مجلهٔ &#039;&#039;بخارا&#039;&#039;، &#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
، &#039;&#039;سوره اندیشه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;یادآور&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; می‌توان اشاره کرد.   &lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====تألیف‌ها====&lt;br /&gt;
ارزش تبلیغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
آی ابراهیم{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه قلعه (نشر قلم){{سخ}}&lt;br /&gt;
آنها زنده‌اند (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان){{سخ}}&lt;br /&gt;
آفتاب‌پرست (نشر انجام کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه‌ها====&lt;br /&gt;
پینوکیو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
بامزه در فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه{{سخ}}&lt;br /&gt;
قصه‌ها، اثر غسان کنفانی (از عربی){{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر{{سخ}}&lt;br /&gt;
رعد(مجموعه داستان)، اثر زکریا تامر با یادداشت ویژه نویسنده برای اثر فارسی&lt;br /&gt;
خاطرات مئیر عزری{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک{{سخ}}&lt;br /&gt;
آبی کوچولو، زرد کوچولو، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، اثر اری دلوکا از ایتالیایی{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه ماهی سیاهه(۴جلدی){{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم‌مرغ عجیب{{سخ}}&lt;br /&gt;
پرندهٔ طلایی، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ابر، اثر توربو ریواندو{{سخ}}&lt;br /&gt;
ایران، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، اثر زکریا تامر{{سخ}}&lt;br /&gt;
تکه به تکه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
تنها نیستم، اثر وریک بیشن{{سخ}}&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم{{سخ}}&lt;br /&gt;
چگونه؟ اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، اثر یورگ شوبیگر{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، اثر عبدالتواب یوسف با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
درخت الفبا، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
زنده بیدار{{سخ}}&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، اثر دل روند{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، اثر چارلز دیکنز{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال پرکار، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سی مرغ و سیمرغ{{سخ}}&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه قصه، اثر اومبرتو اکو (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعر، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
شب و پیرزن (از انگلیسی){{سخ}}&lt;br /&gt;
شهر خوب نقاشی فؤاد الفتیح{{سخ}}&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
قدس رؤیای ما نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطین{{سخ}}&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، اثر غسان کنفانی{{سخ}}&lt;br /&gt;
قهرمانان نقاشی، اثر محی الدین لباد{{سخ}}&lt;br /&gt;
کلید{{سخ}}&lt;br /&gt;
کولاک{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفتگوها، اثر اوریانا فالاچی (از ایتالیایی){{سخ}}&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو{{سخ}}&lt;br /&gt;
لاک پشت باهوش{{سخ}}&lt;br /&gt;
لبخند بی لهجه، اثر فیروزه جزایری{{سخ}}&lt;br /&gt;
لرزنده{{سخ}}&lt;br /&gt;
مال من، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی{{سخ}}&lt;br /&gt;
نامزدی، اثر اومبرتو اکو{{سخ}}&lt;br /&gt;
نوازنده، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویکنت نصفه شده، اثر ایتالو کالوینو{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، اثر لئو لیونی{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، اثر جانی روداری{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، اثر لئو لیونی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====مقالات و پژوهش‌ها====&lt;br /&gt;
به یاد حمید عنایت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان=به یاد حمید عنایت|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
یادها{{سخ}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
طالقانی آن پیر پاک ما&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
====ویرایش====&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه [[سیمین دانشور]] و [[جلال آل‌احمد]] با طرح‌های اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، نشر یزد، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها مورد چاپ قرار گرفته از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در نهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۲۷۳هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=امامی|نام=غلامرضا|عنوان=به یاد حمید عنایت|ژورنال=كیان |مکان= تهران |دوره= سال ششم|شماره=۳۱|سال=۱۳۷۵|ص۵۴|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رجبی|نام=مریم|عنوان=ادبیات، سفر از بودن به شدن است؛ گفت وگو با غلامرضا امامی|ژورنال=آزما|مکان= تهران |دوره= |شماره=۱۰۴|سال=۱۳۹۳|ص۵۸ تا۶۱|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=ناظمی|نام=سعید|عنوان=گفت و گو با غلام رضا امامی، نویسنده و مترجم درباره هنر و ادبیات متعهد: الگوهای پنهان|ژورنال=سوره اندیشه|مکان= تهران |دوره= |شماره=۴۲|سال=۱۳۸۸|ص۱۹۵تا۲۰۳|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رجبی|نام۱=محمد حسن|نام خانوادگی۲=طالقانی|نام۲=سید مهدی|عنوان=درآمد: مقاومت او زمینه مذهبی داشت|ژورنال=یادآور |مکان= تهران |دوره= |شماره=۴و۵|سال=زمستان۱۳۸۷ و بهار۱۳۸۸|ص۱۶۸تا۱۷۷|تاریخ بازبینی=۲۲آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38201</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=38201"/>
		<updated>2019-11-12T08:21:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶شهریور۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستانش مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد، در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد و این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا رفت و ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایالیت و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزه‌ٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزه‌ٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برندهٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ [[جلال آل‌احمد|جلال]] را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ [[جلال آل‌احمد|جلال]] با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و [[جلال آل‌احمد|جلال]] واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با «امبرتو اکو»====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]]را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
====بیروت====&lt;br /&gt;
امامی پیش از انقلاب در سفری به بیروت  با کتاب‌های «غسان کنفانی» آشنا شد و مقدمه‌ای شد بر ترجمهٔ آثار این نویسندهٔ عرب.&lt;br /&gt;
====آلمان====&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند. در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====قاهره====&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
* تالیف و ترجمه:{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ انتشار کتاب ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}}     &lt;br /&gt;
۱۳۵۲ بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی/ تکه به تکه، لئولئونی/ ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، نشر پدیده ۱۳۵۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، نشر موج/ قهرمانان، نشر قلم/ کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰/ لاک‌پشت باهوش، موج{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۶۲ آفتاب پرست، انجام، چاپ دوم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۶ شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۷ آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۴ عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم (ترجمه به انگلیسی)/ آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم/ حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۵ من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی، افق{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۶ لرزنده، کتاب همشهری (دویست هزار نسخه){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۷ فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۹ قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:آبی زرد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یک روز مادر آبی کوچولو...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۹۱ سال پرکار، لئولئونی نشر شهر/ کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان/ آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر/ یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر/ گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۲ لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم/ در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر/ راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم/ پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر/ سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر/ قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۵ درخت الفبا، لئولئونی به نگار/ قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم/ سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم/ شاعر، لئولئونی، به نگار/ نوازنده، لئولئونی، به نگار/ هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۶ باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم/ با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس/ پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد/ پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال/ تنها نیستم، وریک بیشن، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۷ رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید/ زیبا و مانا، دل روند، قلم/ گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم/ ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم/ آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه)/ ابر، نوربورپولندو، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۸ ایران، اینالوکالوینو/ بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه/ جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم/ چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا/ خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه/ زنده بیدار/ سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش/ سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا/ فاشیسم ابدی، اومبرتواکو/ نامردی، اومبر تواکو، نگاه/ ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم/ وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا/ یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
* ویرایش:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)==&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان، نشر شهر، انجام، هرمس، پدیده، نگاه، انتشارات کودکان یزد، دفتر نشر، کتاب گویا، به نگار، موج، افق، کتاب همشهری، نشر شهر، مروارید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، قلم، هوبا، نشر یزد، روزنه، نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها مورد چاپ قرار گرفته از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در نهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۲۷۳هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37636</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37636"/>
		<updated>2019-11-04T10:44:36Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده{{سخ}} مترجم{{سخ}} پژوهشگر{{سخ}} سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = شروع دوران مدرسه مصادف با کودتای ۲۸مرداد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	= ۱۳۴۱ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			= آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= تعدد آثار، دارای جوایز ملی و جهانی &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ و دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. او که نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است، در حوزه‌ٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزه‌ٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
محمود بروجردی با پدرم دوست بود. محبت و مهربانی‌اش مرا به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همهٔ روزگار من است. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ [[جلال آل‌احمد|جلال]] را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ [[جلال آل‌احمد|جلال]] با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و [[جلال آل‌احمد|جلال]] واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده‌‌ٔ کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستان که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد. این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا رفت و ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایالیت و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#bbe48d}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]]را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود بروجردی]]====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
* سفر به بیروت و آشنایی با کتاب‌های «غسان کنفانی»، پیش از انقلاب.&lt;br /&gt;
* سفر به آلمان&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* سفر به قاهره&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
* تالیف و ترجمه:{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ انتشار کتاب ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}}     &lt;br /&gt;
۱۳۵۲ بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی/ تکه به تکه، لئولئونی/ ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، نشر پدیده ۱۳۵۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، نشر موج/ قهرمانان، نشر قلم/ کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰/ لاک‌پشت باهوش، موج{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۶۲ آفتاب پرست، انجام، چاپ دوم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۶ شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۷ آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۴ عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم (ترجمه به انگلیسی)/ آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم/ حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۵ من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی، افق{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۶ لرزنده، کتاب همشهری (دویست هزار نسخه){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۷ فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۹ قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:آبی زرد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یک روز مادر آبی کوچولو...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۹۱ سال پرکار، لئولئونی نشر شهر/ کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان/ آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر/ یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر/ گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۲ لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم/ در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر/ راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم/ پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر/ سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر/ قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۵ درخت الفبا، لئولئونی به نگار/ قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم/ سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم/ شاعر، لئولئونی، به نگار/ نوازنده، لئولئونی، به نگار/ هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۶ باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم/ با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس/ پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد/ پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال/ تنها نیستم، وریک بیشن، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۷ رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید/ زیبا و مانا، دل روند، قلم/ گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم/ ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم/ آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه)/ ابر، نوربورپولندو، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۸ ایران، اینالوکالوینو/ بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه/ جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم/ چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا/ خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه/ زنده بیدار/ سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش/ سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا/ فاشیسم ابدی، اومبرتواکو/ نامردی، اومبر تواکو، نگاه/ ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم/ وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا/ یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
* ویرایش:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
* کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* انجام &lt;br /&gt;
* هرمس&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* نگاه&lt;br /&gt;
* انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
* دفتر نشر&lt;br /&gt;
* کتاب گویا &lt;br /&gt;
* به نگار&lt;br /&gt;
* موج &lt;br /&gt;
* افق&lt;br /&gt;
* کتاب همشهری &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* مروارید&lt;br /&gt;
* دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
* قلم&lt;br /&gt;
* هوبا&lt;br /&gt;
* نشر یزد&lt;br /&gt;
* روزنه&lt;br /&gt;
* نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها مورد چاپ قرار گرفته از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در نهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۲۷۳هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37578</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37578"/>
		<updated>2019-11-03T10:09:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	=&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			=  آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ است. او دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. او نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است. در حوزه‌ٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزه‌ٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
محمود بروجردی با پدرم دوست بود. محبت و مهربانی‌اش مرا به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همهٔ روزگار من است. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ [[جلال آل‌احمد|جلال]] را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ [[جلال آل‌احمد|جلال]] با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و [[جلال آل‌احمد|جلال]] واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده‌‌ٔ کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستان که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد. این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا رفت و ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایالیت و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  نخستین کتاب به نام «ارزش تبلیغ»،  در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات «بعثت» و «موج»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیدهٔ ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب در توکیو، &lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیدهٔ شورای کتاب کودک{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ عنوان کتاب برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک برای «عبادتی چون تفکر نیست»، اعزام به اروپا و دریافت جایزه و دریافت عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]]را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجهٔ انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو؛ نخستین ترجمه از زبان ایتالیایی به فارسی]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود بروجردی]]====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های «صوفی مهتدی» بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
* سفر به بیروت و آشنایی با کتاب‌های «غسان کنفانی»، پیش از انقلاب.&lt;br /&gt;
* سفر به آلمان&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* سفر به قاهره&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
* تالیف و ترجمه:{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ انتشار کتاب ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}}     &lt;br /&gt;
۱۳۵۲ بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی/ تکه به تکه، لئولئونی/ ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، نشر پدیده ۱۳۵۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، نشر موج/ قهرمانان، نشر قلم/ کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰/ لاک‌پشت باهوش، موج{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۶۲ آفتاب پرست، انجام، چاپ دوم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۶ شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۷ آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۴ عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم (ترجمه به انگلیسی)/ آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم/ حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۵ من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی، افق{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۶ لرزنده، کتاب همشهری (دویست هزار نسخه){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۷ فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۹ قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:آبی زرد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یک روز مادر آبی کوچولو...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۹۱ سال پرکار، لئولئونی نشر شهر/ کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان/ آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر/ یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر/ گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۲ لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم/ در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر/ راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم/ پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر/ سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر/ قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۵ درخت الفبا، لئولئونی به نگار/ قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم/ سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم/ شاعر، لئولئونی، به نگار/ نوازنده، لئولئونی، به نگار/ هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۶ باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم/ با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس/ پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد/ پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال/ تنها نیستم، وریک بیشن، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۷ رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید/ زیبا و مانا، دل روند، قلم/ گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم/ ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم/ آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه)/ ابر، نوربورپولندو، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۸ ایران، اینالوکالوینو/ بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه/ جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم/ چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا/ خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه/ زنده بیدار/ سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش/ سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا/ فاشیسم ابدی، اومبرتواکو/ نامردی، اومبر تواکو، نگاه/ ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم/ وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا/ یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
* ویرایش:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لایپزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو؛ Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برندهٔ جایزهٔ شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایپزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* «آی ابراهیم» برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک‌ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* ترجمهٔ «سه قصه» برندهٔ جایزهٔ برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزهٔ لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه «کتاب عبادتی چون تفکر نیست» به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام «Think is the most waluable prayer» &lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:B550.gif|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب سال ۱۳۶۰ و برندهٔ دیپلم افتخار اولین جشنوارهٔ کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یک‌صد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
* کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* انجام &lt;br /&gt;
* هرمس&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* نگاه&lt;br /&gt;
* انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
* دفتر نشر&lt;br /&gt;
* کتاب گویا &lt;br /&gt;
* به نگار&lt;br /&gt;
* موج &lt;br /&gt;
* افق&lt;br /&gt;
* کتاب همشهری &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* مروارید&lt;br /&gt;
* دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
* قلم&lt;br /&gt;
* هوبا&lt;br /&gt;
* نشر یزد&lt;br /&gt;
* روزنه&lt;br /&gt;
* نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های غلام‌رضا امامی بارها مورد چاپ قرار گرفته از میان آن‌ها کتاب «آی ابراهیم» در نهمین مرحلهٔ چاپ به فروش ۲۷۳هزار نسخه‌ای رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;کانون نیوز&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;برای غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kanoonnews.ir/news/237035/%D8%A2%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF|عنوان= «آی ابراهیم» غلامرضا امامی به چاپ نهم رسید|ناشر= کانون نیوز|تاریخ انتشار=۱۶ آذر ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C_%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=37577</id>
		<title>پرونده:امضای طالقانی برای امامی.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C_%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=37577"/>
		<updated>2019-11-03T09:50:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:B550.gif&amp;diff=37576</id>
		<title>پرونده:B550.gif</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:B550.gif&amp;diff=37576"/>
		<updated>2019-11-03T09:37:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A2%D8%A8%DB%8C_%D8%B2%D8%B1%D8%AF.jpg&amp;diff=37575</id>
		<title>پرونده:آبی زرد.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A2%D8%A8%DB%8C_%D8%B2%D8%B1%D8%AF.jpg&amp;diff=37575"/>
		<updated>2019-11-03T09:33:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37553</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37553"/>
		<updated>2019-11-03T05:49:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	=&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			=  آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد شهر اراک در سال ۱۳۲۵ است. او دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی از دانشگاه رم است. نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستاری که بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. او نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است. در حوزه‌ٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌ جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزه‌ٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. غلام‌رضا امامی معتقد است &#039;&#039;برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم.&#039;&#039; و خود نیز چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین خواندنی====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &#039;&#039;دانش‌آموز&#039;&#039; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن‌ها را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» «غسان کنفانی» را دیدم  و ترجمه کردم. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت.{{شعر|نستعلیق|سبک=color:green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گر بر فلکم دست بدی چون یزدان&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;برداشتمی من این فلک را ز میان&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;از نو فلکی دگر چنان ساختمی&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;کازاده به کام دل رسیدی آسان&#039;&#039;&#039;}}ٰ{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات «کارنامه»، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
محمود بروجردی با پدرم دوست بود. محبت و مهربانی‌اش مرا به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همهٔ روزگار من است. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم &amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkcyan&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژهٔ «پژواک» را به کار برده بود. جلال گفت: «از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صد نفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید؛ قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد؟ دکتر [[علی شریعتی]] به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم؛ خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. فردایش رفتم ایستگاه قطار و دکتر علی شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت؛ [[جلال آل‌احمد|جلال]] را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم. من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم؛ آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند. جلال گفت؛ نمی شناسم! ساواکی نباشد. برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ [[جلال آل‌احمد|جلال]] با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از [[بهار]] خواند و [[جلال آل‌احمد|جلال]] واکنش تندی نشان داد و گفت؛ اسم او را جلو من نیاور. من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار [[دکتر شریعتی]] گفت؛ جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام «اوجینو کارمی» است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده‌‌ٔ کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من &#039;&#039;&#039;همهٔ کودکان دنیا شبیه هم هستند&#039;&#039;&#039; و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها &#039;&#039;&#039;ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در مدرسهٔ «صنیع‌الدوله» در قم گذراند. سال اول دبستان که مصادف بود با کودتای ۲۸ مرداد. در حالی که پدرش از دوست‌داران مصدق بود و نامه‌های زیادی از او دریافت می‌کرد. این وقایع از چشم کودکی کنجکاو دور نمی‌ماند.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشت و سپس به دعوت سفیر وقت به آنجا رفت. بعد از پنج شش سال در ایتالیا رفت و ماندگار شد. فرزندانش مقیم ایتالیا هستند و خودش بین ایالیت و ایران در سفر است. امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  «ارزش تبلیغ»، نخستین کتابش در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات بعثت، موج{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیده ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب را در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزه جهانی لایپزیک گردید. عازم اروپا شد و پس از دریافت جایزه به عنوان وابسته فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان درآمد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده‌كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی می‌گوید:{{سخ}}&lt;br /&gt;
 دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. ما بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی داریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
پیام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. &#039;&#039;ما باید به روی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و بر آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تأکید کنیم.&#039;&#039;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: امامی مدیریت نشرهای مختلفی از جمله «بعثت»  و «موج» و انتشارات [[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]]را عهده‌دار بود. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سال‌ها جایزهٔ جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. در انتشارات «موج» آثار مفیدی از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار «کوروش مهربان» ترجمه و منتشر کرد.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از [[احمد شاملو]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[جواد مجابی]]، [[سیمین دانشور]]، [[محمد قاضی]]، [[رضا براهنی|دکتر براهنی]]، [[غزاله علیزاده]] و ... به چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد. انگاه&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجه به فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجه به انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزهٔ جهانی لایپزیک گردید.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایپزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود بروجردی]]====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های صوفی مهتدی بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها» انگاه.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
* سفر به بیروت و آشنایی با کتاب‌های «غسان کنفانی»، پیش از انقلاب.&lt;br /&gt;
* سفر به آلمان&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* سفر به قاهره&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. انگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
تالیف و ترجمه:{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ انتشار کتاب ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}}     &lt;br /&gt;
۱۳۵۲ بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی/ تکه به تکه، لئولئونی/ ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، نشر پدیده ۱۳۵۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، نشر موج/ قهرمانان، نشر قلم/ کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰/ لاک‌پشت باهوش، موج{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۶۲ آفتاب پرست، انجام، چاپ دوم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۶ شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۷ آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۴ عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم (ترجمه به انگلیسی)/ آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم/ حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۵ من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی، افق{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۶ لرزنده، کتاب همشهری (دویست هزار نسخه){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۷ فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۹ قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۱ سال پرکار، لئولئونی نشر شهر/ کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان/ آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر/ یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر/ گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۲ لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم/ در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر/ راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم/ پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر/ سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر/ قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۵ درخت الفبا، لئولئونی به نگار/ قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم/ سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم/ شاعر، لئولئونی، به نگار/ نوازنده، لئولئونی، به نگار/ هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۶ باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم/ با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس/ پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد/ پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال/ تنها نیستم، وریک بیشن، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۷ رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید/ زیبا و مانا، دل روند، قلم/ گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم/ ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم/ آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه)/ ابر، نوربورپولندو، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۸ ایران، اینالوکالوینو/ بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه/ جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم/ چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا/ خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه/ زنده بیدار/ سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش/ سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا/ فاشیسم ابدی، اومبرتواکو/ نامردی، اومبر تواکو، نگاه/ ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم/ وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا/ یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویرایش:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لاییزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو: Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برنده جایزه شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایبزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* آی ابراهیم برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برنده دیپلم افتخار اولین جشنواره کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* سه قصه، امبرتواکو، برنده جایزه برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزه لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه کتاب عبادتی چون تفکر نیست به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام	Think is the most waluable prayer &lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو (زاده 5 ژانویه 1932-درگذشته 19 فوریه 2016) نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
* کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* انجام &lt;br /&gt;
* هرمس&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* نگاه&lt;br /&gt;
* انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
* دفتر نشر&lt;br /&gt;
* کتاب گویا &lt;br /&gt;
* به نگار&lt;br /&gt;
* موج &lt;br /&gt;
* افق&lt;br /&gt;
* کتاب همشهری &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* مروارید&lt;br /&gt;
* دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
* قلم&lt;br /&gt;
* هوبا&lt;br /&gt;
* نشر یزد&lt;br /&gt;
* روزنه&lt;br /&gt;
* نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37456</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37456"/>
		<updated>2019-11-01T08:14:17Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	=&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			=  آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد ۱۳۲۵ اراک و دانش‌آموخته علوم سیاسی از دانشگاه رم است. او نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار است و تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. او نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است. در حوزه‌ٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزه‌ٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلام‌رضا امامی معتقد است برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم و او خود به‌واقع چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین کتاب====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &amp;quot;دانش‌آموز&amp;quot; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» غسان کنفانی را دیدم  و ترجمه کردم و کانون پرورش فکری آن را چاپ کرد. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت. گر بر فلکم دست بدی چون یزدان/ برداشتمی من این فلک را ز میان/ از نو فلکی دگر چنان ساختمی/ کازاده به کام دل رسیدی آسان.&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات کارنامه، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
محمود بروجردی با پدرم دوست بود. محبت و مهربانی‌اش مرا به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همهٔ روزگار من است. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» که برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژه پژواک را به کار برده بود. جلال گفت: از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صدنفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید، قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد. گفت، دکتر علی شریعتی به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. دکتر شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت «جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم.» من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم «آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند.» جلال گفت «نمی شناسم؛ ساواکی نباشد.» برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از بهار خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت «اسم او را جلو من نیار.» من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار دکتر شریعتی گفت «جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود.» &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام اوجینو کارمی است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===بیگانه با هنر! بیگانه با مبل راحتی!===&lt;br /&gt;
اواخر ۵۹ بود که کانون را ترک کردم. کسانی آمده بودند با ادعاهای گزاف! با چهره‌هایی دژم و نوعی انتقام‌گیری، با نوعی کلنگ زدن برای خراب کردن. در اتاق ما مبل‌های راحتی‌ای بود که گاهی از پشت میزمان برای تمدد اعصاب می‌آمدیم و روی این مبل‌ها می‌نشستیم و کارهایمان را آنجا انجام می‌دادیم. یک روز یک مدیری که بعدها معلوم شد سابقه خوبی هم ندارد، دستور دادند که این مبل‌ها طاغوتی است و باید بریزیم دور و به‌جای آن تعدادی صندلی ارج در اتاق‌ها بگذاریم. کتاب‌دارهای کانون مدام اخراج می‌شدند و دو راه بیشتر برایم نمانده بود؛ یا باید همراه این سیل می‌رفتم یا جلوی آن می‌ایستادم که باعث نابودی خودم می‌شد. لاجرم از کانون بیرون آمدم؛ جناحی روی کار آمدند که با ادبیات و هنر بیگانه بودند!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===پرونده‌‌ٔ کاری‌ام در کانون گم شده!===&lt;br /&gt;
سال ۵۹ که طی اختلافی که با کانون پیدا کردم، متوجه شدم که دیگر کانون جای من نیست. یکی از کتاب‌های من در نمایشگاه لایپزیک برنده شد که با اجازه‌ی قانونی دولت به آن نمایشگاه رفتم و جایزه‌ام را دریافت کردم. ولی تا به امروز پروندهٔ استخدامی‌ام در کانون گم شده است؛ یعنی از مزایای بازنشستگی استفاده نکرده‌ام.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من همه کودکان دنیا شبیه هم هستند و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در قم در مدرسه صنیع‌الدوله در قم اولین معلمم، دکتر محمود بروجردی بود. مهربانی و محبت او بود که من را با درس و کتاب آشنا کرد. او با پدرم دوست بود. سال اول دبستان با کودتای ۲۸ مرداد مصادف شد.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد. چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشتم و به دعوت سفیر وقت به آنجا رفتم. بعد از پنج – شش سالی که در آنجا ماندم ایتالیا را شرقی‌ترین کشور اروپایی دیدم و در آنجا ماندگار شدم و فرزندانم هنوز هم در آنجا مقیم هستند. اقامت سی ‌ساله من در ایتالیا باعث شد که رنگ دیگر این دنیا را ببینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ تولد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ  «ارزش تبلیغ»، نخستین کتابش در ۱۶ سالگی در مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۴۸ اقامت در  تهران، ویراستاری بخش فرهنگی حسینیه ارشاد، مدیریت انتشارات بعثت، موج{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۰ ویراستار و مدیر انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تحریر مجموعه فرهنگ اسلامی شامل کتاب‌های فرزند زمان خویشتن باش، زندگی و سخنان حضرت علی، عبادتی چون تفکر نیست، زندگی و سخنان پیامبر و غيره{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۵ برگزیده ایرانی نویسندگان یونسکو، گذراندن یک دورهٔ تولید کتاب را در توکیو، &lt;br /&gt;
«آی ابراهیم» رتبهٔ برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۹ کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزه جهانی لایپزیک گردید. عازم اروپا شد و پس از دریافت جایزه به عنوان وابسته فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان درآمد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگِ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی به میراث گذاشته برایشان و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ  که بیشترشان را یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند. گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش پزشک راه‌آهن بود،  پس غلام‌رضا در شهرهای مختلف و در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار و با روزنامه‌خانی دوران کودکی را سپری کرد. به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. پدر به مشهد منتقل می‌شود و غلام‌رضا آن‌جا با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیرش دوست می‌شود و دومی کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ایران را نباید در تهران خلاصه کنیم، این اشتباه است.{{سخ}}&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لالایی مادران ایران به زبان‌های متنوع است&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}} و توجه به این، همبستگی ملی ما را بیشتر می‌کند. توجه به عناصر بومی و پیامی جهانی داشتن این مهم است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=dark blue&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی و از نظر احساسی خوزستانی می‌داند. اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
امامی با تاکید بر اینکه ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. این باعث شده که بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی بگیریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
یام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. ما باید به روزی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تاکید کنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: مدیریت نشرهای مختلفی از جمله بعثت  و موج و انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سالها جایزه جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. و عجیب درخشید. البته این کتاب اخیرا با نام &amp;quot;درخت زیتون&amp;quot; توسط نشر روزبهان منتشر شده است. در انتشارات «موج» آثاری که مفید می‌دانست از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار کوروش مهربان ترجمه و منتشر کنم.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از احمد شاملو، محمدعلی سپانلو، جواد مجابی، سیمین دانشور، محمد قاضی، دکتر براهنی، غزاله علیزاده و ... چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد. انگاه&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجه به فارسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;لبخند بی‌لهجه به انگلیسی!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار غسان کنفانی و امبرتو اکو و نیز فیروزه دوما نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزه جهانی لایپزیک گردید و وی عازم اروپا شد و پس از دریافت جایزه به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان درآمد.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد. تیتات&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بهترین داوران ما در طول این سال‌ها خود بچه‌ها بوده‌اند. ما به‌جای آن‌ها نمی‌توانیم تصمیم بگیریم. من خودم پیش از انتشار، کارهایم را برای کودکان از اقشار گوناگون می‌خواندم و اگر موفق می‌بود بعد منتشر می‌کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرغک کانون&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود بروجردی]]====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های صوفی مهتدی بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها» انگاه.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
* سفر به آلمان&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* سفر به قاهره&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. انگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
تالیف و ترجمه:{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ انتشار کتاب ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}}     &lt;br /&gt;
۱۳۵۲ بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی/ تکه به تکه، لئولئونی/ ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، نشر پدیده ۱۳۵۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، نشر موج/ قهرمانان، نشر قلم/ کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰/ لاک‌پشت باهوش، موج{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۶۲ آفتاب پرست، انجام، چاپ دوم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۶ شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۷ آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۴ عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم (ترجمه به انگلیسی)/ آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم/ حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۵ من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی، افق{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۶ لرزنده، کتاب همشهری (دویست هزار نسخه){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۷ فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۸۹ قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۱ سال پرکار، لئولئونی نشر شهر/ کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان/ آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر/ یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر/ گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۲ لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم/ در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر/ راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم/ پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر/ سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر/ قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار/ مال من، لئولئونی، نشر شهر/ ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۴ خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۹۵ درخت الفبا، لئولئونی به نگار/ قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم/ سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم/ شاعر، لئولئونی، به نگار/ نوازنده، لئولئونی، به نگار/ هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۶ باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم/ با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس/ پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد/ پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال/ تنها نیستم، وریک بیشن، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۷ رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید/ زیبا و مانا، دل روند، قلم/ گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم/ ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم/ آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه)/ ابر، نوربورپولندو، قلم{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۹۸ ایران، اینالوکالوینو/ بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه/ جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم/ چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا/ خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه/ زنده بیدار/ سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش/ سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا/ فاشیسم ابدی، اومبرتواکو/ نامردی، اومبر تواکو، نگاه/ ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم/ وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا/ یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا{{سخ}}&lt;br /&gt;
ویرایش:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}}&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}}&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوربانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* «فرزند زمان خویشتن باش» برنده دیپلم افتخار لاییزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو: Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «عبادتی چون تفکر نیست» اولین برنده جایزه شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایبزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
* آی ابراهیم برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برنده دیپلم افتخار اولین جشنواره کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
* سه قصه، امبرتواکو، برنده جایزه برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزه لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
* ترجمه کتاب عبادتی چون تفکر نیست به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با نام	Think is the most waluable prayer &lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو (زاده 5 ژانویه 1932-درگذشته 19 فوریه 2016) نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
* کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* انجام &lt;br /&gt;
* هرمس&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* نگاه&lt;br /&gt;
* انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
* دفتر نشر&lt;br /&gt;
* کتاب گویا &lt;br /&gt;
* به نگار&lt;br /&gt;
* موج &lt;br /&gt;
* افق&lt;br /&gt;
* کتاب همشهری &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* مروارید&lt;br /&gt;
* دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
* قلم&lt;br /&gt;
* هوبا&lt;br /&gt;
* نشر یزد&lt;br /&gt;
* روزنه&lt;br /&gt;
* نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.angahmag.com/1747/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= گفت‌و‌گو با غلام‌رضا امامی؛ همه تلاشم این بود که مرغک کانون زنده بماند|ناشر= آنگاه‌مگ|تاریخ انتشار=|تاریخ بازدید= ۱۰آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D9%84%D9%87%D8%AC%D9%87.jpg&amp;diff=37454</id>
		<title>پرونده:لبخند بدون لهجه.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D9%84%D9%87%D8%AC%D9%87.jpg&amp;diff=37454"/>
		<updated>2019-11-01T08:04:55Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C_%DB%B2.jpg&amp;diff=37412</id>
		<title>پرونده:امامی ۲.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C_%DB%B2.jpg&amp;diff=37412"/>
		<updated>2019-10-31T08:35:18Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%86.jpg&amp;diff=37411</id>
		<title>پرونده:هنرانلاین.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%86.jpg&amp;diff=37411"/>
		<updated>2019-10-31T08:34:42Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B3%D9%87_%D9%82%D8%B5%D9%87.jpeg&amp;diff=37410</id>
		<title>پرونده:سه قصه.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B3%D9%87_%D9%82%D8%B5%D9%87.jpeg&amp;diff=37410"/>
		<updated>2019-10-31T08:33:58Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37409</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37409"/>
		<updated>2019-10-31T08:33:09Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= ۲غلامرضا امامی.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	=&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			=  آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = &lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد ۱۳۲۵ اراک و دانش‌آموخته علوم سیاسی از دانشگاه رم است. او نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار است و تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت. او نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است. در حوزه‌ٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به «آی ابراهیم» برنده‌ٔ جایزه‌ٔ شورای کتاب کودک و «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ٔ جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ٔ لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ٔ او از آثار «غسان کنفانی» و «امبرتو اکو» و نیز «فیروزه دوما» نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلام‌رضا امامی معتقد است برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم و او خود به‌واقع چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین کتاب====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &amp;quot;دانش‌آموز&amp;quot; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» غسان کنفانی را دیدم  و ترجمه کردم و کانون پرورش فکری آن را چاپ کرد. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت. گر بر فلکم دست بدی چون یزدان/ برداشتمی من این فلک را ز میان/ از نو فلکی دگر چنان ساختمی/ کازاده به کام دل رسیدی آسان.&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات کارنامه، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. محمود بروجردی با پدرم دوست بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» که برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژه پژواک را به کار برده بود. جلال گفت: از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صدنفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید، قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد. گفت، دکتر علی شریعتی به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. دکتر شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت «جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم.» من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم «آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند.» جلال گفت «نمی شناسم؛ ساواکی نباشد.» برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از بهار خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت «اسم او را جلو من نیار.» من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار دکتر شریعتی گفت «جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود.» &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام اوجینو کارمی است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دارایی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من همه کودکان دنیا شبیه هم هستند و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در قم در مدرسه صنیع‌الدوله در قم اولین معلمم، دکتر محمود بروجردی بود. مهربانی و محبت او بود که من را با درس و کتاب آشنا کرد. او با پدرم دوست بود. سال اول دبستان با کودتای ۲۸ مرداد مصادف شد.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد. چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشتم و به دعوت سفیر وقت به آنجا رفتم. بعد از پنج – شش سالی که در آنجا ماندم ایتالیا را شرقی‌ترین کشور اروپایی دیدم و در آنجا ماندگار شدم و فرزندانم هنوز هم در آنجا مقیم هستند. اقامت سی ‌ساله من در ایتالیا باعث شد که رنگ دیگر این دنیا را ببینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ به میراث گذاشته برایشان که توسط یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده بیشتر کتاب‌ها را به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند، گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش در بهداری راه‌آهن کار می‌کرد و پزشک راه‌آهن بود. پس غلام‌رضا در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. همراه پدر به مشهد منتقل می‌شوند با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیر آن‌جا دوست می‌شود و کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی می‌داند. اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
امامی با تاکید بر اینکه ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. این باعث شده که بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی بگیریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
یام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. ما باید به روزی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تاکید کنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
* ویراستاری: امامی در سال ۱۳۴۸ در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به عنوان ویراستار مشغول به کار شد. به چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کرد که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد. سپس ویراستاری انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عهده داشت و در مدت حضورش در کانون حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساند.&lt;br /&gt;
* مدیریت انتشارات: مدیریت نشرهای مختلفی از جمله بعثت  و موج و انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سالها جایزه جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. و عجیب درخشید. البته این کتاب اخیرا با نام &amp;quot;درخت زیتون&amp;quot; توسط نشر روزبهان منتشر شده است. در انتشارات «موج» آثاری که مفید می‌دانست از جمله کتاب «شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده» را با نام مستعار کوروش مهربان ترجمه و منتشر کنم.  طی دو سه سال مدیریت در موسسهٔ «بعثت» کتاب‌هایی از احمد شاملو، محمدعلی سپانلو، جواد مجابی، سیمین دانشور، محمد قاضی، دکتر براهنی، غزاله علیزاده و ... چاپ رساند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مترجم آثار کودک و نوجوان: از جمله ترجمه‌های امامی در زمینهٔ کودک و نوجوان می‌توان به « سه قصه» کتابی از «امبرتو اکو» برندهٔ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان در سال ۱۳۹۴ اشاره کرد. انگاه&lt;br /&gt;
[[پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|لبخند بی‌لهجه با ترجمهٔ امامی]]&lt;br /&gt;
* مترجم و نویسنده در حوزه‌ٔ بزرگسال: امامی در حوزهٔ بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به ترجمهٔ مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمهٔ او از آثار غسان کنفانی و امبرتو اکو و نیز فیروزه دوما نیز در پرونده‌ٔ فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. کتاب «آی ابراهیم» کتاب برتر نخستین جشنواره کتاب کانون و برگزیده شورای کتاب کودک شناخته شد و کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» برتر جایزه جهانی لایپزیک گردید و وی عازم اروپا شد و پس از دریافت جایزه به عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان درآمد.&lt;br /&gt;
* او به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* امامی ۱۳۵۹ بعد از جایزهٔ لایزیک با عنوان وابستهٔ فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان مشغول فعالیت شد. تیتات&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در رونمایی کتاب پینوکیو]]کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود بروجردی]]====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==== غسان کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غلام‌رضا امامی در کنار ناصر تقوایی و پرویز کلانتری]]&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های صوفی مهتدی بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها» انگاه.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
* سفر به آلمان&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* سفر به قاهره&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد.  تیات{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. انگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
۱۳۴۱. ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم ۱۳۸۴{{سخ}} &lt;br /&gt;
آفتاب پرست انجام کتاب چاپ دوم ۱۳۶۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۷۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه){{سخ}} &lt;br /&gt;
ابر، نوربورپولندو، قلم، ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
ایران، اینالوکالوینو، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم، ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی، پدیده ۱۳۵۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد، ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال ۱۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
تکه به تکه، لئولئونی پدیده، ۱۳۵۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
تنها نیستم، وریک بیشن، قلم، ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۴{{سخ}} &lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۹۴{{سخ}} &lt;br /&gt;
درخت الفبا، لئولئونی به نگار، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید، ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
زنده بیدار، زیبا و مانا، دل روند، قلم، ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
سال پرکار، لئولئونی نشر شهر ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
شاعر، لئولئونی، به نگار، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، موج ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم ۱۳۷۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم ۱۳۸۴ (ترجمه به انگلیسی){{سخ}} &lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اومبرتواکو، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۹{{سخ}} &lt;br /&gt;
قهرمانان،قلم ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
لاک‌پشت باهوش، موج ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
لرزنده، کتاب همشهری ۱۳۸۶ (دویست هزار نسخه){{سخ}} &lt;br /&gt;
مال من، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار، ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، پدیده ۱۳۵۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی افق ۱۳۸۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
نامردی، اومبر تواکو، نگاه، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
نوازنده، لئولئونی، به نگار ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
ترجمه کتاب عبادتی چون تفکر نیست به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان&lt;br /&gt;
Think----- is the most waluable prayer – ۱۹۸۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
آی ابراهیم برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برنده دیپلم افتخار اولین جشنواره کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
سه قصه، امبرتواکو، برنده جایزه برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزه لاک‌پشت پرنده{{سخ}} &lt;br /&gt;
عبادتی چون تفکر نیست اولین برنده جایزه شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایبزیک ۱۹۸۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
فرزند زمان خویشتن باش برنده دیپلم افتخار لاییزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو:&lt;br /&gt;
Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
ویرایش‌ها:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}} &lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}} &lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}} &lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}} &lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}} &lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه [[پرونده:اوریانا فالاچی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با زبان امامی]]با تاریخ، اوریانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی م: کتابک{{سخ}} &lt;br /&gt;
کارهای در دست نشر: {{سخ}} &lt;br /&gt;
سی‌مرغ و سیمرغ، نگاهی تازه به قصه جاودانی عطار، نشر کتاب گویا{{سخ}} &lt;br /&gt;
چگونه با ماهی قزل‌آلا سفر کنیم؟ طنزهای اومبرتو اکو، نشر کتاب گویا{{سخ}} &lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، شاهکار جانی روداری در مجموعه آثار جانی روداری، نشر هوپا{{سخ}} &lt;br /&gt;
سفر به ایران، ایتالو کالوینو، نشر نو{{سخ}} &lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، امبرتو اکو، نشر نو{{سخ}} &lt;br /&gt;
سرود کریسمس، چارلز دیکنز، پیدایش{{سخ}} &lt;br /&gt;
ویسکنت نصفه‌ شده، ایتالو کالوینو، هوپا{{سخ}} &lt;br /&gt;
زنده بیدار، داستان{{سخ}} &lt;br /&gt;
پرنده و دیوار- داستان{{سخ}} &lt;br /&gt;
بهار خاکستری، زکریا تام، نگاه&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو (زاده 5 ژانویه 1932-درگذشته 19 فوریه 2016) نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی توسط انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب پینوکیو برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
* کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* انجام &lt;br /&gt;
* هرمس&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* نگاه&lt;br /&gt;
* انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
* دفتر نشر&lt;br /&gt;
* کتاب گویا &lt;br /&gt;
* به نگار&lt;br /&gt;
* موج &lt;br /&gt;
* افق&lt;br /&gt;
* کتاب همشهری &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* مروارید&lt;br /&gt;
* دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
* قلم&lt;br /&gt;
* هوبا&lt;br /&gt;
* نشر یزد&lt;br /&gt;
* روزنه&lt;br /&gt;
* نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF_%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D9%84%D9%87%D8%AC%D9%87.jpg&amp;diff=37408</id>
		<title>پرونده:لبخند بی‌لهجه.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF_%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D9%84%D9%87%D8%AC%D9%87.jpg&amp;diff=37408"/>
		<updated>2019-10-31T08:17:12Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D8%AA%D9%82%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C_-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C_-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=37407</id>
		<title>پرونده:ناصر تقوایی -پرویز کلانتری -غلام‌رضا امامی.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1_%D8%AA%D9%82%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C_-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C_-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=37407"/>
		<updated>2019-10-31T08:14:49Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:635537420878757750-759x500.jpg&amp;diff=37406</id>
		<title>پرونده:635537420878757750-759x500.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:635537420878757750-759x500.jpg&amp;diff=37406"/>
		<updated>2019-10-31T08:12:28Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%A7_%D9%81%D8%A7%D9%84%D8%A7%DA%86%DB%8C.jpg&amp;diff=37405</id>
		<title>پرونده:اوریانا فالاچی.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%A7_%D9%81%D8%A7%D9%84%D8%A7%DA%86%DB%8C.jpg&amp;diff=37405"/>
		<updated>2019-10-31T08:09:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88.jpg&amp;diff=37404</id>
		<title>پرونده:رونمایی پینوکیو.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88.jpg&amp;diff=37404"/>
		<updated>2019-10-31T08:06:47Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%DB%B2%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=37403</id>
		<title>پرونده:۲غلامرضا امامی.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%DB%B2%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C.jpg&amp;diff=37403"/>
		<updated>2019-10-31T08:04:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&amp;diff=37401</id>
		<title>هوشنگ مرادی کرمانی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C&amp;diff=37401"/>
		<updated>2019-10-31T06:05:58Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
| نام                   = هوشنگ مرادی کرمانی&lt;br /&gt;
| تصویر                 = Hoshang.moradi.jpg&lt;br /&gt;
| توضیح تصویر           = نامزد جایزهٔ آسترید لیندگرن&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.ettelaat.com/etint/?p=38294|عنوان= نامزد جایزهٔ «آسترید لیندگرن»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = &lt;br /&gt;
|ملیت                   = &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۱۶شهریور۱۳۲۳&lt;br /&gt;
|محل تولد               = سیرچِ کرمان&lt;br /&gt;
|والدین                 = &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              =&lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|محل زندگی              = تهران&lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   =&lt;br /&gt;
|در زمان حکومت          =&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            =&lt;br /&gt;
|نام دیگر               =&lt;br /&gt;
|لقب                    =&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              =&lt;br /&gt;
|پیشه                   = نویسنده، داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = &lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[واقع‌گرایی]] و طنز&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = قصه‌های مجید، مهمان مامان، بچه‌های قالیباف خانه و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = &lt;br /&gt;
|همسر                   = ملوک بهروز&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = هومن، بیژن و گلرخ&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = لیسانس ترجمه زبان انگلیسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه                = دانشکده هنرهای دراماتیک تهران&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = ادبیات کودک و نوجوان &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         =&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  = &lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = &lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;هوشنگ مرادی کرمانی&#039;&#039;&#039; نویسندهٔ قصه، داستان و رمان که آثارش به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است. جوایز و تقدیرهای متعددی بابت تلاش در ادبیات کودک‌ونوجوان دریافت کرده و داستان [[قصه‌های مجید]] او را به شهرت جهانی رسانده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
هوشنگ مرادی کرمانی پس از تحصیلات ابتدایی به کرمان رفت و در این دوره بود که شیفتهٔ سینما شد. دبیرستان را کرمان گذراند؛ اما قبولی در دانشگاه او را به تهران کشاند تا در دانشکدهٔ هنر، هنرهای دراماتیک تحصیل کند. وی در همین مدت، لیسانس مترجمیِ زبان انگلیسی را نیز گرفت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرادی نویسندگی را از سال۱۳۳۹ با نوشتن برای رادیو محلی کرمان آغاز کرد و در سال۱۳۴۷ با چاپ داستان در روزنامه‌ها، فعالیت مطبوعاتی‌اش را گسترش داد. &lt;br /&gt;
خلق [[قصه‌های مجید]] در سال۱۳۵۳ اتفاق مهم زندگی نویسندگی هوشنگ مرادی کرمانی بود و جایزه مخصوص کتاب برگزیده سال۱۳۶۴ را نصیب او ساخت. آثار او به زبان‌های آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، هلندی، عربی، ارمنی و هندی ترجمه می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;زندگی‌نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.goodreads.com/author/show/7022472.|عنوان = زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===کودکی با نمک یک نویسنده===&lt;br /&gt;
هوشنگ پسربچهٔ بی‌پول عاشق کتاب بود. یک بار برای تهیهٔ پول خرید کتابی که آرزوی خواندنش را داشته در خالی‌کردن بار نمک یک کامیون کمک می‌کند. هوشنگ آخر روز با دستمزدش کتاب را می‌خرد؛ اما شب با دستانش  که از سختی سنگ‌های نمک زخم شده بود، نمی‌تواند کتاب را ورق بزند. ناچار کتاب را با زبانش ورق می‌زند و همان شب می‌خواند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/articles/view/art_culture/literature_verse/c5c1222156821_writing_p1.php/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عاشقی در زمستان===&lt;br /&gt;
هوشنگ جوان تصمیم می‌گیرد با دختری در همسایگی‌شان، سر صحبت را باز کند. زمستان است و هوشنگ در فکر شروع‌کردن صحبت با این جمله است: &#039;&#039;هوا سرد است، مواظب باش سرما نخوری.&#039;&#039; دختر معمولاً با دوستش می‌آمد و می‌رفت. هوشنگ باید او را تنها می‌دید و دختر هرگز تنها نبود. همان‌طورکه جملهٔ آغازینش را تمرین می‌کرد، منتظر بود روزی او را درتنهایی ملاقات کند. نشد و کار کشید به بهار. داشت هوا گرم می‌شد و هوشنگ همچنان جملهٔ خودش را تمرین می‌کرد! بالاخره یک روز بهاری او را تنها دید و گفت: &#039;&#039;هوا سرد است. ان‌شاءالله که سرما نخوری.&#039;&#039; دختر تعجب می‌کند و به هوشنگ  می‌گوید «خاک بر سرت» و می‌رود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ettelaat.com|عنوان= گردشی در باغ هوشنگ دوم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نویسنده‌ای که عاشق چوپان‌ها بود===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;از کوره‌راه‌ها و گم‌شدن‌های گاه‌وبیگاه به این عرصه پا گذاشته‌ام.&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}هوشنگ پسربچه‌ای بود در حسرت آتش و قصه‌های شبانهٔ چوپان‌ها. از رؤیاهای کودکی‌اش می‌گوید. شب‌ها وقتی روی پشت‌بام می‌خوابید آتشی را در کوه‌های اطراف می‌دید و از پدربزرگش می‌پرسید که آن آتش چیست؟ و پدربزگ می‌گفت که آتش چوپان‌هاست که دور آن نشسته‌اند و دارند برای هم قصه و خاطره تعریف می‌کنند. آن‌قدر این صحنه برای هوشنگ جذاب آمد که قصه‌نویسش کرد. کرمانی می‌گوید: «همیشه دوست داشتم بروم و بین آن‌ها بنشینم و قصه‌هایشان را بشنوم. هنوز یکی از شغل‌هایی را که باوجود مشکلاتش دوست دارم چوپانی است. البته همان دوران این فرصت فراهم شد با اقوامی که چوپان بودند همراه شوم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیتوته&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.beytoote.com/news/cultural-news/houshang3-moradi.html|عنوان = گفت‌وگو با هوشنگ مرادی کرمانی درباره خوشبختی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===پای ورم‌کردهٔ مدیر مدرسه===&lt;br /&gt;
هوشنگ می‌گوید که یک سال پول ثبت‌نام مدرسه را نداشته. مدیر مدرسه او را در خیابان درحال دست‌فروشی می‌بیند. جلو می‌رود و می‌پرسد چرا ثبت‌نام نکردی؟ هوشنگ می‌گوید پول ثبت‌نام نداشتم؛ ۱۵ تومان به‌اضافهٔ پول یک پوشه، عکس و رونوشت شناسنامه. مدیر از او می‌خواهد فردای آن روز به مدرسه برود. هوشنگ می‌گوید: «خود مدیر پوشه‌ای درست کرد، دست کرد توی جیبش، پولی داد تا بروم عکس بگیرم. روزی از طرف مدرسه ما را برده بودند مسابقه ورزشی مدارس که تشویق کنیم. مدیر مدرسه کنار من ایستاده بود. رفته بودم توی کوک توپ که رسیده بود دم دروازه و همین‌جور که داشتم تشویق می‌کردم و داد می‌کشیدم که «بزن لامروت!» پایم را بلند کردم و محکم کوبیدم به پای آقای مدیر! همان مدیر که مرا از خیابان به مدرسه بازگرداند! خیلی بد شد. من فرار کردم. فردا مدیر مدرسه مرا به دفتر خواست. پایش را نشانم داد، دیدم باد کرده است. گفت: چرا مرا زدی؟ گفتم احساساتی شده بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دو هوشنگ در نزاع===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Moradiii.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ اول! هوشنگ دوم!]]کتاب «هوشنگ دوم» مصاحبهٔ کریم فیضی با کرمانی است. کرمانی می‌گوید دو تا هوشنگ درون خود دارد؛ هوشنگ اول مسئولیت اداره زندگی را به‌عهده دارد. باید خرید کند و کارهای خانه را انجام بدهد. هوشنگ دوم می‌نویسد. هوشنگ اول عاقل است. دومی که درحال خلق اثر است اگر به حال خودش رها شود چون اینکه منطق ندارد همه چیز به‌هم می‌ریزد. دومی سراپا ذوق و سلیقه و احساس و خلاقیت است. اولی است که با مردم زندگی می‌کند. مرادی از دست نزاع‌های این دو رانندگی را برای همیشه کنار گذاشت: «وقتی پشت فرمان می‌نشستم این دو مدام باهم کلنجار می‌رفتند. آن یکی داستان می‌ساخت و این یکی دائم می‌گفت مراقب باش.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیتوته&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===هوشنگ نویسنده و حق مردم===&lt;br /&gt;
مرادی کرمانی گاهی دینش را با داستان نوشتن ادا می‌کند. او از برخورد و انتظار مردم از نویسندگان، داستانی تعریف می‌کند: «یک بار رفتم نان بخرم نانوایی شلوغ بود. فکر کردم یک دانه بخرم. وقتی نوبت به من رسید نانوا پرسید چند تا؟ من گفتم سه تا. وقتی خواستم بروم خانمی گفت بفرما، این هم از نویسنده‌ای که به بچه‌ها از نظم و حق دیگران می‌گوید، خودش رفت جلو و سه تا گرفت. هوشنگ اول نمی‌خواست حق دیگران ضایع شود و اتفاق نا‌خواسته افتاد؛ اما هوشنگ دوم که ناظر بر ماجرا بود آن را تبدیل به داستانی طنز می‌کند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===پسر معنوی هوشنگ===&lt;br /&gt;
مهدی باقربیگی بازیگر نقش مجید در [[قصه‌های مجید]] می‌گوید: «هر وقت فرصتی دست بدهد می‌روم می‌بینم‌شان و هر دو خیلی خوش‌حال می‌شویم. همیشه به من می‌گویند تو پسر معنوی من هستی!»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;پسر معنوی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/news/show/245404/%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D9%82%D8%A7-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF/|عنوان= با آقا مجید قصه‌های مجید!}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===لاک‌پشت ۳۹سالهٔ کرمانی===&lt;br /&gt;
هوشنگ از آن دسته نویسنده‌هایی است که از هر بودونبودی برای یادگرفتن بهره می‌برد. از لاک‌پشت محبوبش هم برای بهتر نوشتن کمک گرفته است؛ این لاک‌پشت را از زادگاهم آوردیم. بیشترین کمک را به من می‌کرد. شخصیت محکمی داشت. هر وقت من خوش‌حال یا ناراحت بودم به این لاک‌پشت سری می‌زدم. با بی‌قیدی از زیر گل و سبزه‌ٔ حیاط می‌آمد سمتم. انگار می‌گفت تو چقدر بینوایی که برای یک جایزه و این مسائل بی‌ارزش خودت را به زحمت می‌اندازی. برایم گل می‌آورد و دوبیتی‌های روستایی می‌خواند. چند ماه پیش مرد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;تماشا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجیدِ اصفهانی یا مجیدِ کرمانی؟===&lt;br /&gt;
مرادی معتقد است که شهرت برخی از شخصیت‌های آثار نویسنده‌ها از خود نویسنده‌شان بیشتر است و [[قصه‌های مجید]] این ویژگی را دارد. او می‌گوید زمانی که «قصه‌های مجید» از تلویزیون پخش شد، کرمانی‌ها از او دلخور شدند؛ چون آن را اثر ملی خود می‌دانستند و با ساخت مجموعه‌داستانیِ &#039;&#039;قصه‌های مجید&#039;&#039;، این قصه‌ها رنگ و بوی اصفهانی به خود گرفته بود. کرمانی‌ها به او می‌گفتند چقدر گرفته تا این قصه‌ها را به اصفهانی‌های زرنگ بفروشد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
کرمانی هم جواب می‌داد: «اصفهانی‌ها آن‌قدر زرنگ‌اند که پول نمی‌دهند «قصه‌های مجید» را بخرند. تلویزیون این مجموعه را ساخت. «قصه‌های مجید» برای همه مردم ایران است، درست است که نویسنده آن کرمانی است. مجید شخصیتی ایرانی است که می‌تواند لباس هر قومی را بپوشد. این کتاب به زبان‌های مختلفی منتشر شده است و چندی پیش هم به زبان کردی ترجمه  شد و روی جلد این کتاب عکس مجید با لباس کردی تصویرسازی شد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;پول نمی‌دهند&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=https://www.asriran.com/fa/news/630516|عنوان= هوشنگ مرادی کرمانی قصه‌های مجیداز من مشهورتر است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تنها می‌خواستم زنده بمانم===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;و کوه با نخستین سنگ آغاز می‌شود و انسان با نخستین درد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
نمی‌توانم بگویم چگونه چنین آثاری خلق کردم. خداوند به من کمک کرد و من آنچه در زندگی به درون کشیده بودم، به قلم آورم. من کودکی هستم که وارد کویر زندگی شدم و مشکلات زیادی داشتم. من ننوشتم تا برایم کف بزنند تنها می‌خواستم زنده بمانم. بدترین شغلی که گاهی به من می‌دهند این است که معلم باشم و بگویم که چگونه می‌نویسم. استعداد نویسندگی چیزی نیست جز تخیل خیلی پویا و حافظهٔ خیلی قوی و حس بسیار بیش از حد معمول؛ این‌ها را کسی نمی‌تواند یاد بدهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;برای نویسندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دوستی‌هایی با گسترهٔ دینی===&lt;br /&gt;
کرمانی می‌گوید دوستانی در میان اهل سنت، مسیحیان، کلیمیان، زرتشتیان و طلبه‌های حوزه علمیه دارد و هرگز درها را به روی خود نمی‌بندد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیتوته&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[قصه‌های مجید]] به مدرسه نرفت!===&lt;br /&gt;
«قصه‌های مجید» تا بیست سال به مدارس ورود نکرد؛ چون معتقد بودند مجید بی‌ادب است، دروغ می‌گوید، به بی‌بی‌اش می‌گوید تو! و این‌ها بدآموزی دارد! کرمانی اما از مجید دفاع می‌کند: «چیزی که مجید برای مردم دارد این است که واقعی است. مردم حتی عیب‌های خود را در مجید می‌بینند؛ دروغگویی، روراستی و پیچیدگی که درعین سادگی دارد. همین است که هست. من اصلاً سعی نکردم گرد و خاکش را بگیرم. مجید بچه‌ای ایرانی به‌تمام معناست برای‌همین به دل نشسته و تبدیل شده به شخصیت ایرانی. به‌نظر من، انسان ایرانی مثل پیاز است، هر پوستش را که بکنی، پوست دیگری زیرش است، حتی در قبرستان‌های ایران پیاز کاشته‌اند! فکر می‌کنم شخصیت‌پردازی‌هایم بسیار بسیار ایرانی است. هر اثری که در دنیا ماندگار شده، خصوصیت آدم‌های آن جامعه را در خود دارد و هرکس از زاویهٔ دید خودش با آن هم‌ذات‌پنداری می‌کند. از روحانی گرفته تا استاد دانشگاه و حتی بچه روستایی ته کرمان یا جیرفت و همه جای ایران خودش را در مجید می‌بیند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راز شهرت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=https://31nama.com/%DA%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%88%D9%86/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B5%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = راز شهرت یک کتاب محبوب، داستان «قصه‌های مجید» و هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===پرنده‌ای به نام مرگ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=black&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«پرنده‌ای می‌آید، روی شاخه‌ای می‌نشیند، شاخه زیر پایش تکان می‌خورد، طبیعت را نگاه می‌کند و بلند می‌شود و می‌رود.»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; این بهترین تعبیری است که کرمانی از مرگ برای خودش پیدا کرده است. به‌گفتهٔ خودش از هر سال زندگی که می‌گذرد خوش‌حال است و همین‌طور از تمام‌شدنش چون آرزوی عجیب‌وغریبی ندارد. او به هر شهری که می‌رود به قبرستان آنجا هم سری می‌زند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیتوته&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من چیزی برای پنهان‌کردن ندارم. هیچ وقت فکر نکرده‌ام که چیزی بنویسم که تحول ایجاد کنم یا کسی را تکان بدهم و جامعه‌ای را دگرگون کنم. کار من همین است که انجام می‌دهم. هرکس هم که کارهای من و امثال مرا می‌بیند، خیلی زود می‌فهمد که ما خودمان هستیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لیلا فرید&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.kanoonnews.ir/news/226607/%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86|عنوان = سبک‌شناسی آثار هوشنگ مرادی کرمانی در حوزهٔ ادبیات کودک و نوجوان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا فیلم؟!===&lt;br /&gt;
دانشجویی از مرادی می‌پرسد چرا آثار خود را در اختیار سینماگران قرار می‌دهد، پول یا شهرت؟ مرادی از جمع دانشجویان می‌پرسد: «چند نفرشان [[قصه‌های مجید]] را خوانده‌اند. از حدود سیصد نفر دانشجو، بیست نفر دست‌شان را بلند می‌کنند. می‌پرسد چند نفر «قصه‌های مجید» را دیده‌اند. همه دستشان را بالا می‌برند. او می‌گوید: «ببینید، دلیلش این است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ته خیار&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://khabarone.ir/news/22970591/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D9%87-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%B1|عنوان= هوشنگ مرادی کرمانی؛ از سر «قصه‌های مجید» تا «ته خیار»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرادی می‌گوید: «هنگام نوشتن داستان به جنبه‌های سینمای آن‌ فکر می‌کنم؛ درواقع داستان را به‌صورت تصویری‌ می‌بینم و به‌‌همین‌دلیل دربارهٔ آثاری که از روی داستان‌هایم ساخته‌ شده‌اند، کمترین مشکل‌ را دارم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نور&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/191080/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7|عنوان= نگاهی به زندگی و آثار هوشنگ مرادی کرمانی: نویسنده‌ای برای کودکان و برای سینما}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===در تاب تاریخ===&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۳: تولد در سیرچ کرمان؛ فوت مادر چند ماه بعد از تولد&lt;br /&gt;
* ۱۳۳۶: مهاجرت به کرمان و ادامه تحصیل در شبانه‌روزی&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۰: آغاز فعالیت در رادیو&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۳: مهاجرت به تهران&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۷: آغاز فعالیت مطبوعاتی با چاپ داستان&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۹: ورود به مدرسه عالی و تحصیل در رشتهٔ مترجمی زبان انگلیسی؛ چاپ اولین کتاب (معصومه)&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۳: استخدام در وزارت بهداری (بهداشت و درمان)؛ اخذ لیسانس؛ ازدواج؛ تحریر [[قصه‌های مجید]] برای رادیو&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۸: انتشار قصه‌های مجید&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۹: دریافت جایزهٔ کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب کودک کشور و دیپلم افتخار IBBY؛ رئیس هیئت داوران جایزهٔ جهانی هانس کریستین آدرسن&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۰و۶۲: دریافت جایزهٔ کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب کودک&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۳: برندهٔ دیپلم افتخار IBBY (دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان)&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۴: فوت پدر؛ دریافت نشان کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب کودک کشور&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۷: برندهٔ کتاب برگزیدهٔ سروش نوجوان و کتاب برگزیدهٔ کیهان بچه‌ها&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۸: منتخب کتاب برگزیدهٔ کانون پرورش فکری کودکان‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۳: دریافت لوح کتاب سال وزارت فرهنگ‌وهنر اتریش؛ معرفی ویژهٔ کتاب منتخب آلمان&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۸: برندهٔ کتاب برگزیدهٔ سال از سوی کتابخانهٔ بین‌المللی مونیخ آلمان&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۹: برگزیدهٔ کتاب منتخب کریاما پاسیفیک ریم (دانشگاه سانفرانسیسکو)&lt;br /&gt;
* ۱۳۸۰: بازنشستگی از وزارت بهداشت‌ودرمان بعد از ۲۷ سال خدمت&lt;br /&gt;
* ۱۳۸۴: برندهٔ کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب و مهرگان ادب؛ برگزیده‌شدن به‌عنوان چهرهٔ ماندگار ادبیات کودکونوجوان کشور&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آفرینش طنز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://elmnet.ir/search?q=%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4+%D8%B7%D9%86%D8%B2|عنوان= بررسی سازوکارهای آفرینش طنز در آثار هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کودک شهداد، شهره شد به جهان===&lt;br /&gt;
هوشنگ متولد ۱۶شهریور۱۳۲۳ است. زادهٔ روستای سیرچ از توابع بخش شهداد استان کرمان. هوشنگ خیلی زود مادرش را از دست داد. سه یا چهار ماهه بود. در روستای سیرچ کرمان. کرمانی می‌گوید: «انگار مادرم وظیفه داشت که فقط مرا به دنیا بیاورد و برود.» سه چهار سال بعد پدرش که در ژاندارمری کار می‌کرد دچار نوعی ناراحتی روانی‌عصبی شد. به فرمانده‌اش توهین کرد و اخراجش کردند. پس هوشنگ همراه پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کرد. تا کلاس پنجم ابتدایی را در سیرچ خواند. هوشنگ می‌گوید: «پدربزرگم قصه‌گو و آدم خاصی بود. از یک نکته کوچک چنان داستانی می ساخت که همه حیرت می‌کردند. شاید کمی در من تأثیر داشته است. عمویی هم داشتم که معلم بود و خیلی کتاب می‌خواند که اینها دست به دست هم داد که من داستان بنویسم.» هوشنگ پس از تحصیلات ابتدایی به کرمان رفت. دورهٔ دبیرستان را در یکی از دبیرستان‌های شهرستان کرمان گذراند و شیفتهٔ سینما شد. دوره دانشکده هنرهای دراماتیک را در تهران گذراند و در همین مدت در رشته ترجمه زبان انگلیسی نیز لیسانس گرفت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سال۱۳۳۹ در کرمان و همکاری با رادیو محلی کرمان نویسندگی را آغاز کرد و در سال ۱۳۴۷ با چاپ داستان در مطبوعات فعالیت مطبوعاتی‌اش را گسترش داد. اولین داستانش به نام «کوچه ما خوشبخت‌ها» در مجلهٔ &#039;&#039;خوشه&#039;&#039; به سردبیری ادبی شاملو منتشر شد که حال و هوای طنزآلود داشت. در سال ۱۳۴۹ یا ۱۳۵۰ اولین کتاب داستانش «معصومه» حاوی چند قصهٔ متفاوت و کتاب دیگری به نام «من غزال ترسیده‌ای هستم» به چاپ رسید. در سال ۱۳۵۳ داستان [[قصه‌های مجید]] را خلق می‌کندو جایزهٔ مخصوص «کتاب برگزیده سال۱۳۶۴» را از آن خود می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شبیه‌ترین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://filmnetnews.com/television/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= هوشنگ مرادی کرمانی؛ شبیه‌ترین آدم به نوشته‌هایش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:ملوک بهروز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|همسر نویسنده]]سال ۱۳۵۳ برای هوشنگ سال اتفاقات مهم است. علاوه بر خلق [[قصه‌های مجید]]، با «ملوک بهروز» نویسندهٔ رمان‌های«مرا نرگس صداکن» و «عطر یاس‌های وحشی» ازدواج می‌کند. هومن پسر بزرگ، پدرش را بیشتر از پدر، دوست خودش می‌داند. بیژن شعر و ترانه می‌گوید.  گلرخ علاقه‌مند به کتاب، فیلم و عرفان است و اولین کسی است که  پیش از انتشار کارهای پدر را می‌خواند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:220px-Houshang Moradi Kermani, Hall of Fame ceremony (14 8408230057 L600)-هوشنگ مرادی کرمانی جایزه خود را از همایش چهره‌های ماندگار می‌گیرد، ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵..jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ دوم چهره‌ای ماندگار]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:چهره ملی ادبیات کودک.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|چهره ملی ادبیات کودک]]&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هنرِ ناب آن چیزی است که هنرمند را می‌سوزاند تا از خاکستر وجودش اثر هنری خلق شود. &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;نویسنده‌ای که از دردهایش لذت می‌برد.&#039;&#039;&#039; مرادی کرمانی معتقد است که برای نوشتن خلق شده است و نه کار دیگری؛ به‌همین‌دلیل می‌‏نویسد و از آن و دردهایش لذت می‌‏برد. می گوید:« برای من رنج نوشتن زیباترین رنج‌‏هاست. من به دنیا نیامده‌‏ام که برج بسازم یا رئیس جمهور شوم. من به دنیا آمده‌ام که نویسنده شوم. بهترین دوست من قلم و کاغذ است. زمانی که می‌‏نوشتم هیچ وقت فکر نمی‌‏کردم آن‌قدر بزرگ شوم که دیگران برای من دست بزنند یا برای گفت وگو به دانشگاه دعوت شوم. مهم آن بود که خود را با نوشتن خالی می‌‏کردم و لذت می‌‏بردم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نویسنده از نگاه همسر====&lt;br /&gt;
«ملوک بهروز» همسر هوشنگ، او را پدری خوب و مهربان معرفی می‌کند، کسی که در کارش صادق و پاک بوده و راه درستی را که باید برود رفته و حرف‌هایی را که باید بزند زده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.isna.ir/news/93062414375/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B9%D9%88%D8%B6-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان=وقتی زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی عوض می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:خانواده هوشنگ.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ اول، همسر خوب، پدر مهربان]]&lt;br /&gt;
====گلرخ پدر را تحسین می‌کند====&lt;br /&gt;
هوشنگ برای چاپ کتاب «شما که غریبه نیستید» وسواس به‌خرج می‌دهد. خودش می‌گوید چاپ چنین کتابی یا حماقت نویسنده را می‌طلبد یا شجاعت یا هر دو را. اول کتابرا  به دخترش می‌دهد تا بخواند و نظرش را بگوید. هوشنگ می‌بیند که دخترش شب تا دیر وقت بیدار مانده و چراغ اتاقش روشن است؛ هر لحظه منتظر شنیدن صدای فریاد اعتراضش بودم. اما وقتی کتاب را خواند گفت: مهم نیست که چقدر با بی‌کسی و فقر مادی و فرهنگی بزرگ شدی مهم این است که زندگی‌ات را مدیریت کردی و نویسندهٔ خوبی شدی و من این را تحسین می‌کنم.» مرادی بعد از این پشتوانه کتاب را به همسر و دیگران می‌دهد تا بخوانند و بعد به چاپ می‌سپارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;تماشا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://tamasha.com/v/ZMkWn|عنوان = گفتگوی شنیدنی با هوشنگ مرادی کرمانی/خاطرات تکان دهنده کودکی/از مرگ مادر تا جنون پدر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
====کنفرانس کمبریج==== &lt;br /&gt;
اولین کنفرانس آموزش زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه کمبریج تقدیرنامه ویژه این کنفرانس را به هوشنگ مرادی کرمانی، به پاس ۵۰ سال تلاش مستمر در داستان‌نویسی و نقش ممتاز در توسعه زبان و ادبیات فارسی  تقدیم کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;سرپوش&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960903216.html|عنوان=زبان ما دارد از شعر و داستان‌ خداحافظی می‌کند.&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:تجلیل در دانشگاه کمبریج.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|تجلیل در دانشگاه کمبریج]]&lt;br /&gt;
====شب بخارای هوشنگ مرادی کرمانی====&lt;br /&gt;
سومین گردهمایی از «شب های بخارا در کلگری» در ۱۳آذر ۱۳۹۶ به بزرگداشت «هوشنگ مرادی کرمانی» اختصاص داده شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بخارا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://bukharamag.com/1397.09.24155.html|عنوان = شب هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:بخارای هوشنگ.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|شب هوشنگ]]&lt;br /&gt;
====جایزهٔ هوشنگ مرادی کرمانی====&lt;br /&gt;
[[پرونده:021-1.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|جایزهٔ هوشو]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:فراخان جایزه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|فراخوان جایزهٔ هوشنگ مرادی کرمانی]]نخستین دوره جشنوارۀ ادبی هوشنگ مرادی کرمانی با پشتیبانی گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، شورای کتاب کودک، انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و ماهنامۀ انشا و نویسندگی در اسفند ۱۳۹۷ برگزار شد. قرار است این جایزه هر سال به قصد شناسایی دانش‌آموزان خلاق و نوآور در حوزۀ ادبی و بزرگداشت نویسندۀ معاصر، هوشنگ مرادی کرمانی، برگزار شود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;جایزه هوشو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/273429/%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA|عنوان = نخستین جایزه هوشنگ مرادی کرمانی برگزیدگان نهایی خود را شناخت}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
====پروین سلاجقه====&lt;br /&gt;
[[قصه‌های مجید]] را در سال‌های نوجوانی از رادیو کرمان می‌شنیدم و لذت می‌بردم. نمی‌دانستم این قصه‌ها را چه کسی نوشته. بعد متوجه شدم که زیست-جهان آقای کرمانی از جهات متعددی برای مخاطبینش قابل تأمل شده. همهٔ ما می‌دانیم هوشنگ مرادی در کودکی چه قضایایی را از سر گذرانده و کلمهٔ نانوشته‌ای وجود ندارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;صدای خط&#039;&#039;/&amp;gt; مرادی گاهی در داستان‌‏هایش چنان از درد صحبت می‌‏کند که خود توان و تحمل ادامه داستان را ندارد و با گریزی ناگهانی مخاطب را به فضایی دیگر می‌برد. شخصیت‌‏های اصلی  در نهایت خود نویسنده یا گوشه‌‏هایی از وجود او است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سلاجقه زبان نویسندهٔ «صدای خط خوردن مشق» را ملایم و نسبتاً تلخ می‌داند نه گزنده و عصبی همراه‌با بدبینی و نفرت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;طنز در آثار هوشنگ&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |عنوان= بررسی تکنیک‌های طنز و مطایبه در آثار هوشنگ|شماره= اول|صفحات= }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://jcls.shirazu.ac.ir/article_444.html|عنوان= بررسی تکنیک‌های طنز و مطایبه در آثار هوشنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;کار من نمایش احساس است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====فریدون مجلسی====&lt;br /&gt;
کرمانی از هیچ کس بد نمی‌گوید، هرگز از خودش تعریف نمی‌کند و لاف نمی‌زند و فخرفروشی نمی‌کند، درحالیکه تعریف‌کردنی است. هیچ چیزی را پنهان نمی‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فاضل ترکمن====&lt;br /&gt;
دنیای داستان های هوشنگ مرادی کرمانی دنیای پاکیزه‌ای است. دنیایی که به خیال پردازی و رؤیابافی ذهن آدم‌ها اختصاص دارد. قرار نیست توی این دنیا شعارهای سیاسی یا حرف های قلمبه سلمبه روشنفکری زده شود. ما با نویسنده‌ای طرف هستیم که قبل از هر چیز آثارش از منظر اومانیسم قابل بررسی است. در این قصه‌ها مستقیم و غیرمستقیم با ذهن و قلب آدم‌ها کار داریم. آدم‌هایی که برخلاف اغلب قصه های دیگر به دو دسته خیر و شر تقسیم نمی‌شوند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصر ایران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/571544/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%A7-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%87%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = چرا هوشنگ مرادی کرمانی در روزگار ما نویسنده مهمی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===من یک کودک پیر هستم===&lt;br /&gt;
کرمانی می‌گوید مدیون اولین استاد نویسندگی و قصه‌گویی یعنی مادربزرگش است.&lt;br /&gt;
او از خودش می‌گوید:&lt;br /&gt;
* زمین هیچ چیز برای من نداشت و من به آسمان پناه بردم. نوشتن، آسمان من بود! &lt;br /&gt;
* اگر قرار باشد من دیگر ننویسم انگار قرار است دیگر نفس نکشم.&lt;br /&gt;
* من هیچ‌وقت بزرگ نمی‌شوم و یک کودک پیر هستم. اصلاً دغدغه‌های آدم بزرگ‌ها را درک نمی‌کنم. برای بچه‌ها نمی‌نویسم. برای خودم می‌نویسم. جذابیت کودکی و سادگی آن مرا جذب خود می‌کند. من به ایجاز معتقدم. نگاه تصویری به زندگی دارم. &lt;br /&gt;
هوشنگ فکر می‌کند مثل همهٔ نویسنده‌ها متعلق به یک پدر و مادر است. از زندگی شروع می‌کند و آن را با دیگران تقسیم می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;مدرسه ملی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://www.mmciran.com/blog/2019/01/08/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%AF%D9%88%D8%B1/|عنوان= هر نویسنده مثل دوربین سرصحنه است.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* من وارد ادبیات کودک نشده‌ام بلکه ادبیات کودک در من شکل گرفته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;برای نویسندگی&#039;&#039;/&amp;gt;[[پرونده:همسر هوشنگ مرادی کرمانی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|تولدت مبارک آقای نویسنده]]&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
این داستان‌‏ها، حاصل چنگ زدن و تلاش من در زندگی است؛ یعنی من به زندگی خودم چنگ زدم و آن را به تصویر کشیدم و داستان‌‏هایم همه ریشه در زندگی من دارد. زمانی که دیدم مردم دردهای مرا گوش نمی‌‏دهند سعی کردم آن‌ها به زبان طنز بگویم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
او می‌گوید بچه‌های من فقیر هستند ولی سربلند هستند. تلاش می کنند مثل مجید حتی در محیط های کثیف و ناجور زندگی می کنند ولی شرافت دارند. مثل «بچه های قالیباف خانه».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصر ایران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
کرمانی خود را نه معلم اخلاق می‌نامد و نه فیلسوف. او در قصه‌هایش به بچه‌ها می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیتوته&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} اگر قرار باشد من دیگر ننویسم انگار قرار است دیگر نفس نکشم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} جامعه هیچ وقت از تولید کردن و خلق کردن و بالیدن آدم‌ها باز نمی‌ایستد. من همیشه مخالف این نظریه بودم که وقتی هنرمندی می میرد، درباره‌اش می گویند دیگر کسی مثل او نمی‌آید. معلوم است که کسی مثل او نیست و لزومی هم ندارد که باشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;مدرسه ملی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} هرکسی باید خودش را بنویسد، اگر خودش را ننویسد و صمیمیت نداشته باشد، به دل نمی نشیند. در این صورت است که سبک به وجود می‌آید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} ما از بچه‌ها عقب افتاده‌ایم و آن‌ها دیگر کتاب‌های ما را نمی‌خوانند. باید علت این مسئله را پیدا کنیم.{{سخ}}{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آثاری که برخی نویسندگان ما می‌نویسند و منتشر می‌کنند تاریخ مصرف دارند و شبیه به روزنامه یا مجله هستند و کمتر نویسنده‌ای است که به موضوعات ازلی و ابدی بپردازند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;مهر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/4106841/%D9%86%D8%B3%D8%A8%D8%AA-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%A8-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= نسبت ادبیات کودک ایران با بازار جهانی/ مخاطب‌شناس نیستیم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} نخستین چیزی که در کتاب‌های درسی مهم است، جذابیت آن‌هاست که به این موضوع توجه نمی‌شود. این در حالی است که اخلاقیات در قالب پیام مؤثر هنری، مثل ویتامین در میوه است. وقتی ویتامین از میوه بیرون کشیده و به کپسول تبدیل شد، مثل شعرهای شعاری است که بچه آن را پشت دندان پنهان می‌کند و از پنجره به بیرون تف می‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} من در کودکی مانده‌ام و هر چه بگذرد، کودکی از ذهنم نمی‌رود. هر کس که کودکی‌اش را از دست بدهد، جانش را از دست می‌دهد و می‌میرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} من موقع نوشتن نه به پیام، به روانشناسی و به اخلاقیات توجه نمی‌کنم. نوشتن برای من یک حادثهٔ درونی است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;برای نویسندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://parslib.com/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF%D9%86/&lt;br /&gt;
|عنوان= من برای نویسنده شدن به دنیا آمدم نه ساختمان‌سازی، وکالت یا پزشکی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
[[پرونده:هوشنگ و کراوات.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ مرادی کرمانی]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:هوشنگ و حوض.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ مرادی کرمانی]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:165537 250.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ مرادی کرمانی]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Moradiii.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ مرادی کرمانی]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:هوشنگ نشسته.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ مرادی کرمانی]]&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
[[پرونده:امضای هوشنگ.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|امضای هوشنگ]][[پرونده:قالیبافخانه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|امضای هوشنگ]]&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
{{شعر|نستعلیق|سبک=color: purple}}{{ب|&#039;&#039;&#039;ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;وین یک‌دم عمر را غنیمت شمریم&#039;&#039;&#039;}} &lt;br /&gt;
{{ب|&#039;&#039;&#039;فردا که ازین دیر فنا درگذریم&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;با هفت هزار سالگان سر بسریم&#039;&#039;&#039;}}&lt;br /&gt;
{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
هوشنگ به شعر علاقه دارد. ابوسعید ابوالخیر، سهراب سپهری، حافظ و کتاب‌های عرفانی می‌خواند. رباعیات خیام که همیشه روی میزش هست.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
کرمانی ۲۲ سال است که هر روز صبح پیاده‌روی می‌کند. ۴۰ سال است کوه می‌رود. می‌گوید آلودگی‌هایی را که بعضی‌ها دارند ندارد؛ مهمانی، شب‌نشینی و زندگی‌اش خیلی محدود است و به‌گفتهٔ خودش از این روشن‌فکر‌بازی‌ها ندارد.&lt;br /&gt;
فشار و قند خونش را با ورزش کنترل می‌کند. هر جای دنیا که باشد نزدیک‌ترین پارک محل را پیدا می‌کند چون به نرمش کردن همراه با گروه‌های مختلف در پارک‌ها علاقمند است.&lt;br /&gt;
همه شهرهای ایران رفته‌ و پارک‌های‌شان را می‌شناسد. به نظر هوشنگ غذا هم چیز بدی نیست، اما بزرگ‌ترین لذتش کوه و کتاب است. خودش می‌گوید صبح‌ها تا درخت‌ها و پرنده‌ها را نبیند روزش آغاز نمی‌شود. او در میان دره‌ها زندگی کرده و تا ۱۳سالگی ماشین ندیده؛ ذهن روستایی‌ و نوشته‌هایش پر از طبیعت است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیتوته&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===اولین‌های نویسنده===&lt;br /&gt;
* اولین اثری که از کرمانی به زبان انگلیسی ترجمه شده بود داستان «سماور» از [[قصه‌های مجید]] بود که برای یونیسف فرستاده شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;زندگی‌نامه هوشنگ&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.goodreads.com/author/show/7022472.|عنوان= زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* اولین جایزه نویسندگی‌اش به خاطر «بچه‌های قالی‌باف‌خانه» بود که در سال ۱۳۵۹ جایزه نقدی شورای کتاب کودک و جایزه جهانی اندرسن در سال ۱۹۸۶ را به او اختصاص داد.&lt;br /&gt;
* اولین انتشار داستان وی به نام «کوچه ما خوشبخت‌ها» در مجله خوشه (به سردبیری ادبی شاملو) منتشر شد که حال و هوای طنز آلود داشت. &lt;br /&gt;
* اولین کتاب در سال ۱۳۴۹ یا ۱۳۵۰ اولین کتاب داستان وی «معصومه» حاوی چند قصه متفاوت و کتاب دیگری به نام «من غزال ترسیده‌ای هستم» به چاپ رسیدند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;کرمان&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://kerman-blog.ir/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C/&lt;br /&gt;
|عنوان= زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===آخرین داستان===&lt;br /&gt;
[[پرونده:خداحافظی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|خداحافظ کودکی]]«قاشق چای‌خوری» کتاب جدید هوشنگ مرادی کرمانی است که پنج‌شنبه ۵اردیبهشت در غرفه انتشارات معین در سی و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران رونمایی شد. هوشنگ مرادی کرمانی این اثر را کتاب خداحافظی نویسنده با دنیای نویسندگی خواند. او گفته می‌خواهد قلم را ببوسد و کنار بگذارد. چون این داستان‌ها او را اذیت کردند. به گفتهٔ مدیر نشر، «قاشق چای‌خوری» یک مجموعه داستان است که با تمام آثار دیگر این نویسنده فرق دارد چون داستان‌های این کتاب مخاطبانی فراتر از گروه سنی نوجوان دارند. از طرفی داستان‌های این کتاب، بیشتر در شهر جریان دارند و دیگر در ده و روستا نیستند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرارو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://fararu.com/fa/news/397323/%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C|عنوان= خداحافظی هوشنگ مرادی کرمانی با دنیای نویسندگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
مرادی کرمانی می‌گوید در نوشتن محمد علی جمالزاده الگوی نویسندگی‌اش است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راز شهرت&#039;&#039;/&amp;gt; او عامیانه‌نویسی را از «صادق چوبک»، شاعرانه‌نویسی را از «ابراهیم گلستان»، ایجاز را از «ارنست همینگوی» و «گلستان» سعدی، احساس را از «صادق هدایت» و طنز را از «چخوف» و «دهخدا» آموخته. همچنین از مجلهٔ خوشه نثرپردازی را، از نشریات هفتگی ارتباط با مخاطب را و از رادیو گفتگو را آموخته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;کرمان&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
کرمانی نزد استادانی مانند دکتر فروغ، دکتر فولادوند و منوچهر شیبانی و امیرحسین آریان‌پور و خانم خواجه‌نوری و دکتر سپنتا و داوود رشیدی درس می‌خواند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
* تعدد آثار؛ هوشنگ مرادی کرمانی از برجسته‌ترین نویسندگان معاصر ایران در زمینه ادبیات کودک و نوجوان است. وی با نگارش بیش از بیست عنوان اثر، جایگاه خود را به‌عنوان نویسنده‌ای چیره‌دست و معتبر در روایت راستین دنیای کودکان و نوجوانان تثبیت کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بررسی تطبیقی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ettelaat.com/mobile/?p=55195|عنوان = بررسی تطبیقی جایگاه کودک و نوجوان در آثار دو نویسنده هوشنگ مرادی کرمانی و چارلز دیکنز|مریم دهشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* جوایز؛ آثار وی جوایز متعددی در سطح ملی و بین‌المللی دریافت کرده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بررسی تطبیقی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* تجدید چاپ: بیشتر کتاب‌های مرادی بارها تجدید چاپ شده. کتاب [[قصه‌های مجید]] بیش از ۳۰ بار تجدید چاپ شده&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راز شهرت&#039;&#039;/&amp;gt; و «شما که غریبه نیستید» به چاپ ۲۴ام رسیده.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;تماشا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* کتب درسی؛ برخی از داستان‌های مرادی کرمانی به کتب درسی کشورهای دیگر راه یافته است. آثار مرادی کرمانی در عرصه ادبیات کودک از آثار موفق به شمار می‌رود.&lt;br /&gt;
* شهرت جهانی؛ هوشنگ مرادی کرمانی چهره‌ای شناخته شده در جهان است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بررسی تطبیقی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* ترجمه؛ بسیاری از آثارش به زبان‌های گوناگون از جمله فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی، هلندی، عربی، ارمنی، چینی، کره‌ای، یونانی و ترکی ترجمه شده است. &lt;br /&gt;
* تولید سینمایی؛ بسیاری از کتاب‌های او به سریال تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی تبدیل شده و در جشنواره‌های فیلم‌های داخلی و خارجی وارد شده است. یکی از معروف‌ترین آن‌ها سریال سی و هشت قسمتی [[قصه‌های مجید]] است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آمازون&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===فیلم‌ و اقتباس‌های سینمایی===&lt;br /&gt;
تا کنون سی و هشت فیلم تلویزیونی بر اساس داستان‌های مرادی کرمانی به تصویر درآمده که در جشنواره‌های داخلی و خارجی شرکت نموده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تلویزیونی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navaar.ir/artists/author/1625/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; از مهم‌ترین آن‌ها:&lt;br /&gt;
# قصه‌‏های مجید ( چهارده داستان) یازده فیلم تلوزیونی و سه فیلم سینمایی ، کارگردان کیومرث پوراحمد&lt;br /&gt;
# صبح روز بعد (فیلم سینمایی) کارگردان: کیومرث پوراحمد&lt;br /&gt;
# شرم (فیلم سینمایی) کارگردان: کیومرث پوراحمد&lt;br /&gt;
# نان و شعر (فیلم سینمایی) کارگردان: کیومرث پوراحمد&lt;br /&gt;
#داستان صنوبر (بیگانه) کارگردان: صدیق برمک، محصول افغانستان&lt;br /&gt;
# خمره (فیلم سینمایی) کارگردان: ابراهیم فروزش&lt;br /&gt;
# چکمه (فیلم سینمایی) کارگردا ن: محمد علی طالبی&lt;br /&gt;
# مهمان مامان( فیلم سینمایی) کارگردا ن: داریوش مهرجویی&lt;br /&gt;
# تنور( فیلم سینمایی) کارگردان: محمد علی طالبی&lt;br /&gt;
# مثل ماه شب چهارده ، ۱۱ قسمت سریال تلویزیونی ، یک فیلم سینمایی (کارگردان: محمد علی طالبی )&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# تک‌درختها (فیلم سینمایی) کارگردان : سعید ابراهیمی‌فر&lt;br /&gt;
# گوشواره (فیلم سینمایی) کارگردان : وحید موسویان&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نور&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# مربای شیرین (فیلم سینمایی) کارگردان: مرضیه برومند&amp;lt;ref name= &#039;&#039;برومند&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.aparat.com/v/6f27T/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%26laquo%3B_%D9%85%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86_%26raquo%3B_%D8%A8%D8%A7_%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C|عنوان = فیلم سینمایی مربای شیرین}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
# کیسه برنج (فیلم سینمایی، محصول مشترک ایران و ژاپن) کارگردان: محمدعلی طالبی&lt;br /&gt;
# مشت بر پوست یا موشو (فیلم سینمایی) کارگردانان: محسن محسنی نسب،  سیدمحمدرضا عالی پیام&lt;br /&gt;
# بر اساس داستان خمره همچنین انیمیشنی به همین نام به کارگردانی علی احمدی توسط مرکز پویانمایی صبا در ۱۳ قسمت ۱۰ دقیقه‌ای تولید شد.&lt;br /&gt;
[[پرونده:انیمیشن خمره.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|انیمیشن خمره]] &lt;br /&gt;
===زندگی نویسنده در فیلم‌ «قصه‌ها»===&lt;br /&gt;
مهدی جعفری در مستند بلند «قصه‌ها» بخش‌هایی از مشکلات و سختی دوران کودکی و جوانی هوشنگ مرادی کرمانی را بازسازی کرده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بمنظوم&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.manzoom.ir/title/tt2010385/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%87%D8%A7-1381|عنوان = آشنایی بیشتر با قصه‌های کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کرمانی دربارهٔ این فیلم می گوید: «آنچه در این فیلم می‌‏بینید تنها ۳۰ درصد از سختی‌‏های زندگی من است، مرور زندگی گذشته آزارم می‌‏دهد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;کودکی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://irresearch.mihanblog.com/post/60|عنوان = زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===درخت هوشنگ===&lt;br /&gt;
در حاشیه مراسم بزرگداشت هوشنگ مرادی‌ کرمانی در بندر گناوه، درختی به افتخار حضور این نویسنده در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان این شهر کاشته شد. هوشنگ مرادی‌ کرمانی که از کاشت درخت «تَمرِ هندی» به نام خود به وجد آمده بود، گفت: «اولین‌ بار است که در ایران، درختی به یادبود حضورم در برنامه‌ای فرهنگی، به دست خودم کاشته می‌شود و این در میان تمامی برنامه‌هایی که تاکنون شرکت کرده بودم، یک کار نو بود. درخت نقش‌ برجسته‌ای در نوشته‌هایم دارد و با این کار بسیار خوشحال و شاداب شدم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تمرهندی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.ion.ir/news/443720/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = یک درخت تمر هندی به نام هوشنگ مرادی کرمانی کاشته شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:-983000.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هوشنگ مرادی کرمانی و درخت تمر هندی اش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===«هوشو» همیشه کنار کودکان می‌ماند===&lt;br /&gt;
* مجسمهٔ زیبایی از هوشنگ مرادی‌ کرمانی به نام «هوشو» در موزه عروسک  جای گرفته‌ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;هوشو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://chamedanmag.ir/%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B3%DA%A9-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87/|عنوان = تصویر عروسک هوشنگ مرادی‌ کرمانی در موزه عروسک}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* معصومه&lt;br /&gt;
* من غزال ترسیده‌‏ای هستم&lt;br /&gt;
* قصه‌‏های مجید&lt;br /&gt;
* بچه‌‏های قالی‌بافخانه&lt;br /&gt;
* نخل (رمان)&lt;br /&gt;
* چکمه&lt;br /&gt;
* داستان آن خمره&lt;br /&gt;
* مشت برپست&lt;br /&gt;
* تنور&lt;br /&gt;
* مهمان مامان&lt;br /&gt;
* مربای شیرین&lt;br /&gt;
* لبخند انار (مجموعه داستان)&lt;br /&gt;
* مثل ماه شب چهارده&lt;br /&gt;
* نه تر و نه خشک&lt;br /&gt;
* شما که غریبه نیستید (خاطرات).&lt;br /&gt;
====فیلمنامه====&lt;br /&gt;
* کاکی&lt;br /&gt;
* تیک تاک&lt;br /&gt;
* کیسه برنج&lt;br /&gt;
====نمایشنامه‌====&lt;br /&gt;
* کبوتر توی کوزه&lt;br /&gt;
* پهلوان&lt;br /&gt;
* جراح و مأموریت ( تلویزیونی).&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابیر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ترجمهٔ آثار به زبان‌های دیگر====&lt;br /&gt;
[[پرونده:بچه‌های دنیا.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|نوشتن برای بچه‌های سراسر دنیا]]&lt;br /&gt;
داستان‌های کرمانی تا کنون به بیش از ۲۰ زبان مختلف و در راس آن به آلمانی، انگلیسی، عربی، فرانسوی، چینی، یونانی و ترجمه شده است.  &lt;br /&gt;
[[پرونده:مربای شیرین هوشنگ.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|مربای شیرین]]&lt;br /&gt;
* کتاب خمره به زبان‌های اتریشی، اسپانیایی، آلمانی، هلندی، فرانسوی، ترکی و انگلیسی&lt;br /&gt;
* کتاب قصه‌های مجید به زبان‌های هلندی، آمریکایی، استرالیایی، ترکی &lt;br /&gt;
* کتاب بچه‌های قالی‌باف‌خانه به زبان‌های انگلیسی، کره‌ جنوبی، ترکی &lt;br /&gt;
* کتاب مربای شیرین، تنور و داستان‌های دیگر به‌زبان ترکی&lt;br /&gt;
* کتاب نخل به زبان انگلیسی &lt;br /&gt;
* مهمان مامان به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی ترجمه شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ترجمه‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://ganj-old.irandoc.ac.ir/dashboard?q=%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C+%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C+%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF&amp;amp;topic_10=1052904|عنوان = بررسی و تحلیل عناصر داستان درکتاب قصه‌های مجید هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  در حالی که مترجم فرانسوی زیر عنوان «مهمان مامان» می‌نویسد «شبی در اصفهان»، چون فرانسوی‌ها اصفهان را خوب می‌ شناسند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۹: جایزه نقدی شورای کتاب کودک و جایزه جهانی اندرسن در سال ۱۹۸۶ به خاطر بچه‌های قالی‌باف‌خانه.  &lt;br /&gt;
* ۱۳۶۰: دریافت لوح تقدیر شورای کتاب کودک برای جلد دوم [[قصه‌‏های مجید]].  &lt;br /&gt;
* سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامهٔ دوازدهمین جشنواره فیلم فجر (بهمن ۱۳۷۲)&lt;br /&gt;
جایزه مهرگان ادب&lt;br /&gt;
* ۱۳۸۴: برگزیده پنجمین دورهٔ چهره‌های ماندگار در این سال.&lt;br /&gt;
* ۱۹۸۶: کاندید جایزه جهانی اندرسن &lt;br /&gt;
* ۱۹۹۲: جایزه جهانی هانس کریستین اندرسن برلین به دلیل تاثیر عمیق و گسترده در ادبیات کودکان.&lt;br /&gt;
* جایزه کتاب سال ۱۹۹۴ کودکان و نوجوانان اتریش&lt;br /&gt;
* ۱۹۹۵: نویسندهٔ برگزیده کشور کاستاریکا و دریافت جایزه خوزه مارتینی نویسنده و قهرمان ملی آمریکای لاتین.&lt;br /&gt;
* کاندید جایزه جهانی اندرسن - سال ۲۰۱۴ میلادی&amp;lt;ref name=&#039;&#039;کودکی&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;جایزه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = فهرست جوایز هوشنگ مرادی کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* نامزد دریافت جایزه Memorial Astrid Lindgren) ،ALMA)&lt;br /&gt;
* نامزد جایزهٔ آسترید لیندگرن&lt;br /&gt;
* کتاب [[قصه‌های مجید]] در چهارمین دورهٔ &#039;&#039;کتاب سال کتاب سال جمهوری اسلامی ایران&#039;&#039; به عنوان کتاب سال انتخاب شد.&lt;br /&gt;
* هوشنگ مرادی کرمانی از طرف موسسات و نهادهای مختلفی مورد تقدیر قرار گرفته است از جمله:  &lt;br /&gt;
توسعه ذهنی کودکان و نوجوانان، شورای کتاب کودکان، جشنواره فیلم فجر، جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان اصفهان، انجمن حمایت از حقوق کودکان. &lt;br /&gt;
* دفتر مرکزی ترجمهٔ آثار کرمانی جایزه‌های متعددی را از بسیاری از موسسات فرهنگی و هنری خارجی دریافت کرده است از جمله: هیئت بین المللی کتاب های جوانان (IBBY)، ارتقاء جمعی برای کتاب هلندی(CPNB)، موسسه جوانان آلمان، وزارت فرهنگ و هنر اتریش، جایزه کتاب آبی کبرا، کتابخانه های بین المللی مونیخ و سوئیس، یونیسف. {{سخ}}  &lt;br /&gt;
* کرمانی عضو بنیاد مطالعات کرمان و عضو دائمی آکادمی زبان و ادبیات فارس و استاد دانشگاه است.[[پرونده:نامزد جایزهٔ لیندگرن۲۰۱۹.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ مرادی کرمانی نامزد جایزهٔ لیندگرن۲۰۱۹]]&lt;br /&gt;
* هوشنگ مرادی کرمانی در سال ۲۰۰۵ به عنوان یکی از شخصیت‌های معتبر ادبیات ایران در زمینه ادبیات برای کودکان و نوجوانان معرفی شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آمازون&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.amazon.com/kindle-dbs/entity/author/B004N8PJ4M?_encoding=UTF8&amp;amp;node=283155&amp;amp;offset=0&amp;amp;pageSize=12&amp;amp;searchAlias=stripbooks&amp;amp;sort=author-pages-popularity-rank&amp;amp;page=1&amp;amp;langFilter=default#formatSelectorHeader|عنوان = Houshang Moradi Kermani کرمانی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
* نامزد دریافت جایزه آسترید لینگرن در سال ۲۰۲۰&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آزما&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://azmaonline.com/2019/10/28/%db%b1%db%b0-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%86%d8%a7%d9%85%d8%b2%d8%af-%d8%af%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%81%d8%aa-%d8%a8%d8%b2%d8%b1%da%af%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%ac%d8%a7%db%8c%d8%b2/|عنوان = ده نامزد ایرانی دریافت جایزه آسترید لینگرن}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
[[پرونده:هوشنگ دوم.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ دوم]]مقاله‌های زیادی در نقد و بررسی آثار هوشنگ مرادی کرمانی نوشته شده. اما از مهم‌ترین کتاب‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
* صدای خط خوردن مشق: نقد تاویلی آثار هوشنگ مرادی کرمانی، پروین سلاجقه، نشر معین، چاپ ۱۳۹۲ &lt;br /&gt;
* نقد و بررسی روانشناسانه آثار هوشنگ مرادی کرمانی، نرگس خانی‌فرسنگی و فرزانه شیرعلی‌نژاد، نشر راه دکتری، چاپ ۱۳۹۷ &lt;br /&gt;
* نوشتن از روی دست زندگی: بازخوانی موازی هوشنگ مرادی‌کرمانی و صمد بهرنگی، مجاهد غلامی، نشر نون، چاپ ۱۳۹۵ &lt;br /&gt;
* هوشنگ دوم: گفت‌و‌گو با هوشنگ مرادی کرمانی، به‌اهتمام کریم فیضی، نشر معین،  چاپ ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
* هوشنگ مرادی‌کرمانی، مظفر سالاری و سیدعلی کاشفی‌خوانساری، نشر روزگار، چاپ ۱۳۷۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;صدای خط&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20140713160631-9324-751.pdf|عنوان = گزارش؛ صدایی از خط خوردن مشق شب}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
====سبک نویسنده====&lt;br /&gt;
هوشنگ مردای کرمانی نویسندهٔ متفاوتی است. مرادی کرمانی در ادبیات کودک و نوجوان نویسنده‌ای بی‌نظیر است. &lt;br /&gt;
چند عامل او را از نویسـندگان دیگر متمایز می‌کند:&lt;br /&gt;
* لذت‌بخشیدن به خواننده؛ نخست اینکه او بیش از آنکه قصد تغییردادن خواننده‌هایش را داشته باشد، قصد بیان قصه‌های جذاب و شیرین را دارد تا به آن‌ها «لذت» را هدیه دهد. &lt;br /&gt;
* مجیدِ هوشنگ فراتر از ادبیات؛ دوم این که «مجیدِ» او بیش از خودش شناخته شده است. او تنها شخصیت به یادماندنی اسـت که تا حدودی از عرصه ادبیات عبور کرده است. &lt;br /&gt;
* سینما؛ عامل سـوم بـه ارتباط بین آثار او و سینما برمی‌گردد. آثـار او بیش از هـر نویسـندهٔ دیگری مورد اقتباس قرار گرفته است. گویا کرمانی برای سینما می‌نویسد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ترجمه‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* جادوی زبان؛ زبان در آثار مرادی کرمانی به شکل عجیبی برجسته است و بخش عمدهٔ موفقیت نویسنده مدیون همین زبان است. به نظر می‌رسد آن چه رولان باروت گفته است: «زبان یک چتر حمایتی است که اثر را در آغوش می‌گیرد و هر اتفاقی که قرار است در اثر بیفتد، از طریق زبان می‌افتد.»، این جا قابل لمس است. انتخاب نوع واژگان توسط نویسنده که برخی مثل گردنبند در خوشه‌وارهای کلامی بقیهٔ واژگان را دور خودشان گرد می‌آورند و به آن‌ها اعتبار می‌بخشند و مؤلف و دنیایش ار به نحو عجیبی پشت خود پنهان می‌کنند. این شگرد اصلی نویسندهٔ [[قصه‌های مجید]] است.&lt;br /&gt;
واژگان معمولی و واژگانی با بار معنایی خاص و چندبعدی که دلیل اصلی موفقیت نویسنده محسوب می‌شوند. واژگان هنری با نقد زیبایی‌شناختی در کنار واژگانی به عنوان پل ارتباطی نویسنده مخاطب. برای مثال واژهٔ «کوچولو» با بسامد بالا در نقاط حساس یک جور باجگیری عاطفی و همراهی مخاطب را به دنبال دارد.&lt;br /&gt;
* شخصیت‌سازی؛ شخصیت‌های داستان‌های مرادی کرمانی از نوعی تقابل دوگانه برخوردارند. برای مثال مجید هر جا که پرروست کم‌رو هم هست. دو شخصیت یکه و یگانه بی‌بی و مجید که هر دو در واقع بخشی از خودِ نویسنده هستند، به یاد ماندنی و تأثرگذارند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;صدای خط&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
[[پرونده:هوشنگ یا بی‌بی یا مجید.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|هوشنگ یا بی‌بی یا مجید]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویژگی آثار====&lt;br /&gt;
در همهٔ آثار مرادی کرمانی چند ویژگی‌ وجود دارد: &lt;br /&gt;
* توصیف زندگی مردم فقیر، روستاییان، کارگران ومردم کم درآمد. &lt;br /&gt;
* انتقاد شیرین توأم با طنز ازموضوعات و مسائل گوناگون جامعه و طبقات متفاوت مردم. &lt;br /&gt;
* نقل داستان‌ها درقالب خاطرات کودکی به عنوان شگردی برای داستان‌نویسی. &lt;br /&gt;
* بیان ساده‌ٔ موضوعات و مشکلات مردم، موضوعاتی که برای هرکسی هر روز ممکن است پیش بیاید.&lt;br /&gt;
کرمانی روایتگر زندگی واقعی آن دسته از کودکان و نوجوانانی است که تنهایند و پشـت و پناهی ندارند و از نداشته‌های بی‌پایان خود رنج می‌برند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ویژگی آثار&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |عنوان= تحول نگاه به مفهوم کودکی در داستان‌های هوشنگ مرادی کرمانی| ژورنال=  فکر و کودک، پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی| شماره =اول| سال = ۱۳۹۵ | ص=۲۵تا۵۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
داستان‌های مـرادی کرمانی را می‌توان در دو بازهٔ زمانی جای داد. دستهٔ اول داستان‌های دههٔ ۲۰ تا ۵۰ هستند که بیشتر مضامین آن‌ها از زندگی خود نویسنده بهویژه دورهٔ کودکی او گرفته شده است. داستان‌های دستهٔ دوم، داستان‌های مربوط بـه فضـای زمـانی دههٔ ۶۰تا۸۰ که بـا ورود نویسـنده بـه دنیای مدرن، شکل و مضمونی تازه می‌یابند. از دستهٔ اول به طور مختصر به [[قصه‌های مجید]] و بچه‌های قالی‌باف‌خانه و از دستهٔ دوم مربای شیرین را می‌توان نام برد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ویژگی آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[قصه‌های مجید]]====&lt;br /&gt;
کرمانی [[قصه‌های مجید]] را برای برنامهٔ «خانواده» رادیو ایران نوشت. بعد از انتشار کتاب در  با تبدیلش به سریال تلویزیونی به کارگردانی «کیومرث پوراحمد» در سال‌های پایانی دهه شصت به یکی از پرمخاطب‌ترین مجموعه‌های تلویزیونی بعد از انقلاب تبدیل می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راز شهرت&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در [[قصه‌های مجید]] مبارزه با عادات و خرافات جایگاه ویژه‌ای دارد. در پایان داستان «ناف بچّه» نوجوان به این شناخت و آگاهی می‌رسد که آن چه در جامعه‌اش نهادینه‌شده الزاماً درست نیست و باید در مورد آن شناخت پیدا کرد. رویکرد تأمل‌برانگیز دیگر در [[قصه‌های مجید]] این است که گاه برخی از افکار مجید، نمایندهٔ دید مدرن، به بی‌بی، نماد دید سنتی القا می‌شود و بی‌بی نیز با دید مدرن همگام می‌شود. نمونهٔ مناسب برای این موضوع داستان «توپ» است. دیدگاه‌های انتقادی شخصیت اول داستان از دیگر امتیازات [[قصه‌های مجید]] است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;قصه‌های مجید&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |عنوان= نقد رویکرد پدیدارشناختی در قصه‌های مجید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بچّه‌های قالی‌باف‌خانه====&lt;br /&gt;
[[پرونده:قالی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|بچه‌های قالی‌باف‌خانه]]بچه‌های قالی‌باف‌خانه مجموعهٔ دو داستان است که از جهات زیادی به هـم شـباهت دارنـد. بافت کلی حاکم بر داستان‌ها، فضای روستایی محروم را نشان می‌دهد. فضایی مردسالار که بیشتر شخصیت‌هایش را مردها تشکیل می‌دهند تا جایی که حتی تعداد فرزندان پسر بیشتر از دختر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;بازنمایی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |عنوان= بازنمایی اجتماعی کنش‌های گفتاری زنان (مورد مطالعه: رمان‌های هوشنگ مرادی کرمانی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;کرمانی برای نوشتن این داستان چند ماه‌ در کرمان اقامت کرده و در کنار بافندگان قالی نشسته تا احساس آن‌ها را به خوبی درک کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;کودکی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} بیشتر شخصیت‌های اثر، کودکانی هستند که به‌دلیل فقر خانواده مجبور به کار در محیط تنگ، تاریک و نمدار کارگاه قالی می‌شوند. کودکانی که آرزوی خوابیدن بر روی تشک نرم را دارند و با نور و گرمای آفتاب بیگانه‌اند. تاریکی، نمناکی و محـیط تنـگ و پرزهای قالی نتیجه‌ای جز بیماری‌های مختلف به همراه ندارد. کودکانی که تحمل این اوضـاع را ندارند، فرار را ترجیح می‌دهند و دچار سرنوشتی نامعلوم می‌شوند. یا در بیابان‌ها گم می‌شوند یا به طرق مختلف جان خود را از دست می‌دهند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ویژگی آثار&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
این داستان از کابوس دوران بچگی هوشنگ شکل گرفته؛ که هر بار مادربزرگش را اذیت می‌کرده یا درس نمی‌خوانده مادربزرگ برایش خط و نشان می‌کشیده که: «می‌کنمت تو کُت کارخانه تا همون جا بپوسی.» این کت کارخانه همان کارگاه قالی‌بافی بود که کابوس سال‌های کودکی مرادی کرمانی را برایش می‌سازد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرادی حالا دربارهٔ اثر خودش می‌گوید: «بعد از هجده سال دارم بچه‌های قالیباف‌خانه را می‌خوانم؛ برای تجدید چاپ، برای غلط گیری و نگاهی دوباره. دیدم عجب چیزی نوشته‌ام! عجب نه این که خوب و عالی، نه. این یکی میان نوشته‌های من چیز عجیب و غریبی است. گاهی لبخند می‌زنم و بیشتر از شدت درد و تلخی دلم درد می‌گیرد و هی اشک‌هایم را پاک می کنم تا صفحهٔ کاغذ را ببینم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;عصر ایران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چکمه====&lt;br /&gt;
[[پرونده:چکمه.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|چکمه]]دختر کوچکی به نام لیلا همراه مادرش در خانه‌ای کوچک در منطقه پایین شهر زندگی می‌کند. لیلا از مادرش می خواهد که عروسکی مانند عروسک دختر همسایه برایش بخرد. مادر او را راضی می کند که به جای عروسک برایش چکمه‌ای بخرد که زمستان راحت باشد. وقتی چکمه را می‌خرند لیلا از خوشحالی چکمه‌ها را می‌پوشد. در اتوبوس خوابش می گیرد و یک لنگه چکمه از پایش می افتد. صبح روز بعد لیلا متوجه گم شدن چکمه‌اش می‌شود. تمام کوچه و خیابان را جست و جو می‌کنند اما چکمه پیدا نمی‌شود. لنگهٔ گم‌شده سر از یک کارخانه دمپایی‌سازی بازیافتی درمی‌آورد. لنگهٔ دیگر را مادر لیلا به پسرکی می‌دهد که یک پا ندارد. اما آن لنگه به پای پسرک نمی‌خورد و آن را به نمک‌فروش می‌دهد تا به به کارخانهٔ دمپایی‌سازی ببرد. نمک‌فروش متوجه یک لنگه دیگر چکمه می‌شود و یک جفت چکمه را برای پسرک می‌آورد و پسرک هم آن‌ها را برای لیلا می‌برد. &lt;br /&gt;
«چکمه» داستانی ساده در عین حال زیبا و دوست‌داشتنی دارد. حکایت بهترین دوران زندگی انسان که سرشار از سادگی و زیبایی است که تأثیر عاطفی دلچسبی بر مخاطب می گذارد. نحوه نگارش هوشنگ مرادی کرمانی به گونه‌ای است که بیش‌تر عاطفه و احساس انسان را درگیر ماجرا و داستان می‌سازد و خواننده را به همدلی با شخصیت اصلی ترغیب می‌کند. این داستان از منظر اقتباس سینمایی هم مورد توجه است. یکی از اقتباس‌های سینمایی ساختهٔ «محمدعلی طالبی» که موفق به حضور در بخش مسابقهٔ بیش از یکصد جشنواره بین‌المللی شده و توانست چندین جایزه بین‌المللی و داخلی را به خود اختصاص دهد که می‌توان از جایزه فیل نقره‌ای بهترین کار گردانی از هشتمین جشنواره بین المللی فیلم کودکان هند، جایزه گلدن گیت (بهترین فیلم ) از سی و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سان‌فرانسیسکو، جایزه بهترین فیلم منتخب تماشاگران از جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان وین (اتریش )، پروانه زرین بهترین فیلم از بخش مسابقه بین‌الملل هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ایران نام برد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;لزگی&#039;&#039;&amp;gt;={{یادکرد ژورنال |عنوان= اقتباس سینمای ایران از ادبیات داستانی معاصر|تاریخ= بهار۱۳۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نخل====&lt;br /&gt;
حکایت زندگی آرام و نسبتاً غمگین پسرکی به نام مراد است. مراد در ابتدای ورود به دورهٔ نوجوانی قرار دارد، خانوادهٔ خود را در سیل از دست داده است و با خانوادهٔ خاله‌اش زندگی می‌کند. مراد کودک تنهایی است که خاله نتوانسته است جای مادر را برای او پر کند. روزی درویشی به روستای آن‌ها می‌آید. درویش یک هسته خرما را در زمین می‌کارد و به مراد می‌گوید اگر هسته تبدیل به نخل شود، درخت نخل مال او است. در این داستان درویـش واسطه‌ای است تا «عشق» به دو شکل به مراد رو نماید. عشق به طبیعت و زندگی که نخـل مظهر آن است و عشقی انسانی و کودکانه به دختری به نام گل‌رخ. بنابراین این دو را جایگزین عشق به مادر می‌کند. او با تلاش و پشتکار زیاد به کمک خاله می‌شتابد تا سربار خانواده نباشد؛ اما تقدیر او نیز چون کودکان فقیر روستایی، رفتن به شهر و پرداختن به کار است. شخصیت مراد، وضـعیتی مشـابه کودکی و نوجـوانی نویسـنده دارد. مـرادی کرمـانی می‌گوید: «بیشتر به شخصیت مراد در داستان نخل شبیه هستم؛ نوجوانی که یک گاو دارد و همه چیزش در وجود این حیوان خلاصه شده است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ویژگی آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====مربای شیرین====&lt;br /&gt;
مربای شیرین داستان پسری دوازده ساله به نام جلال است که پدر او در تصادف ماشین کشته شده است. او و مادرش با هم زندگی می‌کنند. آن‌ها از طبقهٔ متوسط جامعه هستند که در شهر زندگی می‌کنند. جلال سمبل کودک هوشمند و متفکر امروزی است که از یک اتفاق ساده و پیش‌پاافتادهٔ روزانه، ماجرایی مناقشه‌آمیز می‌سازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ویژگی آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====شما که غریبه نیستید====&lt;br /&gt;
[[پرونده:Download (1).jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|شما که غریبه نیستید]]شما که غریبه نیستید زندگی‌نامهٔ خودنوشت هوشنگ مرادی کرمانی اسـت که از جریان زندگی دردمندانه و سراسر تجربهٔ او در دوران کودکی، نوجوانی و جوانی‌اش سخن می‌گوید. او در مـاه‌هـای نخست تولد، مادر خود را از دست می‌دهد و پدر که به دلایلی مشاعرش را از دسـت داده است، سایه‌اش از سر طفل کوتاه می‌شود. هوشو می‌ماند و یک پدربزرگ و مادربزرگ پیر. پدربزرگ هم می‌میرد. عمو نیز، در کودکی او را ترک می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ویژگی آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نشر معین، نشر سحاب، نشر نی و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از جمله ناشرین پرکار در چاپ داستان‌های کرمانی هستند.&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
کتاب‌های مرادی به دفعات تجدید چاپ شده‌اند. از این میان کتاب «شما که غربیه نیستید» به چاپ ۳۰ام و کتاب [[قصه‌های مجید]] به چاپ ۳۰ام رسیده است.&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=خاوری |نام۱= صدیقه|تاریخ= بهار و تابستان ۱۳۹۰، پاییز و زمستان ۱۳۹۳|عنوان= بررسی تکنیک‌های طنز و مطایبه در آثار هوشنگ، نقد رویکرد پدیدارشناختی در قصه‌های مجید|پیوند= |ژورنال= مجله علمی‌پژوهشی مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز |دوره=  دوم|شماره= اول / دوم|صفحات= |تاریخ بازبینی= ۲۲فرودین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی۱ =خردخورد| نام۱ =فوزیه| نام خانوادگی۲ =آذرمکان| نام۲ =حشمت‌الله| نام خانوادگی۳ =نوروزی| نام۳ =اسدالله|عنوان =تحول نگاه به مفهوم کودکی در داستان‌های هوشنگ مرادی کرمانی| ژورنال=  فکر و کودک، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی| شماره =اول| سال = ۱۳۹۵ | ص=۲۵تا۵۳}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام‌خانوادگی۱= روحانی|نام۱= علی‌|نام خانوادگی۲= ملکی سروستانی |نام۲= فرناز|نام‌خانوادگی۳= جوکاری|نام۳= مهناز|عنوان= بازنمایی اجتماعی کنش‌های گفتاری زنان (مورد مطالعه: رمان‌های هوشنگ مرادی کرمانی)ژورنال=  فصلنامه علمی‌پژوهشی زن و جامعه| شماره =اول| سال نهم| بهار ۱۳۹۷| ص=۶۱تا۸۰}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لزگی |نام۱= حبیب‌الله| نام خانوادگی۲=لمراد عباسی |نام۲= مزدا| تاریخ= بهار ۱۳۸۹|عنوان= اقتباس سینمای ایران از ادبیات داستانی معاصر|پیوند= |ژورنال= متن‌شناسی ادب فارسی |دوره= دوم|شماره= اول| مقالهٔ ششم|صفحات= |۸۵تا۱۰۰|تاریخ بازبینی= ۲۵مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://irresearch.mihanblog.com/post/60|عنوان = زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی| ناشر= میهن‌بلاگ| تاریخ انتشار= پنجشنبه ۱۸شهریور۱۳۸۹|تاریخ بازبینی= ۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.goodreads.com/author/show/7022472._|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی|ناشر= گودریدز| تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://kerman-blog.ir/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C/&lt;br /&gt;
|عنوان = زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی| ناشر=کرمان‌بلاگ| تاریخ انتشار=۸آبان ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ettelaat.com|ناشر= اطلاعات (فریدون مجلسی| عنوان= گردشی در باغ هوشنگ دوم|تاریخ انتشار= یکشنبه ۱۲آذر۱۳۹۶| تاریخ بازبینی= ۲۲فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.aftabir.com/articles/view/art_culture/literature_verse/c5c1222156821_writing_p1.php/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی|ناشر= آفتابیر| تاریخ انتشار=سه‌شنبه ۲مهر۱۳۸۷|تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.beytoote.com/news/cultural-news/houshang3-moradi.html|عنوان = گفت‌وگو با هوشنگ مرادی کرمانی درباره خوشبختی|ناشر= بیتوته|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= ۱۷فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان =فهرست جوایز هوشنگ مرادی کرمانی|ناشر= ویکی‌پدیا|تاریخ بازبینی=۲۲فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/191080/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7 |عنوان = نگاهی به زندگی و آثار هوشنگ مرادی کرمانی: نویسنده‌ای برای کودکان و برای سینما|ناشر= پایگاه مجلات تخصصی نور| تاریخ انتشار=آذر۱۳۸۶ - شماره۴۹ (۲۸تا۳۰)|تاریخ بازبینی= ۲۴فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
*{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.asriran.com/fa/news/571544/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%A7-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%87%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = چرا هوشنگ مرادی کرمانی در روزگار ما نویسنده مهمی است؟| ناشر=عصر ایران| تاریخ انتشار=۱۸آبان۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.isna.ir/news/93062414375/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B9%D9%88%D8%B6-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان=وقتی زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی عوض می‌شود| ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۴شهریور۱۳۹۳ |تاریخ بازبینی= ۵فروردین ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960903216.html|عنوان=زبان ما دارد از شعر و داستان‌ خداحافظی می‌کند.}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://bukharamag.com/1397.09.24155.html|عنوان = شب هوشنگ مرادی کرمانی|ناشر= بخارا|تاریخ= ۷آذر۱۳۹۷| تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.mmciran.com/blog/2019/01/08/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%AF%D9%88%D8%B1/|عنوان= هوشنگ مرادی کرمانی: «هر نویسنده مثل دوربین سرصحنه است.| تاریخ انتشار= ۱۸دی۱۳۹۷| تاریخ بازبینی= ۸اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
*{{یادکرد وب|نشانی= http://irresearch.mihanblog.com/post/60|عنوان = زندگی‌نامه هوشنگ مرادی کرمانی| ناشر=میهن‌بلاگ| تاریخ انتشار=۱۸ شهریور۱۳۸۹|تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
*{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://khabarone.ir/news/22970591/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D9%87-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%B1|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی؛ از سر «قصه‌های مجید» تا «ته خیار» |ناشر=خبرآنلاین| تاریخ انتشار= ۲۵اسفند۱۳۹۷ |تاریخ بازبینی=۱۷فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://www.ion.ir/news/443720/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = یک درخت تمر هندی به نام هوشنگ مرادی کرمانی کاشته شد&lt;br /&gt;
| تاریخ انتشار=۲بهمن۱۳۹۷|تاریخ بازبینی=۷اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://fararu.com/fa/news/397323/%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C|عنوان= خداحافظی هوشنگ مرادی کرمانی با دنیای نویسندگی|ناشر= فرارو|۵اردیبهشت۱۳۹۸| تاریخ بازبینی= ۷اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://www.manzoom.ir/title/tt2010385/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%87%D8%A7-1381|عنوان = قصه‌ها|منظوم| تاریخ انتشار=۹شهریور۹۶|تاریخ بازبینی=۲۱فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.asriran.com/fa/news/630516|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی قصه‌های مجیداز من مشهورتر است| ناشر=عصر ایران | ۱۷شهریور۱۳۹۷ | تاریخ بازبینی= ۲۰فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://jcls.shirazu.ac.ir/article_444.html|عنوان= مجله علمی‌پژوهشی مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز ، بررسی تکنیک‌های طنز و مطایبه در آثار هوشنگ (سال دوم شماره اول)|ناشر= صدیقه خاوری|تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۰|تاریخ بازبینی= ۹تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://filmnetnews.com/television/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی؛ شبیه‌ترین آدم به نوشته‌هایش|ناشر= هزار داستان|تاریخ انتشار= ۲۹مهر۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۹تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/news/show/245404/%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D9%82%D8%A7-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF/|عنوان = با آقا مجید قصه‌های مجید!|ناشر= راسخون|تاریخ انتشار= ۵اردیبهشت۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۹تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://tamasha.com/v/ZMkWn|عنوان = گفتگوی شنیدنی با هوشنگ مرادی کرمانی/خاطرات تکان‌دهنده کودکی،از مرگ مادر تا جنون پدر|ناشر= تماشا|تاریخ انتشار= ۲۵فروردین۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۱۲تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://chamedanmag.ir/%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B3%DA%A9-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87/|عنوان = تصویر عروسک هوشنگ مرادی‌ کرمانی در موزه عروسک |ناشر= چمدان|تاریخ انتشار= ۸اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۱۲تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =  https://elmnet.ir/search?q=%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4+%D8%B7%D9%86%D8%B2&lt;br /&gt;
|عنوان = بررسی سازوکارهای آفرینش طنز در آثار هوشنگ مرادی کرمانی|حسین ادهمی فشتامی| ناشر= علم‌نت|تاریخ انتشار= ۸اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۱۵تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.amazon.com/kindle-dbs/entity/author/B004N8PJ4M?_encoding=UTF8&amp;amp;node=283155&amp;amp;offset=0&amp;amp;pageSize=12&amp;amp;searchAlias=stripbooks&amp;amp;sort=author-pages-popularity-rank&amp;amp;page=1&amp;amp;langFilter=default#formatSelectorHeader|عنوان = Houshang Moradi Kermani کرمانی| ناشر= آمازون|تاریخ بازبینی= ۱۵تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.aparat.com/v/6f27T/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%26laquo%3B_%D9%85%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86_%26raquo%3B_%D8%A8%D8%A7_%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C|عنوان = فیلم سینمایی مربای شیرین| ناشر= آپارات|تاریخ بازبینی= ۱۵تیر۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ettelaat.com/mobile/?p=55195|عنوان = بررسی تطبیقی جایگاه کودک و نوجوان در آثار دو نویسنده هوشنگ مرادی کرمانی و چارلز دیکنز|مریم دهشیری|تاریخ انتشار= ۱۸ فروردین ۱۳۹۸| تاریخ بازبینی=۱۶فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/273429/%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA|عنوان = نخستین جایزه هوشنگ مرادی کرمانی برگزیدگان نهایی خود را شناخت| ناشر= ایبنا|تاریخ انتشار= ۲۸ اسفند ۱۳۹۷ | تاریخ بازبینی=۱۹تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://ganj-old.irandoc.ac.ir/dashboard?q=%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C+%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C+%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF&amp;amp;topic_10=1052904|عنوان = بررسی و تحلیل عناصر داستان درکتاب قصه‌های مجید هوشنگ مرادی کرمانی| مرضیه مکاریان| پایان‌نامه|تاریخ انتشار=۱۳۹۰ | تاریخ بازبینی=۱۹تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://31nama.com/%DA%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%88%D9%86/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B5%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = راز شهرت یک کتاب محبوب / داستان «قصه‌های مجید» و هوشنگ مرادی کرمانی| ناشر= ۳۱نما|تاریخ انتشار= ۲فروردین۱۳۷۷| تاریخ بازبینی=۱۴مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20140713160631-9324-751.pdf|عنوان = گزارش؛ صدایی از خط خوردن مشق شب| ناشر= کتاب ماه کودک و نوجوان|تاریخ انتشار= شهریور۱۳۸۲| تاریخ بازبینی=۲۵مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://parslib.com/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF%D9%86/&lt;br /&gt;
|عنوان= من برای نویسنده‌شدن به دنیا آمدم نه ساختمان‌سازی، وکالت یا پزشکی| ناشر= کتاب ماه کودک و نوجوان|تاریخ انتشار= ۲۵شهریور۱۳۹۴| تاریخ بازبینی=۲۵مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.navaar.ir/artists/author/1625/%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان = هوشنگ مرادی کرمانی|ناشر= نوار|تاریخ انتشار| تاریخ بازبینی=۲۶مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.kanoonnews.ir/news/226607/%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86|عنوان = سبک‌شناسی آثار هوشنگ مرادی کرمانی در حوزه ادبیات کودک و نوجوان| لیلا فرید| پایان‌نامه|تاریخ انتشار=۱۵بهمن۱۳۹۲ | تاریخ بازبینی=۲۶مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/4106841/%D9%86%D8%B3%D8%A8%D8%AA-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%A8-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= نسبت ادبیات کودک ایران با بازار جهانی/ مخاطب‌شناس نیستیم| ناشر= خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۶مهر۱۳۹۶| تاریخ بازبینی=۱۲شهریور۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://azmaonline.com/2019/10/28/%db%b1%db%b0-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%86%d8%a7%d9%85%d8%b2%d8%af-%d8%af%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%81%d8%aa-%d8%a8%d8%b2%d8%b1%da%af%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%ac%d8%a7%db%8c%d8%b2/|عنوان = ده نامزد ایرانی دریافت جایزه آسترید لینگرن|ناشر= پایگاه خبری-تحلیلی آزما|تاریخ انتشار= ۶آبان۱۳۹۸| تاریخ بازبینی=۷آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37341</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37341"/>
		<updated>2019-10-30T07:10:35Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= &lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	=&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			=  آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد ۱۳۲۵ اراک و دانش‌آموخته علوم سیاسی از دانشگاه رم است. او نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار است و تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت و برای برپاماندن کانون در دوره‌های مختلف تلاش کرد. او نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است. در حوزه‌ی بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به  آی ابراهیم برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک و عبادتی چون تفکر و فرزند زمانه خویشتن باش برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ی او از آثار غسان کنفانی و امبرتو اکو و نیز فیروزه دوما نیز در پرونده‌ی فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلام‌رضا امامی معتقد است برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم و او خود به‌واقع چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین کتاب====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &amp;quot;دانش‌آموز&amp;quot; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» غسان کنفانی را دیدم  و ترجمه کردم و کانون پرورش فکری آن را چاپ کرد. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت. گر بر فلکم دست بدی چون یزدان/ برداشتمی من این فلک را ز میان/ از نو فلکی دگر چنان ساختمی/ کازاده به کام دل رسیدی آسان.&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات کارنامه، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. محمود بروجردی با پدرم دوست بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب «عبادتی چون تفکر نیست» که برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===[[جلال آل‌احمد|جلال]] و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژه پژواک را به کار برده بود. جلال گفت: از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صدنفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید، قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد. گفت، دکتر علی شریعتی به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. دکتر شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل‌احمد]] را دید و گفت «جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم.» من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم «آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند.» جلال گفت «نمی شناسم؛ ساواکی نباشد.» برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از بهار خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت «اسم او را جلو من نیار.» من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار دکتر شریعتی گفت «جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود.» &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با [[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن [[جلال آل‌احمد]] را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل‌احمد|جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با [[جلال آل‌احمد|جلال]] ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل‌احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل‌احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال آل‌احمد|جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد ۹ ساله تا ۹۰ ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام اوجینو کارمی است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دارایی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است» به باور من همه کودکان دنیا شبیه هم هستند و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در قم در مدرسه صنیع‌الدوله در قم اولین معلمم، دکتر محمود بروجردی بود. مهربانی و محبت او بود که من را با درس و کتاب آشنا کرد. او با پدرم دوست بود. سال اول دبستان با کودتای ۲۸ مرداد مصادف شد.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل‌احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد. چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشتم و به دعوت سفیر وقت به آنجا رفتم. بعد از پنج – شش سالی که در آنجا ماندم ایتالیا را شرقی‌ترین کشور اروپایی دیدم و در آنجا ماندگار شدم و فرزندانم هنوز هم در آنجا مقیم هستند. اقامت سی ‌ساله من در ایتالیا باعث شد که رنگ دیگر این دنیا را ببینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلام‌رضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ به میراث گذاشته برایشان که توسط یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده بیشتر کتاب‌ها را به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند، گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش در بهداری راه‌آهن کار می‌کرد و پزشک راه‌آهن بود. پس غلام‌رضا در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلام‌رضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. همراه پدر به مشهد منتقل می‌شوند با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیر آن‌جا دوست می‌شود و کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند. از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی می‌داند. اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
امامی با تاکید بر اینکه ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. این باعث شده که بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی بگیریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
یام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. ما باید به روزی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تاکید کنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
امامی در مورد خودش می‌گوید؛ از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt; بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود بروجردی]]====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
====کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتو اکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. من خودم شیفته‌ی قصه‌های صوفی مهتدی بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها» انگاه.&lt;br /&gt;
{{بلی}} پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
{{بلی}} دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
* سفر به آلمان&lt;br /&gt;
امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* سفر به قاهره&lt;br /&gt;
در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلام‌رضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
{{بلی}} «آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[جلال آل‌احمد]] بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد.  تیات{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} « سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. انگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
۱۳۴۱. ارزش تبلیغ، مشهد{{سخ}} &lt;br /&gt;
آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم ۱۳۸۴{{سخ}} &lt;br /&gt;
آفتاب پرست انجام کتاب چاپ دوم ۱۳۶۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۷۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه){{سخ}} &lt;br /&gt;
ابر، نوربورپولندو، قلم، ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
ایران، اینالوکالوینو، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم، ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی، پدیده ۱۳۵۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد، ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال ۱۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
تکه به تکه، لئولئونی پدیده، ۱۳۵۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
تنها نیستم، وریک بیشن، قلم، ۱۳۹۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۴{{سخ}} &lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۹۴{{سخ}} &lt;br /&gt;
درخت الفبا، لئولئونی به نگار، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید، ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
زنده بیدار، زیبا و مانا، دل روند، قلم، ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
سال پرکار، لئولئونی نشر شهر ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
شاعر، لئولئونی، به نگار، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، موج ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم ۱۳۷۶{{سخ}} &lt;br /&gt;
عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم ۱۳۸۴ (ترجمه به انگلیسی){{سخ}} &lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اومبرتواکو، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۹{{سخ}} &lt;br /&gt;
قهرمانان،قلم ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
لاک‌پشت باهوش، موج ۱۳۶۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
لرزنده، کتاب همشهری ۱۳۸۶ (دویست هزار نسخه){{سخ}} &lt;br /&gt;
مال من، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار، ۱۳۹۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، پدیده ۱۳۵۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم ۱۳۹۷{{سخ}} &lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی افق ۱۳۸۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
نامردی، اومبر تواکو، نگاه، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
نوازنده، لئولئونی، به نگار ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار، ۱۳۹۵{{سخ}} &lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا، ۱۳۹۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر ۱۳۹۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
ترجمه کتاب عبادتی چون تفکر نیست به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان&lt;br /&gt;
Think----- is the most waluable prayer – ۱۹۸۲{{سخ}} &lt;br /&gt;
آی ابراهیم برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برنده دیپلم افتخار اولین جشنواره کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸{{سخ}} &lt;br /&gt;
سه قصه، امبرتواکو، برنده جایزه برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزه لاک‌پشت پرنده{{سخ}} &lt;br /&gt;
عبادتی چون تفکر نیست اولین برنده جایزه شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایبزیک ۱۹۸۱{{سخ}} &lt;br /&gt;
فرزند زمان خویشتن باش برنده دیپلم افتخار لاییزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو:&lt;br /&gt;
Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰{{سخ}} &lt;br /&gt;
ویرایش‌ها:&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد{{سخ}} &lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره{{سخ}} &lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}} &lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه{{سخ}} &lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم{{سخ}} &lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوریانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی م: کتابک{{سخ}} &lt;br /&gt;
کارهای در دست نشر: {{سخ}} &lt;br /&gt;
- سی‌مرغ و سیمرغ، نگاهی تازه به قصه جاودانی عطار، نشر کتاب گویا{{سخ}} &lt;br /&gt;
- چگونه با ماهی قزل‌آلا سفر کنیم؟ طنزهای اومبرتو اکو، نشر کتاب گویا{{سخ}} &lt;br /&gt;
- یکی بود که خودش نبود، شاهکار جانی روداری در مجموعه آثار جانی روداری، نشر هوپا{{سخ}} &lt;br /&gt;
- سفر به ایران، ایتالو کالوینو، نشر نو{{سخ}} &lt;br /&gt;
- فاشیسم ابدی، امبرتو اکو، نشر نو{{سخ}} &lt;br /&gt;
- سرود کریسمس، چارلز دیکنز، پیدایش{{سخ}} &lt;br /&gt;
- ویسکنت نصفه‌ شده، ایتالو کالوینو، هوپا{{سخ}} &lt;br /&gt;
- زنده بیدار، داستان{{سخ}} &lt;br /&gt;
- پرنده و دیوار- داستان{{سخ}} &lt;br /&gt;
- بهار خاکستری، زکریا تام، نگاه&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو (زاده 5 ژانویه 1932-درگذشته 19 فوریه 2016) نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم===&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلام‌رضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی و جایزه بنیاد افشار و ماریو کاساری استاد ادبیات فارسی دانشگاه رُم از سوی انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
* اینالوکالوینو&lt;br /&gt;
* پیه مونتژه و ماریوکا ساری&lt;br /&gt;
* کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* انجام &lt;br /&gt;
* هرمس&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* نگاه&lt;br /&gt;
* انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
* پدیده&lt;br /&gt;
* دفتر نشر&lt;br /&gt;
* کتاب گویا &lt;br /&gt;
* به نگار&lt;br /&gt;
* موج &lt;br /&gt;
* افق&lt;br /&gt;
* کتاب همشهری &lt;br /&gt;
* نشر شهر &lt;br /&gt;
* مروارید&lt;br /&gt;
* دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
* قلم&lt;br /&gt;
* هوبا&lt;br /&gt;
* نشر یزد&lt;br /&gt;
* روزنه&lt;br /&gt;
* نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلام‌رضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلام‌رضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلام‌رضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلام‌رضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلام‌رضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلام‌رضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلام‌رضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلام‌رضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/115471 |عنوان= امامی: «اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است|ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار=۴اسفند۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37337</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=37337"/>
		<updated>2019-10-30T06:05:11Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام			= غلام‌رضا امامی&lt;br /&gt;
|تصویر			= &lt;br /&gt;
|توضیح تصویر		= &lt;br /&gt;
|نام اصلی		            = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت		= نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار&lt;br /&gt;
|ملیت			= &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد		=  ۶ام شهریور ۱۳۲۵&lt;br /&gt;
|محل تولد		=  اراک&lt;br /&gt;
|والدین			= &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ		= &lt;br /&gt;
|محل مرگ		= &lt;br /&gt;
|علت مرگ		= &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی	= &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی	=&lt;br /&gt;
|مدفن	                = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم 		= &lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر		= &lt;br /&gt;
|لقب			= &lt;br /&gt;
|بنیانگذار		= &lt;br /&gt;
|پیشه			= &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی	=&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری		= &lt;br /&gt;
|کتاب‌ها			=  آی ابراهیم، عبادتی چون تفکر، فرزند زمانه خویشتن باش...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها		=&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها		= &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار		=&lt;br /&gt;
|تخلص			= &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر			=&lt;br /&gt;
|شریک زندگی		=&lt;br /&gt;
|فرزندان              = امید و نوید&lt;br /&gt;
|تحصیلات    		= دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی&lt;br /&gt;
|دانشگاه	        = رم&lt;br /&gt;
|حوزه			= &lt;br /&gt;
|شاگرد			=&lt;br /&gt;
|استاد			= &lt;br /&gt;
|علت شهرت		= &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر		= &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وب‌گاه			= &lt;br /&gt;
|imdb_id		=&lt;br /&gt;
|soure_id	       =&lt;br /&gt;
|جوایز سیمرغ بلورین 	=&lt;br /&gt;
|جوایز جشن سینمای ایران =&lt;br /&gt;
|جوایز حافظ		=&lt;br /&gt;
|جوایز			= &lt;br /&gt;
|گفتاورد	        =&lt;br /&gt;
|امضا    	        =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;غلام‌رضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است که تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی، متولد ۱۳۲۵ اراک و دانش‌آموخته علوم سیاسی از دانشگاه رم است. او نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار است و تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ شده دارد. امامی دوره‌ای طولانی مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان را به‌عهده داشت و برای برپاماندن کانون در دوره‌های مختلف تلاش کرد. او نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است. در حوزه‌ی بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به  آی ابراهیم برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک و عبادتی چون تفکر و فرزند زمانه خویشتن باش برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن اشاره کرد. ترجمه‌ی او از آثار غسان کنفانی و امبرتو اکو و نیز فیروزه دوما نیز در پرونده‌ی فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است. «قصه‌ها» اثر «غسان کنفانی»، «ماهی‌ها همیشه بیدارند» اثر «اری دلوکا» و «گفت‌وگوهای اوریانا فالاچی» از جمله آثاری است که با ترجمه امامی منتشر شده‌اند. غلام‌رضا امامی معتقد است برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم و او خود به‌واقع چنین کرده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====اولین کتاب====&lt;br /&gt;
اولین خواندنی‌هایی که یادم است مربوط به دوران مدرسه و مجله‌ای به نام دانش‌آموز بود که سلف مجلات پیک بود و زنده‌یاد ایرج جهان‌شاهی آن را برای دانش‌آموزان بنیان گذاشت. در مجلهٔ &amp;quot;دانش‌آموز&amp;quot; قصهٔ «رابینسون کروزوئه» چاپ می‌شد و خیلی آن را دوست داشتم. هر بار منتظر بودم که آن مجله منتشر شود تا ببینم آن مرد چه سرنوشتی پیدا می‌کند. عجیب است که آن صحنه‌ها هنوز در ذهنم باقی مانده است. بعدها پدرم داستان «زال و سیمرغ» را تعریف کرد که یکی از زیباترین داستان‌های جهان است. آن موقع این داستان‌ها را شفاهی شنیدم و بعد آن را خواندم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اولین ترجمه====&lt;br /&gt;
نخستین کتابی که امامی ترجمه کرد، «قندیل کوچک» اثری از «غسان کنفانی» نویسندهٔ عرب بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== اولین کتابم را مشهدی‌ها چاپ کردند====&lt;br /&gt;
۱۶ ساله بودم، دانش‌آموز دبیرستان علوی، یادداشت‌هایی می‌نوشتم و در روزنامه خراسانِ مشهد منتشر می‌شد. یک روز مطلبی را در جمعی قرائت کردم. در آن جمع دکتر علی‌اکبر فیاض، علامه حلبی و علمای دیگری نیز حضور داشتند و گفتند این نوشته باید چاپ شود و گروهی آن را چاپ کردند؛ «ارزش تبلیغ»، داستان نبود، درباب این بود که چطور در شناخت فرهنگ ملی و اسلامی خودمان غافل و ناآگاه هستیم. سال  ۱۳۴۱ بود، یک روز دیدم از طرف آقای مرتضی مطهری برایم یک نامه آمده است. ایشان یک نامه بسیار تشویق‌آمیز برایم نوشته بودند و نسبت به من بسیار محبت داشتند.  هنرآنلاین در واقع من این کتاب را چاپ نکردم بلکه دیگران آن را برایم چاپ کردند. در آن زمان برای من چاپخانه محیط عجیبی بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===کتاب ۳۵ساله===&lt;br /&gt;
قبل از انقلاب سفری که به بیروت رفتم. کتاب «قندیل کوچک» غسان کنفانی را دیدم  و ترجمه کردم و کانون پرورش فکری آن را چاپ کرد. بعداً مجموعه قصه‌های کنفانی به دستم رسید. زمانی که خسرو گلسرخی حدود سه ماه میهمان من بود، قصه‌ها را برایش می‌خواندم و تشویقم می‌کرد که منتشرش کنم. مخصوصاً قصهٔ اول این مجموعه که فضایش در ایران می‌گذرد. «چیزی که از بین نمی‌رود» خاطرات بسیار زیبای یک دختر رزمنده فلسطینی  به نام «لیلی» است. لیلی قهرمان داستان است و شاید خود غسان باشد. لیلی به حکیم عمرخیام علاقه ویژه‌ای داشت و این شعر خیام را خیلی دوست داشت. گر بر فلکم دست بدی چون یزدان/ برداشتمی من این فلک را ز میان/ از نو فلکی دگر چنان ساختمی/ کازاده به کام دل رسیدی آسان.&lt;br /&gt;
این قصه‌ها را پیش خودم نگه داشتم، حدود ۱۰سال پیش که به ایران برگشتم مدیر انتشارات کارنامه، زنده‌یاد «محمد زهرایی» گفت دلش می‌خواهد این کتاب را چاپ کند. من هم دست به کار شدم و برای نخستین بار در ایران و حتی جهان قصه‌هایش را براساس تاریخ تألیف، ترجمه و چاپ کردم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
 ===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
===داستانک استاد===&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. محمود بروجردی با پدرم دوست بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک شاگرد===&lt;br /&gt;
===داستانک مردم===&lt;br /&gt;
پرنده و دیوار&lt;br /&gt;
«عبادتی چون تفکر نیست» که برنده جایزه لایپزیک شد و من به لایپزیک رفتم. سال ۱۳۵۹. در آن زمان آلمان هنوز شرقی و غربی بود و دیواری آلمان را به دو پاره تقسیم کرده بود. همان دیوار برای من انگیزه نوشتن قصه‌ای شد به نام «پرنده و دیوار». در این قصه مفهوم دیوار، محور است. دیوار مفهوم سخت و تلخی برای من دارد از جدایی و دوری. بسیاری از خانواده این سوی دیوارند، عده‌ای از اعضا خانواده آن سو، پدر از فرزندانش جدا شده، برادر از خواهر و مادر از فرزند. خوشبختانه این دیوار سرانجام برداشته شد، اما فکر کنم هنوز دیوارهایی در ذهن‌های ما ساخته شده است. دیوارهایی نامرئی که ما را از هم جدا می‌کند. فکر می‌کنم ادبیات و هنر می‌تواند انسان‌ها را به هم نزدیک کند و دیوارها را از میان بردارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===&lt;br /&gt;
===جلال و پژواک===&lt;br /&gt;
ما به کافه فیروز می‌رفتیم و جلال روزهای دوشنبه می‌آمد به کافه. مجلات را ورق می‌زد و شاعران و نویسندگان جوان آثارشان را برایش می‌خواندند، شاعری که امروز صاحب شهرت است و نمی‌خواهم از او نام ببرم در شعرش واژه پژواک را به کار برده بود. جلال گفت: از این پیشخدمتی که برای ما قهوه می‌آورد یا در خیابان نادری از صدنفر بپرسید معنای پژواک را آیا می‌دانند؟&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دوستی===&lt;br /&gt;
====ساواکی نباشد!====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی پرسید، قطار مشهد-تهران فردا کی می‌رسد. گفت، دکتر علی شریعتی به تهران می‌آید و باید دنبالش برود . گفتم خودم دنبال دکتر علی شریعتی می‌روم. دکتر شریعتی را به خانه آوردم.  دفتر قرمزی داشتم که بزرگان در آن برای من یادداشت می‌نوشتند. دفترم را به دکتر علی شریعتی دادم که یادداشتی بنویسد. دکتر شریعتی یادداشت [[جلال آل احمد]] را دید و گفت «جلال را می شناسید؟ آرزو دارم که او را ببینم.» من به جلال آل احمد تلفن زدم و گفتم «آقایی از مشهد آمدند به نام دکتر علی شریعتی استاد دانشگاه مشهد، می‌خواهند شما را ببینند.» جلال گفت «نمی شناسم؛ ساواکی نباشد.» برای فردای آن روز آذر ماه سال ۱۳۴۶ ساعت ۱۱ جلال با دکتر شریعتی قرار ملاقات گذاشتند. آن روز  دکتر شریعتی شعری از بهار خواند و جلال واکنش تندی نشان داد و گفت «اسم او را جلو من نیار.» من حرف را عوض کردم. بعد از آن دیدار دکتر شریعتی گفت «جلال از آنچه در چشمم بود بزرگتر شد زیرا شهامت زیادی داشت و خودش بود.» &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با جلال====&lt;br /&gt;
زمانی که در مشهد بودم یکی از دوستانم با نام «مسعود احمدزاده» [[غرب‌زدگی]] را به من داد و گفت کتاب خوبی است که به تازگی منتشر شده. کتاب را خواندم و دیدم که بسیار نثر خوبی دارد. [[مدیر مدرسه]] را هم مطالعه کردم که اثر بسیار خوبی بر من داشت. برایم جالب بود که نثر کتاب‌های آل‌احمد بسیار زیبا و بیدارکننده بود. شماره تلفن آل‌احمد را گرفتم و به او گفتم من دو کتاب از شما خوانده‌ام و بسیار لذت بردم و می‌خواهم با شما دیداری داشته باشم. آل‌احمد از سن و سالم پرسید و گفت دوشنبه‌ها می‌توانم در دانشسرای عالی ببینمش. عکسش را دیده بودم. خودش بود، سر کلاس داشت می‌گفت: «بچه‌ها من دیکته نمی‌گم دیکته به دیکتاتوری می‌رسه. این‌جا کلاس انشا است و هر کی هر چی دل تنگش می‌خواد بیاد بگه.» کلاس که تمام شد و سلام و احوال‌پرسی کردیم، گفت  به کافه فیروز می‌روم، بیا سوار ماشین شو با هم صحبت کنیم. در بین صحبت‌ها دیدم هیچ دیواری بین من و جلال وجود ندارد. در آخر گفت دوست دارم تو را دوباره ببینم، هر وقت دوست داشتی به خانهٔ ما بیا. می‌توانی دوشنبه هفته بعد هم بیایی؟ مستقیم بیا کافه فیروز. به شوق دیدن دوباره جلال یک هفتهٔ دیگر در تهران ماندم. دوشنبه بعد [[جلال آل احمد| جلال]] گفت با عمویت تماس بگیر و بگو برای ناهار به خانه نمی‌روی چون من درباره تو با [[سیمین دانشور|سیمین]] صحبت کرده‌ام و او یک غذای شیرازی درست کرده است و همین طور آشنایی من با جلال ادامه پیدا کرد. سیمین هم برای من مثل یک مادر بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیا! خرمشهر مردم گرمی دارد====&lt;br /&gt;
امامی وقتی می‌شنود [[جلال آل احمد]] را از دانشسرای عالی اخراج کردند؛ ناراحت می‌شود و نامه‌ می‌نویسد برایش که؛ آقای [[جلال آل احمد]] اگر تهران سرد است خرمشهر مردم گرمی دارد، به اینجا بیایید. [[آل احمد]] هم جواب می‌دهد؛ از وقتی از مدرسه مرا بیرون راندند خیال سفر دارم اما کی و کجا نمی دانم. یک روز زنگ در خانهٔ امامی را می‌زنند که؛ مرا آقای آل احمد فرستادند، ایشان در هتل آناهیتا هستند. امامی فوراً خودش را به هتل می‌رساند. آل احمد به او می‌گوید؛ دیدی! در این مملکت حق درس دادن هم ندارم. در دانش‌سرا قرار اعتصاب سکوت گذاشتیم که برویم سر کلاس و حرفی نزنیم. [[جلال]] هفت - هشت روزی می‌ماند خرمشهر و بعد برمی‌گردد به تهران. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
زمانی که در انتشارات بعثت بودم برای کتاب‌ها به منزل [[آیت‌الله طالقانی]] می‌رفتم که خیلی به من لطف داشتند. سال ۱۳۴۶ پشت یک کتاب برای من یک یادداشت نوشتند که هنوز هم دست‌خط‌شان را دارم. گاهی اوقات بعد از ظهرها یا سر شب در خدمت ایشان قدم می‌زدم. به آیت‌الله ارادت داشتم و برخلاف چهره سرخی که از ایشان ترسیم می‌شود، برای من چهرهٔ مهربان، آبی آسمانی و سبز زمینی‌شان مطرح بود. سال ۱۳۴۶ وقتی آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان از زندان آزاد شدند، من و [[جلال آل‌احمد]] به دیدار ایشان رفتیم. بعد از انقلاب هم توفیق داشتم چندین بار زیارت‌شان کنم. یادهایی که از آیت‌الله طالقانی دارم در قالب یک مجموعه‌ به نام «با طالقانی آن پیر پاک» نوشته‌ام که امیدوارم به زودی منتشر شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====دوستی با امبرتوکو====&lt;br /&gt;
من سال‌ها به نمایشگاه کتاب بولونیا می‌رفتم. در آنجا بود که شنیدم اکو در عمرش یک مجموعه داستان نوشته به نام «سه قصه» که اعتقاد دارد این قصه‌ها برای افراد 9 ساله تا 90 ساله جذاب و جالب است. از ناشر ایتالیایی این کتاب را گرفتم و دیدم چقدر جذاب است و ترجمه آن چقدر می‌تواند برای ایرانی‌ها جالب باشد. فکر کردم یک مولوی دیگر تازه در شهر زادگاه امبرتو اکو زاده شد. مدیر نمایشگاه بولونیا از دوستان من بود و مرا در این نمایشگاه به اکو معرفی کرد. رفتار صمیمانه‌ای با من داشت. به او گفتم اگر اجازه می‌دهید سه قصه را به فارسی ترجمه کنم. گفت ایران که جزو کشورهای عضو کپی‌رایت نیست و اصول اخلاقی را در مورد ترجمه آثار رعایت نمی‌کند. گفتم «به نام گل سرخ» شما به فارسی ترجمه شده است. در جواب گفت بسیار متأسفم که ناشر حتی یک نسخه از ترجمه را هم برایم نفرستاده است. به این خاطر برای ترجمه کتاب از او اجازه گرفتم که از نقاشی‌های کتاب استفاده کنم، چون شاهکار است. یکی از نقاشان بزرگ که خیلی زیبا کتاب را تصویرسازی کرده به نام اوجینو کارمی است که با او تماس گرفتم تا ترجمه کتاب با اصل نقاشی‌ها منتشر شود، پذیرفتند. کپی‌رایت کتاب را ناشر ایرانی به ناشر ایتالیایی به ریال پرداخت کرد و بنابراین، ترجمه کتاب خیلی نفیس منتشر شد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های قهر===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های آشتی‌ها===&lt;br /&gt;
===داستانک نگرفتن جوایز===&lt;br /&gt;
===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های دارایی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های زندگی شخصی===&lt;br /&gt;
سال‌ها قبل در نمایشگاه صنایع دستی فلورانس، فرزند کوچکم را گم کردم، ساعتی بعد او را در یک کیلومتری محلی که گُمش کرده بودم، در حالی پیدا کردم که دست در دست کودکی سیاه‌پوست داده بودند و با هم حرف می‌زدند. هیچ‌وقت متوجه نشدم آنها با چه زبانی با یکدیگر صحبت می‌کردند، اما ناخودآگاه این شعر مولانا در ذهنم می‌چرخید که «همدلی از همزبانی بهتر است» به باور من همه کودکان دنیا شبیه هم هستند و در زیبایی بی‌مرز و زمان زندگی می‌کنند؛ این تنها ما هستیم که این مرزها را می‌سوزانیم. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===&lt;br /&gt;
===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===&lt;br /&gt;
===داستان‌های دیگر===&lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
غلام‌رضا ششم شهریور سال ۱۳۲۵ مصادف با عید فطر در اراک و در خانواده‌ای ملی-مذهبی زاده شد. پدرش پزشک راه‌آهن بود و از شیفتگان دکتر مصدق که در راه ملی شدن صنعت نفت تلاش زیادی کرد. به واسطهٔ شغل پدر در شهرهای مختلف زندگی و تحصیل کرد. سه ماه بود که خانواده‌اش بردندش قم برای زندگی. دوران مدرسه را ابتدا در قم در مدرسه صنیع‌الدوله در قم اولین معلمم، دکتر محمود بروجردی بود. مهربانی و محبت او بود که من را با درس و کتاب آشنا کرد. او با پدرم دوست بود. سال اول دبستان با کودتای ۲۸ مرداد مصادف شد.&lt;br /&gt;
دورهٔ دبیرستان به پیشنهاد [[جلال آل احمد]] در مدرسهٔ «ابوالفضل مصفا» در قم ثبت‌نام کرد و زیر نظر اساتید بزرگی چون علی اصغر فقیهی، شهید مفتح و حجت الاسلام طباطبایی درس خواند. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
امامی در حال حاضر سر ویراستاری چند مؤسسه انتشاراتی را به عهده دارد. چند سالی کارهای فرهنگی و مطبوعاتی سفارت جمهوری اسلامی در واتیکان را به عهده داشتم و به دعوت سفیر وقت به آنجا رفتم. بعد از پنج – شش سالی که در آنجا ماندم ایتالیا را شرقی‌ترین کشور اروپایی دیدم و در آنجا ماندگار شدم و فرزندانم هنوز هم در آنجا مقیم هستند. اقامت سی ‌ساله من در ایتالیا باعث شد که رنگ دیگر این دنیا را ببینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===سال‌شمار زندگی===&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
غلام‌رضا امامی ۶ام شهریور مصادف با روز عید فطر در اراک به دنیا می‌آید. پدرش اهل اراک و مادرش اهل قم و از سادات طباطبائی است. پدربزرگ اهل کتابی داشته که قبل از تولد غلامرضا از دنیا رفته اما کتابخانهٔ بزرگی و چند نسخهٔ خطی از گلستان سعدی و دیوان حافظ به میراث گذاشته برایشان که توسط یک روحانی در حکم تولیت و وکیل و وصی خانواده بیشتر کتاب‌ها را به نفع خودش ثبت کرده. پدرش تحصیل‌کرده‌ و کتاب‌دوست بود و مادرش حافظخوان و حافظ‌دوست. غلام‌رضا روزگار کودکی‌اش را با هر هفته قصهٔ «کنیز سفید» مجلهٔ ترقی با صدای مادرش گذراند، گاه قصه به گریهٔ مادر ختم می‌شد و بچه‌ها هم از ستمی که بر زن و زنان این سرزمین گذشته بود و می‌گذرد به گریه می‌افتادند. پدرش در بهداری راه‌آهن کار می‌کرد و پزشک راه‌آهن بود. پس غلامرضا در خانه‌ای همیشه کنار ایستگاه‌ قطار به واسطهٔ روزنامه‌خوانی با حروف آشنا می‌شود، به ویژه روزنامه‌هایی که خبر از حادثه‌های روز می‌داده. کمی بعد از دوران دبستان ژول ورن، علاقه‌مندش می‌کند به ادبیات. «دور دنیا در هشتاد روز» علاقه‌اش به سفر و کشف دنیاهای ناشناخته را بیشتر می‌کند، غلامرضای جوان دور دنیا را با خیالش می‌چرخیده، همراه ژول ورن وکم کم به کتاب و کتاب‌ خواندن و کشف کردن علاقه‌مند می‌شود. این موقعیت خانوادگی و مسائل اجتماعی و سیاسی زمان مصدق هم این علاقه را دامن می‌زند. همراه پدر به مشهد منتقل می‌شوند با دو کتابخانهٔ بزرگ روبه‌رو می‌شود؛ کتابخانهٔ مسجد گوهرشاد بود که بعدها با مدیر آن‌جا دوست می‌شود و کتابخانهٔ آستان قدس بود که کتابخانه مدرنی محسوب می‌شد. در بازگشتش به قم، معلمش «محمود بروجردی» باز هم عشقش به خواندن کتاب را بیشتر می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;از سال ۱۳۶۰ تاکنون مقیم کشور ایتالیا ست. خانواده‌اش در ایتالیا زندگی می‌کنند ولی خودش بین ایران و ایتالیا مدام در سفر است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
باید پنجره را باز کنیم تا هوا به داخل بیاید اما نه آن قدر که طوفان ایجاد کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی خود را از از نظر فکری مشهدی می‌داند. اعتقاداتش را مدیون تربیت خانوادگی و شاگردی محمد‌تقی شریعتی و جلسات «کانون نشر حقایق اسلامی» می‌داند. در مدرسه حکیم نظامی قم از درس اساتید بزرگی چون مرحوم علی‌اصغر فقیهی، شهید مفتح برخوردار می‌شود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
او شخصيتی گزيده كار است كه برای انتخاب يك اثر برای ترجمه وسواس زيادی به خرج می‌دهد. در كارهای تأليفی‌اش هم بيش از هر مورد ديگر به نزديك شدن آدم ها به يكديگر و ترويج فرهنگ انسانی می‌پردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;انجمن صنفی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به تصور او کودکان جهان نیز مانند پرندگان همه با یک زبان با یکدیگر صحبت می‌کنند. او برای ترجمه کتاب برای کودکان به دنبال عشق، دوستی، صلح و برادری می‌گردد تا ترجمه کند. &lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دنیای خارج از ایران چه غرب و چه شرق از فرهنگ و ادب ما بی‌خبر است و خیمه سیاست پرتو بر ادب و هنر ما افکنده است. ایران ما را امروز سیاسی می‌شناسند و نه فرهنگی. اگر هم در زمینه فرهنگی کاری شده تا دوران مشروطه است و نه بعد از آن.&lt;br /&gt;
امامی با تاکید بر اینکه ادبیات ایران در ایران معرفی نشده و جهانیان نمی‌دانند امروز در ایران نویسندگان چگونه به دنیا نگاه می‌کنند.&lt;br /&gt;
ما مردمی هستیم که بسیار در گذشته زندگی می‌کنیم و به گذشته ادبی‌مان افتخار زیادی می‌کنیم و همین باعث شده که در گذشته‌مان بمانیم. این باعث شده که بعد از صدها سال با شعر حافظ و غزلیات شمس ارتباط خوبی بگیریم اما درجا زدن در گذشته تاریخی مان چه قبل و چه بعد از اسلام ما را از توجه به امروز باز داشته است. درست است که ابن بطوطه در سفرنامه‌اش روایتی از خوانش شعر سعدی توسط قایق‌رانان چینی دارد، یا در مجموعه توپقاپی در ترکیه و یا مساجد هند می‌شود نمایی از شعر فارسی دید اما این نباید ما را از توجه به امروزمان باز دارد. ما در طول تاریخ هرگز نخواسته‌ایم دنیا را تسخیر نظامی کنیم اما سالهای سال دنیا در تسخیر فرهنگی ما بوده است و این اتفاق باید تکرار شود.&lt;br /&gt;
یام فرهنگی ایران در سالهای اخیر از رفتن به اقصی‌نقاط دنیا باز مانده است. ما باید به روزی زمین و زمانه خودمان در حال حاضر متمرکز باشیم و آرزوهای مشترک بشری که در میان همه آدم‌ها مشترک است تاکید کنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به همکاری دعوت شدم و در چاپ کتاب «محمد خاتم پیامبران» کمک کردم. که زیرنظر استاد مطهری چاپ شد&lt;br /&gt;
از سوی سیروس طاهباز برای همکاری به کانون که آن زمان مدیریت آن برعهده لیلی امیرارجمند بود، دعوت شدم. آذر ۱۳۵۰ در سمت ویراستار مشغول به‌کار شدم و در مدت حضورم در کانون (تا اواخر ۱۳۵۹) حدود ۱۰ کتاب به چاپ رساندیم. &lt;br /&gt;
پس از مدتی سیروس طاهباز و کمال خرازی، پیشنهاد ریاست انتشارات کانون را دادند. تا اواخر ۱۳۵۹ در کانون حضور داشتم &lt;br /&gt;
کتاب من با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» که از سوی کانون پرورش فکری منتشر شده بود، در آن سالها جایزه جهانی لایپزیک را از آن خود کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
نویسنده و مترجم آثار کودک و نوجوان است در حوزه‌ی بزرگسال نیز آثاری به‌یاد ماندنی به‌طبع رسانده که از آن‌جمله می‌توان به مصاحبه‌های اوریانا فالاچی با امام خمینی، مهندس بازرگان، قذافی و … اشاره کرد. ترجمه‌ی او از آثار غسان کنفانی و امبرتو اکو و نیز فیروزه دوما نیز در پرونده‌ی فعالیت‌های ادبی و فرهنگی‌اش چشمگیر است.  انگاه&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۴۸ به تهران آمده نخست در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد به کار ویرایش پرداخت و پس از آن مدیریت انتشارات بعثت، موج و غيره را به عهده گرفت.&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۵۰ نخست به عنوان ویراستار و چندی بعد به مدیریت انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. &lt;br /&gt;
برگزیده ایرانی نویسندگان یونسکو شد و در سال ۱۳۵۵ به مدت یک ماه دوره تولید کتاب را در توکیو گذرانده است.&lt;br /&gt;
۱۳۵۹ بعد از جایزه لایزیک وابسته فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در واتیکان درآمد. تیتات&lt;br /&gt;
آقای مطهری از من دعوت کردند که در بخش فرهنگی حسینیه ارشاد با ایشان همکاری کنم. مدتی در خدمت استاد بودم و به این نتیجه رسیدم که چقدر خوب است خودم نیز یک موسسه انتشاراتی راه‌اندازی کنم و این‌طور شد که انتشارات &amp;quot;موج&amp;quot; فعالیت خود را آغاز کرد. زنده‌یاد سیروس طاهباز نخستین فردی بود که با او آشنا شدم. آن موقع مسئله فلسطین بسیار مطرح بود. او از زبان انگلیسی یک کتاب به نام &amp;quot;شعر مقاومت در فلسطین اشغال شده&amp;quot; را با نام مستعار کوروش مهربان ترجمه کرد. سال 1349 این کتاب با عنوان &amp;quot;موج&amp;quot; به چاپ رسید و عجیب درخشید. البته این کتاب اخیرا با نام &amp;quot;درخت زیتون&amp;quot; توسط نشر روزبهان منتشر شده است. انتشارات &amp;quot;موج&amp;quot; باعث شد آثاری که مفید می‌دانستم، منتشر کنم.  ار ویرایش کتاب &amp;quot;خاتم پیامبران&amp;quot; را انجام می‌دادم که می‌خواستند آن را به مناسبت پانزدهمین قرن بعثت پیامبر (ص) منتشر کنند. علاوه‌بر آن، آقای مطهری هم یک مجموعه سخنرانی‌های شفاهی داشتند که آن‌ها را از شفاهی به کتبی درمی‌آوردم و ویرایش می‌کردم. ایشان وقتی کار مرا دیدند پسندیدند و گفتند خودت همه کارها را انجام داده‌ای، حالا یک اسم هم برای آن انتخاب کن. به همین خاطر اسم کتاب را &amp;quot;حماسه حسینی&amp;quot; گذاشتم و ایشان از این اسم خوش‌شان آمد. پس از مدت کوتاهی از حسینیه ارشاد رفتم و به صورت مستقل خودم کار نشر کتاب را آغاز کردم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
 انتشارات پندار مجموعه شعر &amp;quot;شاعران نوپرداز معاصر ایران&amp;quot; را منتشر می‌کردم. در کنار این کارها حدود دو سه سال مدیریت موسسه &amp;quot;بعثت&amp;quot; را هم برعهده داشتم. دود 20 کتاب از احمد شاملو، محمدعلی سپانلو، جواد مجابی، سیمین دانشور، محمد قاضی، دکتر براهنی، غزاله علیزاده و ... به چاپ رسید. کتاب‌های &amp;quot;شش گفتار درباره دین و جامعه&amp;quot; و &amp;quot;اسلام و سوسیالیسم در مصر&amp;quot; نوشته دکتر حمید عنایت را به چاپ رساندم.در سال 1350 بنا به دلایلی ارتباطم با موسسه بعثت قطع شد و دیگر با آن‌ها همکاری نکردم. سیروس طاهباز از من دعوت کرد به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان بروم. از سال 1350 تا 1357 به‌عنوان ویراستار در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول فعالیت شدم. پس از انقلاب به پیشنهاد و اصرار طاهباز مدیریت انتشارات کانون را به عهده گرفتم. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
از جنبه فکری، خراسانی هستم و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
بی‌شک نوشتن را بیشتر دوست دارم زیرا نوشتن بیان احساس و اندیشه فردی است. آنچه خود می‌اندیشم و حس می‌کنم بر صفحات کاغذ می‌نویسم و با خوانندگان به اشتراک می‌گذارم. در حقیقت نوشتن برای من بالی است که به دل نزدیک‌تر است و ترجمه بالی که با اندیشه قریب است. فرهنگامروز&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;کتاب «یادها» مربوط به خاطرات و دیدارهای شخصی‌ام با چهره‌ها و خاطرات مربوط به دیدارهایم با ۴۰ تا ۵۰ چهره شناخته شده‌است؛ از آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر گرفته تا مهندس بازرگان، دکتر شریعتی، غزاله علیزاده، پرویز کلانتری، خسرو گلسرخی و... همین‌طور اومبرتو اکو، نویسنده بزرگ ایتالیایی و عکس‌هایی است که از آن‌ها دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[آیت‌الله طالقانی]]====&lt;br /&gt;
در چشم من طالقانی رنگین‌کمانی بود و هست از رنگ‌ها و نقش‌ها اما من نقش آبی آسمانی مهربانی و رنگ سبز عشق او به مردم را بیشتر دیدم. طالقانی به جهد و جان دل در گرو مردمش و عشق و آزادی داشت. وی در میان سیاستمداران بزرگ ایران به زنده‌یاد محمد مصدق دل بسته بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ایلنا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آل احمد====&lt;br /&gt;
جلال آل احمد قبل از هر چیز هنرمند بود. جلال با واژه هایی که مردم کمتر شنیده بودند بیگانه بود. با هنرمندی روبرو هستیم که از جامعه خودش تاثیر گرفته و در ذهنش نقش بسته و می خواهد آن را بازگو کند. نثر او ناشی از روحیه پرخروش بود و آن‌چه حس می کرد می نوشت. اما ماندگاری جلال در این بود که با خودش صادق بود و دروغ نمی گفت و چون به خودش دروغ نمی گفت به مردم هم دروغ نمی گفت. تسلط داشت بر ادبیات کهن و مردمش و زبان کوچه بازار و نیز ادبیات معاصر روز جهان. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;فارس نیوز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلامرضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; او زبان گفتاری  و شفاهی را به کتبی نزدیک کرد و این کار را  در کتاب «مدیر مدرسه» نیز به خوبی انجام می دهد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
جلال می‌دانست که ایران نباید یکی از ستاره‌های پرچم آمریکا شود. حالا ممکن است در آن زمان پاسخ درستی به پرسش‌ها نداده باشد ولی برای من صداقت، صفا و مهربانی او مهم بود. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمود بروجردی====&lt;br /&gt;
استاد اول و معلم همه روزگار من استاد محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی او من را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== محمدتقی شریعتی====&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی گوهری بود در صفا و صمیمت. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
====کنفانی====&lt;br /&gt;
من کنفانی را هنرمند بزرگی می‌دانم. در داستان‌هایش و شعرهایش شعار نمی‌دهد، شوری در جانش هست که در آثارش بازتاب دارد. ایدئولوژی در آثارش به هیچ وجه نمود نداشت من او و آثارش را فارغ از گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌بینم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دیوارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====امبرتوکو====&lt;br /&gt;
اکو مردی است که انسان را دوست داشت و مشخصه بزرگ اکو انسانی اندیشیدن بودhttps://www.cgie.org.ir/fa/news/115471«اکو» همچنان بر بالای درخت زندگی نشسته است.۴اسفند۱۳۹۴&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====زکریا تامر====&lt;br /&gt;
تامر را از همان دم که به ایران آمد نویسنده‌ای بزرگ و سنت‌شکنی توانا یافتم. او مبدع رئالیسم جادویی در شرق است. با داستان‌های کوتاهی که نوشت داستان‌های میان خیال و واقعیت، گذشته و دیروز با پلی از کلمات، جان‌های شیفته‌ فراوانی را به خویش مشغول داشت. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;quot;بهار خاکستر&amp;quot; زکریا تامر با یک نقاشی محسن وزیری‌مقدم منتشر می‌شود / &amp;quot;نوشته‌ها&amp;quot; به کوشش 50 ساله غلامرضا امامی گردآوری شد. هنرآنلاین ۱۸خرداد۱۳۹۸ http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/135214-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%B2%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%D9%85%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===مخالفت‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
===نامه‌های سرگشاده===&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
===بیانیه‌ها===&lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
===جمله‌ای از ایشان===&lt;br /&gt;
نسل ما دچار آلزایمر فرهنگی و انقطاع فرهنگی شده است. بسیاری از عزیزان و مردان و زنان بزرگی را که در بنای فرهنگ، ادب و هنر این مملکت نقش داشتند از یاد برده‌ایم. &amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
مونتسکیو در یکی از نوشته‌های خود اشاره‌ای دارد با این عنوان که چگونه می‌توان ایرانی بود. من اما فکر می‌کنم حالا و در وضعیت فعلی نشر و کتاب در ایران باید به این فکر کنیم که چگونه می‌توان ایرانی نبود.&lt;br /&gt;
name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
ما نسل آرزوهای بلند و دیوارهای کوتاه بودیم نه نسل دیوارهای بلند و آرزوهای حقیر. ما نسلی بودیم که جلال برای ما مطرح بود. در کتابفروشی برای کتاب صف می‌ایستادند. این نسل عوض شده و دچار گسستگی شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ایسنا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
برای نویسنده بودن باید سهمی از کودکی‌مان را همواره زنده نگه‌داریم. انگاه من خودم شیفته‌ی قصه‌های صوفی مهتدی بودم که صبح جمعه‌ها از رادیو می‌گفت: «سلام، بچه‌ها» انگاه.&lt;br /&gt;
پرداختن بیش از اندازه به فضای داخل ما را از پرداختن و توجه به شیوه فکر کردن و نوشتن در دنیا باز می‌دارد.  name=&#039;&#039;آنا&#039;&#039;/&amp;gt;  &lt;br /&gt;
دیگر در گستردگی فضای مجازی به گمانم کتاب باید رسالت خویش را از یاد نبرد.&lt;br /&gt;
در روزگار گسترش وسایل ارتباط جمعی، فضاهای مجازی و حقیقی راه را برای «ارتباط» انسان‌ها کمرنگ کرده است. تلویزیون نقش تعقل را کمرنگ کرد و فضاهای مجازی «تخیل» را به پستوی اندیشه راند.&lt;br /&gt;
فرهنگ امروز شهریور&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تکیه‌کلام‌ها===&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
سفر به آلمان&lt;br /&gt;
غلامرضا امامی برای دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ «لایپزیک» که به کتابش با عنوان «عبادتی چون تفکر نیست» به «لایپزیک» آلمان شرقی سفر می‌کند.  در این سفر ابتدا به «هند» بعد به برلین غربی و از آن جا با قطار به آلمان شرقی می‌رود. یک جلسه داریم، دور هم جمع شده‌اند و یک جشن بزرگ گرفته‌اند. در آن جا در جلسه‌ای از جمع کردهای ایرانی، عراقی و سوریه‌ای درباره نوروز به زبان فارسی و عربی صحبت کرد. بعد به دیدن پرویز دوائی در پراگ می‌رود. دیوار برلین را می‌بیند که نطفه داستان «پرنده و دیوار» شکل می‌گیرد. از پراگ به ایتالیا سفر کرد و در آن‌جا ماندگار شد. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
سفر به قاهره&lt;br /&gt;
 در نمایشگاه جهانی کتاب قاهره به عنوان نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت کرد. با ترجهٔ عربی کتاب‌هایی از نیما یوشیج، ثمین باغچه‌بان، سیروس طاهباز و ادبای دیگر که در نمایشگاه به نمایش درآمد. در میان کردها چه ادبیات عمیقی وجود دارد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
محمدتقی شریعتی، پدر دکتر علی شریعتی در مطالعه و کتابخوانی غلامرضای نوجوان نوجوانی نقش به‌سزایی داشت. او که معمولا شب‌های جمعه در کانون نشر حقایق اسلامی صحبت می‌کرد از فهم زمان و ذهن نوجوان بالاتر بود، اما سیمای پاک او و سخن‌هایی که از دل بیرون می‌آمد اثر می‌گذاشت. او یک سری کتاب معرفی می‌کرد و به دنبال آن کتاب‌ها می‌رفتیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===استادان و شاگردان===&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
« آی ابراهیم» برنده‌ی جایزه‌ی شورای کتاب کودک شد.&lt;br /&gt;
جلال آل احمد بود در مقدمه کتاب خود با عنوان «خدمت و ضیافت روشنفکران» از همکاری و همراهی وی نام برد.  تیات&lt;br /&gt;
 «عبادتی چون تفکر» و «فرزند زمانه خویشتن باش» برنده‌ی جایزه‌هایی جهانی در جشنواره‌ی لایپزیک و ژاپن شده‌ است.&lt;br /&gt;
« سه قصه» «امبرتو اکو» به‌ترجمه‌ٔ امامی در سال ۱۳۹۴ جایزه‌ٔ کتاب‌های برتر کودک و نوجوان را دریافت کرد. انگاه&lt;br /&gt;
امامی یکی از نویسندگان ایرانی برگزیده یونسکو است. آثاری از دو زبان ایتالیایی و عربی به فارسی ترجمه ‌می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فرهنگ امروز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلامرضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده براساس===&lt;br /&gt;
===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===&lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===&lt;br /&gt;
===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===&lt;br /&gt;
===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
۱۳۴۱. ارزش تبلیغ، مشهد &lt;br /&gt;
آبی کوچولو. زرد کوچولو. لئولئونی. نشر شهر ۱۳۹۱&lt;br /&gt;
آتش باش تا برافروزی، کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان چاپ دوم ۱۳۸۴&lt;br /&gt;
آفتاب پرست انجام کتاب چاپ دوم ۱۳۶۲&lt;br /&gt;
آن‌ها زنده‌اند، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۷۷&lt;br /&gt;
آی ابراهیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ یازدهم (مجموعاً چهارصد هزار نسخه)&lt;br /&gt;
ابر، نوربورپولندو، قلم، ۱۳۹۷&lt;br /&gt;
ایران، اینالوکالوینو، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
باغ‌های امید، نوشته‌ها و نقاشی‌های بچه‌های غزه، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم، ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
با مزه در فارسی، فیروز جزایری (دوما) چاپ نهم، نشر هرمس ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین خانه دنیا، لئولئونی، پدیده ۱۳۵۲&lt;br /&gt;
بهار خاکستری، زکریا نامر، نگاه، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
پرنده طلائی، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
پندهای ناشنیده، زکریا نامر، انتشارات کودکان یزد، ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
پینوکیو، (ترجمه از متن ایتالیایی) با مقدمه استادان دانشگاه رم، پیه مونتژه و ماریوکا ساری، چاپ دوم سال ۱۹۶&lt;br /&gt;
تکه به تکه، لئولئونی پدیده، ۱۳۵۲&lt;br /&gt;
تنها نیستم، وریک بیشن، قلم، ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
جز زیبایی ندیدم، دفتر نشر، چاپ ششم ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
چگونه؟ اومبرتواکو، کتاب گویا ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
حقیقت بلندتر از آسمان، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۴&lt;br /&gt;
خرس سفید و سیاه، بورگ شوبیگر، برنده جایزه جهانی آندرسن، بل فیروزه ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
خرگوش باهوش، عبدالتوان یوسف، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، امیرکبیر، چاپ دوم ۱۳۹۴&lt;br /&gt;
درخت الفبا، لئولئونی به نگار، ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
در باغ خرگوش‌ها، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
راز قلعه، نشر شهر چاپ دوم ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
رعد، زکریا نامر، با یادداشت ویژه نویسنده برای ترجمه فارسی، مروارید، ۱۳۹۷&lt;br /&gt;
زنده بیدار&lt;br /&gt;
زیبا و مانا، دل روند، قلم، ۱۳۹۷&lt;br /&gt;
سرود کریسمس، چالز دیکنز، پیدایش، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
سال پرکار، لئولئونی نشر شهر ۱۳۹۱&lt;br /&gt;
سی‌مرغ و سیمرغ، کتاب گویا، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
سفر کک و مک، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
سه قصه، ترجمه از ایتالیائی، اومبرتواکو چاپ سوم، ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
شاعر، لئولئونی، به نگار، ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
شب و پیرزن، ترجمه از انگلیسی، موج ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
شهر خوب، نقاشی فوادالفتیح، قلم چاپ سوم ۱۳۷۶&lt;br /&gt;
عبادتی چون تفکر نیست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ پنجم ۱۳۸۴ (ترجمه به انگلیسی)&lt;br /&gt;
فاشیسم ابدی، اومبرتواکو، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
فرزند زمان خویشتن باش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
 قدس رویای ما، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان فلسطینی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ ششم ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
قصه‌ها، چاپ دوم، ترجمه از عربی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
قندیل کوچک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، چاپ پنجم ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
قهرمانان،قلم ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
کلید،چاپ دوم ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
کولاک، برنده جایزه جهانی آندرسن، نشر کودکان ۱۳۹۱&lt;br /&gt;
گفتگوها، اورمانا، ترجمه از ایتالیائی، افق چاپ یازدهم ۱۳۹۷&lt;br /&gt;
گنجشک من بدو بدو، نشر کودکان یزد ۱۳۹۱&lt;br /&gt;
لاک‌پشت باهوش، موج ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
لبخند بی‌لهجه فیروز جزایری (دوما) نشر هرمس، چاپ نهم ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
لرزنده، کتاب همشهری ۱۳۸۶ (دویست هزار نسخه)&lt;br /&gt;
مال من، لئولئونی، نشر شهر ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
ماهی سیاهه، مجموعه قصه‌های لئولئونیی، نشر به نگار، ۱۳۹۲&lt;br /&gt;
ماهی فقط ماهی است، لئولئونی، پدیده ۱۳۵۲&lt;br /&gt;
ماهی‌ها همیشه بیدارند، ترجمه از ایتالیایی آری دلوکا، مروارید، چاپ دوم ۱۳۹۷&lt;br /&gt;
من خواب صلح می‌بینم، نوشته‌ها و نقاشی‌های کودکان بوسنی، یونسکو، ترجمه از انگلیسی افق ۱۳۸۵&lt;br /&gt;
نامردی، اومبر تواکو، نگاه، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
نوازنده، لئولئونی، به نگار ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
ورزش در اسلام و ایران- دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ سوم ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
وینکت نصفه شده، اینالوکالوبیو، هوبا ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
هر چیزی رنگی دارد، لئولئونی، به نگار، ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
یکی بود که خودش نبود، جانی روداری، برنده جایزه جهانی آندرسن، هوبا، ۱۳۹۸&lt;br /&gt;
یک تخم مرغ عجیب، لئولئونی شهر شهر ۱۳۹۱&lt;br /&gt;
ترجمه کتاب عبادتی چون تفکر نیست به انگلیسی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان&lt;br /&gt;
Think----- is the most waluable prayer – ۱۹۸۲&lt;br /&gt;
آی ابراهیم برگزیده شورای کتاب سال ۱۳۶۰، برنده دیپلم افتخار اولین جشنواره کودک ونوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
سه قصه، امبرتواکو، برنده جایزه برتر کتاب‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۴، برنده جایزه لاک‌پشت پرنده&lt;br /&gt;
عبادتی چون تفکر نیست اولین برنده جایزه شانزدهمین نمایشگاه کتاب‌های مصور کودکان راین ۱۹۷۹، برنده دیپلم افتخار لایبزیک ۱۹۸۱&lt;br /&gt;
فرزند زمان خویشتن باش برنده دیپلم افتخار لاییزیک، تحسین شده و نمونه‌ای عالی در کتاب یونسکو:&lt;br /&gt;
Childrens books in developing countries.‎ Anme Pellowski.‎ Unesco.‎ Paris – ۱۹۸۰&lt;br /&gt;
ویرایش&lt;br /&gt;
نوشته‌ها، مجوعه کتاب‌ها و نوشته‌های دکتر حمید عنایت، نشر یزد&lt;br /&gt;
چهل طوطی ترجمه سیمین دانشور، جلال آل احمد با طرحهای اردشیر محصص بی ریشه، ترجمه محمد قاضی، کتاب پنجره&lt;br /&gt;
سردار شکلاتی، برنارد شاو، ترجمه سیمین دانشور، روزنه&lt;br /&gt;
رمز موفقیت زیستن، کارنگی، ترجمه سیمین دانشور، روزنه&lt;br /&gt;
خاطرات عززی، سفیر اسرائیل در ایران، نشر علم&lt;br /&gt;
طبیعت استبداد، عبدالرحمان کواکبی، با دو دیپاچه آیت الله طالقانی و دکتر حمید، مصاحبه با تاریخ، اوریانا فالاچی، ترجمه دکتر نصیر السادات سلامی&lt;br /&gt;
م: کتابک&lt;br /&gt;
کارهای در دست نشر&lt;br /&gt;
- سی‌مرغ و سیمرغ، نگاهی تازه به قصه جاودانی عطار، نشر کتاب گویا&lt;br /&gt;
- چگونه با ماهی قزل‌آلا سفر کنیم؟ طنزهای اومبرتو اکو، نشر کتاب گویا&lt;br /&gt;
- یکی بود که خودش نبود، شاهکار جانی روداری در مجموعه آثار جانی روداری، نشر هوپا&lt;br /&gt;
- سفر به ایران، ایتالو کالوینو، نشر نو&lt;br /&gt;
- فاشیسم ابدی، امبرتو اکو، نشر نو&lt;br /&gt;
- سرود کریسمس، چارلز دیکنز، پیدایش&lt;br /&gt;
- ویسکنت نصفه‌ شده، ایتالو کالوینو، هوپا&lt;br /&gt;
- زنده بیدار، داستان&lt;br /&gt;
- پرنده و دیوار- داستان&lt;br /&gt;
- بهار خاکستری، زکریا تام، نگاه&lt;br /&gt;
سال‌های بسیاری است که در کار گردآوری مجموعه نوشته‌های زنده‌یاد دکتر حمید عنایت هستم. خوشبختانه کار حروفچینی مجموعه کارهای او با نام «نوشته‌ها» و ترجمه «عقل در تاریخ» به پایان رسیده و به زودی از سوی نشر نو نشر خواهد یافت.&lt;br /&gt;
کار کتاب «یادها» هم هست که نگاهم و آشنایی‌ام با ۵۰ چهره ادبی و فرهنگی و اجتماعی معاصر است.&lt;br /&gt;
این روزها مشغول آماده‌سازی شاهکاری از اومبرتو اکو هستم از آخرین کارهایش.&lt;br /&gt;
فرهنگ امروز شهریور۹۸&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====سه قصه====&lt;br /&gt;
این اثر شامل سه قصه از اکوست و با نقاشی‌هایی از اوجینو کارمی نیز همراه است. قصه اول با نام «بمب و ژنرال» داستانی است از زبان اتم‌های بیچاره‌ای که داخل بمبی اسیرند و فرمانده و ژنرالی که میخواهند به هر بهانه جنگی به پا کنند اما اتمها با همدلی نقشه آن را نقش برآب می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه دوم با عنوان «سه فضا نورد» داستان سفر سه فضا نورد مشکوک است که با سفری به مریخ دیداری با ساکنان مریخ می‌کنند.&lt;br /&gt;
قصه سوم نیز با عنوان «کره‌ای دیگر» قصه امپراطور مغرور و متکبری است که می‌خواهد به زور تمدن را به کره خوشبخت دیگری صادر کند.&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو درباره سه قصه گفته است: «این اثر کتابی برای بچه‌ها، بزرگ‌ها و همه کسانی که به قصه نیاز دارند.»&lt;br /&gt;
اومبرتو اکو (زاده 5 ژانویه 1932-درگذشته 19 فوریه 2016) نشانه‌شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رمان‌نویس ایتالیایی بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;اعتماد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلامرضا امامی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===آی ابراهیم====&lt;br /&gt;
قصه یک کفاش به نام ابراهیم را شنیدم که در محله لشگرآباد اهواز زندگی می‌کرد. شنیدم که با خمپاره بعثی‌ها پرواز کرده است و برای من دردناک بود. شاید بیشتر از دو ساعت طول نکشید که قصه &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; را نوشتم و آن کتاب را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سپردم. آن موقع رابطه‌ام را با کانون قطع کرده بودم و می‌خواستم به خارج از کشور بروم. آن کتاب را از سر عشق نوشتم. تاکنون چهارصد هزار نسخه از کتاب &amp;quot;آی ابراهیم&amp;quot; بیرون آمده است و یک‌بار هم برنده جایزه شورای کتاب کودک شده است. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;هنرآنلاین&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====پینوکیو====&lt;br /&gt;
کتاب «پینوکیو» نوشته کارلو کلودی، نویسنده نامدار ایتالیایی است که تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده است.  پینوکیو برای اولین بار در ایران توسط صادق چوبک و بر اساس متن انگلیسی ترجمه شد و بعد از آن نیز تمامی ترجمه‌های آن از انگلیسی و فرانسوی انجام شد. ترجمهٔ غلامرضا امامی نخستین ترجمهٔ انجام شده از زبان ایتالیایی به فارسی است. این کتاب که به همراه تصویرگری‌های روبرتو اینوکنتی، تصویرگر ایتالیایی و برنده جایزه اندرسن به همراه دو مقدمه از آنجلو میکله پیه مونتسه، ایران‌شناس، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی و جایزه بنیاد افشار و ماریو کاساری استاد ادبیات فارسی دانشگاه رُم از سوی انتشارات سپاس در تهران منتشر شده است. امامی در خصوص این ترجمه گفته است: «ضرب‌المثل ایتالیایی هست که می‌گوید، مترجمان خائن هستند، اما من کوشیدم که در این کتاب خائن نباشم. کتاب «پینوکیو» برای من یک زیبایی بی‌مرز بود؛ زیبایی بی‌زبان و مکان. من نمی‌دانم در ذهن خالق آن چه گذشته است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد. بسیاری از مترجمین ما با دقت این کتاب را ترجمه نکرده، بخش‌هایی را از آن حذف و بخش‌هایی را هم به آن اضافه کردند؛ به همین خاطر خوشحالم که برای اولین بار یک ترجمه از زبان اصلی این کتاب به زبان فارسی منتشر می‌شود.» &amp;lt;ref name=&#039;&#039;آفتابنیوز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
اینالوکالوینو&lt;br /&gt;
پیه مونتژه و ماریوکا ساری&lt;br /&gt;
کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان &lt;br /&gt;
نشر شهر &lt;br /&gt;
انجام &lt;br /&gt;
هرمس&lt;br /&gt;
پدیده&lt;br /&gt;
نگاه&lt;br /&gt;
انتشارات کودکان یزد&lt;br /&gt;
پدیده&lt;br /&gt;
دفتر نشر&lt;br /&gt;
کتاب گویا &lt;br /&gt;
به نگار&lt;br /&gt;
موج &lt;br /&gt;
افق&lt;br /&gt;
کتاب همشهری &lt;br /&gt;
نشر شهر &lt;br /&gt;
مروارید&lt;br /&gt;
دفتر نشر فرهنگ اسلامی&lt;br /&gt;
قلم&lt;br /&gt;
هوبا&lt;br /&gt;
نشر یزد&lt;br /&gt;
روزنه&lt;br /&gt;
نشر علم&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/138594-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DA%A9-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF}&lt;br /&gt;
|عنوان= غلامرضا امامی خاطراتش از ۵۰ شخصیت را می‌نویسد / &amp;quot;یادها&amp;quot; روایتی از شهید مطهری و دکتر شریعتی تا جلال آل‌احمد و پرویز کلانتری / &amp;quot;با طالقانی آن پیر پاک&amp;quot; منتشر می‌شود|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۳۰مرداد۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96062615011/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C|عنوان= روایت غلامرضا امامی از دیدار آل احمد و شریعتی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۶ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}  &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/26982&lt;br /&gt;
|عنوان= در گفت و گو با غلامرضا امامی نویسنده و مترجم: ادبیات، همه دیوارها را از میان بر‌می‌دارد| ناشر= مرکز دائرة‌امعارف بزرگ اسلامی|تاریخ انتشار= ۲۱دی۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.oral-history.ir/?page=post&amp;amp;id=7348|عنوان= تاریخ شفاهی، ارتباط ما را با گذشته برقرار می‌کند| ناشر= تاریخ شفاهی ایران|تاریخ انتشار= ۵مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
 https://tiat.ir/fa/news/%D8%B4%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D9%88-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85-%D9%88-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%B5%D9%86%D9%81%D9%8A-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
|عنوان= ششم شهریو زادروز غلامرضا امامی مترجم و پژوهشگر برجسته و عضو افتخاری انجمن صنفی مترجمان| ناشر= انجمن صنفی کارگری مترجمان استان تهران|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://aftabnews.ir/fa/news/443503/%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%A6%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D9%86%D9%88%DA%A9%DB%8C%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF&lt;br /&gt;
|عنوان= مترجمان خائن هستند/ «پینوکیو»ی اصلی رونمایی شد| ناشر= پایگاه خبری آفتاب|تاریخ انتشار= ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ana.ir/fa/news/57/294364/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%81%D8%B1%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&lt;br /&gt;
 |عنوان= درونگرایی مفرط؛ مانع جهانی شدن ادبیات معاصر ایران| ناشر= خبرگزاری دانشگاه آزاد اسلامی آنا|تاریخ انتشار= ۲۰ تیر ۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/667166-%D8%AF%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B7%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF|عنوان= دو خاطره غلامرضا امامی از برخورد آیت‌الله طالقانی با زندانبان‌های خود| ناشر= ایلنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920620000538|عنوان= غلامرضا-امامی-جلال-با-واژه‌های-بیگانه-بیگانه-بود| ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۷ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://etemadonline.com/content/289608/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&lt;br /&gt;
 |عنوان= جشن امضای کتاب «سه قصه» با حضور غلامرضا امامی|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار=  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/60216/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1 |عنوان= خواسته‌ام شمعی بیفروزم/ گفت‌ و گو با غلامرضا امامی به بهانه انتشار چند کتاب تازه|ناشر= فرهنگ امروز|تاریخ انتشار=۲۴ شهریور ۱۳۹۸ |تاریخ بازدید= ۶آبان۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=36759</id>
		<title>غلامرضا امامی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C&amp;diff=36759"/>
		<updated>2019-10-22T18:36:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: صفحه‌ای تازه حاوی «&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;غلامرضا امامی&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی تا کنون بیش از...» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&#039;&#039;&#039;غلامرضا امامی&#039;&#039;&#039; نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=35748</id>
		<title>احمد محمود</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=35748"/>
		<updated>2019-10-03T05:55:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                     = احمد محمود&lt;br /&gt;
|تصویر                   = Untitled.png&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر             = &lt;br /&gt;
|نام اصلی                = احمد اعطا&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت            = نویسندگی&lt;br /&gt;
|ملیت                    = ایرانی&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد              = ۴دی۱۳۱۰&lt;br /&gt;
|محل تولد                = اهواز&lt;br /&gt;
|والدین                  = &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ               = ۱۲مهر۱۳۸۱&lt;br /&gt;
|محل مرگ                 = تهران&lt;br /&gt;
|علت مرگ                 = بیماری ریوی&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
|محل زندگی               = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی        =&lt;br /&gt;
|مدفن                    = امامزاده طاهرِ کرج&lt;br /&gt;
|در زمان حکومت           =&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم             =&lt;br /&gt;
|نام دیگر                = &lt;br /&gt;
|لقب                     =&lt;br /&gt;
|بنیان‌گذار               =&lt;br /&gt;
|پیشه                    = داستان‌نویسی (مجموعه داستان و رمان‌نویسی) &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی         =&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری             = رئالیسم اجتماعی&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                  = &#039;&#039;[[همسایه‌ها]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[زمین سوخته]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[دیدار]]&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                 =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها             =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها              =&lt;br /&gt;
|دیوان اشعار             =&lt;br /&gt;
|تخلص                    = &lt;br /&gt;
|فیلم(های) ساخته براساس اثر(ها)=&lt;br /&gt;
|همسر                    = طاهره ناجی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان=طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = سیامک، سعیده، بابک، سارک&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = &lt;br /&gt;
|دانشگاه                =&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         =&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وبگاه                  = &lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = پکا&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml | عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و [[جایزه ادبی هوشنگ گلشیری|هوشنگ گلشیری]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ahmad Mahmoud.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اگر عشق دل آدم را تکان نده{{سخ}}چطور بفهمه که زنده‌س؟!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{پک|احمد محمود|۱۳۷۶|ک= مدار صفر درجه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;احمد اعطا&#039;&#039;&#039; ملقب به &#039;&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&#039; نویسندهٔ رمان پرمخاطب  [[همسایه‌ها]]، [[مدار صفر درجه]] و بیش از سیزده اثر دیگر، پیرو مکتب رئالیسم اجتماعی و برندهٔ جوایز ادبی به‌شمار می‌رود که به‌ اقتضای زمینه و زمانه‌ٔ زندگانی‌اش، پا به مضمون سیاست نیز گذاشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
احمد محمود را پیشاهنگ نحلهٔ داستان‌نویسی جنوب ایران می‌دانند. یکی از قصّه‌نویسانی که &#039;&#039;&#039;قصّهٔ جنوب&#039;&#039;&#039; را ماندگار کرده است. احمد محمود از پدر و مادری دزفولی که پس از جنگ دوم جهانی به اهواز که امکانات کاری بیشتری داشت کوچیده بودند، به دنیا آمد. در اهواز درس خواند و از دبیرستان شاپور سابق (مصطفی خمینی فعلی) دیپلم گرفت. در همایش‌های حزبی اواخر دهه ۱۳۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. پس از زندان و تبعید و شکنجه اواخر دهه ۳۰ از تبعید برگشت، داستان بلند و جذاب «داستان یک شهر» محصول این تبعید رنج‌بار اما پرتجربه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان=یاد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
ادبیات  احمد محمود از لحاظ درون مایه و فضا و محتوا بازتاب همهٔ جنوب‌های جهان است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حموله&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF |عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نویسنده‌ای که به متن زندگی  پرداخته و رنج‌های اجتماعی را ترسیم کرده است. وی استاد مسلّم در خلق فضا و زبان است و در آثارش نفت، اعتصاب، مبارزه، شط، کشتی، لنج، گرما و شرجی، نخل، خانه‌های گارگری ، بیست فوتی‌ها، بلوک‌های کارمندی ...قصّه‌های آشنایند. &#039;&#039;&#039;نویسنده‌ای که باید پیامبر ادبیات جنوب لقب گیرد!!!&#039;&#039;&#039; احمد محمود مهره‌ٔ تأثیرگذار برای هم‌نسلان خود و نسل‌های بعد است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ادبیات محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
محمود از معدود نویسندگانی است که خود را از هر سو درگیر رمان کرد. شخصیّت‌پردازی، فضاسازی، دیالوگ‌نویسی، خلق ماجراها و تعلیق‌های متعدد همه و همه نشان از نویسنده‌ای دارد که اصولاً با انبوهی از اطلاعات تاریخی معاصر و به ویژه شناخت انسان معاصر روبه‌روست. چاپ رمان [[همسایه‌ها]] محمود را به اعتباری رساند که بتواند به نوشتنِ تمام وقت بپردازد. آثار او به زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی و ارمنی ترجمه و چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====همیشه درگیر مجوز بوده‌ام====&lt;br /&gt;
محمود در مورد انتشار داستان‌هایش گفته: «تا کنون همهٔ آثارم تقریباً به چاپ چندم رسیده‌اند. اما همیشه برای کسب جواز انتشار آثارم با دستگاه سانسور دولتی درگیری داشته‌ام. این درگیری موجب شده که سال‌ها هیچ اثری از من چاپ نشود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====یک کرگدن باش====&lt;br /&gt;
احمد محمود جایی از یادداشت‌های روزانه‌اش می‌نویسد: «واقعاً که نویسنده تو مملکت ما باید پوستش از پوست کرگدن کلفت‌تر باشد تا بتواند به نوشتن ادامه بدهد.» این را بعد از شرحی درباره گیر کردن رمان [[همسایه‌ها]] به قول خودش در &#039;&#039;اداره‌ٔ سانسور شاهنشاهی‌&#039;&#039; و وزارت ارشاد جمهوری اسلامی نوشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حقیقت این است که حرف من، کتاب من است. وقتی چند سال است که روا یا ناروا از چاپ آثارم جلوگیری می‌شود، دیگر چه حرفی برای گفتن می‌ماند؟      &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
به شهادت یادداشت‌های روزانه‌اش، او خودش یک کرگدن بود که اگر نبود، با روزگار سختی که پس از زندان و تبعید، مشکلات مالی، جنگ هشت ساله و جلوگیری از انتشار کتاب‌هایش تجربه کرده بود، نوشتن آن تعداد کتاب ممکن نمی‌شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان=خوابگرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامه‌ای به گلستان====&lt;br /&gt;
محمود در نامه‌ای به ابراهیم گلستان از چاپ کتاب آدم زنده می‌نویسد: «... در این فاصله یک کتاب ۲۰۰ صفحه‌ای از من منتشر شد با نام «آدم زنده» که روی جلدش آمده است نوشته: ممدوح بن عاطل ابونزّال و مترجم: احمد محمود که اگر فرصت کنید و بخوانید حتی نخوانید (همراه این نامه برایتان پست می‌کنم) خودتان دستگیرتان می‌شود قضیه از چه قرار است، و این هم مشروط است به این که از خیبر پست سالم بگذرد و به دستتان برسد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====خودم نوشتم!====&lt;br /&gt;
محمود داستان بلند «آدم زنده» را می‌نویسد و نام خودش را به عنوان مترجم ذکر می‌کند. احمد محمود در مقدمه این کتاب، در مورد نویسنده که او را «ممدوح ابن عاطل ابونزال» معرفی می‌کند، چنین توضیح می‌دهد: «نویسنده این کتاب فرد نا‌شناسی است که در مورد او اطلاعات کمی وجود دارد. جز اینکه در قاهره به دنیا آمده و در دهه نود هم از دنیا رفته است.»&lt;br /&gt;
محمود با این کار خود، به طرز دردآوری سانسور کتاب در ایران را به تمسخر گرفته است.&lt;br /&gt;
«خودم نوشتم... کتاب را به یک اسم عربی معرفی کردیم. انگار که حوادثش در بغداد می‌گذرد و ربطی به ما ندارد. راحت و آسوده چاپ شد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====از احمد اعطا تا احمد محمود====&lt;br /&gt;
نام شناسنامه‌ای محمود «احمد اعطا» است. محمود وقتی داستان کوتاه «صب میشه» را به هیأت تحریریه مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039; برای چاپ ارائه داد، از ترس اینکه مبادا دوستانش او را مسخره کنند و بگویند حالا محمود اعطا هم خودش را در جرگهٔ نویسندگان جا زده است، از هیأت تحریریه خواست تا این داستان را به نام مستعار «احمد احمد» منتشر کنند و مجله هم همین کار را کرد.&lt;br /&gt;
هفتهٔ بعد، احمد اعطا داستان دیگری را به مجله داد، گروه هیأت تحریریه به او گفتند دوستی دارند به نام «احمد موسوی» که نوشته‌هایش را زیرِ نام مستعار «احمد احمد» می‌نویسد و بهتر است نام دیگری انتخاب کند. او هم می‌گوید پس بنویسید: «احمد محمود» و چنین می‌شود که نام احمد محمود ماندگار می شود و همهٔ آثار احمد اعطا در پنجاه سال گذشته زیر نام احمد محمود به چاپ می‌رسد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان = «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نویسندهٔ خجالتی====&lt;br /&gt;
محمود پس از پایان دورهٔ تبعید و بازگشت به اهواز تصمیم گرفت داستان‌هایش را که قبلاً در مجلات &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039; و &#039;&#039;ایران&#039;&#039; به چاپ رسیده بود، به صورت مجموعه‌ای به نام «مول» به چاپ برساند.[[پرونده:مول.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اولین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]] این در حالی بود که به تازگی از تبعید برگشته بود و از نظر مالی در مضیقه بود. با یکی از دوستانش به نام «احمد آقایی» این موضوع را در میان می‌گذارد. آقایی پیشنهاد می‌دهد محمود پول قرض بگیرد و کتاب را چاپ کند. محمود می‌گوید: «اگر کتاب‌ها فروش نرفت چگونه قرضم را پس بدهم؟» آقایی به او دلگرمی می‌دهد که کتاب‌ها فروش خواهند رفت. محمود پولی تهیه می‌کنند و با هم به تهران می‌روند. وقتی به چاپخانه می‌رسند محمود داخل نمی‌رود و آقایی داستان‌ها را می‌برد و به مسئول چاپخانه به نام «زنده‌دل» نشان می‌دهد. زنده‌دل می‌پرسد، خود نویسنده کجاست؟  وقتی آقایی می‌گوید نویسنده‌اش خجالت می‌کشد و بیرون ایستاده، می‌خواهد نویسندهٔ متواضع داستان‌ها را ببیند. هزار نسخه چاپ می‌شود. نهصد نسخه را به اهواز می‌برند و به فروش می‌رسد و محمود قرضش را می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جایزهٔ دو کلیلو کتابم را بده!====&lt;br /&gt;
[[پرونده:دریا هنوز آرام است محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یه کیلو ببر یه دونه جایزه بگیر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]محمود از چاپ کتاب «دریا هنوز آرام است» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال ۴۰ یا ۴۱ که در جیرفت کرمان کار می‌کردم روزی یک بستهٔ پستی دستم رسید. ۳۰ نسخه از کتاب  بود. خوشحال شدم  و متعجب از تیراژ ۳۰۰۰ تایی در حالی که کتاب پر از غلط تایپی بود و تیراژ معمول بهترین کتاب‌ها هم روی ۱۰۰۰ تا بود. بعد شنیدم که آقای کاشی‌چی کتاب را کیلویی می‌فروشد و در ازای هر کیلو کتاب یک نسخه «دریا هنوز آرام است» را مهر جایزه می‌زند و به خریدار یک کیلویی جایزه می‌دهد. بهای هر کتاب ۴۰ ریال بود. من هم سری به چاپخانه زدم و دو کیلو (احتمالاً) کتاب «دریا هنوز آرام است» خریدم. دو کیلو را تحویل گرفتم و گفتم: «جایزه‌اش چه شد؟» گفت: «اِ! تو که دو کیلو از همین را خریدی!» و گفتم به هر حال جایزه‌اش را هم می‌خوام. دو تا جایزه «دریا هنوز آرام است» را گذاشت روی دو کیلو «دریا هنوز آرام است» و تحویل داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===از ده سالگی در &#039;&#039;&#039;حرکت&#039;&#039;&#039;=== &lt;br /&gt;
محمدعلی به پسرش می‌گوید؛ گفته‌ام حاج حسن سراج برای عیدت کفش شورو بدوزد. عصر که از مدرسه آمدی برو پات را قالب بگیرد. احمد از شادی بال در می‌آورد. روزهای آخر بهمن است. عصر از مدرسه تا خانه را یک نفس می‌دود. کیف و کتابش را پرت می‌کند. لقمهٔ نان و پنیرش را لوله می‌کند. می‌دود تا بازار سرپوشیده، تا کفش‌دوزی حاج حسن. پا را اندازه می‌زند. باید ۲۰ روز منتظر بماند. سر راه می‌رود کارونِ سیلابی را ببیند، کشتی‌ها و پل سفیدش را. نگاهش می‌ماند پیش جاشوهای شرکت کشتی‌رانی. حواسش پرت بوی ماهی کباب و قلیان می‌شود. شب شده. می‌دود. سر راه می‌بیند که سینما میهن خلوت است. بوی نان برنجی قدم‌هایش را سست می‌کند. دست توی جیب می‌کند. پولی ندارد. دیروقت شده. می‌دود. مادر دم در خانه منتظر است؛ خدا به دادت برسد. قل هو الله بخوان. هفت بار می‌خواند و فوت می‌کند به خودش. پدر کمربند دور دست پیچانده، منتظر است؛ سه ضربه. تا یادت بماند این قدر سربه‌هوا نباشی! حاج حسن خلف وعده می‌کند. بالاخره روز آخر اسفند کفش آماده می‌شود. شب می‌گذارد بالای رختخوابش. بوی سبزی پلو، کلوچه اهوازی، چرم تازه. دم سال تحویل است. کفش به پایش تنگ است. بند جورابش گم شده. حسرت به دلش می‌ماند با رخت و کفش نو بنشیند پای سفره. پدر می‌پرسد؛ مگر همان جا امتحانش نکردی؟ امتحان کرده. اندازه بود. پدر کفش را نگاه می‌کند. بند جوراب توی کفش است. کفش اندازه می‌شود. رخت نو، کفش نو و سال تحویل می‌شود. دل لرزیدن‌ها تمام می‌شود. همهٔ هیجان‌ها و انتظار کشیدن‌ها. نمی‌داند چرا چنین شده. ده ساله است. «&#039;&#039;&#039;نمی‌دانستم آنچه هست از لذت رنج، از دلزدگی تا اشتیاق، از کوشش و توفیق تا سرخوردگی همه، شوق و ذوق حرکت است برای رسیدن. لذتِ وظیفه است، لذتی که در ذات وظیفه است و بر دوش‌مان. در راه رسیدن و آغازی دیگر و شور و التهاب دیگر در حرکت دیگر و باز آغاز دیگر.&#039;&#039;&#039;»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود |ص=۶۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===حق‌التالیف!===&lt;br /&gt;
محمود در یادداشت‌هایش نوشته که «کتاب پسرک بومی و غریبه‌ها را انتشارات بابک چاپ کرد -هر دو در سال ۵۰- حق‌التالیف هم داد؛ سیصد تومان و تعدادی شلوار کار.  یکی هفده تومن حساب کرد که از تولیدی همسایه‌اش گرفت و داد بردم خانه بچه‌ها بپوشند. خودم هم پوشیدم. تو خانه خوب بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستان مدادها و نوشتن===&lt;br /&gt;
محمود در در جوانی با خودنویس می‌نوشت ولی بعدها مداد را جایگزین کرد. شب به شب ١٦ مداد را می‌تراشید و فردایش دیگر مدادی نمی‌تراشید، همین که مدادی تمام می‌شد، مدادی دیگر جایگزین می‌کرد. هنگام نوشتن نمی‌خواست هیچ چیزی تمرکزش را به هم بریزد یا مزاحمش شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===اوّلین کتاب=== &lt;br /&gt;
اوّلین بار محمود با کتابی از [[صادق هدایت]] به نام «فردا» با کتاب‌خوانی آشنا می‌شود، حول و حوش سال ۱۳۳۰. او از خواندن این داستان لذت می‌برد و به گفتهٔ خودش شادی این کتاب  یکی از انگیزه‌های او برای داستان‌نویسی بوده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسانگرا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|درد نسلم بر دوشم نشسته و درد تمام تاریخ{{سخ}}گیاه خواب زرد می‌بیند{{سخ}}در پاییز&lt;br /&gt;
مورچه خواب انبار خوشه‌های طلائی گندم{{سخ}}خرس خواب زمستانی و من{{سخ}}خواب نان گندم زرد طلائی{{سخ}}در زمستان این مرز پرگهر{{سخ}}احمد محمود آذر ۱۳۷۴&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
====احمد عاشق همسرش بود====&lt;br /&gt;
«اگر چنین همسری نداشتم، احمد محمود نمی‌شدم.»{{سخ}}  &lt;br /&gt;
محمود قبل از اینکه کتابی را به چاپ بسپارد، اول آن را برای خانواده‌اش می‌خواند و به آنها می‌گفت بی‌رحم باشند و نظرشان را خیلی محکم بدهند. ولی دوست نداشت بعضی مطالب کتاب همسرش را آزار بدهد. به همین دلیل وقتی داشت [[همسایه‌ها]] را می‌نوشت، اجازه نمی‌داد همسرش آن را بخواند.&lt;br /&gt;
احمد محمود هم نویسنده‌ای چیره‌دست بود و هم به خانه و خانواده پایبند. «بابک اعطا» می گوید: «پدر واقعا مرد خانواده هم بود. مثل بعضی‌ها نبود که فکر می‌کنند چون به طرف روشنفکری رفته‌اند، به خانواده خود بی‌توجه باشند، او هرگز چنین نبود و اتفاقاً مردی سنتی بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====عاشقانهٔ یواشکی====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]]، شیفتهٔ نویسندهٔ هم‌نام خودش است. در مصاحبه‌ای از این شیفتگی می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفته بود فلانی بیاید ببینمش، اما من فقط رمان را برایش فرستادم. بد عهدی با خودم کرده بودم! یک بار در نمایشگاه کتاب، دو ساعت دورادور نشستم و او را تماشا کردم. بعد هم در مراسم «انتخاب بیست اثر داستانی پس از انقلاب» او را دیدم. دو، سه ردیف پشت سر او نشستم تا خوب بتوانم ببینمش. الان که فکرش را می کنم، می‌بینم چه لحظات خوش و سرمست کننده‌ای بود. عاشقانهٔ یواشکی!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان =احمد محمود تنها بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====از عشق کم نوشته‌ام====&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید از عشق و زن کم نوشته‌ام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از عشق کم نوشته‌ام. در [[همسایه‌ها]] کمی به آن پرداخته‌ام و متاسفانه همان باعث شده است که اجازه چاپ مجدد نگیرد. خودم را در عشق سانسور نکرده‌ام جاهایی که حس کرده‌ام نیاز است از آن گفته‌ام. شاید فکر می‌کرده‌ام همین قدر لازم است. شاید حقش بود بیشتر می‌پرداختم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از زن کم نوشته‌ام. و این شاید به عنوان نقص کار من چشمگیر باشد، و شاید به دلیل مردسالاریِ جامعهٔ ما باشد. شاید چون در جامعه مردها بیشتر مسلط‌اند و بیشتر فعالند. یا شاید قشر یا اقشاری را که مطرح می‌کنم چنین خصلت و خصوصیاتی دارند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از مرگ همان قدر نوشته‌ام که لازم بوده. با مرگ راحت برخورد می‌کنم. مرثیه‌خوانی نمی‌کنم. بستگی دارد به وضع روحی، سنتی و فرهنگی کسانی که کسی را از دست داده‌اند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; [[پرونده:Hamsayeha.chape3.paltoee.JPG|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تجدید چاپ شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====محمود عاشق سینما و نمایش بود====&lt;br /&gt;
سال ۱۳۳۸ در روزنامه آگهی شد که نمایشنامهٔ «مولیر» در تالار «پارس» لاله‌زار تهران به روی صحنه می‌رود. بی‌پولی نمی‌توانست مانع از رسیدن محمود به تماشای نمایش‌نامه شود. او همراه دوستش با قطار راهی تهران شد. در حالی که باید پول قطار و مسافرخانه و بلیط و شام را باید با صد تومان می‌داد. متصدی سالن که می‌فهمد آنها از اهواز برای دیدن نمایش آمده‌اند در ردیف دوم جای‌شان می‌دهد. شب را در مسافرخانهٔ امیرکبیر اقامت می‌کنند و خوشحال برمی‌گردند اهواز.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سیگار بکش!====&lt;br /&gt;
احمد محمود رو به دوربین می‌گوید: «این سیگار داره منو می‌کشه. ولی باز می‌کشم.» بعد ته سیگارش را خاموش می‌کند و می‌خندد. می‌گوید: «دکترها می‌گویند سیگار نکش. فقط یکی از دکترها گفته روزی ده تا سیگار برای تو لازم است. بکش.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مجله مثل حلوا===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «دورهٔ ما با الان بسیار متفاوت بود. تنها یک مجله به دست ما می‌رسید به اسم &#039;&#039;سخن&#039;&#039;  و ما آن را مثل حلوا می‌خوردیم. استادی نبود که کارمان را نشانش بدهیم، بخواند و نقد کند. دو سه نفری دور هم می‌نشستیم و می‌خواندیم و انتقاد می‌کردیم بی‌آنکه نقدمان پایه و اساسی داشته باشد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===حس مادری===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من همیشه نسبت به زنان و مردانی که در سن پیری مشکل دارند و زندگی‌شان راحت نیست، واقعا دل می‌سوزانم. من مرد هستم و نمی‌توانم ادعا کنم که حس مادری دارم، اما احساسات یک مادر را حس کرده‌ام. این پیرزن‌ها چه در «دیدار» چه در «ننه‌امرو» چه در «عصای پیری» کسانی هستند که یک عمر بار سنگین را به دوش کشیده‌اند و حالا دیگر باید بگذارندش زمین و نفسی به راحت بکشند. لازم نیست مادر باشم تا این را حس کنم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====گشتم، نبود، نگرد، نیست!====&lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی می‌گوید، برخی شخصیت‌های زن در داستان‌های مختلف هستند که آدم دوست دارد آن‌ها را ببیند و یکی از آن‌ها یکی از شخصیت‌های زن در اثر محمود بود. یک بار به محمود گفتم دلم می‌خواهد این شخصیت را ببینم و کجا می‌توانم پیدا کنم و محمود خندید و گفت: «خود من هم دنبالش می‌گردم.» و آن شخصیت هم خورشید کلاه بود در داستان یک شهر.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:870267 381.png|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعیدی رنج‌بار و پرحاصل&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مرا مارکسیست خواند===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «رمان درخت انجیر معابد را کسی آستین بالا نزد ببیند چه هست. همین طور مدار صفر درجه را جز یک نفر بچه مسلمان که من با او سازگاری ندارم. او مرا مارکسیست و کمونیست و ضدمذهب و ضدرهبری خواند و همین آدم  مرا از جایزه محروم کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===جایزهٔ ویژهٔ جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» ===&lt;br /&gt;
====نگاه بهت‌زدهٔ محمود====&lt;br /&gt;
قرار بود ‌&#039;&#039;جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران&#039;&#039; جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» سال ۱۳۷۶  به کتاب احمد محمود اختصاص یابد، اما رمان «مدار صفر درجه» ضدجنگ خوانده شد و این جایزه اهدا نشد. وزیر وقت ارشاد گفت: «من هیچ‌گاه نگاه بهت‌زده و غم‌آلود احمد محمود را از یاد نمی‌برم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جایزه را ندادند!====&lt;br /&gt;
احمد محمود از جایزهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جایزه را ندادند! چه بکنم؟! بروم با آنها دعوا بکنم؟!&lt;br /&gt;
اول عنوان کردند که برندهٔ جایزهٔ ممتاز رمان «مدار صفر درجه» است. تا لحظهٔ آخر هم تصمیم همین بود. حتی به مراسم دعوتم کردند. بیست جایزه از نفر اول تا بیستم و یک جایزهٔ ممتاز که اختصاص داشت به من. اسامی را از پایین خواندند تا رسید به من. حالا باید جایزهٔ ممتاز را اعلام می‌کردند و می‌دادند. لوحش هم روی میز بود. اما اعلام کردند خانم‌ها آقایان بفرمایید برای پذیرایی! همه رفتند بیرون. لوح را هم برداشتند بردند!&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به بهانه درگذشت او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;علت حذف من مطابق آنچه مطبوعات نوشتند اتهاماتی بود که هرچه در خودم و در زندگی خودم گشتم هیچ نشانه‌ای از هیچ‌یک از این اتهامات ندیدم. به‌نظر می‌آید که در جامعه‌ی مدنی مورد ادعای اخیر، من یکی جا نگرفته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تکه نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/&lt;br /&gt;
|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جای احمد محمود خالی بود.====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]] که کتاب [[سفر به گرای ۲۷۰ درجه]] اش، جایزه بیست سال داستان نویسی برای ادبیات پایداری را برنده شد، اما در صدر لیست کتاب‌های این حوزه «زمین سوخته» را معرفی می کند و می‌گوید: «گفته بودند احمد محمود جزو برندگان است و وقتی اسامی را اعلام کردند، اسمش نبود. همه شوکه شده بودند. وقتی دوستان خبرنگار نظرم را درباره انتخاب‌ها پرسیدند، گفتم جای احمد محمود خالی بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====رضا سرشار و جایزهٔ محمود====&lt;br /&gt;
رضا سرشار در متنی با عنوان &#039;&#039;حکایت من و حذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸&#039;&#039; این طور نوشته: «واقعیت این است که فقیر تا امروز هرگز افتخار این را نداشته‌ام که چه برای خودم و چه برای دیگران  نامه‌ای خطاب به مقام معظم رهبری بنویسم. البته از اینکه نقدم باعث وقوع چنین اتفاق مثبت مهمی شده است بسیار خوشحالم و خدا را شکر می کنم و از هر مسئولی که بر اساس نقد مذکور دستور حذف اثر مذکور را از فهرست مورد اشاره داده است صمیمانه سپاسگزارم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;حکایت من&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html| عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
====آبگوشت اوین====&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من ترجیح می‌دهم آبگوشت اوین را بخورم تا بهترین زندگی را در آمریکا یا اروپا داشته باشم. من این جایی هستم اگر بروم می‌میرم. گفته‌اند از هر نطر تأمینم می‌کنند بروم انجا کار کنم. نه می‌توانم در انجا کار ادبی بکنم و نه می‌توانم زندگی کنم، حتی در امریکا.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرزمین آدم مثل سینهٔ مادر است که به او شیر می دهد. نویسنده‌ای که از سرزمین خودش دور می شود، مثل بچه‌ای است که از سینهٔ مادرش دور افتاده باشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ادبیات اقلیمی در ادبیات احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان =ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|right|عاشقان چون زندگی زاینده‌اند{{سخ}} عاشقان در عاشقی پاینده‌اند{{سخ}} عشق از جانی به جانی می‌رود{{سخ}}داستان از جاودانی می‌رود{{سخ}}مرد عاشق نمی‌می‌راندش{{سخ}}در چراغی تازه می‌گیراندش{{سخ}}سرنوشت اوست این خود سوختن{{سخ}}شعله گرداند چراغ افروختن{{سخ}}[[ه‍.ا.سایه]] در سوگ محمود&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===آخرین بازخوانی کتاب زندگی در واپسین روزها===&lt;br /&gt;
[[محمود دولت‌آبادی]] در واپسین روزهای زندگی‌ احمد با یک شاخه گل آفتابگردان در بیمارستان به عیادتش می‌رود. احمد موقع خداحافظی از او می‌خواهد جلو برود و  بارها و بارها پیشانی دولت‌آبادی را می‌بوسد و داستان زندگی‌اش را مرور می‌کند و یک جا می‌گوید: «... و در مقطعی تو را پیدا کردم.» دولت‌‌آبادی می‌گوید: «من در عمق چشم‌هایش درخشش و قدرت یافتم. قطعا می‌دانست دارد تمام می‌کند و گویی این کتاب زندگی خودش را در کمالِ فشردگی و دقت و نظم در طول چند دقیقه بازخوانی کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===عقربه‌هایی که ایستادند===&lt;br /&gt;
بابک اعطا در مصاحبه‌ای به ساعت رومیزی اتاق کار پدرش اشاره می‌کند و می‌گوید: «من این ساعت را روی ساعت فوت ایشان ۱۰:۲۰ نگه داشتم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:واپسین روزها.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;واپسین روزهای نویسندهٔ جنوب.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===[[همسایه‌ها]]ی پربرکت===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]]ی محمود که نخستین بار در سال ۱۳۵۳ منتشر شد، آن‌چنان اقبالی یافت که به گفتهٔ بابک اعطا، پسر احمد محمود، در گفت‌ و گو با روزنامه شرق، این نویسنده که تا آن زمان مجبور بود برای تامین معاش چند کار را به طور هم‌زمان انجام دهد، با درآمد این رمان توانست به آرزوی دیرینهٔ خود برسد؛ در خانه بنشیند و فقط بنویسد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===پاتوق غروب اهواز===&lt;br /&gt;
پاتوق محمود دکهٔ کتابفروشی «رجبعلی بوستان» نبش خیابان پهلوی سابق (امام خمینی) اهواز بود. حسن ناجی، احمد آقایی، [[محمد ایوبی]] و [[سید محمود سجادی]] اغلب غروب‌ها کنار این دکه دور هم جمع می‌شدند. این دورهمی‌ها به پیشنهاد محمود جدی‌تر شد و تبدیل به جلسات ادبی و گاه سیاسی شد. هر کس نوشته‌های خودش را می‌خواند. کریم پرتو، حبیب‌الله ریخته‌گر و عبدالرضا قناد نیز در این جلسات حضور داشتند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نوجوانی و حسرت سفر===&lt;br /&gt;
احمد نوجوان  تعطیلات تابستانی را به کار کردن می‌گذراند تا کمکی برای معاش خانوادهٔ دوازده نفره باشد. آرزوی سفر تابستانه و خلاصی از گرمای نفس‌بر اهواز دست نداد تا تابستان ۱۳۲۰ که احمد با پدر راهی مشهد شد. زیارت و سیاحتی بود برای کودک سفرنرفته. اما پا نرسیده به حرم خبر می‌رسد که؛ «ارتش انگلیس خوزستان را تصرف کرده و اهواز با خاک یکسان شده.»  پدر و پسر شتابان و فلاکت‌بار از سفر باز می‌گردند و در مقابل چشمان حیرت‌زدهٔ خود اهواز را سر جای خودش می‌بینند که پاسبان‌های هندی جای پاسبان‌های خودی را گرفته‌اند. حسرت سفر بر دل احمد جوان می‌ماند و  باز هم کار تابستانه و کسب تجربه تا نویسندگی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:THTd01AQTd8MMWA4tHCEHrHU.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;کتابی که چاپ نشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]] بعد از چاپ اول توقیف شد، ۲۰ سال طول کشید. بعد از ۲۰ سال دوباره چاپ شد و دوباره توقیف شد. دلیل این ممنوعیت را دفعه اول، بار سیاسی کتاب و دفعه دوم مبتذل بودن آن عنوان کردند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باوی ساجد، حبیب|۱۳۹۶|ک= احمد محمود، ادبیات معاصر ایران در گذر زمان-۱)|صفحه۴۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:black{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;وزارت ارشاد جواب روشنی دربارهٔ انتشار مجدد &#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039; خلال دو سال که این رمان روی میز ممیزی افتاده است، نداد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===عکس سنگ‌قبر و داستانکی از تشییع جنازه و جزيیات آن===&lt;br /&gt;
[[پرونده:سنگ مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با آبی آسمان درهم شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
احمد محمود در بیمارستان‌ مهرداد تهران بستری شد و پس از هشت روز زندگی کردن در حالت اغما زندگی ابدی خود را از صبح روز دوازدهم مهر ماه سال ۱۳۸۱ آغاز کرد. پیکرش در گورستان امامزاده طاهر کرج و در کنار بزرگانى چون گلشیرى و شاملو به خاک سپرده شد.&lt;br /&gt;
مراسم تشییع جنازهٔ پیکر احمد محمود از مقابل تالار وحدت آغاز شد و عدهٔ زیادی از نويسندگان، هنرمندان، فيلمسازان، دانشجويان، فرهنگيان، دانشگاهيان و اهل ادب و هنر ايران از جمله؛ فریبرز رييس‌دانا، [[ليلی گلستان]]، [[اميرحسن چهل‌تن]]، [[منوچهر آتشی]]، جعفر دهقانی‌نسب، انور خامه‌ای، [[محمود دولت‌آبادی]]، عطاء‌الله مهاجرانی، [[ابراهيم يونسی]]، منصور اوجی، [[فيروز زنوزی جلالی]]، محمد بهارلو، اسدالله امرايی، سيدعلی صالحی، محمود معتقدی، پوران فرخزاد، غلامحسين سالمی، سيامک اطلسی، علی‌اصغر رمضانپور و مجيد صيادی در مراسم خاك‌سپاری حضور داشتند.&lt;br /&gt;
در اين مراسم [[ليلی گلستان]]، [[اميرحسن چهل‌تن]]، عطاالله مهاجرانی، [[ابراهیم یونسی]] و محمود دولت‌آبادی هر کدام کوتاه از محمود و آثارش گفتند. دولت‌آبادی گفت: «حرف خاصی ندارم؛ جز اين‌كه در عمرم، هيچ انسان محتضری را نديده بودم كه همچون احمد محمود با دليری به سمت نيستن خود برود و این جملات را از قول محمود نقل کرد؛ &#039;&#039;من خودم بودم و رسيدن به اين خودم بودن، كار ساده‌ای نيست.&#039;&#039; بله، اين امر، بسيار دشوار است و او توانست اين دشواری را به انجام نيك برساند. بايد بگويم كه بسياری از جان‌های نجيب برخوردار از تاثيرات احمد محمود به زندگی و به كار ادامه خواهند داد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تشییع جنازه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حالا مخروبه‌هایی بر جای مانده است به یادگار، هنوز جا به جا شعله‌های نفت است که سر به آسمان می‌ساید و آسمان شب آن دیار هیچگاه سیاه نیست، بل همیشه سرخ است. و حالا پانزده سال از خاموشی راوی جنوب می‌گذرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====مرگ از نظر محمود====&lt;br /&gt;
از محمود پرسیدند نظرتان درباره مرگ چیست و ایشان گفت: «نظری ندارم چون مرگ را نمی‌شناسم. تا زمانی که زندگی می‌کنم، مرگ نیست وقتی مرگ رسید، دیگر زندگی نیست. بنابراین درباره مرگ فکر نمی‌کنم.» و ادامه می‌دهد: «به هر حال مرگ می‌رسد و کاری هم نمی‌توان کرد و همان طور که شاملو می‌گوید، زندگی بی‌شرمانه کوتاه است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود]]&lt;br /&gt;
احمد علاوه بر زندان و تبعید، تجربه‌های مربوط به مرگ را به عنوان وقایع مهم زندگی‌اش یاد کرده. یکی از این تجربه‌های تأثیرگذارروی زندگی و نوشته‌های محمود، مشاهدهٔ تیرباران افسران حزب توده در لشکر ۲  زرهی  تهران در سال ۱۳۳۴ است.&lt;br /&gt;
دیگری سه حادثهٔ مختلف و سه مورد مواجهٔ خودش با مرگ است. یک بار در شط کارون در روبه‌رویی با یک کوسه که به گمان خودش به طرز ناباورانه‌ای جان در می‌برد. یک بار هنگام شنا در عرض رودخانهٔ جراحی (اطراف ماهشهر) که نفس کم می‌آورد و به سختی خود را به ساحل می‌رساند. سومی در جاده‌ای در کوه‌های لرستان که ماشین با سرعت زیاد از جاده منحرف شده اما درست در لبهٔ پرتگاه متوقف می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===زندگی در جنوب===&lt;br /&gt;
احمد اوّلین فرزند خانواده‌ٔ پرجمعیت خوزستانی بود، شش پسر (محمود، ابوالقاسم، محمد که شهادتش در اوایل جنگ بهانهٔ نوشتن زمین سوخته شد، ماشاالله و محسن) و چهار دختر. پدر و مادرش دزفولی بودند. به امید ساختن زندگی بهتر به اهواز مهاجرت کردند، به شهر نفت و فولاد. احمد در اهواز به دنیا آمد. خانوادهٔ مادری از فیلم‌سازان سنتی دزفول بودند. پدرش معمار سنتی بود و گاهی پیمان‌کاری شرکت نفت را به عهده می‌گرفت. مردی خوب و زحمتکش و دارای فکری روشن و منطبق با زمان که باید به تنهایی شکم دوازده نفر را سیر می‌کرد چون مادر خانواده خانه‌دار بود. محمود می‌گوید: « پدر و مادر نجیب و زحمت‌کشی داشتم اما از عهدهٔ تحصیل من برنمی‌آمدند. توانش را نداشتند که به آن همه بچه برسند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در دبیرستان شاپور سابق(مصطفی خمینی) دیپلم عملی گرفت. دبیرستانی که دو سال پس از تولد او توسط شرکت نفت ایران و انگلیس در اهواز ساخته شد و به وزارت معارف (فرهنگ و سپس آموزش و پرورش) تحویل شد.[[پرونده:پروانه مسافرت در زمان تبعید.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعید و سفر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]در همایش‌های حزبی اواخر دههٔ ۱۳۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. بعد از شش ماه حبس به دانشکدهٔ افسری می‌رود و هم‌زمان به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه می‌دهد و بار دیگر در پادگان دو زرهی به زندان می‌افتد. در آن‌جا از نزدیک رفت و آمدها، شکنجه‌ها، مقاومت‌ها، محاکمات و تیرباران گروه نخست افسران انقلابی، مهندس کیوان، دکتر حسین فاطمی وزندانیان دیگری را می‌بیند. پس از محاکمه همراه سه تن از دوستانش به زندان پادگان شیراز، جهرم و لار منتقل می‌شود و سرانجام به بندر لنگه تبعید می‌شود و به مدت دو سال در کسوت سرباز صفر در محل پادگان این شهر زندگی می‌کند. اواخر دههٔ ۳۰ از تبعید گناوه برگشت. محمود تمام تجربه‌ها و مشاهدات خود را از این دوره را در رمان [[داستان یک شهر]] به صورت زنده به تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
احمد  نوجوانی و جوانی خودش را این طور توصیف می‌کند: «نوجوانیِ من، بی‌قراری بود و تمکین‌ناپذیری و شر و شور داشتن. عین خروس جنگی. زمانی هم که سخت کار می‌کردم، شب‌ها گاهی تا سحر مطالعه می‌کردم و می‌نوشتم. جوانی‌ام همه چیز دارد و هیچ ندارد. پر از ماجرا و پر از هیچ! هیچ کاری را (جز نوشتن) به طور مرتب ادامه نداده‌ام.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:گواهینامه رانندگی.jpg|220px|thumb|چپ]]کار کردن را از دوران نوجوانی آغاز کرد. بعد از اتمام دوران زندان و تبعید  بیکار بود. به مشاغل متعددی روی آورد که هر کدام را بنا به دلایلی کنار گذاشت. شغل‌هایی که محمود در جوانی تجربه کرد به گفتهٔ خودش از بیست بیشتر است: کارگری، آجرتراشی،انبارداری، پیمانکار ساختمانی، پارچه‌فروشی، کارمندی دستگاه تبلیغاتی، مقاله‌نویسی، سردبیری روزنامهٔ محلی، گاراژداری ماشین‌آلات کشاورزی، کارمندی شهرداری، کار در سازمان زنان ایران، نویسندگی برنامهٔ رادیویی، کارمندی شرکت فروش هواپیماهای یک موتوره شخصی(سنسا)، تا کار در اداره رفاه و خدمات اجتماعی و قائم مقام مدیر عامل موسسهٔ تولید و پخش پوشاک در سال ۱۳۵۷. در سال ۴۲ به تهران مهاجرت کرد و در سال ۴۳ در یک کار دولتی مشغول به کار شد. ولی بعد از انقلاب به خواست خودش بازخرید و خانه‌نشینی شد تا تمام وقت به نوشتن بپردازد. شهرتش را در نویسندگی از سال ۴۸ و با داستان «زائری زیر باران» به دست آورد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:موسیو محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;موسیو پیر و خسته و تنها!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
مادام و موسیو خسته و تنها!&lt;br /&gt;
حجم کارهایش راضی‌اش نمی‌کنند. بچه‌ها که رفته‌اند پی زندگی‌شان، مسیو و مادام تنها مانده‌اند. می‌گوید: «هیچ! عمری شصت و چند ساله و این حجم ناچیز کار، اسباب شرمندگی‌ست، اما راه گریزی هم ندارم. همهٔ عمر روزی ده ودازده ساعت کار کرده‌ام تا پاسخگوی نیازهای زندگانی باشم. با همین حرف‌ها خودم را گول می‌زنم و تسکین می‌دهم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سوانح عمر===&lt;br /&gt;
====زندگی و نوشتن====&lt;br /&gt;
۱۳۱۰ تولد در اهواز، فرزند اول پدر و مادری دزفولی‌الاصل[[پرونده:خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب).jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب)]] &lt;br /&gt;
[[پرونده:خانهٔ پدری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خانهٔ پدری و [[همسایه‌ها]]!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۲۳ اخذ مدرک ششم ابتدایی از دبستان خیام اهواز، ترک تحصیل، اوّلین تجربهٔ استخدامی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ اتمام دورهٔ کارورزی آموزشگاه فنی، استعفا، ادامهٔ تحصیل در دورهٔ متوسطه{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۷ ازدواج با عمه‌زاده (طاهره خانم ناجی)  {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۹-۳۰ پایان دورهٔ متوسطهٔ شبانه در دبیرستان شاپور اهواز{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۸ آغاز فعالیت در سازمان جوانان حزب توده ایران تا سال ۱۳۳۶ و بعد از آن جدایی کامل از حزب{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۹ مشارکت در مبارزات دوران ملی شدن صنعت نفت، دستگیری و زندان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۰ سربازی و راه یافتن به دانشکده افسری ارتش اهواز و خدمت سربازی {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۲ بازداشت و شش ماه زندان و ابتلا به بیماری ریوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۳ زندان و تبعید به دلیل فعالیت‌های سیاسی در اهواز، تهران، شیراز و بندر لنگه به مدت بیش از پنج سال، چاپ اوّلین داستان کوتاه ‌‌«صب می‌شه» در مجلهٔ &#039;&#039;ایران&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۵ چاپ داستان در مجلهٔ &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۸ اتمام دوران تبعید و بازگشت به اهواز، چاپ مجموعه داستان «مول»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۹ چاپ مجموعه داستان «دریا هنوز آرام است»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ مجموعه داستان «بیهودگی»[[پرونده:بیهودگی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;.. حس می‌کنم که دارم بیهوده زندگی می‌کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود |ص=۶۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۴۵ هجرت به تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۷ چاپ مجموعه داستان «زائری زیر باران»{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۰ چاپ مجموعه داستان پسرک بومی و مجموعه داستان «غریبه‌ها»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۳ چاپ رمان [[همسایه‌ها]] {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ چاپ رمان‌ «داستان یک شهر»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۱ چاپ رمان «زمین سوخته»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:زمین سوخته.jpeg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;جایزه‌اش را ندادند!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۶۹ چاپ کتاب «دیدار» شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۰ چاپ مجموعه داستان «قصّه آشنا» {{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۱ چاپ گزیدهٔ ۲۳ داستان کوتاه در مجموعهٔ «از مسافر تا تب خال»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۲ چاپ رمان «مدار صفر درجه» {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۴ چاپ گفت و گوی لیلی گلستان با احمد محمود با عنوان «حکایت حال»، چاپ دو فیلم نامه {{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۶ چاپ ترجمهٔ رمان «آدم زنده‌دل» از «ممدوح بن عاطل ابونزال» با نام «آدم زنده»{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۹ چاپ رمان «درخت انجیر معابد»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۱ درگذشت در بیمارستان مهراد تهران  و خاک‌سپاری در امامزاده طاهر کرج&lt;br /&gt;
====زندگی و کار==== &lt;br /&gt;
۱۳۲۵ اشتغال به اوّلین شغل به عنوان کارآموز در آموزشگاه فنی آبادان (A.T.S){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۶-۳۹ گذراندن دوره‌های کارشناسی امور اجتماعی و شرکت‌های تعاونی و روستایی در ورامین، سرپرستی حوزهٔ عمرانی خرم‌آباد لرستان به مدت سه سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۰-۴۲ کارشناس امور اجتماعی در شرکت «ایتال کنسولت» جیرفت{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۳-۴۵ کارشناس آمار رئیس دفتر استانداری خوزستان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۱-۵۳ معاون اداره رفاه سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۳-۵۷ قائم‌مقام مدیرعامل مؤسسه تولید و پخش پوشاک دفتر مرکزی تهران (این مؤسسه دارای شش کارخانه تولیدی لباس جین برای کارگران شرکت نفت، راه آهن، ذوب آهن در شهرهای زاهدان، سنندج، ایلام، گنبد و تهران و ... بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۷ درخواست بازخرید و نوشتنِ تمام وقت{{سخ}}&lt;br /&gt;
====فعالیت‌های فرهنگی====&lt;br /&gt;
همکاری با تعدادی از نشریات هفتگی، ماهانه و جنگ‌های فصلی در تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
همکاری با رادیو ایران به عنوان نویسندهٔ برنامه‌های انتقادی-اجتماعی در تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
تهیه و تنظیم مطالب و چاپ نشریهٔ هفتگی سازمان زنان ایران&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سیاست سرنوشت محتوم ما است. سیاست به ما تحمیل شده، بی این‌که خودمان بخواهیم و بی این‌که آن را بشناسیم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۴۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}{{گفتاورد تزیینی|تا کی این خاک زرخیز مانندش را بزاید.}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود واقعیات را خود انتخاب می‌کرد، نمی‌گذاشت انتخاب شود. واقع‌گرا بود. رئالیستی عمیق و پرداخت‌شده داشت و تصویربردار سطحی اتفاقات روزانهٔ زندگی نبود. او غوغای پرخروش خود را که قابل تشبیه به جریان رود کارون است، با ظاهری خاموش ابراز می‌کرد. این شخصیتی است که مینو فرشچی از محمود به تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی او را کسی می‌داند که میهن‌اش را عاشقانه دوست داشت و در راستای غرور و حرمت ملتش گام برمی‌داشت. فروتنی محمود نشأت گرفته از روح و شخصیت جنوبی او بود و از تابش سرخ خورشید که به رگ و خون شرقی تابیده می‌شود. او صاحب زندگی زیبایی بود که شایستهٔ زندگی یک هنرمند بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
::&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هنرمند باید حتماً ایدئولوژی داشته باشد. باید حتماً برای خودش جهان‌بینی مشخصی داشته باشد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
محمود به نقش فرهنگی پدر در خانواده این طور نگاه می‌کرد: «پدر خانواده باید یاد بگیرد وقتی وارد خانه می‌شود، حداقل یک روزنامه زیر بغلش باشد.» با این راه به بچه‌اش یاد می‌دهد که دست‌کم روزنامه بخوانند چون بچه، خواندن را از پدر یاد می‌گیرد. وقتی با روزنامه به خانه می‌روی، یعنی به خواندن ارج می‌گذاری.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;زبان باید بتواند فضا بسازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۱۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
داستان تعریف حرکت نیست، تعریف است در حرکت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۱۲۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;   &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====علایق احمد محمود====&lt;br /&gt;
بابک اعطا از علایق پدرش می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در کنار علاقه‌اش به نوشتن و خواندن، سرگرمی‌های دیگری هم داشت؛ از جمله فوتبال. از فوتبال خوشش می‌آمد. طرفدار تیم خاصی نبود و فقط طرفدار تیم ملی بود. در سررسیدش تاریخ بازی‌های ایران را می‌نوشت که در آن ساعت‌ها با کسی قرار نگذارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او به جز فوتبال سینما را هم دوست داشت. سینما را بسیار خوب می‌شناخت و می‌توانست سینماگر خوبی شود. در جوانی فعالیتش را به نوعی با سینما آغاز کرد ولی مسیر برایش باز نبود و پشتوانهٔ مالی هم نداشت. فیلم‌های خوب را می‌دید ولی پیگیر کارهای یک فیلم‌ساز خاص نبود. نقاشی را هم بسیار دوست داشت و خیلی خوب نقاشی می‌کرد البته برای خودش. زبان انگلیسی و ایتالیایی را خیلی خوب می‌دانست و کلا ذهنی هنری داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
احمد محمود را به عنوان پدر داستان‌نویسی اجتماعی می‌شناسند. محمود تا مدتها عضو فعال کانون نويسندگان ايران بود و سپس به انشعاب شورای نويسندگان و هنرمندان ايران پيوست. او که به خاطر زبان و لحن صميمانهٔ آثارش، مخاطبی عام داشت، علاوه بر داستان‌نویسی تلاش‌هايی نيز در جهت نوشتن فيلم‌نامه کرد. اولين و آخرين فيلم نامه ساخته شده‌اش آب ( ۱۳۵۳ - حبيب کاوش) نام داشت. او اين فيلم‌نامه را بر اساس داستاني از خودش، نوشته بود. دو فيلم‌نامهٔ ديگر او؛ «پسران والا» و «ميدان خاکي» در سال ۱۳۷۴ به چاپ رسيد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راسخون،احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/|عنوان =احمد محمود}} &amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
====جایزهٔ احمد محمود====&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|«حکایت حال» هم «نشان احمد محمود» گرفت.]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|«یک پروندهٔ کهنه» اولین جایزهٔ احمد محمود را برد.]]&lt;br /&gt;
این جایزه در سال ۱۳۹۶ توسط «محمد کامرانی»، «محمد حسن شهسواری» و «مهدی یزدانی‌خرم» بنا نهاده شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نشان احمد محمود&lt;br /&gt;
[[پرونده:5c3051e77cca6.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|لیلی گلستان و نشان جایزهٔ احمد محمود]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:5c3051e77cca6.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;محمود دولت آبادی گفت: آقایان مسؤولان فرهنگی، شما تقویم هستید ما تاریخ هستیم.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تقویم&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://honarland.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%DA%86%D9%87-%DA%AF/|عنوان =محمود دولت آبادی : آقایان مسؤلان فرهنگی ، شما تقویم هستید، ما تاریخ!|ناشر = سرزمین هنر|تاریخ انتشار= ۲۶اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۱مهر۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;]]در دومین دوره‌ جایزه ادبی احمد محمود که با حضور نویسندگان، منتقدان و مخاطبان ادبیات، با شکوه‌تر از دورهٔ اول برگزار شد، در ابتدای جلسه مهدی یزدانی‌ خرم افزودن «نشان افتخار محمود» به این برنامه را اعلام کرد. این نشان هر سال به انتخاب هیأت مؤسس  به کسی تعلق خواهد گرفت که گام بزرگ و مهمی بر شناساندن احمد محمود و آثارش برداشته است. در این جلسه داوران هر دو بخش، [[لیلی گلستان]]، [[محمود دولت آبادی]] و خانواده احمد محمود حضور داشتند. &lt;br /&gt;
این نشان برای اوّلین بار به [[لیلی گلستان]] به خاطر چاپ کتاب «حکایت حال» تعلق گرفت که شامل مصاحبه‌هایی با احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
تندیس احمد محمود&lt;br /&gt;
جایزه دومین دوره جایزه احمد محمود شامل تندیسی ساخته رضا قرباغی و یک میلیون تومان پول نقد بود. تندیس دومین جایزه ادبی احمد محمود به کتاب «زخم شیر» نوشته صمد طاهری انتشارات نیماژ تعلق گرفت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تندیس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:N00270103-r-b-019.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|فرزندان محمود در مراسم جایزه احمد محمود]]&lt;br /&gt;
====بزرگداشت احمد محمود در اهواز====&lt;br /&gt;
[[پرونده:دهه هشتاد احمد محمود در خانه پسرش در محله گلستان اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|احمد محمود در خانهٔ پسرش در محله گلستان اهواز]]مراسم بزرگداشتی در هفتادمین سالروز احمد محمود در خوزستان برگزار شد. در این مراسم وزیر وقت «عطاالله مهاجرانی»  در باب شخصیت و آثار محمود سخنرانی کرده بود. محمود در این مراسم خرسند بود و گفته بود: «مردم خوزستان هیچ کدام کم نگذاشتند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
====داریوش مهرجویی====&lt;br /&gt;
رمان‌هایی که از او خواندیم جزو اندک رمان هایی بود که خوشم آمد. آنها از نظر ساختار، شخصیت‌پردازی، روند قصّه، تکنیک‌های به کار برده شده و حتی نثر روانش مورد توجه مردم قرار گرفتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;قلمرنج&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان =قلمرنج” احمد محمود” به نمایش درآمد}} &amp;lt;/ref&amp;gt; 	&lt;br /&gt;
====محمدعلی سپانلو====&lt;br /&gt;
سپانلو او را یکی از بنیانگذاران مکتب خوزستان در تاریخ ادبیات داستانی می‌داند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====حسن میرعابدینی====&lt;br /&gt;
حسن میرعابدینی با تعابیر خودش از محمود در کتاب پنج جلدی «صدسال داستان‌نویسی در ایران» که یکی از ماندگارترین کتاب های نقد حرفه ای در عرصه ادبیات داستانی ایران است، یاد می‌کند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[عبدالعلی دستغیب]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در تاریخ ادبیات داستانی ایران تکرار ناشدنی است. احمدمحمود، نویسنده‌ای محجوب و مهربان و در عین حال گوشه‌گیر و شریف بود. هیچ‌گاه به یاد ندارم که از کسی سعایت کند. در جایزه بنیاد گلشیری که حضار برای او کف می‌زدند با نهایت تواضع جایزه را پس داد تا بنیان مالی بنیاد بیشتر شود. اوج تواضع او را با عمق جان درک کرده‌ام و برای احترام به او و داستان‌هایش کلاه از سر برمی‌دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;احمد محمودی که من می‌شناسم بسیار متکی به خود، مستغنی، دردمند و اصیل است. او که به بهای رنج‌های عمیق و کوشش‌های پیگیر به این مرتبه رسیده و در حوزهٔ قصّه‌نویسی معاصر ایران، آوازه‌ای بلند دارد، اکنون نیز همان مرد رنج‌دیدهٔ غمگین است که کاری به کار دیگران ندارد. در خلوت خویش کار می‌کند و می‌کوشد آثارش را به مرتبهٔ بلندتری برساند. گرچه بیشتر ناقدان ادبی ما دربارهٔ کار محمود خاموش مانده‌اند، با این همه، آثار او راه خود را در میان جامعه باز کرده و به زبان و دل و گوش مردم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[فیروز زنوزی جلالی]]====&lt;br /&gt;
حتی در غم‌انگیزترین صحنه‌های آثار محمود رگه‌های طنز به چشم می‌خورد. این یکی ازشاخصه‌های نویسندگان بزرگ دنیا است؛ طنز تلخ و گزیده‌ای که در آثارشان به چشم می‌خورد. این طنز که بسیار هم پنهان است در جای جای آثار محمود به چشم می‌خورد. محمود در آثارش بسیار شفاف عمل می‌کرد. او تجربیات خود و آنچه را واقعاً احساس کرده بود در نهایت نیرومندی و با زبانی ساده بیان می‌کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[رضا امیرخانی]]====&lt;br /&gt;
با اندیشهٔ پشت هیچ کدام از کارهای سترگ محمود همسو نیستم، اما ستایشش می‌کنم، به خاطر نگاه جامعش، به خاطر نگاه آزادش. او به ادبیات خیانت نکرد و همواره آواز خواند؛ نه جیغ زد و نه زنجموره کرد. محمود ویژگی عجیب دیگری نیز دارد.شخصیت‌های برجستهٔ رمان‌های ایرانی عمدتاً در کنجی تاریک پنهان بوده‌اند تا نویسنده‌ای آنها را بیابد؛ گل‌محمد، زری و یوسف... اما محمود شخصیت‌هایش را ازمیان ما پیدا می‌کرد.نوذر را می‌گویم. زنده‌ترین و دم‌ دست‌ترین شخصیت ایرانی. کسی که هر روز می‌بینیمش. نوذر میان ما می‌زید و محمود او را دوباره به ما نشان داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[کاوه گوهرین]]====&lt;br /&gt;
محمود به باور من یکی از آن آزادگان مرد بود، کسی که بعد از زمین سوخته همیشه هم بدین سبب و هم به خاطر توانایی بالایش در داستان‌نویسی –در دل و بر زبان و قلم-او را ستوده‌ام و عمیقاً برایش احترام قائلم. &lt;br /&gt;
زمین سوختهٔ او اثری واقعیت‌گرایانه و همدلانه با دفاع مقدس ما –هر چند با نظرگاه یک فرد غیرمذهبی- بود. در مدار صفر درجه او متاسفانه چرخشی عمیق و مجدد به سوی گرایش‌های مارکسیستی خود کرده و با دوری از اصول مسلم واقعیت‌گرایی، واقعهٔ عظیم انقلاب اسلامی را به شکلی کاملاً تحریف‌آمیز به تصویر کشیده است. درخت انجیر معابد رمانی است که در آن در قالب نقد خرافات مذهبی، بخش عظیمی از جامعهٔ مذهبی ما زیر سوال برده شده، اما روشنفکران مذهبی از جامعهٔ مذهبی، حتی در کسوت روحانی، مورد تایید قرار گرفته‌اند. [[همسایه‌ها]]ی او به لحاظ تصاویر غیراخلاقیِ مطرح شده در آن، قابل توصیه به مردم و به ویژه نسل جوان نیست.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آدم‌های داستانش در جهانی که می‌سازد دنیا می‌آیند، نفس می‌کشند و زندگی را شروع می‌کنند. نومید می‌شوند، شادند، پیروز می‌شوند، زخم می‌خورند، سرخوش به دنبال زندگی تقلا می‌کنند و شکست می‌خورند. او دارد می‌نویسد.{{سخ}} «فرزین شیرازی»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;    &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====[[مهدی قزلی]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود صاحب و دارنده افتخاری به نام «اوّلین روایت‌گر» از جنگ تحمیلی به عنوان رویدادی مهم و قابل اعتنا در تاریخ ایران زمین است. وقتی احمد محمود کتاب زمین سوخته را می‌نوشت، نویسندگان دیگری هم بودند که می‌توانستند راوی جنگِ ما باشند، ولی این افتخار نصیب محمود شد که در آن بحبوحه جنگ و تردیدی که به قلب و قلم برخی نویسندگان و روشنفکران در دفاع از ایران افتاده بود، با جسارت، زمان‌مند و مکان‌مند، این اوّلین رمان جنگ را نوشته است. زمین و زمان این سرزمین نسوخت و ایران سربلند ماند  و امثال احمد محمود در این سربلندی سهیم‌اند با سطور مسطورشان. ما در بنیاد شعر و ادبیات داستانی پایِ هر نویسنده و شاعر باشرفی که در اندیشه حفظِ هویت ملی است می‌ایستیم و چنان که آنان با به جان خریدن تهمت‌ها و برچسب‌ها از نوشتن باز نایستادند و راوی ایران شده‌اند، ما هم سپاس‌گزار و قدردان غیرت و شرف‌شان خواهیم بود. راوی زمین سوخته، زنده‌یاد احمد محمود یکی از آن‌هاست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ابراهیم زاهدی مطلق==== &lt;br /&gt;
حالا دیگر زمین من است سوخته و خاکستر شده که نویسنده‌ای باید برای خداپرستی‌اش پیش منِ روزنامه نگار قسم بخورد که: «آقای زاهدی! والله ما هم مسلمانیم... والله ما هم خدا را قبول داریم.... والله ما هم کشورمان را دوست داریم. والله...» ای نویسنده محترم! اشهد انک تو مرد باشرفی بودی؛ خصوصا در زمانه‌ای که شرف، گوهر نایابی شده است که به جای  دست‌ها و قلب‌های فرزندان آدم، فقط از زبان‌های‌شان شُرّه می کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[شهریار عباسی]]====&lt;br /&gt;
شهریار عباسی با ارجاعات بینامتنی مرتبط با آثار زنده یاد احمد محمود حرفش را آغاز می‌کند: «با سرفه می‌خندد و به سیگار پک می‌زند و می‌گوید: هر کس سهمی از عمر دارد و اگر از دست برآید باید چنان زیست که تلخ نباشد یا تلخی برای دیگران فراهم نیاید.»&lt;br /&gt;
«تگ گرما شکسته است. روزهای اول پاییز است. چهره‌ی شهر عوض شده است. احمد پس می‌کشد و تکیه می‌دهد به این دیوار ابدی و سکوت می‌کند. دلش نمی‌خواهد باور کند چه شده است. هرچه ما وراجی می‌کنیم، احمد سکوت می‌کند. جان از دست و پایش بریده است، ولی انگار زیر لب می‌گوید: کاش...»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با احمد محمود،نویسندهٔ باشرف}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====یوسف عزیزی بنی‌طُرُف====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ رمان‌نویسی ایران شخصیتی خودساخته است. وی در این عرصه خوش درخشید و تا سالیان سال نامش در عرصهٔ داستانی زبان فارسی پایدار خواهد ماند. اما به گمان من احمد محمود بافت اجتماعی شهر اهواز را در آثار ادبی خود به خوبی نشان نداده است. ما در آثارش قهرمان عرب نمی‌بینیم و اگر هم باشند آدم‌های فرعی‌اند. البته استثناهایی هم وجود درند که به قاعده و لایه‌های پایین جامعه نظر داشت، اما می‌توانست فضای دید خود را وسیع‌تر بگیرد و عمیق‌تر نگاه کند و توده‌های عرب را هم ببیند و به نسبت وجود فیزیکی و اجتماعی  و تاریخی‌شان در اهواز و خوزستان آنان را در آثار خود به تصویر بکشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;او به نیکی در یاد تاریخ خواهد ماند. جویبار زیبای نوشته‌هایش هم چنان آرام آرام جاری خواهد ماند. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
حسن خلق و درستی شخصیت محمود به عنوان اخلاق کلاسیک جامعه که در روزگار جدید بسیار نایاب و روز به روز نایاب‌تر می‌شود. افراد همانی نیستند که هستند. اما احمد محمود همانی بود که به واقع بود. هرگز ندیدم در امری ریا کند و در کاری که می‌خواهد انجام دهد چهره‌های گوناگون به نمایش بگذارد. شخصیت احمد محمود را هم به جرات می‌توانم بگویم بی‌نظیر بود. او حتی در اموری که به نظر می‌آمد خوشایند نباشد و مردم معمولا پنهان می‌کنند مقیّد این امور نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمد ایوبی]]====&lt;br /&gt;
هر کس به جای محمود بود با این فشارهای سیاسی نوشتن را رها می‌کرد.داستان‌های جذاب همیشه یک منتقد دارند که به واسطهٔ آن نویسنده دیده می‌شود. هیچ وقت آثار محمود نقد نشد و اگر شد نقدی مغرضانه بود و هر کس دیگری بود از نویسندگی زده می‌شد.  محمود انسان والایی بود. حسادت نداشت و خرده حساب‌هاا که بعضی از هنرمندان با نویسندگان داشتند نداشت.می‌گفت اگر کسی خوب کار کند جا برای فعالیت همه هست. خیلی‌ها علاوه بر این که از مکتب نویسندگی او خیلی چیزها یاد گرفتند از مکتب انسانیت او بیشتر یاد گرفتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز و گاهی با رسوایی و بدنامی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====[[مصطفی مستور]]====&lt;br /&gt;
داستان‌های محمود از جنس هنر معطوف به هنر نیست. جهان داستان‌های محمود آکنده از مفاهیم سیاسی، اجتماعی انسانی است. که او را کنار چوبک، آل‌احمد، هدایت و دولت‌آبادی می‌نشاند. با این همه، فرم و صورت در کارهای او همواره شانه به شانه با نگاه انسان‌مدار او جلو آمده است. داستان‌های محمود اکنون گنجینه‌ای از واژه‌ها تصویرها و فضاهایی است که باید به گونه‌ای مدرسه‌ای مورد تأمل و دقت قرار گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدرضا بایرامی]]====&lt;br /&gt;
کمتر نویسنده‌ای است که بتواند شخصیت‌هایی به عالم ادبیات معرفی کند که به راحتی از یاد نرون اما محمود این قدر را دارد. او یکی از بزرگ‌نرین نویسندگان طول تاریخ ادبیات ماست. قوت تصاویر، قدرت توصیف، روانی نثر، صفحه‌چینی‌ها و برش‌های استادانه و به خصوص برآمدن از پس صحنه‌های شلوغ و حتی بسیار شلوغ، از امتیازهای آثار اوست. او به طور ذاتی نویسنده بود. اهل حرافی و حکم صادر کردن و دادِ سخن دادن در تئوری‌های ادبی و غیره نبود. من یک بار در خانه‌اش به دیدنش رفتم. محمود به گرمی ما را پذیرفت. در خانهٔ کلنگی و و بسیار کوچکش. در اتاق کوچک محل کارش که تخت و بخاری گازی نصف آن را اشغال کرده بود، به زحمت جایی برای نشستن پیدا کردیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====فرج سرکوهی====&lt;br /&gt;
احمد محمود از انگشت شمار نویسندگان ایرانی است که رمان چند صدائی خلق کرده است. آدم‌های داستان‌های محمود نه از یک لایه کم شمار نازک جامعه که از بستر گسترده و متنوع زندگی برخاسته اند، با ذهنیت متمایز خود می‌اندیشند و عمل می‌کنند، از روان شناسی فردی متمایز برخورداراند و با لحن و زبان خود سخن می‌گویند. بهترین داستان‌های محمود نه از یک منظر و نگاه، که از منظرهای گوناگون روایت می شوند و در روایت‌های او هیچ چیز و هیچ کس در مرکز داستان نیست.&lt;br /&gt;
آثار محمود از منظر دیالوگ نویسی نیز از نمونه‌های درخشان در ادبیات معاصر فارسی است. در دیالوگ‌های هر آدم داستان‌های محمود می توان روان شناسی فردی، ذهنیت، شخصیت، فرهنگ و پایه اجتماعی او را بازشناخت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدائی فارسی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[احمد دهقان]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ داستان‌نویسی، یک معلم و مرشد بی‌ادعا بود. او در داستان نویسی خیلی بدی دید. وقتی که باید او را می دیدند، به عمد نادیده‌اش گرفتند. منی که نویسنده هستم، می‌فهمم نادیده گرفتن آدم، وقتی که باید دیده شود، چقدر زجرآور است. او تنها بود. تنهای تنها و بی‌ادعا. «زمین سوخته» با این که اوّلین رمانی است که درباره جنگ هشت ساله نوشته شده، اگر نگوییم بهترین، یکی از بهترین‌هاست. حداقل برای من که درباره جنگ خیلی خوانده‌ام و کمی هم بوی گند باروت خورده زیر دماغم، می‌توانم بگویم توصیف‌های او از خیلی‌ها برای این که این رمان را بی‌ارزش جلوه دهند، گفتند یک گزارش واقعی و مستند است و نفهمیدند که آن قدر احمد محمود این رمان را خوب و تأثیرگذار نوشته که آنها گمان می کنند واقعی است. او در همان زمان آموزگار خیلی از داستان‌نویسان بود، بی آن که ادعایی داشته باشد و بی آن که کلاس درسی داشته باشد. کتاب‌هایش، خلق و خو و رفتار و صداقت بی پایان و گفته‌هایش آموزنده بود. این‌هاست که آدمی را وادار می‌کند به احترامش کلاه از سر بردارد و صمیمانه دوستش بدارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:کاکل نخل.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پایان زمین سوخته&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]   &lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|محمود در نوشتهٔ کوتاهی به‌سال ۱۳۷۳ چنین شروع به معرفی خود می‌کند:&lt;br /&gt;
چهارم دی‌ماه ۱۳۱۰ در اهواز به‌دنیا آمده‌ام. حالا شصت‌ و سه‌ ساله هستم، عمری دراز و دستی کوتاه. در جوانی گرفتار امر سیاست شدم و بعد زندان و زندان و تبعید. سال ۱۳۳۶ که رها شدم وضعیت دگرگون شده بود. با همهٔ اشتیاقی که داشتم نشد و نتوانستم، به تحصیل ادامه دهم. پس نیمه‌درس‌خوانده باقی ماندم. بی‌قراری و ناسازگاری وجوه مشخص روزگار جوانی من بود، همین بود که در هیچ کاری نتوانستم پایدار باشم. اگر بنا باشد مشاغلی را که داشته‌ام تعداد کنم از بیست می‌گذرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من کماکان نویسنده‌ای معنقد به عدالت اجتماعی هستم و پایبند به مؤلفه‌های اجتماعی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
هر نویسنده‌ای تا دوران پیری از روزگار کودکی، نوجوانی و جوانی‌اش تغذیه می‌کند. یعنی این تأثیر آن‌قدر نیرومند است که همیشه به هنگام نوشتن آدم زیر نفوذش است.اول این که من این دوران را در خوزستان گذرانده‌ام، دوم این این که به نظر من جنوب و به خصوص خوزستان سرزمین حوادث بزرگ است. مسئلهٔ نفت، مهاجرت و مهاجرپذیری، رودخانه‌های پرآب، نخلستان‌های بزرگ.... سوم این که جنوب را خوب می‌شناسم. مردمش را خوب می‌شناسم. به هر حال جنوب برای من وزن بیشتری دارد و فکر می‌کنم مسئلهٔ اقلیمی بودن حوادث و آدم‌ها معنی‌اش این نیست که دربند اقلیم بماند و همان جا خفه شود، می‌شود از اقلیم مملکتی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===در خصوص رمان ایرانی===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkblue&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;من داستان‌نویسی را یک امر جدی می‌دانم. داستان مجموعه‌ای از رسایی‌ها، نارسایی‌ها، کجروی‌ها، درست اندیشیدن‌ها، تفکرات، عملکردها و محیط و فضای انسان‌ها را مطرح می‌کند تا انسان به خلق مجدد خود و هستی خود با شک، تأمل و با تردید، با نفی و با اثبات نگاه بکند. تا شاید از درون تعریف پیراسته و آراستهٔ خودش و در برابر تصویر «لُبّ هستی» به شناخت بهتری از خودش برسد.&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۱۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;     &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}} &lt;br /&gt;
محمود در بخشی از پاسخ به پرسش‌های بخش فارسی «دانشگاه جامعه ملیه اسلامیه دهلی نو» هندوستان به برخی از مشکلات داستان‌نویسی در ایران اشاره کرده؛ رمان ایرانی به دلیل جوان بودن، سانسور و مشکلات طاقت‌شکنی که در راه رشد و تکاملش هست هنوز از پختگی لازم برخوردار نیست. عمده مشکلاتی که در رمان و نیز در داستان کوتاه داریم و همه به نوعی گرفتارش هستیم اینهاست:{{سخ}}الف. ضعف در ساختمان داستان{{سخ}}ب. شلختگی در زبان{{سخ}}ج. درازنفسی و پرگویی{{سخ}}د. تحریف در تاریخ و مصلحت‌اندیشی{{سخ}}و. ساده‌انگاری و ساده‌اندیشی. در این مورد، فی‌المثل بسیار دیده شده که فقرنگاری فیزیکی به جای کالبدشکافی فقر نشسته است.{{سخ}} شاخه‌ای از داستان‌نویسی ما گرفتار یک بیماری دیگر است که وجه مشخصهٔ آن پیچیده‌نویسی عمدی است به عنوان تکنیک. این شاخه غالباً حرفی برای گفتن ندارد و اصولاً معتقد است که داستان فقط تکنیک است و لاغیر! مشکل می‌نویسند اما فقیر هستند و ماهیت خود را زیر چتر تکنیک پنهان می‌کنند. پیوسته از «نو» دم می‌زنند ولی حرف‌های کهنه‌شدهٔ غرب را ارائه می‌دهند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
از آن طرف امروز گرفتار کاغذ گران هستیم. تاجر شب خوابید، صبح بیدار شد، ثروتش چهار برابر شد. گرفتار چاپ گران هستیم. گرفتار سلیقه هستیم بدتر از سانسور. &amp;lt;span style=&amp;quot;color:Blue{{{1|}}};background:Gold{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باسوادان ما هنوز ضرورت خواندن کتاب را حس نمی‌کنند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; گرفتار بحران کتاب هستیم. امروز تیراژ پنج‌هزار جلد برای خیلی‌ها آرزو شده است و این یعنی از بین رفتن ناشر و نویسنده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
در تریلوژی همسایه‌ها، داستان یک شهر، بازگشت ( از مجموعه داستان دیدار)، اگر از [[همسایه‌ها]] حرکت کنیم و برسیم به مدار صفر درجه می‌بینیم که [[همسایه‌ها]] را بیشتر با نوعی غریزه و کمتر شناخت نوشته‌ام، در حالی که [[مدار صفر درجه]] را بیشتر با شناخت داستان و کمتر غریزی نوشته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نگاه محمود به دیگران===&lt;br /&gt;
====[[غلام‌حسین ساعدی]]====   &lt;br /&gt;
محمود از ساعدی به عنوان نمایش‌نامه‌نویس یاد می‌کند که زود از دست رفت و تاسف همه را برانگیخت. کارهای ساعدی را می‌پسندید و معتقد بود به راحتی با آنها می‌توان ارتباط برقرار کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;       &lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
دولت‌آبادی نویسنده‌ای زحمت‌کش است. نوشتن برایش زندگی است. خواننده می‌تواند با کلیدر ارتباط برقرار کند و از این نظر موفق است. اما من جای خالی سلوچ را بیشتر می‌پسندم. سایهٔ سنگین این «سلوچ»ی که در آغاز داستان رفته، تا انتهای داستان همه جا هست و این یک کار هنرمندانه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
در پاسخ به این سوال [[لیلی گلستان]] که محتوای داستان‌های [[آل‌احمد]] را نمی‌پسندید یا سبک نوشتن او را می‌گوید: «حرف دربارهٔ ساختمان و شکل داستان‌های آل‌احمد است. داستان‌هایش شتابزده هستند که من خیلی نمی‌پسندم. غالب آنچه آل احمد به عنوان داستان نوشته، فرصتی برایش فراهم آورده تا انتقاد کند و مقاله قالب بهتری است برای این کار. حضور آل احمد در داستان‌هایش کاملاً مشخص است و در حقیقت شخصیت‌های داستانی را به خدمت گرفته است تا افکار خودش را بیان کند که خوب است، به شرط آن که سهم سایر عناصر داستانی نیز ملحوظ شود. در داستان‌هایش آفرینش کم است، زبانی هم که در داستان به کار می‌گیرد به نظر من مناسب داستان نیست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====[[صادق چوبک]]====&lt;br /&gt;
کار چوبک، زنده، پرحرکت و رنگارنگ –نه رنگین- است. داستان در دست چوبک نرم است و در بیان خشن. چوبک در روایت داستان خونسرد و بی‌طرف است. اما در انتخاب موضوع هیچ نویسنده‌ای را ندیدم که به اندازهٔ چوبک یک‌سویه نگاه کند و در حقیقت در انتخاب جانبگیر باشد. تنها زشتی، کثیفی و پلیدی ببیند.  نمود یکسونگری در چوبک چنان است که انگار نهادی است.  مثل کسانی نیست که فقر و فلاکت را بر کارشان سوار می‌کنند، ذاتی است. گفته می‌شود: «دیدن پلیدی از تفکر و فلسفهٔ چوبک مایه می‌گیرد.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
چوبک با دخالت و استبداد کامل محدوده‌ای از پلشتی را انتخاب می‌کند، زیبایی‌زدایی‌اش می‌کند و بعد کنار می‌کشد و با خونسردی روایت می‌کند و خواننده را به دام می‌اندازد تا بدون یک دم تنفس پاک، زجر بکشد. اما چوبک در محتوا هر چه هست داستان را خوب می‌نویسد. بعد از سی سال هنوز تأثیر «چرا دریا طوفانی شد» را یادم می‌آید و تأثیرش را حس می‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[رضا براهنی]]====&lt;br /&gt;
براهنی بامطالعه و باسواد است و پرکار، اما گاهی به شدت دیکتارتور است و با حبّ و بغض، که همین به کارش لطمه می‌زند. گاهی شمشیر را از رو می‌بندد و گاهی هم با محبت اظهار لطف می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;حکایت حال گفتگو با احمد محمود|لیلی گلستان| نشر معین]&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====[[صادق هدایت]]====&lt;br /&gt;
داستان‌های هدایت را خیلی می‌پسندم. هر دست‌به‌قلمی در مملکت ما آثار هدایت را باید خوانده باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۵۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===احمد محمود و میلان کوندرا===&lt;br /&gt;
محمود در پاسخ به این سؤال که از آثار ميلان كوندرا به دلیل ضد كمونيست بودن کوندرا است که خوشش نمي‌آيد، صریحاً اعلام کرده که: «اصلاًً من كمونيست نيستم كه او ضد كمونيست باشد و مـن از او بـدم بيايـد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
این که به من بگویند این جوری بنویس یا آن جوری بنویس اصلاً زیر بار نمی‌روم. وقتی از فلان نظریه استفاده می‌کنم که در من درونی شده باشد. اگر نشود استفاده نمی‌کنم حالا کوندرا باشد یا هر کس دیگر. او برای خودش تئوری‌هایی دارد. من هم برای خودم تئوری‌هایی دارم. من خودم را کمتر یا بالاتر از او نمی‌دانم. او دارای یک شخصیت است و من هم دارای یک شخصیت هستم. از کارش خوشم نمی‌آید و وقتم را صرف آثارش نمی‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
محمود در جوانی وابسته به سازمان جوانان حزب توده بود، به گفتهٔ خودش در آن زمان اين تنها حزبـی بـود كه به سمت طبقات محروم حركت می‌كرد. اما از سال ۱۳۳۶  ارتباطاتش را با حزب قطع کرد. محمود ظاهراً قائل به جدا کردن سیاست از «واقعیت داستانی» نیست. محمود بنا به تعبیر همینگوی، «سیاست» را به عنوان راه فرار انتخاب نکرده است؛ زیرا او هم «موضوع» را می‌شناسد و هم «نوشتن» را می‌داند. احمد محمود اگرچه هرگز نتوانسته بود خود را از سیاست دور نگه دارد، اما توجه مطلق او به صناعت داستان و رمان و ساخت آنها کاملاً مشهود است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود در سال ۷۲ در جواب نامه‌ کسی که برایش نوشته بود اگر مدار صفر درجه به سیاست روز آلوده نشده بود بهتر بود، می‌نویسد: «من با این باور خیلی موافق نیستم. آدم‌ها و حوادث، از ابزار کار نویسنده‌ هستند. من چطور می‌توانم آدم‌های امروز سرزمین‌ام را، جدا از سیاست تعریف کنم و مدعی باشم که حق مطلب را ادا کرده‌ام؟» او نامه‌اش را با این جمله تمام می‌کند که «اصلاً خود جدا کردن سیاست از ادبیات اگر که صادقانه هم باشد، نوعی سیاست است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نامه‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
احمد محمود عضو کانون نویسندگان و از امضاکننده‌گان  بیانیهٔ ۱۳۴ با عنوان «ما نویسنده‌ایم» بود. در سال ۱۳۷۳ تعداد صد و سی و چهار نویسنده از اعضای کانون نویسندگان ایران طی یک نامهٔ سرگشاده خواستار آزادی اندیشه، بیان و نشر آثار خود شده و به سانسور اعتراض کردند و از حضور صنفی خود به عنوان کانون نویسندگان ایران خبر دادند. &lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
{{بلی}}هر نسلی باید تجربه خودش را بکنه و سرش هم به سنگ خودش بخوره.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان سیاست نیست، در خدمت پرولتاریا هم نیست. داستان باید مثل شعبده‌باز باشد! حرف نباید بزنه، نشان باید بده – عمل در حرکت – همین! {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان، گزارش درد آدم‌ها نیست!(مدار صفر درجه){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}این روزها مرگ، همه جا سایه انداخته‌است. من حتی به نامه‌رسان اداره هم نمی‌گم نامه‌های اداری را ببره. می‌ترسم تا از اداره می‌زنه بیرون، کشته بشه و تمام عمر پشیمون باشم … از زن و بچه‌ش خجالت بکشم!(زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}جنگ‌زده مثل مهمون سه روز اول محترمه. بعد مثل مرده یواش یواش بو می‌گیره و می‌شه سربار جامعه.(زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم عین علف هرزه است و خیلی زود به همه چیز عادت می‌کند.(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}خیلی از چیزهای بی‌اهمیت برای زندگی ضروری است. اصلاًً مجموعه ای از چیزهای به ظاهر بی‌اهمیت، زندگی را تشکیل می‌دهد. زندگی یعنی همین!(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}حالا می‌توانستم بفهمم که خشن‌ترین قیافه‌ها، جدی‌ترین کارها و نابود کننده‌ترین دردها فقط می‌تواند یک شوخی باشد، یک شوخی گذرا.(زائری زیر باران){{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم اگه بخواد حرف نزنه، اگه بخواد از هر کس و ناکسی حرف بشنفه، به یکی چیزی نگه که قابل نداره، به یکی چیزی نگه که کار دست آدم می‌ده، اون یکی مزلفه و دهن به دهن شدن باهاش عاره، اون یکی لباس دولت تنشه، که باید سرمون رو رو یه خشت بذاریم و بمیریم.(از مسافر تا تب‌خال){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}شش سال کافی است که زندگی آدم این همه تغییر کند؟ عجب آدم کودنی هستی … یک لحظه هم کافی است فقط یک ثانیه …(سه کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}وقتی که حرف‌ها تو مغز آدم جوش می‌زنن و تو دل آدم آتیش می‌ندازن، همه گرم و گیران ولی همچین که از دهن بیرون ریخته شدن و گرمای خون ازشون گرفته شد و رفتن تو قالب کلمات، همه سرد و یخ زده می‌شن.(غریبه‌ها و پسرک بومی){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}یهو خراب می‌شی مثل یک ساختمون، مثل یه عمارت که رو لجن بنا شده باشه. صدای خراب شدن خودتو می‌شنفی … چطور بگم؟ … می‌شنفی که یه چیزی تو دلت خراب شد. رو هم ریخت. رو هم! اون وقت دیگه تو هیچی نداری … نه دستی که نوازشت کنه … نه اعتماد و نه … می‌دونی مرد … اون وقت از خودت بیشتر از هر کسی بدت می‌یاد … دلت می‌خواد که دنیا رو سرت خراب بشه…(غریبه‌ها و پسرک بومی)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تأکیدها===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نویسنده باید آدم های داستانش را بشناسد، نه فقط آن چه را که انجام می دهند، نه فقط آن چه را که بالفعل است بلکه آن چه را که در توانایی آن هاست هم باید بداند حتی اگر در داستان او از قوه به فعل درنیاید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;/&amp;gt;  {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} داستان به گمان من نه کشف است و نه شهود و نه تکنیک مطلق. داستان وقتی پرداخت می‌شود، اجزای متفاوت واقعیت‌هایی است که از جاهای مختلف جمع‌آوری و با هم تلفیق می‌شوند و می‌شوند یک داستان. این‌ها اجزای عینی و حسیِ واقعی موجود در زندگی هستند که مطابق ذوق و حس و شناخت و شعور نویسنده از خود و پیرامون و دور و نزدیکش فراهم می‌آیند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;/&amp;gt;  {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز که گاهی رسوایی و بدنامی هم می‌آورد. نوشتن آسان نیست. کار، زحمت، مطالعه، نوشتن... کار، کار به اضافهٔ جنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} کمتر منتقدی است که به جای اینکه بگوید: «این خطاست، چون با قاعده و اصول مغایرت دارد». بگوید: «این خطاست، چون حقایق و شواهد زندگی چیز دیگری است». اگر نیسنده با توجه به جریان تکامل و زندگی، انسان را چنان‌که هست (نه آنطور که باید باشد) ترسیم بکند وظیفهٔ خود را انجام داده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} تنومند بودن شاخهٔ ادبیات اقلیم جنوب و از اقلیم است که باید جهانی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امروز نویسنده شاهدی است که در دادگاه تاریخ، خود مدّعی و مدّعی علیه هم هست. می‌بیند و ماجراها را گزارش می‌کند و خود نیز در خلق ماجراها سهیم است.  شرایط چنان است که نویسنده نمی‌تواند از حوادث برکنار باشد و از سر سیری بنویسد و نثر زیبا بپردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}    &lt;br /&gt;
{{بلی}} فقر نه حرمتی دارد و نه فضیلتی. اگر به فقر می‌پردازیم باید در جهت شکافته شدن فقر باشد. باید دید چه کسانی موجب این فقر هستند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در کشورهای جهان سوم پذیرفتن مقام روشنفکری به تعبیری پذیرفتن مقام شهادت است. چون تحمل حکومت‌ها در پذیرفتن انتقاد کم است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;      &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
====خلقیات و توصیه‌هایی برای نوشتن====&lt;br /&gt;
* نظم: مثل یک کارمند منظم هستم. هر روز سر ساعت هفت مشغول نوشتن می‌شوم تا ساعت یک ظهر.                      &lt;br /&gt;
کارهایم را قبل از چاپ می‌دهم سه نفر بخوانند. دخترم  (سارک) و پسرم (تا زمانی که کنارم بودند.) و اغلب «ابراهیم یونسی».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}   &lt;br /&gt;
* زبان: امروز فقط رسالت انتقال مفاهیم را ندارد. زبان باید بتواند فضا بسازد. باید هویت اشخاص داستان را تبیین کند. باید خلق مکان بکند. در حالی که هنوز در وظیفهٔ ابتدایی زبان که نقل مفاهیم است لنگ می‌زنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}   &lt;br /&gt;
* کشف: می‌توانیم نام اجزای متشکله‌ای که داستان را می‌سازند بگذاریم «کشف» نه «خلق مجدد». پس برای این مکاشفه باید برویم سراغ اجزای عینی موجود و سراغ خصلت‌ها و خصوصیات آدم‌های موجود و بنا بر نیاز داستانمان این اجزا را انتخابب و ترکیبشان کنیم و این به گمان من کشف است نه شهود و نه تکنیک مطلق.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* با ذهن و رنگ می‌نویسم: روزی کسی بورخس را دید و از او پرسید شما بورخس نویسنده هستید؟ و او گفت: «گاهی بورخس نویسنده هستم.» در این حرف جدا از لحن طنزآمیز، بهره‌ای از واقعیت است. نویسنده وقتی نمی‌نویسد، خطی فکر می‌کند استدلالی فکر می‌کند، که حتی من خیال می‌کنم این تفکر و تعقل و استدلال رنگ خاکستری دارد.نویسنده وقتی می‌نویسد، مبتنی بر این شعورِ آگاه، در هاله‌ای از ناآگاهی است و با ذهنی رنگین کار می‌کند. من در لحظه‌ای که می‌نویسم، آن استدلال خشک و خاکشتری رنگ اصلاًً برایم وجود ندارد. یک ترکیب ذهنی، حجمی و رنگین است که از دل این حجم و ذهن و رنگ «خلق» صورت می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* حواسم فقط به نوشتن است و بس!: محمود موقع نوشتن نه به فکر سلیقه و خوشایند مخاطب بود و نه منتقد. نه این که برای آنها حرمتی قائل نباشد، بلکه موقع نوشتن تمام حواس و فکرش پی نوشتن بوده و آنها حضور نداشته‌اند.{{سخ}}      &lt;br /&gt;
* حرکت: به اینجا رسیده‌ام که داستان، تعریف حرکت، تغریف اشیا و یا حوادث نیست. داستان تعریف است در حرکت. رمان موجودی است زنده. در رمان، نبض باید در لحظه‌لحظهٔ اشیای طبیعی و غیرطبیعی، در انسان و در کلام بزند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
* شخصیت: اگر شخصیت‌های اصلی ناشناخته باشند کار دست نویسنده می‌دهند و بالاخره یک جایی متوقف می‌شوندو با هیچ تمهیدی حرکت نمی‌کنند. شخصیت‌هایم خودسانسوری نمی‌کنم. اما در مورد آزادیِ شخصیت‌ها گرفتاری‌های متفاوتی هست. گاهی اوقات این آزادی آدم‌ها را جامعه برنمی‌تابد، نه حرکت‌شان را نه حرف و نه عمل‌شان را. گاه این آزادی را حاکمیت‌ها نمی‌پذیرند. به شما اصلاًً اجازه نمی‌دهند که شخصیتی واقعیت خودش را عریان کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}          &lt;br /&gt;
* ایدئولوژی: نویسنده باید ایدئولوژی داشته باشد. نویسنده باید جهان خودش و داستانش را بشناسد. نویسنده باید جهان‌بینی داشته باشد اما نباید در یک چهارچوب و قالب خاصی فکر کند. وقتی نویسنده در یک چهارچوب گنجید، تبدیل می‌شود به یک آلت فعل و وسیلهٔ تبلیغاتی. هر انسانی هم اثر می‌گذارد هم اثر می‌پذیرد. مجمومه افکار نویسنده می‌تواند کمابیش با مجموعه افکار خاصی از سیاست هماهنگی داشته باشد. اما نه به این معنا که او در یک چهارچوب محدود ومحبوس شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
* از غریزه تا تفکر: در [[همسایه‌ها]] بیشتر کارم غریزی بوده است و سادگی نمود بیشتری دارد، اما در مدار صفر درجه تفکر و شناخت هم هست. در مدار صفر درجه عمق بیشتری دارد، سه جریان تنیده در هم با هم حرکت می‌کنند و به تفکری یگانه می‌رسند؛ نازایی بلقیس، ماهی‌ سرخ و بی‌بی سلطنت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
محمود بعد از منتقل شدن به تهران چند سال در امیریه و بعد هم منیریه اجاره‌نشینی کرد.  بالاخره با وام بانکی خانه‌ای در نارمک  خرید و از اوایل دهه ٥٠ در آن ساکن شدند و هنوز هم همین خانه، خانه احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نخستین چیزی که در نگاه اول رخ می‌نماید، سادگی اتاق است. اتاق مرد نویسنده هیچ تجملی ندارد. یک میز تحریر با چندین مداد. یک مدادتراش رو میزی که برای ما روزهای درس و مدرسه را تداعی می‌کند. کتابخانه‌ای با کتاب‌های گوناگون و قفسه‌ای با جوایز مختلف. از جایزه مهرگان ادب تا جایزه هوشنگ گلشیری و البته جایزه‌های دیگری که در این قفسه غایبند و تاریخ خود حکایت آنها را می‌داند. چیزهای دیگری هم هست. عکس‌هایی از آقای نویسنده و گواهینامه دوچرخه‌سواری‌اش و البته یک برگه جذاب دیگر هم هست؛ تبعیدنامه احمد محمود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===خانهٔ پدری===&lt;br /&gt;
محمود رمان [[همسایه‌ها]]، «دیدار» و آثار شاخص قدیمی‌اش را در خانه‌ٔ پدری (در خیابان شهید گشتاسب اهواز) نوشته است. در این خانه درختی به سن و به نام احمد کاشته‌اند و هنوز هست. «گنجشک‌ها تو شاخ و برگ انبوه درخت کُنار که وسط حیاط است سروصدا راه انداخته‌اند. عصر که می‌شود گنجشک‌ها دسته دسته هجوم می‌آورند به درخت کنار و غروب که می‌شود، درخت کنار از گنجشک سیاهی می‌زند...» (زمین سوخته)&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
احمد محمود در پاسخ به دعوت ابراهیم گلستان که او را به انگلیس دعوت کرده می‌نویسد: «گرانی بی حد و حساب، لحظه به لحظه همه چیز، طوری درگیر گذران روزانه‌مان کرده است که خیال سفر چنان دور از ذهن می‌شود که انگار نه انگار چیزی به نام سفر هست. سفرهای دعوتی هم که معاذالله!»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;جُنگ جنوب&#039;&#039;===&lt;br /&gt;
پاتوق‌های عصرانه و جلسات ادبی محمود منجر به انتشار نشریهٔ &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; با مدیریت و سردبیری محمود به ضمیمهٔ نوای ملت شد که در آن زمان مورد استقبال وسیع جوانان اهواز و شهرهای دیگر به خصوص دزفول، آبادان و مسجد سلیمان قرار گرفت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; محمود چند صفحه‌ای از رمان [[همسایه‌ها]] را با عنوان قصّهٔ کوتاه «دوسرپنج» در &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ کرد ولی بعد از مهاجرت به تهران نشریه تعطیل شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;   &lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری===&lt;br /&gt;
احمد محمود از صاحبان مشغلی که به آنها اشتغال داشته، از مردمی که در زندگی‌اش حضور داشته‌اند و جامعه‌ای که در آن زیسته و از سفرهایش به عنوان وقایع و شخصیت‌های مهمی  یاد کرده که همه در امر نوشتن به کارش آمده‌اند.&lt;br /&gt;
اما در این میان از دو نفر نام برده که نقش مؤثری در زندگی و نویسندگی‌اش داشته‌اند. «ابراهیم یونسی» که موجب انتشار رمان [[همسایه‌ها]] توسط انتشارات امیرکبیر می‌شود و پس از این انتشار بود که احمد محمود به عنوان نویسنده‌ای جدی در عرصهٔ ادبیات شناخته شد. «محمد امین البرزی» رئیس عمران وزارت کشور در سال ۱۳۳۶ که علیرغم مخالفت سازمان امنیت او را استخدام می‌ کند و از دربه‌دری و بیکاری رهایی‌اش می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
در نوشتن، محمود معتقد است که هر دست به قلمی در ایران باید آثار هدایت را خوانده باشد. او در ابتدای نویسندگی از نویسندگان روس مثل تولستوی، داستایوسکی، گورکی و بالاخص چرنیشفسکی (چه باید کرد؟) متاثر بود. عظمت رمان جنگ و صلح را که بارها خوانده بود، ستایش می‌کرد. از آثار کلاسیک داخلی، [[تاریخ بیهقی]] و [[خسرو و شیرین]] نظامی را هم به قول خودش بارها خوانده و لذت برده بود. اما بیش از اینها از تأثیر عمیق دو داستان کوتاهِ «ولفگانگ بورشرت » بر روحیهٔ دوران جوانی‌اش که تا پایان عمر برایش به جا مانده، نام برده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
او «بوف کور» از [[صادق هدایت]]، «چشم‎هایش» از [[بزرگ علوی]]، «شوهر آهو خانم» از [[علی محمد افغانی]]، «سنگ صبور» از [[صادق چوبک]]، [[سووشون]] از [[سیمین دانشور]]، «جای خالی سلوچ» از [[محمود دولت آبادی]]، «زمستان ۶۲» از [[اسماعیل فصیح]]، «تا فردا خدا نگهدار» از «براهیموک» را به عنوان کتاب‌های مورد علاقه‌اش نام برده است. محمود یک موقعی هم از خواندن کارهای «عزیز نسین» و  «چرند و پرند» هم لذت می‌برده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده بر اساس===&lt;br /&gt;
*یک نمایش‌نامه‌ٔ رادیویی بر اساس رمان «مدار صفر درجه» ساخته شد. همچنین حسن فتحی از نام رمان «مدار صفردرجه» برای سریال خود استفاده کرد که هر دو مورد اعتراض بابک محمود (اعطا) را به دنبال داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حسن فتحی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
*فیلمی که هیچ وقت ساخته نشد!&lt;br /&gt;
[[داریوش مهرجویی]] رمان [[همسایه‌ها]] را یکی از کتاب‌های محبوب خود می‌داند. مهرجویی معتقد است تعداد رمان‌های خوب ایرانی که امکان اقتباس از آن‌ها وجود دارد، اندک است و یکی از بهترین آن‌ها رمان [[همسایه‌ها]] است. درست در آغاز انقلاب فیلم‌نامه‌ای بر اساس این رمان با همکاری محمود نوشته می‌شود اما در گیرودار اوائل انقلاب کار معلق می‌ماند. فیلم‌نامه گم می‌شود و هیچ وقت این فیلم ساخته نمی‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:بابک اعطا در صحنه ای از مستند ” بندرگاه تبعید” ساخته فاطمه رسول زاده.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|بابک اعطا در صحنه‌ای از مستند «بندرگاه تبعید» ساخته فاطمه رسول زاده]]&lt;br /&gt;
====محمود در مستندِ مقصودلو====&lt;br /&gt;
[[پرونده:مستند.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد محمود در مستند مقصودلو&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&#039;&#039;احمد محمود، نویسنده انسانگرا&#039;&#039; مستندی ساخته بهمن مقصودلو است که در سال ۱۳۸۱ یعنی سه ماه قبل از فوت احمد محمود ساخته شد. این فیلم بخشی از مجموعه ای از تک نگاریهای آقای مقصودلو درباره شاعران و نویسندگان معاصر ایران است که در دهه گذشته، ساخته شده است. در فیلم محمود گوشه‌هایی از زندگی، خاطرات دوران کودکی، جوانی و بازداشت‌ها و نیز دیدگاه‌هایش را باز می گوید. بهمن مقصودلو، سازنده این فیلم، شانس این را داشته که سه ماه قبل از در گذشت احمد محمود با او باشد و زندگی احمد محمود را در واپسین ماههای زندگی اش به تصویر بکشد. حضور احمد محمود ویژگی منحصر به فردی به فیلم می دهد. فیلم تلاشی است برای ثبت تصویری از احمد محمود و زندگی‌اش به عنوان یک نویسنده. احمد محمود در این فیلم بخش هایی از رمان همسایه ها را بازخوانی می کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
رمان[[همسایه‌ها]]در سال ۱۳۵۳ چاپ شد اما این رمان در سال ۱۳۴۳ با نام «عقده» نوشته شده بود. به گفتهٔ سیامک اعطا فرزند ارشد محمود این رمان در دههٔ سی و در ۶ جلد دفتر ۲۰۰ صفحه‌ای کاهی نگاشته شد. اما این‌ها دقیق و مستند نیست. فرازی از نسخهٔ نخست این رمان به صورت داستانی [[پرونده:ترس محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«ترس» محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]مستقل با نام «ترس» در مجموعه داستان «زائری زیر باران» چاپ و منتشر شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مجلاتی با داستان‌های محمود===&lt;br /&gt;
محمود برخی آثار خود را قبل از چاپ در قالب کتاب، در مجلاتی منتشر کرده است از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجلهٔ سخن به سردبیری پرویز ناتل خانلری که در سال‌های ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۷ انتشار می‌یافت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجلهٔ  امید ایران  سردبیری محمد عاصمی از سال ۱۳۲۷ منتشر شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
بخش‌هایی از رمان[[همسایه‌ها]]نیز در مجلات &#039;&#039;پیام نوین&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039; و &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ شده بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
==آثار و منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
محمود در آﺛﺎر ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ  ﺧﻮد ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ  ﻫـﺪاﻳﺖ و  ﭼﻮﺑـﻚ   ﺑـﻮد، از زائری زیر باران به تدرﻳﺞ ﺳﺒﻚ ﺧﺎص ﺧﻮد را ﻳﺎﻓﺖ ﺗـﺎ اﻳﻨﻜـﻪ در[[همسایه‌ها]]آن را ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻛﺮد. از آن زﻣﺎن ﻣﺤﻤﻮد ﻫﻤﻮاره ﺑﺴﻮی  سبک ویژهٔ خود در نویسندگی در حرکت بوده و از این منظر آﺧﺮﻳﻦ آثارش بهترین آثار او را تشکیل می‌دهد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در داﺳﺘﺎن‌های محمود ﺑﺎ ﻧﺜﺮی ﻣﻮاﺟﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ  ﺑـﺎ  ﺧـﻮد صبغهٔ لهجهٔ جنوب ایران را دارد. محمود ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‌ای است ﻛﻪ ﻣﻔﺮدات، ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت، اﺻﻄﻼﺣﺎت، ﻣﺜﻠ ﻬﺎ و ظرافت‌های زبان فارسی را به خوبی می‌شناخته و از آن بهره می‌برده. &lt;br /&gt;
از شاخص‌ترین مشخصه‌های سبک او می‌توان موارد زیر را برشمرد:&lt;br /&gt;
* تعدّد افعال و کوتاهی جملات که به داستان پویایی و حرکت می‌دهد: «به جسد نگاه می‌کنم. کل‌شعبان است. لابد شب تو دکان خوابیده است. چشمان درشتش باز است. انگار دارد نگاهم می‌کند.»(همسایه‌ها-ص۳۲۲)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
پنجه‌هایمان تو هم بود، بلند می‌شویم و راه می‌افتیم. می‌رسیم به میدان نو چراغ‌های بزرگ ساختمان باشگاه... رو چمن راه می‌رویم. احساس می‌کنم که سبک شده‌ام. می‌خواهم پر بکشم. پنجهٔ سیه‌چشم را فشار می‌دهم. به بتهٔ نخل می‌رسیم. برگ‌هایش عین سرنیزه‌های تو درهم است. من از طرف چپ بته می‌روم. سیه‌چشم از طرف راست بته می‌رود.دست‌هایمان به بلالی بته نخل کشیده می‌شود.(همسایه‌ها)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
تو حیاط آشوب بود، باران شلاقی بود و دور، آسمان‌غرنبه سنگین بود. باران در را بست. چراغ اتاق را روشن کرد. نامه کتایون دستش بود. نشست پای منقل، لیوان چای را برداشتسرد بود. به پاکت نگاه کرد و چای خورد. نامه را بار دیگر خواندو گذاشتش تو جیب. باز، سیگار گیراند. برخاست، پتو و متکا از کنج اتاق آورد. دراز کشید. دستش با سیگار بالای منقل بود. غلت زد. سیگار نکشیده را چپاند تو خاکستر منقل. ساعد دست راگذاشت رو پیشانی، باز غلت زد. نشست. سیگار را از تو خاکستر برداشت و روشنش کرد. چند پک زد. خاموشش کرد. خوابید. پتو را کشید رو سینه. بار دیگر نشست. برخاست. به عکس مأده نگاه کرد. دستش به جیب رفت. خالی آمد بیرون. رفت طرف در اتاق. پشت در ایستاد. صدای تند باران، رو سقف، تو حیاط. برگشت. پتو را تا زد...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
په سی‌چه دستم میلرزه. یخ کردم، قرار بگیر آخر! سی‌چه ئیقد میلرزی دلِ تیرخورده. نیمتنه کجاست په چارقدم کو...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
* گاه با جملات گسترده با پیروهای متعدد و تکرار موجه‌ایم که از عوامل ایجاد موسیقی کلام است.  «انگشت کوچک دست از بند دوم قطع شده است و سبابه‌اش مثل یک درد، مثل یک تهمت و مثل یک تیر سه شعبه به قلبم نشانه رفته است.»(زمین سوخته-ص۳۲۹){{سخ}}&lt;br /&gt;
* در آﺛﺎر ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻪ ﻣﺘﻤم‌هایی ﺑﺎ ﺑﺴﺎﻣﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺪون ﺣﺮف اﺿﺎﻓﻪ ﺑﻜﺎر رﻓﺘﻪاﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺬفی ﻋﻼوه ﺑـﺮ اﻳﻨ ﻜـﻪ در  ﺗـﺪاول ﮔﻔﺘﺎر و ﻣﺤﺎوره رخ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از  ﮔـﻮﻳﺶ  ﻣـﺮدم  ﺟﻨـﻮب اﺳـﺖ: «ﻧﻮذر دﺳﺖ ﻛﺮد ﺟﻴﺐِ ﺑﻐﻞ.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
* ﮔﺎه ﻣﺤﻤﻮد ﺿﻤﺎﻳﺮ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ را در  ﻧﻘـﺶ  ﻣﻔﻌـﻮل  ﺑﻜـﺎر  می‌ﺒـﺮد  ﻛـﻪ  اﻳـﻦ  اﻣـﺮ  ﺑﻴـﺸﺘﺮ در  ﮔﻔﺘـﺎر رایج اﺴﺖ ﺗﺎ در ﻧﻮﺷﺘﺎر.اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻮﺟﺐ ﻛﻮﺗﺎهی ﻛـﻼم ﻳﻌﻨـی اﻳﺠـﺎد اﻳﺠﺎز در ﺳﺨﻦ می‌ﺸﻮد: «اﻓﺴﺮ ﺟﻮاﻧی ﻣﺜﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻣﻴﺸﻤﺎردﻣﺎن و ﺗﺤﻮﻳﻠ‌ﻤﺎن ﻣﻴ‌ﮕﻴﺮد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
* تنها واژهﻫﺎی ﻧﺎآﺷﻨﺎ به کار رﻓﺘـﻪ در داﺳـﺘﺎن‌های ﻣﺤﻤـﻮد جنوبی نیستند، بلکه ﺟﻤﻼت ﺑﺎﻓﺖ ﻟﻬجهٔ ﺟﻨﻮب را دارﻧﺪ. مثلاً ﻛﺴﺮه ﻧﻘﺶ ﺣﺮف اﺿﺎﻓﻪ را اﻳﻔﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ: «ﺑﺮزو ﺳﻴﮕﺎر ﺗﻌﺎرفِ عمو نوروز کرد.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان =بررسی ايدئولوژی احمد محمود بر مبنای رمان&amp;quot;زمين سوخته}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زبان محمود===&lt;br /&gt;
از ویژگی‌های آثار محمود زبان اوست. ادبیات ایران بدهکار  زبان و نوع بیان اوست که شاید ‌&#039;&#039;هر دو دهه کسی مثل محمود قد علم کند و پرچم اقتدار ادبیات داستانی را به دوش بکشد.&#039;&#039; &lt;br /&gt;
کمتر کسی به اندازهٔ محمود توانسته یک شخصیت‌پردازی مناسب، انطباق با شخصیت، بهره‌گیری از واژگان و اصطلاحات جنوبی و ترکیب‌بندی اقلیمی را هماهنگ با هم در آثار خود جمع کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار=== &lt;br /&gt;
====مجموعه داستان====&lt;br /&gt;
[[پرونده:غریبه‌ها و پسرک بومی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غریبه‌ها و پسرک بومی در یک کتاب]]&lt;br /&gt;
۱. مول ۱۳۳۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲. دریا هنوز آرام است ۱۳۴۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳. بیهودگی ۱۳۴۱{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴. زائری زیر باران ۱۳۴۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵. غریبه‌ها و پسرک بومی ۱۳۵۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۶. دیدار شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه، ۱۳۶۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
۷. قصّه آشنا ۱۳۷۰{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۸. از مسافر تا تب خال، ۲۳ داستان کوتاه، ۱۳۷۱{{سخ}}&lt;br /&gt;
====رمان====&lt;br /&gt;
۱.همسایه ها ۱۳۵۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲.داستان یک شهر ۱۳۶۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳.زمین سوخته ۱۳۶۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴.مدار صفر درجه ۱۳۷۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵.درخت انجیر معابد  ۱۳۷۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه====&lt;br /&gt;
آدم زنده؛ رمانی از ممدوح بن عاطل ابونزال با نام  ۱۳۷۶ &lt;br /&gt;
====فیلم نامه====&lt;br /&gt;
۱.آب ۱۳۵۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲.پسران والا ۱۳۷۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳.ميدان خاکی ۱۳۷۴&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
[[پرونده:گلشیری و محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;گلشیری و محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه هوشنگ گلشیری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|محمود و جایزهٔ هوشنگ گلشیری]]&lt;br /&gt;
{{بلی}} جايزهٔ هوشنگ گلشیری{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمان [[درخت انجیر معابد]]، برندهٔ جایزهٔ نخستين دورهٔ جايزهٔ هوشنگ گلشیری ۱۳۸۰ شد. &lt;br /&gt;
مطابق متن لوح تقدیر، هیئت داوران، این رمان را به دلیل پرداختن به گذشته‌ای كه نمی‌گذرد و هر بار به شكل و شمايلی- گاه مدرنيسمی  پوشالی و گاه پرستش خرافه- تكرار مي‌شود، آفرينش جغرافيايی خيالی و مبتنی بر رئاليسمی زنده و جزئی‌نگر و درخشان، زبان شتابان و رنگين و تصويری كه جهانی پريشان و معلق ميان گذشته و حال را  رام خود كرده است؛ بهترين رمان سال۱۳۷۹ شناخت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بنیاد گلشیری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} جایزهٔ پکا{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیئت داوران پکا در سال ۱۳۸۰ به منظور قدردانی از يک عمر تلاش خستگی ناپذير احمد محمود، در جهت اعتلای داستان نويسی معاصر جايزه‌ای ويژه با عنوان جايزه « مجموعه آثار» را به وی تقديم کرد که او ضمن پذيرش جايزه و تنديس مهرگان ادب، وجه نقد آن را برای تشويق نويسندگان جوان به صندوق پکا بازگردانيد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} محمود در اواخر عمر خود به ناحق از گرفتن «جایزه ۲۰ سال ادبیات داستانی در ایران» برای رمان «مدار صفر درجه» محروم ماند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;پکا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
[[پرونده:باران بر زمین سوخته.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|نقدی بر رمان‌های محمود]][[پرونده:حکایت حال.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|سرانجام محمود با لیلی گفت‌وگو کرد.]]&lt;br /&gt;
۱. کتاب «حکایت حال» گفتگوی لی‌لی گلستان با احمد محمود است که در سال ۱۳۷۴ توسط انتشارات مهناز به چاپ رسید و انتشارات معین آن را تجدید چاپ کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲. کتاب «احمد محمود» نوشتهٔ حبیب باوی ساجد توسط انتشارات افراز به چاپ رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳. چاپ اول کتاب «دیدار با احمد محمود» به کوشش سارک محمود (اعطا)، بابک محمود (اعطا) و سیامک محمود (اعطا) را انتشارات معین در شمارگان ۲۲۰۰ نسخه منتشر کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴. احمد محمود (مجموعه یاد ۶) نوشته حسین جاوید، انتشارات ایده خلاقیت{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵. داستان‌شناخت ایران (نقد و بررسی آثار احمد محمود) نوشته جواد اسحاقیان، انتشارات نگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
۶. همسایه با بیگانه‌ها (جستارهایی درباره آثار احمد محمود) نوشته محمد مفتاحی انتشارات روزگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۷. بیداردلان در آینه (معرفی و نقد آثار احمد محمود) نوشته احمد آقایی انتشارات به‌نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۸. نقد و بررسی آثار داستانی احمد محمود نوشته شیدا عیدی پور  اسفند ۱۳۸۸ دانشگاه شهید مدنی آذربایجان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۹. کتاب «باران بر زمین سوخته» از فیروز زنوزی جلالی که به تحلیل و نقد رمان‌های احمد محمود پرداخته.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۰. کتاب «داستان شناخت ایران: نقد و بررسی آثار احمد محمود» از جواد اسحاقیان.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۱. آناهیتا اجاکیانس در مقالات متعددی  به عنوان مروری بر آثار احمد محمود (زمستان ۱۳۸۳) که در شماره‌های پشت سر هم به چاپ رسیده است، به بررسی و بیان خلاصه‌واری از آثار احمد محمود پرداخته است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۲. کتاب «تحلیل تاریخی رمان احمد محمود:[[همسایه‌ها]]و داستان یک شهر» از «عباس باقی‌نژاد» توسط نشر دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه در ۱۳۹۷ به چاپ رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳. در مجلهٔ &#039;&#039;رودکی&#039;&#039; مقالاتی در خصوص احمد محمود و آثارش چاپ شده است. از جمله مقاله‌ای با عنوان «یاد احمد محمود» از «حبیب باوی ساجد» که در این مقاله تأکید بیشتر بر خود احمد محمود و زندگی اوست تا تحلیل آثارش. مقاله‌ای نیز در همین نشریه از «حسن اصغری» با عنوان «جایگاه احمد محمود در گستردگی فرهنگ معنوی ما» به تحلیل محتوایی شخصیت محمود و آثارش در فرهنگ معنوی پرداخته است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد جامعه‌شناسی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.virascience.com/|عنوان =نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه|دانشگاه محقق اردبیلی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;     &lt;br /&gt;
===محمود روایت‌گر خطهٔ جنوب===&lt;br /&gt;
====شهادت بر زادگاه&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ازندگی نامه و معرفی محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان=کتابیسم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
بی‌اغراق باید گفت آثار محمود شهادتی است بر زندگی و زادگاهش.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۲۱/&amp;gt; او به ثبت دشواری‌های اقلیمی خود همت گماشت: «سگ‌ها با تهیگاه‌های فرورفته که غالباً دست‌ها یا پاهای‌شان زیر چرخ‌های قطار مانده و قطع شده است، زیر آفتاب پهن شده‌اند و زمین را بو می‌کنند. کارگران اسکله و راه‌ آهن با دیلمی به دست و پتکی به دوش، اینجا و آنجا پراکنده‌اند. کشتی‌ها دور و نزدیک لنگر انداخته‌اند... جمعیتی غریب به پنجاه نفر لخت و پاپتی در انتظار قطار مسافربری جلوی باشگاه راه‌ آهن رو پاشنه چندک زده‌اند...»(داستان کوتاه بندر از مجموعهٔ زائری زیر باران)&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۲۶/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کارونِ احمد محمود====&lt;br /&gt;
[[پرونده:محمود روی پل اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد و کارونش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
جنبهٔ نمادین و ساختاری کارون در رمان [[همسایه‌ها]] حقیقتاً می‌تواند برای فرزندان اهواز امروز جذاب و البته به نوعی رؤیا و آرزویی دست‌نیافتنی و تلخ باشد؛ کارونی که نگارنده در دههٔ شصت و در دوران کودکی خود دیده است. نقش کارون در رمان [[همسایه‌ها]] و دیگر آثار احمد محمود از جمله مدار صفر درجه، ریشه‌ای فراتر از دلبستگی ادبی برای محمود دارد. آن چنان که آرزو داشت همهٔ پهنای کارون را با بلم طی کند. مدار صفر درجه اساساً با کارون آغاز می‌شود: «عرق رو تن لخت باران، رگه رگه شیار زد. سطح آرام کارون می‌درخشید، مثل فلس نقره‌گون ماهی کارونی.» (مدار صفر درجه،صفحه۱۱)، بنابراین شط کارون بر خلاف بسیاری از نویسندگانی که بعدها آن را دستمایه قرار داده‌اند، تنها نقش توریستی نداشته بلکه برعکس، نقشی کاملاً همتراز با خط روایی[[همسایه‌ها]]دارد. &#039;&#039;&#039;همسایه‌ها سند زمانهٔ خودش&#039;&#039;&#039; است؛ کارون سیلابی و توفنده و گل‌آلود شده است...ممی را کوسه زد.(همسایه‌ها،صفحه۲۱۴،۲۵۹) هر کس اندک شناختی از شط داشته باشد می‌داند که کوسه در عمق زیاد پیدا می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۴۸،۴۹/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نخل‌های بریده و چاه‌های نفت====&lt;br /&gt;
[[پرونده:شهر کوچک ما.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شهری که نخل داشت.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
نخل‌ها بریده می‌شدند برای چاه‌های نفت؛ از این رو می‌بینیم که نویسندگان جنوب از هر روزنه‌ای که روایت می‌کردند، نفت مشخصهٔ آن روایت و حوادث می‌شد: «بامداد یک روز گرم تابستان آمدند و با تبر افتادند به جان نخل‌های بلندپایه...سایهٔ چینه‌ها نشسته بودیم و لندوک‌های لرزان را تو مشت‌مان فشرده بودیم و با حسرت نگاه‌شان کرده بودیم که نخلستان پشت خانهٔ ما از سایه تهی می‌شد و تنه‌ها رو هم انبار می‌شد...انگار که پشت خانه‌های ما هرگز نخلستانی نبوده است.»(شهر کوچک ما مجموعه داستان «غریبه‌ها»){{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود یکی از معدود نویسندگان معاصر است که با به کارگیری به جا و هنرمندانهٔ عناصر داستان، آثار خود را پدید آورده است. بیشتر آثار وی تحت تأثیر رخدادهای اجتماعی و جنگ و پیامدهای آن بوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
اثر [[زمین سوخته]] و [[مدار صفر درجه]] در حقیقت نگاه مستقیم احمد محمود به وقایع جنگ تحمیلی و رویدادهای انقلاب است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نگاه کوتاهی به رمان‌های احمد محمود===&lt;br /&gt;
====مدار صفر درجه====&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» چهارمین رمان احمد محمود است در سه جلد و ۱۷۸۲ صفحه. رمان، فضای سیاسی-اجتماعی هفت سال پیش از پیروزی انقلاب را روایت می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان = شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ۳۷ و با آن‌چه در رمان[[همسایه‌ها]]و داستان یک شهر آمده بود، خویشاوندی دارد. نظام متکی به درآمد نفت و حمایت جهان فن‌سالار- نه منحصراً سرمایه‌داری غرب- ملتی را به بند کشیده و زندانی به وجود آورده که همهٔ مردم را در دایره‌ای مسدود اسیر ساخته. نویسنده بینش تاریخی دارد و از رویدادهایی سخن می‌گوید که مردم ما در آن دوره با آن سر و کار داشته‌اند و در بستر آن به حرکت و جنبش و جوش درآمده‌اند؛ نیز در همان زمان روانشناسی اشخاص را به بحث می‌گذارد.&lt;br /&gt;
رمان از زاویه دیدی واقعی و بومی آغاز می‌شود. یک نمیروز شرجی در رود کارون، دو کوسه با هم حرکت می‌کنند و باله‌های گرده‌شان موازی هم همچون تیغی برنده آب کارون را می‌شکافد. بابان را که در گرما تن به آب سپرده شکار می‌کنند. این صحنهٔ آغازین، نخستین ضربه را به خوانده می‌زند و او را دنبال خط سیر داستان می‌کشاند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:455778. UY630 SR1200,630 .jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|«نوذر» مدار صفر درجه هدیه‌ی احمد محمود به ادبیات کشور]]داستان خانواده‌ای که پدر (نوذر) در تظاهرات خیابانی هنگامهٔ اوج‌گیری جنبش ملی کشته شده، پسر بزرگ (برزو) ناخلف است و در آغاز داستان نان‌آور خانه (بابو) خوراک کوسه‌ها شده است. خانواده‌ای آسیب‌دیده از لایه‌های فرودست جامعه که مادر (خاور) باید زندگانی فرزندان را سرآوری کند. با مرگ بابان (بابو)، برادر کوچک‌تر (باران) که کلاس دوم دبیرستان است، تحصیل را رها می‌کند و در سلمانی «یارولی» شاگردی می‌کند. داستان با ورود باران به فعالیت‌های سیاسی و زندانی شدنش ادامه می‌یابد. زمان داستان زمان متلاطمی است؛ سال‌هایی که به تدریج حرکت انقلابی مردم در آن‌ها آغاز می‌شود و گسترش می‌یابد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیداردلان&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|آقایی|۱۳۶۴|ک=بیداردان در آینه|ص=۲۴۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود با شخصیت‌پردازی استادانه و خلق صحنه‌ها و کنش‌های جذاب، تمامی عناصر را با هدف روایت داستانی که مخاطب را لحظه به لحظه با خود پیش می‌برد، به کار گرفته است. عنصر جذاب در این رمان طنز است. محمود عناصر طنز را با هدف اعتراض به مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روزگار خود به کار برده است تا با خروج از هنجار عادی کلام و به یاری تناقض‌های هنری، آرمان‌های خود را در رسیدن جامعه به وضعیت مطلوب حقق بخشد. نوذر یکی از شخصیت‌های طناز این داستان دربارهٔ خساست یارولی کنایه‌امیز می‌گوید: «مو ئی نامرد می‌شناسم، سر خاک باباش فاتحه مجانی نمیخونه!» یا نوذر در کلانتری می‌گوید: «اَ ترسشان خشتک آدمم میگردن!... خیال میکنه تو لیفهٔ تنبانم مسلسل دارم.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در ملاقاتی با دوست قدیمی‌اش «هادی طحان» می‌گوید که قهرمان‌های داستان مدار صفر درجه‌اش همه از دوستانش هستند و «براتعلی عکاس» همان «هادی طحان» صاحب عکاسی سایه است که در داستان شده «عکاسی آفتاب».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; [[احمد دهقان]] از «نوذر» به عنوان هدیه احمد محمود به ادبیات کشور نام می‌برد!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زمین سوخته====&lt;br /&gt;
رمان زمین سوخته در دههٔ شصت تا اواخر دههٔ هفتاد به عنوان پرفروش‌ترین رمان حوزهٔ دفاع مقدس شمرده می‌‌شود. این رمان هر چند دارای داستان ساده و خطی و روایتی در بازهٔ زمانی سه ماهه از آغاز تجاوز لشکر بعث به منطقهٔ جنوب کشورمان است؛ اما با چنان ظرافتی به رشته تحریر درآمده که حتی بسیاری از منتقدان اینگونه ادبیات داستانی را نیز به تمجید و تشویق واداشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود، در این رمان با همان سبک نویسندگان جنوب به شرح حوادث و خاطرات اوایل جنگ شهر اهواز می‌پردازد. فضایی که بر کل رمان حاکم است، فضایی توأم با ترس، دلهره و اضطراب است، فضایی که تمام شخصیّت‌های آن در اضطراب به سر می‌برند و هر لحظه امکان کشته شدن هست. مرگ همه جا کمین کرده است و خواننده این فضای حاکم بر رمان را به خوبی حس میکند. &lt;br /&gt;
تمامی صحنه‌های رمان بیانگر اوضاع سیاسی و اجتماعی ماه‌های اول جنگ در شهرهای جنگ‌زده است. هرج و مرج و فساد ناشی از بروز جنگ به خوبی نمایان است. نویسنده به کمک عنصر توصیف و به کار بردن جملات کوتاه و پتک‌وار این فضا را به خواننده منتقل می‌نماید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستان در «زمین سوخته» اثر احمد محمود}} &amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در خصوص نوشتن این رمان گفته: «وقتی خبر کشته شدن برادرم را در جنگ شنیدم، از تهران راه افتادم رفتم جنوب. رفتم سوسنگرد، رفتم هویزه. تمام این مناطق را رفتم. تقریباً نزدیک جبهه بودم. وقتی برگشتم، واقعاً دلم تلنبار شده بود. دیدم چه مصیبتی را تحمل می‌کنم. اما مردم چه آرامند. چون تا تهران موشک نخورد، جنگ را حس نکرد. دلم می‌خواست لااقل مردم مناطق دیگر هم بفهمند که چه اتفاقی افتاده است. همین فکر وادارم کرد که زمین سوخته را بنویسم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
در بخشی از رمان می‌خوانیم: «همیشه ماها سنگ زیر آسیا هستیم. همهٔ دردها را ما باید تحمّل کنیم. زمان اون گور به گوری، فقر و گرسنگی مال ما بود. زندان، شکنجه و دربه‌دری مال بچه‌های ما بود. حالام توپ و خمسه خمسه مال ما است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====درخت انجیر معابد====&lt;br /&gt;
رمان درخت انجیر معابد در ۱۰۳۸ صفحه و شش فصل نگاشته شده است. رمان دارای دو محور اصلی است؛ عصیان و خرافه. داستان زندگی یک درخت و یک خانواده است. زندگی پر فراز و نشیب و عصیان آمیز جوانی بی آینده و ناراضی از شرایط زندگی خود به نام «فرامرز» است که شهرکی را به خاک و خون می کشد. قدرت احمد محمود در ساختن و پروردن شخصیت «فرامرز آذرپاد» تحسین انگیز و قابل ستایش است و اوج استادی و مهارت داستان ‌نویسی احمد محمود را در خلق این شخصیت بی نظیر و منحصر به فرد به خوبی می توان مشاهده کرد، شخصیتی که در کنار شخصیت هایی چون خالد، باران و نوروز از درخشان ترین شخصیت های ادبیات داستانی این مرز و بوم هستند و هر کدام در نوع خود بی بدیل و بی نظیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:درخت_انجیر_معابد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آخرین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]محور دیگر رمان درختی است معروف به درخت انجیر معابد، که به عنوان درختی معجزه‌گر و مقدس، نماد باورها و اعتقادات آیینی مردم زود باور می گردد. احمد محمود با قلم توانا و نثر شیوای خویش، در اوج هنرمندی نشان داده است که فرصت طلبان مکاری چون نسلانسل علمدارها، چگونه و با چه ترفندهایی از ذهن ساده و مستعد خرافه پرستی مردم فرودست سوء استفاده می کنند. &lt;br /&gt;
یکی از اساسی ترین ایراد های وارد بر این رمان دراز بودن بیش از حد آن است که در بعضی از بخش ها، کش دار شدن بیش از حد ماجراهای فرعی آن را تا حدی کسل کننده و ملال آور ساخته است.&lt;br /&gt;
در مجموع می توان رمان درخت انجیر معابد را به عنوان واپسین یادگار احمد محمود دانست. {{سخ}}&lt;br /&gt;
...مواظب علمدار باش. مردم حرمتش دارن! ... درست که ی باغبان بیشتر نیست ولی متولی درخت انجیرم هست ـ پدر بر پدر! انجیر معابدم یک درخت بی ثمره ولی با حرف و حدیث و حکایاتی که از علمدار اول به ذهن و دل مردم نشسته و روز به روزم بیشتر و بیشتر میشه دیگه ی درخت مثل همه ی درختای دیگه نیست! حالا دیگه تبدیل شده به نشانه ای از قدرت و اعتقاد مردم! پس هم باید حرمت علمدار داشته باشی و هم حرمت خود درخت! ( درخت انجیر معابد، صفحه ۹۰)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/article/217721‏|عنوان =نقد رمان درخت انجیر معابد- نوشته احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[همسایه‌ها]]====&lt;br /&gt;
داستان بلند همسایه‌ها، سیاسی-اجتماعی است. راوی، «خالد» را از نوجوانی تا آغاز بیست سالگی تعقیب می‌کند و زندگی او، اطرافیانش و وقایع پیش از کودتای ۲۸ مرداد و دوران نهضت ملی‌ شدن نفت در شهر اهواز را روایت می‌کند. همچنان که رمان پیش می‌رود «خالد» از نوجوانی بی‌تجربه به فردی سیاسی تبدیل می‌شود. در این میان عشقش به دختر «سیه‌چشم»، او را در تنگنایِ انتخابِ میان عشق و وظیفه می‌گذارد و عاقبت سر از زندان در می‌آورد. خالد چهره‌ای مشخص، فردی و اجتماعی دارد، روحیاتی مانند بسیاری از جوانان ایران. رمان از نظم منطقی برخوردار است با ساختار دقیق و سنجیده. صحنه‌های زندگی چنان ترسیم می‌شوند که اوصاف و مناظر و حالت‌های آن جزء خود داستان درمی‌آیند و از بیرون به آن تحمیل نمی‌شوند. خالد و مبارزه در رمان [[همسایه‌ها]] شکست می‌خورد اما تبعات این شکست و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به «داستان یک شهر» محول می‌شود و «خالد» در آن رمان دچار تبعید و دورانی پرحرمان می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|دستغیب|۱۳۷۸|ک= نقد آثار احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====داستان یک شهر==== &lt;br /&gt;
اثر طویل احمد محمود است که، در عین استقلال، به لحاظ پی گیری ماجراهای خالد، قهرمان همسایه‌ها، می‌تواند ادامه این رمان نیز محسوب شود که به لحاظ جذابّیت و کثرت شخصیّت‌ها و رویدادها بدان شباهت دارد و از نظر پختگی سبک و کاربرد فنون ادبی مهارت نویسنده را عیان‌تر می‌سازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202| عنوان=بررسی شخصیّت و شخصیّتپردازی در رمان داستان یک شهر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
راوی داستان که پس از وقایع سیاسی سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲ و کشاکش‌های زندان و مبارزهٔ آن سال‌ها، تجربهٔ بیشتری اندوخته، دانشجوی دانشکدهٔ افسرای و از مبارزان است. پس از کشف شبکهٔ افسران توده، چند ماهی به زندان می‌افتد و سپس همراه سه دانشجوی زندانی به بندرلنگه تبعید می‌شود. بندر لنگه شهرک مخروبه و از رونق افتاده‌ای است که در آن حرکت و جنبشی نیست. راوی داستان تنها و ملول است. از دوری خانوده رنج می‌برد. در ظاهر آرام و در باطن در جوش و خروش است. از این و ان خبر حزب را می‌گیرد، با افسر نگهبان بدرفتار درمی‌افتد و به هر حال می‌کوشد، هویت مبارزه‌جویانه‌اش ر حفظ کند. تنها نقطهٔ روشن زندگی او دوستی با «علی» و معاشقه با شریفه و بعد خورشید کلاه و خاطرهٔ چند ماه زندانی‌اش که مبارزان را در سلول‌ها و حمام پادگان زیر شکنجه می‌انداختند و مجروح و نیمه جان به جایگاه‌شان باز می‌گرداندند تا بعد چند تنی از مقاوم‌ترین‌شان را اعدام کنند. این خاطرات از بهترین بخش‌های رمان است که به صورت یادآوری‌های گسسته روایت می‌شود: «هوا دارد روشن می‌شود. رنگ ستاره‌ها پریده است...مهندس کیوان به پنجره نگاه می‌کند. لبخند کمرنگی به لبش نشسته است و سبیل به قاعده‌اش، چهره‌اش را دلنشین‌تر کرده است. سرهنگ افشار سینه‌اش را جلو می‌دهد و نفس می‌کشد. لب‌هایش از هم باز می‌شود. انگار دارد می‌خندد. انگار قهقهه می‌زند و انگار می‌خواهد فریاد بزند: خون‌ها باید ریخته شود تا این ملت بیدار گردد.&lt;br /&gt;
احمد محمود توانشته در این رمان ستم‌دیدگی مضاعف مبارزان دههٔ ۳۰ را نشان بدهد و عملکرد دستگاه تفتیش عقاید و سازمان شکنجهٔ شاه را نیز مجسم کند. با این همه نویسنده واقع‌بین است و همهٔ دستگاه دولتی را به یک چوب نمی‌راند. سربازان و افسرانی که در خدمت دستگاه هستند همه پلید نیستند. اما از بین ماجراهای فرعی رمان، ماجرای شریفه و خورشید کلاه و ماجرای عشق منحرف گروهبان مرادی چشم‌گیرتر است. شریفه و خورشید کلاه را دست فقر و نابسامانی خانوادگی به ورطهٔ فساد رانده است. اما در هر دو با وجود داغ و زخمی که از جامعه بر پیکر خود دارند، عواطف بشری موج می‌زند: چشم‌هایم را روی هم می‌گذارم. ذهنم آشفته است. تصویر شریفه با تصویر خورشید کلاه تو ذهنم قاطی می‌شود. گاه خورشید کلاه ورم می‌کند. عین شریفه که دریا پسش داده بود...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===نگاهی به داستان‌===&lt;br /&gt;
====پسرک بومی====&lt;br /&gt;
پسرک بومی یکی از داستان‌های بلند مجموعه داستان «دیدار» است که محمود در آن به عشق پرداخته است، به قول خودش عشقی غیرمتعارف. عشق یک پسر فقیر به یک دختر انگلیسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
داستان، داستان شهروز پسری جنوبی است که همراه پدرش در جنبش ملی کردن صنعت نفت شرکت می‌کند. مبارزات این جوان مصادف می‌شود با دلدادگی او به بتی که دختر یکی از مهندسان خارجی شرکت نفت است. در یکی از شورش‌های خیابانی که شهروز نیز در آن حضور دارد، مردم خشمگین و آکنده از احساسات ضد خارجی، اتومبیل خانواده ی بتی را در خیابان به آتش می‌کشند. شهروز که ناظر واقعه است برای نجات بتی خود را به شعله‌های آتش می‌زند و همراه با او در لهیب آتش می‌سوزد. نویسنده در این داستان اثرگذار،‌ بتی و شهروز را قربانیان سیاست‌ و استعمار می‌داند و خارج از چهارچوب‌‌های قومی و ملی مظلومیت هر دو را فریاد می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;داستان محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
*گوتنبرگ&lt;br /&gt;
*فرهنگ&lt;br /&gt;
*بابک&lt;br /&gt;
*امیرکبیر&lt;br /&gt;
*نشر نو&lt;br /&gt;
*نگاه&lt;br /&gt;
*معین&lt;br /&gt;
*مهناز&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===ترجمهٔ آثار===&lt;br /&gt;
برخی از آثار احمد محمود به زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و ارمنی ترجمه شده است:{{سخ}} &lt;br /&gt;
* [[همسایه‌ها]] به روسی و آلمانی و در سال ۱۹۸۵ به انگلیسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «شهر کوچک ما» به روسی و آلمانی، مترجم آلمانی زیگفرید لطفی، ۱۹۸۴ {{سخ}}&lt;br /&gt;
* «پسرک بومی» به انگلیسی و آلمانی، مترجم آلمانی مانفرد لورنتس، ۱۹۸۴  {{سخ}}&lt;br /&gt;
* «زیر باران» به ارمنی و آلمانی، مترجم آلمانی  کارلا روستاییان، ۱۹۸۱ {{سخ}} &lt;br /&gt;
* «دیدار» به آلمانی در کتابی به نام  Die RuckkeHR، در انتهای کتاب بخشی از گفت‌وگوی لیلی گلستان نیز چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* «بازگشت» به آلمانی، ۱۹۹۸&lt;br /&gt;
* «غریبه‌ها» به روسی، فرانسه و انگلیسی در مجلهٔ &#039;&#039;آسیا، آفریقا&#039;&#039; شمارهٔ ۴، ۱۹۸۰&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
[[همسایه‌ها]] ۱۳۵۳ توسط امیرکبیر چاپ می‌شود. توقیف می‌شود. بعد از انقلاب توسط نشر معین تجدید چاپ و دوباره توقیف می‌شود. محمود از تعداد دقیق چاپ‌های بدون مجوز کتاب بی‌خبر است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; اما در حدود ۲۵۰ هزار نسخه از این در بازار توزیع شده که ۱۰۰ هزار نسخه توسط نشر امیرکبیر و بقیه به طور قاچاق چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«داستان یک شهر» در سال ۱۳۶۰ توسط انتشارات امیرکبیر  چاپ شد. دو سه ماه بعد توسط نشر نو تجدید چاپ شد و توقیف شد. در ۱۳۷۲ چاپ معین مجدداً مجوز چاپ گرفت و چاپ شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«زمین سوخته» ۱۳۶۱ توسط نشر نو به تعداد ۱۱۰۰۰ نسخه چاپ شد. یک ماه بعد به چاپ دوم رسید با تیراژ ۲۲۰۰۰ هزار نسخه.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» در سال ۱۳۷۲ چاپ شد، چاپ دوم ۱۳۷۴ و تا ۱۳۷۶ به چاپ سوم و تا سال ۱۳۹۶  توسط انتشارات معین به چاپ یازدهم رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«درخت انجیر معابد» در چاپ اول طی ۴۵ روز نزدیک به ۴ هزار نسخه فروش داشت&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; و به چاپ یازدهم رسید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«از مسافر تا تبخال» به چاپ ششم و «غریبه ها و پسرک بومی» به چاپ هشتم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:واقع گرایی محمود.mp4|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;آن‌چه می‌نویسیم...&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
===بریده کتاب===&lt;br /&gt;
[[پرونده:New Doc 55 1.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;مصاحبه با لیلی گلستان در کتاب حکایت حال&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =محمود | نام =احمد | پیوند نویسنده =احمد محمود|عنوان=مدار صفر درجه (۳جلدی)|ترجمه= |جلد=|سال = ۱۳۷۶|ناشر = معین|مکان = تهران| شابک = ۹۶۴-۵۶۴۳-۱۵-۵| صفحه = ۱۷۸۰}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = محمود(اعطا)| نام = سارک،بابک، سیامک|عنوان =دیدار با احمد محمود| سال = ۱۳۸۴| ناشر = معین |مکان = تهران| شابک= ۹۶۴-۷۶۰۳-۳۵-۵}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = دستغیب| نام = عبدلعلی|عنوان = نقد آثار احمد محمود| سال = ۱۳۷۸| ناشر = معین |مکان = تهران|شابک= ۹۶۴-۵۶۴۳-۵۶-۲}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = باوی ساجد| نام = حبیب|عنوان = احمد محمود، ادبیات در گذر زمان| سال = ۱۳۹۶| ناشر = افراز |مکان = تهران|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۵۲۱۸-۳۸-۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =آقایی | نام =احمد | پیوند نویسنده =احمد آقایی | عنوان =بیداردلان در آینه معرفی و نقد آثار احمد محمود| ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۲| ناشر = به‌ نگار |مکان = | شابک =۹۶۴-۶۳۳۲-۴۳-۹| صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان=طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت |ناشر =ایلنا |تاریخ انتشار = ۴مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰|ناشر = بی‌بی‌سی فارسی|نویسنده= سینا سعدی|تاریخ انتشار=۲۱اکتبر۲۰۰۲| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان= دوره اول جایزه گلشیری|ناشر=وبگاه بنیاد گلشیری|تاریخ انتشار=۱۳۸۰| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=احمد محمود از زبان احمد عطا|ناشر=ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۲| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش|تاریخ انتشار=  ۲۹تیر۱۳۸۸ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان = «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران | ناشر= ایرنا| تاریخ انتشار= ۲مهر۱۳۹۷| کد خبر: ۸۳۰۴۲۱۵۷ (۶۶۷۳۷۶۱)|تاریخ بازبینی=۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش|ناشر=فرهنگ امروز|کد خبر=۲۲۵۸۱۳۴|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۹۶ |تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسانگرا|مستند| ساخته بهمن مقصودلو|تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به بهانه درگذشت او|نشریه ادبیات داستانی|راحله صفوی|تاریخ بازبینی=۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html| عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸|ناشر=خبرگزاری ایسنا|کد خبر=۹۶۰۲۰۲۰۰۷۴۷|تاریخ انتشار= ۲۷خردادماه ۸۹ |تاریخ بازبینی=۵خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸|تاریخ انتشار= ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=|عنوان=یاد محمود|ناشر=رودکی شماره ۲۰|تاریخ انتشار=۱۳۸۶|تاریخ بازبینی=۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود|ناشر = پیک نت |تاریخ بازدید = ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش|ناشر=فرهنگ امروز|کد خبر=۲۲۵۸۱۳۴|تاریخ انتشار= ۴ دی ۱۳۹۶  |تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان=خوابگرد| تاریخ انتشار= ۲۴خرداد ۱۳۹۴ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان=فرهنگ امروز}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/  |عنوان =احمد محمود|ناشر = راسخون |تاریخ بازدید = ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ انتشار= مهر۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید| ناشر= ویرگول|تاریخ انتشار=  | تاریخ بازبینی= ۲۴تیر ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان =قلمرنج” احمد محمود” به نمایش درآمد|ناشر = نیک‌صالحی |تاریخ بازدید = ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ انتشار= بهمن۱۳۸۶}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری|تاریخ انتشار=۹مرداد ۱۳۹۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با احمد محمود،نویسندهٔ باشرف|ناشر=خبرگزاری ایلنا| کد خبر=۵۴۲۷۹۲|تاریخ انتشار=۱۲مهر۱۳۹۲|تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدائی فارسی|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸|تاریخ = ۱۴مهر ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان=یاد احمد محمود|ناشر=رودکی شماره ۲۰|تاریخ انتشار=۱۳۸۶|تاریخ بازبینی=۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}} &lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان =بررسی ايدئولوژی احمد محمود بر مبنای رمان&amp;quot;زمين سوخته-زينب دارائی |ناشر = انجمن فارسی |تاریخ بازدید = ۲۶اردیبهشت ۱۳۹۸|تاریخ = ۲۸ می ۲۰۱۴}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان=فرهنگ امروز| تاریخ انتشار=۴دی ۱۳۹۶| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان=انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر=خبرگزاری ایسنا|کد خبر=۹۲۱۱۱۳۰۸۸۲۶|تاریخ انتشار=۱۳بهمن۱۳۹۲|تاریخ بازبینی= ۶خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=گلشیری| تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترين رمان فارسی سال ۸۰ | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.virascience.com/|عنوان =نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه|دانشگاه محقق اردبیلی| رضا رحیمی ||تاریخ انتشار= ۱۳۹۲| تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان = شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود|صفیه توکلی مقدم، فاطمه کوپا، مصطفی گرجی، فرهاد درودگریان| ناشر = فصلنامه تخصصی مطالعاتی داستانی، سال دوم،شماره سوم، بهار ۱۳۹۳، ص۲۰-۵ |تاریخ بازدید = ۱ بهمن ۱۳۹۷|تاریخ = ۱۸ شهریور ۱۳۸۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستان در «زمین سوخته» اثر احمد محمود|ناشر = قند پارسی-سال اول شماره ۱ ۱۳۹۷-دکتر زیبا قالوندی، سیئد حمزه عابدی، علی عزیزی| تاریخ = زمستان ۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۲۶اردیبهشت۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/article/217721‏|عنوان =نقد رمان درخت انجیر معابد- نوشته احمد محمود|ناشر = ایسنا|تاریخ بازدید = ۱۰ خرداد۱۳۹۸۷|تاریخ = ۱۰ خرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202| عنوان=بررسی شخصیّت و شخصیّت‌پردازی در رمان داستان یک شهر احمد محمود|ناشر= پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی| نویسنده= عالی كردكلايی حميد، وفايی اكرم| تاریخ انتشار= ۱۳۹۵| تاریخ بازدید = ۱۰خرداد ۱۳۹۸|}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی  http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی|ناشر = تبیان |تاریخ بازدید = ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ = ۱۰مهر ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود|کد خبر ۴۰۳۲۵۵۳| ناشر = مهرنیوز |تاریخ انتشار = ۴مرداد۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۲۰اردیبهشت ۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان =احمد محمود تنها بود|ناشر = سرپوش|هفته نامه کرگدن، محمد بادپرتاریخ بازدید = ۱۲ خرداد ۱۳۹۸|تاریخ = ۱۴ فروردین ۱۳۹۶|کد خبر: ۹۶۰۱۰۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان =ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود|ناشر = مجلهٔ ادبیات داستانی،شماره ۱۱۲،سمیه شکری‌زاده|تاریخ بازدید = ۱۲خرداد۱۳۹۸|تاریخ = آبان ۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF |عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود|ناشر= متن‌نو |تاریخ انتشار=  ۲۹تیر۱۳۸۸ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* ٰ{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود|ناشر = ویکی گفتآورد|تاریخ بازدید = ۲۲تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان= زندگی نامه و معرفی داستان‌ های احمد محمود| ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۴|تاریخ بازبینی=۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/&lt;br /&gt;
|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود|ناشر = خوابگرد|تاریخ بازدید = ۹مرداد۱۳۹۸|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۵}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳ بهمن ۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۱شهریور۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://honarland.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%DA%86%D9%87-%DA%AF/|عنوان =محمود دولت آبادی : آقایان مسؤلان فرهنگی ، شما تقویم هستید، ما تاریخ!|ناشر = سرزمین هنر|تاریخ انتشار= ۲۶اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۱مهر۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=35747</id>
		<title>احمد محمود</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=35747"/>
		<updated>2019-10-03T05:26:42Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                     = احمد محمود&lt;br /&gt;
|تصویر                   = Untitled.png&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر             = &lt;br /&gt;
|نام اصلی                = احمد اعطا&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت            = نویسندگی&lt;br /&gt;
|ملیت                    = ایرانی&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد              = ۴دی۱۳۱۰&lt;br /&gt;
|محل تولد                = اهواز&lt;br /&gt;
|والدین                  = &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ               = ۱۲مهر۱۳۸۱&lt;br /&gt;
|محل مرگ                 = تهران&lt;br /&gt;
|علت مرگ                 = بیماری ریوی&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
|محل زندگی               = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی        =&lt;br /&gt;
|مدفن                    = امامزاده طاهرِ کرج&lt;br /&gt;
|در زمان حکومت           =&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم             =&lt;br /&gt;
|نام دیگر                = &lt;br /&gt;
|لقب                     =&lt;br /&gt;
|بنیان‌گذار               =&lt;br /&gt;
|پیشه                    = داستان‌نویسی (مجموعه داستان و رمان‌نویسی) &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی         =&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری             = رئالیسم اجتماعی&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                  = &#039;&#039;[[همسایه‌ها]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[زمین سوخته]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[دیدار]]&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                 =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها             =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها              =&lt;br /&gt;
|دیوان اشعار             =&lt;br /&gt;
|تخلص                    = &lt;br /&gt;
|فیلم(های) ساخته براساس اثر(ها)=&lt;br /&gt;
|همسر                    = طاهره ناجی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان=طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = سیامک، سعیده، بابک، سارک&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = &lt;br /&gt;
|دانشگاه                =&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         =&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وبگاه                  = &lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = پکا&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml | عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و [[جایزه ادبی هوشنگ گلشیری|هوشنگ گلشیری]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ahmad Mahmoud.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اگر عشق دل آدم را تکان نده{{سخ}}چطور بفهمه که زنده‌س؟!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{پک|احمد محمود|۱۳۷۶|ک= مدار صفر درجه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;احمد اعطا&#039;&#039;&#039; ملقب به &#039;&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&#039; نویسندهٔ رمان پرمخاطب  [[همسایه‌ها]]، [[مدار صفر درجه]] و بیش از سیزده اثر دیگر، پیرو مکتب رئالیسم اجتماعی و برندهٔ جوایز ادبی به‌شمار می‌رود که به‌ اقتضای زمینه و زمانه‌ٔ زندگانی‌اش، پا به مضمون سیاست نیز گذاشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
احمد محمود را پیشاهنگ نحلهٔ داستان‌نویسی جنوب ایران می‌دانند. یکی از قصّه‌نویسانی که &#039;&#039;&#039;قصّهٔ جنوب&#039;&#039;&#039; را ماندگار کرده است. احمد محمود از پدر و مادری دزفولی که پس از جنگ دوم جهانی به اهواز که امکانات کاری بیشتری داشت کوچیده بودند، به دنیا آمد. در اهواز درس خواند و از دبیرستان شاپور سابق (مصطفی خمینی فعلی) دیپلم گرفت. در همایش‌های حزبی اواخر دهه ۱۳۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. پس از زندان و تبعید و شکنجه اواخر دهه ۳۰ از تبعید برگشت، داستان بلند و جذاب «داستان یک شهر» محصول این تبعید رنج‌بار اما پرتجربه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان=یاد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
ادبیات  احمد محمود از لحاظ درون مایه و فضا و محتوا بازتاب همهٔ جنوب‌های جهان است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حموله&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF |عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نویسنده‌ای که به متن زندگی  پرداخته و رنج‌های اجتماعی را ترسیم کرده است. وی استاد مسلّم در خلق فضا و زبان است و در آثارش نفت، اعتصاب، مبارزه، شط، کشتی، لنج، گرما و شرجی، نخل، خانه‌های گارگری ، بیست فوتی‌ها، بلوک‌های کارمندی ...قصّه‌های آشنایند. &#039;&#039;&#039;نویسنده‌ای که باید پیامبر ادبیات جنوب لقب گیرد!!!&#039;&#039;&#039; احمد محمود مهره‌ٔ تأثیرگذار برای هم‌نسلان خود و نسل‌های بعد است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ادبیات محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
محمود از معدود نویسندگانی است که خود را از هر سو درگیر رمان کرد. شخصیّت‌پردازی، فضاسازی، دیالوگ‌نویسی، خلق ماجراها و تعلیق‌های متعدد همه و همه نشان از نویسنده‌ای دارد که اصولاً با انبوهی از اطلاعات تاریخی معاصر و به ویژه شناخت انسان معاصر روبه‌روست. چاپ رمان [[همسایه‌ها]] محمود را به اعتباری رساند که بتواند به نوشتنِ تمام وقت بپردازد. آثار او به زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی و ارمنی ترجمه و چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====همیشه درگیر مجوز بوده‌ام====&lt;br /&gt;
محمود در مورد انتشار داستان‌هایش گفته: «تا کنون همهٔ آثارم تقریباً به چاپ چندم رسیده‌اند. اما همیشه برای کسب جواز انتشار آثارم با دستگاه سانسور دولتی درگیری داشته‌ام. این درگیری موجب شده که سال‌ها هیچ اثری از من چاپ نشود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====یک کرگدن باش====&lt;br /&gt;
احمد محمود جایی از یادداشت‌های روزانه‌اش می‌نویسد: «واقعاً که نویسنده تو مملکت ما باید پوستش از پوست کرگدن کلفت‌تر باشد تا بتواند به نوشتن ادامه بدهد.» این را بعد از شرحی درباره گیر کردن رمان [[همسایه‌ها]] به قول خودش در &#039;&#039;اداره‌ٔ سانسور شاهنشاهی‌&#039;&#039; و وزارت ارشاد جمهوری اسلامی نوشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حقیقت این است که حرف من، کتاب من است. وقتی چند سال است که روا یا ناروا از چاپ آثارم جلوگیری می‌شود، دیگر چه حرفی برای گفتن می‌ماند؟      &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
به شهادت یادداشت‌های روزانه‌اش، او خودش یک کرگدن بود که اگر نبود، با روزگار سختی که پس از زندان و تبعید، مشکلات مالی، جنگ هشت ساله و جلوگیری از انتشار کتاب‌هایش تجربه کرده بود، نوشتن آن تعداد کتاب ممکن نمی‌شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان=خوابگرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامه‌ای به گلستان====&lt;br /&gt;
محمود در نامه‌ای به ابراهیم گلستان از چاپ کتاب آدم زنده می‌نویسد: «... در این فاصله یک کتاب ۲۰۰ صفحه‌ای از من منتشر شد با نام «آدم زنده» که روی جلدش آمده است نوشته: ممدوح بن عاطل ابونزّال و مترجم: احمد محمود که اگر فرصت کنید و بخوانید حتی نخوانید (همراه این نامه برایتان پست می‌کنم) خودتان دستگیرتان می‌شود قضیه از چه قرار است، و این هم مشروط است به این که از خیبر پست سالم بگذرد و به دستتان برسد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====خودم نوشتم!====&lt;br /&gt;
محمود داستان بلند «آدم زنده» را می‌نویسد و نام خودش را به عنوان مترجم ذکر می‌کند. احمد محمود در مقدمه این کتاب، در مورد نویسنده که او را «ممدوح ابن عاطل ابونزال» معرفی می‌کند، چنین توضیح می‌دهد: «نویسنده این کتاب فرد نا‌شناسی است که در مورد او اطلاعات کمی وجود دارد. جز اینکه در قاهره به دنیا آمده و در دهه نود هم از دنیا رفته است.»&lt;br /&gt;
محمود با این کار خود، به طرز دردآوری سانسور کتاب در ایران را به تمسخر گرفته است.&lt;br /&gt;
«خودم نوشتم... کتاب را به یک اسم عربی معرفی کردیم. انگار که حوادثش در بغداد می‌گذرد و ربطی به ما ندارد. راحت و آسوده چاپ شد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====از احمد اعطا تا احمد محمود====&lt;br /&gt;
نام شناسنامه‌ای محمود «احمد اعطا» است. محمود وقتی داستان کوتاه «صب میشه» را به هیأت تحریریه مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039; برای چاپ ارائه داد، از ترس اینکه مبادا دوستانش او را مسخره کنند و بگویند حالا محمود اعطا هم خودش را در جرگهٔ نویسندگان جا زده است، از هیأت تحریریه خواست تا این داستان را به نام مستعار «احمد احمد» منتشر کنند و مجله هم همین کار را کرد.&lt;br /&gt;
هفتهٔ بعد، احمد اعطا داستان دیگری را به مجله داد، گروه هیأت تحریریه به او گفتند دوستی دارند به نام «احمد موسوی» که نوشته‌هایش را زیرِ نام مستعار «احمد احمد» می‌نویسد و بهتر است نام دیگری انتخاب کند. او هم می‌گوید پس بنویسید: «احمد محمود» و چنین می‌شود که نام احمد محمود ماندگار می شود و همهٔ آثار احمد اعطا در پنجاه سال گذشته زیر نام احمد محمود به چاپ می‌رسد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان = «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نویسندهٔ خجالتی====&lt;br /&gt;
محمود پس از پایان دورهٔ تبعید و بازگشت به اهواز تصمیم گرفت داستان‌هایش را که قبلاً در مجلات &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039; و &#039;&#039;ایران&#039;&#039; به چاپ رسیده بود، به صورت مجموعه‌ای به نام «مول» به چاپ برساند.[[پرونده:مول.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اولین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]] این در حالی بود که به تازگی از تبعید برگشته بود و از نظر مالی در مضیقه بود. با یکی از دوستانش به نام «احمد آقایی» این موضوع را در میان می‌گذارد. آقایی پیشنهاد می‌دهد محمود پول قرض بگیرد و کتاب را چاپ کند. محمود می‌گوید: «اگر کتاب‌ها فروش نرفت چگونه قرضم را پس بدهم؟» آقایی به او دلگرمی می‌دهد که کتاب‌ها فروش خواهند رفت. محمود پولی تهیه می‌کنند و با هم به تهران می‌روند. وقتی به چاپخانه می‌رسند محمود داخل نمی‌رود و آقایی داستان‌ها را می‌برد و به مسئول چاپخانه به نام «زنده‌دل» نشان می‌دهد. زنده‌دل می‌پرسد، خود نویسنده کجاست؟  وقتی آقایی می‌گوید نویسنده‌اش خجالت می‌کشد و بیرون ایستاده، می‌خواهد نویسندهٔ متواضع داستان‌ها را ببیند. هزار نسخه چاپ می‌شود. نهصد نسخه را به اهواز می‌برند و به فروش می‌رسد و محمود قرضش را می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جایزهٔ دو کلیلو کتابم را بده!====&lt;br /&gt;
[[پرونده:دریا هنوز آرام است محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یه کیلو ببر یه دونه جایزه بگیر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]محمود از چاپ کتاب «دریا هنوز آرام است» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال ۴۰ یا ۴۱ که در جیرفت کرمان کار می‌کردم روزی یک بستهٔ پستی دستم رسید. ۳۰ نسخه از کتاب  بود. خوشحال شدم  و متعجب از تیراژ ۳۰۰۰ تایی در حالی که کتاب پر از غلط تایپی بود و تیراژ معمول بهترین کتاب‌ها هم روی ۱۰۰۰ تا بود. بعد شنیدم که آقای کاشی‌چی کتاب را کیلویی می‌فروشد و در ازای هر کیلو کتاب یک نسخه «دریا هنوز آرام است» را مهر جایزه می‌زند و به خریدار یک کیلویی جایزه می‌دهد. بهای هر کتاب ۴۰ ریال بود. من هم سری به چاپخانه زدم و دو کیلو (احتمالاً) کتاب «دریا هنوز آرام است» خریدم. دو کیلو را تحویل گرفتم و گفتم: «جایزه‌اش چه شد؟» گفت: «اِ! تو که دو کیلو از همین را خریدی!» و گفتم به هر حال جایزه‌اش را هم می‌خوام. دو تا جایزه «دریا هنوز آرام است» را گذاشت روی دو کیلو «دریا هنوز آرام است» و تحویل داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===از ده سالگی در &#039;&#039;&#039;حرکت&#039;&#039;&#039;=== &lt;br /&gt;
محمدعلی به پسرش می‌گوید؛ گفته‌ام حاج حسن سراج برای عیدت کفش شورو بدوزد. عصر که از مدرسه آمدی برو پات را قالب بگیرد. احمد از شادی بال در می‌آورد. روزهای آخر بهمن است. عصر از مدرسه تا خانه را یک نفس می‌دود. کیف و کتابش را پرت می‌کند. لقمهٔ نان و پنیرش را لوله می‌کند. می‌دود تا بازار سرپوشیده، تا کفش‌دوزی حاج حسن. پا را اندازه می‌زند. باید ۲۰ روز منتظر بماند. سر راه می‌رود کارونِ سیلابی را ببیند، کشتی‌ها و پل سفیدش را. نگاهش می‌ماند پیش جاشوهای شرکت کشتی‌رانی. حواسش پرت بوی ماهی کباب و قلیان می‌شود. شب شده. می‌دود. سر راه می‌بیند که سینما میهن خلوت است. بوی نان برنجی قدم‌هایش را سست می‌کند. دست توی جیب می‌کند. پولی ندارد. دیروقت شده. می‌دود. مادر دم در خانه منتظر است؛ خدا به دادت برسد. قل هو الله بخوان. هفت بار می‌خواند و فوت می‌کند به خودش. پدر کمربند دور دست پیچانده، منتظر است؛ سه ضربه. تا یادت بماند این قدر سربه‌هوا نباشی! حاج حسن خلف وعده می‌کند. بالاخره روز آخر اسفند کفش آماده می‌شود. شب می‌گذارد بالای رختخوابش. بوی سبزی پلو، کلوچه اهوازی، چرم تازه. دم سال تحویل است. کفش به پایش تنگ است. بند جورابش گم شده. حسرت به دلش می‌ماند با رخت و کفش نو بنشیند پای سفره. پدر می‌پرسد؛ مگر همان جا امتحانش نکردی؟ امتحان کرده. اندازه بود. پدر کفش را نگاه می‌کند. بند جوراب توی کفش است. کفش اندازه می‌شود. رخت نو، کفش نو و سال تحویل می‌شود. دل لرزیدن‌ها تمام می‌شود. همهٔ هیجان‌ها و انتظار کشیدن‌ها. نمی‌داند چرا چنین شده. ده ساله است. «&#039;&#039;&#039;نمی‌دانستم آنچه هست از لذت رنج، از دلزدگی تا اشتیاق، از کوشش و توفیق تا سرخوردگی همه، شوق و ذوق حرکت است برای رسیدن. لذتِ وظیفه است، لذتی که در ذات وظیفه است و بر دوش‌مان. در راه رسیدن و آغازی دیگر و شور و التهاب دیگر در حرکت دیگر و باز آغاز دیگر.&#039;&#039;&#039;»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود |ص=۶۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===حق‌التالیف!===&lt;br /&gt;
محمود در یادداشت‌هایش نوشته که «کتاب پسرک بومی و غریبه‌ها را انتشارات بابک چاپ کرد -هر دو در سال ۵۰- حق‌التالیف هم داد؛ سیصد تومان و تعدادی شلوار کار.  یکی هفده تومن حساب کرد که از تولیدی همسایه‌اش گرفت و داد بردم خانه بچه‌ها بپوشند. خودم هم پوشیدم. تو خانه خوب بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستان مدادها و نوشتن===&lt;br /&gt;
محمود در در جوانی با خودنویس می‌نوشت ولی بعدها مداد را جایگزین کرد. شب به شب ١٦ مداد را می‌تراشید و فردایش دیگر مدادی نمی‌تراشید، همین که مدادی تمام می‌شد، مدادی دیگر جایگزین می‌کرد. هنگام نوشتن نمی‌خواست هیچ چیزی تمرکزش را به هم بریزد یا مزاحمش شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===اوّلین کتاب=== &lt;br /&gt;
اوّلین بار محمود با کتابی از [[صادق هدایت]] به نام «فردا» با کتاب‌خوانی آشنا می‌شود، حول و حوش سال ۱۳۳۰. او از خواندن این داستان لذت می‌برد و به گفتهٔ خودش شادی این کتاب  یکی از انگیزه‌های او برای داستان‌نویسی بوده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسانگرا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|درد نسلم بر دوشم نشسته و درد تمام تاریخ{{سخ}}گیاه خواب زرد می‌بیند{{سخ}}در پاییز&lt;br /&gt;
مورچه خواب انبار خوشه‌های طلائی گندم{{سخ}}خرس خواب زمستانی و من{{سخ}}خواب نان گندم زرد طلائی{{سخ}}در زمستان این مرز پرگهر{{سخ}}احمد محمود آذر ۱۳۷۴&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
====احمد عاشق همسرش بود====&lt;br /&gt;
«اگر چنین همسری نداشتم، احمد محمود نمی‌شدم.»{{سخ}}  &lt;br /&gt;
محمود قبل از اینکه کتابی را به چاپ بسپارد، اول آن را برای خانواده‌اش می‌خواند و به آنها می‌گفت بی‌رحم باشند و نظرشان را خیلی محکم بدهند. ولی دوست نداشت بعضی مطالب کتاب همسرش را آزار بدهد. به همین دلیل وقتی داشت [[همسایه‌ها]] را می‌نوشت، اجازه نمی‌داد همسرش آن را بخواند.&lt;br /&gt;
احمد محمود هم نویسنده‌ای چیره‌دست بود و هم به خانه و خانواده پایبند. «بابک اعطا» می گوید: «پدر واقعا مرد خانواده هم بود. مثل بعضی‌ها نبود که فکر می‌کنند چون به طرف روشنفکری رفته‌اند، به خانواده خود بی‌توجه باشند، او هرگز چنین نبود و اتفاقاً مردی سنتی بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====عاشقانهٔ یواشکی====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]]، شیفتهٔ نویسندهٔ هم‌نام خودش است. در مصاحبه‌ای از این شیفتگی می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفته بود فلانی بیاید ببینمش، اما من فقط رمان را برایش فرستادم. بد عهدی با خودم کرده بودم! یک بار در نمایشگاه کتاب، دو ساعت دورادور نشستم و او را تماشا کردم. بعد هم در مراسم «انتخاب بیست اثر داستانی پس از انقلاب» او را دیدم. دو، سه ردیف پشت سر او نشستم تا خوب بتوانم ببینمش. الان که فکرش را می کنم، می‌بینم چه لحظات خوش و سرمست کننده‌ای بود. عاشقانهٔ یواشکی!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان =احمد محمود تنها بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====از عشق کم نوشته‌ام====&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید از عشق و زن کم نوشته‌ام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از عشق کم نوشته‌ام. در [[همسایه‌ها]] کمی به آن پرداخته‌ام و متاسفانه همان باعث شده است که اجازه چاپ مجدد نگیرد. خودم را در عشق سانسور نکرده‌ام جاهایی که حس کرده‌ام نیاز است از آن گفته‌ام. شاید فکر می‌کرده‌ام همین قدر لازم است. شاید حقش بود بیشتر می‌پرداختم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از زن کم نوشته‌ام. و این شاید به عنوان نقص کار من چشمگیر باشد، و شاید به دلیل مردسالاریِ جامعهٔ ما باشد. شاید چون در جامعه مردها بیشتر مسلط‌اند و بیشتر فعالند. یا شاید قشر یا اقشاری را که مطرح می‌کنم چنین خصلت و خصوصیاتی دارند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از مرگ همان قدر نوشته‌ام که لازم بوده. با مرگ راحت برخورد می‌کنم. مرثیه‌خوانی نمی‌کنم. بستگی دارد به وضع روحی، سنتی و فرهنگی کسانی که کسی را از دست داده‌اند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; [[پرونده:Hamsayeha.chape3.paltoee.JPG|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تجدید چاپ شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====محمود عاشق سینما و نمایش بود====&lt;br /&gt;
سال ۱۳۳۸ در روزنامه آگهی شد که نمایشنامهٔ «مولیر» در تالار «پارس» لاله‌زار تهران به روی صحنه می‌رود. بی‌پولی نمی‌توانست مانع از رسیدن محمود به تماشای نمایش‌نامه شود. او همراه دوستش با قطار راهی تهران شد. در حالی که باید پول قطار و مسافرخانه و بلیط و شام را باید با صد تومان می‌داد. متصدی سالن که می‌فهمد آنها از اهواز برای دیدن نمایش آمده‌اند در ردیف دوم جای‌شان می‌دهد. شب را در مسافرخانهٔ امیرکبیر اقامت می‌کنند و خوشحال برمی‌گردند اهواز.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سیگار بکش!====&lt;br /&gt;
احمد محمود رو به دوربین می‌گوید: «این سیگار داره منو می‌کشه. ولی باز می‌کشم.» بعد ته سیگارش را خاموش می‌کند و می‌خندد. می‌گوید: «دکترها می‌گویند سیگار نکش. فقط یکی از دکترها گفته روزی ده تا سیگار برای تو لازم است. بکش.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مجله مثل حلوا===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «دورهٔ ما با الان بسیار متفاوت بود. تنها یک مجله به دست ما می‌رسید به اسم &#039;&#039;سخن&#039;&#039;  و ما آن را مثل حلوا می‌خوردیم. استادی نبود که کارمان را نشانش بدهیم، بخواند و نقد کند. دو سه نفری دور هم می‌نشستیم و می‌خواندیم و انتقاد می‌کردیم بی‌آنکه نقدمان پایه و اساسی داشته باشد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===حس مادری===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من همیشه نسبت به زنان و مردانی که در سن پیری مشکل دارند و زندگی‌شان راحت نیست، واقعا دل می‌سوزانم. من مرد هستم و نمی‌توانم ادعا کنم که حس مادری دارم، اما احساسات یک مادر را حس کرده‌ام. این پیرزن‌ها چه در «دیدار» چه در «ننه‌امرو» چه در «عصای پیری» کسانی هستند که یک عمر بار سنگین را به دوش کشیده‌اند و حالا دیگر باید بگذارندش زمین و نفسی به راحت بکشند. لازم نیست مادر باشم تا این را حس کنم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====گشتم، نبود، نگرد، نیست!====&lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی می‌گوید، برخی شخصیت‌های زن در داستان‌های مختلف هستند که آدم دوست دارد آن‌ها را ببیند و یکی از آن‌ها یکی از شخصیت‌های زن در اثر محمود بود. یک بار به محمود گفتم دلم می‌خواهد این شخصیت را ببینم و کجا می‌توانم پیدا کنم و محمود خندید و گفت: «خود من هم دنبالش می‌گردم.» و آن شخصیت هم خورشید کلاه بود در داستان یک شهر.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:870267 381.png|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعیدی رنج‌بار و پرحاصل&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مرا مارکسیست خواند===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «رمان درخت انجیر معابد را کسی آستین بالا نزد ببیند چه هست. همین طور مدار صفر درجه را جز یک نفر بچه مسلمان که من با او سازگاری ندارم. او مرا مارکسیست و کمونیست و ضدمذهب و ضدرهبری خواند و همین آدم  مرا از جایزه محروم کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===جایزهٔ ویژهٔ جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» ===&lt;br /&gt;
====نگاه بهت‌زدهٔ محمود====&lt;br /&gt;
قرار بود ‌&#039;&#039;جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران&#039;&#039; جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» سال ۱۳۷۶  به کتاب احمد محمود اختصاص یابد، اما رمان «مدار صفر درجه» ضدجنگ خوانده شد و این جایزه اهدا نشد. وزیر وقت ارشاد گفت: «من هیچ‌گاه نگاه بهت‌زده و غم‌آلود احمد محمود را از یاد نمی‌برم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جایزه را ندادند!====&lt;br /&gt;
احمد محمود از جایزهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جایزه را ندادند! چه بکنم؟! بروم با آنها دعوا بکنم؟!&lt;br /&gt;
اول عنوان کردند که برندهٔ جایزهٔ ممتاز رمان «مدار صفر درجه» است. تا لحظهٔ آخر هم تصمیم همین بود. حتی به مراسم دعوتم کردند. بیست جایزه از نفر اول تا بیستم و یک جایزهٔ ممتاز که اختصاص داشت به من. اسامی را از پایین خواندند تا رسید به من. حالا باید جایزهٔ ممتاز را اعلام می‌کردند و می‌دادند. لوحش هم روی میز بود. اما اعلام کردند خانم‌ها آقایان بفرمایید برای پذیرایی! همه رفتند بیرون. لوح را هم برداشتند بردند!&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به بهانه درگذشت او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;علت حذف من مطابق آنچه مطبوعات نوشتند اتهاماتی بود که هرچه در خودم و در زندگی خودم گشتم هیچ نشانه‌ای از هیچ‌یک از این اتهامات ندیدم. به‌نظر می‌آید که در جامعه‌ی مدنی مورد ادعای اخیر، من یکی جا نگرفته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تکه نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/&lt;br /&gt;
|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جای احمد محمود خالی بود.====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]] که کتاب [[سفر به گرای ۲۷۰ درجه]] اش، جایزه بیست سال داستان نویسی برای ادبیات پایداری را برنده شد، اما در صدر لیست کتاب‌های این حوزه «زمین سوخته» را معرفی می کند و می‌گوید: «گفته بودند احمد محمود جزو برندگان است و وقتی اسامی را اعلام کردند، اسمش نبود. همه شوکه شده بودند. وقتی دوستان خبرنگار نظرم را درباره انتخاب‌ها پرسیدند، گفتم جای احمد محمود خالی بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====رضا سرشار و جایزهٔ محمود====&lt;br /&gt;
رضا سرشار در متنی با عنوان &#039;&#039;حکایت من و حذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸&#039;&#039; این طور نوشته: «واقعیت این است که فقیر تا امروز هرگز افتخار این را نداشته‌ام که چه برای خودم و چه برای دیگران  نامه‌ای خطاب به مقام معظم رهبری بنویسم. البته از اینکه نقدم باعث وقوع چنین اتفاق مثبت مهمی شده است بسیار خوشحالم و خدا را شکر می کنم و از هر مسئولی که بر اساس نقد مذکور دستور حذف اثر مذکور را از فهرست مورد اشاره داده است صمیمانه سپاسگزارم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;حکایت من&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html| عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
====آبگوشت اوین====&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من ترجیح می‌دهم آبگوشت اوین را بخورم تا بهترین زندگی را در آمریکا یا اروپا داشته باشم. من این جایی هستم اگر بروم می‌میرم. گفته‌اند از هر نطر تأمینم می‌کنند بروم انجا کار کنم. نه می‌توانم در انجا کار ادبی بکنم و نه می‌توانم زندگی کنم، حتی در امریکا.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرزمین آدم مثل سینهٔ مادر است که به او شیر می دهد. نویسنده‌ای که از سرزمین خودش دور می شود، مثل بچه‌ای است که از سینهٔ مادرش دور افتاده باشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ادبیات اقلیمی در ادبیات احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان =ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|right|عاشقان چون زندگی زاینده‌اند{{سخ}} عاشقان در عاشقی پاینده‌اند{{سخ}} عشق از جانی به جانی می‌رود{{سخ}}داستان از جاودانی می‌رود{{سخ}}مرد عاشق نمی‌می‌راندش{{سخ}}در چراغی تازه می‌گیراندش{{سخ}}سرنوشت اوست این خود سوختن{{سخ}}شعله گرداند چراغ افروختن{{سخ}}[[ه‍.ا.سایه]] در سوگ محمود&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===آخرین بازخوانی کتاب زندگی در واپسین روزها===&lt;br /&gt;
[[محمود دولت‌آبادی]] در واپسین روزهای زندگی‌ احمد با یک شاخه گل آفتابگردان در بیمارستان به عیادتش می‌رود. احمد موقع خداحافظی از او می‌خواهد جلو برود و  بارها و بارها پیشانی دولت‌آبادی را می‌بوسد و داستان زندگی‌اش را مرور می‌کند و یک جا می‌گوید: «... و در مقطعی تو را پیدا کردم.» دولت‌‌آبادی می‌گوید: «من در عمق چشم‌هایش درخشش و قدرت یافتم. قطعا می‌دانست دارد تمام می‌کند و گویی این کتاب زندگی خودش را در کمالِ فشردگی و دقت و نظم در طول چند دقیقه بازخوانی کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===عقربه‌هایی که ایستادند===&lt;br /&gt;
بابک اعطا در مصاحبه‌ای به ساعت رومیزی اتاق کار پدرش اشاره می‌کند و می‌گوید: «من این ساعت را روی ساعت فوت ایشان ۱۰:۲۰ نگه داشتم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:واپسین روزها.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;واپسین روزهای نویسندهٔ جنوب.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===[[همسایه‌ها]]ی پربرکت===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]]ی محمود که نخستین بار در سال ۱۳۵۳ منتشر شد، آن‌چنان اقبالی یافت که به گفتهٔ بابک اعطا، پسر احمد محمود، در گفت‌ و گو با روزنامه شرق، این نویسنده که تا آن زمان مجبور بود برای تامین معاش چند کار را به طور هم‌زمان انجام دهد، با درآمد این رمان توانست به آرزوی دیرینهٔ خود برسد؛ در خانه بنشیند و فقط بنویسد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===پاتوق غروب اهواز===&lt;br /&gt;
پاتوق محمود دکهٔ کتابفروشی «رجبعلی بوستان» نبش خیابان پهلوی سابق (امام خمینی) اهواز بود. حسن ناجی، احمد آقایی، [[محمد ایوبی]] و [[سید محمود سجادی]] اغلب غروب‌ها کنار این دکه دور هم جمع می‌شدند. این دورهمی‌ها به پیشنهاد محمود جدی‌تر شد و تبدیل به جلسات ادبی و گاه سیاسی شد. هر کس نوشته‌های خودش را می‌خواند. کریم پرتو، حبیب‌الله ریخته‌گر و عبدالرضا قناد نیز در این جلسات حضور داشتند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نوجوانی و حسرت سفر===&lt;br /&gt;
احمد نوجوان  تعطیلات تابستانی را به کار کردن می‌گذراند تا کمکی برای معاش خانوادهٔ دوازده نفره باشد. آرزوی سفر تابستانه و خلاصی از گرمای نفس‌بر اهواز دست نداد تا تابستان ۱۳۲۰ که احمد با پدر راهی مشهد شد. زیارت و سیاحتی بود برای کودک سفرنرفته. اما پا نرسیده به حرم خبر می‌رسد که؛ «ارتش انگلیس خوزستان را تصرف کرده و اهواز با خاک یکسان شده.»  پدر و پسر شتابان و فلاکت‌بار از سفر باز می‌گردند و در مقابل چشمان حیرت‌زدهٔ خود اهواز را سر جای خودش می‌بینند که پاسبان‌های هندی جای پاسبان‌های خودی را گرفته‌اند. حسرت سفر بر دل احمد جوان می‌ماند و  باز هم کار تابستانه و کسب تجربه تا نویسندگی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:THTd01AQTd8MMWA4tHCEHrHU.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;کتابی که چاپ نشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]] بعد از چاپ اول توقیف شد، ۲۰ سال طول کشید. بعد از ۲۰ سال دوباره چاپ شد و دوباره توقیف شد. دلیل این ممنوعیت را دفعه اول، بار سیاسی کتاب و دفعه دوم مبتذل بودن آن عنوان کردند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باوی ساجد، حبیب|۱۳۹۶|ک= احمد محمود، ادبیات معاصر ایران در گذر زمان-۱)|صفحه۴۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:black{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;وزارت ارشاد جواب روشنی دربارهٔ انتشار مجدد &#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039; خلال دو سال که این رمان روی میز ممیزی افتاده است، نداد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===عکس سنگ‌قبر و داستانکی از تشییع جنازه و جزيیات آن===&lt;br /&gt;
[[پرونده:سنگ مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با آبی آسمان درهم شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
احمد محمود در بیمارستان‌ مهرداد تهران بستری شد و پس از هشت روز زندگی کردن در حالت اغما زندگی ابدی خود را از صبح روز دوازدهم مهر ماه سال ۱۳۸۱ آغاز کرد. پیکرش در گورستان امامزاده طاهر کرج و در کنار بزرگانى چون گلشیرى و شاملو به خاک سپرده شد.&lt;br /&gt;
مراسم تشییع جنازهٔ پیکر احمد محمود از مقابل تالار وحدت آغاز شد و عدهٔ زیادی از نويسندگان، هنرمندان، فيلمسازان، دانشجويان، فرهنگيان، دانشگاهيان و اهل ادب و هنر ايران از جمله؛ فریبرز رييس‌دانا، [[ليلی گلستان]]، [[اميرحسن چهل‌تن]]، [[منوچهر آتشی]]، جعفر دهقانی‌نسب، انور خامه‌ای، [[محمود دولت‌آبادی]]، عطاء‌الله مهاجرانی، [[ابراهيم يونسی]]، منصور اوجی، [[فيروز زنوزی جلالی]]، محمد بهارلو، اسدالله امرايی، سيدعلی صالحی، محمود معتقدی، پوران فرخزاد، غلامحسين سالمی، سيامک اطلسی، علی‌اصغر رمضانپور و مجيد صيادی در مراسم خاك‌سپاری حضور داشتند.&lt;br /&gt;
در اين مراسم [[ليلی گلستان]]، [[اميرحسن چهل‌تن]]، عطاالله مهاجرانی، [[ابراهیم یونسی]] و محمود دولت‌آبادی هر کدام کوتاه از محمود و آثارش گفتند. دولت‌آبادی گفت: «حرف خاصی ندارم؛ جز اين‌كه در عمرم، هيچ انسان محتضری را نديده بودم كه همچون احمد محمود با دليری به سمت نيستن خود برود و این جملات را از قول محمود نقل کرد؛ &#039;&#039;من خودم بودم و رسيدن به اين خودم بودن، كار ساده‌ای نيست.&#039;&#039; بله، اين امر، بسيار دشوار است و او توانست اين دشواری را به انجام نيك برساند. بايد بگويم كه بسياری از جان‌های نجيب برخوردار از تاثيرات احمد محمود به زندگی و به كار ادامه خواهند داد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تشییع جنازه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حالا مخروبه‌هایی بر جای مانده است به یادگار، هنوز جا به جا شعله‌های نفت است که سر به آسمان می‌ساید و آسمان شب آن دیار هیچگاه سیاه نیست، بل همیشه سرخ است. و حالا پانزده سال از خاموشی راوی جنوب می‌گذرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====مرگ از نظر محمود====&lt;br /&gt;
از محمود پرسیدند نظرتان درباره مرگ چیست و ایشان گفت: «نظری ندارم چون مرگ را نمی‌شناسم. تا زمانی که زندگی می‌کنم، مرگ نیست وقتی مرگ رسید، دیگر زندگی نیست. بنابراین درباره مرگ فکر نمی‌کنم.» و ادامه می‌دهد: «به هر حال مرگ می‌رسد و کاری هم نمی‌توان کرد و همان طور که شاملو می‌گوید، زندگی بی‌شرمانه کوتاه است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود]]&lt;br /&gt;
احمد علاوه بر زندان و تبعید، تجربه‌های مربوط به مرگ را به عنوان وقایع مهم زندگی‌اش یاد کرده. یکی از این تجربه‌های تأثیرگذارروی زندگی و نوشته‌های محمود، مشاهدهٔ تیرباران افسران حزب توده در لشکر ۲  زرهی  تهران در سال ۱۳۳۴ است.&lt;br /&gt;
دیگری سه حادثهٔ مختلف و سه مورد مواجهٔ خودش با مرگ است. یک بار در شط کارون در روبه‌رویی با یک کوسه که به گمان خودش به طرز ناباورانه‌ای جان در می‌برد. یک بار هنگام شنا در عرض رودخانهٔ جراحی (اطراف ماهشهر) که نفس کم می‌آورد و به سختی خود را به ساحل می‌رساند. سومی در جاده‌ای در کوه‌های لرستان که ماشین با سرعت زیاد از جاده منحرف شده اما درست در لبهٔ پرتگاه متوقف می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===زندگی در جنوب===&lt;br /&gt;
احمد اوّلین فرزند خانواده‌ٔ پرجمعیت خوزستانی بود، شش پسر (محمود، ابوالقاسم، محمد که شهادتش در اوایل جنگ بهانهٔ نوشتن زمین سوخته شد، ماشاالله و محسن) و چهار دختر. پدر و مادرش دزفولی بودند. به امید ساختن زندگی بهتر به اهواز مهاجرت کردند، به شهر نفت و فولاد. احمد در اهواز به دنیا آمد. خانوادهٔ مادری از فیلم‌سازان سنتی دزفول بودند. پدرش معمار سنتی بود و گاهی پیمان‌کاری شرکت نفت را به عهده می‌گرفت. مردی خوب و زحمتکش و دارای فکری روشن و منطبق با زمان که باید به تنهایی شکم دوازده نفر را سیر می‌کرد چون مادر خانواده خانه‌دار بود. محمود می‌گوید: « پدر و مادر نجیب و زحمت‌کشی داشتم اما از عهدهٔ تحصیل من برنمی‌آمدند. توانش را نداشتند که به آن همه بچه برسند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در دبیرستان شاپور سابق(مصطفی خمینی) دیپلم عملی گرفت. دبیرستانی که دو سال پس از تولد او توسط شرکت نفت ایران و انگلیس در اهواز ساخته شد و به وزارت معارف (فرهنگ و سپس آموزش و پرورش) تحویل شد.[[پرونده:پروانه مسافرت در زمان تبعید.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعید و سفر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]در همایش‌های حزبی اواخر دههٔ ۱۳۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. بعد از شش ماه حبس به دانشکدهٔ افسری می‌رود و هم‌زمان به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه می‌دهد و بار دیگر در پادگان دو زرهی به زندان می‌افتد. در آن‌جا از نزدیک رفت و آمدها، شکنجه‌ها، مقاومت‌ها، محاکمات و تیرباران گروه نخست افسران انقلابی، مهندس کیوان، دکتر حسین فاطمی وزندانیان دیگری را می‌بیند. پس از محاکمه همراه سه تن از دوستانش به زندان پادگان شیراز، جهرم و لار منتقل می‌شود و سرانجام به بندر لنگه تبعید می‌شود و به مدت دو سال در کسوت سرباز صفر در محل پادگان این شهر زندگی می‌کند. اواخر دههٔ ۳۰ از تبعید گناوه برگشت. محمود تمام تجربه‌ها و مشاهدات خود را از این دوره را در رمان [[داستان یک شهر]] به صورت زنده به تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
احمد  نوجوانی و جوانی خودش را این طور توصیف می‌کند: «نوجوانیِ من، بی‌قراری بود و تمکین‌ناپذیری و شر و شور داشتن. عین خروس جنگی. زمانی هم که سخت کار می‌کردم، شب‌ها گاهی تا سحر مطالعه می‌کردم و می‌نوشتم. جوانی‌ام همه چیز دارد و هیچ ندارد. پر از ماجرا و پر از هیچ! هیچ کاری را (جز نوشتن) به طور مرتب ادامه نداده‌ام.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:گواهینامه رانندگی.jpg|220px|thumb|چپ]]کار کردن را از دوران نوجوانی آغاز کرد. بعد از اتمام دوران زندان و تبعید  بیکار بود. به مشاغل متعددی روی آورد که هر کدام را بنا به دلایلی کنار گذاشت. شغل‌هایی که محمود در جوانی تجربه کرد به گفتهٔ خودش از بیست بیشتر است: کارگری، آجرتراشی،انبارداری، پیمانکار ساختمانی، پارچه‌فروشی، کارمندی دستگاه تبلیغاتی، مقاله‌نویسی، سردبیری روزنامهٔ محلی، گاراژداری ماشین‌آلات کشاورزی، کارمندی شهرداری، کار در سازمان زنان ایران، نویسندگی برنامهٔ رادیویی، کارمندی شرکت فروش هواپیماهای یک موتوره شخصی(سنسا)، تا کار در اداره رفاه و خدمات اجتماعی و قائم مقام مدیر عامل موسسهٔ تولید و پخش پوشاک در سال ۱۳۵۷. در سال ۴۲ به تهران مهاجرت کرد و در سال ۴۳ در یک کار دولتی مشغول به کار شد. ولی بعد از انقلاب به خواست خودش بازخرید و خانه‌نشینی شد تا تمام وقت به نوشتن بپردازد. شهرتش را در نویسندگی از سال ۴۸ و با داستان «زائری زیر باران» به دست آورد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:موسیو محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;موسیو پیر و خسته و تنها!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
مادام و موسیو خسته و تنها!&lt;br /&gt;
حجم کارهایش راضی‌اش نمی‌کنند. بچه‌ها که رفته‌اند پی زندگی‌شان، مسیو و مادام تنها مانده‌اند. می‌گوید: «هیچ! عمری شصت و چند ساله و این حجم ناچیز کار، اسباب شرمندگی‌ست، اما راه گریزی هم ندارم. همهٔ عمر روزی ده ودازده ساعت کار کرده‌ام تا پاسخگوی نیازهای زندگانی باشم. با همین حرف‌ها خودم را گول می‌زنم و تسکین می‌دهم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سوانح عمر===&lt;br /&gt;
====زندگی و نوشتن====&lt;br /&gt;
۱۳۱۰ تولد در اهواز، فرزند اول پدر و مادری دزفولی‌الاصل[[پرونده:خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب).jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب)]] &lt;br /&gt;
[[پرونده:خانهٔ پدری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خانهٔ پدری و [[همسایه‌ها]]!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۲۳ اخذ مدرک ششم ابتدایی از دبستان خیام اهواز، ترک تحصیل، اوّلین تجربهٔ استخدامی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ اتمام دورهٔ کارورزی آموزشگاه فنی، استعفا، ادامهٔ تحصیل در دورهٔ متوسطه{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۷ ازدواج با عمه‌زاده (طاهره خانم ناجی)  {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۹-۳۰ پایان دورهٔ متوسطهٔ شبانه در دبیرستان شاپور اهواز{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۸ آغاز فعالیت در سازمان جوانان حزب توده ایران تا سال ۱۳۳۶ و بعد از آن جدایی کامل از حزب{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۹ مشارکت در مبارزات دوران ملی شدن صنعت نفت، دستگیری و زندان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۰ سربازی و راه یافتن به دانشکده افسری ارتش اهواز و خدمت سربازی {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۲ بازداشت و شش ماه زندان و ابتلا به بیماری ریوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۳ زندان و تبعید به دلیل فعالیت‌های سیاسی در اهواز، تهران، شیراز و بندر لنگه به مدت بیش از پنج سال، چاپ اوّلین داستان کوتاه ‌‌«صب می‌شه» در مجلهٔ &#039;&#039;ایران&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۵ چاپ داستان در مجلهٔ &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۸ اتمام دوران تبعید و بازگشت به اهواز، چاپ مجموعه داستان «مول»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۹ چاپ مجموعه داستان «دریا هنوز آرام است»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ مجموعه داستان «بیهودگی»[[پرونده:بیهودگی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;.. حس می‌کنم که دارم بیهوده زندگی می‌کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود |ص=۶۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۴۵ هجرت به تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۷ چاپ مجموعه داستان «زائری زیر باران»{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۰ چاپ مجموعه داستان پسرک بومی و مجموعه داستان «غریبه‌ها»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۳ چاپ رمان [[همسایه‌ها]] {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ چاپ رمان‌ «داستان یک شهر»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۱ چاپ رمان «زمین سوخته»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:زمین سوخته.jpeg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;جایزه‌اش را ندادند!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۶۹ چاپ کتاب «دیدار» شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۰ چاپ مجموعه داستان «قصّه آشنا» {{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۱ چاپ گزیدهٔ ۲۳ داستان کوتاه در مجموعهٔ «از مسافر تا تب خال»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۲ چاپ رمان «مدار صفر درجه» {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۴ چاپ گفت و گوی لیلی گلستان با احمد محمود با عنوان «حکایت حال»، چاپ دو فیلم نامه {{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۶ چاپ ترجمهٔ رمان «آدم زنده‌دل» از «ممدوح بن عاطل ابونزال» با نام «آدم زنده»{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۹ چاپ رمان «درخت انجیر معابد»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۱ درگذشت در بیمارستان مهراد تهران  و خاک‌سپاری در امامزاده طاهر کرج&lt;br /&gt;
====زندگی و کار==== &lt;br /&gt;
۱۳۲۵ اشتغال به اوّلین شغل به عنوان کارآموز در آموزشگاه فنی آبادان (A.T.S){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۶-۳۹ گذراندن دوره‌های کارشناسی امور اجتماعی و شرکت‌های تعاونی و روستایی در ورامین، سرپرستی حوزهٔ عمرانی خرم‌آباد لرستان به مدت سه سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۰-۴۲ کارشناس امور اجتماعی در شرکت «ایتال کنسولت» جیرفت{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۳-۴۵ کارشناس آمار رئیس دفتر استانداری خوزستان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۱-۵۳ معاون اداره رفاه سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۳-۵۷ قائم‌مقام مدیرعامل مؤسسه تولید و پخش پوشاک دفتر مرکزی تهران (این مؤسسه دارای شش کارخانه تولیدی لباس جین برای کارگران شرکت نفت، راه آهن، ذوب آهن در شهرهای زاهدان، سنندج، ایلام، گنبد و تهران و ... بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۷ درخواست بازخرید و نوشتنِ تمام وقت{{سخ}}&lt;br /&gt;
====فعالیت‌های فرهنگی====&lt;br /&gt;
همکاری با تعدادی از نشریات هفتگی، ماهانه و جنگ‌های فصلی در تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
همکاری با رادیو ایران به عنوان نویسندهٔ برنامه‌های انتقادی-اجتماعی در تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
تهیه و تنظیم مطالب و چاپ نشریهٔ هفتگی سازمان زنان ایران&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سیاست سرنوشت محتوم ما است. سیاست به ما تحمیل شده، بی این‌که خودمان بخواهیم و بی این‌که آن را بشناسیم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۴۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}{{گفتاورد تزیینی|تا کی این خاک زرخیز مانندش را بزاید.}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود واقعیات را خود انتخاب می‌کرد، نمی‌گذاشت انتخاب شود. واقع‌گرا بود. رئالیستی عمیق و پرداخت‌شده داشت و تصویربردار سطحی اتفاقات روزانهٔ زندگی نبود. او غوغای پرخروش خود را که قابل تشبیه به جریان رود کارون است، با ظاهری خاموش ابراز می‌کرد. این شخصیتی است که مینو فرشچی از محمود به تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی او را کسی می‌داند که میهن‌اش را عاشقانه دوست داشت و در راستای غرور و حرمت ملتش گام برمی‌داشت. فروتنی محمود نشأت گرفته از روح و شخصیت جنوبی او بود و از تابش سرخ خورشید که به رگ و خون شرقی تابیده می‌شود. او صاحب زندگی زیبایی بود که شایستهٔ زندگی یک هنرمند بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
::&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هنرمند باید حتماً ایدئولوژی داشته باشد. باید حتماً برای خودش جهان‌بینی مشخصی داشته باشد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
محمود به نقش فرهنگی پدر در خانواده این طور نگاه می‌کرد: «پدر خانواده باید یاد بگیرد وقتی وارد خانه می‌شود، حداقل یک روزنامه زیر بغلش باشد.» با این راه به بچه‌اش یاد می‌دهد که دست‌کم روزنامه بخوانند چون بچه، خواندن را از پدر یاد می‌گیرد. وقتی با روزنامه به خانه می‌روی، یعنی به خواندن ارج می‌گذاری.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;زبان باید بتواند فضا بسازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۱۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
داستان تعریف حرکت نیست، تعریف است در حرکت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۱۲۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;   &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====علایق احمد محمود====&lt;br /&gt;
بابک اعطا از علایق پدرش می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در کنار علاقه‌اش به نوشتن و خواندن، سرگرمی‌های دیگری هم داشت؛ از جمله فوتبال. از فوتبال خوشش می‌آمد. طرفدار تیم خاصی نبود و فقط طرفدار تیم ملی بود. در سررسیدش تاریخ بازی‌های ایران را می‌نوشت که در آن ساعت‌ها با کسی قرار نگذارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او به جز فوتبال سینما را هم دوست داشت. سینما را بسیار خوب می‌شناخت و می‌توانست سینماگر خوبی شود. در جوانی فعالیتش را به نوعی با سینما آغاز کرد ولی مسیر برایش باز نبود و پشتوانهٔ مالی هم نداشت. فیلم‌های خوب را می‌دید ولی پیگیر کارهای یک فیلم‌ساز خاص نبود. نقاشی را هم بسیار دوست داشت و خیلی خوب نقاشی می‌کرد البته برای خودش. زبان انگلیسی و ایتالیایی را خیلی خوب می‌دانست و کلا ذهنی هنری داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
احمد محمود را به عنوان پدر داستان‌نویسی اجتماعی می‌شناسند. محمود تا مدتها عضو فعال کانون نويسندگان ايران بود و سپس به انشعاب شورای نويسندگان و هنرمندان ايران پيوست. او که به خاطر زبان و لحن صميمانهٔ آثارش، مخاطبی عام داشت، علاوه بر داستان‌نویسی تلاش‌هايی نيز در جهت نوشتن فيلم‌نامه کرد. اولين و آخرين فيلم نامه ساخته شده‌اش آب ( ۱۳۵۳ - حبيب کاوش) نام داشت. او اين فيلم‌نامه را بر اساس داستاني از خودش، نوشته بود. دو فيلم‌نامهٔ ديگر او؛ «پسران والا» و «ميدان خاکي» در سال ۱۳۷۴ به چاپ رسيد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راسخون،احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/|عنوان =احمد محمود}} &amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
====جایزهٔ احمد محمود====&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|«حکایت حال» هم «نشان احمد محمود» گرفت.]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|«یک پروندهٔ کهنه» اولین جایزهٔ احمد محمود را برد.]]&lt;br /&gt;
این جایزه در سال ۱۳۹۶ توسط «محمد کامرانی»، «محمد حسن شهسواری» و «مهدی یزدانی‌خرم» بنا نهاده شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نشان احمد محمود&lt;br /&gt;
[[پرونده:5c3051e77cca6.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|لیلی گلستان و نشان جایزهٔ احمد محمود]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:5c3051e77cca6.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;محمود دولت آبادی گفت: آقایان مسؤولان فرهنگی، شما تقویم هستید ما تاریخ هستیم.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تقویم&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://honarland.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%DA%86%D9%87-%DA%AF/|عنوان =محمود دولت آبادی : آقایان مسؤلان فرهنگی ، شما تقویم هستید، ما تاریخ!|ناشر = سرزمین هنر|تاریخ انتشار= ۲۶اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۱مهر۱۳۹۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;]]در دومین دوره‌ جایزه ادبی احمد محمود که با حضور نویسندگان، منتقدان و مخاطبان ادبیات، با شکوه‌تر از دورهٔ اول برگزار شد، در ابتدای جلسه مهدی یزدانی‌ خرم افزودن «نشان افتخار محمود» به این برنامه را اعلام کرد. این نشان هر سال به انتخاب هیأت مؤسس  به کسی تعلق خواهد گرفت که گام بزرگ و مهمی بر شناساندن احمد محمود و آثارش برداشته است. در این جلسه داوران هر دو بخش، [[لیلی گلستان]]، [[محمود دولت آبادی]] و خانواده احمد محمود حضور داشتند. &lt;br /&gt;
این نشان برای اوّلین بار به [[لیلی گلستان]] به خاطر چاپ کتاب «حکایت حال» تعلق گرفت که شامل مصاحبه‌هایی با احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
تندیس احمد محمود&lt;br /&gt;
جایزه دومین دوره جایزه احمد محمود شامل تندیسی ساخته رضا قرباغی و یک میلیون تومان پول نقد بود. تندیس دومین جایزه ادبی احمد محمود به کتاب «زخم شیر» نوشته صمد طاهری انتشارات نیماژ تعلق گرفت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تندیس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:N00270103-r-b-019.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|فرزندان محمود در مراسم جایزه احمد محمود]]&lt;br /&gt;
====بزرگداشت احمد محمود در اهواز====&lt;br /&gt;
[[پرونده:دهه هشتاد احمد محمود در خانه پسرش در محله گلستان اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|احمد محمود در خانهٔ پسرش در محله گلستان اهواز]]مراسم بزرگداشتی در هفتادمین سالروز احمد محمود در خوزستان برگزار شد. در این مراسم وزیر وقت «عطاالله مهاجرانی»  در باب شخصیت و آثار محمود سخنرانی کرده بود. محمود در این مراسم خرسند بود و گفته بود: «مردم خوزستان هیچ کدام کم نگذاشتند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
====داریوش مهرجویی====&lt;br /&gt;
رمان‌هایی که از او خواندیم جزو اندک رمان هایی بود که خوشم آمد. آنها از نظر ساختار، شخصیت‌پردازی، روند قصّه، تکنیک‌های به کار برده شده و حتی نثر روانش مورد توجه مردم قرار گرفتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;قلمرنج&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان =قلمرنج” احمد محمود” به نمایش درآمد}} &amp;lt;/ref&amp;gt; 	&lt;br /&gt;
====محمدعلی سپانلو====&lt;br /&gt;
سپانلو او را یکی از بنیانگذاران مکتب خوزستان در تاریخ ادبیات داستانی می‌داند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====حسن میرعابدینی====&lt;br /&gt;
حسن میرعابدینی با تعابیر خودش از محمود در کتاب پنج جلدی «صدسال داستان‌نویسی در ایران» که یکی از ماندگارترین کتاب های نقد حرفه ای در عرصه ادبیات داستانی ایران است، یاد می‌کند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[عبدالعلی دستغیب]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در تاریخ ادبیات داستانی ایران تکرار ناشدنی است. احمدمحمود، نویسنده‌ای محجوب و مهربان و در عین حال گوشه‌گیر و شریف بود. هیچ‌گاه به یاد ندارم که از کسی سعایت کند. در جایزه بنیاد گلشیری که حضار برای او کف می‌زدند با نهایت تواضع جایزه را پس داد تا بنیان مالی بنیاد بیشتر شود. اوج تواضع او را با عمق جان درک کرده‌ام و برای احترام به او و داستان‌هایش کلاه از سر برمی‌دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;احمد محمودی که من می‌شناسم بسیار متکی به خود، مستغنی، دردمند و اصیل است. او که به بهای رنج‌های عمیق و کوشش‌های پیگیر به این مرتبه رسیده و در حوزهٔ قصّه‌نویسی معاصر ایران، آوازه‌ای بلند دارد، اکنون نیز همان مرد رنج‌دیدهٔ غمگین است که کاری به کار دیگران ندارد. در خلوت خویش کار می‌کند و می‌کوشد آثارش را به مرتبهٔ بلندتری برساند. گرچه بیشتر ناقدان ادبی ما دربارهٔ کار محمود خاموش مانده‌اند، با این همه، آثار او راه خود را در میان جامعه باز کرده و به زبان و دل و گوش مردم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[فیروز زنوزی جلالی]]====&lt;br /&gt;
حتی در غم‌انگیزترین صحنه‌های آثار محمود رگه‌های طنز به چشم می‌خورد. این یکی ازشاخصه‌های نویسندگان بزرگ دنیا است؛ طنز تلخ و گزیده‌ای که در آثارشان به چشم می‌خورد. این طنز که بسیار هم پنهان است در جای جای آثار محمود به چشم می‌خورد. محمود در آثارش بسیار شفاف عمل می‌کرد. او تجربیات خود و آنچه را واقعاً احساس کرده بود در نهایت نیرومندی و با زبانی ساده بیان می‌کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[رضا امیرخانی]]====&lt;br /&gt;
با اندیشهٔ پشت هیچ کدام از کارهای سترگ محمود همسو نیستم، اما ستایشش می‌کنم، به خاطر نگاه جامعش، به خاطر نگاه آزادش. او به ادبیات خیانت نکرد و همواره آواز خواند؛ نه جیغ زد و نه زنجموره کرد. محمود ویژگی عجیب دیگری نیز دارد.شخصیت‌های برجستهٔ رمان‌های ایرانی عمدتاً در کنجی تاریک پنهان بوده‌اند تا نویسنده‌ای آنها را بیابد؛ گل‌محمد، زری و یوسف... اما محمود شخصیت‌هایش را ازمیان ما پیدا می‌کرد.نوذر را می‌گویم. زنده‌ترین و دم‌ دست‌ترین شخصیت ایرانی. کسی که هر روز می‌بینیمش. نوذر میان ما می‌زید و محمود او را دوباره به ما نشان داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[کاوه گوهرین]]====&lt;br /&gt;
محمود به باور من یکی از آن آزادگان مرد بود، کسی که بعد از زمین سوخته همیشه هم بدین سبب و هم به خاطر توانایی بالایش در داستان‌نویسی –در دل و بر زبان و قلم-او را ستوده‌ام و عمیقاً برایش احترام قائلم. &lt;br /&gt;
زمین سوختهٔ او اثری واقعیت‌گرایانه و همدلانه با دفاع مقدس ما –هر چند با نظرگاه یک فرد غیرمذهبی- بود. در مدار صفر درجه او متاسفانه چرخشی عمیق و مجدد به سوی گرایش‌های مارکسیستی خود کرده و با دوری از اصول مسلم واقعیت‌گرایی، واقعهٔ عظیم انقلاب اسلامی را به شکلی کاملاً تحریف‌آمیز به تصویر کشیده است. درخت انجیر معابد رمانی است که در آن در قالب نقد خرافات مذهبی، بخش عظیمی از جامعهٔ مذهبی ما زیر سوال برده شده، اما روشنفکران مذهبی از جامعهٔ مذهبی، حتی در کسوت روحانی، مورد تایید قرار گرفته‌اند. [[همسایه‌ها]]ی او به لحاظ تصاویر غیراخلاقیِ مطرح شده در آن، قابل توصیه به مردم و به ویژه نسل جوان نیست.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آدم‌های داستانش در جهانی که می‌سازد دنیا می‌آیند، نفس می‌کشند و زندگی را شروع می‌کنند. نومید می‌شوند، شادند، پیروز می‌شوند، زخم می‌خورند، سرخوش به دنبال زندگی تقلا می‌کنند و شکست می‌خورند. او دارد می‌نویسد.{{سخ}} «فرزین شیرازی»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;    &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====[[مهدی قزلی]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود صاحب و دارنده افتخاری به نام «اوّلین روایت‌گر» از جنگ تحمیلی به عنوان رویدادی مهم و قابل اعتنا در تاریخ ایران زمین است. وقتی احمد محمود کتاب زمین سوخته را می‌نوشت، نویسندگان دیگری هم بودند که می‌توانستند راوی جنگِ ما باشند، ولی این افتخار نصیب محمود شد که در آن بحبوحه جنگ و تردیدی که به قلب و قلم برخی نویسندگان و روشنفکران در دفاع از ایران افتاده بود، با جسارت، زمان‌مند و مکان‌مند، این اوّلین رمان جنگ را نوشته است. زمین و زمان این سرزمین نسوخت و ایران سربلند ماند  و امثال احمد محمود در این سربلندی سهیم‌اند با سطور مسطورشان. ما در بنیاد شعر و ادبیات داستانی پایِ هر نویسنده و شاعر باشرفی که در اندیشه حفظِ هویت ملی است می‌ایستیم و چنان که آنان با به جان خریدن تهمت‌ها و برچسب‌ها از نوشتن باز نایستادند و راوی ایران شده‌اند، ما هم سپاس‌گزار و قدردان غیرت و شرف‌شان خواهیم بود. راوی زمین سوخته، زنده‌یاد احمد محمود یکی از آن‌هاست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ابراهیم زاهدی مطلق==== &lt;br /&gt;
حالا دیگر زمین من است سوخته و خاکستر شده که نویسنده‌ای باید برای خداپرستی‌اش پیش منِ روزنامه نگار قسم بخورد که: «آقای زاهدی! والله ما هم مسلمانیم... والله ما هم خدا را قبول داریم.... والله ما هم کشورمان را دوست داریم. والله...» ای نویسنده محترم! اشهد انک تو مرد باشرفی بودی؛ خصوصا در زمانه‌ای که شرف، گوهر نایابی شده است که به جای  دست‌ها و قلب‌های فرزندان آدم، فقط از زبان‌های‌شان شُرّه می کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[شهریار عباسی]]====&lt;br /&gt;
شهریار عباسی با ارجاعات بینامتنی مرتبط با آثار زنده یاد احمد محمود حرفش را آغاز می‌کند: «با سرفه می‌خندد و به سیگار پک می‌زند و می‌گوید: هر کس سهمی از عمر دارد و اگر از دست برآید باید چنان زیست که تلخ نباشد یا تلخی برای دیگران فراهم نیاید.»&lt;br /&gt;
«تگ گرما شکسته است. روزهای اول پاییز است. چهره‌ی شهر عوض شده است. احمد پس می‌کشد و تکیه می‌دهد به این دیوار ابدی و سکوت می‌کند. دلش نمی‌خواهد باور کند چه شده است. هرچه ما وراجی می‌کنیم، احمد سکوت می‌کند. جان از دست و پایش بریده است، ولی انگار زیر لب می‌گوید: کاش...»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با احمد محمود،نویسندهٔ باشرف}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====یوسف عزیزی بنی‌طُرُف====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ رمان‌نویسی ایران شخصیتی خودساخته است. وی در این عرصه خوش درخشید و تا سالیان سال نامش در عرصهٔ داستانی زبان فارسی پایدار خواهد ماند. اما به گمان من احمد محمود بافت اجتماعی شهر اهواز را در آثار ادبی خود به خوبی نشان نداده است. ما در آثارش قهرمان عرب نمی‌بینیم و اگر هم باشند آدم‌های فرعی‌اند. البته استثناهایی هم وجود درند که به قاعده و لایه‌های پایین جامعه نظر داشت، اما می‌توانست فضای دید خود را وسیع‌تر بگیرد و عمیق‌تر نگاه کند و توده‌های عرب را هم ببیند و به نسبت وجود فیزیکی و اجتماعی  و تاریخی‌شان در اهواز و خوزستان آنان را در آثار خود به تصویر بکشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;او به نیکی در یاد تاریخ خواهد ماند. جویبار زیبای نوشته‌هایش هم چنان آرام آرام جاری خواهد ماند. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
حسن خلق و درستی شخصیت محمود به عنوان اخلاق کلاسیک جامعه که در روزگار جدید بسیار نایاب و روز به روز نایاب‌تر می‌شود. افراد همانی نیستند که هستند. اما احمد محمود همانی بود که به واقع بود. هرگز ندیدم در امری ریا کند و در کاری که می‌خواهد انجام دهد چهره‌های گوناگون به نمایش بگذارد. شخصیت احمد محمود را هم به جرات می‌توانم بگویم بی‌نظیر بود. او حتی در اموری که به نظر می‌آمد خوشایند نباشد و مردم معمولا پنهان می‌کنند مقیّد این امور نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمد ایوبی]]====&lt;br /&gt;
هر کس به جای محمود بود با این فشارهای سیاسی نوشتن را رها می‌کرد.داستان‌های جذاب همیشه یک منتقد دارند که به واسطهٔ آن نویسنده دیده می‌شود. هیچ وقت آثار محمود نقد نشد و اگر شد نقدی مغرضانه بود و هر کس دیگری بود از نویسندگی زده می‌شد.  محمود انسان والایی بود. حسادت نداشت و خرده حساب‌هاا که بعضی از هنرمندان با نویسندگان داشتند نداشت.می‌گفت اگر کسی خوب کار کند جا برای فعالیت همه هست. خیلی‌ها علاوه بر این که از مکتب نویسندگی او خیلی چیزها یاد گرفتند از مکتب انسانیت او بیشتر یاد گرفتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز و گاهی با رسوایی و بدنامی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====[[مصطفی مستور]]====&lt;br /&gt;
داستان‌های محمود از جنس هنر معطوف به هنر نیست. جهان داستان‌های محمود آکنده از مفاهیم سیاسی، اجتماعی انسانی است. که او را کنار چوبک، آل‌احمد، هدایت و دولت‌آبادی می‌نشاند. با این همه، فرم و صورت در کارهای او همواره شانه به شانه با نگاه انسان‌مدار او جلو آمده است. داستان‌های محمود اکنون گنجینه‌ای از واژه‌ها تصویرها و فضاهایی است که باید به گونه‌ای مدرسه‌ای مورد تأمل و دقت قرار گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدرضا بایرامی]]====&lt;br /&gt;
کمتر نویسنده‌ای است که بتواند شخصیت‌هایی به عالم ادبیات معرفی کند که به راحتی از یاد نرون اما محمود این قدر را دارد. او یکی از بزرگ‌نرین نویسندگان طول تاریخ ادبیات ماست. قوت تصاویر، قدرت توصیف، روانی نثر، صفحه‌چینی‌ها و برش‌های استادانه و به خصوص برآمدن از پس صحنه‌های شلوغ و حتی بسیار شلوغ، از امتیازهای آثار اوست. او به طور ذاتی نویسنده بود. اهل حرافی و حکم صادر کردن و دادِ سخن دادن در تئوری‌های ادبی و غیره نبود. من یک بار در خانه‌اش به دیدنش رفتم. محمود به گرمی ما را پذیرفت. در خانهٔ کلنگی و و بسیار کوچکش. در اتاق کوچک محل کارش که تخت و بخاری گازی نصف آن را اشغال کرده بود، به زحمت جایی برای نشستن پیدا کردیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====فرج سرکوهی====&lt;br /&gt;
احمد محمود از انگشت شمار نویسندگان ایرانی است که رمان چند صدائی خلق کرده است. آدم‌های داستان‌های محمود نه از یک لایه کم شمار نازک جامعه که از بستر گسترده و متنوع زندگی برخاسته اند، با ذهنیت متمایز خود می‌اندیشند و عمل می‌کنند، از روان شناسی فردی متمایز برخورداراند و با لحن و زبان خود سخن می‌گویند. بهترین داستان‌های محمود نه از یک منظر و نگاه، که از منظرهای گوناگون روایت می شوند و در روایت‌های او هیچ چیز و هیچ کس در مرکز داستان نیست.&lt;br /&gt;
آثار محمود از منظر دیالوگ نویسی نیز از نمونه‌های درخشان در ادبیات معاصر فارسی است. در دیالوگ‌های هر آدم داستان‌های محمود می توان روان شناسی فردی، ذهنیت، شخصیت، فرهنگ و پایه اجتماعی او را بازشناخت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدائی فارسی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[احمد دهقان]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ داستان‌نویسی، یک معلم و مرشد بی‌ادعا بود. او در داستان نویسی خیلی بدی دید. وقتی که باید او را می دیدند، به عمد نادیده‌اش گرفتند. منی که نویسنده هستم، می‌فهمم نادیده گرفتن آدم، وقتی که باید دیده شود، چقدر زجرآور است. او تنها بود. تنهای تنها و بی‌ادعا. «زمین سوخته» با این که اوّلین رمانی است که درباره جنگ هشت ساله نوشته شده، اگر نگوییم بهترین، یکی از بهترین‌هاست. حداقل برای من که درباره جنگ خیلی خوانده‌ام و کمی هم بوی گند باروت خورده زیر دماغم، می‌توانم بگویم توصیف‌های او از خیلی‌ها برای این که این رمان را بی‌ارزش جلوه دهند، گفتند یک گزارش واقعی و مستند است و نفهمیدند که آن قدر احمد محمود این رمان را خوب و تأثیرگذار نوشته که آنها گمان می کنند واقعی است. او در همان زمان آموزگار خیلی از داستان‌نویسان بود، بی آن که ادعایی داشته باشد و بی آن که کلاس درسی داشته باشد. کتاب‌هایش، خلق و خو و رفتار و صداقت بی پایان و گفته‌هایش آموزنده بود. این‌هاست که آدمی را وادار می‌کند به احترامش کلاه از سر بردارد و صمیمانه دوستش بدارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:کاکل نخل.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پایان زمین سوخته&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]   &lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|محمود در نوشتهٔ کوتاهی به‌سال ۱۳۷۳ چنین شروع به معرفی خود می‌کند:&lt;br /&gt;
چهارم دی‌ماه ۱۳۱۰ در اهواز به‌دنیا آمده‌ام. حالا شصت‌ و سه‌ ساله هستم، عمری دراز و دستی کوتاه. در جوانی گرفتار امر سیاست شدم و بعد زندان و زندان و تبعید. سال ۱۳۳۶ که رها شدم وضعیت دگرگون شده بود. با همهٔ اشتیاقی که داشتم نشد و نتوانستم، به تحصیل ادامه دهم. پس نیمه‌درس‌خوانده باقی ماندم. بی‌قراری و ناسازگاری وجوه مشخص روزگار جوانی من بود، همین بود که در هیچ کاری نتوانستم پایدار باشم. اگر بنا باشد مشاغلی را که داشته‌ام تعداد کنم از بیست می‌گذرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من کماکان نویسنده‌ای معنقد به عدالت اجتماعی هستم و پایبند به مؤلفه‌های اجتماعی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
هر نویسنده‌ای تا دوران پیری از روزگار کودکی، نوجوانی و جوانی‌اش تغذیه می‌کند. یعنی این تأثیر آن‌قدر نیرومند است که همیشه به هنگام نوشتن آدم زیر نفوذش است.اول این که من این دوران را در خوزستان گذرانده‌ام، دوم این این که به نظر من جنوب و به خصوص خوزستان سرزمین حوادث بزرگ است. مسئلهٔ نفت، مهاجرت و مهاجرپذیری، رودخانه‌های پرآب، نخلستان‌های بزرگ.... سوم این که جنوب را خوب می‌شناسم. مردمش را خوب می‌شناسم. به هر حال جنوب برای من وزن بیشتری دارد و فکر می‌کنم مسئلهٔ اقلیمی بودن حوادث و آدم‌ها معنی‌اش این نیست که دربند اقلیم بماند و همان جا خفه شود، می‌شود از اقلیم مملکتی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===در خصوص رمان ایرانی===&lt;br /&gt;
محمود در بخشی از پاسخ به پرسش‌های قمر غفّار از بخش فارسی دانشگاه جامعه ملیه اسلامیه دهلی نو هندوستان به برخی از مشکلات داستان‌نویسی در ایران اشاره کرده؛ رمان ایرانی به دلیل جوان بودن، سانسور و مشکلات طاقت‌شکنی که در راه رشد و تکاملش هست هنوز از پختگی لازم برخوردار نیست. عمده مشکلاتی که در رمان و نیز در داستان کوتاه داریم و همه به نوعی گرفتارش هستیم اینهاست:{{سخ}}الف.ضعف در ساختمان داستان{{سخ}}ب. شلختگی در زبان{{سخ}}ج. درازنفسی و پرگویی{{سخ}}د. تحریف در تاریخ و مصلحت‌اندیشی{{سخ}}و. ساده‌انگاری و ساده‌اندیشی. در این مورد، فی‌المثل بسیار دیده شده که فقرنگاری فیزیکی به جای کالبدشکافی فقر نشسته است.{{سخ}} شاخه‌ای از داستان‌نویسی ما گرفتار یک بیماری دیگر است که وجه مشخصهٔ آن پیچیده‌نویسی عمدی است به عنوان تکنیک. این شاخه غالباً حرفی برای گفتن ندارد و اصولاً معتقد است که داستان فقط تکنیک است و لاغیر! مشکل می‌نویسند اما فقیر هستند و ماهیت خود را زیر چتر تکنیک پنهان می‌کنند. پیوسته از «نو» دم می‌زنند ولی حرف‌های کهنه‌شدهٔ غرب را ارائه می‌دهند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
از آن طرف امروز گرفتار کاغذ گران هستیم. تاجر شب خوابید، صبح بیدار شد، ثروتش چهار برابر شد. گرفتار چاپ گران هستیم. گرفتار سلیقه هستیم بدتر از سانسور. &amp;lt;span style=&amp;quot;color:Blue{{{1|}}};background:Gold{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باسوادان ما هنوز ضرورت خواندن کتاب را حس نمی‌کنند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; گرفتار بحران کتاب هستیم. امروز تیراژ پنج‌هزار جلد برای خیلی‌ها آرزو شده است و این یعنی از بین رفتن ناشر و نویسنده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
در تریلوژی همسایه‌ها، داستان یک شهر، بازگشت ( از مجموعه داستان دیدار)، اگر از [[همسایه‌ها]] حرکت کنیم و برسیم به مدار صفر درجه می‌بینیم که [[همسایه‌ها]] را بیشتر با نوعی غریزه و کمتر شناخت نوشته‌ام، در حالی که [[مدار صفر درجه]] را بیشتر با شناخت داستان و کمتر غریزی نوشته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نگاه محمود به دیگران===&lt;br /&gt;
====[[غلام‌حسین ساعدی]]====   &lt;br /&gt;
محمود از ساعدی به عنوان نمایش‌نامه‌نویس یاد می‌کند که زود از دست رفت و تاسف همه را برانگیخت. کارهای ساعدی را می‌پسندید و معتقد بود به راحتی با آنها می‌توان ارتباط برقرار کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;       &lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
دولت‌آبادی نویسنده‌ای زحمت‌کش است. نوشتن برایش زندگی است. خواننده می‌تواند با کلیدر ارتباط برقرار کند و از این نظر موفق است. اما من جای خالی سلوچ را بیشتر می‌پسندم. سایهٔ سنگین این «سلوچ»ی که در آغاز داستان رفته، تا انتهای داستان همه جا هست و این یک کار هنرمندانه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
در پاسخ به این سوال [[لیلی گلستان]] که محتوای داستان‌های [[آل‌احمد]] را نمی‌پسندید یا سبک نوشتن او را می‌گوید: «حرف دربارهٔ ساختمان و شکل داستان‌های آل‌احمد است. داستان‌هایش شتابزده هستند که من خیلی نمی‌پسندم. غالب آنچه آل احمد به عنوان داستان نوشته، فرصتی برایش فراهم آورده تا انتقاد کند و مقاله قالب بهتری است برای این کار. حضور آل احمد در داستان‌هایش کاملاً مشخص است و در حقیقت شخصیت‌های داستانی را به خدمت گرفته است تا افکار خودش را بیان کند که خوب است، به شرط آن که سهم سایر عناصر داستانی نیز ملحوظ شود. در داستان‌هایش آفرینش کم است، زبانی هم که در داستان به کار می‌گیرد به نظر من مناسب داستان نیست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====[[صادق چوبک]]====&lt;br /&gt;
کار چوبک، زنده، پرحرکت و رنگارنگ –نه رنگین- است. داستان در دست چوبک نرم است و در بیان خشن. چوبک در روایت داستان خونسرد و بی‌طرف است. اما در انتخاب موضوع هیچ نویسنده‌ای را ندیدم که به اندازهٔ چوبک یک‌سویه نگاه کند و در حقیقت در انتخاب جانبگیر باشد. تنها زشتی، کثیفی و پلیدی ببیند.  نمود یکسونگری در چوبک چنان است که انگار نهادی است.  مثل کسانی نیست که فقر و فلاکت را بر کارشان سوار می‌کنند، ذاتی است. گفته می‌شود: «دیدن پلیدی از تفکر و فلسفهٔ چوبک مایه می‌گیرد.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
چوبک با دخالت و استبداد کامل محدوده‌ای از پلشتی را انتخاب می‌کند، زیبایی‌زدایی‌اش می‌کند و بعد کنار می‌کشد و با خونسردی روایت می‌کند و خواننده را به دام می‌اندازد تا بدون یک دم تنفس پاک، زجر بکشد. اما چوبک در محتوا هر چه هست داستان را خوب می‌نویسد. بعد از سی سال هنوز تأثیر «چرا دریا طوفانی شد» را یادم می‌آید و تأثیرش را حس می‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[رضا براهنی]]====&lt;br /&gt;
براهنی بامطالعه و باسواد است و پرکار، اما گاهی به شدت دیکتارتور است و با حبّ و بغض، که همین به کارش لطمه می‌زند. گاهی شمشیر را از رو می‌بندد و گاهی هم با محبت اظهار لطف می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;حکایت حال گفتگو با احمد محمود|لیلی گلستان| نشر معین]&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====صادق هدایت====&lt;br /&gt;
داستان‌های هدایت را خیلی می‌پسندم. هر دست‌به‌قلمی در مملکت ما آثار هدایت را باید خوانده باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۵۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===احمد محمود و میلان کوندرا===&lt;br /&gt;
محمود در پاسخ به این سؤال که از آثار ميلان كوندرا به دلیل ضد كمونيست بودن کوندرا است که خوشش نمي‌آيد، صریحاً اعلام کرده که: «اصلاًً من كمونيست نيستم كه او ضد كمونيست باشد و مـن از او بـدم بيايـد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
این که به من بگویند این جوری بنویس یا آن جوری بنویس اصلاً زیر بار نمی‌روم. وقتی از فلان نظریه استفاده می‌کنم که در من درونی شده باشد. اگر نشود استفاده نمی‌کنم حالا کوندرا باشد یا هر کس دیگر. او برای خودش تئوری‌هایی دارد. من هم برای خودم تئوری‌هایی دارم. من خودم را کمتر یا بالاتر از او نمی‌دانم. او دارای یک شخصیت است و من هم دارای یک شخصیت هستم. از کارش خوشم نمی‌آید و وقتم را صرف آثارش نمی‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
محمود در جوانی وابسته به سازمان جوانان حزب توده بود، به گفتهٔ خودش در آن زمان اين تنها حزبـی بـود كه به سمت طبقات محروم حركت می‌كرد. اما از سال ۱۳۳۶  ارتباطاتش را با حزب قطع کرد. محمود ظاهراً قائل به جدا کردن سیاست از «واقعیت داستانی» نیست. محمود بنا به تعبیر همینگوی، «سیاست» را به عنوان راه فرار انتخاب نکرده است؛ زیرا او هم «موضوع» را می‌شناسد و هم «نوشتن» را می‌داند. احمد محمود اگرچه هرگز نتوانسته بود خود را از سیاست دور نگه دارد، اما توجه مطلق او به صناعت داستان و رمان و ساخت آنها کاملاً مشهود است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود در سال ۷۲ در جواب نامه‌ کسی که برایش نوشته بود اگر مدار صفر درجه به سیاست روز آلوده نشده بود بهتر بود، می‌نویسد: «من با این باور خیلی موافق نیستم. آدم‌ها و حوادث، از ابزار کار نویسنده‌ هستند. من چطور می‌توانم آدم‌های امروز سرزمین‌ام را، جدا از سیاست تعریف کنم و مدعی باشم که حق مطلب را ادا کرده‌ام؟» او نامه‌اش را با این جمله تمام می‌کند که «اصلاً خود جدا کردن سیاست از ادبیات اگر که صادقانه هم باشد، نوعی سیاست است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نامه‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
احمد محمود عضو کانون نویسندگان و از امضاکننده‌گان  بیانیهٔ ۱۳۴ با عنوان «ما نویسنده‌ایم» بود. در سال ۱۳۷۳ تعداد صد و سی و چهار نویسنده از اعضای کانون نویسندگان ایران طی یک نامهٔ سرگشاده خواستار آزادی اندیشه، بیان و نشر آثار خود شده و به سانسور اعتراض کردند و از حضور صنفی خود به عنوان کانون نویسندگان ایران خبر دادند. &lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
{{بلی}}هر نسلی باید تجربه خودش را بکنه و سرش هم به سنگ خودش بخوره.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان سیاست نیست، در خدمت پرولتاریا هم نیست. داستان باید مثل شعبده‌باز باشد! حرف نباید بزنه، نشان باید بده – عمل در حرکت – همین! {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان، گزارش درد آدم‌ها نیست!(مدار صفر درجه){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}این روزها مرگ، همه جا سایه انداخته‌است. من حتی به نامه‌رسان اداره هم نمی‌گم نامه‌های اداری را ببره. می‌ترسم تا از اداره می‌زنه بیرون، کشته بشه و تمام عمر پشیمون باشم … از زن و بچه‌ش خجالت بکشم!(زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}جنگ‌زده مثل مهمون سه روز اول محترمه. بعد مثل مرده یواش یواش بو می‌گیره و می‌شه سربار جامعه.(زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم عین علف هرزه است و خیلی زود به همه چیز عادت می‌کند.(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}خیلی از چیزهای بی‌اهمیت برای زندگی ضروری است. اصلاًً مجموعه ای از چیزهای به ظاهر بی‌اهمیت، زندگی را تشکیل می‌دهد. زندگی یعنی همین!(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}حالا می‌توانستم بفهمم که خشن‌ترین قیافه‌ها، جدی‌ترین کارها و نابود کننده‌ترین دردها فقط می‌تواند یک شوخی باشد، یک شوخی گذرا.(زائری زیر باران){{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم اگه بخواد حرف نزنه، اگه بخواد از هر کس و ناکسی حرف بشنفه، به یکی چیزی نگه که قابل نداره، به یکی چیزی نگه که کار دست آدم می‌ده، اون یکی مزلفه و دهن به دهن شدن باهاش عاره، اون یکی لباس دولت تنشه، که باید سرمون رو رو یه خشت بذاریم و بمیریم.(از مسافر تا تب‌خال){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}شش سال کافی است که زندگی آدم این همه تغییر کند؟ عجب آدم کودنی هستی … یک لحظه هم کافی است فقط یک ثانیه …(سه کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}وقتی که حرف‌ها تو مغز آدم جوش می‌زنن و تو دل آدم آتیش می‌ندازن، همه گرم و گیران ولی همچین که از دهن بیرون ریخته شدن و گرمای خون ازشون گرفته شد و رفتن تو قالب کلمات، همه سرد و یخ زده می‌شن.(غریبه‌ها و پسرک بومی){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}یهو خراب می‌شی مثل یک ساختمون، مثل یه عمارت که رو لجن بنا شده باشه. صدای خراب شدن خودتو می‌شنفی … چطور بگم؟ … می‌شنفی که یه چیزی تو دلت خراب شد. رو هم ریخت. رو هم! اون وقت دیگه تو هیچی نداری … نه دستی که نوازشت کنه … نه اعتماد و نه … می‌دونی مرد … اون وقت از خودت بیشتر از هر کسی بدت می‌یاد … دلت می‌خواد که دنیا رو سرت خراب بشه…(غریبه‌ها و پسرک بومی)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تأکیدها===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نویسنده باید آدم های داستانش را بشناسد، نه فقط آن چه را که انجام می دهند، نه فقط آن چه را که بالفعل است بلکه آن چه را که در توانایی آن هاست هم باید بداند حتی اگر در داستان او از قوه به فعل درنیاید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;/&amp;gt;  {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} داستان به گمان من نه کشف است و نه شهود و نه تکنیک مطلق. داستان وقتی پرداخت می‌شود، اجزای متفاوت واقعیت‌هایی است که از جاهای مختلف جمع‌آوری و با هم تلفیق می‌شوند و می‌شوند یک داستان. این‌ها اجزای عینی و حسیِ واقعی موجود در زندگی هستند که مطابق ذوق و حس و شناخت و شعور نویسنده از خود و پیرامون و دور و نزدیکش فراهم می‌آیند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;/&amp;gt;  {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز که گاهی رسوایی و بدنامی هم می‌آورد. نوشتن آسان نیست. کار، زحمت، مطالعه، نوشتن... کار، کار به اضافهٔ جنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} کمتر منتقدی است که به جای اینکه بگوید: «این خطاست، چون با قاعده و اصول مغایرت دارد». بگوید: «این خطاست، چون حقایق و شواهد زندگی چیز دیگری است». اگر نیسنده با توجه به جریان تکامل و زندگی، انسان را چنان‌که هست (نه آنطور که باید باشد) ترسیم بکند وظیفهٔ خود را انجام داده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} تنومند بودن شاخهٔ ادبیات اقلیم جنوب و از اقلیم است که باید جهانی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امروز نویسنده شاهدی است که در دادگاه تاریخ، خود مدّعی و مدّعی علیه هم هست. می‌بیند و ماجراها را گزارش می‌کند و خود نیز در خلق ماجراها سهیم است.  شرایط چنان است که نویسنده نمی‌تواند از حوادث برکنار باشد و از سر سیری بنویسد و نثر زیبا بپردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}    &lt;br /&gt;
{{بلی}} فقر نه حرمتی دارد و نه فضیلتی. اگر به فقر می‌پردازیم باید در جهت شکافته شدن فقر باشد. باید دید چه کسانی موجب این فقر هستند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در کشورهای جهان سوم پذیرفتن مقام روشنفکری به تعبیری پذیرفتن مقام شهادت است. چون تحمل حکومت‌ها در پذیرفتن انتقاد کم است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;      &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
====خلقیات و توصیه‌هایی برای نوشتن====&lt;br /&gt;
* نظم: مثل یک کارمند منظم هستم. هر روز سر ساعت هفت مشغول نوشتن می‌شوم تا ساعت یک ظهر.                      &lt;br /&gt;
کارهایم را قبل از چاپ می‌دهم سه نفر بخوانند. دخترم  (سارک) و پسرم (تا زمانی که کنارم بودند.) و اغلب «ابراهیم یونسی».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}   &lt;br /&gt;
* زبان: امروز فقط رسالت انتقال مفاهیم را ندارد. زبان باید بتواند فضا بسازد. باید هویت اشخاص داستان را تبیین کند. باید خلق مکان بکند. در حالی که هنوز در وظیفهٔ ابتدایی زبان که نقل مفاهیم است لنگ می‌زنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}   &lt;br /&gt;
* کشف: می‌توانیم نام اجزای متشکله‌ای که داستان را می‌سازند بگذاریم «کشف» نه «خلق مجدد». پس برای این مکاشفه باید برویم سراغ اجزای عینی موجود و سراغ خصلت‌ها و خصوصیات آدم‌های موجود و بنا بر نیاز داستانمان این اجزا را انتخابب و ترکیبشان کنیم و این به گمان من کشف است نه شهود و نه تکنیک مطلق.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* با ذهن و رنگ می‌نویسم: روزی کسی بورخس را دید و از او پرسید شما بورخس نویسنده هستید؟ و او گفت: «گاهی بورخس نویسنده هستم.» در این حرف جدا از لحن طنزآمیز، بهره‌ای از واقعیت است. نویسنده وقتی نمی‌نویسد، خطی فکر می‌کند استدلالی فکر می‌کند، که حتی من خیال می‌کنم این تفکر و تعقل و استدلال رنگ خاکستری دارد.نویسنده وقتی می‌نویسد، مبتنی بر این شعورِ آگاه، در هاله‌ای از ناآگاهی است و با ذهنی رنگین کار می‌کند. من در لحظه‌ای که می‌نویسم، آن استدلال خشک و خاکشتری رنگ اصلاًً برایم وجود ندارد. یک ترکیب ذهنی، حجمی و رنگین است که از دل این حجم و ذهن و رنگ «خلق» صورت می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* حواسم فقط به نوشتن است و بس!: محمود موقع نوشتن نه به فکر سلیقه و خوشایند مخاطب بود و نه منتقد. نه این که برای آنها حرمتی قائل نباشد، بلکه موقع نوشتن تمام حواس و فکرش پی نوشتن بوده و آنها حضور نداشته‌اند.{{سخ}}      &lt;br /&gt;
* حرکت: به اینجا رسیده‌ام که داستان، تعریف حرکت، تغریف اشیا و یا حوادث نیست. داستان تعریف است در حرکت. رمان موجودی است زنده. در رمان، نبض باید در لحظه‌لحظهٔ اشیای طبیعی و غیرطبیعی، در انسان و در کلام بزند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
* شخصیت: اگر شخصیت‌های اصلی ناشناخته باشند کار دست نویسنده می‌دهند و بالاخره یک جایی متوقف می‌شوندو با هیچ تمهیدی حرکت نمی‌کنند. شخصیت‌هایم خودسانسوری نمی‌کنم. اما در مورد آزادیِ شخصیت‌ها گرفتاری‌های متفاوتی هست. گاهی اوقات این آزادی آدم‌ها را جامعه برنمی‌تابد، نه حرکت‌شان را نه حرف و نه عمل‌شان را. گاه این آزادی را حاکمیت‌ها نمی‌پذیرند. به شما اصلاًً اجازه نمی‌دهند که شخصیتی واقعیت خودش را عریان کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}          &lt;br /&gt;
* ایدئولوژی: نویسنده باید ایدئولوژی داشته باشد. نویسنده باید جهان خودش و داستانش را بشناسد. نویسنده باید جهان‌بینی داشته باشد اما نباید در یک چهارچوب و قالب خاصی فکر کند. وقتی نویسنده در یک چهارچوب گنجید، تبدیل می‌شود به یک آلت فعل و وسیلهٔ تبلیغاتی. هر انسانی هم اثر می‌گذارد هم اثر می‌پذیرد. مجمومه افکار نویسنده می‌تواند کمابیش با مجموعه افکار خاصی از سیاست هماهنگی داشته باشد. اما نه به این معنا که او در یک چهارچوب محدود ومحبوس شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
* از غریزه تا تفکر: در [[همسایه‌ها]] بیشتر کارم غریزی بوده است و سادگی نمود بیشتری دارد، اما در مدار صفر درجه تفکر و شناخت هم هست. در مدار صفر درجه عمق بیشتری دارد، سه جریان تنیده در هم با هم حرکت می‌کنند و به تفکری یگانه می‌رسند؛ نازایی بلقیس، ماهی‌ سرخ و بی‌بی سلطنت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
محمود بعد از منتقل شدن به تهران چند سال در امیریه و بعد هم منیریه اجاره‌نشینی کرد.  بالاخره با وام بانکی خانه‌ای در نارمک  خرید و از اوایل دهه ٥٠ در آن ساکن شدند و هنوز هم همین خانه، خانه احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نخستین چیزی که در نگاه اول رخ می‌نماید، سادگی اتاق است. اتاق مرد نویسنده هیچ تجملی ندارد. یک میز تحریر با چندین مداد. یک مدادتراش رو میزی که برای ما روزهای درس و مدرسه را تداعی می‌کند. کتابخانه‌ای با کتاب‌های گوناگون و قفسه‌ای با جوایز مختلف. از جایزه مهرگان ادب تا جایزه هوشنگ گلشیری و البته جایزه‌های دیگری که در این قفسه غایبند و تاریخ خود حکایت آنها را می‌داند. چیزهای دیگری هم هست. عکس‌هایی از آقای نویسنده و گواهینامه دوچرخه‌سواری‌اش و البته یک برگه جذاب دیگر هم هست؛ تبعیدنامه احمد محمود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===خانهٔ پدری===&lt;br /&gt;
محمود رمان [[همسایه‌ها]]، «دیدار» و آثار شاخص قدیمی‌اش را در خانه‌ٔ پدری (در خیابان شهید گشتاسب اهواز) نوشته است. در این خانه درختی به سن و به نام احمد کاشته‌اند و هنوز هست. «گنجشک‌ها تو شاخ و برگ انبوه درخت کُنار که وسط حیاط است سروصدا راه انداخته‌اند. عصر که می‌شود گنجشک‌ها دسته دسته هجوم می‌آورند به درخت کنار و غروب که می‌شود، درخت کنار از گنجشک سیاهی می‌زند...» (زمین سوخته)&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
احمد محمود در پاسخ به دعوت ابراهیم گلستان که او را به انگلیس دعوت کرده می‌نویسد: «گرانی بی حد و حساب، لحظه به لحظه همه چیز، طوری درگیر گذران روزانه‌مان کرده است که خیال سفر چنان دور از ذهن می‌شود که انگار نه انگار چیزی به نام سفر هست. سفرهای دعوتی هم که معاذالله!»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;جُنگ جنوب&#039;&#039;===&lt;br /&gt;
پاتوق‌های عصرانه و جلسات ادبی محمود منجر به انتشار نشریهٔ &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; با مدیریت و سردبیری محمود به ضمیمهٔ نوای ملت شد که در آن زمان مورد استقبال وسیع جوانان اهواز و شهرهای دیگر به خصوص دزفول، آبادان و مسجد سلیمان قرار گرفت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; محمود چند صفحه‌ای از رمان [[همسایه‌ها]] را با عنوان قصّهٔ کوتاه «دوسرپنج» در &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ کرد ولی بعد از مهاجرت به تهران نشریه تعطیل شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;   &lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری===&lt;br /&gt;
احمد محمود از صاحبان مشغلی که به آنها اشتغال داشته، از مردمی که در زندگی‌اش حضور داشته‌اند و جامعه‌ای که در آن زیسته و از سفرهایش به عنوان وقایع و شخصیت‌های مهمی  یاد کرده که همه در امر نوشتن به کارش آمده‌اند.&lt;br /&gt;
اما در این میان از دو نفر نام برده که نقش مؤثری در زندگی و نویسندگی‌اش داشته‌اند. «ابراهیم یونسی» که موجب انتشار رمان [[همسایه‌ها]] توسط انتشارات امیرکبیر می‌شود و پس از این انتشار بود که احمد محمود به عنوان نویسنده‌ای جدی در عرصهٔ ادبیات شناخته شد. «محمد امین البرزی» رئیس عمران وزارت کشور در سال ۱۳۳۶ که علیرغم مخالفت سازمان امنیت او را استخدام می‌ کند و از دربه‌دری و بیکاری رهایی‌اش می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
در نوشتن، محمود معتقد است که هر دست به قلمی در ایران باید آثار هدایت را خوانده باشد. او در ابتدای نویسندگی از نویسندگان روس مثل تولستوی، داستایوسکی، گورکی و بالاخص چرنیشفسکی (چه باید کرد؟) متاثر بود. عظمت رمان جنگ و صلح را که بارها خوانده بود، ستایش می‌کرد. از آثار کلاسیک داخلی، [[تاریخ بیهقی]] و [[خسرو و شیرین]] نظامی را هم به قول خودش بارها خوانده و لذت برده بود. اما بیش از اینها از تأثیر عمیق دو داستان کوتاهِ «ولفگانگ بورشرت » بر روحیهٔ دوران جوانی‌اش که تا پایان عمر برایش به جا مانده، نام برده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
او «بوف کور» از [[صادق هدایت]]، «چشم‎هایش» از [[بزرگ علوی]]، «شوهر آهو خانم» از [[علی محمد افغانی]]، «سنگ صبور» از [[صادق چوبک]]، [[سووشون]] از [[سیمین دانشور]]، «جای خالی سلوچ» از [[محمود دولت آبادی]]، «زمستان ۶۲» از [[اسماعیل فصیح]]، «تا فردا خدا نگهدار» از «براهیموک» را به عنوان کتاب‌های مورد علاقه‌اش نام برده است. محمود یک موقعی هم از خواندن کارهای «عزیز نسین» و  «چرند و پرند» هم لذت می‌برده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده بر اساس===&lt;br /&gt;
*یک نمایش‌نامه‌ٔ رادیویی بر اساس رمان «مدار صفر درجه» ساخته شد. همچنین حسن فتحی از نام رمان «مدار صفردرجه» برای سریال خود استفاده کرد که هر دو مورد اعتراض بابک محمود (اعطا) را به دنبال داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حسن فتحی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
*فیلمی که هیچ وقت ساخته نشد!&lt;br /&gt;
[[داریوش مهرجویی]] رمان [[همسایه‌ها]] را یکی از کتاب‌های محبوب خود می‌داند. مهرجویی معتقد است تعداد رمان‌های خوب ایرانی که امکان اقتباس از آن‌ها وجود دارد، اندک است و یکی از بهترین آن‌ها رمان [[همسایه‌ها]] است. درست در آغاز انقلاب فیلم‌نامه‌ای بر اساس این رمان با همکاری محمود نوشته می‌شود اما در گیرودار اوائل انقلاب کار معلق می‌ماند. فیلم‌نامه گم می‌شود و هیچ وقت این فیلم ساخته نمی‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:بابک اعطا در صحنه ای از مستند ” بندرگاه تبعید” ساخته فاطمه رسول زاده.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|بابک اعطا در صحنه‌ای از مستند «بندرگاه تبعید» ساخته فاطمه رسول زاده]]&lt;br /&gt;
====محمود در مستندِ مقصودلو====&lt;br /&gt;
[[پرونده:مستند.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد محمود در مستند مقصودلو&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&#039;&#039;احمد محمود، نویسنده انسانگرا&#039;&#039; مستندی ساخته بهمن مقصودلو است که در سال ۱۳۸۱ یعنی سه ماه قبل از فوت احمد محمود ساخته شد. این فیلم بخشی از مجموعه ای از تک نگاریهای آقای مقصودلو درباره شاعران و نویسندگان معاصر ایران است که در دهه گذشته، ساخته شده است. در فیلم محمود گوشه‌هایی از زندگی، خاطرات دوران کودکی، جوانی و بازداشت‌ها و نیز دیدگاه‌هایش را باز می گوید. بهمن مقصودلو، سازنده این فیلم، شانس این را داشته که سه ماه قبل از در گذشت احمد محمود با او باشد و زندگی احمد محمود را در واپسین ماههای زندگی اش به تصویر بکشد. حضور احمد محمود ویژگی منحصر به فردی به فیلم می دهد. فیلم تلاشی است برای ثبت تصویری از احمد محمود و زندگی‌اش به عنوان یک نویسنده. احمد محمود در این فیلم بخش هایی از رمان همسایه ها را بازخوانی می کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
رمان[[همسایه‌ها]]در سال ۱۳۵۳ چاپ شد اما این رمان در سال ۱۳۴۳ با نام «عقده» نوشته شده بود. به گفتهٔ سیامک اعطا فرزند ارشد محمود این رمان در دههٔ سی و در ۶ جلد دفتر ۲۰۰ صفحه‌ای کاهی نگاشته شد. اما این‌ها دقیق و مستند نیست. فرازی از نسخهٔ نخست این رمان به صورت داستانی [[پرونده:ترس محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«ترس» محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]مستقل با نام «ترس» در مجموعه داستان «زائری زیر باران» چاپ و منتشر شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مجلاتی با داستان‌های محمود===&lt;br /&gt;
محمود برخی آثار خود را قبل از چاپ در قالب کتاب، در مجلاتی منتشر کرده است از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجلهٔ سخن به سردبیری پرویز ناتل خانلری که در سال‌های ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۷ انتشار می‌یافت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجلهٔ  امید ایران  سردبیری محمد عاصمی از سال ۱۳۲۷ منتشر شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
بخش‌هایی از رمان[[همسایه‌ها]]نیز در مجلات &#039;&#039;پیام نوین&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039; و &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ شده بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
==آثار و منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
محمود در آﺛﺎر ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ  ﺧﻮد ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ  ﻫـﺪاﻳﺖ و  ﭼﻮﺑـﻚ   ﺑـﻮد، از زائری زیر باران به تدرﻳﺞ ﺳﺒﻚ ﺧﺎص ﺧﻮد را ﻳﺎﻓﺖ ﺗـﺎ اﻳﻨﻜـﻪ در[[همسایه‌ها]]آن را ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻛﺮد. از آن زﻣﺎن ﻣﺤﻤﻮد ﻫﻤﻮاره ﺑﺴﻮی  سبک ویژهٔ خود در نویسندگی در حرکت بوده و از این منظر آﺧﺮﻳﻦ آثارش بهترین آثار او را تشکیل می‌دهد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در داﺳﺘﺎن‌های محمود ﺑﺎ ﻧﺜﺮی ﻣﻮاﺟﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ  ﺑـﺎ  ﺧـﻮد صبغهٔ لهجهٔ جنوب ایران را دارد. محمود ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‌ای است ﻛﻪ ﻣﻔﺮدات، ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت، اﺻﻄﻼﺣﺎت، ﻣﺜﻠ ﻬﺎ و ظرافت‌های زبان فارسی را به خوبی می‌شناخته و از آن بهره می‌برده. &lt;br /&gt;
از شاخص‌ترین مشخصه‌های سبک او می‌توان موارد زیر را برشمرد:&lt;br /&gt;
* تعدّد افعال و کوتاهی جملات که به داستان پویایی و حرکت می‌دهد: «به جسد نگاه می‌کنم. کل‌شعبان است. لابد شب تو دکان خوابیده است. چشمان درشتش باز است. انگار دارد نگاهم می‌کند.»(همسایه‌ها-ص۳۲۲)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
پنجه‌هایمان تو هم بود، بلند می‌شویم و راه می‌افتیم. می‌رسیم به میدان نو چراغ‌های بزرگ ساختمان باشگاه... رو چمن راه می‌رویم. احساس می‌کنم که سبک شده‌ام. می‌خواهم پر بکشم. پنجهٔ سیه‌چشم را فشار می‌دهم. به بتهٔ نخل می‌رسیم. برگ‌هایش عین سرنیزه‌های تو درهم است. من از طرف چپ بته می‌روم. سیه‌چشم از طرف راست بته می‌رود.دست‌هایمان به بلالی بته نخل کشیده می‌شود.(همسایه‌ها)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
تو حیاط آشوب بود، باران شلاقی بود و دور، آسمان‌غرنبه سنگین بود. باران در را بست. چراغ اتاق را روشن کرد. نامه کتایون دستش بود. نشست پای منقل، لیوان چای را برداشتسرد بود. به پاکت نگاه کرد و چای خورد. نامه را بار دیگر خواندو گذاشتش تو جیب. باز، سیگار گیراند. برخاست، پتو و متکا از کنج اتاق آورد. دراز کشید. دستش با سیگار بالای منقل بود. غلت زد. سیگار نکشیده را چپاند تو خاکستر منقل. ساعد دست راگذاشت رو پیشانی، باز غلت زد. نشست. سیگار را از تو خاکستر برداشت و روشنش کرد. چند پک زد. خاموشش کرد. خوابید. پتو را کشید رو سینه. بار دیگر نشست. برخاست. به عکس مأده نگاه کرد. دستش به جیب رفت. خالی آمد بیرون. رفت طرف در اتاق. پشت در ایستاد. صدای تند باران، رو سقف، تو حیاط. برگشت. پتو را تا زد...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
په سی‌چه دستم میلرزه. یخ کردم، قرار بگیر آخر! سی‌چه ئیقد میلرزی دلِ تیرخورده. نیمتنه کجاست په چارقدم کو...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
* گاه با جملات گسترده با پیروهای متعدد و تکرار موجه‌ایم که از عوامل ایجاد موسیقی کلام است.  «انگشت کوچک دست از بند دوم قطع شده است و سبابه‌اش مثل یک درد، مثل یک تهمت و مثل یک تیر سه شعبه به قلبم نشانه رفته است.»(زمین سوخته-ص۳۲۹){{سخ}}&lt;br /&gt;
* در آﺛﺎر ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻪ ﻣﺘﻤم‌هایی ﺑﺎ ﺑﺴﺎﻣﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺪون ﺣﺮف اﺿﺎﻓﻪ ﺑﻜﺎر رﻓﺘﻪاﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺬفی ﻋﻼوه ﺑـﺮ اﻳﻨ ﻜـﻪ در  ﺗـﺪاول ﮔﻔﺘﺎر و ﻣﺤﺎوره رخ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از  ﮔـﻮﻳﺶ  ﻣـﺮدم  ﺟﻨـﻮب اﺳـﺖ: «ﻧﻮذر دﺳﺖ ﻛﺮد ﺟﻴﺐِ ﺑﻐﻞ.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
* ﮔﺎه ﻣﺤﻤﻮد ﺿﻤﺎﻳﺮ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ را در  ﻧﻘـﺶ  ﻣﻔﻌـﻮل  ﺑﻜـﺎر  می‌ﺒـﺮد  ﻛـﻪ  اﻳـﻦ  اﻣـﺮ  ﺑﻴـﺸﺘﺮ در  ﮔﻔﺘـﺎر رایج اﺴﺖ ﺗﺎ در ﻧﻮﺷﺘﺎر.اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻮﺟﺐ ﻛﻮﺗﺎهی ﻛـﻼم ﻳﻌﻨـی اﻳﺠـﺎد اﻳﺠﺎز در ﺳﺨﻦ می‌ﺸﻮد: «اﻓﺴﺮ ﺟﻮاﻧی ﻣﺜﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻣﻴﺸﻤﺎردﻣﺎن و ﺗﺤﻮﻳﻠ‌ﻤﺎن ﻣﻴ‌ﮕﻴﺮد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
* تنها واژهﻫﺎی ﻧﺎآﺷﻨﺎ به کار رﻓﺘـﻪ در داﺳـﺘﺎن‌های ﻣﺤﻤـﻮد جنوبی نیستند، بلکه ﺟﻤﻼت ﺑﺎﻓﺖ ﻟﻬجهٔ ﺟﻨﻮب را دارﻧﺪ. مثلاً ﻛﺴﺮه ﻧﻘﺶ ﺣﺮف اﺿﺎﻓﻪ را اﻳﻔﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ: «ﺑﺮزو ﺳﻴﮕﺎر ﺗﻌﺎرفِ عمو نوروز کرد.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان =بررسی ايدئولوژی احمد محمود بر مبنای رمان&amp;quot;زمين سوخته}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زبان محمود===&lt;br /&gt;
از ویژگی‌های آثار محمود زبان اوست. ادبیات ایران بدهکار  زبان و نوع بیان اوست که شاید ‌&#039;&#039;هر دو دهه کسی مثل محمود قد علم کند و پرچم اقتدار ادبیات داستانی را به دوش بکشد.&#039;&#039; &lt;br /&gt;
کمتر کسی به اندازهٔ محمود توانسته یک شخصیت‌پردازی مناسب، انطباق با شخصیت، بهره‌گیری از واژگان و اصطلاحات جنوبی و ترکیب‌بندی اقلیمی را هماهنگ با هم در آثار خود جمع کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار=== &lt;br /&gt;
====مجموعه داستان====&lt;br /&gt;
[[پرونده:غریبه‌ها و پسرک بومی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غریبه‌ها و پسرک بومی در یک کتاب]]&lt;br /&gt;
۱. مول ۱۳۳۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲. دریا هنوز آرام است ۱۳۴۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳. بیهودگی ۱۳۴۱{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴. زائری زیر باران ۱۳۴۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵. غریبه‌ها و پسرک بومی ۱۳۵۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۶. دیدار شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه، ۱۳۶۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
۷. قصّه آشنا ۱۳۷۰{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۸. از مسافر تا تب خال، ۲۳ داستان کوتاه، ۱۳۷۱{{سخ}}&lt;br /&gt;
====رمان====&lt;br /&gt;
۱.همسایه ها ۱۳۵۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲.داستان یک شهر ۱۳۶۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳.زمین سوخته ۱۳۶۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴.مدار صفر درجه ۱۳۷۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵.درخت انجیر معابد  ۱۳۷۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه====&lt;br /&gt;
آدم زنده؛ رمانی از ممدوح بن عاطل ابونزال با نام  ۱۳۷۶ &lt;br /&gt;
====فیلم نامه====&lt;br /&gt;
۱.آب ۱۳۵۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲.پسران والا ۱۳۷۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳.ميدان خاکی ۱۳۷۴&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
[[پرونده:گلشیری و محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;گلشیری و محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه هوشنگ گلشیری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|محمود و جایزهٔ هوشنگ گلشیری]]&lt;br /&gt;
{{بلی}} جايزهٔ هوشنگ گلشیری{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمان [[درخت انجیر معابد]]، برندهٔ جایزهٔ نخستين دورهٔ جايزهٔ هوشنگ گلشیری ۱۳۸۰ شد. &lt;br /&gt;
مطابق متن لوح تقدیر، هیئت داوران، این رمان را به دلیل پرداختن به گذشته‌ای كه نمی‌گذرد و هر بار به شكل و شمايلی- گاه مدرنيسمی  پوشالی و گاه پرستش خرافه- تكرار مي‌شود، آفرينش جغرافيايی خيالی و مبتنی بر رئاليسمی زنده و جزئی‌نگر و درخشان، زبان شتابان و رنگين و تصويری كه جهانی پريشان و معلق ميان گذشته و حال را  رام خود كرده است؛ بهترين رمان سال۱۳۷۹ شناخت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بنیاد گلشیری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} جایزهٔ پکا{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیئت داوران پکا در سال ۱۳۸۰ به منظور قدردانی از يک عمر تلاش خستگی ناپذير احمد محمود، در جهت اعتلای داستان نويسی معاصر جايزه‌ای ويژه با عنوان جايزه « مجموعه آثار» را به وی تقديم کرد که او ضمن پذيرش جايزه و تنديس مهرگان ادب، وجه نقد آن را برای تشويق نويسندگان جوان به صندوق پکا بازگردانيد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} محمود در اواخر عمر خود به ناحق از گرفتن «جایزه ۲۰ سال ادبیات داستانی در ایران» برای رمان «مدار صفر درجه» محروم ماند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;پکا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
[[پرونده:باران بر زمین سوخته.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|نقدی بر رمان‌های محمود]][[پرونده:حکایت حال.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|سرانجام محمود با لیلی گفت‌وگو کرد.]]&lt;br /&gt;
۱. کتاب «حکایت حال» گفتگوی لی‌لی گلستان با احمد محمود است که در سال ۱۳۷۴ توسط انتشارات مهناز به چاپ رسید و انتشارات معین آن را تجدید چاپ کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲. کتاب «احمد محمود» نوشتهٔ حبیب باوی ساجد توسط انتشارات افراز به چاپ رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳. چاپ اول کتاب «دیدار با احمد محمود» به کوشش سارک محمود (اعطا)، بابک محمود (اعطا) و سیامک محمود (اعطا) را انتشارات معین در شمارگان ۲۲۰۰ نسخه منتشر کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴. احمد محمود (مجموعه یاد ۶) نوشته حسین جاوید، انتشارات ایده خلاقیت{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵. داستان‌شناخت ایران (نقد و بررسی آثار احمد محمود) نوشته جواد اسحاقیان، انتشارات نگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
۶. همسایه با بیگانه‌ها (جستارهایی درباره آثار احمد محمود) نوشته محمد مفتاحی انتشارات روزگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۷. بیداردلان در آینه (معرفی و نقد آثار احمد محمود) نوشته احمد آقایی انتشارات به‌نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۸. نقد و بررسی آثار داستانی احمد محمود نوشته شیدا عیدی پور  اسفند ۱۳۸۸ دانشگاه شهید مدنی آذربایجان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۹. کتاب «باران بر زمین سوخته» از فیروز زنوزی جلالی که به تحلیل و نقد رمان‌های احمد محمود پرداخته.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۰. کتاب «داستان شناخت ایران: نقد و بررسی آثار احمد محمود» از جواد اسحاقیان.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۱. آناهیتا اجاکیانس در مقالات متعددی  به عنوان مروری بر آثار احمد محمود (زمستان ۱۳۸۳) که در شماره‌های پشت سر هم به چاپ رسیده است، به بررسی و بیان خلاصه‌واری از آثار احمد محمود پرداخته است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۲. کتاب «تحلیل تاریخی رمان احمد محمود:[[همسایه‌ها]]و داستان یک شهر» از «عباس باقی‌نژاد» توسط نشر دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه در ۱۳۹۷ به چاپ رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳. در مجلهٔ &#039;&#039;رودکی&#039;&#039; مقالاتی در خصوص احمد محمود و آثارش چاپ شده است. از جمله مقاله‌ای با عنوان «یاد احمد محمود» از «حبیب باوی ساجد» که در این مقاله تأکید بیشتر بر خود احمد محمود و زندگی اوست تا تحلیل آثارش. مقاله‌ای نیز در همین نشریه از «حسن اصغری» با عنوان «جایگاه احمد محمود در گستردگی فرهنگ معنوی ما» به تحلیل محتوایی شخصیت محمود و آثارش در فرهنگ معنوی پرداخته است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد جامعه‌شناسی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.virascience.com/|عنوان =نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه|دانشگاه محقق اردبیلی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;     &lt;br /&gt;
===محمود روایت‌گر خطهٔ جنوب===&lt;br /&gt;
====شهادت بر زادگاه&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ازندگی نامه و معرفی محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان=کتابیسم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
بی‌اغراق باید گفت آثار محمود شهادتی است بر زندگی و زادگاهش.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۲۱/&amp;gt; او به ثبت دشواری‌های اقلیمی خود همت گماشت: «سگ‌ها با تهیگاه‌های فرورفته که غالباً دست‌ها یا پاهای‌شان زیر چرخ‌های قطار مانده و قطع شده است، زیر آفتاب پهن شده‌اند و زمین را بو می‌کنند. کارگران اسکله و راه‌ آهن با دیلمی به دست و پتکی به دوش، اینجا و آنجا پراکنده‌اند. کشتی‌ها دور و نزدیک لنگر انداخته‌اند... جمعیتی غریب به پنجاه نفر لخت و پاپتی در انتظار قطار مسافربری جلوی باشگاه راه‌ آهن رو پاشنه چندک زده‌اند...»(داستان کوتاه بندر از مجموعهٔ زائری زیر باران)&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۲۶/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کارونِ احمد محمود====&lt;br /&gt;
[[پرونده:محمود روی پل اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد و کارونش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
جنبهٔ نمادین و ساختاری کارون در رمان [[همسایه‌ها]] حقیقتاً می‌تواند برای فرزندان اهواز امروز جذاب و البته به نوعی رؤیا و آرزویی دست‌نیافتنی و تلخ باشد؛ کارونی که نگارنده در دههٔ شصت و در دوران کودکی خود دیده است. نقش کارون در رمان [[همسایه‌ها]] و دیگر آثار احمد محمود از جمله مدار صفر درجه، ریشه‌ای فراتر از دلبستگی ادبی برای محمود دارد. آن چنان که آرزو داشت همهٔ پهنای کارون را با بلم طی کند. مدار صفر درجه اساساً با کارون آغاز می‌شود: «عرق رو تن لخت باران، رگه رگه شیار زد. سطح آرام کارون می‌درخشید، مثل فلس نقره‌گون ماهی کارونی.» (مدار صفر درجه،صفحه۱۱)، بنابراین شط کارون بر خلاف بسیاری از نویسندگانی که بعدها آن را دستمایه قرار داده‌اند، تنها نقش توریستی نداشته بلکه برعکس، نقشی کاملاً همتراز با خط روایی[[همسایه‌ها]]دارد. &#039;&#039;&#039;همسایه‌ها سند زمانهٔ خودش&#039;&#039;&#039; است؛ کارون سیلابی و توفنده و گل‌آلود شده است...ممی را کوسه زد.(همسایه‌ها،صفحه۲۱۴،۲۵۹) هر کس اندک شناختی از شط داشته باشد می‌داند که کوسه در عمق زیاد پیدا می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۴۸،۴۹/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نخل‌های بریده و چاه‌های نفت====&lt;br /&gt;
[[پرونده:شهر کوچک ما.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شهری که نخل داشت.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
نخل‌ها بریده می‌شدند برای چاه‌های نفت؛ از این رو می‌بینیم که نویسندگان جنوب از هر روزنه‌ای که روایت می‌کردند، نفت مشخصهٔ آن روایت و حوادث می‌شد: «بامداد یک روز گرم تابستان آمدند و با تبر افتادند به جان نخل‌های بلندپایه...سایهٔ چینه‌ها نشسته بودیم و لندوک‌های لرزان را تو مشت‌مان فشرده بودیم و با حسرت نگاه‌شان کرده بودیم که نخلستان پشت خانهٔ ما از سایه تهی می‌شد و تنه‌ها رو هم انبار می‌شد...انگار که پشت خانه‌های ما هرگز نخلستانی نبوده است.»(شهر کوچک ما مجموعه داستان «غریبه‌ها»){{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود یکی از معدود نویسندگان معاصر است که با به کارگیری به جا و هنرمندانهٔ عناصر داستان، آثار خود را پدید آورده است. بیشتر آثار وی تحت تأثیر رخدادهای اجتماعی و جنگ و پیامدهای آن بوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
اثر [[زمین سوخته]] و [[مدار صفر درجه]] در حقیقت نگاه مستقیم احمد محمود به وقایع جنگ تحمیلی و رویدادهای انقلاب است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نگاه کوتاهی به رمان‌های احمد محمود===&lt;br /&gt;
====مدار صفر درجه====&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» چهارمین رمان احمد محمود است در سه جلد و ۱۷۸۲ صفحه. رمان، فضای سیاسی-اجتماعی هفت سال پیش از پیروزی انقلاب را روایت می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان = شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ۳۷ و با آن‌چه در رمان[[همسایه‌ها]]و داستان یک شهر آمده بود، خویشاوندی دارد. نظام متکی به درآمد نفت و حمایت جهان فن‌سالار- نه منحصراً سرمایه‌داری غرب- ملتی را به بند کشیده و زندانی به وجود آورده که همهٔ مردم را در دایره‌ای مسدود اسیر ساخته. نویسنده بینش تاریخی دارد و از رویدادهایی سخن می‌گوید که مردم ما در آن دوره با آن سر و کار داشته‌اند و در بستر آن به حرکت و جنبش و جوش درآمده‌اند؛ نیز در همان زمان روانشناسی اشخاص را به بحث می‌گذارد.&lt;br /&gt;
رمان از زاویه دیدی واقعی و بومی آغاز می‌شود. یک نمیروز شرجی در رود کارون، دو کوسه با هم حرکت می‌کنند و باله‌های گرده‌شان موازی هم همچون تیغی برنده آب کارون را می‌شکافد. بابان را که در گرما تن به آب سپرده شکار می‌کنند. این صحنهٔ آغازین، نخستین ضربه را به خوانده می‌زند و او را دنبال خط سیر داستان می‌کشاند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:455778. UY630 SR1200,630 .jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|«نوذر» مدار صفر درجه هدیه‌ی احمد محمود به ادبیات کشور]]داستان خانواده‌ای که پدر (نوذر) در تظاهرات خیابانی هنگامهٔ اوج‌گیری جنبش ملی کشته شده، پسر بزرگ (برزو) ناخلف است و در آغاز داستان نان‌آور خانه (بابو) خوراک کوسه‌ها شده است. خانواده‌ای آسیب‌دیده از لایه‌های فرودست جامعه که مادر (خاور) باید زندگانی فرزندان را سرآوری کند. با مرگ بابان (بابو)، برادر کوچک‌تر (باران) که کلاس دوم دبیرستان است، تحصیل را رها می‌کند و در سلمانی «یارولی» شاگردی می‌کند. داستان با ورود باران به فعالیت‌های سیاسی و زندانی شدنش ادامه می‌یابد. زمان داستان زمان متلاطمی است؛ سال‌هایی که به تدریج حرکت انقلابی مردم در آن‌ها آغاز می‌شود و گسترش می‌یابد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیداردلان&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|آقایی|۱۳۶۴|ک=بیداردان در آینه|ص=۲۴۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود با شخصیت‌پردازی استادانه و خلق صحنه‌ها و کنش‌های جذاب، تمامی عناصر را با هدف روایت داستانی که مخاطب را لحظه به لحظه با خود پیش می‌برد، به کار گرفته است. عنصر جذاب در این رمان طنز است. محمود عناصر طنز را با هدف اعتراض به مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روزگار خود به کار برده است تا با خروج از هنجار عادی کلام و به یاری تناقض‌های هنری، آرمان‌های خود را در رسیدن جامعه به وضعیت مطلوب حقق بخشد. نوذر یکی از شخصیت‌های طناز این داستان دربارهٔ خساست یارولی کنایه‌امیز می‌گوید: «مو ئی نامرد می‌شناسم، سر خاک باباش فاتحه مجانی نمیخونه!» یا نوذر در کلانتری می‌گوید: «اَ ترسشان خشتک آدمم میگردن!... خیال میکنه تو لیفهٔ تنبانم مسلسل دارم.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در ملاقاتی با دوست قدیمی‌اش «هادی طحان» می‌گوید که قهرمان‌های داستان مدار صفر درجه‌اش همه از دوستانش هستند و «براتعلی عکاس» همان «هادی طحان» صاحب عکاسی سایه است که در داستان شده «عکاسی آفتاب».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; [[احمد دهقان]] از «نوذر» به عنوان هدیه احمد محمود به ادبیات کشور نام می‌برد!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زمین سوخته====&lt;br /&gt;
رمان زمین سوخته در دههٔ شصت تا اواخر دههٔ هفتاد به عنوان پرفروش‌ترین رمان حوزهٔ دفاع مقدس شمرده می‌‌شود. این رمان هر چند دارای داستان ساده و خطی و روایتی در بازهٔ زمانی سه ماهه از آغاز تجاوز لشکر بعث به منطقهٔ جنوب کشورمان است؛ اما با چنان ظرافتی به رشته تحریر درآمده که حتی بسیاری از منتقدان اینگونه ادبیات داستانی را نیز به تمجید و تشویق واداشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود، در این رمان با همان سبک نویسندگان جنوب به شرح حوادث و خاطرات اوایل جنگ شهر اهواز می‌پردازد. فضایی که بر کل رمان حاکم است، فضایی توأم با ترس، دلهره و اضطراب است، فضایی که تمام شخصیّت‌های آن در اضطراب به سر می‌برند و هر لحظه امکان کشته شدن هست. مرگ همه جا کمین کرده است و خواننده این فضای حاکم بر رمان را به خوبی حس میکند. &lt;br /&gt;
تمامی صحنه‌های رمان بیانگر اوضاع سیاسی و اجتماعی ماه‌های اول جنگ در شهرهای جنگ‌زده است. هرج و مرج و فساد ناشی از بروز جنگ به خوبی نمایان است. نویسنده به کمک عنصر توصیف و به کار بردن جملات کوتاه و پتک‌وار این فضا را به خواننده منتقل می‌نماید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستان در «زمین سوخته» اثر احمد محمود}} &amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در خصوص نوشتن این رمان گفته: «وقتی خبر کشته شدن برادرم را در جنگ شنیدم، از تهران راه افتادم رفتم جنوب. رفتم سوسنگرد، رفتم هویزه. تمام این مناطق را رفتم. تقریباً نزدیک جبهه بودم. وقتی برگشتم، واقعاً دلم تلنبار شده بود. دیدم چه مصیبتی را تحمل می‌کنم. اما مردم چه آرامند. چون تا تهران موشک نخورد، جنگ را حس نکرد. دلم می‌خواست لااقل مردم مناطق دیگر هم بفهمند که چه اتفاقی افتاده است. همین فکر وادارم کرد که زمین سوخته را بنویسم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
در بخشی از رمان می‌خوانیم: «همیشه ماها سنگ زیر آسیا هستیم. همهٔ دردها را ما باید تحمّل کنیم. زمان اون گور به گوری، فقر و گرسنگی مال ما بود. زندان، شکنجه و دربه‌دری مال بچه‌های ما بود. حالام توپ و خمسه خمسه مال ما است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====درخت انجیر معابد====&lt;br /&gt;
رمان درخت انجیر معابد در ۱۰۳۸ صفحه و شش فصل نگاشته شده است. رمان دارای دو محور اصلی است؛ عصیان و خرافه. داستان زندگی یک درخت و یک خانواده است. زندگی پر فراز و نشیب و عصیان آمیز جوانی بی آینده و ناراضی از شرایط زندگی خود به نام «فرامرز» است که شهرکی را به خاک و خون می کشد. قدرت احمد محمود در ساختن و پروردن شخصیت «فرامرز آذرپاد» تحسین انگیز و قابل ستایش است و اوج استادی و مهارت داستان ‌نویسی احمد محمود را در خلق این شخصیت بی نظیر و منحصر به فرد به خوبی می توان مشاهده کرد، شخصیتی که در کنار شخصیت هایی چون خالد، باران و نوروز از درخشان ترین شخصیت های ادبیات داستانی این مرز و بوم هستند و هر کدام در نوع خود بی بدیل و بی نظیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:درخت_انجیر_معابد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آخرین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]محور دیگر رمان درختی است معروف به درخت انجیر معابد، که به عنوان درختی معجزه‌گر و مقدس، نماد باورها و اعتقادات آیینی مردم زود باور می گردد. احمد محمود با قلم توانا و نثر شیوای خویش، در اوج هنرمندی نشان داده است که فرصت طلبان مکاری چون نسلانسل علمدارها، چگونه و با چه ترفندهایی از ذهن ساده و مستعد خرافه پرستی مردم فرودست سوء استفاده می کنند. &lt;br /&gt;
یکی از اساسی ترین ایراد های وارد بر این رمان دراز بودن بیش از حد آن است که در بعضی از بخش ها، کش دار شدن بیش از حد ماجراهای فرعی آن را تا حدی کسل کننده و ملال آور ساخته است.&lt;br /&gt;
در مجموع می توان رمان درخت انجیر معابد را به عنوان واپسین یادگار احمد محمود دانست. {{سخ}}&lt;br /&gt;
...مواظب علمدار باش. مردم حرمتش دارن! ... درست که ی باغبان بیشتر نیست ولی متولی درخت انجیرم هست ـ پدر بر پدر! انجیر معابدم یک درخت بی ثمره ولی با حرف و حدیث و حکایاتی که از علمدار اول به ذهن و دل مردم نشسته و روز به روزم بیشتر و بیشتر میشه دیگه ی درخت مثل همه ی درختای دیگه نیست! حالا دیگه تبدیل شده به نشانه ای از قدرت و اعتقاد مردم! پس هم باید حرمت علمدار داشته باشی و هم حرمت خود درخت! ( درخت انجیر معابد، صفحه ۹۰)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/article/217721‏|عنوان =نقد رمان درخت انجیر معابد- نوشته احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[همسایه‌ها]]====&lt;br /&gt;
داستان بلند همسایه‌ها، سیاسی-اجتماعی است. راوی، «خالد» را از نوجوانی تا آغاز بیست سالگی تعقیب می‌کند و زندگی او، اطرافیانش و وقایع پیش از کودتای ۲۸ مرداد و دوران نهضت ملی‌ شدن نفت در شهر اهواز را روایت می‌کند. همچنان که رمان پیش می‌رود «خالد» از نوجوانی بی‌تجربه به فردی سیاسی تبدیل می‌شود. در این میان عشقش به دختر «سیه‌چشم»، او را در تنگنایِ انتخابِ میان عشق و وظیفه می‌گذارد و عاقبت سر از زندان در می‌آورد. خالد چهره‌ای مشخص، فردی و اجتماعی دارد، روحیاتی مانند بسیاری از جوانان ایران. رمان از نظم منطقی برخوردار است با ساختار دقیق و سنجیده. صحنه‌های زندگی چنان ترسیم می‌شوند که اوصاف و مناظر و حالت‌های آن جزء خود داستان درمی‌آیند و از بیرون به آن تحمیل نمی‌شوند. خالد و مبارزه در رمان [[همسایه‌ها]] شکست می‌خورد اما تبعات این شکست و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به «داستان یک شهر» محول می‌شود و «خالد» در آن رمان دچار تبعید و دورانی پرحرمان می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|دستغیب|۱۳۷۸|ک= نقد آثار احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====داستان یک شهر==== &lt;br /&gt;
اثر طویل احمد محمود است که، در عین استقلال، به لحاظ پی گیری ماجراهای خالد، قهرمان همسایه‌ها، می‌تواند ادامه این رمان نیز محسوب شود که به لحاظ جذابّیت و کثرت شخصیّت‌ها و رویدادها بدان شباهت دارد و از نظر پختگی سبک و کاربرد فنون ادبی مهارت نویسنده را عیان‌تر می‌سازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202| عنوان=بررسی شخصیّت و شخصیّتپردازی در رمان داستان یک شهر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
راوی داستان که پس از وقایع سیاسی سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲ و کشاکش‌های زندان و مبارزهٔ آن سال‌ها، تجربهٔ بیشتری اندوخته، دانشجوی دانشکدهٔ افسرای و از مبارزان است. پس از کشف شبکهٔ افسران توده، چند ماهی به زندان می‌افتد و سپس همراه سه دانشجوی زندانی به بندرلنگه تبعید می‌شود. بندر لنگه شهرک مخروبه و از رونق افتاده‌ای است که در آن حرکت و جنبشی نیست. راوی داستان تنها و ملول است. از دوری خانوده رنج می‌برد. در ظاهر آرام و در باطن در جوش و خروش است. از این و ان خبر حزب را می‌گیرد، با افسر نگهبان بدرفتار درمی‌افتد و به هر حال می‌کوشد، هویت مبارزه‌جویانه‌اش ر حفظ کند. تنها نقطهٔ روشن زندگی او دوستی با «علی» و معاشقه با شریفه و بعد خورشید کلاه و خاطرهٔ چند ماه زندانی‌اش که مبارزان را در سلول‌ها و حمام پادگان زیر شکنجه می‌انداختند و مجروح و نیمه جان به جایگاه‌شان باز می‌گرداندند تا بعد چند تنی از مقاوم‌ترین‌شان را اعدام کنند. این خاطرات از بهترین بخش‌های رمان است که به صورت یادآوری‌های گسسته روایت می‌شود: «هوا دارد روشن می‌شود. رنگ ستاره‌ها پریده است...مهندس کیوان به پنجره نگاه می‌کند. لبخند کمرنگی به لبش نشسته است و سبیل به قاعده‌اش، چهره‌اش را دلنشین‌تر کرده است. سرهنگ افشار سینه‌اش را جلو می‌دهد و نفس می‌کشد. لب‌هایش از هم باز می‌شود. انگار دارد می‌خندد. انگار قهقهه می‌زند و انگار می‌خواهد فریاد بزند: خون‌ها باید ریخته شود تا این ملت بیدار گردد.&lt;br /&gt;
احمد محمود توانشته در این رمان ستم‌دیدگی مضاعف مبارزان دههٔ ۳۰ را نشان بدهد و عملکرد دستگاه تفتیش عقاید و سازمان شکنجهٔ شاه را نیز مجسم کند. با این همه نویسنده واقع‌بین است و همهٔ دستگاه دولتی را به یک چوب نمی‌راند. سربازان و افسرانی که در خدمت دستگاه هستند همه پلید نیستند. اما از بین ماجراهای فرعی رمان، ماجرای شریفه و خورشید کلاه و ماجرای عشق منحرف گروهبان مرادی چشم‌گیرتر است. شریفه و خورشید کلاه را دست فقر و نابسامانی خانوادگی به ورطهٔ فساد رانده است. اما در هر دو با وجود داغ و زخمی که از جامعه بر پیکر خود دارند، عواطف بشری موج می‌زند: چشم‌هایم را روی هم می‌گذارم. ذهنم آشفته است. تصویر شریفه با تصویر خورشید کلاه تو ذهنم قاطی می‌شود. گاه خورشید کلاه ورم می‌کند. عین شریفه که دریا پسش داده بود...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===نگاهی به داستان‌===&lt;br /&gt;
====پسرک بومی====&lt;br /&gt;
پسرک بومی یکی از داستان‌های بلند مجموعه داستان «دیدار» است که محمود در آن به عشق پرداخته است، به قول خودش عشقی غیرمتعارف. عشق یک پسر فقیر به یک دختر انگلیسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
داستان، داستان شهروز پسری جنوبی است که همراه پدرش در جنبش ملی کردن صنعت نفت شرکت می‌کند. مبارزات این جوان مصادف می‌شود با دلدادگی او به بتی که دختر یکی از مهندسان خارجی شرکت نفت است. در یکی از شورش‌های خیابانی که شهروز نیز در آن حضور دارد، مردم خشمگین و آکنده از احساسات ضد خارجی، اتومبیل خانواده ی بتی را در خیابان به آتش می‌کشند. شهروز که ناظر واقعه است برای نجات بتی خود را به شعله‌های آتش می‌زند و همراه با او در لهیب آتش می‌سوزد. نویسنده در این داستان اثرگذار،‌ بتی و شهروز را قربانیان سیاست‌ و استعمار می‌داند و خارج از چهارچوب‌‌های قومی و ملی مظلومیت هر دو را فریاد می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;داستان محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
*گوتنبرگ&lt;br /&gt;
*فرهنگ&lt;br /&gt;
*بابک&lt;br /&gt;
*امیرکبیر&lt;br /&gt;
*نشر نو&lt;br /&gt;
*نگاه&lt;br /&gt;
*معین&lt;br /&gt;
*مهناز&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===ترجمهٔ آثار===&lt;br /&gt;
برخی از آثار احمد محمود به زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و ارمنی ترجمه شده است:{{سخ}} &lt;br /&gt;
* [[همسایه‌ها]] به روسی و آلمانی و در سال ۱۹۸۵ به انگلیسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «شهر کوچک ما» به روسی و آلمانی، مترجم آلمانی زیگفرید لطفی، ۱۹۸۴ {{سخ}}&lt;br /&gt;
* «پسرک بومی» به انگلیسی و آلمانی، مترجم آلمانی مانفرد لورنتس، ۱۹۸۴  {{سخ}}&lt;br /&gt;
* «زیر باران» به ارمنی و آلمانی، مترجم آلمانی  کارلا روستاییان، ۱۹۸۱ {{سخ}} &lt;br /&gt;
* «دیدار» به آلمانی در کتابی به نام  Die RuckkeHR، در انتهای کتاب بخشی از گفت‌وگوی لیلی گلستان نیز چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* «بازگشت» به آلمانی، ۱۹۹۸&lt;br /&gt;
* «غریبه‌ها» به روسی، فرانسه و انگلیسی در مجلهٔ &#039;&#039;آسیا، آفریقا&#039;&#039; شمارهٔ ۴، ۱۹۸۰&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
[[همسایه‌ها]] ۱۳۵۳ توسط امیرکبیر چاپ می‌شود. توقیف می‌شود. بعد از انقلاب توسط نشر معین تجدید چاپ و دوباره توقیف می‌شود. محمود از تعداد دقیق چاپ‌های بدون مجوز کتاب بی‌خبر است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; اما در حدود ۲۵۰ هزار نسخه از این در بازار توزیع شده که ۱۰۰ هزار نسخه توسط نشر امیرکبیر و بقیه به طور قاچاق چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«داستان یک شهر» در سال ۱۳۶۰ توسط انتشارات امیرکبیر  چاپ شد. دو سه ماه بعد توسط نشر نو تجدید چاپ شد و توقیف شد. در ۱۳۷۲ چاپ معین مجدداً مجوز چاپ گرفت و چاپ شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«زمین سوخته» ۱۳۶۱ توسط نشر نو به تعداد ۱۱۰۰۰ نسخه چاپ شد. یک ماه بعد به چاپ دوم رسید با تیراژ ۲۲۰۰۰ هزار نسخه.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» در سال ۱۳۷۲ چاپ شد، چاپ دوم ۱۳۷۴ و تا ۱۳۷۶ به چاپ سوم و تا سال ۱۳۹۶  توسط انتشارات معین به چاپ یازدهم رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«درخت انجیر معابد» در چاپ اول طی ۴۵ روز نزدیک به ۴ هزار نسخه فروش داشت&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; و به چاپ یازدهم رسید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«از مسافر تا تبخال» به چاپ ششم و «غریبه ها و پسرک بومی» به چاپ هشتم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
[[پرونده:واقع گرایی محمود.mp4|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;آن‌چه می‌نویسیم...&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
===بریده کتاب===&lt;br /&gt;
[[پرونده:New Doc 55 1.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;مصاحبه با لیلی گلستان در کتاب حکایت حال&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =محمود | نام =احمد | پیوند نویسنده =احمد محمود|عنوان=مدار صفر درجه (۳جلدی)|ترجمه= |جلد=|سال = ۱۳۷۶|ناشر = معین|مکان = تهران| شابک = ۹۶۴-۵۶۴۳-۱۵-۵| صفحه = ۱۷۸۰}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = محمود(اعطا)| نام = سارک،بابک، سیامک|عنوان =دیدار با احمد محمود| سال = ۱۳۸۴| ناشر = معین |مکان = تهران| شابک= ۹۶۴-۷۶۰۳-۳۵-۵}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = دستغیب| نام = عبدلعلی|عنوان = نقد آثار احمد محمود| سال = ۱۳۷۸| ناشر = معین |مکان = تهران|شابک= ۹۶۴-۵۶۴۳-۵۶-۲}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = باوی ساجد| نام = حبیب|عنوان = احمد محمود، ادبیات در گذر زمان| سال = ۱۳۹۶| ناشر = افراز |مکان = تهران|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۵۲۱۸-۳۸-۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =آقایی | نام =احمد | پیوند نویسنده =احمد آقایی | عنوان =بیداردلان در آینه معرفی و نقد آثار احمد محمود| ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۲| ناشر = به‌ نگار |مکان = | شابک =۹۶۴-۶۳۳۲-۴۳-۹| صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان=طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت |ناشر =ایلنا |تاریخ انتشار = ۴مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰|ناشر = بی‌بی‌سی فارسی|نویسنده= سینا سعدی|تاریخ انتشار=۲۱اکتبر۲۰۰۲| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان= دوره اول جایزه گلشیری|ناشر=وبگاه بنیاد گلشیری|تاریخ انتشار=۱۳۸۰| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=احمد محمود از زبان احمد عطا|ناشر=ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۲| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش|تاریخ انتشار=  ۲۹تیر۱۳۸۸ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان = «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران | ناشر= ایرنا| تاریخ انتشار= ۲مهر۱۳۹۷| کد خبر: ۸۳۰۴۲۱۵۷ (۶۶۷۳۷۶۱)|تاریخ بازبینی=۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش|ناشر=فرهنگ امروز|کد خبر=۲۲۵۸۱۳۴|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۹۶ |تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسانگرا|مستند| ساخته بهمن مقصودلو|تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به بهانه درگذشت او|نشریه ادبیات داستانی|راحله صفوی|تاریخ بازبینی=۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html| عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸|ناشر=خبرگزاری ایسنا|کد خبر=۹۶۰۲۰۲۰۰۷۴۷|تاریخ انتشار= ۲۷خردادماه ۸۹ |تاریخ بازبینی=۵خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸|تاریخ انتشار= ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=|عنوان=یاد محمود|ناشر=رودکی شماره ۲۰|تاریخ انتشار=۱۳۸۶|تاریخ بازبینی=۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود|ناشر = پیک نت |تاریخ بازدید = ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش|ناشر=فرهنگ امروز|کد خبر=۲۲۵۸۱۳۴|تاریخ انتشار= ۴ دی ۱۳۹۶  |تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان=خوابگرد| تاریخ انتشار= ۲۴خرداد ۱۳۹۴ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان=فرهنگ امروز}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/  |عنوان =احمد محمود|ناشر = راسخون |تاریخ بازدید = ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ انتشار= مهر۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید| ناشر= ویرگول|تاریخ انتشار=  | تاریخ بازبینی= ۲۴تیر ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان =قلمرنج” احمد محمود” به نمایش درآمد|ناشر = نیک‌صالحی |تاریخ بازدید = ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ انتشار= بهمن۱۳۸۶}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری|تاریخ انتشار=۹مرداد ۱۳۹۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با احمد محمود،نویسندهٔ باشرف|ناشر=خبرگزاری ایلنا| کد خبر=۵۴۲۷۹۲|تاریخ انتشار=۱۲مهر۱۳۹۲|تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدائی فارسی|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸|تاریخ = ۱۴مهر ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان=یاد احمد محمود|ناشر=رودکی شماره ۲۰|تاریخ انتشار=۱۳۸۶|تاریخ بازبینی=۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}} &lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان =بررسی ايدئولوژی احمد محمود بر مبنای رمان&amp;quot;زمين سوخته-زينب دارائی |ناشر = انجمن فارسی |تاریخ بازدید = ۲۶اردیبهشت ۱۳۹۸|تاریخ = ۲۸ می ۲۰۱۴}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان=فرهنگ امروز| تاریخ انتشار=۴دی ۱۳۹۶| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان=انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر=خبرگزاری ایسنا|کد خبر=۹۲۱۱۱۳۰۸۸۲۶|تاریخ انتشار=۱۳بهمن۱۳۹۲|تاریخ بازبینی= ۶خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=گلشیری| تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترين رمان فارسی سال ۸۰ | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.virascience.com/|عنوان =نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه|دانشگاه محقق اردبیلی| رضا رحیمی ||تاریخ انتشار= ۱۳۹۲| تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان = شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود|صفیه توکلی مقدم، فاطمه کوپا، مصطفی گرجی، فرهاد درودگریان| ناشر = فصلنامه تخصصی مطالعاتی داستانی، سال دوم،شماره سوم، بهار ۱۳۹۳، ص۲۰-۵ |تاریخ بازدید = ۱ بهمن ۱۳۹۷|تاریخ = ۱۸ شهریور ۱۳۸۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستان در «زمین سوخته» اثر احمد محمود|ناشر = قند پارسی-سال اول شماره ۱ ۱۳۹۷-دکتر زیبا قالوندی، سیئد حمزه عابدی، علی عزیزی| تاریخ = زمستان ۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۲۶اردیبهشت۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/article/217721‏|عنوان =نقد رمان درخت انجیر معابد- نوشته احمد محمود|ناشر = ایسنا|تاریخ بازدید = ۱۰ خرداد۱۳۹۸۷|تاریخ = ۱۰ خرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202| عنوان=بررسی شخصیّت و شخصیّت‌پردازی در رمان داستان یک شهر احمد محمود|ناشر= پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی| نویسنده= عالی كردكلايی حميد، وفايی اكرم| تاریخ انتشار= ۱۳۹۵| تاریخ بازدید = ۱۰خرداد ۱۳۹۸|}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی  http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی|ناشر = تبیان |تاریخ بازدید = ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ = ۱۰مهر ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود|کد خبر ۴۰۳۲۵۵۳| ناشر = مهرنیوز |تاریخ انتشار = ۴مرداد۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۲۰اردیبهشت ۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان =احمد محمود تنها بود|ناشر = سرپوش|هفته نامه کرگدن، محمد بادپرتاریخ بازدید = ۱۲ خرداد ۱۳۹۸|تاریخ = ۱۴ فروردین ۱۳۹۶|کد خبر: ۹۶۰۱۰۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان =ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود|ناشر = مجلهٔ ادبیات داستانی،شماره ۱۱۲،سمیه شکری‌زاده|تاریخ بازدید = ۱۲خرداد۱۳۹۸|تاریخ = آبان ۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF |عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود|ناشر= متن‌نو |تاریخ انتشار=  ۲۹تیر۱۳۸۸ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* ٰ{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود|ناشر = ویکی گفتآورد|تاریخ بازدید = ۲۲تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان= زندگی نامه و معرفی داستان‌ های احمد محمود| ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۴|تاریخ بازبینی=۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/&lt;br /&gt;
|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود|ناشر = خوابگرد|تاریخ بازدید = ۹مرداد۱۳۹۸|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۵}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳ بهمن ۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۱شهریور۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://honarland.ir/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%DA%86%D9%87-%DA%AF/|عنوان =محمود دولت آبادی : آقایان مسؤلان فرهنگی ، شما تقویم هستید، ما تاریخ!|ناشر = سرزمین هنر|تاریخ انتشار= ۲۶اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۱مهر۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%DA%A9%D8%A7%DA%A9%D9%84_%D9%86%D8%AE%D9%84.jpg&amp;diff=35746</id>
		<title>پرونده:کاکل نخل.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%DA%A9%D8%A7%DA%A9%D9%84_%D9%86%D8%AE%D9%84.jpg&amp;diff=35746"/>
		<updated>2019-10-03T05:08:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF.mp4&amp;diff=35745</id>
		<title>پرونده:واقع گرایی محمود.mp4</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF.mp4&amp;diff=35745"/>
		<updated>2019-10-03T04:48:19Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:157007690746499322806.jpg&amp;diff=35744</id>
		<title>پرونده:157007690746499322806.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:157007690746499322806.jpg&amp;diff=35744"/>
		<updated>2019-10-03T04:28:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=35686</id>
		<title>احمد محمود</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;diff=35686"/>
		<updated>2019-10-02T08:28:16Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ناهیدپنا: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                     = احمد محمود&lt;br /&gt;
|تصویر                   = Untitled.png&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر             = &lt;br /&gt;
|نام اصلی                = احمد اعطا&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت            = نویسندگی&lt;br /&gt;
|ملیت                    = ایرانی&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد              = ۴دی۱۳۱۰&lt;br /&gt;
|محل تولد                = اهواز&lt;br /&gt;
|والدین                  = &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ               = ۱۲مهر۱۳۸۱&lt;br /&gt;
|محل مرگ                 = تهران&lt;br /&gt;
|علت مرگ                 = بیماری ریوی&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
|محل زندگی               = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی        =&lt;br /&gt;
|مدفن                    = امامزاده طاهرِ کرج&lt;br /&gt;
|در زمان حکومت           =&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم             =&lt;br /&gt;
|نام دیگر                = &lt;br /&gt;
|لقب                     =&lt;br /&gt;
|بنیان‌گذار               =&lt;br /&gt;
|پیشه                    = داستان‌نویسی (مجموعه داستان و رمان‌نویسی) &lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی         =&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری             = رئالیسم اجتماعی&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                  = &#039;&#039;[[همسایه‌ها]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[زمین سوخته]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[دیدار]]&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                 =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها             =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها              =&lt;br /&gt;
|دیوان اشعار             =&lt;br /&gt;
|تخلص                    = &lt;br /&gt;
|فیلم(های) ساخته براساس اثر(ها)=&lt;br /&gt;
|همسر                    = طاهره ناجی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان=طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = سیامک، سعیده، بابک، سارک&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = &lt;br /&gt;
|دانشگاه                =&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         =&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        =&lt;br /&gt;
|وبگاه                  = &lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = پکا&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml | عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و [[جایزه ادبی هوشنگ گلشیری|هوشنگ گلشیری]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ahmad Mahmoud.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اگر عشق دل آدم را تکان نده{{سخ}}چطور بفهمه که زنده‌س؟!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{پک|احمد محمود|۱۳۷۶|ک= مدار صفر درجه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;احمد اعطا&#039;&#039;&#039; ملقب به &#039;&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&#039; نویسندهٔ رمان پرمخاطب  [[همسایه‌ها]]، [[مدار صفر درجه]] و بیش از سیزده اثر دیگر، پیرو مکتب رئالیسم اجتماعی و برندهٔ جوایز ادبی به‌شمار می‌رود که به‌ اقتضای زمینه و زمانه‌ٔ زندگانی‌اش، پا به مضمون سیاست نیز گذاشت.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
احمد محمود را پیشاهنگ نحلهٔ داستان‌نویسی جنوب ایران می‌دانند. یکی از قصّه‌نویسانی که &#039;&#039;&#039;قصّهٔ جنوب&#039;&#039;&#039; را ماندگار کرده است. احمد محمود از پدر و مادری دزفولی که پس از جنگ دوم جهانی به اهواز که امکانات کاری بیشتری داشت کوچیده بودند، به دنیا آمد. در اهواز درس خواند و از دبیرستان شاپور سابق (مصطفی خمینی فعلی) دیپلم گرفت. در همایش‌های حزبی اواخر دهه ۱۳۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. پس از زندان و تبعید و شکنجه اواخر دهه ۳۰ از تبعید برگشت، داستان بلند و جذاب «داستان یک شهر» محصول این تبعید رنج‌بار اما پرتجربه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان=یاد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
ادبیات  احمد محمود از لحاظ درون مایه و فضا و محتوا بازتاب همهٔ جنوب‌های جهان است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حموله&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF |عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نویسنده‌ای که به متن زندگی  پرداخته و رنج‌های اجتماعی را ترسیم کرده است. وی استاد مسلّم در خلق فضا و زبان است و در آثارش نفت، اعتصاب، مبارزه، شط، کشتی، لنج، گرما و شرجی، نخل، خانه‌های گارگری ، بیست فوتی‌ها، بلوک‌های کارمندی ...قصّه‌های آشنایند. &#039;&#039;&#039;نویسنده‌ای که باید پیامبر ادبیات جنوب لقب گیرد!!!&#039;&#039;&#039; احمد محمود مهره‌ٔ تأثیرگذار برای هم‌نسلان خود و نسل‌های بعد است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ادبیات محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
محمود از معدود نویسندگانی است که خود را از هر سو درگیر رمان کرد. شخصیّت‌پردازی، فضاسازی، دیالوگ‌نویسی، خلق ماجراها و تعلیق‌های متعدد همه و همه نشان از نویسنده‌ای دارد که اصولاً با انبوهی از اطلاعات تاریخی معاصر و به ویژه شناخت انسان معاصر روبه‌روست. چاپ رمان [[همسایه‌ها]] محمود را به اعتباری رساند که بتواند به نوشتنِ تمام وقت بپردازد. آثار او به زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی و ارمنی ترجمه و چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===داستانک‌های انتشار===&lt;br /&gt;
====همیشه درگیر مجوز بوده‌ام====&lt;br /&gt;
محمود در مورد انتشار داستان‌هایش گفته: «تا کنون همهٔ آثارم تقریباً به چاپ چندم رسیده‌اند. اما همیشه برای کسب جواز انتشار آثارم با دستگاه سانسور دولتی درگیری داشته‌ام. این درگیری موجب شده که سال‌ها هیچ اثری از من چاپ نشود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====یک کرگدن باش====&lt;br /&gt;
احمد محمود جایی از یادداشت‌های روزانه‌اش می‌نویسد: «واقعاً که نویسنده تو مملکت ما باید پوستش از پوست کرگدن کلفت‌تر باشد تا بتواند به نوشتن ادامه بدهد.» این را بعد از شرحی درباره گیر کردن رمان [[همسایه‌ها]] به قول خودش در &#039;&#039;اداره‌ٔ سانسور شاهنشاهی‌&#039;&#039; و وزارت ارشاد جمهوری اسلامی نوشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حقیقت این است که حرف من، کتاب من است. وقتی چند سال است که روا یا ناروا از چاپ آثارم جلوگیری می‌شود، دیگر چه حرفی برای گفتن می‌ماند؟      &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
به شهادت یادداشت‌های روزانه‌اش، او خودش یک کرگدن بود که اگر نبود، با روزگار سختی که پس از زندان و تبعید، مشکلات مالی، جنگ هشت ساله و جلوگیری از انتشار کتاب‌هایش تجربه کرده بود، نوشتن آن تعداد کتاب ممکن نمی‌شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان=خوابگرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامه‌ای به گلستان====&lt;br /&gt;
محمود در نامه‌ای به ابراهیم گلستان از چاپ کتاب آدم زنده می‌نویسد: «... در این فاصله یک کتاب ۲۰۰ صفحه‌ای از من منتشر شد با نام «آدم زنده» که روی جلدش آمده است نوشته: ممدوح بن عاطل ابونزّال و مترجم: احمد محمود که اگر فرصت کنید و بخوانید حتی نخوانید (همراه این نامه برایتان پست می‌کنم) خودتان دستگیرتان می‌شود قضیه از چه قرار است، و این هم مشروط است به این که از خیبر پست سالم بگذرد و به دستتان برسد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====خودم نوشتم!====&lt;br /&gt;
محمود داستان بلند «آدم زنده» را می‌نویسد و نام خودش را به عنوان مترجم ذکر می‌کند. احمد محمود در مقدمه این کتاب، در مورد نویسنده که او را «ممدوح ابن عاطل ابونزال» معرفی می‌کند، چنین توضیح می‌دهد: «نویسنده این کتاب فرد نا‌شناسی است که در مورد او اطلاعات کمی وجود دارد. جز اینکه در قاهره به دنیا آمده و در دهه نود هم از دنیا رفته است.»&lt;br /&gt;
محمود با این کار خود، به طرز دردآوری سانسور کتاب در ایران را به تمسخر گرفته است.&lt;br /&gt;
«خودم نوشتم... کتاب را به یک اسم عربی معرفی کردیم. انگار که حوادثش در بغداد می‌گذرد و ربطی به ما ندارد. راحت و آسوده چاپ شد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====از احمد اعطا تا احمد محمود====&lt;br /&gt;
نام شناسنامه‌ای محمود «احمد اعطا» است. محمود وقتی داستان کوتاه «صب میشه» را به هیأت تحریریه مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039; برای چاپ ارائه داد، از ترس اینکه مبادا دوستانش او را مسخره کنند و بگویند حالا محمود اعطا هم خودش را در جرگهٔ نویسندگان جا زده است، از هیأت تحریریه خواست تا این داستان را به نام مستعار «احمد احمد» منتشر کنند و مجله هم همین کار را کرد.&lt;br /&gt;
هفتهٔ بعد، احمد اعطا داستان دیگری را به مجله داد، گروه هیأت تحریریه به او گفتند دوستی دارند به نام «احمد موسوی» که نوشته‌هایش را زیرِ نام مستعار «احمد احمد» می‌نویسد و بهتر است نام دیگری انتخاب کند. او هم می‌گوید پس بنویسید: «احمد محمود» و چنین می‌شود که نام احمد محمود ماندگار می شود و همهٔ آثار احمد اعطا در پنجاه سال گذشته زیر نام احمد محمود به چاپ می‌رسد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان = «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نویسندهٔ خجالتی====&lt;br /&gt;
محمود پس از پایان دورهٔ تبعید و بازگشت به اهواز تصمیم گرفت داستان‌هایش را که قبلاً در مجلات &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039; و &#039;&#039;ایران&#039;&#039; به چاپ رسیده بود، به صورت مجموعه‌ای به نام «مول» به چاپ برساند.[[پرونده:مول.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اولین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]] این در حالی بود که به تازگی از تبعید برگشته بود و از نظر مالی در مضیقه بود. با یکی از دوستانش به نام «احمد آقایی» این موضوع را در میان می‌گذارد. آقایی پیشنهاد می‌دهد محمود پول قرض بگیرد و کتاب را چاپ کند. محمود می‌گوید: «اگر کتاب‌ها فروش نرفت چگونه قرضم را پس بدهم؟» آقایی به او دلگرمی می‌دهد که کتاب‌ها فروش خواهند رفت. محمود پولی تهیه می‌کنند و با هم به تهران می‌روند. وقتی به چاپخانه می‌رسند محمود داخل نمی‌رود و آقایی داستان‌ها را می‌برد و به مسئول چاپخانه به نام «زنده‌دل» نشان می‌دهد. زنده‌دل می‌پرسد، خود نویسنده کجاست؟  وقتی آقایی می‌گوید نویسنده‌اش خجالت می‌کشد و بیرون ایستاده، می‌خواهد نویسندهٔ متواضع داستان‌ها را ببیند. هزار نسخه چاپ می‌شود. نهصد نسخه را به اهواز می‌برند و به فروش می‌رسد و محمود قرضش را می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جایزهٔ دو کلیلو کتابم را بده!====&lt;br /&gt;
[[پرونده:دریا هنوز آرام است محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یه کیلو ببر یه دونه جایزه بگیر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]محمود از چاپ کتاب «دریا هنوز آرام است» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
سال ۴۰ یا ۴۱ که در جیرفت کرمان کار می‌کردم روزی یک بستهٔ پستی دستم رسید. ۳۰ نسخه از کتاب  بود. خوشحال شدم  و متعجب از تیراژ ۳۰۰۰ تایی در حالی که کتاب پر از غلط تایپی بود و تیراژ معمول بهترین کتاب‌ها هم روی ۱۰۰۰ تا بود. بعد شنیدم که آقای کاشی‌چی کتاب را کیلویی می‌فروشد و در ازای هر کیلو کتاب یک نسخه «دریا هنوز آرام است» را مهر جایزه می‌زند و به خریدار یک کیلویی جایزه می‌دهد. بهای هر کتاب ۴۰ ریال بود. من هم سری به چاپخانه زدم و دو کیلو (احتمالاً) کتاب «دریا هنوز آرام است» خریدم. دو کیلو را تحویل گرفتم و گفتم: «جایزه‌اش چه شد؟» گفت: «اِ! تو که دو کیلو از همین را خریدی!» و گفتم به هر حال جایزه‌اش را هم می‌خوام. دو تا جایزه «دریا هنوز آرام است» را گذاشت روی دو کیلو «دریا هنوز آرام است» و تحویل داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===از ده سالگی در &#039;&#039;&#039;حرکت&#039;&#039;&#039;=== &lt;br /&gt;
محمدعلی به پسرش می‌گوید؛ گفته‌ام حاج حسن سراج برای عیدت کفش شورو بدوزد. عصر که از مدرسه آمدی برو پات را قالب بگیرد. احمد از شادی بال در می‌آورد. روزهای آخر بهمن است. عصر از مدرسه تا خانه را یک نفس می‌دود. کیف و کتابش را پرت می‌کند. لقمهٔ نان و پنیرش را لوله می‌کند. می‌دود تا بازار سرپوشیده، تا کفش‌دوزی حاج حسن. پا را اندازه می‌زند. باید ۲۰ روز منتظر بماند. سر راه می‌رود کارونِ سیلابی را ببیند، کشتی‌ها و پل سفیدش را. نگاهش می‌ماند پیش جاشوهای شرکت کشتی‌رانی. حواسش پرت بوی ماهی کباب و قلیان می‌شود. شب شده. می‌دود. سر راه می‌بیند که سینما میهن خلوت است. بوی نان برنجی قدم‌هایش را سست می‌کند. دست توی جیب می‌کند. پولی ندارد. دیروقت شده. می‌دود. مادر دم در خانه منتظر است؛ خدا به دادت برسد. قل هو الله بخوان. هفت بار می‌خواند و فوت می‌کند به خودش. پدر کمربند دور دست پیچانده، منتظر است؛ سه ضربه. تا یادت بماند این قدر سربه‌هوا نباشی! حاج حسن خلف وعده می‌کند. بالاخره روز آخر اسفند کفش آماده می‌شود. شب می‌گذارد بالای رختخوابش. بوی سبزی پلو، کلوچه اهوازی، چرم تازه. دم سال تحویل است. کفش به پایش تنگ است. بند جورابش گم شده. حسرت به دلش می‌ماند با رخت و کفش نو بنشیند پای سفره. پدر می‌پرسد؛ مگر همان جا امتحانش نکردی؟ امتحان کرده. اندازه بود. پدر کفش را نگاه می‌کند. بند جوراب توی کفش است. کفش اندازه می‌شود. رخت نو، کفش نو و سال تحویل می‌شود. دل لرزیدن‌ها تمام می‌شود. همهٔ هیجان‌ها و انتظار کشیدن‌ها. نمی‌داند چرا چنین شده. ده ساله است. «&#039;&#039;&#039;نمی‌دانستم آنچه هست از لذت رنج، از دلزدگی تا اشتیاق، از کوشش و توفیق تا سرخوردگی همه، شوق و ذوق حرکت است برای رسیدن. لذتِ وظیفه است، لذتی که در ذات وظیفه است و بر دوش‌مان. در راه رسیدن و آغازی دیگر و شور و التهاب دیگر در حرکت دیگر و باز آغاز دیگر.&#039;&#039;&#039;»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود |ص=۶۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===حق‌التالیف!===&lt;br /&gt;
محمود در یادداشت‌هایش نوشته که «کتاب پسرک بومی و غریبه‌ها را انتشارات بابک چاپ کرد -هر دو در سال ۵۰- حق‌التالیف هم داد؛ سیصد تومان و تعدادی شلوار کار.  یکی هفده تومن حساب کرد که از تولیدی همسایه‌اش گرفت و داد بردم خانه بچه‌ها بپوشند. خودم هم پوشیدم. تو خانه خوب بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستان مدادها و نوشتن===&lt;br /&gt;
محمود در در جوانی با خودنویس می‌نوشت ولی بعدها مداد را جایگزین کرد. شب به شب ١٦ مداد را می‌تراشید و فردایش دیگر مدادی نمی‌تراشید، همین که مدادی تمام می‌شد، مدادی دیگر جایگزین می‌کرد. هنگام نوشتن نمی‌خواست هیچ چیزی تمرکزش را به هم بریزد یا مزاحمش شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===اوّلین کتاب=== &lt;br /&gt;
اوّلین بار محمود با کتابی از [[صادق هدایت]] به نام «فردا» با کتاب‌خوانی آشنا می‌شود، حول و حوش سال ۱۳۳۰. او از خواندن این داستان لذت می‌برد و به گفتهٔ خودش شادی این کتاب  یکی از انگیزه‌های او برای داستان‌نویسی بوده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسانگرا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک عشق===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|درد نسلم بر دوشم نشسته و درد تمام تاریخ{{سخ}}گیاه خواب زرد می‌بیند{{سخ}}در پاییز&lt;br /&gt;
مورچه خواب انبار خوشه‌های طلائی گندم{{سخ}}خرس خواب زمستانی و من{{سخ}}خواب نان گندم زرد طلائی{{سخ}}در زمستان این مرز پرگهر{{سخ}}احمد محمود آذر ۱۳۷۴&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
====احمد عاشق همسرش بود====&lt;br /&gt;
«اگر چنین همسری نداشتم، احمد محمود نمی‌شدم.»{{سخ}}  &lt;br /&gt;
محمود قبل از اینکه کتابی را به چاپ بسپارد، اول آن را برای خانواده‌اش می‌خواند و به آنها می‌گفت بی‌رحم باشند و نظرشان را خیلی محکم بدهند. ولی دوست نداشت بعضی مطالب کتاب همسرش را آزار بدهد. به همین دلیل وقتی داشت [[همسایه‌ها]] را می‌نوشت، اجازه نمی‌داد همسرش آن را بخواند.&lt;br /&gt;
احمد محمود هم نویسنده‌ای چیره‌دست بود و هم به خانه و خانواده پایبند. «بابک اعطا» می گوید: «پدر واقعا مرد خانواده هم بود. مثل بعضی‌ها نبود که فکر می‌کنند چون به طرف روشنفکری رفته‌اند، به خانواده خود بی‌توجه باشند، او هرگز چنین نبود و اتفاقاً مردی سنتی بود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====عاشقانهٔ یواشکی====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]]، شیفتهٔ نویسندهٔ هم‌نام خودش است. در مصاحبه‌ای از این شیفتگی می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
گفته بود فلانی بیاید ببینمش، اما من فقط رمان را برایش فرستادم. بد عهدی با خودم کرده بودم! یک بار در نمایشگاه کتاب، دو ساعت دورادور نشستم و او را تماشا کردم. بعد هم در مراسم «انتخاب بیست اثر داستانی پس از انقلاب» او را دیدم. دو، سه ردیف پشت سر او نشستم تا خوب بتوانم ببینمش. الان که فکرش را می کنم، می‌بینم چه لحظات خوش و سرمست کننده‌ای بود. عاشقانهٔ یواشکی!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان =احمد محمود تنها بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====از عشق کم نوشته‌ام====&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید از عشق و زن کم نوشته‌ام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از عشق کم نوشته‌ام. در [[همسایه‌ها]] کمی به آن پرداخته‌ام و متاسفانه همان باعث شده است که اجازه چاپ مجدد نگیرد. خودم را در عشق سانسور نکرده‌ام جاهایی که حس کرده‌ام نیاز است از آن گفته‌ام. شاید فکر می‌کرده‌ام همین قدر لازم است. شاید حقش بود بیشتر می‌پرداختم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از زن کم نوشته‌ام. و این شاید به عنوان نقص کار من چشمگیر باشد، و شاید به دلیل مردسالاریِ جامعهٔ ما باشد. شاید چون در جامعه مردها بیشتر مسلط‌اند و بیشتر فعالند. یا شاید قشر یا اقشاری را که مطرح می‌کنم چنین خصلت و خصوصیاتی دارند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از مرگ همان قدر نوشته‌ام که لازم بوده. با مرگ راحت برخورد می‌کنم. مرثیه‌خوانی نمی‌کنم. بستگی دارد به وضع روحی، سنتی و فرهنگی کسانی که کسی را از دست داده‌اند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; [[پرونده:Hamsayeha.chape3.paltoee.JPG|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تجدید چاپ شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====محمود عاشق سینما و نمایش بود====&lt;br /&gt;
سال ۱۳۳۸ در روزنامه آگهی شد که نمایشنامهٔ «مولیر» در تالار «پارس» لاله‌زار تهران به روی صحنه می‌رود. بی‌پولی نمی‌توانست مانع از رسیدن محمود به تماشای نمایش‌نامه شود. او همراه دوستش با قطار راهی تهران شد. در حالی که باید پول قطار و مسافرخانه و بلیط و شام را باید با صد تومان می‌داد. متصدی سالن که می‌فهمد آنها از اهواز برای دیدن نمایش آمده‌اند در ردیف دوم جای‌شان می‌دهد. شب را در مسافرخانهٔ امیرکبیر اقامت می‌کنند و خوشحال برمی‌گردند اهواز.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سیگار بکش!====&lt;br /&gt;
احمد محمود رو به دوربین می‌گوید: «این سیگار داره منو می‌کشه. ولی باز می‌کشم.» بعد ته سیگارش را خاموش می‌کند و می‌خندد. می‌گوید: «دکترها می‌گویند سیگار نکش. فقط یکی از دکترها گفته روزی ده تا سیگار برای تو لازم است. بکش.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مجله مثل حلوا===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «دورهٔ ما با الان بسیار متفاوت بود. تنها یک مجله به دست ما می‌رسید به اسم &#039;&#039;سخن&#039;&#039;  و ما آن را مثل حلوا می‌خوردیم. استادی نبود که کارمان را نشانش بدهیم، بخواند و نقد کند. دو سه نفری دور هم می‌نشستیم و می‌خواندیم و انتقاد می‌کردیم بی‌آنکه نقدمان پایه و اساسی داشته باشد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===حس مادری===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من همیشه نسبت به زنان و مردانی که در سن پیری مشکل دارند و زندگی‌شان راحت نیست، واقعا دل می‌سوزانم. من مرد هستم و نمی‌توانم ادعا کنم که حس مادری دارم، اما احساسات یک مادر را حس کرده‌ام. این پیرزن‌ها چه در «دیدار» چه در «ننه‌امرو» چه در «عصای پیری» کسانی هستند که یک عمر بار سنگین را به دوش کشیده‌اند و حالا دیگر باید بگذارندش زمین و نفسی به راحت بکشند. لازم نیست مادر باشم تا این را حس کنم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====گشتم، نبود، نگرد، نیست!====&lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی می‌گوید، برخی شخصیت‌های زن در داستان‌های مختلف هستند که آدم دوست دارد آن‌ها را ببیند و یکی از آن‌ها یکی از شخصیت‌های زن در اثر محمود بود. یک بار به محمود گفتم دلم می‌خواهد این شخصیت را ببینم و کجا می‌توانم پیدا کنم و محمود خندید و گفت: «خود من هم دنبالش می‌گردم.» و آن شخصیت هم خورشید کلاه بود در داستان یک شهر.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:870267 381.png|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعیدی رنج‌بار و پرحاصل&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مرا مارکسیست خواند===&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «رمان درخت انجیر معابد را کسی آستین بالا نزد ببیند چه هست. همین طور مدار صفر درجه را جز یک نفر بچه مسلمان که من با او سازگاری ندارم. او مرا مارکسیست و کمونیست و ضدمذهب و ضدرهبری خواند و همین آدم  مرا از جایزه محروم کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===جایزهٔ ویژهٔ جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» ===&lt;br /&gt;
====نگاه بهت‌زدهٔ محمود====&lt;br /&gt;
قرار بود ‌&#039;&#039;جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران&#039;&#039; جشنوارهٔ «بیست سال ادبیات داستانی در ایران» سال ۱۳۷۶  به کتاب احمد محمود اختصاص یابد، اما رمان «مدار صفر درجه» ضدجنگ خوانده شد و این جایزه اهدا نشد. وزیر وقت ارشاد گفت: «من هیچ‌گاه نگاه بهت‌زده و غم‌آلود احمد محمود را از یاد نمی‌برم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جایزه را ندادند!====&lt;br /&gt;
احمد محمود از جایزهٔ «بیست سال ادبیات داستانی» می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جایزه را ندادند! چه بکنم؟! بروم با آنها دعوا بکنم؟!&lt;br /&gt;
اول عنوان کردند که برندهٔ جایزهٔ ممتاز رمان «مدار صفر درجه» است. تا لحظهٔ آخر هم تصمیم همین بود. حتی به مراسم دعوتم کردند. بیست جایزه از نفر اول تا بیستم و یک جایزهٔ ممتاز که اختصاص داشت به من. اسامی را از پایین خواندند تا رسید به من. حالا باید جایزهٔ ممتاز را اعلام می‌کردند و می‌دادند. لوحش هم روی میز بود. اما اعلام کردند خانم‌ها آقایان بفرمایید برای پذیرایی! همه رفتند بیرون. لوح را هم برداشتند بردند!&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به بهانه درگذشت او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;علت حذف من مطابق آنچه مطبوعات نوشتند اتهاماتی بود که هرچه در خودم و در زندگی خودم گشتم هیچ نشانه‌ای از هیچ‌یک از این اتهامات ندیدم. به‌نظر می‌آید که در جامعه‌ی مدنی مورد ادعای اخیر، من یکی جا نگرفته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تکه نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/&lt;br /&gt;
|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====جای احمد محمود خالی بود.====&lt;br /&gt;
[[احمد دهقان]] که کتاب [[سفر به گرای ۲۷۰ درجه]] اش، جایزه بیست سال داستان نویسی برای ادبیات پایداری را برنده شد، اما در صدر لیست کتاب‌های این حوزه «زمین سوخته» را معرفی می کند و می‌گوید: «گفته بودند احمد محمود جزو برندگان است و وقتی اسامی را اعلام کردند، اسمش نبود. همه شوکه شده بودند. وقتی دوستان خبرنگار نظرم را درباره انتخاب‌ها پرسیدند، گفتم جای احمد محمود خالی بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====رضا سرشار و جایزهٔ محمود====&lt;br /&gt;
رضا سرشار در متنی با عنوان &#039;&#039;حکایت من و حذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸&#039;&#039; این طور نوشته: «واقعیت این است که فقیر تا امروز هرگز افتخار این را نداشته‌ام که چه برای خودم و چه برای دیگران  نامه‌ای خطاب به مقام معظم رهبری بنویسم. البته از اینکه نقدم باعث وقوع چنین اتفاق مثبت مهمی شده است بسیار خوشحالم و خدا را شکر می کنم و از هر مسئولی که بر اساس نقد مذکور دستور حذف اثر مذکور را از فهرست مورد اشاره داده است صمیمانه سپاسگزارم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;حکایت من&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html| عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===&lt;br /&gt;
====آبگوشت اوین====&lt;br /&gt;
محمود می‌گوید: «من ترجیح می‌دهم آبگوشت اوین را بخورم تا بهترین زندگی را در آمریکا یا اروپا داشته باشم. من این جایی هستم اگر بروم می‌میرم. گفته‌اند از هر نطر تأمینم می‌کنند بروم انجا کار کنم. نه می‌توانم در انجا کار ادبی بکنم و نه می‌توانم زندگی کنم، حتی در امریکا.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
سرزمین آدم مثل سینهٔ مادر است که به او شیر می دهد. نویسنده‌ای که از سرزمین خودش دور می شود، مثل بچه‌ای است که از سینهٔ مادرش دور افتاده باشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ادبیات اقلیمی در ادبیات احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان =ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|right|عاشقان چون زندگی زاینده‌اند{{سخ}} عاشقان در عاشقی پاینده‌اند{{سخ}} عشق از جانی به جانی می‌رود{{سخ}}داستان از جاودانی می‌رود{{سخ}}مرد عاشق نمی‌می‌راندش{{سخ}}در چراغی تازه می‌گیراندش{{سخ}}سرنوشت اوست این خود سوختن{{سخ}}شعله گرداند چراغ افروختن{{سخ}}[[ه‍.ا.سایه]] در سوگ محمود&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===آخرین بازخوانی کتاب زندگی در واپسین روزها===&lt;br /&gt;
[[محمود دولت‌آبادی]] در واپسین روزهای زندگی‌ احمد با یک شاخه گل آفتابگردان در بیمارستان به عیادتش می‌رود. احمد موقع خداحافظی از او می‌خواهد جلو برود و  بارها و بارها پیشانی دولت‌آبادی را می‌بوسد و داستان زندگی‌اش را مرور می‌کند و یک جا می‌گوید: «... و در مقطعی تو را پیدا کردم.» دولت‌‌آبادی می‌گوید: «من در عمق چشم‌هایش درخشش و قدرت یافتم. قطعا می‌دانست دارد تمام می‌کند و گویی این کتاب زندگی خودش را در کمالِ فشردگی و دقت و نظم در طول چند دقیقه بازخوانی کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===عقربه‌هایی که ایستادند===&lt;br /&gt;
بابک اعطا در مصاحبه‌ای به ساعت رومیزی اتاق کار پدرش اشاره می‌کند و می‌گوید: «من این ساعت را روی ساعت فوت ایشان ۱۰:۲۰ نگه داشتم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:واپسین روزها.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;واپسین روزهای نویسندهٔ جنوب.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===[[همسایه‌ها]]ی پربرکت===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]]ی محمود که نخستین بار در سال ۱۳۵۳ منتشر شد، آن‌چنان اقبالی یافت که به گفتهٔ بابک اعطا، پسر احمد محمود، در گفت‌ و گو با روزنامه شرق، این نویسنده که تا آن زمان مجبور بود برای تامین معاش چند کار را به طور هم‌زمان انجام دهد، با درآمد این رمان توانست به آرزوی دیرینهٔ خود برسد؛ در خانه بنشیند و فقط بنویسد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مغضوب شاه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===پاتوق غروب اهواز===&lt;br /&gt;
پاتوق محمود دکهٔ کتابفروشی «رجبعلی بوستان» نبش خیابان پهلوی سابق (امام خمینی) اهواز بود. حسن ناجی، احمد آقایی، [[محمد ایوبی]] و [[سید محمود سجادی]] اغلب غروب‌ها کنار این دکه دور هم جمع می‌شدند. این دورهمی‌ها به پیشنهاد محمود جدی‌تر شد و تبدیل به جلسات ادبی و گاه سیاسی شد. هر کس نوشته‌های خودش را می‌خواند. کریم پرتو، حبیب‌الله ریخته‌گر و عبدالرضا قناد نیز در این جلسات حضور داشتند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نوجوانی و حسرت سفر===&lt;br /&gt;
احمد نوجوان  تعطیلات تابستانی را به کار کردن می‌گذراند تا کمکی برای معاش خانوادهٔ دوازده نفره باشد. آرزوی سفر تابستانه و خلاصی از گرمای نفس‌بر اهواز دست نداد تا تابستان ۱۳۲۰ که احمد با پدر راهی مشهد شد. زیارت و سیاحتی بود برای کودک سفرنرفته. اما پا نرسیده به حرم خبر می‌رسد که؛ «ارتش انگلیس خوزستان را تصرف کرده و اهواز با خاک یکسان شده.»  پدر و پسر شتابان و فلاکت‌بار از سفر باز می‌گردند و در مقابل چشمان حیرت‌زدهٔ خود اهواز را سر جای خودش می‌بینند که پاسبان‌های هندی جای پاسبان‌های خودی را گرفته‌اند. حسرت سفر بر دل احمد جوان می‌ماند و  باز هم کار تابستانه و کسب تجربه تا نویسندگی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:THTd01AQTd8MMWA4tHCEHrHU.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;کتابی که چاپ نشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===داستانک‌های مشهور ممیزی===&lt;br /&gt;
رمان [[همسایه‌ها]] بعد از چاپ اول توقیف شد، ۲۰ سال طول کشید. بعد از ۲۰ سال دوباره چاپ شد و دوباره توقیف شد. دلیل این ممنوعیت را دفعه اول، بار سیاسی کتاب و دفعه دوم مبتذل بودن آن عنوان کردند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باوی ساجد، حبیب|۱۳۹۶|ک= احمد محمود، ادبیات معاصر ایران در گذر زمان-۱)|صفحه۴۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:black{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;وزارت ارشاد جواب روشنی دربارهٔ انتشار مجدد &#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039; خلال دو سال که این رمان روی میز ممیزی افتاده است، نداد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===عکس سنگ‌قبر و داستانکی از تشییع جنازه و جزيیات آن===&lt;br /&gt;
[[پرونده:سنگ مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با آبی آسمان درهم شد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
احمد محمود در بیمارستان‌ مهرداد تهران بستری شد و پس از هشت روز زندگی کردن در حالت اغما زندگی ابدی خود را از صبح روز دوازدهم مهر ماه سال ۱۳۸۱ آغاز کرد. پیکرش در گورستان امامزاده طاهر کرج و در کنار بزرگانى چون گلشیرى و شاملو به خاک سپرده شد.&lt;br /&gt;
مراسم تشییع جنازهٔ پیکر احمد محمود از مقابل تالار وحدت آغاز شد و عدهٔ زیادی از نويسندگان، هنرمندان، فيلمسازان، دانشجويان، فرهنگيان، دانشگاهيان و اهل ادب و هنر ايران از جمله؛ فریبرز رييس‌دانا، [[ليلی گلستان]]، [[اميرحسن چهل‌تن]]، [[منوچهر آتشی]]، جعفر دهقانی‌نسب، انور خامه‌ای، [[محمود دولت‌آبادی]]، عطاء‌الله مهاجرانی، [[ابراهيم يونسی]]، منصور اوجی، [[فيروز زنوزی جلالی]]، محمد بهارلو، اسدالله امرايی، سيدعلی صالحی، محمود معتقدی، پوران فرخزاد، غلامحسين سالمی، سيامک اطلسی، علی‌اصغر رمضانپور و مجيد صيادی در مراسم خاك‌سپاری حضور داشتند.&lt;br /&gt;
در اين مراسم [[ليلی گلستان]]، [[اميرحسن چهل‌تن]]، عطاالله مهاجرانی، [[ابراهیم یونسی]] و محمود دولت‌آبادی هر کدام کوتاه از محمود و آثارش گفتند. دولت‌آبادی گفت: «حرف خاصی ندارم؛ جز اين‌كه در عمرم، هيچ انسان محتضری را نديده بودم كه همچون احمد محمود با دليری به سمت نيستن خود برود و این جملات را از قول محمود نقل کرد؛ &#039;&#039;من خودم بودم و رسيدن به اين خودم بودن، كار ساده‌ای نيست.&#039;&#039; بله، اين امر، بسيار دشوار است و او توانست اين دشواری را به انجام نيك برساند. بايد بگويم كه بسياری از جان‌های نجيب برخوردار از تاثيرات احمد محمود به زندگی و به كار ادامه خواهند داد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تشییع جنازه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حالا مخروبه‌هایی بر جای مانده است به یادگار، هنوز جا به جا شعله‌های نفت است که سر به آسمان می‌ساید و آسمان شب آن دیار هیچگاه سیاه نیست، بل همیشه سرخ است. و حالا پانزده سال از خاموشی راوی جنوب می‌گذرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====مرگ از نظر محمود====&lt;br /&gt;
از محمود پرسیدند نظرتان درباره مرگ چیست و ایشان گفت: «نظری ندارم چون مرگ را نمی‌شناسم. تا زمانی که زندگی می‌کنم، مرگ نیست وقتی مرگ رسید، دیگر زندگی نیست. بنابراین درباره مرگ فکر نمی‌کنم.» و ادامه می‌دهد: «به هر حال مرگ می‌رسد و کاری هم نمی‌توان کرد و همان طور که شاملو می‌گوید، زندگی بی‌شرمانه کوتاه است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|حضور جمعی از نویسندگان بر مزار محمود]]&lt;br /&gt;
احمد علاوه بر زندان و تبعید، تجربه‌های مربوط به مرگ را به عنوان وقایع مهم زندگی‌اش یاد کرده. یکی از این تجربه‌های تأثیرگذارروی زندگی و نوشته‌های محمود، مشاهدهٔ تیرباران افسران حزب توده در لشکر ۲  زرهی  تهران در سال ۱۳۳۴ است.&lt;br /&gt;
دیگری سه حادثهٔ مختلف و سه مورد مواجهٔ خودش با مرگ است. یک بار در شط کارون در روبه‌رویی با یک کوسه که به گمان خودش به طرز ناباورانه‌ای جان در می‌برد. یک بار هنگام شنا در عرض رودخانهٔ جراحی (اطراف ماهشهر) که نفس کم می‌آورد و به سختی خود را به ساحل می‌رساند. سومی در جاده‌ای در کوه‌های لرستان که ماشین با سرعت زیاد از جاده منحرف شده اما درست در لبهٔ پرتگاه متوقف می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
==زندگی و تراث==&lt;br /&gt;
===زندگی در جنوب===&lt;br /&gt;
احمد اوّلین فرزند خانواده‌ٔ پرجمعیت خوزستانی بود، شش پسر (محمود، ابوالقاسم، محمد که شهادتش در اوایل جنگ بهانهٔ نوشتن زمین سوخته شد، ماشاالله و محسن) و چهار دختر. پدر و مادرش دزفولی بودند. به امید ساختن زندگی بهتر به اهواز مهاجرت کردند، به شهر نفت و فولاد. احمد در اهواز به دنیا آمد. خانوادهٔ مادری از فیلم‌سازان سنتی دزفول بودند. پدرش معمار سنتی بود و گاهی پیمان‌کاری شرکت نفت را به عهده می‌گرفت. مردی خوب و زحمتکش و دارای فکری روشن و منطبق با زمان که باید به تنهایی شکم دوازده نفر را سیر می‌کرد چون مادر خانواده خانه‌دار بود. محمود می‌گوید: « پدر و مادر نجیب و زحمت‌کشی داشتم اما از عهدهٔ تحصیل من برنمی‌آمدند. توانش را نداشتند که به آن همه بچه برسند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در دبیرستان شاپور سابق(مصطفی خمینی) دیپلم عملی گرفت. دبیرستانی که دو سال پس از تولد او توسط شرکت نفت ایران و انگلیس در اهواز ساخته شد و به وزارت معارف (فرهنگ و سپس آموزش و پرورش) تحویل شد.[[پرونده:پروانه مسافرت در زمان تبعید.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تبعید و سفر!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]در همایش‌های حزبی اواخر دههٔ ۱۳۲۰ شرکت کرد، دستگیر شد و به زندان دژبان لشکر ۱۰ زرهی اهواز افتاد. بعد از شش ماه حبس به دانشکدهٔ افسری می‌رود و هم‌زمان به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه می‌دهد و بار دیگر در پادگان دو زرهی به زندان می‌افتد. در آن‌جا از نزدیک رفت و آمدها، شکنجه‌ها، مقاومت‌ها، محاکمات و تیرباران گروه نخست افسران انقلابی، مهندس کیوان، دکتر حسین فاطمی وزندانیان دیگری را می‌بیند. پس از محاکمه همراه سه تن از دوستانش به زندان پادگان شیراز، جهرم و لار منتقل می‌شود و سرانجام به بندر لنگه تبعید می‌شود و به مدت دو سال در کسوت سرباز صفر در محل پادگان این شهر زندگی می‌کند. اواخر دههٔ ۳۰ از تبعید گناوه برگشت. محمود تمام تجربه‌ها و مشاهدات خود را از این دوره را در رمان [[داستان یک شهر]] به صورت زنده به تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===&lt;br /&gt;
احمد  نوجوانی و جوانی خودش را این طور توصیف می‌کند: «نوجوانیِ من، بی‌قراری بود و تمکین‌ناپذیری و شر و شور داشتن. عین خروس جنگی. زمانی هم که سخت کار می‌کردم، شب‌ها گاهی تا سحر مطالعه می‌کردم و می‌نوشتم. جوانی‌ام همه چیز دارد و هیچ ندارد. پر از ماجرا و پر از هیچ! هیچ کاری را (جز نوشتن) به طور مرتب ادامه نداده‌ام.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:گواهینامه رانندگی.jpg|220px|thumb|چپ]]کار کردن را از دوران نوجوانی آغاز کرد. بعد از اتمام دوران زندان و تبعید  بیکار بود. به مشاغل متعددی روی آورد که هر کدام را بنا به دلایلی کنار گذاشت. شغل‌هایی که محمود در جوانی تجربه کرد به گفتهٔ خودش از بیست بیشتر است: کارگری، آجرتراشی،انبارداری، پیمانکار ساختمانی، پارچه‌فروشی، کارمندی دستگاه تبلیغاتی، مقاله‌نویسی، سردبیری روزنامهٔ محلی، گاراژداری ماشین‌آلات کشاورزی، کارمندی شهرداری، کار در سازمان زنان ایران، نویسندگی برنامهٔ رادیویی، کارمندی شرکت فروش هواپیماهای یک موتوره شخصی(سنسا)، تا کار در اداره رفاه و خدمات اجتماعی و قائم مقام مدیر عامل موسسهٔ تولید و پخش پوشاک در سال ۱۳۵۷. در سال ۴۲ به تهران مهاجرت کرد و در سال ۴۳ در یک کار دولتی مشغول به کار شد. ولی بعد از انقلاب به خواست خودش بازخرید و خانه‌نشینی شد تا تمام وقت به نوشتن بپردازد. شهرتش را در نویسندگی از سال ۴۸ و با داستان «زائری زیر باران» به دست آورد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:موسیو محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;موسیو پیر و خسته و تنها!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
مادام و موسیو خسته و تنها!&lt;br /&gt;
حجم کارهایش راضی‌اش نمی‌کنند. بچه‌ها که رفته‌اند پی زندگی‌شان، مسیو و مادام تنها مانده‌اند. می‌گوید: «هیچ! عمری شصت و چند ساله و این حجم ناچیز کار، اسباب شرمندگی‌ست، اما راه گریزی هم ندارم. همهٔ عمر روزی ده ودازده ساعت کار کرده‌ام تا پاسخگوی نیازهای زندگانی باشم. با همین حرف‌ها خودم را گول می‌زنم و تسکین می‌دهم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سوانح عمر===&lt;br /&gt;
====زندگی و نوشتن====&lt;br /&gt;
۱۳۱۰ تولد در اهواز، فرزند اول پدر و مادری دزفولی‌الاصل[[پرونده:خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب).jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|خانه پدری احمد محمود در خیابان کافی (گرشاسب)]] &lt;br /&gt;
[[پرونده:خانهٔ پدری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خانهٔ پدری و [[همسایه‌ها]]!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۲۳ اخذ مدرک ششم ابتدایی از دبستان خیام اهواز، ترک تحصیل، اوّلین تجربهٔ استخدامی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۵ اتمام دورهٔ کارورزی آموزشگاه فنی، استعفا، ادامهٔ تحصیل در دورهٔ متوسطه{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۷ ازدواج با عمه‌زاده (طاهره خانم ناجی)  {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۹-۳۰ پایان دورهٔ متوسطهٔ شبانه در دبیرستان شاپور اهواز{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۸ آغاز فعالیت در سازمان جوانان حزب توده ایران تا سال ۱۳۳۶ و بعد از آن جدایی کامل از حزب{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۲۹ مشارکت در مبارزات دوران ملی شدن صنعت نفت، دستگیری و زندان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۰ سربازی و راه یافتن به دانشکده افسری ارتش اهواز و خدمت سربازی {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۲ بازداشت و شش ماه زندان و ابتلا به بیماری ریوی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۳ زندان و تبعید به دلیل فعالیت‌های سیاسی در اهواز، تهران، شیراز و بندر لنگه به مدت بیش از پنج سال، چاپ اوّلین داستان کوتاه ‌‌«صب می‌شه» در مجلهٔ &#039;&#039;ایران&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۵ چاپ داستان در مجلهٔ &#039;&#039;نقش جهان&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۸ اتمام دوران تبعید و بازگشت به اهواز، چاپ مجموعه داستان «مول»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۹ چاپ مجموعه داستان «دریا هنوز آرام است»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۱ چاپ مجموعه داستان «بیهودگی»[[پرونده:بیهودگی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;.. حس می‌کنم که دارم بیهوده زندگی می‌کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|محمود(اعطا)|۱۳۸۱|ک= دیدار با احمد محمود |ص=۶۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۴۵ هجرت به تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۷ چاپ مجموعه داستان «زائری زیر باران»{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۵۰ چاپ مجموعه داستان پسرک بومی و مجموعه داستان «غریبه‌ها»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۳ چاپ رمان [[همسایه‌ها]] {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۰ چاپ رمان‌ «داستان یک شهر»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۶۱ چاپ رمان «زمین سوخته»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:زمین سوخته.jpeg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;جایزه‌اش را ندادند!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۱۳۶۹ چاپ کتاب «دیدار» شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۰ چاپ مجموعه داستان «قصّه آشنا» {{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۱ چاپ گزیدهٔ ۲۳ داستان کوتاه در مجموعهٔ «از مسافر تا تب خال»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۲ چاپ رمان «مدار صفر درجه» {{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۷۴ چاپ گفت و گوی لیلی گلستان با احمد محمود با عنوان «حکایت حال»، چاپ دو فیلم نامه {{سخ}} &lt;br /&gt;
۱۳۷۶ چاپ ترجمهٔ رمان «آدم زنده‌دل» از «ممدوح بن عاطل ابونزال» با نام «آدم زنده»{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۱۳۷۹ چاپ رمان «درخت انجیر معابد»{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۸۱ درگذشت در بیمارستان مهراد تهران  و خاک‌سپاری در امامزاده طاهر کرج&lt;br /&gt;
====زندگی و کار==== &lt;br /&gt;
۱۳۲۵ اشتغال به اوّلین شغل به عنوان کارآموز در آموزشگاه فنی آبادان (A.T.S){{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۳۶-۳۹ گذراندن دوره‌های کارشناسی امور اجتماعی و شرکت‌های تعاونی و روستایی در ورامین، سرپرستی حوزهٔ عمرانی خرم‌آباد لرستان به مدت سه سال{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۰-۴۲ کارشناس امور اجتماعی در شرکت «ایتال کنسولت» جیرفت{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۴۳-۴۵ کارشناس آمار رئیس دفتر استانداری خوزستان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۱-۵۳ معاون اداره رفاه سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۳-۵۷ قائم‌مقام مدیرعامل مؤسسه تولید و پخش پوشاک دفتر مرکزی تهران (این مؤسسه دارای شش کارخانه تولیدی لباس جین برای کارگران شرکت نفت، راه آهن، ذوب آهن در شهرهای زاهدان، سنندج، ایلام، گنبد و تهران و ... بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳۵۷ درخواست بازخرید و نوشتنِ تمام وقت{{سخ}}&lt;br /&gt;
====فعالیت‌های فرهنگی====&lt;br /&gt;
همکاری با تعدادی از نشریات هفتگی، ماهانه و جنگ‌های فصلی در تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
همکاری با رادیو ایران به عنوان نویسندهٔ برنامه‌های انتقادی-اجتماعی در تهران{{سخ}}&lt;br /&gt;
تهیه و تنظیم مطالب و چاپ نشریهٔ هفتگی سازمان زنان ایران&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سیاست سرنوشت محتوم ما است. سیاست به ما تحمیل شده، بی این‌که خودمان بخواهیم و بی این‌که آن را بشناسیم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|گلستان|۱۳۹۰|ک= حکایت حال|ص=۴۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}{{گفتاورد تزیینی|تا کی این خاک زرخیز مانندش را بزاید.}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود واقعیات را خود انتخاب می‌کرد، نمی‌گذاشت انتخاب شود. واقع‌گرا بود. رئالیستی عمیق و پرداخت‌شده داشت و تصویربردار سطحی اتفاقات روزانهٔ زندگی نبود. او غوغای پرخروش خود را که قابل تشبیه به جریان رود کارون است، با ظاهری خاموش ابراز می‌کرد. این شخصیتی است که مینو فرشچی از محمود به تصویر می‌کشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
بهزاد فراهانی او را کسی می‌داند که میهن‌اش را عاشقانه دوست داشت و در راستای غرور و حرمت ملتش گام برمی‌داشت. فروتنی محمود نشأت گرفته از روح و شخصیت جنوبی او بود و از تابش سرخ خورشید که به رگ و خون شرقی تابیده می‌شود. او صاحب زندگی زیبایی بود که شایستهٔ زندگی یک هنرمند بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
::&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هنرمند باید حتماً ایدئولوژی داشته باشد. باید حتماً برای خودش جهان‌بینی مشخصی داشته باشد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
محمود به نقش فرهنگی پدر در خانواده این طور نگاه می‌کرد: «پدر خانواده باید یاد بگیرد وقتی وارد خانه می‌شود، حداقل یک روزنامه زیر بغلش باشد.» با این راه به بچه‌اش یاد می‌دهد که دست‌کم روزنامه بخوانند چون بچه، خواندن را از پدر یاد می‌گیرد. وقتی با روزنامه به خانه می‌روی، یعنی به خواندن ارج می‌گذاری.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====علایق احمد محمود====&lt;br /&gt;
بابک اعطا از علایق پدرش می‌گوید؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در کنار علاقه‌اش به نوشتن و خواندن، سرگرمی‌های دیگری هم داشت؛ از جمله فوتبال. از فوتبال خوشش می‌آمد. طرفدار تیم خاصی نبود و فقط طرفدار تیم ملی بود. در سررسیدش تاریخ بازی‌های ایران را می‌نوشت که در آن ساعت‌ها با کسی قرار نگذارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او به جز فوتبال سینما را هم دوست داشت. سینما را بسیار خوب می‌شناخت و می‌توانست سینماگر خوبی شود. در جوانی فعالیتش را به نوعی با سینما آغاز کرد ولی مسیر برایش باز نبود و پشتوانهٔ مالی هم نداشت. فیلم‌های خوب را می‌دید ولی پیگیر کارهای یک فیلم‌ساز خاص نبود. نقاشی را هم بسیار دوست داشت و خیلی خوب نقاشی می‌کرد البته برای خودش. زبان انگلیسی و ایتالیایی را خیلی خوب می‌دانست و کلا ذهنی هنری داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
احمد محمود را به عنوان پدر داستان‌نویسی اجتماعی می‌شناسند. محمود تا مدتها عضو فعال کانون نويسندگان ايران بود و سپس به انشعاب شورای نويسندگان و هنرمندان ايران پيوست. او که به خاطر زبان و لحن صميمانهٔ آثارش، مخاطبی عام داشت، علاوه بر داستان‌نویسی تلاش‌هايی نيز در جهت نوشتن فيلم‌نامه کرد. اولين و آخرين فيلم نامه ساخته شده‌اش آب ( ۱۳۵۳ - حبيب کاوش) نام داشت. او اين فيلم‌نامه را بر اساس داستاني از خودش، نوشته بود. دو فيلم‌نامهٔ ديگر او؛ «پسران والا» و «ميدان خاکي» در سال ۱۳۷۴ به چاپ رسيد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;راسخون،احمد محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/|عنوان =احمد محمود}} &amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
====جایزهٔ احمد محمود====&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|«حکایت حال» هم «نشان احمد محمود» گرفت.]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|«یک پروندهٔ کهنه» اولین جایزهٔ احمد محمود را برد.]]&lt;br /&gt;
این جایزه در سال ۱۳۹۶ توسط «محمد کامرانی»، «محمد حسن شهسواری» و «مهدی یزدانی‌خرم» بنا نهاده شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نشان احمد محمود&lt;br /&gt;
[[پرونده:5c3051e77cca6.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|لیلی گلستان و محمود دولت‌آبادی؛ جایزهٔ احمد محمود]]&lt;br /&gt;
در دومین دوره‌ جایزه ادبی احمد محمود که با حضور نویسندگان، منتقدان و مخاطبان ادبیات، با شکوه‌تر از دورهٔ اول برگزار شد، در ابتدای جلسه مهدی یزدانی‌ خرم افزودن «نشان افتخار محمود» به این برنامه را اعلام کرد. این نشان هر سال به انتخاب هیأت مؤسس  به کسی تعلق خواهد گرفت که گام بزرگ و مهمی بر شناساندن احمد محمود و آثارش برداشته است. در این جلسه داوران هر دو بخش، [[لیلی گلستان]]، [[محمود دولت آبادی]] و خانواده احمد محمود اشاره کرد. &lt;br /&gt;
این نشان برای اوّلین بار به [[لیلی گلستان]] به خاطر چاپ کتاب «حکایت حال» تعلق گرفت که شامل مصاحبه‌هایی با احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
تندیس احمد محمود&lt;br /&gt;
جایزه دومین دوره جایزه احمد محمود شامل تندیسی ساخته رضا قرباغی و یک میلیون تومان پول نقد بود. تندیس دومین جایزه ادبی احمد محمود به کتاب «زخم شیر» نوشته صمد طاهری انتشارات نیماژ تعلق گرفت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تندیس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:N00270103-r-b-019.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|فرزندان محمود در مراسم جایزه احمد محمود]]&lt;br /&gt;
====بزرگداشت احمد محمود در اهواز====&lt;br /&gt;
[[پرونده:دهه هشتاد احمد محمود در خانه پسرش در محله گلستان اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|احمد محمود در خانهٔ پسرش در محله گلستان اهواز]]مراسم بزرگداشتی در هفتادمین سالروز احمد محمود در خوزستان برگزار شد. در این مراسم وزیر وقت «عطاالله مهاجرانی»  در باب شخصیت و آثار محمود سخنرانی کرده بود. محمود در این مراسم خرسند بود و گفته بود: «مردم خوزستان هیچ کدام کم نگذاشتند.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===&lt;br /&gt;
====داریوش مهرجویی====&lt;br /&gt;
رمان‌هایی که از او خواندیم جزو اندک رمان هایی بود که خوشم آمد. آنها از نظر ساختار، شخصیت‌پردازی، روند قصّه، تکنیک‌های به کار برده شده و حتی نثر روانش مورد توجه مردم قرار گرفتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;قلمرنج&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان =قلمرنج” احمد محمود” به نمایش درآمد}} &amp;lt;/ref&amp;gt; 	&lt;br /&gt;
====محمدعلی سپانلو====&lt;br /&gt;
سپانلو او را یکی از بنیانگذاران مکتب خوزستان در تاریخ ادبیات داستانی می‌داند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====حسن میرعابدینی====&lt;br /&gt;
حسن میرعابدینی با تعابیر خودش از محمود در کتاب پنج جلدی «صدسال داستان‌نویسی در ایران» که یکی از ماندگارترین کتاب های نقد حرفه ای در عرصه ادبیات داستانی ایران است، یاد می‌کند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[عبدالعلی دستغیب]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در تاریخ ادبیات داستانی ایران تکرار ناشدنی است. احمدمحمود، نویسنده‌ای محجوب و مهربان و در عین حال گوشه‌گیر و شریف بود. هیچ‌گاه به یاد ندارم که از کسی سعایت کند. در جایزه بنیاد گلشیری که حضار برای او کف می‌زدند با نهایت تواضع جایزه را پس داد تا بنیان مالی بنیاد بیشتر شود. اوج تواضع او را با عمق جان درک کرده‌ام و برای احترام به او و داستان‌هایش کلاه از سر برمی‌دارم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;همشهری&#039;&#039;/&amp;gt;احمد محمودی که من می‌شناسم بسیار متکی به خود، مستغنی، دردمند و اصیل است. او که به بهای رنج‌های عمیق و کوشش‌های پیگیر به این مرتبه رسیده و در حوزهٔ قصّه‌نویسی معاصر ایران، آوازه‌ای بلند دارد، اکنون نیز همان مرد رنج‌دیدهٔ غمگین است که کاری به کار دیگران ندارد. در خلوت خویش کار می‌کند و می‌کوشد آثارش را به مرتبهٔ بلندتری برساند. گرچه بیشتر ناقدان ادبی ما دربارهٔ کار محمود خاموش مانده‌اند، با این همه، آثار او راه خود را در میان جامعه باز کرده و به زبان و دل و گوش مردم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[فیروز زنوزی جلالی]]====&lt;br /&gt;
حتی در غم‌انگیزترین صحنه‌های آثار محمود رگه‌های طنز به چشم می‌خورد. این یکی ازشاخصه‌های نویسندگان بزرگ دنیا است؛ طنز تلخ و گزیده‌ای که در آثارشان به چشم می‌خورد. این طنز که بسیار هم پنهان است در جای جای آثار محمود به چشم می‌خورد. محمود در آثارش بسیار شفاف عمل می‌کرد. او تجربیات خود و آنچه را واقعاً احساس کرده بود در نهایت نیرومندی و با زبانی ساده بیان می‌کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[رضا امیرخانی]]====&lt;br /&gt;
با اندیشهٔ پشت هیچ کدام از کارهای سترگ محمود همسو نیستم، اما ستایشش می‌کنم، به خاطر نگاه جامعش، به خاطر نگاه آزادش. او به ادبیات خیانت نکرد و همواره آواز خواند؛ نه جیغ زد و نه زنجموره کرد. محمود ویژگی عجیب دیگری نیز دارد.شخصیت‌های برجستهٔ رمان‌های ایرانی عمدتاً در کنجی تاریک پنهان بوده‌اند تا نویسنده‌ای آنها را بیابد؛ گل‌محمد، زری و یوسف... اما محمود شخصیت‌هایش را ازمیان ما پیدا می‌کرد.نوذر را می‌گویم. زنده‌ترین و دم‌ دست‌ترین شخصیت ایرانی. کسی که هر روز می‌بینیمش. نوذر میان ما می‌زید و محمود او را دوباره به ما نشان داد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[کاوه گوهرین]]====&lt;br /&gt;
محمود به باور من یکی از آن آزادگان مرد بود، کسی که بعد از زمین سوخته همیشه هم بدین سبب و هم به خاطر توانایی بالایش در داستان‌نویسی –در دل و بر زبان و قلم-او را ستوده‌ام و عمیقاً برایش احترام قائلم. &lt;br /&gt;
زمین سوختهٔ او اثری واقعیت‌گرایانه و همدلانه با دفاع مقدس ما –هر چند با نظرگاه یک فرد غیرمذهبی- بود. در مدار صفر درجه او متاسفانه چرخشی عمیق و مجدد به سوی گرایش‌های مارکسیستی خود کرده و با دوری از اصول مسلم واقعیت‌گرایی، واقعهٔ عظیم انقلاب اسلامی را به شکلی کاملاً تحریف‌آمیز به تصویر کشیده است. درخت انجیر معابد رمانی است که در آن در قالب نقد خرافات مذهبی، بخش عظیمی از جامعهٔ مذهبی ما زیر سوال برده شده، اما روشنفکران مذهبی از جامعهٔ مذهبی، حتی در کسوت روحانی، مورد تایید قرار گرفته‌اند. [[همسایه‌ها]]ی او به لحاظ تصاویر غیراخلاقیِ مطرح شده در آن، قابل توصیه به مردم و به ویژه نسل جوان نیست.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آدم‌های داستانش در جهانی که می‌سازد دنیا می‌آیند، نفس می‌کشند و زندگی را شروع می‌کنند. نومید می‌شوند، شادند، پیروز می‌شوند، زخم می‌خورند، سرخوش به دنبال زندگی تقلا می‌کنند و شکست می‌خورند. او دارد می‌نویسد.{{سخ}} «فرزین شیرازی»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;    &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
====[[مهدی قزلی]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود صاحب و دارنده افتخاری به نام «اوّلین روایت‌گر» از جنگ تحمیلی به عنوان رویدادی مهم و قابل اعتنا در تاریخ ایران زمین است. وقتی احمد محمود کتاب زمین سوخته را می‌نوشت، نویسندگان دیگری هم بودند که می‌توانستند راوی جنگِ ما باشند، ولی این افتخار نصیب محمود شد که در آن بحبوحه جنگ و تردیدی که به قلب و قلم برخی نویسندگان و روشنفکران در دفاع از ایران افتاده بود، با جسارت، زمان‌مند و مکان‌مند، این اوّلین رمان جنگ را نوشته است. زمین و زمان این سرزمین نسوخت و ایران سربلند ماند  و امثال احمد محمود در این سربلندی سهیم‌اند با سطور مسطورشان. ما در بنیاد شعر و ادبیات داستانی پایِ هر نویسنده و شاعر باشرفی که در اندیشه حفظِ هویت ملی است می‌ایستیم و چنان که آنان با به جان خریدن تهمت‌ها و برچسب‌ها از نوشتن باز نایستادند و راوی ایران شده‌اند، ما هم سپاس‌گزار و قدردان غیرت و شرف‌شان خواهیم بود. راوی زمین سوخته، زنده‌یاد احمد محمود یکی از آن‌هاست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ابراهیم زاهدی مطلق==== &lt;br /&gt;
حالا دیگر زمین من است سوخته و خاکستر شده که نویسنده‌ای باید برای خداپرستی‌اش پیش منِ روزنامه نگار قسم بخورد که: «آقای زاهدی! والله ما هم مسلمانیم... والله ما هم خدا را قبول داریم.... والله ما هم کشورمان را دوست داریم. والله...» ای نویسنده محترم! اشهد انک تو مرد باشرفی بودی؛ خصوصا در زمانه‌ای که شرف، گوهر نایابی شده است که به جای  دست‌ها و قلب‌های فرزندان آدم، فقط از زبان‌های‌شان شُرّه می کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[شهریار عباسی]]====&lt;br /&gt;
شهریار عباسی با ارجاعات بینامتنی مرتبط با آثار زنده یاد احمد محمود حرفش را آغاز می‌کند: «با سرفه می‌خندد و به سیگار پک می‌زند و می‌گوید: هر کس سهمی از عمر دارد و اگر از دست برآید باید چنان زیست که تلخ نباشد یا تلخی برای دیگران فراهم نیاید.»&lt;br /&gt;
«تگ گرما شکسته است. روزهای اول پاییز است. چهره‌ی شهر عوض شده است. احمد پس می‌کشد و تکیه می‌دهد به این دیوار ابدی و سکوت می‌کند. دلش نمی‌خواهد باور کند چه شده است. هرچه ما وراجی می‌کنیم، احمد سکوت می‌کند. جان از دست و پایش بریده است، ولی انگار زیر لب می‌گوید: کاش...»&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;باشرف&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با احمد محمود،نویسندهٔ باشرف}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====یوسف عزیزی بنی‌طُرُف====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ رمان‌نویسی ایران شخصیتی خودساخته است. وی در این عرصه خوش درخشید و تا سالیان سال نامش در عرصهٔ داستانی زبان فارسی پایدار خواهد ماند. اما به گمان من احمد محمود بافت اجتماعی شهر اهواز را در آثار ادبی خود به خوبی نشان نداده است. ما در آثارش قهرمان عرب نمی‌بینیم و اگر هم باشند آدم‌های فرعی‌اند. البته استثناهایی هم وجود درند که به قاعده و لایه‌های پایین جامعه نظر داشت، اما می‌توانست فضای دید خود را وسیع‌تر بگیرد و عمیق‌تر نگاه کند و توده‌های عرب را هم ببیند و به نسبت وجود فیزیکی و اجتماعی  و تاریخی‌شان در اهواز و خوزستان آنان را در آثار خود به تصویر بکشد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&#039;&#039;&#039;او به نیکی در یاد تاریخ خواهد ماند. جویبار زیبای نوشته‌هایش هم چنان آرام آرام جاری خواهد ماند. &#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
حسن خلق و درستی شخصیت محمود به عنوان اخلاق کلاسیک جامعه که در روزگار جدید بسیار نایاب و روز به روز نایاب‌تر می‌شود. افراد همانی نیستند که هستند. اما احمد محمود همانی بود که به واقع بود. هرگز ندیدم در امری ریا کند و در کاری که می‌خواهد انجام دهد چهره‌های گوناگون به نمایش بگذارد. شخصیت احمد محمود را هم به جرات می‌توانم بگویم بی‌نظیر بود. او حتی در اموری که به نظر می‌آمد خوشایند نباشد و مردم معمولا پنهان می‌کنند مقیّد این امور نبود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمد ایوبی]]====&lt;br /&gt;
هر کس به جای محمود بود با این فشارهای سیاسی نوشتن را رها می‌کرد.داستان‌های جذاب همیشه یک منتقد دارند که به واسطهٔ آن نویسنده دیده می‌شود. هیچ وقت آثار محمود نقد نشد و اگر شد نقدی مغرضانه بود و هر کس دیگری بود از نویسندگی زده می‌شد.  محمود انسان والایی بود. حسادت نداشت و خرده حساب‌هاا که بعضی از هنرمندان با نویسندگان داشتند نداشت.می‌گفت اگر کسی خوب کار کند جا برای فعالیت همه هست. خیلی‌ها علاوه بر این که از مکتب نویسندگی او خیلی چیزها یاد گرفتند از مکتب انسانیت او بیشتر یاد گرفتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:احمد محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز و گاهی با رسوایی و بدنامی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====[[مصطفی مستور]]====&lt;br /&gt;
داستان‌های محمود از جنس هنر معطوف به هنر نیست. جهان داستان‌های محمود آکنده از مفاهیم سیاسی، اجتماعی انسانی است. که او را کنار چوبک، آل‌احمد، هدایت و دولت‌آبادی می‌نشاند. با این همه، فرم و صورت در کارهای او همواره شانه به شانه با نگاه انسان‌مدار او جلو آمده است. داستان‌های محمود اکنون گنجینه‌ای از واژه‌ها تصویرها و فضاهایی است که باید به گونه‌ای مدرسه‌ای مورد تأمل و دقت قرار گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[محمدرضا بایرامی]]====&lt;br /&gt;
کمتر نویسنده‌ای است که بتواند شخصیت‌هایی به عالم ادبیات معرفی کند که به راحتی از یاد نرون اما محمود این قدر را دارد. او یکی از بزرگ‌نرین نویسندگان طول تاریخ ادبیات ماست. قوت تصاویر، قدرت توصیف، روانی نثر، صفحه‌چینی‌ها و برش‌های استادانه و به خصوص برآمدن از پس صحنه‌های شلوغ و حتی بسیار شلوغ، از امتیازهای آثار اوست. او به طور ذاتی نویسنده بود. اهل حرافی و حکم صادر کردن و دادِ سخن دادن در تئوری‌های ادبی و غیره نبود. من یک بار در خانه‌اش به دیدنش رفتم. محمود به گرمی ما را پذیرفت. در خانهٔ کلنگی و و بسیار کوچکش. در اتاق کوچک محل کارش که تخت و بخاری گازی نصف آن را اشغال کرده بود، به زحمت جایی برای نشستن پیدا کردیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====فرج سرکوهی====&lt;br /&gt;
احمد محمود از انگشت شمار نویسندگان ایرانی است که رمان چند صدائی خلق کرده است. آدم‌های داستان‌های محمود نه از یک لایه کم شمار نازک جامعه که از بستر گسترده و متنوع زندگی برخاسته اند، با ذهنیت متمایز خود می‌اندیشند و عمل می‌کنند، از روان شناسی فردی متمایز برخورداراند و با لحن و زبان خود سخن می‌گویند. بهترین داستان‌های محمود نه از یک منظر و نگاه، که از منظرهای گوناگون روایت می شوند و در روایت‌های او هیچ چیز و هیچ کس در مرکز داستان نیست.&lt;br /&gt;
آثار محمود از منظر دیالوگ نویسی نیز از نمونه‌های درخشان در ادبیات معاصر فارسی است. در دیالوگ‌های هر آدم داستان‌های محمود می توان روان شناسی فردی، ذهنیت، شخصیت، فرهنگ و پایه اجتماعی او را بازشناخت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدائی فارسی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[احمد دهقان]]====&lt;br /&gt;
احمد محمود در عرصهٔ داستان‌نویسی، یک معلم و مرشد بی‌ادعا بود. او در داستان نویسی خیلی بدی دید. وقتی که باید او را می دیدند، به عمد نادیده‌اش گرفتند. منی که نویسنده هستم، می‌فهمم نادیده گرفتن آدم، وقتی کتأثیره باید دیده شود، چقدر زجرآور است. او تنها بود. تنهای تنها و بی‌ادعا. «زمین سوخته» با این که اوّلین رمانی است که درباره جنگ هشت ساله نوشته شده، اگر نگوییم بهترین، یکی از بهترین‌هاست. حداقل برای من که درباره جنگ خیلی خوانده‌ام و کمی هم بوی گند باروت خورده زیر دماغم، می‌توانم بگویم توصیف‌های او از خیلی‌ها برای این که این رمان را بی‌ارزش جلوه دهند، گفتند یک گزارش واقعی و مستند است و نفهمیدند که آن قدر احمد محمود این رمان را خوب و تأثیرگذار نوشته که آنها گمان می کنند واقعی است. او در همان زمان آموزگار خیلی از داستان‌نویسان بود، بی آن که ادعایی داشته باشد و بی آن که کلاس درسی داشته باشد. کتاب‌هایش، خلق و خو و رفتار و صداقت بی پایان و گفته‌هایش آموزنده بود. این‌هاست که آدمی را وادار می‌کند به احترامش کلاه از سر بردارد و صمیمانه دوستش بدارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt;   &lt;br /&gt;
===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|محمود در نوشتهٔ کوتاهی به‌سال ۱۳۷۳ چنین شروع به معرفی خود می‌کند:&lt;br /&gt;
چهارم دی‌ماه ۱۳۱۰ در اهواز به‌دنیا آمده‌ام. حالا شصت‌ و سه‌ ساله هستم، عمری دراز و دستی کوتاه. در جوانی گرفتار امر سیاست شدم و بعد زندان و زندان و تبعید. سال ۱۳۳۶ که رها شدم وضعیت دگرگون شده بود. با همهٔ اشتیاقی که داشتم نشد و نتوانستم، به تحصیل ادامه دهم. پس نیمه‌درس‌خوانده باقی ماندم. بی‌قراری و ناسازگاری وجوه مشخص روزگار جوانی من بود، همین بود که در هیچ کاری نتوانستم پایدار باشم. اگر بنا باشد مشاغلی را که داشته‌ام تعداد کنم از بیست می‌گذرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&amp;lt;span style=&amp;quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من کماکان نویسنده‌ای معنقد به عدالت اجتماعی هستم و پایبند به مؤلفه‌های اجتماعی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
هر نویسنده‌ای تا دوران پیری از روزگار کودکی، نوجوانی و جوانی‌اش تغذیه می‌کند. یعنی این تأثیر آن‌قدر نیرومند است که همیشه به هنگام نوشتن آدم زیر نفوذش است.اول این که من این دوران را در خوزستان گذرانده‌ام، دوم این این که به نظر من جنوب و به خصوص خوزستان سرزمین حوادث بزرگ است. مسئلهٔ نفت، مهاجرت و مهاجرپذیری، رودخانه‌های پرآب، نخلستان‌های بزرگ.... سوم این که جنوب را خوب می‌شناسم. مردمش را خوب می‌شناسم. به هر حال جنوب برای من وزن بیشتری دارد و فکر می‌کنم مسئلهٔ اقلیمی بودن حوادث و آدم‌ها معنی‌اش این نیست که دربند اقلیم بماند و همان جا خفه شود، می‌شود از اقلیم مملکتی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===در خصوص رمان ایرانی===&lt;br /&gt;
محمود در بخشی از پاسخ به پرسش‌های قمر غفّار از بخش فارسی دانشگاه جامعه ملیه اسلامیه دهلی نو هندوستان به برخی از مشکلات داستان‌نویسی در ایران اشاره کرده؛ رمان ایرانی به دلیل جوان بودن، سانسور و مشکلات طاقت‌شکنی که در راه رشد و تکاملش هست هنوز از پختگی لازم برخوردار نیست. عمده مشکلاتی که در رمان و نیز در داستان کوتاه داریم و همه به نوعی گرفتارش هستیم اینهاست:{{سخ}}الف.ضعف در ساختمان داستان{{سخ}}ب. شلختگی در زبان{{سخ}}ج. درازنفسی و پرگویی{{سخ}}د. تحریف در تاریخ و مصلحت‌اندیشی{{سخ}}و. ساده‌انگاری و ساده‌اندیشی. در این مورد، فی‌المثل بسیار دیده شده که فقرنگاری فیزیکی به جای کالبدشکافی فقر نشسته است.{{سخ}} شاخه‌ای از داستان‌نویسی ما گرفتار یک بیماری دیگر است که وجه مشخصهٔ آن پیچیده‌نویسی عمدی است به عنوان تکنیک. این شاخه غالباً حرفی برای گفتن ندارد و اصولاً معتقد است که داستان فقط تکنیک است و لاغیر! مشکل می‌نویسند اما فقیر هستند و ماهیت خود را زیر چتر تکنیک پنهان می‌کنند. پیوسته از «نو» دم می‌زنند ولی حرف‌های کهنه‌شدهٔ غرب را ارائه می‌دهند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
از آن طرف امروز گرفتار کاغذ گران هستیم. تاجر شب خوابید، صبح بیدار شد، ثروتش چهار برابر شد. گرفتار چاپ گران هستیم. گرفتار سلیقه هستیم بدتر از سانسور. &amp;lt;span style=&amp;quot;color:Blue{{{1|}}};background:Gold{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;باسوادان ما هنوز ضرورت خواندن کتاب را حس نمی‌کنند.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; گرفتار بحران کتاب هستیم. امروز تیراژ پنج‌هزار جلد برای خیلی‌ها آرزو شده است و این یعنی از بین رفتن ناشر و نویسنده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش===&lt;br /&gt;
در تریلوژی همسایه‌ها، داستان یک شهر، بازگشت ( از مجموعه داستان دیدار)، اگر از [[همسایه‌ها]] حرکت کنیم و برسیم به مدار صفر درجه می‌بینیم که [[همسایه‌ها]] را بیشتر با نوعی غریزه و کمتر شناخت نوشته‌ام، در حالی که [[مدار صفر درجه]] را بیشتر با شناخت داستان و کمتر غریزی نوشته‌ام.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نگاه محمود به دیگران===&lt;br /&gt;
====[[غلام‌حسین ساعدی]]====   &lt;br /&gt;
محمود از ساعدی به عنوان نمایش‌نامه‌نویس یاد می‌کند که زود از دست رفت و تاسف همه را برانگیخت. کارهای ساعدی را می‌پسندید و معتقد بود به راحتی با آنها می‌توان ارتباط برقرار کرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;       &lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
دولت‌آبادی نویسنده‌ای زحمت‌کش است. نوشتن برایش زندگی است. خواننده می‌تواند با کلیدر ارتباط برقرار کند و از این نظر موفق است. اما من جای خالی سلوچ را بیشتر می‌پسندم. سایهٔ سنگین این «سلوچ»ی که در آغاز داستان رفته، تا انتهای داستان همه جا هست و این یک کار هنرمندانه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
در پاسخ به این سوال [[لیلی گلستان]] که محتوای داستان‌های [[آل‌احمد]] را نمی‌پسندید یا سبک نوشتن او را می‌گوید: «حرف دربارهٔ ساختمان و شکل داستان‌های آل‌احمد است. داستان‌هایش شتابزده هستند که من خیلی نمی‌پسندم. غالب آنچه آل احمد به عنوان داستان نوشته، فرصتی برایش فراهم آورده تا انتقاد کند و مقاله قالب بهتری است برای این کار. حضور آل احمد در داستان‌هایش کاملاً مشخص است و در حقیقت شخصیت‌های داستانی را به خدمت گرفته است تا افکار خودش را بیان کند که خوب است، به شرط آن که سهم سایر عناصر داستانی نیز ملحوظ شود. در داستان‌هایش آفرینش کم است، زبانی هم که در داستان به کار می‌گیرد به نظر من مناسب داستان نیست.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====[[صادق چوبک]]====&lt;br /&gt;
کار چوبک، زنده، پرحرکت و رنگارنگ –نه رنگین- است. داستان در دست چوبک نرم است و در بیان خشن. چوبک در روایت داستان خونسرد و بی‌طرف است. اما در انتخاب موضوع هیچ نویسنده‌ای را ندیدم که به اندازهٔ چوبک یک‌سویه نگاه کند و در حقیقت در انتخاب جانبگیر باشد. تنها زشتی، کثیفی و پلیدی ببیند.  نمود یکسونگری در چوبک چنان است که انگار نهادی است.  مثل کسانی نیست که فقر و فلاکت را بر کارشان سوار می‌کنند، ذاتی است. گفته می‌شود: «دیدن پلیدی از تفکر و فلسفهٔ چوبک مایه می‌گیرد.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
چوبک با دخالت و استبداد کامل محدوده‌ای از پلشتی را انتخاب می‌کند، زیبایی‌زدایی‌اش می‌کند و بعد کنار می‌کشد و با خونسردی روایت می‌کند و خواننده را به دام می‌اندازد تا بدون یک دم تنفس پاک، زجر بکشد. اما چوبک در محتوا هر چه هست داستان را خوب می‌نویسد. بعد از سی سال هنوز تأثیر «چرا دریا طوفانی شد» را یادم می‌آید و تأثیرش را حس می‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[رضا براهنی]]====&lt;br /&gt;
براهنی بامطالعه و باسواد است و پرکار، اما گاهی به شدت دیکتارتور است و با حبّ و بغض، که همین به کارش لطمه می‌زند. گاهی شمشیر را از رو می‌بندد و گاهی هم با محبت اظهار لطف می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;حکایت حال گفتگو با احمد محمود|لیلی گلستان| نشر معین]&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===احمد محمود و میلان کوندرا===&lt;br /&gt;
محمود در پاسخ به این سؤال که از آثار ميلان كوندرا به دلیل ضد كمونيست بودن کوندرا است که خوشش نمي‌آيد، صریحاً اعلام کرده که: «اصلاًً من كمونيست نيستم كه او ضد كمونيست باشد و مـن از او بـدم بيايـد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
این که به من بگویند این جوری بنویس یا آن جوری بنویس اصلاً زیر بار نمی‌روم. وقتی از فلان نظریه استفاده می‌کنم که در من درونی شده باشد. اگر نشود استفاده نمی‌کنم حالا کوندرا باشد یا هر کس دیگر. او برای خودش تئوری‌هایی دارد. من هم برای خودم تئوری‌هایی دارم. من خودم را کمتر یا بالاتر از او نمی‌دانم. او دارای یک شخصیت است و من هم دارای یک شخصیت هستم. از کارش خوشم نمی‌آید و وقتم را صرف آثارش نمی‌کنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نگاه دیگران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
محمود در جوانی وابسته به سازمان جوانان حزب توده بود، به گفتهٔ خودش در آن زمان اين تنها حزبـی بـود كه به سمت طبقات محروم حركت می‌كرد. اما از سال ۱۳۳۶  ارتباطاتش را با حزب قطع کرد. محمود ظاهراً قائل به جدا کردن سیاست از «واقعیت داستانی» نیست. محمود بنا به تعبیر همینگوی، «سیاست» را به عنوان راه فرار انتخاب نکرده است؛ زیرا او هم «موضوع» را می‌شناسد و هم «نوشتن» را می‌داند. احمد محمود اگرچه هرگز نتوانسته بود خود را از سیاست دور نگه دارد، اما توجه مطلق او به صناعت داستان و رمان و ساخت آنها کاملاً مشهود است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود در سال ۷۲ در جواب نامه‌ کسی که برایش نوشته بود اگر مدار صفر درجه به سیاست روز آلوده نشده بود بهتر بود، می‌نویسد: «من با این باور خیلی موافق نیستم. آدم‌ها و حوادث، از ابزار کار نویسنده‌ هستند. من چطور می‌توانم آدم‌های امروز سرزمین‌ام را، جدا از سیاست تعریف کنم و مدعی باشم که حق مطلب را ادا کرده‌ام؟» او نامه‌اش را با این جمله تمام می‌کند که «اصلاً خود جدا کردن سیاست از ادبیات اگر که صادقانه هم باشد، نوعی سیاست است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نامه‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
احمد محمود عضو کانون نویسندگان و از امضاکننده‌گان  بیانیهٔ ۱۳۴ با عنوان «ما نویسنده‌ایم» بود. در سال ۱۳۷۳ تعداد صد و سی و چهار نویسنده از اعضای کانون نویسندگان ایران طی یک نامهٔ سرگشاده خواستار آزادی اندیشه، بیان و نشر آثار خود شده و به سانسور اعتراض کردند و از حضور صنفی خود به عنوان کانون نویسندگان ایران خبر دادند. &lt;br /&gt;
===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===&lt;br /&gt;
{{بلی}}هر نسلی باید تجربه خودش را بکنه و سرش هم به سنگ خودش بخوره.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان سیاست نیست، در خدمت پرولتاریا هم نیست. داستان باید مثل شعبده‌باز باشد! حرف نباید بزنه، نشان باید بده – عمل در حرکت – همین! {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}داستان، گزارش درد آدم‌ها نیست!(مدار صفر درجه){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}این روزها مرگ، همه جا سایه انداخته‌است. من حتی به نامه‌رسان اداره هم نمی‌گم نامه‌های اداری را ببره. می‌ترسم تا از اداره می‌زنه بیرون، کشته بشه و تمام عمر پشیمون باشم … از زن و بچه‌ش خجالت بکشم!(زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}جنگ‌زده مثل مهمون سه روز اول محترمه. بعد مثل مرده یواش یواش بو می‌گیره و می‌شه سربار جامعه.(زمین سوخته){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم عین علف هرزه است و خیلی زود به همه چیز عادت می‌کند.(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}خیلی از چیزهای بی‌اهمیت برای زندگی ضروری است. اصلاًً مجموعه ای از چیزهای به ظاهر بی‌اهمیت، زندگی را تشکیل می‌دهد. زندگی یعنی همین!(زائری زیر باران){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}حالا می‌توانستم بفهمم که خشن‌ترین قیافه‌ها، جدی‌ترین کارها و نابود کننده‌ترین دردها فقط می‌تواند یک شوخی باشد، یک شوخی گذرا.(زائری زیر باران){{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}}آدم اگه بخواد حرف نزنه، اگه بخواد از هر کس و ناکسی حرف بشنفه، به یکی چیزی نگه که قابل نداره، به یکی چیزی نگه که کار دست آدم می‌ده، اون یکی مزلفه و دهن به دهن شدن باهاش عاره، اون یکی لباس دولت تنشه، که باید سرمون رو رو یه خشت بذاریم و بمیریم.(از مسافر تا تب‌خال){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}شش سال کافی است که زندگی آدم این همه تغییر کند؟ عجب آدم کودنی هستی … یک لحظه هم کافی است فقط یک ثانیه …(سه کتاب){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}وقتی که حرف‌ها تو مغز آدم جوش می‌زنن و تو دل آدم آتیش می‌ندازن، همه گرم و گیران ولی همچین که از دهن بیرون ریخته شدن و گرمای خون ازشون گرفته شد و رفتن تو قالب کلمات، همه سرد و یخ زده می‌شن.(غریبه‌ها و پسرک بومی){{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}}یهو خراب می‌شی مثل یک ساختمون، مثل یه عمارت که رو لجن بنا شده باشه. صدای خراب شدن خودتو می‌شنفی … چطور بگم؟ … می‌شنفی که یه چیزی تو دلت خراب شد. رو هم ریخت. رو هم! اون وقت دیگه تو هیچی نداری … نه دستی که نوازشت کنه … نه اعتماد و نه … می‌دونی مرد … اون وقت از خودت بیشتر از هر کسی بدت می‌یاد … دلت می‌خواد که دنیا رو سرت خراب بشه…(غریبه‌ها و پسرک بومی)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نحوهٔ پوشش===&lt;br /&gt;
===تأکیدها===&lt;br /&gt;
{{بلی}} نویسنده باید آدم های داستانش را بشناسد، نه فقط آن چه را که انجام می دهند، نه فقط آن چه را که بالفعل است بلکه آن چه را که در توانایی آن هاست هم باید بداند حتی اگر در داستان او از قوه به فعل درنیاید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;/&amp;gt;  {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} داستان به گمان من نه کشف است و نه شهود و نه تکنیک مطلق. داستان وقتی پرداخت می‌شود، اجزای متفاوت واقعیت‌هایی است که از جاهای مختلف جمع‌آوری و با هم تلفیق می‌شوند و می‌شوند یک داستان. این‌ها اجزای عینی و حسیِ واقعی موجود در زندگی هستند که مطابق ذوق و حس و شناخت و شعور نویسنده از خود و پیرامون و دور و نزدیکش فراهم می‌آیند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;چند صدائی&#039;&#039;/&amp;gt;  {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} در نویسندگی نام‌آوری مطرح نیست، اگر هست عشق است و تازه عشق رسواانگیز که گاهی رسوایی و بدنامی هم می‌آورد. نوشتن آسان نیست. کار، زحمت، مطالعه، نوشتن... کار، کار به اضافهٔ جنم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} کمتر منتقدی است که به جای اینکه بگوید: «این خطاست، چون با قاعده و اصول مغایرت دارد». بگوید: «این خطاست، چون حقایق و شواهد زندگی چیز دیگری است». اگر نیسنده با توجه به جریان تکامل و زندگی، انسان را چنان‌که هست (نه آنطور که باید باشد) ترسیم بکند وظیفهٔ خود را انجام داده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} تنومند بودن شاخهٔ ادبیات اقلیم جنوب و از اقلیم است که باید جهانی شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} امروز نویسنده شاهدی است که در دادگاه تاریخ، خود مدّعی و مدّعی علیه هم هست. می‌بیند و ماجراها را گزارش می‌کند و خود نیز در خلق ماجراها سهیم است.  شرایط چنان است که نویسنده نمی‌تواند از حوادث برکنار باشد و از سر سیری بنویسد و نثر زیبا بپردازد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}    &lt;br /&gt;
{{بلی}} فقر نه حرمتی دارد و نه فضیلتی. اگر به فقر می‌پردازیم باید در جهت شکافته شدن فقر باشد. باید دید چه کسانی موجب این فقر هستند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:purple&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در کشورهای جهان سوم پذیرفتن مقام روشنفکری به تعبیری پذیرفتن مقام شهادت است. چون تحمل حکومت‌ها در پذیرفتن انتقاد کم است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;      &lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
===خلقیات===&lt;br /&gt;
====خلقیات و توصیه‌هایی برای نوشتن====&lt;br /&gt;
* نظم: مثل یک کارمند منظم هستم. هر روز سر ساعت هفت مشغول نوشتن می‌شوم تا ساعت یک ظهر.                      &lt;br /&gt;
کارهایم را قبل از چاپ می‌دهم سه نفر بخوانند. دخترم  (سارک) و پسرم (تا زمانی که کنارم بودند.) و اغلب «ابراهیم یونسی».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}   &lt;br /&gt;
* زبان: امروز فقط رسالت انتقال مفاهیم را ندارد. زبان باید بتواند فضا بسازد. باید هویت اشخاص داستان را تبیین کند. باید خلق مکان بکند. در حالی که هنوز در وظیفهٔ ابتدایی زبان که نقل مفاهیم است لنگ می‌زنیم.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}   &lt;br /&gt;
* کشف: می‌توانیم نام اجزای متشکله‌ای که داستان را می‌سازند بگذاریم «کشف» نه «خلق مجدد». پس برای این مکاشفه باید برویم سراغ اجزای عینی موجود و سراغ خصلت‌ها و خصوصیات آدم‌های موجود و بنا بر نیاز داستانمان این اجزا را انتخابب و ترکیبشان کنیم و این به گمان من کشف است نه شهود و نه تکنیک مطلق.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* با ذهن و رنگ می‌نویسم: روزی کسی بورخس را دید و از او پرسید شما بورخس نویسنده هستید؟ و او گفت: «گاهی بورخس نویسنده هستم.» در این حرف جدا از لحن طنزآمیز، بهره‌ای از واقعیت است. نویسنده وقتی نمی‌نویسد، خطی فکر می‌کند استدلالی فکر می‌کند، که حتی من خیال می‌کنم این تفکر و تعقل و استدلال رنگ خاکستری دارد.نویسنده وقتی می‌نویسد، مبتنی بر این شعورِ آگاه، در هاله‌ای از ناآگاهی است و با ذهنی رنگین کار می‌کند. من در لحظه‌ای که می‌نویسم، آن استدلال خشک و خاکشتری رنگ اصلاًً برایم وجود ندارد. یک ترکیب ذهنی، حجمی و رنگین است که از دل این حجم و ذهن و رنگ «خلق» صورت می‌گیرد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* حواسم فقط به نوشتن است و بس!: محمود موقع نوشتن نه به فکر سلیقه و خوشایند مخاطب بود و نه منتقد. نه این که برای آنها حرمتی قائل نباشد، بلکه موقع نوشتن تمام حواس و فکرش پی نوشتن بوده و آنها حضور نداشته‌اند.{{سخ}}      &lt;br /&gt;
* حرکت: به اینجا رسیده‌ام که داستان، تعریف حرکت، تغریف اشیا و یا حوادث نیست. داستان تعریف است در حرکت. رمان موجودی است زنده. در رمان، نبض باید در لحظه‌لحظهٔ اشیای طبیعی و غیرطبیعی، در انسان و در کلام بزند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}  &lt;br /&gt;
* شخصیت: اگر شخصیت‌های اصلی ناشناخته باشند کار دست نویسنده می‌دهند و بالاخره یک جایی متوقف می‌شوندو با هیچ تمهیدی حرکت نمی‌کنند. شخصیت‌هایم خودسانسوری نمی‌کنم. اما در مورد آزادیِ شخصیت‌ها گرفتاری‌های متفاوتی هست. گاهی اوقات این آزادی آدم‌ها را جامعه برنمی‌تابد، نه حرکت‌شان را نه حرف و نه عمل‌شان را. گاه این آزادی را حاکمیت‌ها نمی‌پذیرند. به شما اصلاًً اجازه نمی‌دهند که شخصیتی واقعیت خودش را عریان کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}          &lt;br /&gt;
* ایدئولوژی: نویسنده باید ایدئولوژی داشته باشد. نویسنده باید جهان خودش و داستانش را بشناسد. نویسنده باید جهان‌بینی داشته باشد اما نباید در یک چهارچوب و قالب خاصی فکر کند. وقتی نویسنده در یک چهارچوب گنجید، تبدیل می‌شود به یک آلت فعل و وسیلهٔ تبلیغاتی. هر انسانی هم اثر می‌گذارد هم اثر می‌پذیرد. مجمومه افکار نویسنده می‌تواند کمابیش با مجموعه افکار خاصی از سیاست هماهنگی داشته باشد. اما نه به این معنا که او در یک چهارچوب محدود ومحبوس شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
* از غریزه تا تفکر: در [[همسایه‌ها]] بیشتر کارم غریزی بوده است و سادگی نمود بیشتری دارد، اما در مدار صفر درجه تفکر و شناخت هم هست. در مدار صفر درجه عمق بیشتری دارد، سه جریان تنیده در هم با هم حرکت می‌کنند و به تفکری یگانه می‌رسند؛ نازایی بلقیس، ماهی‌ سرخ و بی‌بی سلطنت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===&lt;br /&gt;
محمود بعد از منتقل شدن به تهران چند سال در امیریه و بعد هم منیریه اجاره‌نشینی کرد.  بالاخره با وام بانکی خانه‌ای در نارمک  خرید و از اوایل دهه ٥٠ در آن ساکن شدند و هنوز هم همین خانه، خانه احمد محمود است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نخستین چیزی که در نگاه اول رخ می‌نماید، سادگی اتاق است. اتاق مرد نویسنده هیچ تجملی ندارد. یک میز تحریر با چندین مداد. یک مدادتراش رو میزی که برای ما روزهای درس و مدرسه را تداعی می‌کند. کتابخانه‌ای با کتاب‌های گوناگون و قفسه‌ای با جوایز مختلف. از جایزه مهرگان ادب تا جایزه هوشنگ گلشیری و البته جایزه‌های دیگری که در این قفسه غایبند و تاریخ خود حکایت آنها را می‌داند. چیزهای دیگری هم هست. عکس‌هایی از آقای نویسنده و گواهینامه دوچرخه‌سواری‌اش و البته یک برگه جذاب دیگر هم هست؛ تبعیدنامه احمد محمود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بابک اعطا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===خانهٔ پدری===&lt;br /&gt;
محمود رمان [[همسایه‌ها]]، «دیدار» و آثار شاخص قدیمی‌اش را در خانه‌ٔ پدری (در خیابان شهید گشتاسب اهواز) نوشته است. در این خانه درختی به سن و به نام احمد کاشته‌اند و هنوز هست. «گنجشک‌ها تو شاخ و برگ انبوه درخت کُنار که وسط حیاط است سروصدا راه انداخته‌اند. عصر که می‌شود گنجشک‌ها دسته دسته هجوم می‌آورند به درخت کنار و غروب که می‌شود، درخت کنار از گنجشک سیاهی می‌زند...» (زمین سوخته)&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===&lt;br /&gt;
احمد محمود در پاسخ به دعوت ابراهیم گلستان که او را به انگلیس دعوت کرده می‌نویسد: «گرانی بی حد و حساب، لحظه به لحظه همه چیز، طوری درگیر گذران روزانه‌مان کرده است که خیال سفر چنان دور از ذهن می‌شود که انگار نه انگار چیزی به نام سفر هست. سفرهای دعوتی هم که معاذالله!»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;خوابگرد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;جُنگ جنوب&#039;&#039;===&lt;br /&gt;
پاتوق‌های عصرانه و جلسات ادبی محمود منجر به انتشار نشریهٔ &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; با مدیریت و سردبیری محمود به ضمیمهٔ نوای ملت شد که در آن زمان مورد استقبال وسیع جوانان اهواز و شهرهای دیگر به خصوص دزفول، آبادان و مسجد سلیمان قرار گرفت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نویسنده جنوب&#039;&#039;/&amp;gt; محمود چند صفحه‌ای از رمان [[همسایه‌ها]] را با عنوان قصّهٔ کوتاه «دوسرپنج» در &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ کرد ولی بعد از مهاجرت به تهران نشریه تعطیل شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;   &lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری===&lt;br /&gt;
احمد محمود از صاحبان مشغلی که به آنها اشتغال داشته، از مردمی که در زندگی‌اش حضور داشته‌اند و جامعه‌ای که در آن زیسته و از سفرهایش به عنوان وقایع و شخصیت‌های مهمی  یاد کرده که همه در امر نوشتن به کارش آمده‌اند.&lt;br /&gt;
اما در این میان از دو نفر نام برده که نقش مؤثری در زندگی و نویسندگی‌اش داشته‌اند. «ابراهیم یونسی» که موجب انتشار رمان [[همسایه‌ها]] توسط انتشارات امیرکبیر می‌شود و پس از این انتشار بود که احمد محمود به عنوان نویسنده‌ای جدی در عرصهٔ ادبیات شناخته شد. «محمد امین البرزی» رئیس عمران وزارت کشور در سال ۱۳۳۶ که علیرغم مخالفت سازمان امنیت او را استخدام می‌ کند و از دربه‌دری و بیکاری رهایی‌اش می‌دهد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
در نوشتن، محمود معتقد است که هر دست به قلمی در ایران باید آثار هدایت را خوانده باشد. او در ابتدای نویسندگی از نویسندگان روس مثل تولستوی، داستایوسکی، گورکی و بالاخص چرنیشفسکی (چه باید کرد؟) متاثر بود. عظمت رمان جنگ و صلح را که بارها خوانده بود، ستایش می‌کرد. از آثار کلاسیک داخلی، [[تاریخ بیهقی]] و [[خسرو و شیرین]] نظامی را هم به قول خودش بارها خوانده و لذت برده بود. اما بیش از اینها از تأثیر عمیق دو داستان کوتاهِ «ولفگانگ بورشرت » بر روحیهٔ دوران جوانی‌اش که تا پایان عمر برایش به جا مانده، نام برده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
او «بوف کور» از [[صادق هدایت]]، «چشم‎هایش» از [[بزرگ علوی]]، «شوهر آهو خانم» از [[علی محمد افغانی]]، «سنگ صبور» از [[صادق چوبک]]، [[سووشون]] از [[سیمین دانشور]]، «جای خالی سلوچ» از [[محمود دولت آبادی]]، «زمستان ۶۲» از [[اسماعیل فصیح]]، «تا فردا خدا نگهدار» از «براهیموک» را به عنوان کتاب‌های مورد علاقه‌اش نام برده است. محمود یک موقعی هم از خواندن کارهای «عزیز نسین» و  «چرند و پرند» هم لذت می‌برده.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===فیلم ساخته شده بر اساس===&lt;br /&gt;
*یک نمایش‌نامه‌ٔ رادیویی بر اساس رمان «مدار صفر درجه» ساخته شد. همچنین حسن فتحی از نام رمان «مدار صفردرجه» برای سریال خود استفاده کرد که هر دو مورد اعتراض بابک محمود (اعطا) را به دنبال داشت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حسن فتحی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
*فیلمی که هیچ وقت ساخته نشد!&lt;br /&gt;
[[داریوش مهرجویی]] رمان [[همسایه‌ها]] را یکی از کتاب‌های محبوب خود می‌داند. مهرجویی معتقد است تعداد رمان‌های خوب ایرانی که امکان اقتباس از آن‌ها وجود دارد، اندک است و یکی از بهترین آن‌ها رمان [[همسایه‌ها]] است. درست در آغاز انقلاب فیلم‌نامه‌ای بر اساس این رمان با همکاری محمود نوشته می‌شود اما در گیرودار اوائل انقلاب کار معلق می‌ماند. فیلم‌نامه گم می‌شود و هیچ وقت این فیلم ساخته نمی‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:بابک اعطا در صحنه ای از مستند ” بندرگاه تبعید” ساخته فاطمه رسول زاده.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|بابک اعطا در صحنه‌ای از مستند «بندرگاه تبعید» ساخته فاطمه رسول زاده]]&lt;br /&gt;
====محمود در مستندِ مقصودلو====&lt;br /&gt;
[[پرونده:مستند.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد محمود در مستند مقصودلو&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&#039;&#039;احمد محمود، نویسنده انسانگرا&#039;&#039; مستندی ساخته بهمن مقصودلو است که در سال ۱۳۸۱ یعنی سه ماه قبل از فوت احمد محمود ساخته شد. این فیلم بخشی از مجموعه ای از تک نگاریهای آقای مقصودلو درباره شاعران و نویسندگان معاصر ایران است که در دهه گذشته، ساخته شده است. در فیلم محمود گوشه‌هایی از زندگی، خاطرات دوران کودکی، جوانی و بازداشت‌ها و نیز دیدگاه‌هایش را باز می گوید. بهمن مقصودلو، سازنده این فیلم، شانس این را داشته که سه ماه قبل از در گذشت احمد محمود با او باشد و زندگی احمد محمود را در واپسین ماههای زندگی اش به تصویر بکشد. حضور احمد محمود ویژگی منحصر به فردی به فیلم می دهد. فیلم تلاشی است برای ثبت تصویری از احمد محمود و زندگی‌اش به عنوان یک نویسنده. احمد محمود در این فیلم بخش هایی از رمان همسایه ها را بازخوانی می کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===&lt;br /&gt;
رمان[[همسایه‌ها]]در سال ۱۳۵۳ چاپ شد اما این رمان در سال ۱۳۴۳ با نام «عقده» نوشته شده بود. به گفتهٔ سیامک اعطا فرزند ارشد محمود این رمان در دههٔ سی و در ۶ جلد دفتر ۲۰۰ صفحه‌ای کاهی نگاشته شد. اما این‌ها دقیق و مستند نیست. فرازی از نسخهٔ نخست این رمان به صورت داستانی [[پرونده:ترس محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«ترس» محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]مستقل با نام «ترس» در مجموعه داستان «زائری زیر باران» چاپ و منتشر شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مجلاتی با داستان‌های محمود===&lt;br /&gt;
محمود برخی آثار خود را قبل از چاپ در قالب کتاب، در مجلاتی منتشر کرده است از جمله:{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجلهٔ سخن به سردبیری پرویز ناتل خانلری که در سال‌های ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۷ انتشار می‌یافت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجلهٔ  امید ایران  سردبیری محمد عاصمی از سال ۱۳۲۷ منتشر شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
بخش‌هایی از رمان[[همسایه‌ها]]نیز در مجلات &#039;&#039;پیام نوین&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039; و &#039;&#039;جنگ جنوب&#039;&#039; چاپ شده بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
==آثار و منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
محمود در آﺛﺎر ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ  ﺧﻮد ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ  ﻫـﺪاﻳﺖ و  ﭼﻮﺑـﻚ   ﺑـﻮد، از زائری زیر باران به تدرﻳﺞ ﺳﺒﻚ ﺧﺎص ﺧﻮد را ﻳﺎﻓﺖ ﺗـﺎ اﻳﻨﻜـﻪ در[[همسایه‌ها]]آن را ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻛﺮد. از آن زﻣﺎن ﻣﺤﻤﻮد ﻫﻤﻮاره ﺑﺴﻮی  سبک ویژهٔ خود در نویسندگی در حرکت بوده و از این منظر آﺧﺮﻳﻦ آثارش بهترین آثار او را تشکیل می‌دهد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در داﺳﺘﺎن‌های محمود ﺑﺎ ﻧﺜﺮی ﻣﻮاﺟﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ  ﺑـﺎ  ﺧـﻮد صبغهٔ لهجهٔ جنوب ایران را دارد. محمود ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‌ای است ﻛﻪ ﻣﻔﺮدات، ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت، اﺻﻄﻼﺣﺎت، ﻣﺜﻠ ﻬﺎ و ظرافت‌های زبان فارسی را به خوبی می‌شناخته و از آن بهره می‌برده. &lt;br /&gt;
از شاخص‌ترین مشخصه‌های سبک او می‌توان موارد زیر را برشمرد:&lt;br /&gt;
* تعدّد افعال و کوتاهی جملات که به داستان پویایی و حرکت می‌دهد: «به جسد نگاه می‌کنم. کل‌شعبان است. لابد شب تو دکان خوابیده است. چشمان درشتش باز است. انگار دارد نگاهم می‌کند.»(همسایه‌ها-ص۳۲۲)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
پنجه‌هایمان تو هم بود، بلند می‌شویم و راه می‌افتیم. می‌رسیم به میدان نو چراغ‌های بزرگ ساختمان باشگاه... رو چمن راه می‌رویم. احساس می‌کنم که سبک شده‌ام. می‌خواهم پر بکشم. پنجهٔ سیه‌چشم را فشار می‌دهم. به بتهٔ نخل می‌رسیم. برگ‌هایش عین سرنیزه‌های تو درهم است. من از طرف چپ بته می‌روم. سیه‌چشم از طرف راست بته می‌رود.دست‌هایمان به بلالی بته نخل کشیده می‌شود.(همسایه‌ها)&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
تو حیاط آشوب بود، باران شلاقی بود و دور، آسمان‌غرنبه سنگین بود. باران در را بست. چراغ اتاق را روشن کرد. نامه کتایون دستش بود. نشست پای منقل، لیوان چای را برداشتسرد بود. به پاکت نگاه کرد و چای خورد. نامه را بار دیگر خواندو گذاشتش تو جیب. باز، سیگار گیراند. برخاست، پتو و متکا از کنج اتاق آورد. دراز کشید. دستش با سیگار بالای منقل بود. غلت زد. سیگار نکشیده را چپاند تو خاکستر منقل. ساعد دست راگذاشت رو پیشانی، باز غلت زد. نشست. سیگار را از تو خاکستر برداشت و روشنش کرد. چند پک زد. خاموشش کرد. خوابید. پتو را کشید رو سینه. بار دیگر نشست. برخاست. به عکس مأده نگاه کرد. دستش به جیب رفت. خالی آمد بیرون. رفت طرف در اتاق. پشت در ایستاد. صدای تند باران، رو سقف، تو حیاط. برگشت. پتو را تا زد...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
په سی‌چه دستم میلرزه. یخ کردم، قرار بگیر آخر! سی‌چه ئیقد میلرزی دلِ تیرخورده. نیمتنه کجاست په چارقدم کو...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;حکایت حال&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
* گاه با جملات گسترده با پیروهای متعدد و تکرار موجه‌ایم که از عوامل ایجاد موسیقی کلام است.  «انگشت کوچک دست از بند دوم قطع شده است و سبابه‌اش مثل یک درد، مثل یک تهمت و مثل یک تیر سه شعبه به قلبم نشانه رفته است.»(زمین سوخته-ص۳۲۹){{سخ}}&lt;br /&gt;
* در آﺛﺎر ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻪ ﻣﺘﻤم‌هایی ﺑﺎ ﺑﺴﺎﻣﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺪون ﺣﺮف اﺿﺎﻓﻪ ﺑﻜﺎر رﻓﺘﻪاﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺬفی ﻋﻼوه ﺑـﺮ اﻳﻨ ﻜـﻪ در  ﺗـﺪاول ﮔﻔﺘﺎر و ﻣﺤﺎوره رخ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از  ﮔـﻮﻳﺶ  ﻣـﺮدم  ﺟﻨـﻮب اﺳـﺖ: «ﻧﻮذر دﺳﺖ ﻛﺮد ﺟﻴﺐِ ﺑﻐﻞ.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
* ﮔﺎه ﻣﺤﻤﻮد ﺿﻤﺎﻳﺮ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ را در  ﻧﻘـﺶ  ﻣﻔﻌـﻮل  ﺑﻜـﺎر  می‌ﺒـﺮد  ﻛـﻪ  اﻳـﻦ  اﻣـﺮ  ﺑﻴـﺸﺘﺮ در  ﮔﻔﺘـﺎر رایج اﺴﺖ ﺗﺎ در ﻧﻮﺷﺘﺎر.اﻳﻦ ﻛﺎر ﻣﻮﺟﺐ ﻛﻮﺗﺎهی ﻛـﻼم ﻳﻌﻨـی اﻳﺠـﺎد اﻳﺠﺎز در ﺳﺨﻦ می‌ﺸﻮد: «اﻓﺴﺮ ﺟﻮاﻧی ﻣﺜﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻣﻴﺸﻤﺎردﻣﺎن و ﺗﺤﻮﻳﻠ‌ﻤﺎن ﻣﻴ‌ﮕﻴﺮد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
* تنها واژهﻫﺎی ﻧﺎآﺷﻨﺎ به کار رﻓﺘـﻪ در داﺳـﺘﺎن‌های ﻣﺤﻤـﻮد جنوبی نیستند، بلکه ﺟﻤﻼت ﺑﺎﻓﺖ ﻟﻬجهٔ ﺟﻨﻮب را دارﻧﺪ. مثلاً ﻛﺴﺮه ﻧﻘﺶ ﺣﺮف اﺿﺎﻓﻪ را اﻳﻔﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ: «ﺑﺮزو ﺳﻴﮕﺎر ﺗﻌﺎرفِ عمو نوروز کرد.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;انجمن فارسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان =بررسی ايدئولوژی احمد محمود بر مبنای رمان&amp;quot;زمين سوخته}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زبان محمود===&lt;br /&gt;
از ویژگی‌های آثار محمود زبان اوست. ادبیات ایران بدهکار  زبان و نوع بیان اوست که شاید ‌&#039;&#039;هر دو دهه کسی مثل محمود قد علم کند و پرچم اقتدار ادبیات داستانی را به دوش بکشد.&#039;&#039; &lt;br /&gt;
کمتر کسی به اندازهٔ محمود توانسته یک شخصیت‌پردازی مناسب، انطباق با شخصیت، بهره‌گیری از واژگان و اصطلاحات جنوبی و ترکیب‌بندی اقلیمی را هماهنگ با هم در آثار خود جمع کند. &amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار=== &lt;br /&gt;
====مجموعه داستان====&lt;br /&gt;
[[پرونده:غریبه‌ها و پسرک بومی.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|غریبه‌ها و پسرک بومی در یک کتاب]]&lt;br /&gt;
۱. مول ۱۳۳۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲. دریا هنوز آرام است ۱۳۴۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳. بیهودگی ۱۳۴۱{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴. زائری زیر باران ۱۳۴۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵. غریبه‌ها و پسرک بومی ۱۳۵۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۶. دیدار شامل یک داستان بلند و دو داستان کوتاه، ۱۳۶۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
۷. قصّه آشنا ۱۳۷۰{{سخ}}  &lt;br /&gt;
۸. از مسافر تا تب خال، ۲۳ داستان کوتاه، ۱۳۷۱{{سخ}}&lt;br /&gt;
====رمان====&lt;br /&gt;
۱.همسایه ها ۱۳۵۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲.داستان یک شهر ۱۳۶۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳.زمین سوخته ۱۳۶۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴.مدار صفر درجه ۱۳۷۲{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵.درخت انجیر معابد  ۱۳۷۹{{سخ}}&lt;br /&gt;
====ترجمه====&lt;br /&gt;
آدم زنده؛ رمانی از ممدوح بن عاطل ابونزال با نام  ۱۳۷۶ &lt;br /&gt;
====فیلم نامه====&lt;br /&gt;
۱.آب ۱۳۵۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲.پسران والا ۱۳۷۳{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳.ميدان خاکی ۱۳۷۴&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات===&lt;br /&gt;
[[پرونده:گلشیری و محمود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;گلشیری و محمود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:جایزه هوشنگ گلشیری.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|محمود و جایزهٔ هوشنگ گلشیری]]&lt;br /&gt;
{{بلی}} جايزهٔ هوشنگ گلشیری{{سخ}}&lt;br /&gt;
رمان [[درخت انجیر معابد]]، برندهٔ جایزهٔ نخستين دورهٔ جايزهٔ هوشنگ گلشیری ۱۳۸۰ شد. &lt;br /&gt;
مطابق متن لوح تقدیر، هیئت داوران، این رمان را به دلیل پرداختن به گذشته‌ای كه نمی‌گذرد و هر بار به شكل و شمايلی- گاه مدرنيسمی  پوشالی و گاه پرستش خرافه- تكرار مي‌شود، آفرينش جغرافيايی خيالی و مبتنی بر رئاليسمی زنده و جزئی‌نگر و درخشان، زبان شتابان و رنگين و تصويری كه جهانی پريشان و معلق ميان گذشته و حال را  رام خود كرده است؛ بهترين رمان سال۱۳۷۹ شناخت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بنیاد گلشیری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=دوره اول جایزه گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
{{بلی}} جایزهٔ پکا{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیئت داوران پکا در سال ۱۳۸۰ به منظور قدردانی از يک عمر تلاش خستگی ناپذير احمد محمود، در جهت اعتلای داستان نويسی معاصر جايزه‌ای ويژه با عنوان جايزه « مجموعه آثار» را به وی تقديم کرد که او ضمن پذيرش جايزه و تنديس مهرگان ادب، وجه نقد آن را برای تشويق نويسندگان جوان به صندوق پکا بازگردانيد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} محمود در اواخر عمر خود به ناحق از گرفتن «جایزه ۲۰ سال ادبیات داستانی در ایران» برای رمان «مدار صفر درجه» محروم ماند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;پکا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===&lt;br /&gt;
[[پرونده:باران بر زمین سوخته.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|نقدی بر رمان‌های محمود]][[پرونده:حکایت حال.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|سرانجام محمود با لیلی گفت‌وگو کرد.]]&lt;br /&gt;
۱. کتاب «حکایت حال» گفتگوی لی‌لی گلستان با احمد محمود است که در سال ۱۳۷۴ توسط انتشارات مهناز به چاپ رسید و انتشارات معین آن را تجدید چاپ کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۲. کتاب «احمد محمود» نوشتهٔ حبیب باوی ساجد توسط انتشارات افراز به چاپ رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
۳. چاپ اول کتاب «دیدار با احمد محمود» به کوشش سارک محمود (اعطا)، بابک محمود (اعطا) و سیامک محمود (اعطا) را انتشارات معین در شمارگان ۲۲۰۰ نسخه منتشر کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۴. احمد محمود (مجموعه یاد ۶) نوشته حسین جاوید، انتشارات ایده خلاقیت{{سخ}}&lt;br /&gt;
۵. داستان‌شناخت ایران (نقد و بررسی آثار احمد محمود) نوشته جواد اسحاقیان، انتشارات نگاه{{سخ}}&lt;br /&gt;
۶. همسایه با بیگانه‌ها (جستارهایی درباره آثار احمد محمود) نوشته محمد مفتاحی انتشارات روزگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۷. بیداردلان در آینه (معرفی و نقد آثار احمد محمود) نوشته احمد آقایی انتشارات به‌نگار{{سخ}}&lt;br /&gt;
۸. نقد و بررسی آثار داستانی احمد محمود نوشته شیدا عیدی پور  اسفند ۱۳۸۸ دانشگاه شهید مدنی آذربایجان{{سخ}}&lt;br /&gt;
۹. کتاب «باران بر زمین سوخته» از فیروز زنوزی جلالی که به تحلیل و نقد رمان‌های احمد محمود پرداخته.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۰. کتاب «داستان شناخت ایران: نقد و بررسی آثار احمد محمود» از جواد اسحاقیان.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۱. آناهیتا اجاکیانس در مقالات متعددی  به عنوان مروری بر آثار احمد محمود (زمستان ۱۳۸۳) که در شماره‌های پشت سر هم به چاپ رسیده است، به بررسی و بیان خلاصه‌واری از آثار احمد محمود پرداخته است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۲. کتاب «تحلیل تاریخی رمان احمد محمود:[[همسایه‌ها]]و داستان یک شهر» از «عباس باقی‌نژاد» توسط نشر دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه در ۱۳۹۷ به چاپ رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
۱۳. در مجلهٔ &#039;&#039;رودکی&#039;&#039; مقالاتی در خصوص احمد محمود و آثارش چاپ شده است. از جمله مقاله‌ای با عنوان «یاد احمد محمود» از «حبیب باوی ساجد» که در این مقاله تأکید بیشتر بر خود احمد محمود و زندگی اوست تا تحلیل آثارش. مقاله‌ای نیز در همین نشریه از «حسن اصغری» با عنوان «جایگاه احمد محمود در گستردگی فرهنگ معنوی ما» به تحلیل محتوایی شخصیت محمود و آثارش در فرهنگ معنوی پرداخته است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد جامعه‌شناسی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.virascience.com/|عنوان =نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه|دانشگاه محقق اردبیلی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;     &lt;br /&gt;
===محمود روایت‌گر خطهٔ جنوب===&lt;br /&gt;
====شهادت بر زادگاه&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ازندگی نامه و معرفی محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان=کتابیسم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
بی‌اغراق باید گفت آثار محمود شهادتی است بر زندگی و زادگاهش.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۲۱/&amp;gt; او به ثبت دشواری‌های اقلیمی خود همت گماشت: «سگ‌ها با تهیگاه‌های فرورفته که غالباً دست‌ها یا پاهای‌شان زیر چرخ‌های قطار مانده و قطع شده است، زیر آفتاب پهن شده‌اند و زمین را بو می‌کنند. کارگران اسکله و راه‌ آهن با دیلمی به دست و پتکی به دوش، اینجا و آنجا پراکنده‌اند. کشتی‌ها دور و نزدیک لنگر انداخته‌اند... جمعیتی غریب به پنجاه نفر لخت و پاپتی در انتظار قطار مسافربری جلوی باشگاه راه‌ آهن رو پاشنه چندک زده‌اند...»(داستان کوتاه بندر از مجموعهٔ زائری زیر باران)&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۲۶/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کارونِ احمد محمود====&lt;br /&gt;
[[پرونده:محمود روی پل اهواز.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد و کارونش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
جنبهٔ نمادین و ساختاری کارون در رمان [[همسایه‌ها]] حقیقتاً می‌تواند برای فرزندان اهواز امروز جذاب و البته به نوعی رؤیا و آرزویی دست‌نیافتنی و تلخ باشد؛ کارونی که نگارنده در دههٔ شصت و در دوران کودکی خود دیده است. نقش کارون در رمان [[همسایه‌ها]] و دیگر آثار احمد محمود از جمله مدار صفر درجه، ریشه‌ای فراتر از دلبستگی ادبی برای محمود دارد. آن چنان که آرزو داشت همهٔ پهنای کارون را با بلم طی کند. مدار صفر درجه اساساً با کارون آغاز می‌شود: «عرق رو تن لخت باران، رگه رگه شیار زد. سطح آرام کارون می‌درخشید، مثل فلس نقره‌گون ماهی کارونی.» (مدار صفر درجه،صفحه۱۱)، بنابراین شط کارون بر خلاف بسیاری از نویسندگانی که بعدها آن را دستمایه قرار داده‌اند، تنها نقش توریستی نداشته بلکه برعکس، نقشی کاملاً همتراز با خط روایی[[همسایه‌ها]]دارد. &#039;&#039;&#039;همسایه‌ها سند زمانهٔ خودش&#039;&#039;&#039; است؛ کارون سیلابی و توفنده و گل‌آلود شده است...ممی را کوسه زد.(همسایه‌ها،صفحه۲۱۴،۲۵۹) هر کس اندک شناختی از شط داشته باشد می‌داند که کوسه در عمق زیاد پیدا می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;|صفحه۴۸،۴۹/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نخل‌های بریده و چاه‌های نفت====&lt;br /&gt;
[[پرونده:شهر کوچک ما.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شهری که نخل داشت.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
نخل‌ها بریده می‌شدند برای چاه‌های نفت؛ از این رو می‌بینیم که نویسندگان جنوب از هر روزنه‌ای که روایت می‌کردند، نفت مشخصهٔ آن روایت و حوادث می‌شد: «بامداد یک روز گرم تابستان آمدند و با تبر افتادند به جان نخل‌های بلندپایه...سایهٔ چینه‌ها نشسته بودیم و لندوک‌های لرزان را تو مشت‌مان فشرده بودیم و با حسرت نگاه‌شان کرده بودیم که نخلستان پشت خانهٔ ما از سایه تهی می‌شد و تنه‌ها رو هم انبار می‌شد...انگار که پشت خانه‌های ما هرگز نخلستانی نبوده است.»(شهر کوچک ما مجموعه داستان «غریبه‌ها»){{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود یکی از معدود نویسندگان معاصر است که با به کارگیری به جا و هنرمندانهٔ عناصر داستان، آثار خود را پدید آورده است. بیشتر آثار وی تحت تأثیر رخدادهای اجتماعی و جنگ و پیامدهای آن بوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
اثر [[زمین سوخته]] و [[مدار صفر درجه]] در حقیقت نگاه مستقیم احمد محمود به وقایع جنگ تحمیلی و رویدادهای انقلاب است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نگاه کوتاهی به رمان‌های احمد محمود===&lt;br /&gt;
====مدار صفر درجه====&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» چهارمین رمان احمد محمود است در سه جلد و ۱۷۸۲ صفحه. رمان، فضای سیاسی-اجتماعی هفت سال پیش از پیروزی انقلاب را روایت می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان = شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ۳۷ و با آن‌چه در رمان[[همسایه‌ها]]و داستان یک شهر آمده بود، خویشاوندی دارد. نظام متکی به درآمد نفت و حمایت جهان فن‌سالار- نه منحصراً سرمایه‌داری غرب- ملتی را به بند کشیده و زندانی به وجود آورده که همهٔ مردم را در دایره‌ای مسدود اسیر ساخته. نویسنده بینش تاریخی دارد و از رویدادهایی سخن می‌گوید که مردم ما در آن دوره با آن سر و کار داشته‌اند و در بستر آن به حرکت و جنبش و جوش درآمده‌اند؛ نیز در همان زمان روانشناسی اشخاص را به بحث می‌گذارد.&lt;br /&gt;
رمان از زاویه دیدی واقعی و بومی آغاز می‌شود. یک نمیروز شرجی در رود کارون، دو کوسه با هم حرکت می‌کنند و باله‌های گرده‌شان موازی هم همچون تیغی برنده آب کارون را می‌شکافد. بابان را که در گرما تن به آب سپرده شکار می‌کنند. این صحنهٔ آغازین، نخستین ضربه را به خوانده می‌زند و او را دنبال خط سیر داستان می‌کشاند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[پرونده:455778. UY630 SR1200,630 .jpg|220px|thumb|بندانگشتی|راست|«نوذر» مدار صفر درجه هدیه‌ی احمد محمود به ادبیات کشور]]داستان خانواده‌ای که پدر (نوذر) در تظاهرات خیابانی هنگامهٔ اوج‌گیری جنبش ملی کشته شده، پسر بزرگ (برزو) ناخلف است و در آغاز داستان نان‌آور خانه (بابو) خوراک کوسه‌ها شده است. خانواده‌ای آسیب‌دیده از لایه‌های فرودست جامعه که مادر (خاور) باید زندگانی فرزندان را سرآوری کند. با مرگ بابان (بابو)، برادر کوچک‌تر (باران) که کلاس دوم دبیرستان است، تحصیل را رها می‌کند و در سلمانی «یارولی» شاگردی می‌کند. داستان با ورود باران به فعالیت‌های سیاسی و زندانی شدنش ادامه می‌یابد. زمان داستان زمان متلاطمی است؛ سال‌هایی که به تدریج حرکت انقلابی مردم در آن‌ها آغاز می‌شود و گسترش می‌یابد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;بیداردلان&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|آقایی|۱۳۶۴|ک=بیداردان در آینه|ص=۲۴۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; {{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود با شخصیت‌پردازی استادانه و خلق صحنه‌ها و کنش‌های جذاب، تمامی عناصر را با هدف روایت داستانی که مخاطب را لحظه به لحظه با خود پیش می‌برد، به کار گرفته است. عنصر جذاب در این رمان طنز است. محمود عناصر طنز را با هدف اعتراض به مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روزگار خود به کار برده است تا با خروج از هنجار عادی کلام و به یاری تناقض‌های هنری، آرمان‌های خود را در رسیدن جامعه به وضعیت مطلوب حقق بخشد. نوذر یکی از شخصیت‌های طناز این داستان دربارهٔ خساست یارولی کنایه‌امیز می‌گوید: «مو ئی نامرد می‌شناسم، سر خاک باباش فاتحه مجانی نمیخونه!» یا نوذر در کلانتری می‌گوید: «اَ ترسشان خشتک آدمم میگردن!... خیال میکنه تو لیفهٔ تنبانم مسلسل دارم.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;طنز&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در ملاقاتی با دوست قدیمی‌اش «هادی طحان» می‌گوید که قهرمان‌های داستان مدار صفر درجه‌اش همه از دوستانش هستند و «براتعلی عکاس» همان «هادی طحان» صاحب عکاسی سایه است که در داستان شده «عکاسی آفتاب».&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt; [[احمد دهقان]] از «نوذر» به عنوان هدیه احمد محمود به ادبیات کشور نام می‌برد!&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کرگدن&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
====زمین سوخته====&lt;br /&gt;
رمان زمین سوخته در دههٔ شصت تا اواخر دههٔ هفتاد به عنوان پرفروش‌ترین رمان حوزهٔ دفاع مقدس شمرده می‌‌شود. این رمان هر چند دارای داستان ساده و خطی و روایتی در بازهٔ زمانی سه ماهه از آغاز تجاوز لشکر بعث به منطقهٔ جنوب کشورمان است؛ اما با چنان ظرافتی به رشته تحریر درآمده که حتی بسیاری از منتقدان اینگونه ادبیات داستانی را نیز به تمجید و تشویق واداشته است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
محمود، در این رمان با همان سبک نویسندگان جنوب به شرح حوادث و خاطرات اوایل جنگ شهر اهواز می‌پردازد. فضایی که بر کل رمان حاکم است، فضایی توأم با ترس، دلهره و اضطراب است، فضایی که تمام شخصیّت‌های آن در اضطراب به سر می‌برند و هر لحظه امکان کشته شدن هست. مرگ همه جا کمین کرده است و خواننده این فضای حاکم بر رمان را به خوبی حس میکند. &lt;br /&gt;
تمامی صحنه‌های رمان بیانگر اوضاع سیاسی و اجتماعی ماه‌های اول جنگ در شهرهای جنگ‌زده است. هرج و مرج و فساد ناشی از بروز جنگ به خوبی نمایان است. نویسنده به کمک عنصر توصیف و به کار بردن جملات کوتاه و پتک‌وار این فضا را به خواننده منتقل می‌نماید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;زمین سوخته&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستان در «زمین سوخته» اثر احمد محمود}} &amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
احمد محمود در خصوص نوشتن این رمان گفته: «وقتی خبر کشته شدن برادرم را در جنگ شنیدم، از تهران راه افتادم رفتم جنوب. رفتم سوسنگرد، رفتم هویزه. تمام این مناطق را رفتم. تقریباً نزدیک جبهه بودم. وقتی برگشتم، واقعاً دلم تلنبار شده بود. دیدم چه مصیبتی را تحمل می‌کنم. اما مردم چه آرامند. چون تا تهران موشک نخورد، جنگ را حس نکرد. دلم می‌خواست لااقل مردم مناطق دیگر هم بفهمند که چه اتفاقی افتاده است. همین فکر وادارم کرد که زمین سوخته را بنویسم.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
در بخشی از رمان می‌خوانیم: «همیشه ماها سنگ زیر آسیا هستیم. همهٔ دردها را ما باید تحمّل کنیم. زمان اون گور به گوری، فقر و گرسنگی مال ما بود. زندان، شکنجه و دربه‌دری مال بچه‌های ما بود. حالام توپ و خمسه خمسه مال ما است.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;روایت&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====درخت انجیر معابد====&lt;br /&gt;
رمان درخت انجیر معابد در ۱۰۳۸ صفحه و شش فصل نگاشته شده است. رمان دارای دو محور اصلی است؛ عصیان و خرافه. داستان زندگی یک درخت و یک خانواده است. زندگی پر فراز و نشیب و عصیان آمیز جوانی بی آینده و ناراضی از شرایط زندگی خود به نام «فرامرز» است که شهرکی را به خاک و خون می کشد. قدرت احمد محمود در ساختن و پروردن شخصیت «فرامرز آذرپاد» تحسین انگیز و قابل ستایش است و اوج استادی و مهارت داستان ‌نویسی احمد محمود را در خلق این شخصیت بی نظیر و منحصر به فرد به خوبی می توان مشاهده کرد، شخصیتی که در کنار شخصیت هایی چون خالد، باران و نوروز از درخشان ترین شخصیت های ادبیات داستانی این مرز و بوم هستند و هر کدام در نوع خود بی بدیل و بی نظیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:درخت_انجیر_معابد.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آخرین کتاب&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]محور دیگر رمان درختی است معروف به درخت انجیر معابد، که به عنوان درختی معجزه‌گر و مقدس، نماد باورها و اعتقادات آیینی مردم زود باور می گردد. احمد محمود با قلم توانا و نثر شیوای خویش، در اوج هنرمندی نشان داده است که فرصت طلبان مکاری چون نسلانسل علمدارها، چگونه و با چه ترفندهایی از ذهن ساده و مستعد خرافه پرستی مردم فرودست سوء استفاده می کنند. &lt;br /&gt;
یکی از اساسی ترین ایراد های وارد بر این رمان دراز بودن بیش از حد آن است که در بعضی از بخش ها، کش دار شدن بیش از حد ماجراهای فرعی آن را تا حدی کسل کننده و ملال آور ساخته است.&lt;br /&gt;
در مجموع می توان رمان درخت انجیر معابد را به عنوان واپسین یادگار احمد محمود دانست. {{سخ}}&lt;br /&gt;
...مواظب علمدار باش. مردم حرمتش دارن! ... درست که ی باغبان بیشتر نیست ولی متولی درخت انجیرم هست ـ پدر بر پدر! انجیر معابدم یک درخت بی ثمره ولی با حرف و حدیث و حکایاتی که از علمدار اول به ذهن و دل مردم نشسته و روز به روزم بیشتر و بیشتر میشه دیگه ی درخت مثل همه ی درختای دیگه نیست! حالا دیگه تبدیل شده به نشانه ای از قدرت و اعتقاد مردم! پس هم باید حرمت علمدار داشته باشی و هم حرمت خود درخت! ( درخت انجیر معابد، صفحه ۹۰)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/article/217721‏|عنوان =نقد رمان درخت انجیر معابد- نوشته احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[همسایه‌ها]]====&lt;br /&gt;
داستان بلند همسایه‌ها، سیاسی-اجتماعی است. راوی، «خالد» را از نوجوانی تا آغاز بیست سالگی تعقیب می‌کند و زندگی او، اطرافیانش و وقایع پیش از کودتای ۲۸ مرداد و دوران نهضت ملی‌ شدن نفت در شهر اهواز را روایت می‌کند. همچنان که رمان پیش می‌رود «خالد» از نوجوانی بی‌تجربه به فردی سیاسی تبدیل می‌شود. در این میان عشقش به دختر «سیه‌چشم»، او را در تنگنایِ انتخابِ میان عشق و وظیفه می‌گذارد و عاقبت سر از زندان در می‌آورد. خالد چهره‌ای مشخص، فردی و اجتماعی دارد، روحیاتی مانند بسیاری از جوانان ایران. رمان از نظم منطقی برخوردار است با ساختار دقیق و سنجیده. صحنه‌های زندگی چنان ترسیم می‌شوند که اوصاف و مناظر و حالت‌های آن جزء خود داستان درمی‌آیند و از بیرون به آن تحمیل نمی‌شوند. خالد و مبارزه در رمان [[همسایه‌ها]] شکست می‌خورد اما تبعات این شکست و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به «داستان یک شهر» محول می‌شود و «خالد» در آن رمان دچار تبعید و دورانی پرحرمان می‌شود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|دستغیب|۱۳۷۸|ک= نقد آثار احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====داستان یک شهر==== &lt;br /&gt;
اثر طویل احمد محمود است که، در عین استقلال، به لحاظ پی گیری ماجراهای خالد، قهرمان همسایه‌ها، می‌تواند ادامه این رمان نیز محسوب شود که به لحاظ جذابّیت و کثرت شخصیّت‌ها و رویدادها بدان شباهت دارد و از نظر پختگی سبک و کاربرد فنون ادبی مهارت نویسنده را عیان‌تر می‌سازد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202| عنوان=بررسی شخصیّت و شخصیّتپردازی در رمان داستان یک شهر احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
راوی داستان که پس از وقایع سیاسی سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲ و کشاکش‌های زندان و مبارزهٔ آن سال‌ها، تجربهٔ بیشتری اندوخته، دانشجوی دانشکدهٔ افسرای و از مبارزان است. پس از کشف شبکهٔ افسران توده، چند ماهی به زندان می‌افتد و سپس همراه سه دانشجوی زندانی به بندرلنگه تبعید می‌شود. بندر لنگه شهرک مخروبه و از رونق افتاده‌ای است که در آن حرکت و جنبشی نیست. راوی داستان تنها و ملول است. از دوری خانوده رنج می‌برد. در ظاهر آرام و در باطن در جوش و خروش است. از این و ان خبر حزب را می‌گیرد، با افسر نگهبان بدرفتار درمی‌افتد و به هر حال می‌کوشد، هویت مبارزه‌جویانه‌اش ر حفظ کند. تنها نقطهٔ روشن زندگی او دوستی با «علی» و معاشقه با شریفه و بعد خورشید کلاه و خاطرهٔ چند ماه زندانی‌اش که مبارزان را در سلول‌ها و حمام پادگان زیر شکنجه می‌انداختند و مجروح و نیمه جان به جایگاه‌شان باز می‌گرداندند تا بعد چند تنی از مقاوم‌ترین‌شان را اعدام کنند. این خاطرات از بهترین بخش‌های رمان است که به صورت یادآوری‌های گسسته روایت می‌شود: «هوا دارد روشن می‌شود. رنگ ستاره‌ها پریده است...مهندس کیوان به پنجره نگاه می‌کند. لبخند کمرنگی به لبش نشسته است و سبیل به قاعده‌اش، چهره‌اش را دلنشین‌تر کرده است. سرهنگ افشار سینه‌اش را جلو می‌دهد و نفس می‌کشد. لب‌هایش از هم باز می‌شود. انگار دارد می‌خندد. انگار قهقهه می‌زند و انگار می‌خواهد فریاد بزند: خون‌ها باید ریخته شود تا این ملت بیدار گردد.&lt;br /&gt;
احمد محمود توانشته در این رمان ستم‌دیدگی مضاعف مبارزان دههٔ ۳۰ را نشان بدهد و عملکرد دستگاه تفتیش عقاید و سازمان شکنجهٔ شاه را نیز مجسم کند. با این همه نویسنده واقع‌بین است و همهٔ دستگاه دولتی را به یک چوب نمی‌راند. سربازان و افسرانی که در خدمت دستگاه هستند همه پلید نیستند. اما از بین ماجراهای فرعی رمان، ماجرای شریفه و خورشید کلاه و ماجرای عشق منحرف گروهبان مرادی چشم‌گیرتر است. شریفه و خورشید کلاه را دست فقر و نابسامانی خانوادگی به ورطهٔ فساد رانده است. اما در هر دو با وجود داغ و زخمی که از جامعه بر پیکر خود دارند، عواطف بشری موج می‌زند: چشم‌هایم را روی هم می‌گذارم. ذهنم آشفته است. تصویر شریفه با تصویر خورشید کلاه تو ذهنم قاطی می‌شود. گاه خورشید کلاه ورم می‌کند. عین شریفه که دریا پسش داده بود...&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دستغیب&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===نگاهی به داستان‌===&lt;br /&gt;
====پسرک بومی====&lt;br /&gt;
پسرک بومی یکی از داستان‌های بلند مجموعه داستان «دیدار» است که محمود در آن به عشق پرداخته است، به قول خودش عشقی غیرمتعارف. عشق یک پسر فقیر به یک دختر انگلیسی.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
داستان، داستان شهروز پسری جنوبی است که همراه پدرش در جنبش ملی کردن صنعت نفت شرکت می‌کند. مبارزات این جوان مصادف می‌شود با دلدادگی او به بتی که دختر یکی از مهندسان خارجی شرکت نفت است. در یکی از شورش‌های خیابانی که شهروز نیز در آن حضور دارد، مردم خشمگین و آکنده از احساسات ضد خارجی، اتومبیل خانواده ی بتی را در خیابان به آتش می‌کشند. شهروز که ناظر واقعه است برای نجات بتی خود را به شعله‌های آتش می‌زند و همراه با او در لهیب آتش می‌سوزد. نویسنده در این داستان اثرگذار،‌ بتی و شهروز را قربانیان سیاست‌ و استعمار می‌داند و خارج از چهارچوب‌‌های قومی و ملی مظلومیت هر دو را فریاد می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;داستان محمود&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی&lt;br /&gt;
}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
*گوتنبرگ&lt;br /&gt;
*فرهنگ&lt;br /&gt;
*بابک&lt;br /&gt;
*امیرکبیر&lt;br /&gt;
*نشر نو&lt;br /&gt;
*نگاه&lt;br /&gt;
*معین&lt;br /&gt;
*مهناز&amp;lt;ref name=&#039;&#039;احمد محمود&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
===ترجمهٔ آثار===&lt;br /&gt;
برخی از آثار احمد محمود به زبان‌های روسی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و ارمنی ترجمه شده است:{{سخ}} &lt;br /&gt;
* [[همسایه‌ها]] به روسی و آلمانی و در سال ۱۹۸۵ به انگلیسی{{سخ}}&lt;br /&gt;
* «شهر کوچک ما» به روسی و آلمانی، مترجم آلمانی زیگفرید لطفی، ۱۹۸۴ {{سخ}}&lt;br /&gt;
* «پسرک بومی» به انگلیسی و آلمانی، مترجم آلمانی مانفرد لورنتس، ۱۹۸۴  {{سخ}}&lt;br /&gt;
* «زیر باران» به ارمنی و آلمانی، مترجم آلمانی  کارلا روستاییان، ۱۹۸۱ {{سخ}} &lt;br /&gt;
* «دیدار» به آلمانی در کتابی به نام  Die RuckkeHR، در انتهای کتاب بخشی از گفت‌وگوی لیلی گلستان نیز چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
* «بازگشت» به آلمانی، ۱۹۹۸&lt;br /&gt;
* «غریبه‌ها» به روسی، فرانسه و انگلیسی در مجلهٔ &#039;&#039;آسیا، آفریقا&#039;&#039; شمارهٔ ۴، ۱۹۸۰&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===&lt;br /&gt;
[[همسایه‌ها]] ۱۳۵۳ توسط امیرکبیر چاپ می‌شود. توقیف می‌شود. بعد از انقلاب توسط نشر معین تجدید چاپ و دوباره توقیف می‌شود. محمود از تعداد دقیق چاپ‌های بدون مجوز کتاب بی‌خبر است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt; اما در حدود ۲۵۰ هزار نسخه از این در بازار توزیع شده که ۱۰۰ هزار نسخه توسط نشر امیرکبیر و بقیه به طور قاچاق چاپ شده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«داستان یک شهر» در سال ۱۳۶۰ توسط انتشارات امیرکبیر  چاپ شد. دو سه ماه بعد توسط نشر نو تجدید چاپ شد و توقیف شد. در ۱۳۷۲ چاپ معین مجدداً مجوز چاپ گرفت و چاپ شد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«زمین سوخته» ۱۳۶۱ توسط نشر نو به تعداد ۱۱۰۰۰ نسخه چاپ شد. یک ماه بعد به چاپ دوم رسید با تیراژ ۲۲۰۰۰ هزار نسخه.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;نویسندهٔ انسان‌گرا&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«مدار صفر درجه» در سال ۱۳۷۲ چاپ شد، چاپ دوم ۱۳۷۴ و تا ۱۳۷۶ به چاپ سوم و تا سال ۱۳۹۶  توسط انتشارات معین به چاپ یازدهم رسید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
«درخت انجیر معابد» در چاپ اول طی ۴۵ روز نزدیک به ۴ هزار نسخه فروش داشت&amp;lt;ref name=&#039;&#039;دیدار&#039;&#039;/&amp;gt; و به چاپ یازدهم رسید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«از مسافر تا تبخال» به چاپ ششم و «غریبه ها و پسرک بومی» به چاپ هشتم رسیده است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تعداد چاپ‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===بریده کتاب===&lt;br /&gt;
[[پرونده:New Doc 55 1.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;مصاحبه با لیلی گلستان در کتاب حکایت حال&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =محمود | نام =احمد | پیوند نویسنده =احمد محمود|عنوان=مدار صفر درجه (۳جلدی)|ترجمه= |جلد=|سال = ۱۳۷۶|ناشر = معین|مکان = تهران| شابک = ۹۶۴-۵۶۴۳-۱۵-۵| صفحه = ۱۷۸۰}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = محمود(اعطا)| نام = سارک،بابک، سیامک|عنوان =دیدار با احمد محمود| سال = ۱۳۸۴| ناشر = معین |مکان = تهران| شابک= ۹۶۴-۷۶۰۳-۳۵-۵}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = دستغیب| نام = عبدلعلی|عنوان = نقد آثار احمد محمود| سال = ۱۳۷۸| ناشر = معین |مکان = تهران|شابک= ۹۶۴-۵۶۴۳-۵۶-۲}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = باوی ساجد| نام = حبیب|عنوان = احمد محمود، ادبیات در گذر زمان| سال = ۱۳۹۶| ناشر = افراز |مکان = تهران|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۵۲۱۸-۳۸-۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =آقایی | نام =احمد | پیوند نویسنده =احمد آقایی | عنوان =بیداردلان در آینه معرفی و نقد آثار احمد محمود| ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۲| ناشر = به‌ نگار |مکان = | شابک =۹۶۴-۶۳۳۲-۴۳-۹| صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/307813-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA|عنوان=طاهره ناجی، همسر احمد محمود درگذشت |ناشر =ایلنا |تاریخ انتشار = ۴مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترین رمان فارسی سال۸۰|ناشر = بی‌بی‌سی فارسی|نویسنده= سینا سعدی|تاریخ انتشار=۲۱اکتبر۲۰۰۲| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان= دوره اول جایزه گلشیری|ناشر=وبگاه بنیاد گلشیری|تاریخ انتشار=۱۳۸۰| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=احمد محمود از زبان احمد عطا|ناشر=ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۲| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://naghdketab.blogfa.com/post/8|عنوان= خوانش|تاریخ انتشار=  ۲۹تیر۱۳۸۸ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/fa/News/83042157 |عنوان = «زمین سوخته»، روایتی زیست شده در نخستین روزهای جنگ خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران | ناشر= ایرنا| تاریخ انتشار= ۲مهر۱۳۹۷| کد خبر: ۸۳۰۴۲۱۵۷ (۶۶۷۳۷۶۱)|تاریخ بازبینی=۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش|ناشر=فرهنگ امروز|کد خبر=۲۲۵۸۱۳۴|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۹۶ |تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.facebook.com/HistoryCultureArtIran/videos/1752092331725364/&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود نویسندهٔ انسانگرا|مستند| ساخته بهمن مقصودلو|تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326160143-4005-209.pdf&lt;br /&gt;
|عنوان= احمد محمود از نگاه خود و دیگران نگاهی به زندگی و آثار احمد محمود به بهانه درگذشت او|نشریه ادبیات داستانی|راحله صفوی|تاریخ بازبینی=۲۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.sarshar.org/archives/notes/_78_1.html| عنوان= حکایت من وحذف نام آقای احمد محمود از فهرست نویسندگان برتر ادبیات داستانی کشور در سال۷۸|ناشر=خبرگزاری ایسنا|کد خبر=۹۶۰۲۰۲۰۰۷۴۷|تاریخ انتشار= ۲۷خردادماه ۸۹ |تاریخ بازبینی=۵خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://fa.rfi.fr/%D9%85%D8%BA%D8%B6%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1-20121003/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 &lt;br /&gt;
|عنوان =مغضوب شاه|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸|تاریخ انتشار= ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=|عنوان=یاد محمود|ناشر=رودکی شماره ۲۰|تاریخ انتشار=۱۳۸۶|تاریخ بازبینی=۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.pyknet.net/page0/paiez/mehr/p68mahmud.htm|عنوان =تشییع پیکر احمد محمود|ناشر = پیک نت |تاریخ بازدید = ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب|عنوان= احمد محمود به روایت پسرش|ناشر=فرهنگ امروز|کد خبر=۲۲۵۸۱۳۴|تاریخ انتشار= ۴ دی ۱۳۹۶  |تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
http://khabgard.com/149/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87%e2%80%8c%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%82%e2%80%8c%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A3%D9%84%DB%8C%D9%81%D9%90-%DA%A9/|عنوان=خوابگرد| تاریخ انتشار= ۲۴خرداد ۱۳۹۴ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان=فرهنگ امروز}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://rasekhoon.net/article/show/162798/Ø§Ø­Ù…Ø¯-Ù…Ø­Ù…ÙˆØ¯/  |عنوان =احمد محمود|ناشر = راسخون |تاریخ بازدید = ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ انتشار= مهر۱۳۸۹}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://virgool.io/@nevisandeh90.mm11/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-m2etohv1tgfu|عنوان= جایزه احمد محمود به نویسنده بنام گیلان رسید| ناشر= ویرگول|تاریخ انتشار=  | تاریخ بازبینی= ۲۴تیر ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.niksalehi.com/learn/%D9%82%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF.html|عنوان =قلمرنج” احمد محمود” به نمایش درآمد|ناشر = نیک‌صالحی |تاریخ بازدید = ۲۰اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ انتشار= بهمن۱۳۸۶}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://newspaper.hamshahri.org/id/25088/%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%AB%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%C2%BB-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D8%AA.html&lt;br /&gt;
|عنوان=همشهری|تاریخ انتشار=۹مرداد ۱۳۹۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی&lt;br /&gt;
https://www.ilna.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/542792-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85|عنوان= دیدار با احمد محمود،نویسندهٔ باشرف|ناشر=خبرگزاری ایلنا| کد خبر=۵۴۲۷۹۲|تاریخ انتشار=۱۲مهر۱۳۹۲|تاریخ بازبینی=۱۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.bbc.com/persian/arts/2012/10/121005_l44_mahmoud_ahmad_author|عنوان =احمد محمود، خالق رمان چند صدائی فارسی|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸|تاریخ = ۱۴مهر ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article/author/19171?ArticleSearch%5BpageSize%5D=20&amp;amp;ArticleSearch%5BscientificRank%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BjournalId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Byear%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5BfieldId%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Blanguage%5D=&amp;amp;ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF&amp;amp;ArticleSearch%5BsortBy%5D=&lt;br /&gt;
|عنوان=یاد احمد محمود|ناشر=رودکی شماره ۲۰|تاریخ انتشار=۱۳۸۶|تاریخ بازبینی=۱خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92100301098/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان=معرفی از زبان عطا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}} &lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = http://www.anjomanfarsi.ir/pdf/pa7/2/1062.pdf|عنوان =بررسی ايدئولوژی احمد محمود بر مبنای رمان&amp;quot;زمين سوخته-زينب دارائی |ناشر = انجمن فارسی |تاریخ بازدید = ۲۶اردیبهشت ۱۳۹۸|تاریخ = ۲۸ می ۲۰۱۴}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی &lt;br /&gt;
http://farhangemrooz.com/news/52919/احمد-محمود-به-روایت-پسرش-بابک-اعطا-بار-دیگر-نویسنده-ای-که-خوب&lt;br /&gt;
|عنوان=فرهنگ امروز| تاریخ انتشار=۴دی ۱۳۹۶| تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان=انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر=خبرگزاری ایسنا|کد خبر=۹۲۱۱۱۳۰۸۸۲۶|تاریخ انتشار=۱۳بهمن۱۳۹۲|تاریخ بازبینی= ۶خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی http://www.golshirifoundation.com/award01.htm|عنوان=گلشیری| تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی http://www.bbc.com/persian/arts/021021_la-cy-bestbook.shtml|عنوان=بهترين رمان فارسی سال ۸۰ | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.virascience.com/|عنوان =نقد جامعه‌شناسی رمان صفر درجه|دانشگاه محقق اردبیلی| رضا رحیمی ||تاریخ انتشار= ۱۳۹۲| تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://journals.pnu.ac.ir/article_1570_169740695e08fb481d310759276d81dd.pdf|عنوان = شگردهای طنزپردازی در رمان مدار صفر درجه، احمد محمود|صفیه توکلی مقدم، فاطمه کوپا، مصطفی گرجی، فرهاد درودگریان| ناشر = فصلنامه تخصصی مطالعاتی داستانی، سال دوم،شماره سوم، بهار ۱۳۹۳، ص۲۰-۵ |تاریخ بازدید = ۱ بهمن ۱۳۹۷|تاریخ = ۱۸ شهریور ۱۳۸۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.qpjournal.ir/WebUsers/qpjournal/UploadFiles/OK/13971007166508-F.pdf |عنوان =بررسی عناصر داستان در «زمین سوخته» اثر احمد محمود|ناشر = قند پارسی-سال اول شماره ۱ ۱۳۹۷-دکتر زیبا قالوندی، سیئد حمزه عابدی، علی عزیزی| تاریخ = زمستان ۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۲۶اردیبهشت۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/article/217721‏|عنوان =نقد رمان درخت انجیر معابد- نوشته احمد محمود|ناشر = ایسنا|تاریخ بازدید = ۱۰ خرداد۱۳۹۸۷|تاریخ = ۱۰ خرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sid.ir/Fa/Seminar/ViewPaper.aspx?ID=22202| عنوان=بررسی شخصیّت و شخصیّت‌پردازی در رمان داستان یک شهر احمد محمود|ناشر= پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی| نویسنده= عالی كردكلايی حميد، وفايی اكرم| تاریخ انتشار= ۱۳۹۵| تاریخ بازدید = ۱۰خرداد ۱۳۹۸|}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی  http://www.irandidar.com/index.php?option=com_content&amp;amp;task=view&amp;amp;id=123|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود، خاتون خندابی|ناشر = تبیان |تاریخ بازدید = ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ = ۱۰مهر ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/4032553/%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AC%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان =گذری بر داستان‌های کوتاه احمد محمود|کد خبر ۴۰۳۲۵۵۳| ناشر = مهرنیوز |تاریخ انتشار = ۴مرداد۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۲۰اردیبهشت ۱۳۸۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.sarpoosh.com/culture-thought/book-poetry/book-poetry960101387.html &lt;br /&gt;
|عنوان =احمد محمود تنها بود|ناشر = سرپوش|هفته نامه کرگدن، محمد بادپرتاریخ بازدید = ۱۲ خرداد ۱۳۹۸|تاریخ = ۱۴ فروردین ۱۳۹۶|کد خبر: ۹۶۰۱۰۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120326160615-4005-590.pdf|عنوان =ادبیات اقلیمی در ادبیا ت احمد محمود|ناشر = مجلهٔ ادبیات داستانی،شماره ۱۱۲،سمیه شکری‌زاده|تاریخ بازدید = ۱۲خرداد۱۳۹۸|تاریخ = آبان ۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.matneno.com/?s=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF+%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF |عنوان= نقد و تحلیل رمان درخت انجیر معابد احمد محمود|ناشر= متن‌نو |تاریخ انتشار=  ۲۹تیر۱۳۸۸ | تاریخ بازبینی= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* ٰ{{یادکرد وب|نشانی= https://fa.wikiquote.org/wiki/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF|عنوان= احمد محمود|ناشر = ویکی گفتآورد|تاریخ بازدید = ۲۲تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://ketabism.ir/ahmad_mahmood/|عنوان= زندگی نامه و معرفی داستان‌ های احمد محمود| ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۴|تاریخ بازبینی=۱۴اردیبهشت ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://khabgard.com/1510/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b4%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%ad%d9%85%d8%af-%d9%85%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af/&lt;br /&gt;
|عنوان= تکه‌ای از نامه‌ای منتشرنشده از احمد محمود|ناشر = خوابگرد|تاریخ بازدید = ۹مرداد۱۳۹۸|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۹۵}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92111308826/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%88-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%81%D8%AA%D8%AD%DB%8C|عنوان =انتقاد فرزند «احمد محمود» از رادیو و حسن فتحی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳ بهمن ۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۱شهریور۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>ناهیدپنا</name></author>
	</entry>
</feed>